پرتوی متولد ۱۸ اسفند ۱۳۳۴، ساخت فیلم‎های «افسانه دو خواهر»، «گربه آوازه خوان»، «گلنار»، «کافه ترانزیت»، «کامیون» را در مقام کارگردان بر عهده داشته و از او فیلمنامه آثاری چون سریال «گل پامچال» و فیلم‌های «ایستگاه متروک»، «خیابان های آرام»، «دیشب باباتو دیدم آیدا»، «فراری»، فیلمنامه فیلم سینمایی «محمد (ص)» و …  به یادگار مانده است.

برنده چهار سیمرغ بلورین بهترین فیلمنامه از جشنواره فیلم فجر برای فیلم‌های «من ترانه ۱۵ سال دارم»، «کافه ترانزیت»، «فراری» و «کامیون» در سن ۶۵ سالگی به دلیل ابتلا به کرونا دار فانی را وداع گفت.

دومین جشنواره ملی فیلم کوتاه «مهر سلامت» امروز سه‎شنبه ۱۹ اسفندماه ساعت ۲۰:۳۰ در سالن ابن‌سینا دانشگاه علوم پزشکی اصفهان با معرفی برگزیدگان به کار خود پایان می‌دهد.

مراسم اختتامیه این دوره از جشنواره به صورت آنلاین از سایت جشنواره به آدرس msff.ir و اینستاگرام جشنواره به آدرس @mehresalamatfilm قابل مشاهده است، همچنین با همکاری صداوسیما، این مراسم از شبکه سلامت و شبکه استانی اصفهان پخش خواهد شد.

دومین دوره جشنواره ملی فیلم کوتاه «مهر سلامت» با هدف ارتقاء فرهنگ نیکوکاری در حوزه سلامت از طریق پیوند هنر و عمل خیر با همکاری وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی، مجمع خیرین سلامت و دانشگاه علوم پزشکی اصفهان با شعار «هر ایرانی یک مهروز سلامت» برگزار ‌می‌شود.

نوشته نکوداشت کامبوزیا پرتوی در اختتامیه جشنواره «مهر سلامت» /پخش از شبکه سلامت اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

«انا لله وانا الیه راجعون

با نهایت تاسف و تاثر، مطلع شدیم کامبوزیا پرتوی کارگردان و فیلمنامه‌نویس سینمای ایران و خالق آثار ماندگار در عرصه سینمای کودک و نوجوان به علت مبتلا شدن به ویروس کرونا، جان به جان آفرین سپرد. نگارش فیلمنامه فیلم سینمایی «محمد رسول‌الله(ص)» به کارگردانی مجید مجیدی از جمله مهمترین و واپسین یادگارهای او بود.

سازمان سینمایی حوزه هنری این مصیبت بزرگ را به خانواده محترم پرتوی و جامعه‌ سینمایی و هنری تسلیت گفته، برای روح بلند آن سفرکرده غفران واسعه‌ الهی و برای بازماندگان صبر و شکیبایی مسئلت می‌نماید.»

نوشته پیام تسلیت سازمان سینمایی حوزه هنری در پی درگذشت کامبوزیا پرتوی اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

مدتی پیش این هنرمند برای انجام عمل جراحی قلب در این بیمارستان بستری شده بود.

نگارش فیلمنامه فیلم سینمایی «محمد رسول‌الله(ص)» به کارگردانی مجید مجیدی از واپسین یادگارهای کامبوزیا پرتوی در سینمای ایران بود.

وی کارگردانی فیلم‌های ماهی (۱۳۶۶)، گلنار (۱۳۶۷)، گربه آوازخوان (۱۳۶۹)، بازی بزرگان (۱۳۶۹)، افسانه دو خواهر (۱۳۷۳)، ننه لالا و فرزندانش (۱۳۷۵)، کافه ترانزیت (۱۳۸۳) و کامیون (۱۳۹۶) را برعهده داشته است.

زنده یاد پرتوی سیمرغ بلورین بهترین فیلمنامه را برای فیلم‌های «من ترانه ۱۵ سال دارم»، «کافه ترانزیت»، «فراری» و «کامیون» از جشنواره فیلم فجر دریافت کرده بود.

سوره سینما درگذشت این هنرمند را به خانواده پرتوی و جامعه هنری تسلیت می‌گوید.

پیام تسلیت سازمان سینمایی حوزه هنری

در پی درگذشت کامبوزیا پرتوی سازمان سینمایی حوزه هنری با انتشار پیامی درگذشت این کارگردان و فیلمنامه‌نویس سینمای ایران را تسلیت گفت.

در این پیام آمده است:

«انا لله وانا الیه راجعون

با نهایت تاسف و تاثر، مطلع شدیم کامبوزیا پرتوی کارگردان و فیلمنامه‌نویس سینمای ایران و خالق آثار ماندگار در عرصه سینمای کودک و نوجوان به علت مبتلا شدن به ویروس کرونا، جان به جان آفرین سپرد. نگارش فیلمنامه فیلم سینمایی «محمد رسول‌الله(ص)» به کارگردانی مجید مجیدی از جمله مهمترین و واپسین یادگارهای او بود.

سازمان سینمایی حوزه هنری این مصیبت بزرگ را به خانواده محترم پرتوی و جامعه‌ سینمایی و هنری تسلیت گفته، برای روح بلند آن سفرکرده غفران واسعه‌ الهی و برای بازماندگان صبر و شکیبایی مسئلت می‌نماید.»

پیام تسلیت رئیس سازمان سینمایی

در پیام حسین انتظامی آمده است:

«با نهایت تاسف، یکی دیگر از استادان و پیشکسوتانِ وزینِ سینمای ایران، از میان ما پر کشید.

درگذشت کامبوزیا پرتوی که از مفاخر هنر این سرزمین محسوب می‌شد و آثار ارزشمندی از خود به یادگار گذاشت را به خانواده محترم آن زنده‌یاد و جامعه سینمایی تسلیت عرض نموده؛ از درگاه خداوند مهربان، برای روح آن عزیز سفرکرده آرامش ابدی مسألت دارد.»

پیام تسلیت مدیرعامل بنیاد سینمایی فارابی

در پیام علیرضا تابش آمده است:

«پاییز غم‌انگیز این سال کرونازده، چه هنرمندانی را از ما گرفت و هزار دریغ که برگ‌های این درخت تنومند، هنوز جان داشتند و سبز بودند…

سینمای ایران، امروز «کامبوزیا پرتوی» فیلمنامه‌نویس و کارگردانان دوست‌داشتنی را از دست داد. هنرمندی که چشمانش شور زندگی و رنگ عشق داشت و تا لحظه آخر عمر، به مرگ فکر نکرد و همچنان در اندیشه خلق تازه بود.

در نهایت اندوه و تأثر و در این روزهای مملو از بغض و تأسف و بهت، ناچاریم مرگ این سینماگر خالص و عاشق را باور کنیم و برای همه خانواده سینما و دوستدارانش، برای کودکان و نوجوانان دیروز و امروز که او برایشان قصه گفت و فیلم ساخت، آرزوی صبر کنیم.

فقدان این هنرمند عزیز را به خانواده شادروان پرتوی و همسر هنرمندنش و هنرمندان سینما، تسلیت و تعزیت می‌گویم و برای آن مرحوم از درگاه خداوند متعال، علو درجات را مسئلت دارم‌.»

یادداشت تسلیت مجید مجیدی

در این یادداشت آمده است:

«کامبوزیا پرتوری رفت و ما حتی نمی‌توانیم او را با شکوه به خانه ابدی بدرقه کنیم.

وقتی شنیدم کامبوزیا پرتوی همسفر مرگ شد خیلی افسوس خوردم، که اولاً خیلی زود ما را ترک کرد، دوماً در طول این چند سال به دلیل مریضی روزهای خوبی را سپری نکرد و از آن بدتر که در روزهای سختی به سر می‌بریم که حتی نمی‌توانیم او را باشکوه به خانه ابدیش همراهی کنیم.

پرتوی رفت ولی آثار ارزشمند او همیشه در سینمای ایران به یادگار خواهد ماند.

امیدوارم کامبوزیای عزیز، برای سال‌هایی که به عشق پیامبر (ص) قلم زدی و مرا در ساخت فیلم «محمد رسول‌الله (ص)» یاری کردی، این خدمت به پیامبر مهربانی‌ها شفیع تو در آخرت باشد.»

پیام تسلیت کانون کارگردانان سینمای ایران

در این پیام آمده است:

«آسمان سینمای ایران همواره محل ظهور و درخشش ستاره‌هایی بوده که منحصر هستند و تکرار نشدنی. چهره‌هایی که هر کدام به تنهایی هم چون تاریخچه‌ای گرانبها برای فرهنگ و هنر یک سرزمین کافی اند. امروز ستاره پرتوافشانی از آسمان فرهنگ و هنر عزم سفر کرد و ما را در غم و سوگ خود نشاند، کامبوزیا پرتوی عزیز و مهربان. کارگردان و نویسنده‌ای خوش ذوق و خلاق که فقدان او تا همیشه در سینمای ما احساس خواهد شد.

کانون کارگردانان سینمای ایران این مصیبت را به خانواده محترم پرتوی همچنین به تمامی اعضای خود و خانواده محترم سینمای ایران و مردم فرهنگ دوست و هنرپرور ایران تسلیت می‌گوید.

روحش شاد و یادش گرامی باد.»

پیام تسلیت انجمن بازیگران سینماى ایران

در این پیام آمده است:

«بازگشت همه به سوی اوست

سینمای کشورمان دوباره داغدار شد‌. و این‌بار در اندوه فراوان کامبوزیا پرتوی عزیز از میان ما رفت ، نویسنده و گارگردانی توانا و شریف که با خلق آثاری با ارزش، نام و خاطره‌ای خوش و مانده‌گار از خود در تاریخ سینمای معاصرمان بر جای گذاشت .

شوراى مرکزى انجمن بازیگران سینماى ایران،این سوگ را به خانواده محترم ایشان ، همه همکاران عزیز و ملت بزرگ ایران تسلیت عرض مى نماید.»

نوشته کامبوزیا پرتوی کارگردان و فیلمنامه‌نویس سینمای ایران درگذشت + پیام‌های تسلیت اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

بسته مجموعه مجموعه آثار ابراهیم فروزش شامل سه فیلم مستند ارگ بم (۱۳۵۱)، نگاه (۱۳۶۲) و نخل (۱۳۷۴) و فیلم‌های بلند سینمایی کلید (۱۳۶۴)، خمره (۱۳۷۰)، بچه‌های نفت (۱۳۸۷)، مرد کوچک (۱۳۷۶)، هامون و دریا (۱۳۸۶)، زمانی برای دوست داشتن (۱۳۸۶)، هامون و دریا (۱۳۸۶)، سنگ اول (۱۳۸۸) و شیر تو شیر (۱۳۹۰) است.

همچنین در بسته آثار کامبوزیا پرتوی ، هفت فیلم بلند سینمایی او شامل ماهی (۱۳۶۶)، گربه آوازخوان (۱۳۶۹)، گلنار (۱۳۶۷)، افسانه دو خواهر (۱۳۷۳)، ننه‌لالا و فرزندانش (۱۳۷۵)، بازی بزرگان (۱۳۶۹) و کافه ترانزیت (۱۳۸۳) که عمده آنها در سینمای کودک و نوجوان قرار می‌گیرد، ارائه شده است.

بسته مجموعه آثار ابراهیم فروزش و کامبوزیا پرتوی توسط انتشارات بنیاد سینمایی فارابی با حمایت شهرداری تهران منتشر شده و برای اولین بار در قالب فلش مموری (حافظه جانبی) ارائه شده است.

نوشته بسته مجموعه آثار ابراهیم فروزش و کامبوزیا پرتوی رونمایی شد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

در ابتدای مراسم، پس از تلاوت آیاتی از قرآن کریم توسط قاری خردسال، مهدی قربانیان، پخش سرود جمهوری‌اسلامی ایران و تیزر جشنواره سی‌وسوم، کلیپی با موضوع «کودکان و کرونا» و گزارش تصویری آماده‌سازی پیش از آغاز مراسم برای حضار در سالن نمایش داده شد.

سپس موسیقی افتتاحیه مراسم با نت‌های برگزیده‌ای از کارتون‌ها و مجموعه‌های تلویزیونی کودکان و نوجوانان، با نواختن آکاردئون توسط سردار سرمست و فلوت توسط شقایق صادقیان اجرا شد.

در ادامه با حضور گروه مجریان روی صحنه مراسم رسماً آغاز شد. اجرای این مراسم را زوج نیما کرمی و زینب زارع با همراهی دو فرزندشان – نیل کرمی و محمد کیامهر کرمی- عهده‌دار بودند.

کرمی با عرض سلام به حاضران در سالن، آرزو کرد که جشنواره کودکان و نوجوانان همیشه پر از برکت و خیر برای ما باشد.

او همچنین گفت: ما امروز به همراه خانواده روی صحنه آمدیم که بگوییم این سینما متعلق به خانواده ا‌ست و باید در کنار هم به تماشای فیلم بنشینیم.

زینب زارع هم به خاطرات دوران کودکی و تماشای فیلم «گلنار» اشاره کرد و گفت: امیدوارم بچه‌های امروز هم به تماشای فیلم‌هایی مثل «گلنار» بنشینند و شاهد تولید فیلم‌های فاخر در این حوزه باشیم.

در ادامه، نیما کرمی از دبیر جشنواره دعوت کرد که برای سخنرانی روی صحنه بیاید.

علیرضا تابش دبیر سی و سومین جشنواره بین‌المللی فیلم‌های کودکان و نوجوانان در ابتدا با سلام به فعالان و دست‌اندرکاران سینمای کودکان و نوجوانان و حاضران در سالن بیان کرد: امسال استاد «کامبوزیا پرتوی» و «ابراهیم فروزش» اجازه دادند که بزرگداشتی به مناسبت آن‌ها برگزار کنیم.او در ادامه متنی را درباره ابراهیم فروزش قرائت کرد.

دبیرسی‌وسومین جشنواره بین‌المللی فیلم‌های کودکان و نوجوانان گفت: نام ابراهیم فروزش زمانی در سینمای کودک و نوجوان ایران طنین‌انداز شد که از کودکان در خانه مانده‌‫ای گفت که بزرگترها به اجبارِ شرایط زندگی، فراموش‫شان کرده بودند. او راوی داستان آن‫ها شد که سرشار بود از سادگی، صداقت و معصومیت کودکانه. داستانش چنان بر دل نشست که وقتی او سراغ یک خمره در مدرسه‫ای روستایی رفت، فیلم‫هایش تبدیل شد به یک بازی کودکانه، جمعی که بزرگتر‫ها هم در آن شریک بودند.

وی ادامه داد: این‫گونه مرز میان دنیای بزرگترها و کودکان چنان ظریف و نادیدنی شد که انگار بزرگترهای فیلم‫های او بخشی از این دنیای کودکانه‫ پرهیاهو بودند. دنیایی پر از رنگ که آدم‫های قصه فقط قدشان بزرگ شده بود، اما هم‌چنان کودکانی بودند که هنوز نتوانسته بودند از ریشه‫‌های کودکی خود دل بکنند.

تابش ابراهیم فروزش را دارای چشمانی تیزبین و قلبی رئوف دانست که ساده‫ترین سوژه‫‌های کودکانه را به سینمای ناب بدل کرد و اظهار داشت: این‌ها همه، از او پدربزرگی دانا و مهربان ساخت که بچه‌ها دوست دارند دورش را بگیرند و شنونده‫ قصه‫‌هایی باشند که قهرمانش یا مردی کوچک بود که بار یک خانه را به دوش گرفته یا بچه‌‫های نفت که در دنیای واقعیت‫ها باید با خیال به ماجراجویی‫های کودکانه‫‌شان معنی دهند. این همه، از فروزش مردی ساخته که گویی از دنیای بزرگ‫ترها آمده تا نماینده‫ امیدها و آروزهای بچه‫‌هایی باشد که از چشم دور مانده‫اند.

این مدیر سینمایی با بیان اینکه «ابراهیم فروزش» در طول این سال‫ها، در تصویرسازی از روابط والدین و فرزندان همیشه جانب بچه‌‫ها را گرفته، ادامه داد: هر چند هم‌چون ریش سفیدی جلوه می‫کند که حرفش در دنیای بزرگ‫ترها هم خریدار دارد. از این رو او این بخت را داشته که دائم میان این دو دنیا در حال تردد باشد. گویی او همان خط رابطی است که می‫باید نقطه‫ اتصال این دو دنیا را هم‌چنان زنده و پابرجا نگه دارد.

مدیرعامل بنیاد سینمایی فارابی تصریح کرد: به همین دلیل است با دیدن فیلم‫های او، دنیا جای امن‫تر و شادتری برای زندگی است. شرارتی هم اگر هست آن‫قدر نیست تا فروزش نتواند قصه‫های بازارش را برای‫مان نقالی کند یا از زمانی برای دوست داشتن بگوید که در دنیای بزرگ‫ترها زود فراموش می‫شود یا از شیر تو شیری بگوید که در یک روستا به دور افتاده برای به کرسی نشاندن آنچه اهالی روستا را به گروهی کودک لجباز شبیه می‫کند.

او سینمای فروزش را دنیایی پر از سر و صدا و ماجرا و قصه عنوان کرد و گفت: یک دنیای روستایی‫وار که اهالی‫اش فرصت آن را یافته‫اند کمی کودک باشند و کمی از این کودکی را به مخاطب نشسته آن‫سوی پرده هدیه دهند.

تابش همچنین درباره «کامبوزیا پرتوی» بیان کرد: در سینمای ایران اگر دنبال قصه‫‌نویس بگردیم، کسی که بر فنون داستان‫سرایی چنان مسلط باشد که بتواند ما را پای پرده‫‌ی نقره‫ای سینما نگه دارد، یکی از شاخص‫ترین‫شان بی‫شک کامبوزیا پرتوی است. ردپای این قصه‌‫نویس آوازه‫‌خوان سینمای ایران را در همه ‫جای سینمای ایران می‫توان دید، از فیلم‫های جشنواره‫ای تا فیلم‫های پرمخاطب، اما او بی‫شک با سینمای کودک بود که شروع کرد و با همین سینما بود که به اوج و بالندگی حرفه‫ای خود رسید. در حقیقت او رازهای دل خود را در همین سینمای کودک بود که با ما در میان گذاشت. او نقال جادوگری است که همیشه چیزی در آستین برای سرگرم کردن ما دارد.

او ادامه داد: در دایره ناتمام نبود قصه‌ خوب، شاید او همان قطعه‫‌ ناتمامی است که آمده تا این سینما را کمی جان و روح دهد. برای اینست که وقتی پای او به میان می‫آید ماهی شب عید سفره‫‌ هفت سین، رنگ کودکی می‫گیرد یا شیرک، نشان همه‌‫ نوجوانانی می‫شود که آماده‌‫اند تا همه‫ گرازهای مهاجمی که سرزمین خیال را هدف قرار گرفته‌‌اند بیرون کنند. به مدد همین توانایی است که داستان خانه در انتظار ماند‫‌گان مصیبت دیده‫ جنگ، این اندازه سرشار از اکسیری چون جستجو می‫شود. چیزی که می‫توان آن را جان‫مایه سینمای کامبوزیا پرتوی دانست. حتی وقتی داستان گلناز یا گربه آوازه ‌خوانی دوره ‫گرد را روایت می‫کند یا حتی زمانی که در بازی بزرگان و در گیر و دار جنگی نابرابر، باید معنایی برای زندگی شخصیت‫های کودک خود بیابد.

تابش با بیان اینکه در موردش می‫گویند شاید او اکسیری کشف کرده که همچون پسربچه‫ای خلاق و باهوش جلوه کند، با این که به ظاهر قد و قامت بزرگ‫ترها را دارد، افزود: شاید هم دلیل لبخند مهربان همیشگی او همین باشد. او راوی دنیایی است که ما در قیل و قال زندگی گمش کرده‌‫ایم. او نگهبان تصاویری است که شادی دنیای کودکی را در سیاه‫بارترین دوره‫ زندگی ما معنی می‫کند. تصاویری آن‫قدر زنده انگار همین تازگی از دنیای خیال به دیار ما آمده‫اند با وجود کسانی چون او، دنیای شلوغ ما جای زیباتری برای زندگی است، جایی برای دیدن همه‫ آنچه که خودمان را از لذت تماشایش محروم کرده‫ایم و این مگر همان راز اکسیر سینما، این فانوس خیال جادویی نیست؟

دبیر سی‌وسومین جشنواره بین‌المللی فیلم‌های کودکان و نوجوانان در پایان از کسانی که به مناسبت برگزاری این دو بزرگداشت در سالن حاضر بودند و دو استاد گران‌قدر سینما که این مراسم به افتخار آن‌ها برگزار شده بود تقدیر و تشکر کرد.

در ادامه کلیپ بزرگداشت کامبوزیا پرتوی، ساخته مجید توکلی برای حاضران به نمایش درآمد و مجری از این استاد خاطره‌ساز برای کودکان دهه شصت دعوت کرد که روی صحنه بیاید و او با نواخته شدن آهنگ خاطره‌انگیز «گلنار» پا به صحنه گذاشت.

* کامبوزیا پرتوی: هر مجموعه‌ فرهنگسازی لازمه این کشور است

کامبوزیا پرتوی با بیان اینکه از چند شب قبل فکر می‌کردم امروز باید چه بگویم و از چند نفر  باید تشکر کنم، بیان کرد: از کسانی که این مدت به من دلگرمی دادند ممنونم. از نسرین مرادی همسرم که برایم یک شانس در زندگی بوده سپاسگزارم. همچنین از آقای تابش برای اینکه اجازه ندادند امسال جشنواره تعطیل شود و آن را در این شرایط برگزار کردند تشکر می‌کنم. هر مجموعه فرهنگسازی لازمه این کشور است و بازهم از شما ممنونم.

سپس دیانا طباطبایی هنرمند خردسال به افتخار بزرگداشت کامبوزیا پرتوی به اجرای قطعه‌ای زیبا با فلوت پرداخت.

در ادامه مراسم، علیرضا تابش و رسول صدرعاملی برای تقدیر از پرتوی روی صحنه حضور یافتند.

صدرعاملی با بیان اینکه برای من امشب، شب عجیبی است گفت: بیش از سی سال همکاری با کامبوزیا داشته‌ام و بسیار مدیون او هستم. هیچ چیز بهتر از قدرشناسی نیست و از بنیاد سینمایی فارابی برای برگزاری این مراسم ممنون هستم.

او در ادامه با تاکید بر اینکه باید در سینما همدل بود، افزود: زمانی که ما بتوانیم بخل و حسادت را کنار بگذاریم، با همدلی در کنار هم قرار بگیریم و با هم همکاری کنیم موفق خواهیم بود. صدرعاملی ابراز امیدوارم کرد که بغض دست از سر سینمای ایران بردارد و گفت: ما در سینما باید همیار و قدرشناس یکدیگر باشیم. من به کامبوزیا پرتوی بابت این همدلی و همکاری که با من داشته مدیون هستم. او سرنوشت من را دگرگون کرد و تا ابد قدردان او خواهم بود.

در این بخش، از بسته مجموعه آثار این کارگردان به همراه یک سبد گل رونمایی شد و لوح یادبودی به او تقدیم شد. سپس تابلوی عکس بزرگداشت کامبوزیا پرتوی منقش به امضای او شد.

* ابراهیم فروزش: امید که روزهای بهتر از راه برسد

در ادامه مراسم بزرگداشت جشنواره سی و سوم، برای برگزاری بزرگداشت ابراهیم فروزش از او برای آمدن روی صحنه دعوت به‌عمل آمد و تارا رستمی هنرمند خردسال به افتخار او به نواختن ویولن پرداخت.

فروزش در ابتدای صحبت‌هایش به زحمات تابش و همکارانشان برای برگزاری جشنواره سی‌وسوم اشاره کرد و افزود: من امسال افتخار داشتم جزو داوران باشم و آثار امسال امیدوارکننده بود که این موضوع کار ما را برای انتخاب سخت می‌کرد.

او با آرزوی سلامتی هر چه زودتر برای کامبوزیا پرتوی به سال‌ها آشنایی‌اش با این هنرمند گرانقدر و عزیز اشاره کرد.

فروزش با اشاره به تجربه ۵۰ ساله‌اش در سینما از اکبر عالمی، خسرو سینایی و محمدرضا شجریان یاد کرد و گفت: واقعا چه کسانی قرار است جای این عزیزان را بگیرند. امیدوارم این گرامی‌داشت‌ها برای اساتید این عالم در زمان حیاتشان برگزار شود. در این روزگار که همه خانه‌نشین شده‌اند و سینماها بسته هستند، افسوس می‌خورم که چرا نمی‌توانم کار کنم.

این کارگردان با اشاره به فعالیت‌های کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان در ارتقای سینمای کودکان و نوجوانان، خاطرنشان کرد: کانون بزرگان بسیاری را پرورش داد و سینمای ایران را به دنیا شناساند.

فروزش در پایان با ابراز امیدواری نسبت به تداوم برگزاری جشنواره کودکان و نوجوانان، آرزو کرد روزهای بهتر برسد و این روزهای سخت هر چه زودتر به اتمام برسد.

* منوچهر شاهسواری: باید بدانیم با این نسل چگونه باید سخن گفت

در ادامه دبیر جشنواره با همراهی منوچهر شاهسواری، مدیرعامل خانه سینما، برای تقدیر از این کارگردان با سابقه روی صحنه حاضر شدند.

شاهسواری گفت: این نسل با همه دردناکی‌هایش خبر از فردایی متفاوت می‌دهد و نیازمند قصه‌ها و روایت‌های جدید هستیم. آقای فروزش شما به درستی اشاره کردید که باید بدانیم با این نسل چگونه باید سخن گفت و با وجود کسانی مثل شما این راهگشایی‌ها بهتر فراهم خواهد شد.

در پایان این بخش از بسته مجموعه آثار این کارگردان در قالب سبد گلی زیبا رونمایی شد و فروزش نیز پس از دریافت لوح یادبود، عکسی که به مناسبت بزرگداشت او آماده  شده بود، امضا کرد.

واروژ کریم‌مسیحی، رسول صدرعاملی، پوران درخشنده، غلامرضا موسوی،  نادره ترکمانی، منوچهر شاهسواری، محمدرضا عرب، محمدعلی نجفی، سیامک زمردی‌مطلق، محسن امیریوسفی، حسن آقاکریمی، حبیب ایل‌بیگی، امیر مشهدی عباس و مجید توکلی از جمله مهمانان حاضر در این مراسم بودند که با حضور حداقلی مدعوین و با رعایت فاصله‌گذاری اجتماعی و پروتکل‌های بهداشتی در روز پنجم جشنواره سی و سوم برگزار شد.

نوشته آیین بزرگداشت کامبوزیا پرتوی و ابراهیم فروزش برگزار شد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

در ابتدای مراسم یزدان عشیری در خصوص اهداف این برنامه گفت: این نشست با هدف هم اندیشی پیرامون موضوعات مهم سینمایی طراحی شده است. حوزه سینمای کودک یکی از پرچالش‌ترین عرصه‌های سینمای کشور است و شاید اغلب کارشناسان و سینماگران بر این باورند سینمای کودک می‌تواند خانواده‌ها را به سالن‌های سینمایی بکشاند و رونقی برای سینما ایجاد کند و با پویایی گیشه‌ها، بازدهی اقتصادی خوبی هم برای این عرصه فراهم شود.

وی افزود: این سینما به دلیل سروکار داشتن با موضوعات سنی خاص و حساس به ویژه در تحکیم بنیان‌های فکری و عاطفی آینده سازان کشور بیشترین کارکرد تربیتی و آموزشی و پند آموزی را در کنار سرگرمی‌و تفریح دارد. تعدد متولیان در این حوزه بسیار است. از جمله: سازمان سینمایی، بنیاد فارابی، کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان- آموزش و پرورش- و بسیاری از نهادها و NGO ها و حتی شورای عالی انقلاب فرهنگی، با این حال- اهمیت و ضرورت توجه به سینمای کودک به نسبت متولیان متعددش و شعارهای داده شده در فرآیند محصولات خیلی قابل درک و مشاهده نیست.

عشیری خاطرنشان کرد: بارها بر تعطیلی جشنواره کودک تاکید شده درحالی که کاستی‌های موجود در سینمای کودک به معنای تعطیلی و کنار گذاشتن جشنواره‌اش نیست ولی برگزاری این رویداد با سازو کاری ضعیف با ۷ فیلم دست و پا شکسته و نحیف مطلوب نیست. اساسا- جشن و جشنواره مانند جشن‌های باستانی ایران در فصل خرمن چینی محصول و برداشت صورت می‌گرفته اما زمانی که ما محصول خوب نداریم برگزاری جشن خرمن چینی برای سینمای کودک نیز بی‌معناست.

حال سینمای کودک بسیار بد است

وی عنوان کرد: برغم ضرورت توسعه سینماهای کشور بویژه برای کودکان و نوجوانان متأسفانه سالن‌های مختص این گروه‌های سنی و استانداردهای آن‌ها نداریم. در این میان حوزه هنری به عنوان یکی از متولیان دغدغه‌مند اقداماتی را در طرح‌های توسعه‌اش برای سینمای کودک و نوجوان در برخی استان‌ها ‌عملیاتی کرده است. حتی در تهران نیز سینمای ویژه کودک نداریم. در حالی که به طور کلی حال سینمای ایران خوب نیست اما حال سینمای کودک بسیار بد است. سینمای کودک نیاز به کمک سرآمدان و پیشکسوتان این عرصه دارد تا با هم اندیشی و طرح مسئله کمکی به بهبود این سینما شود. مسئولان و مدیران سینمایی به دلیل درگیری با ترافیک مشکلات گوناگون حواس شان به این سینِما نباشد.

سپس ابراهیم فروزش با اشاره به روند شکل گیری سینما و جشنواره فیلم‌های کودکان و نوجوانان گفت: وقتی سینمای کودکان و نوجوانان شکل گرفت شاید سن بعضی از فعالان امروز در این عرصه به آن سالها نرسد اما ما بوده‌ایم و تجربه کرده‌ایم. همزمان با شکل گیری سینمای کودکان و نوجوانان، اثری از مراکزی نظیر: کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان نبود و بعد از مدت زمان طولانی از شکل گیری این سینما و تنومند شدن این نهال، در سال ۱۳۴۴ شاهد تاسیس این کانون بوده‌ایم. این جشنواره در آن سالها یکی از پر رونق‌ترین جشنواره‌های جهان و گروه الف بوده. در واقع سینمای روز آن زمان به فیلم‌های فارسی تعلق داشته است اما با این حال از این سینِما هم بسیار استقبال می‌شده و سالن‌ها ‌را از مخاطب پر می‌کرده است.

سینمای کودک نیاز به حمایت ویژه دارد

وی افزود: بعد از رونق فعالیت کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان در اواخر سال ۴۹ تازه امور سینمایی کانون پا گرفت که با ۴ فیلم انیمیشن و ۳ فیلم زنده، وارد جشنواره شده بودیم. در واقع این جزو اولین فیلم‌هایی بود که در زمینه کودکان تولید شد چرا که در این زمان فیلم کودک معنایی نداشت. در این سالها تولید درسینما کودک شروع شده و ما وارد عرصه ای جدی‌تر از تجربه شدیم. بنابراین بستر برای شناخت بچه‌ها ‌از سینمای کودک و مراکز فیلمسازی کودکان فراهم و سینمای کودک به معنای واقعی پا گرفت. این جای سوال دارد که چرا در زمانی که جمعیت ایران در آن سال‌ها ‌بین ۲۵ تا ۳۰ میلیون بوده است، با وجود امکانات کم، استقبال چشمگیری از فیلم‌ها ‌صورت می‌گرفته اما سینمای کودک امروز به نسبت ۸۵ میلیون جمعیت چه از نظر تولید و چه از نظر پخش به آن شکل مورد توجه نیست؟ در حالی که ما نیروهای خلاق زیادی داریم.

کارگردان فیلم معروف «کلید» عنوان کرد: در حال حاضر عامل بازدارنده ما در این عرصه حمایت مالی و معنوی از سینمای کودک است. نیروهای معنوی و فعال ما در این زمینه زیادند و فعال عمل می‌کنند. سینمای کودک نیاز به حمایت ویژه مالی دارد، بخش خصوصی حق دارد برای فیلمی‌سرمایه‌گذاری کند که به بازگشت پولش امیدوار باشد اما همین بخش وقتی ضرر می‌کند به سراغ کارهای دیگر می‌رود.

وی اظهار داشت: این را هم باید بگویم که این سینماداران هستند که به سینماگران جهت می‌دهند تا چه فیلمی‌بسازند که صندلی‌های سالن پر شود این در حالی است که ۵۱ درصد از جبران هزینه از این طریق است در شرایطی که تهیه کننده تقریبا یک چهارم از هزینه را می‌تواند باز گرداند.

چرخ زنگ زده سینمای کودک و نیاز به حمایت دولت

وی با تاکید بر حمایت‌های گذشته از سینمای کودک و نبود دغدغه برای بازگشت پول یادآور شد: در حال حاضر در موقعیتی هستیم که سینمای کودک از یاد رفته است و خانواده‌ها ‌با دیده تحقیر به فیلم‌های کودک و نوجوان نگاه می‌کنند. برای اینکه این چرخ زنگ زده راه بیافتد دولت باید کمک کند، پول بگذارد، حمایت‌ها ‌را تصویب کند و به این سینما رونق دهد چرا که بخش خصوصی هیچ یک از این حمایت‌ها ‌را بدون منفعت خود در نظر نمی‌گیرد. بنابراین حمایت دولتی باید سالیان دراز ادامه داشته باشد تا فیلم‌هایی ساخته شود و مردم با این سینما آشتی کنند نه اینکه فیلم‌ها ‌را در بخش مرده ضایع کنند. معتقدم دولت باید سینماهایی را برای کودکان بسازد و مردم آرام آرام متوجه این سینما شوند. بخش دیگر مربوط به تکنیک است که از آن بسیار عقب هستیم. ماهواره‌ها ‌و فضاهای مجازی به پیشرفتی رسیده است که ما از ان عقب مانده‌ایم. باید ببینیم در دنیا چه می‌گذرد آیا بچه‌های ما رغبت می‌کنند فیلم‌های ما را ببینند؟

در ادامه وحید نیکخواه آزاد در پاسخ به ابراهیم فروش اظهار داشت: این چیزی که شما می‌گویید درست و صحیح است و خیلی‌ها ‌به آن معتقد هستند اما نقطه نظر مقابلی وجود دارد که می‌گوید این بلاهایی که بر سر سینمای کودک آمده به خاطر حمایت دولت است. ما نمی‌توانیم بگوییم تمام این چرخه طبق نظر ما پیش برود در حالی که سینمای ایران درست یا غلط دارای مناسباتی است. امروز صاحب اختیار وجه اقتصادی سینما، سینمادار است، او تنها کسی است که خوب یا بد را مشخص کرده و در عمل نشان می‌دهد که چه چیزهایی باید ساخته شود. بازخوردها بر ادامه فیلم و رفتار فیلمساز تاثیر می‌گذارد. برخی معتقدند دهه ۶۰ دوران طلایی سینمای کودک است در حالی که در گذشته مواردی داشته‌ایم که فیلم بازخورد خوبی نداشته در شرایطی که به آن فیلم جوایز زیادی تعلق گرفته و سوبسیت‌های بسیاری نیز به آن اختصاص داده شده بود. سینمای کودک ما به دنبال آثاری همانند کلاه قرمزی و شهر موش‌ها ‌است و از اکران آن حمایت می‌کند. عده ای می‌گویند سوبسیت‌های دولتی حاشیه امنی برای فیلمساز است و اشتیاق فیلمساز را بیشتر می‌کند.

اختصاص سوبسید دولتی حاشیه امن ایجاد می‌کند

وی عنوان کرد: سینماداران از هر چیزی که با استقبال خوبی مواجه شود، حمایت می‌کنند بنابراین با سینمای کودک نه عقد و اخوت دارند و نه پدرکشتگی. اختصاص سوبسیت دولتی به سینمای کودک، حاشیه امنی را برای فیلمساز ایجاد می‌کند که فیلمساز دیگر به فکر بازگشت پول خود نیست. بهشتی همیشه می‌گفت سینمای کودک در آن دوران یک مغازه پنج دهنه بود اما حالا به یک زیرپله تبدیل شده و تنها راه نجات این موفقیت از لحاظ اقتصادی است. از قضای روزگار ما با بچه‌هایی طرف هستیم که سرگرم کردن آنها یک هدف بزرگ است. در دهه ۶۰ آقای پرتوی در سن ۳۲ سالگی «گلنار» را ساخت. چگونه است که یک فرد ۳۲ ساله که هیچ پشتوانه سینمای تجاری کودک نداشته، تشخیص می‌دهد چنین فیلمی‌بسازد و موفق شود اما حالا بعد از سی و چند سال کسی پیدا نمی‌شود که چنین فیلمی ‌بسازد. ناگفته نماند در این دوران فیلم‌هایی موفق دیگری نظیر«دزد عروسک‌ها» و «پاتال» و غیره هم وجود داشت که امروز بعد از ۳ دهه از وجود آنها محروم هستیم.

فروزش در جواب به این سوال گفت: من نیز سوال دارم که با وجود این همه پیشرفت در علم و فناوری چرا فیلمسازان ما فیلمی‌ به خوبی « گلنار» و غیره را دیگر نمی‌سازند؟ این امر نیاز به بررسی دارد.

سینما در دهه۶۰ در نشاط اجتماعی تأثیر داشته است

جعفر گودرزی در این بخش گفت: می‌گویند دهه ۶۰ و دهه هفتاد اوج طلایی سینمای کودک بوده است که به مرور به وضعیت اسف باری رسید. باید عنوان کنم بعد از انقلاب و جنگ مسئولان ۲ رویکرد سینمای جنگ و کودک و نوجوان را پیگیری می‌کردند و تنها روزنه‌ای که می‌شد شادی را نشان داد از طریق سینمای کودک بود چرا که این سینما نقش تعیین کننده‌ای در نشاط اجتماعی داشته است و سینمای دفاع مقدس در مسیر دیگری حرکت کرد. در آن دوره مسئولانی که تعیین کننده بودند، بچه کوچک داشتند و سینمای کودک برایشان مهم بود ولی گویا با بزرگ شدن فرزندانشان یک مقدار رها شدند و دیگر این سینما برایشان اهمیتی ندارد چرا که در آن سالها به این سینما اعتقاد جدی‌تری داشته‌اند. از سوی دیگر از دهه هفتاد به بعد فیلم‌های اجتماعی روی کار آمدند و سینمای کودک رها شد در واقع سینمای کودک در آن دوران عرصه‌ای برای تجربه بود و متاسفانه با وجود آثار خوب، فیلمسازان آن را رها کردند و رفتند. معتقدم فیلم‌هایی هم که ساخته می‌شود در همین مرحله مانده و به اکران نمی‌رسند.

با تکرار ساخت فیلم‌های دهه ۶۰ مخالف هستم

سیدجواد هاشمی‌ یادآور شد: مدت هاست زمانیکه همه درباره فیلم کودک صحبت می‌کنند از دهه۶۰ مثال می‌زنند و فیلم‌هایی مثل «دزد عروسک‌ها ‌» و «گلنار» را یادآوری می‌کنند در حالی که باید آن دوران را رها کرد. این چه مقایسه‌ای است؟ هرچند من آرزو داشتم «گلنار» را بسازم ولی در دوران جدید اصلا نباید از آن فیلم‌ها ‌ساخت. باید به دنبال فیلمی ‌پاک و دلنشین بچه‌ها ‌بود. من می‌گویم باید دهه ۶۰ را فراموش کنیم چون بچه‌های الان با بچه‌های دهه ۶۰ تفاوت دارند و زمانه‌ای نیست که درباره آن حرف بزنیم بنابراین باید ببینیم چرا به سینما نمی‌روند؟

بنظرم فیلم کودک باید شتر، گاو، پلنگ باشد

این کارگردان با اشاره به «شهر موش‌ها» و «کلاه قرمزی» بیان کرد: من کاملا با حرف نیکخواه مبنی بر تکرار ساخت فیلم‌های دهه ۶۰ مخالف هستم. بنده «شهر موش‌ها» را ۲ بار دیدم یک بار رو به پرده دیدم که اصلا فیلم خوبی نبود و این را محکم به مرضیه برومند گفتم و یک بار هم رو به بچه‌ها ‌دیدم که متوجه شدم دهه شصتی‌ها ‌آن را دوست داشته‌اند. این فیلم یک پشتوانه تلویزیونی منحصر به فرد داشت که تنها فیلم بزرگسال است. «شهر موش‌ها» و «کلاه قرمزی» اصلا در زمره فیلم‌های کودک نیستند. من برای اینکه «تورنا۲» و «پیشونی سفید» را بسازم از ذهنیت خود فاصله گرفتم تا این فیلم‌ها ‌حداقل پول خود را برگردانند هرچند خیلی فیلم شاخی نشدند اما پول خود را برگرداندند. به نظرم فیلم کودک باید شتر، گاو، پلنگ باشد از همین رو فیلم من هم تلفیقی از فیلم کودک و بزرگسال بود.

وی ادامه داد: یک بار مرضیه برومند به من گفت تو خیانت کردی و نمونه خیانت تو گنجاندن آهنگ «پارسال بهار دست جمعی رفته بودیم زیارت» در فیلمت بود که منجر شد به شما رای ندهم. من گفتم خوب شد رای ندادید. فیلم شهر موش‌های شما را هم بچه‌ها ‌دوست ندارند. منظور من این است که ما باید ببینیم چه چیزی ساخته شود؟ چه شیوه‌ای بکار بندیم که بچه‌ها ‌فیلم‌ها ‌را دوست داشته باشند. من دیدم که ۲۵ درصد تماشاگران فیلم «رحمان ۱۴۰۰» کودکان بوده‌اند و این مصیبت است. باید ببینیم چگونه می‌شود عادت رفتن به سینما را به خانواده‌ها ‌برگرداند. من کمی ‌لِم آن را پیدا کردم به طوری که واقعا بچه‌ها ‌«پیشونی سفید» را دوست دارند هرچند بخش‌هایی از آن اصلا مربوط به کودکان نیست.

در سینمای کودک باید به تغذیه فرهنگی هم توجه کنیم

فروزش در ادامه عنوان کرد: آقای نیکخواه همزمان با نشان دادن فیلم «کلاه قرمزی» و تبلیغات گسترده آن، فیلم «باشوغریبه‌ای کوچک» ساخته شد که بسیار مورد استقبال قرار گرفت و پول خوبی از آن درآمد. فیلم «دونده» هم این روند را طی کرد. ما باید به فکر رسالت فرهنگی خود هم باشیم و باید ۲ وجه را در نظر گرفت یعنی هم بچه سرگرم شود و پولش را در بیاورد و هم- باید دنبال چیزی باشیم که هم چرخه تولید را راه بیاندازد و هم بچه‌ها ‌را با این سینما آشتی دهد و هم بچه‌ها ‌فیلم را دوست داشته و تغذیه فرهنگی شوند. ما باید مقداری هم آبروی خود را حفظ کنیم و تنها نباید به سرگرمی ‌توجه کنیم.

نیکخواه آزاد توضیح داد: به خاطر همین است که من با «پیشونی سفید» مخالف هستم چون در قسمتی از آن می‌دیدم که آهنگ «پارسال بهار دست جمعی رفته بودیم زیارت» وجود داشت در حالی که این آهنگ اصلا با خوراک فرهنگی ما سازگار نیست و فیلم جواد هاشمی‌ خوراک فرهنگی ندارد. از سوی دیگر به نظرم ما باید برای کودکان خودمان فیلم بسازیم این در حالی است که محمدعلی طالبی می‌گوید فیلم من در هلند تدریس می‌شود ولی سهم بچه‌های ما از این فیلم‌ها ‌چیست؟ چیزی که دیده نشود و با مردم ارتباط برقرار نکنند موضوعی است که انگار اصلا وجود ندارد مهم این نیست که «باشو غریبه کوچک» و … چقدر خوب هستند مهم این است که چقدر مردم ما آن را شناخته‌اند. چیزی که با مردم ارتباط برقرار نکند انگار که در کل وجود ندارد.

گودرزی تصریح کرد: من خیلی موافق این بحث شما نیستم چون برای مثال «روز واقعه» در زمان خودش دیده نشد ولی رفته رفته مردم از آن استقبال کردند و هر سال هم به ارزش آن اضافه می‌شود.

در بخش دیگری از این نشست فروزش با انتقاد به نبود تهیه کننده خوب برای ساخت فیلم‌های کودک گفت: فرض کنید که من می‌خواهم یک فیلم خوب بسازم حالا باید به کجا مراجعه کنم؟ کدام دفتر شخصی چنین فیلمی‌ می‌سازد؟ پول و سرمایه کجاست که بتوان از آن استفاده کرد؟ ما شرایط لازم را نداریم چگونه باید فیلم بسازیم؟

به آینده سینمای کودک بسیار امیدوارم

نیکخواه آزاد در پاسخ به فروزش گفت: البته باید توجه داشت که شما اصلا فیلم‌هایی مانند «گلنار» و … نمی‌ساختید موضوع دیگری که می‌خواهم بگویم این است که من در عین اینکه منتقد جدی برای مدیریت فرهنگی فعلی سینمای کودک هستم اما به آینده نزدیک سینمای کودک بسیار امیدوار هستم. جواد هاشمی ‌۶ تا فیلم ساخته با اینکه شهرتش مربوط به پیش از ورودش به سینمای کودک است یعنی اینکه از سر ناچاری وارد این عرصه نشده است و می‌توانست بر اساس تجربه خالق فیلم‌های دفاع مقدس باشد اما دغدغه کودک دارد که موفق هم شده است. غلامرضا موسوی یکی از باهوش‌ترین و متبحرترین تهیه کنندگان است و جایی نمی‌خوابد که آب به زیرش رود. او امسال یک فیلم کودک ساخته. امام (ره) بچه‌ای در حال گریه را در بغل آدم زشتی دید که سعی در ساکت کردنش داشت، امام به مرد گفت بچه را بگذار زمین تا ساکت شود چرا که تو را دیده و ‌ترسیده است، خوشبختانه دولت سینما را زمین گذاشته است پس مطمئن باشید سه سال دیگر اتفاقات بهتری در این زمینه می‌افتد.

فروزش توضیح داد: حرف‌های که شما می‌زنید بسیار امیدوارکننده است اما باید دید در ادامه چه اتفاقی می‌افتد. خوشبین بودن به چند فیلم نمی‌تواند خیلی امیدوار کننده باشد.

نیکخواه آزاد ادامه داد: طی سه سال اخیر چند فیلم کودک اکران شده است که جریان جدیدی را نشان می‌دهد؟ این روند قطعا به روغن کاری و اصلاحات نیاز دارد.

سینمای کودک گم شده‌ است

در بخش دیگر از این نشست کاپوزیا پرتوی افزود: من همانند فروزش معتقدم که باید از سینمای کودک حمایت شود چون ما گم شده‌ایم. حداقل‌ترین حمایت ما این است که کودک یک سینما داشته باشد. در پردیس ایران مال سینمایی مختص به کودکان ایجاد شده است و پزش را به ما می‌دهند. در این سالن سعی شده شرایط خوبی برای مخاطب کودک فراهم شود. به نظرم کودکان حق دارند سینمایی داشته باشند این کار مصداق بارز حمایت از سینمای کودک است. «باشو غریبه‌ای کوچک» تماشاچی داشته است یا نه برای من بسیار دردآور است چرا که این فیلم باید برای سینمای آینده ما به یادگار بماند.

سینمای کودک نیازمند بودجه‌ مصوب مجلس است

وی توضیح داد: چیزی با ان شاالله و ماشاالله درست نمی‌شود چهل سال می‌گذرد و در جلسات متعددی بوده‌ایم ولی کاری حل نشده. به نظرم نیازمند بودجه‌‌ای مصوب از مجلس هستیم. قدم اول این موضوع باید بر اساس مصوبه‌ای محکم برداشته شود و با نظر شورای مربوطه سپس این چرخه راه می‌افتاد به گونه‌ای که اصلا نیازی به حمایت نشود. در فسیتوال‌های دیگر به گروه سنی توجه بسیاری می‌کنند و بزرگسالان بر نوع فیلم‌ها و محتوای آن نظارت می‌کنند. ما باید فکری به حال این سینما بکنیم که تنها با مصوبه محکم امکانپذیر است.

ما کودکانمان را کوچک نگه داشته‌ایم

در ادامه پرتوی اظهار کرد: آیا ما مخاطب را تربیت کرده‌ایم؟ ما بچه‌ها ‌گفته‌ایم که باید فیلم ببیند؟ ما مخاطب به معنای واقعی نداریم و فرزندانمان را برای این رویداد فرهنگی تربیت نکرده‌ایم. باید به کودکانمان یاد بدهیم فیلم‌هایی مانند «باشو غریبه‌ای کوچک» را ببینند. فیلم‌هایی که ادبیات کودک دارند پشتوانه سینمای کودک ما هستند. ما کودکانمان را تربیت نکرده و آنها را کوچک نگه داشته‌ایم تا حدی که برای فهماندن حرف‌ها ‌و ارتباط با آن باید خم شویم. بچه‌ها ‌یاد نگرفته‌اند سر خود را بالا کنند و واکنش نشان دهند. خیلی از فیلم‌ها ‌نظیر «باشو غریبه کوچک» و «دونده» فدا شدند و جایگاه خود را در سینمای ما پیدا نکرده‌اند. امیدوارم نیاز این موضوع احساس شود و مسیری در جهت تربیت فرازندان ما را در پی گیرد.

نتیجه غفلت از کودکان حضور ساسی مانکن‌ها ‌در مدرسه‌ها است

نادره ترکمانی عنوان کرد: من به شدت معتقدم دولت وظیفه دارد از سینمای کودک در حوزه مادی و فرهنگی حمایت کند. ۲۵ سال است که کودکان را رها کرده‌ایم و نتیجه این غفلت حضور ساسی مانکن و نمونه‌های نظیر آن است اما حالا دیگر جایی برای غفلت نیست. ۲۶ درصد جامعه ما کودکان و نوجوانان است که جمعیتی بالای ۱۶ میلیون را شامل می‌شود. متولی این جمعیت کیست؟ جز تلویزیون و سینما و آموزش و پرورش مسئول این اتفاق است؟ من مخالف سالهای طلایی دهد ۶۰ هستم. این دوران گذشت و تمام شد. اگر قرار باشد تا ۱۴۰۰ مدام این روند را تکرار کنیم به جای پیشرفت به عقب می‌رویم. باید این دهه را رها کرد چرا که مدل فکری این بچه‌ها ‌فرق کرده و دیگر آن فیلم‌ها ‌را دوست ندارند. در اصل ما نزول و سقوط سینمای کودک را درک نکرده‌ایم جریان فرهنگی برای کودکان توضیح داده نشده است و حوزه فرهنگ و شناخت مسائل نسبت به اطراف تعریف نشد و بچه‌ها ‌را به حال خود رها کرده‌ایم. بارها تاکید کرده‌ام که فیلم‌هایی نظیر «رسوایی» فیلم خوبی نیست. بارها هشدار داده‌ام که از فیلم‌های خوب این ژانر توسط مدارس و آموزش و پرورش حمایت شود اما تنها فرآیند مدارس پرکردن سالن‌های نمایش خارج از توجه به موضوعیت و محتوای فیلم بوده است. برای مثال در همین تهران کودکانی وجود دارند که سالن سینما را از نزدیک ندیده‌اند. همه ما غفلت کرده‌ایم. آیا فیلم‌هایی که در حوزه کودک ساخته می‌شود را تلویزیون می‌خرد؟ آموزش و پرورش حمایت می‌کند؟ آیا شهرداری در جهت حمایت از آن بیلبوردهای تبلیغاتی خود را دراختیار این فیلم‌ها ‌قرار می‌دهد؟ سینمای کودک یک سمتی نیست و دولت باید حمایت کند. عامل این غفلت‌ها ‌هم سینماگران نیستند چون دغدغه کودک را به اندازه توان دارند و دولت هم مقصر است. این یک چرخه است و اگر قرار است این زنجیره به هم وصل نشود کاری از پیش نمی‌رود. در مواقع لزوم به جای حمایت از تولید ملی از فیلم‌های خارج از چارچوب استفاده شده و نسبت به فیلم‌های مناسب بی‌توجه شده‌اند. من همیشه منتقد آموزش و پرورش هستم که همیشه سکوت می‌کند علیرغم اینکه چهل و نهمین جشنواره فیلم رشد که به سینمای کودک اختصاص دارد و یک جشنواره قدیمی‌است ولی کاری نمی‌کند. آموزش و پرورش نتوانست عملکرد مثبتی را در حوزه کودکان و نوجوانان در برنامه خود قرار دهد و بعضا من دعا می‌کنم که کاش این سازمان نسبت به ژانر فرهنگی بی‌تفاوت بود چرا که با توجهات اشتباه به سینمای کودکان و نوجوانان ضربه زد. انگار که میل و رغبتی به این عرصه فرهنگی نداشته و آن را نقطه مقابل سیاست‌های خود می‌بیند.

هاشمی‌ در این بخش گفت: شما درباره آموزش و پرورش اشتباه می‌کنید. این سازمان موافق این حرف شما است. من سی سال در آموزش و پرورش بوده‌ام و می‌دانم که آموزش و پرورش دست وزیر نیست بلکه دست هزاران مدیر مدرسه است.

در ادامه گودرزی توضیح داد: در حال حاضر سینمای کودک و نوجوان مانند طفل سر راهی و بچه طلاق است که کسی مسئولیت آن را قبول نمی‌کند و اگر قبولش داشتند قطعا اتفاقات خوبی می‌افتاد.

سپس ترکمانی اظهار کرد: اگر ما یک شورای عالی فرهنگی داشتیم قطعا سینمای کودک بخشی از آن بود و مراکزی که عنوان کودک و نوجوان را یدک می‌کشند باید به مصوبات مطرح شده در شورای عالی عمل کنند اما متاسفانه همه این مسئولیت‌ها ‌را از دوش خود برداشته و بر گردن دیگری می‌اندازند. حتی جشنواره کودک و هر حوزه‌ای که به سینمای ما کمکی کند جزو تعهدات فرهنگی هر یک از ما است و من اولین کسی هستم که این مسئولیت را بر گردن خودم می‌دانم. در کشور ما همه چیز مدیرمحور است اگر اولویت مدیری سینمای کودک باشد پیشرفت می‌کنیم در غیر این صورت پسرفت در انتظار ماست.

وی در ادامه با اشاره به داوران کودک و نوجوان جشنواره فیلم‌های کودکان و نوجوانان توضیح داد: در جشنواره فیلم‌های کودکان و نوجوانان داوران کودکی که به فیلم قطار آن شب رای دادند کاملا آموزش دیده بودند که باید همانند بزرگسالان فیلم را ببینند یعنی چه که می‌گویند شما کودک هستید.

سپس هاشمی‌اظهار کرد: اصلا به این فکر نکنید که در کشور ما اتفاقات با طبقه بندی علمی ‌و فرهنگی پیش بروند چرا که کشور ما در حوزه فرهنگ دست هزاران نفر اداره می‌شود و این خود سینما را تعطیل می‌کند. برخی به سلیقه خود کارها را انجام می‌دهند در این مملکت نمی‌شود حتی برای یک مدیر مدرسه تعیین تکلیف کرد که بچه‌ها ‌را به سینما ببرند. نه فقط آموزش و پرورش بلکه در همه ارکان و همه تشکیلات قوانین به صورت خودسر انجام می‌شود. مدیران خود فیلم‌هایی را که می‌پسندند برای دانش آموزان تجویز می‌کنند پس سینمای کودک به معنای آنچه که برای اهالی فرهنگی پسندیده است پیش نمی‌رود.

حوزه هنری تنها جایی است که درد فرهنگی دارد

وی با اشاره به لزوم ساخت فیلم پاک گفت: همکاری با حوزه هنری به نفع فیلمسازان است و در کلیت تنها جایی است که درد فرهنگی‌اش بیشتر از بلیتی است که در گیشه‌هایش می‌فروشد اما در جزئیات مشکلاتی دارد. با اینکه سینمای آزادی موقع اکران فیلم به من ظلم کرده ولی معتقدم حمایت حوزه هنری به من کمک بسیاری کرده است. من با نیکخواه بسیار موافق هستم چرا که باید بچه را زمین گذاشت تا خودش آرام شود.ما چاره ای جز ساخت فیلم پاک نداریم فیلم من پاک بوده چرا که سه عنصر فرح و شادی، آموزش و تربیت را داشته است اما شما هم هر کاری انجام بدهید تا زمانی که پدر و مادر از فیلم خوشش نیاید از آن فیلم استقبال نمی‌شود. من خواهش می‌کنم درباره این حرف بزنیم که چه فیلمی ‌بسازیم که بچه‌ها ‌دوست داشته باشند در این صورت است که سینمادار، آموزش و پرورش و مدیر مدرسه از فیلم استقبال می‌کنند. فیلم «کلید» فروزش، کلید خیلی از قصه‌های تاریخ سینمای کودک بوده است بنابراین باید به متن فیلم‌ها ‌توجه شود تا سینمای کودک رشد کند.

گودرزی عنوان کرد: من با نظر خانم ترکمانی کاملا موافق هستم و درست است که باید از سینمای کودک حمایت همه جانبه شود چرا که بخش خصوصی وارد این قضیه نمی‌شود. در دهه ۶۰ فیلم‌های کودک سرگروه داشتند و این موارد به سینمای کودک رونق می‌داد. سی و دو دوره جشنواره برگزار شده ولی کاش هر سال در کنار برگزاری جشنواره، یک سینمای کودک هم می‌ساختیم تا امروز، ۳۲ تا سینمای کودک داشته و برای اکران جر و بحث نمی‌داشتیم. من نمی‌دانم چرا فیلمسازان ما دچار پیچیدگی شده‌اند. از آن زمانی که سادگی و شیرینی را از سینمای کودک گرفتیم این اتفاقات برای سینمای کودک رخ داد چرا که بچه‌ها ‌قادر به فهم مسائل پیچیده نیستند و باید با سادگی با آنها حرف زد تا هویت سینمای کودک بازگردد. به طور کلی معتقد هستم در سینمای خود به عرصه تولید محتوای ارزشمند نیازمندیم و این روش می‌تواند سینما را در مسیر اصلی خود قرار دهد. ضمن اینکه چرا از عنصر تخیل از فیلم‌هایمان استفاده نمی‌کنیم در حالی که کودکان ما به ان احتیاج داشته و می‌تواند راهگشا و ما را به این دنیا نزدیک کند. تا همخوانی مابین این عناصر ایجاد نشود ما از کوکانمان عقب هستیم در حالیکه این قشر خود صاحب نظری در عرصه رسانه هستند.

ترکمانی بیان کرد: باید فیلمسازان به کودکان نزدیک شوند و ارتباطی تنگاتنگ ایجاد شود تا اتفاقات خوبی در این حوزه رخ دهد. فیلم کودک به فانتزی نیاز دارد.

هاشمی‌ بیان کرد: در سال ۱۳۹۱ فیلم «پیشونی سفید۱» و یا «اختاپوس»، به فروش بالایی رسید. در حالی که در آن فصل پاییز همزمان ۲۵ فیلم در حال پخش بوده و ۷ فیلم با هم اکران شد اما ما پرفروش‌ترین فیلم بوده‌ایم واین برای فیلمساز بهترین اتفاق است. با این حال سی دی این فیلم بسیار فروش داشت و با فروش ۳۰۰ هزاری آن روبرو شده‌ایم و بعد از ۶ سال ۴۰ هزار سی دی دیگر تولید و به فروش رسید این نشان می‌دهد که بچه‌ها ‌فیلم را دیده‌اند. سریال «هشتگ خاله سوسکه» هم در سینمای خانگی فروش خوبی داشته است پس باید گفت فیلم کودک مخاطب دارد اما خانواده‌ها ‌آنها را به سینما نمی‌آورند. بچه‌ها ‌قدرت این را ندارند تنهایی به سینما بروند. بنابراین به اشتباه نگوییم که بچه‌ها ‌طرفدار فیلم کودک ایرانی نیستند آنها حتی نازل‌ترین فیلم‌های کودک را هم می‌بینند. در این شرایط فیلمسازان باید برای ساخت فیلم‌های خوب تلاش کنند ما در اصل دغدغه اینکه بچه‌ها ‌فیلم‌ها ‌را نمی‌بینند نداریم بلکه دغدغه ما این است که سالن‌های سینمای ما پر نمی‌شود و باید به دنبال علت آن باشیم.

این کارگردان در بخش دیگر از صحبت‌هایش توضیح داد: ما دیکتاتوری اندیشه‌ها ‌داریم. در شورای تخصصی فیلمنامه کودک فارابی گروهی هستند که می‌نشینند و اندیشه‌های فیلمنامه نویسان را دیکتاتوری می‌کنند و می‌گویند آنچه را که ما می‌خواهیم، را باید بسازید. این روال در سازمان سینمایی و دیگر ارگان‌های مربوطه ادامه دارد غافل از اینکه ما با این روش هرگز به مدینه فاضله نمی‌رسیم. اگر قرار باشد فیلم‌هایمان را دولتی بسازیم به سرنوشت ۵۳ فیلم مانده در کشوهای فارابی دچار می‌شویم چرا که دیکتاتوری ساخته و تولید می‌شوند و هرگز به هدف اصلی نخواهد رسید. من به آقای تابش پیشنهاد داده‌ام که شوراهای فارابی را برداشته و با حمایت از فیلمسازان مقبول به سیاست‌های فارابی، به تولید آثاری خارج از سیاست‌های دیکتاتوری بپردازد. این اعتماد لازم است تا فیلمی‌ساخته شود که مردم دوست دارند و آن را به سینماها می‌کشاند. من لم جذب مخاطب را پیدا کرده‌ام و می‌دانم که اگر « پیشونی سفید ۴» را بسازم باز هم موفق خواهم شد. من می‌دانم که اگر فارابی فیلم‌های من را تصویب می‌کرد قطعا این فیلم‌ها ‌راهی کشوهای فارابی می‌شد.

در ادامه این برنامه عشیری تاکید کرد: مشکل سینمای کودک را نباید بی نسبت با کلیت سینمای ایران دید. ما باید مخاطب سینمای ایران را نسبت به کل جمعیت بسنجیم و در سال ۹۸ با افت این میزان روبرو هستیم. اگر حتی ما با دهه ۶۰ این روند را مقایسه کنیم به طور وحشتناکی با ریزش مخاطب سرو کار داریم و این مشکل در سینمای غیرکودک هم وجود دارد. بحث دیگر تولید محتوا است که در سینمای کودک وجود ندارد. آمارها در سطح کمی ‌بسیار امیدوار کننده است فقط موسسه بهمن سبز حوزه هنری ۳۱ فیلم در حوزه کودک در دو ساله اکران کرده که این نشان می‌دهد ما به لحاظ کمی‌ می‌توانیم امیدوار باشیم. از زاویه دیگر متاسفانه بخشی از معضلات ناشی از این است که سینمای غیر کودک ما به دلیل ذائقه سازی غلط در مخاطب نوعی قهر و کدورت با سینما را به صورت فراگیر در خانواده‌ها ‌ایجاد کرده و این دامن گیر سینمای کودک هم شده است.

وی افزود: با وجود حجم تولید بالا چه اتفاقی افتاده است که کودک قادر به ارتباط با فیلم‌ها ‌نیست و دیگر نمی‌تواند نوستالژی‌هایی برای نسل کودک و نوجوان ما بسازند. فقدان ساختارهای محتوایی و فرهنگی در فیلم‌ها ‌و عدم توجه به ذائقه مخاطب کودک امروز باعث شده است حتی تولیدات ما هم در بایگانی‌ها ‌خاک بخورد یا نفروشد.

فروزش خاطرنشان کرد: منظور من از حمایت دولتی ادامه ایجاد شوراهای مختلف در حوزه سینما نیست که هر کدام بر اساس سلیقه‌ها، تفکرات، سیاست‌ها و غیره اظهار نظر می‌کنند. بلکه منظور بنده بودجه‌ای مشخص در این زمینه است. فیلمنامه‌ای تصویب می‌شود و به چرخه تولید می‌رسد اما با عوض شدن مدیر یک بخش فرهنگی سرنوشت آن تغییر می‌کند. همانطور که یک مدیر مدرسه تعیین می‌کند که چقدر از دانش آموزان مخاطب فیلم باشند یا نباشند. ما باید موانع سر راه حمایت از تولید و اکران فیلم‌ها ‌را برداریم تا به آینده سینمای کودک امیدوار شویم.

سینمای کودک ما در مرحله زیرپله قرار دارد

نیکخواه آزاد توضیح داد: این خوب است که ما بتوانیم بودجه‌ای را از دولت بگیریم چرا که قرار است صرف فرهنگ کشور ما شود ولی به این امیدی نداشته باشید. هاشمی‌ با ساخت « تورنا۲» بر سینمای کشور تاثیر گذاشته است. سینمای کودک ما در مرحله زیرپله قرار دارد بنابراین باید چیزی برای ارائه داشته باشیم که امیدوار کننده باشد. در حال حاضر بچه‌های ما تنها یک کلیک با جذاب‌ترین فیلم‌های دنیا فاصله دارند. ما یک مزیت زبان فارسی را داشتیم ولی حالا آن هم حل شده است و همین موضوع کار را برای فیلمسازان سخت می‌کند. فیلم‌های ما در شبکه نمایش خانگی وضعیت بهتری از اکران پیدا می‌کند آیا دلیل این موضوع این نیست که سطح فیلم‌های ما در حد شبکه نمایش خانگی است و در حد سینما نیست؟ مهمترین عنصر ما قصه پردازی و قصه گویی است اما آنچه که باعث تمایز آثار حال حاضر با فیلم‌های دهه ۶۰ می‌شد، همین بوده است برای مثال «پاستاریونی» با وجود اینکه صحنه و پروداکشن خوبی دارد ولی قصه چندانی ندارد. ما در دهه ۶۰ رقیب نداشته‌ایم اما امروز این گونه نیست و بچه‌ها ‌فیلم‌های ما را با بهترین آثار روز جهان مقایسه می‌کنند و در جایگاه مقایسه با بهترین‌ها ‌قرار گرفته‌ایم.

جایزه جشنواره کودک به فیلم «۲۳ نفر» یک خیانت است

هاشمی‌بیان کرد: برخی فیلم‌ها ‌واقعا حمایت دولتی نیاز دارد ولی تنها متن خوب کافی نیست و این باید آسیب شناسی شود. در واقع به همین دلایل است که من مجبور می‌شوم کارهایی را بسازم که از نظر بسیاری از افراد زهرماری تلقی می‌شود. اگر من به مرحله برند شدن رسیده‌ام برای این است که در این مراحل به متن بهتری برسم و با وجود اهمیت، اما آیا می‌شود با نویسنده‌های امروز که وقت برای نوشتن، نمی‌گذارند متنی نوشت که هم خوب باشد و هم خیال انگیز؟ همین موضوع دلیل شکست «پاستاریونی» است چرا که خیال انگیز نیست. من به خاطر همین است که «پیشونی سفید»، «تورنادو» را اینگونه ساخته‌ام. بچه‌ها ‌به دنبال فانتزی هستند به همین دلیل است که می‌گویم جایزه جشنواره کودک به « ۲۳ نفر» یک خیانت است. من می‌دانم «۲۳ نفر» یک فیلم بسیار خوب است اما نباید به آن جایزه داد چون المان‌های ‌فیلم‌های کودکان را ندارد. بنابراین اگر می‌خواهیم امروز به بچه‌ها ‌برسیم باید ببینیم آنها چه چیزی نیازی دارند که در واقع همان فانتزی و خیال انگیزی است در در جریان بازی‌های اینترنتی باید این عنصر بیشتر شود.

نیکخواه آزاد عنوان کرد: این امر برای امروز نیست در تمام دوران‌ها ‌همینطور بوده و بچه‌ها ‌نیاز به فانتزی داشته و دارند. من با شما همسو هستم ولی باید به دنبال عناصر جذابیت فیلم‌ها ‌بگردیم. ما باید به دنبال دغدغه بچه‌های امروز بگردیم باید با قصه گویی خوب و فانتزی شود که نتیجه بخش شود.

فروزش در خصوص مشکل سینمای کودک اظهار کرد: حلقه گمشده حمایت مالی از فیلم‌ها ‌است پس باید شروع کنیم. سرمایه گذاری در این زمینه لازم است که نداریم. من می‌دانم هاشمی ‌سرمایه ساخت فیلم اولش را از خود گذاشته است. کمتر آدم شجاعی داریم که تمام زندگی خود را پای کار بگذارد ما تهیه کنندگانی داریم که در سینمای بزرگسال نابود شده‌اند.

هاشمی‌ تصریح کرد: در حال حاضر سرمایه‌گذاری دارم که منتظر است فیلم بعدی‌ام را بسازم چون فیلم‌های قبلی من پولشان را برگردانده‌اند. من حرف خیلی‌ها ‌را گوش ندادم به دنبال این رفته‌ام به دنبال چیزی هستم که خانواده‌ها ‌را به تماشای فیلمم بنشاند چون راهی جز این نبود من حتی به آهنگساز گفتم فراموش کن که کسی در صنفت از تو دفاع کند. من به علت کمبود بودجه نتوانستم در فیلم‌هایم از گریم هالیوودی استفاده کنم .من سرعتم را بالا بردم تا هزینه‌هایم پایین بیاید و سرمایه گذار ضرر نکند. این مسیر را می‌روم تا برند شوم آن وقت دیگر فلیمی‌ می‌سازم که موضوعاتی مثل «پارسال بهار دست جمعی» را در فیلمم نمی‌آورم چون دیگر نیازی ندارم ولی در حال حاضر به این نیاز دارم.

سپس گودرزی توضیح داد: در اینجا چند نکته می‌گوییم اول اینکه چرا به افرادی مثل فروزش و نیکخواه بها نمی‌دهیم؟ ما حتما باید با آزمون و خطا به جوانان برسیم؟ این تفکر اشتباهی است چرا که بسیاری از دوستان با تجربه را که می‌توانند راهگشا باشند رها کرده‌ایم تا به جوانان برسیم. در حال حاضرنسل‌های چند سال گذشته مان را در بلاتکلیفی از سیاست‌های مربوط به کودکان ونوجوانان وارد دنیای بزرگسالان کرده‌ایم درواقع حتی دوران بلوغ آنها را نادیده گرفته‌ایم و نهایتا با همه پدیده‌ها ‌ناگهانی روبرو شده و تحت تاثیر قرار می‌گیرند. بخش دیگری از مشکلات بی‌توجهی به قصه گویی است که این قشر را با عالم واقعی روبرو می‌کند. نکته دیگر هم این است که چرا فیلمسازان عرصه کودک اصرار دارند، فیلمنامه‌هایشان را خودشان بنویسند؟ این فیلم‌های مزخرف که بر خانواده‌ها ‌تاثیرات مخرب می‌گذارد قطعا خانواده‌ها ‌را ازسینما دور می‌کند. در ادامه باید بگویم ما هروقت از اقتباس و ادبیات کودک و نوجوان دوره شده‌ایم ضربه‌اش را خورده‌ایم.

هاشمی ‌اظهار کرد: نویسندگان جایگاه خوبی پیدا نکرده‌اند و پول خوبی هم به آنها پرداخت نمی‌شود. در حال حاضر نویسندگان حرفه‌ای وقت ندارند یعنی زمان زیادی را برای نوشتن کار می‌خواهند در حالیکه در این مدت درگیر نوشتن آثار دیگری هستند و هر فیلم را طی مدت چند روزه می‌نویسند در این شرایط قطعا نویسندگی خوبی برای اثر نخواهیم داشت. نویسنده حرفه‌ای، فانتزی و کودک نویس که برای کار وقت بگذارد در این کشور به تعداد انگشت دستانمان نداریم. شناختن ادبیات و سینمای کودک کافی نیست بلکه این موفقیت نیاز به تجربه دارد. دولت باید نویسندگانی را در اختیار بگیرد که در ازای درآمد مناسب و تیتراژ خوب متنی با کیفیت را تولید کرده و اجازه گرفتن چند کار همزمان را آن‌ها ‌سلب کند. ما با بحران روبرو هستیم و به مدیریت آن نیاز داریم. متاسفانه همه تصمیم گیرندگان سینمای کودک، کودک را نمی‌شناسند.

 پدر من را برای اکران فیلم «دو خواهر» درآوردند

پرتوی در ادامه یادآور شد: اقتباس نه تنها در سینمای کودک بلکه لازمه سینمای ما است ولی همیشه بد پیش رفته است. در این عرصه فقط سیما فیلم و کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان چند کتاب کودک را خریداری کرد و هیچ وقت قدم بزرگی برای ساخت آن بر نداشته‌اند. آیا این اقتباس‌ها ‌پاسخگوی سینمای ایده آل ما هستند یا نه؟ ما در حال حاضر از این فضا دور بوده‌ایم و آثار اقتباسی خوب بسیار کم داریم. ما باید نویسنده فانتزی نویس و آشنا به کودک را تربیت کنیم که بتوان آنطور که باید برای ساخت فیلم‌های کودک اقدام کنیم. ما اقتباس خوبی نداریم. من برای ساخت فیلم در حوزه کودک امکاناتی ندارم و شرایطش هم دیگر برایم پیش نیامده است. در آخرین فیلمم «دو خواهر» که مسئولیت تهیه کنندگی و کارگردانی آن را خود برعهده داشته‌ام پدر من را برای اکران فیلم درآوردند چون با نمایش فیلم روز واقعه همزمان شده بود و نهایتا منجر به شکست من شد. بعد از این فیلم باید چه امیدی به سینما داشته باشم؟ همه این مشکلات هم ناشی از حمایت دولتی فیلم «روز واقعه» و حمایت شخصی از فیلم من بوده است. با وجود چاپ پوستر و تبلیغات مانع از اکران فیلم من شدند و دیگر برایم مهم نبود که سینمای کودک به کجا کشیده می‌شود. در حال حاضر هیچ امید، خیال آسوده و حامی‌ای برای سینمای کودک وجود ندارد چرا باید فیلم بسازم؟ برای من هم آسان است که آثار سخیف و کمدی را بسازم ولی نساختم.

فروزش یادآور شد: سینمای کودک نیاز به قدرتی دارد که پشت آن بایستد و جریان را به سمت و سوی مورد نظر هدایت کند.

نیکخواه آزاد توضیح داد: ما نباید احیای سینمای کودک را به ارگان‌های دولتی منوط کنیم چون جاهای دولتی به دنبال رزومه‌ای برای خود هستند. آنها نمی‌توانند با آثار کودک پز بدهند. این در حالی است که مسئولان عوض می‌شوند و اشکال اصلی تکیه به مسئولان دولتی همین است و هر کدام برای خود سازی می‌زنند. ما مرکز توسعه سینمای کودک و نوجوان را با این استدلال راه انداختیم یعنی به مدیران گفتیم که مدیران رفتنی هستند و ما ماندنی. راه ما از این حمایت دولتی و تعیین تکلیف جداست. ما فقط با ایستادن روی پای خودمان می‌توانیم به نتیجه برسیم.

هاشمی ‌بیان کرد: من فکر می‌کنم در حال حاضر به سینمای کودک کمی‌توجه شده یعنی اکرانش ساده‌تر شده است. به جرئت می‌توان گفت هیچکس به اندازه نیکخواه آزاد در عرصه ادبیات کودک تاثیرگذار نبوده است با اینکه ۳۰ سالی هست که با ایشان دعوا دارم و بسیاری از حرفه ای‌های این عرصه باید در حرف‌هایشان انگیزه بدهند تا حداقل ازحمایت‌های اندک برخودار شویم که درست و منطقی باشد. سینمادار حاکم بلامنازع است پس باید شرایط را به نحوی فراهم کنیم که صندلی‌های سینمایش را پر کنیم. ما باید به مسئولین انگیزه حمایت بدهیم.

ترکمانی ادامه داد: این نیست که مسئولان ما به دنبال حمایت نباشند، چرا که تلاش خود را در این زمینه کرده‌اند و برای نمونه می‌توان به تغیییر شکل در شوراهای فارابی اشاره کرد. شکل و فرم از مدل تک نفره تغییر کرده است و فیلمنامه‌ها ‌توسط اتاق فکر نوشته می‌شود که این گام خوبی است. اگر برای سینمای کودک سرتان درد می‌کند باید مطالبه گری صورت گیرد و این اقدام توسط سینماگران انجام شده است. معتقدم شرایط کلی سینما مشکل دارد و مسئولان فرهنگی دیگر هم در این زمینه مقصرند که باید پا بیش بگذارند. چرا حوزه هنری وارد جریان تولید نمی‌شود؟

هاشمی‌نیز تاکید کرد: معتقدم حوزه هنری باید در حیطه اکران وارد میدان حمایتی شود که اتفاقا شده و عملکرد چشمگیری داشته است.

عشیری در خصوص وظیفه ارگان‌ها ‌و مراکز در حمایت از سینما گفت: برخی مراکز در کشور ازجمله کانون پرورش فکری کودکان و نوجوان، فارابی، آموزش و پرورش و … ماموریت دارند. فارابی وظیفه تخصیص بودجه و حمایت از فیلم‌ها ‌را برعهده دارد و در کنار آن حوزه هنری وظیفه حمایت از اکران را. این در حالی است که حوزه هنری در کنار تولید فیلم و ساخت آثاری چون «بیست و یک روز بعد» و «لوپتو» در حوزه کودک و نوجوان، طی دو سال اخیر بیش از ۱۳ فیلم مربوط به سینمای کودک را اکران کرده و پخش ۱۳ فیلم در این ژانر بر عهده داشته است. به دلیل اهمت کودکان و نوجوانان، مرکزی به نام حوزه هنری کودکان و نوجوانان ایجاد شده که راهبردهایی در این زمینه دارد. در مرحله اکران فیلم‌ها ‌توجه و حواس فیلمسازان به حوزه هنری است چرا که مسئولیت آن حمایت از سینمای خانواده است و در این زمینه کارنامه موفق‌تری دارد.

نوشته حال بد گریبان‌گیر سینمای کودک/ سایه حمایت‌های دولت از سر سینما کم شده است/ رد پای فیلم‌های کودک در زیر‌پله‌ بازار محصولات فرهنگی اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

در این جلسه‌ که با حضور سیدجمال هادیان دبیر جشنواره کودک‌آنلاین برگزار شد و بیش از سه ساعت به طول انجامید، اعضای هیأت داوران نظرات خود را درباره فیلم‌های پذیرفته شده در این بخش اعلام کردند.

رسول صدرعاملی کارگردان در این نشست ضمن اشاره به بازخورد مثبت ای رویداد در گام نخست، اظهار داشت: کودک‌آنلاین جشنواره‌ای متفاوت است و این پتانسیل را دارد که به یک جشنواره ماندگار بدل شود.

ایرج طهماسب کارگردان و برنامه‌ساز حوزه کودک و نوجوان نیز جشنواره را اتفاقی برای آینده دانست و گفت: باید پذیرفت که آینده سینما در فضای مجازی رقم می‌خورد و کودک‌آنلاین شروع این راه است…

بنا بر این گزارش، هیأت داوران بخش فیلم جشنواره کودک‌آنلاین از بین ۹۲ فیلم کوتاه این بخش که پیش‌تر توسط هیأت انتخاب بخش فیلم (مجید برزگر، آرش رصافی، مجید شیخ انصاری، جعفر صانعی‌مقدم، بهتاش صناعی‌ها، بیژن میرباقری و محمد نجاریان) از بین ۴۸۲ اثر انتخاب شده بود، به جمع‌بندی نهایی دست یافتند.

گفتنی است برگزیدگان بخش فیلم کوتاه، در مراسم پایانی جشنواره در کنار برگزیدگان بخش وب‌سری‌ معرفی خواهد شد.

نخستین جشنواره فیلم کوتاه و وب سری کودکآنلاین به دبیری سیدجمال هادیان از پاییز سال گذشته در چهار فاز فراخوان ایده، انتخاب ایده‌های برتر، مشارکت در تولید ایده‌ها و انتخاب تولیدات برتر در حال برگزاری است و مراسم پایانی جشنواره، در نیمه دوم امسال برگزار خواهد شد.

نوشته آخرین جلسه داوری بخش فیلم نخستین جشنواره کودکآنلاین برگزار شد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

فیلم سینمایی «کامیون» با مدیریت فیلمبرداری «تورج اصلانی» در مرزهای سوریه و عراق، در روستاهای اطراف منطقه «سیلوانا» در استان آذربایجان غربی، در شهرهای ارومیه و میانه و در نهایت در لوکیشن‌های مختلفی در تهران از جمله؛ آزادی، تهرانسر، گلابدره، شهرک غرب، صادقیه و … فیلمبرداری شده است.

در فیلم سینمایی «کامیون»، سعید آقاخانی، نیکی کریمی، تروسکا جولا، رامین راستاد، یعقوب پرسا، نسرین مرادی و … به ایفای نقش می‌پردازند.

«کامبوزیا پرتوی» تاکنون فیلم‌های سینمایی؛ «ماهی»، «گلنار»، «بازی بزرگان»، «کافه ترانزیت» و «پرده» را کارگردانی کرده و با این آثار جوایز متعدد داخلی و بین‌المللی را از آن خود کرده و نویسندگی فیلمنامه‌های دیگری همچون؛ «محمد رسول‌الله»، «شیرک»، «دایره»، «ایستگاه متروک»، «هر شب تنهایی»، «دیشب باباتو دیدم آیدا»، «من ترانه ۱۵ سال دارم»، «خیابان‌های آرام» و … را بر عهده داشته است.

تعدادی از عوامل اصلی فیلم سینمایی «کامیون» جدیدترین اثر سینمایی «کامبوزیا پرتوی» عبارتند از:

نویسنده و کارگردان: کامبوزیا پرتوی، مدیر فیلمبرداری: تورج اصلانی، فیلمبردار: مهدی اصلانی، تدوین: مصطفی خرقه‌پوش، دستیار کارگردان و برنامه‌ریز: رامین راستاد، صدابردار: پرویز آبنار، طراح گریم: بابک اسکندری، طراح صحنه: بابک صبحی، مجری طرح: هومن احمدی توفیقی، عکاس: کسری پرتوی، مشاور رسانه‌ای: منصور جهانی، تهیه‌کننده: کامبوزیا پرتوی، محصول: موسسه سینمایی خط سوم.

نوشته فیلم سینمایی «کامیون» در آخرین مرحله مونتاژ اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

وی با بیان اینکه اردوی زیباکنار به قصد پرورش استعدادها و مهارت افزایی فیلمسازان جوان و هنرمندانی از استان های آذربایجان غربی، شرقی و اردبیل برگزار شده و برنامه ای در ادامه سلسله نشست های سازمان سینمایی حوزه هنری در استانهای مذکور است. اضافه کرد: در زمستان گذشته سازمان سینمایی حوزه هنری با همکاری حوزه های هنری در سه استان مورد اشاره طی سه هفته نشست هایی با حضور فیلمسازان منتخب در این استان ها برگزار کرد. سرپرست کارگاه های مذکور مهرداد غفارزاده بود که مسئولیت اردوی زیبا کنار را نیز برعهده دارد.

مدیر واحد توسعه فعالیت های استانی سازمان سینمایی حوزه هنری با بیان اینکه نمایش و نقد و تحلیل آثار فیلمسازان، بحث و بررسی در خصوص بهترین ایده های فیلمسازان استان ها و جلسات مشاوره برای اصلاح و پرورش این ایده ها از برنامه های شاخص در نشست های قبلی بود. خاطر نشان ساخت: در پایان از هر استان تعدادی از فیلمسازان برای حضور در اردوی حاضر در زیباکنار انتخاب و به این اردو دعوت شدند تا فرصت بیشتری برای کار روی ایده ها، طرح ها و فیلمنامه های آنان و نیز هماهنگی بیشتر این تیم به دست آید. تیمی که قرار است انشاا.. مشترکا در تولید یک پروژه سینمایی با مشخصه های اثر بومی و منطقه ای حضور داشته باشند.

به گفته وی، به منظور استفاده ی بیشتر اعضای این اردو از تجربیات فیلمسازان حرفه ای، سه استاد مهمان به این اردو دعوت شده اند و کامبوزیا پرتوی کارگاه هایی با موضوع فیلمنامه نویسی و کارگردانی را برگزار کرده و  ضمن صحبت در خصوص فیلمنامه نویسی و کارگردانی تجربه های ارزشمند خود از حضور در سینمای حرفه ای را با فیلمسازان این اردو در میان گذاشته است. همچنین، شاهین یارمحمدی نیز کارگاهی با موضوع  تدوین در سینما، تدوین عامه پسند و تدوین دیجیتالی برگزار نموده که به شدت مورد استقبال حاضرین قرار گرفته است. کارگاه فیلمبرداری در سینما نیز برعهده محمد آلادپوش بود که فرصت خوبی به فیلمسازان جوان این اردو داده تا با ویژگی های تولید حرفه ای در سینما و رابطه ی کارگردان و فیلمبردار حرفه ای آشنا شوند.

حسنی اضافه کرد: گردش در سطح شهر و تالاب انزلی، نشست های شبانه و نقد و بررسی آثار فیلمسازان اردو در این نشست ها با حضور مهرداد غفارزاده و کار روی فیلمنامه های انتخاب شده از دیگر برنامه های این اردو بوده است.

به گفته وی؛ حسن قهرمانی، توحید توانای رشید، حسین پورستار، رضا جمالی، عبداله شکری پشکو،کریم عظیمی، مهدی حیدری، علی مردمی ،محمدتقی فکوری نیا، امیر اطمینان از جمله فیلمسازان جوان حاضر در این دوره آموزشی بوده اند.

نوشته گزارشی از اردوی آموزشی سازمان سینمایی حوزه هنری در «زیباکنار» اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

برپایه این خبر، اردوی آموزشی یک هفته ای به منظور آموزش و ایجاد هماهنگی میان ۱۰ استعداد منتخب برپاشده و قرار است در این اردو هر یک برای پرورش و هماهنگی برای ساخت فیلم مشترک با یکدیگر آموزش ببینند. در این راستا، این اردو میزبان ۳ استاد میهمان می باشد و قرار است این اساتید در رشته های مورد نظر به آموزش منتخبین بپردازند.

کامبوزیا پرتوی رشته فیلمنامه و کارگردانی، نازنین مفخم رشته تدوین و محمد آلادپوش رشته فیلمبرداری را آموزش می دهند.

لازم به یادآوری است افق نگاه پروژه «استعدادیابی و سوژه یابی کارگاهی» سازمان سینمایی حوزه هنری، رصد توانمندی‌ها، جذب فیلم‌سازان مستعد استان ها و کشف آثار جدید، استفاده از فرهنگ عامه، قصه های فولکلور و ظرفیت های هنری و هویت فرهنگی مناطق؛ گسترش ظرفیت‌های تولیدی استان‌ها، تمرکز زدایی از طریق توجه به قابلیت‌های نویسندگان و فیلم سازان استانی و ایجاد بسترهای آموزشی کاربردی در شناخت پتانسیل‌های فیلم سازی هر منطقه عنوان شده است.

پروژه «استعدادیابی و سوژه یابی کارگاهی» سازمان سینمایی حوزه هنری در مناطق و استان های دیگر استمرار می یابد.

نوشته برگزاری اردوی آموزشی یک هفته ای «زیبا کنار» در چهار رشته سینمایی اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

نوشته «فراری» به خط پایان نزدیک می‌شود اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.