درابتدای این جلسه محمد فوقانی با اشاره به چالش های عکاسی فیلم و دغدغه انجمن صنفی عکاسان سینما در این زمینه تاکید کرد که به جهت ایجاد بهتر امنیت شغلی، کارگردانان سینمای ایران که از ارکان مهم و هدایت گر آثار سینمایی و نمایش خانگی هستند نسبت به حضور عکاس حرفه ای در آثارشان حساس تر باشند و با دقت و وسواس بیشتری به این موضوع نگاه کنند، چرا که در نهایت خروجی تبلیغات آنها که مهم ترین بخش آن عکس است تاثیر مستقیمی در نحوه معرفی محصول دارد.

امیر عابدی نیز در ادامه با تاکید بر اینکه نیاز است کارگردان به عکس های اثرش حساس باشد، ادامه داد: طبیعی است که فیلم ها طی سالیان به فراموشی سپرده می شوند، اما عکس ها که اساسا روایتی است از شرایط اجتماعی و سیاسی جامعه همواره باقی می مانند.

عابدی اضافه کرد: باید به این موضوع هم توجه کرد که عکاسی سینما با توجه به تجهیزاتی که عکاس به همراه دارد در مقابل دستمزدی که عکاس می گیرد رقم چندانی نیست. اما حضور عکاس حرفه ای برگ برنده یک اثر سینمایی یا نمایش خانگی محسوب می شود.

علی نیک رفتار نیز در ادامه گفت: پیش از این نیز جلسات مختلفی از طرف انجمن عکاسان سینما با کانون کارگردانان برگزار شده است و هدف از جلسات این است که عکاسان حرفه ای سینما مورد حمایت اعضای کانون کارگردانان قرار بگیرند. باید به این موضوع واقف باشیم که اساسا عکاسان حرفه ای سینما به آگاهی در کارشان رسیده اند که نتیجه نهایی کارشان برای تهیه کننده و کارگردان رضایت بخش است. این حرف به این معنا نیست که ما مانعی برای کار عکاسان غیر صنف ایجاد می کنیم، بلکه به نظر می رسد از گذشته تا به امروز عکاسی سینما برای عده ای که دغدغه این حرفه را ندارند مجوزی برای ورود به سینما است و عکاسان غیر حرفه ای به ماهیت اصلی عکاسی فیلم ضربه می زنند.

حسن شجاعی نیز در ادامه گفت: نگاه کارگردانان سینما برای عکاسان مهم است و دوست داریم نگاه شما به عکاسی فیلم سخت گیرانه باشد و از عکاسان حرفه ای و عضو صنف بیشتر استفاده کنید. این روزها بحث حضور عکاسان غیر حرفه ای در سینما بیشتر از سابق است. عکاسانی که نمی توانند خواسته تهیه کننده و کارگردان را در تبلیغات اثر برآورده کنند و تصور می کنم می توان به این موضوع پر اهمیت توجه ویژه ای داشت.

فریدون جیرانی در ادامه این جلسه گفت: باید بپذیریم که نسل ها تغییر می کنند و نسل جدید جایگزین می شود. یاد حسین ملکی و رضا بانکی بخیر. عکاسان قبل از شما بودند. نسل عوض شده و عکاسان دیگری جای آنها را گرفته اند. موضوعی که از ابتدا به آن اشاره کردید دو وجه دارد. وجه کیفی آن قطعا مهم است. یعنی کارگردان از عکس دفاع کند. همچنان که باید از فیلمبردار و باقی همکارانش در یک فیلم یا سریال دفاع کند. موضوعی که باید در نظر بگیرد هم این است که اساسا به نسل جدید امکان بدهید که وارد شوند و تجربه کنند. حرف های شما مبنی بر حساسیت کارگردان نسبت به عکس بسیار مهم و درست است. ما طی این جلسات می توانیم به یک چشم انداز و راه حل مشترک برسیم و باید به این موضوع صنفی نگاه شود.

محمد رضا عرب نیز تاکید کرد که باید به این موضوع آگاه باشیم که کمی تغییر نسل داده ایم و سینما هم از چرخه خانواده ها خارج شده است.

او ادامه داد: خوشبختانه شما راه را برای عکاسان تازه کار باز گذاشتید که با اجازه گرفتن از صنف شما قبل از ورود به پروژه می توانند مشغول به کار شوند. این مسیر باید شکل و شمایل خاص خودش را پیدا کند. پیشنهادم برگزاری ورک شاپ بین کانون کارگردان ها و عکاسان سینما است. به نظر من زمانی که تریبون داشته باشیم می توانیم در مورد کیفیت عکس صحبت کنیم.

سامان سالور نیز در بخش دیگری از این جلسه گفت: دغدغه شما را ما هم در کانون کارگردانان داریم. خیلی وقت ها سازندگان آثاری که در پلتفرم یا سینما ساخته می شود را نمی شناسیم! به شخصه علاقه‌مند عکاسی و فیلمبرداری و قاب زیبا هستم. قطعا یک فریم عکس خیلی وقت ها می تواند سند تاریخی یک فیلم باشد و یا بهترین معرف فیلم باشد. معتقدم که به مرور زمان ویترین سینما به صفحه کوچک موبایل منتقل شده است. خیلی چیزها به این صفحه کوچک آمده، اما همچنان اهمیت یک فریم عکس را درک می کنم.

در کارهای اخیر هم تجربه کرده ام که گاهی یک فریم عکس را از سکانسی که فیلمبرداری کرده ام بیشتر دوستش داشتم. سعی کرده ایم همیشه روابط جای خودش را به ضوابط بدهد و از کسانی که سالها است در این عرصه کار می کنند استفاده کنیم.

سالور ادامه داد: بسیاری از اوقات عکاس توسط تهیه کننده به پروژه معرفی می شود و شاید کارگردان در میان مشغله های بی شماری که دارد این بخش کمی از چشم اش پنهان می ماند. اما واقعیت این است که نگرانی انجمن عکاسان سینما را کاملا درک می کنم و پیشنهادم برگزاری چنین جلساتی با تهیه کنندگان هم هست تا در نهایت این صحبت ها به یک تفاهم نامه اجرایی ختم شود و قدرت اجرایی داشته باشد تا عکاسی که مورد تایید صنف شما نیست نتواند کار کند. اینکه قدرت اجرایی این ماجرا چقدر می تواند قانونی و صنفی باشد را نمی دانم.

او در بخش دیگری از صحبت‌هایش گفت: این بدعت جدید پلتفرم ها را متوجه نمی شوم که غیر از عکاسی که در صحنه حضور دارد عده ای دیگر برای تبلیغات سریال عکاسی می کنند؟! وقتی بهترین عکس ها را در صحنه داریم که معرفی بهتری از اثر است چرا باید تن بدهیم به عکس های تکراری تبلیغاتی از سریال ها؟ این هم موضوعی است که باید در مورد آن صحبت شود.

دانش اقباشاوی نیز در بخش دیگری از این جلسه گفت: مادر سینما عکاسی است. دوره ای که فیلم کوتاه می ساخیتم یا دستیار کارگردان هایی بودم که عکس برای آنها مهم بود ارزش و جایگاه واقعی عکس مشخص تر بود. الان دوره تهیه کننده محوری هم نیست. سرمایه محور است. پیشنهاد من هم به انجمن عکاسان این است که کمی شرایط عضویت را ساده تر بکنند.

فوقانی در ادامه صحبت های اقباشاوی تاکید کرد که در حال حاضر هم شرایط عضویت در انجمن عکاسان سینما پیچیده و سخت نیست. اما بسیاری از عکاسانی که صرفا با داشتن دوربین عکاس فیلم یا سریال می شوند و مراحل حضور در صنف را رعایت نمی کنند، طبیعتا خروجی خوبی هم برای آثار سینمایی و نمایش خانگی ندارند.

مهدی جعفری نیز در بخش دیگری از این نشست با اشاره به اینکه از یک درد مشترک به جهت امنیت شغلی صحبت می کنیم ادامه داد: در حال حاضر همه چیز سرمایه سالاری است. در این شرایط تولید و هزینه های گران اگر تهیه کننده ای  دست به انتخاب عکاسی با دستمزد پایین را انتخاب می کند قطعا هنوز درکی از عکس فیلم پیدا نکرده است.

او ادامه داد: من هم فکر می کنم  بهتر است به برگزاری ورک شاپ ها با همکاری کانون کارگردانان و انجمن عکاسان فکر کنیم و اجرایی کنیم .به نظرم اتفاق موثر و مفیدی است که بازتاب خوبی هم خواهد داشت. باید در این زمینه فرهنگ سازی کنیم.

اصغر نعیمی نیز در ادامه گفت: من فکر نمی کنم تهیه کننده به دلیل صرفه جویی در هزینه های فیلم از عکاس غیر حرفه ای استفاده می کند. به نظر من دلیل آن تغییر شکل تبلیغات است. شخصا آدم عکس بازی هستم حتی زمانی که فیلم کوتاه می ساختم از عکاس حرفه ای خواهش می کردم حضور داشته باشد. بنابر این می دانم حضور عکاس مسلط، حرفه ای و آگاه چقدر موثر و مفید است. واقعیت این است که زمان ساخت فیلم یا سریال به عنوان کارگردان آنقدر روی مسائل دیگر باید چانه بزنیم که گاهی عکس به حاشیه رانده می شود. تصور می کنم موضوع امنیت شغلی عکاسان سینما باید در شورای عالی تهیه کنندگان نیز مطرح شود تا با آن دوستان هم به نتیجه مشخص و درستی برسید.

وحید موسائیان از دیگر اعضای هیئت مدیره کانون کارگردانان نیز گفت: ما هم در کانون کارگردانان با این موضوع رو به رو هستیم که کارگردان‌هایی مشغول به کار هستند که اصلا آنها را نمی شناسیم. این رویایی است اگر فکر کنیم کارگردان می تواند در انتخاب همه عوامل دخالت کند. تا زمانی که صنف، خانه سینما و کانون کارگردان ها قدرت ندارد، تفاهم نامه هم به جایی نخواهد رسید. شاید نیاز است انجمن عکاسان به جای برگزاری سالانه یک جشن، برنامه های دیگری هم برگزار کند. باید جوان ها را جذب کنید و به آنها آموزش بدهید.

فریدون جیرانی نیز در پایان گفت: این روزهای سینمای ایران با دو قطب بازیگر و سرمایه رو به رو است که در انتخاب عکاس هم نقش مهمی دارند. اما باز هم تاکید می کنم که ایجاد امنیت شغلی باید صنفی پیگیری شود.

علی نیک رفتار افزود: خوشبختانه خبرهایی مبنی بر تشکیل نظام صنفی که بر اساسا آن هر فردی که شماره نظام سینمایی دارد اولویت حضور در پروژه را دارد به گوش می رسد که اتفاق خوبی است و امیدوارم به زودی اجرایی شود.

سامان سالور در پایان افزود: باید به این نکته هم اشاره کنم که همچنان در شکل سینمای مستقل کارگردان می تواند نقش موثری ایفا کند. در این شکل از سینما پول زیادی نیست. اما می توان از عکاسان خوب استفاده کرد. در سینمای مستقل همچنان کارگردان محور هستیم. در مورد ایجاد امنیت شغلی عکاسان سینما تصور می کنم راه زیادی در پیش است و این فرایند به جهت آگاه سازی و فرهنگ سازی باید تلاش کرد.

در پایان تفاهم نامه ای به جهت همکاری متقابل و امنیت شغلی بین کانون کارگردانان سینمای ایران و انجمن صنفی عکاسان سینما امضا شد.

نوشته امضای تفاهم‌نامه بین کانون کارگردانان و انجمن عکسان سینما اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

* جمال شورجه و هم‌نسلانش متر و معیار سینمای دفاع مقدس و انقلاب هستند

در ادامه محسن امیریوسفی رئیس کانون کارگردانان طی سخنانی گفت: خانم‌ها آقایان، سلام. خیلی خوشحالیم که در شبی دیگر از شب‌های کانون کارگردانان سینمای ایران و با بزرگداشت کارگردانی دیگر از دهه شصت در خدمت شما هستیم. کارگردان شناخته شده سینما آقای جمال شورجه که زودتر از این باید بزرگداشتشان برگزار می‌شد ولی به دلیل کسالتی که داشتند چند بار این برنامه به تعویق افتاد ولی خوشحالیم که امشب میزبان ایشان در کانون کارگردانان هستیم.

اولین دوره این شب‌ها در سال ۹۸ آغاز شد ولی با شدت‌گرفتن کرونا متأسفانه نتوانستیم آن را ادامه دهیم ولی دوره جدید شب‌های کارگردانان را به کمک موزه سینما و فیلم‌خانه ملی دوباره آغاز کردیم که از جناب آقای دکتر عباسی ریاست موزه سینما و خانم لادن طاهری رئیس فیلم‌خانه ملی و آقای وحید موسائیان دبیر شب کارگردانان تشکر می‌کنم.

در هفته گذشته دو کارگردان شناخته شده را نیز از دست دادیم که جا دارد از این عزیزان هم یاد کنیم. آقای حمید لبخنده کارگردان سینما و تلویزیون که نابهنگام از میان ما رفت آقای لبخنده کارگردان سریال ماندگار و کالت تلویزیون بنام در پناه تو بود که بسیار موردتوجه مردم در دهه هفتاد قرار گرفت ولی متأسفانه ایشان در سال‌های اخیر نتوانستند فیلم یا سریال جدیدی بسازند و همان‌طور که خود گفتند از سریال‌سازی کنار گذاشته شدند. روحشان شاد.

سینماگر دیگری که از دست دادیم کارگردان مستند سینمای ایران بکتاش آبتین بود.

از طرف کانون کارگردانان درگذشت این دو عزیز را به خانواده آنان و دوستانشان تسلیت می‌گویم.

ما امشب برای بزرگداشت کارگردانی گرد هم آمدیم که دانش آموخته گرافیک است و به گفته خودشان اگر انقلاب نمیشد هیچگاه به سراغ سینما نمی رفتند. آقای جمال شورجه کارگردانی سینما را از سال ۶۷ با فیلم روزنه آغاز کرد و نام خود را بعنوان یک سینماگر دفاع مقدس ثبت کردند با فیلمهائی که در کنار بیان اعتقادات و دیدگاه ایشان در حوزه جنگ و انقلاب، نشان از علاقه به تکنیکهای جذاب سینمائی و تلاش در جذب مخاطبین سینماست.

آقای شورجه پس از سه دهه فیلمسازی در حوزه دفاع مقدس و انقلاب، تلاش زیاد و خستگی ناپذیری هم برای ساخت سریال حضرت موسی انجام دادند که متاسفانه با بروز سکته مغزی در اردیبهشت سال ۹۸ این امر میسر نشد.

آقای شورجه و تعدادی از دیگر فیلمسازان هم نسل و هم فکر ایشان متر و‌ معیار سینمای دفاع مقدس و انقلاب هستند که امیدواریم بتوانند در مسیر سینمای مورد علاقه خود به راحتی کار کنند همانطور که سینماگرانی با تفکرات و اندیشه های دیگر هم حق کار و ادامه حیات سینمائی دارند.

آقای شورجه میدانند که محبوبترین مدیر سینمای بعد از انقلاب نزد همه دیدگاه های سینما، کارگردان فقید سینمای دفاع مقدس سیف اله داد است که متاسفانه زود از میان‌ما رفت.

آقای شورجه میدانند که زمانی کارگردان فراموش نشدنی سینمای دفاع مقدس یعنی مرحوم رسول ملاقلی پور چگونه در دفتر مدیر وزارت ارشاد جای ترکش جنگ را بر بدن خود نشان داد تا مشکل همکارش را حل کند و همین صداقت و صراحتش او را محبوب همه سینماگران کرد.

آقای شورجه هم نسل این سینماگران است که امیدوارم هر چه زودتر سلامتی کامل خود را به دست آورند و دوباره مثل گذشته مشغول به کار شوند. این آرزوی کارگردانی است که خود یک سکته مغزی را پشت سر گذاشته است.

پس از آن مجری سید احمد میرعلایی را بر روی سن فرا خواند.

* شورجه همانند یک آرتیست زندگی می‌کند

سید احمد میرعلایی تهیه‌کننده پیشکسوت سینما و مدیر فرهنگی در بخش دیگری از این مراسم گفت:‌ جا دارد از طرف خانواده آقای شورجه از طرف همه کسانی که در این مدت جویای حال آقای شورجه بودند تشکر و قدردانی کنم چرا که من در این مدت بنا به درخواست خود او  پاسخگوی تلفن ایشان بودم. از مدیریت خانه سینما برای برگزاری این مراسم تشکر می‌کنم. در مورد برخی دوستانی که گرفتاری داشتند با ایشان صحبت کردم و ایشان مجدانه پیگیری کردند، هم در بخش صندوق حمایت از هنرمندان و همچنین آقای شاهسواری عزیز. ولی از دوستان می خواهم برای شخصی دعا کنند که برای عزیزان بسیار عاشقانه پیگیری می کردند و اکنون در بستر مریضی است. دعا کنیم عزیزانی که این چنین مجدانه تلاش می‌کنند سلامت باشند.

وی افزود: من سالیان سال است در خدمت جمال شورجه بوده و هستم  و افتخار می‌کنم از فیلم اول «روزنه» و سریال «حضرت موسی(ع)» کنار ایشان حضور داشتم. من ایشان را در دو مرحله شناختم؛ قبل از سکته و بعد از سکته. در این مدت به این موضوع فکر می‌کردم کسی که برایش مشکلی پیش می‌آید دوستان چگونه تماس می‌گیرند و نگرانی و دلشوره خود را به من اعلام می‌کنند. کسانی که فکر نمی‌کردم تماس گرفتند و از آن روز نگاه من عوض شد، چرا که باور نمی‌کردم برخی به جهت نوع زندگی شان دعا بلد باشند و می‌گفتند ما خانوادگی برای ایشان دعا می‌کنیم. ما در سینما تلاش می‌کنیم برای مردم آرتیست بیافرینیم این آفریدن در نوشته و کارگردانی بسیار دشوار است. اما آرتیست زندگی کردن بسیار سخت و دست نیافتنی است. چند نمونه آرتیست در سینما داریم که این گونه زندگی کنند؟ مگر می‌شود کارگردانانی که در این سینما کارگردانی کرده اند در یک پروانه ساختشان اسم آقای شورجه نباشد؟

وی افزود: ایشان به هیچکس به هیچ صورتی نگاه سلیقه گونه نداشتند. این انعکاس را در زندگی و مرام ایشان می‌بینم، این افراد را در سینما کم داریم. از مسئولان موزه سینما، کانون کارگردانان و مسئولان سینمایی سوال می‌کنم چرا می‌گذاریم هنرمندان ما فوت شوند و بعد تندیسشان را نصب می‌کنیم؟ چرا تندیس افرادی همانند شورجه را نباید برای نسل‌های بعدی نگه داریم؟ چگونه می‌شود فردی مانند جمال شورجه وارد سینما می‌شود و همه سینمایی‌ها عاشقانه به او عشق می‌ورزند؟  ما یک فیلم کار می‌کنیم آخر فیلم می‌بینیم همه با هم اختلاف داریم! چه کسی با آقای شورجه این رابطه را دارد؟ مگر اصغر شاهوردی بهترین صدابردار ایران نبوده و صدابرداری را در ایران بنیاد نگذاشته است؟ ایشان در راهی که از سینما برمی‌گشته تصادف می‌کند و زمین گیر می‌شود و همسرش چگونه عاشقانه این فرد را نگهداری می‌کند؟ با این حال ما فقط برویم و به ایشان سر بزنیم و بزرگداشت برگزار کنیم؟ چرا مجسمه اصغر شاهوردی و امثال جمال شورجه را خودشان پرده برداری نکند؟

وی ادامه داد: امروز اینجا جمع نشده ایم به جمال شورجه احترام بگذاریم، بلکه جمع شده ایم به خودمان احترام بگذاریم. امیدوارم این شب‌ها و حرکت‌ها ادامه پیدا کند و رفاقت‌ها و دوستی‌ها پایدارتر شود. چه می‌شود شورجه هم می‌تواند آرتیست در سینما ارائه کند و هم مانند یک آرتیست زندگی کند. بسیاری از هنرمندان نتوانسته اند این گونه باشند. از دوستانی تشکر می‌کنم که در این مدت فقط حال آقای شورجه را پرسیدند و رفتند، مسئولانی که می‌توانستد کارهایی بکنند. در صورتی که آقای شورجه هیچ نیازی ندارد. آنها که می‌گفتند بچه مذهبی‌ها می‌خورند و می‌چاپند و زندگی جمال شورجه را مطالعه کنند ببینند که چگونه زندگی می‌کند. ما که از کنار ایشان با یک احوال پرسی می‌گذریم فردای قیامت می‌خواهیم چه جواب بدهیم؟

پس از آن ویدئویی از تورج منصوری پخش شد که درباره جمال شورجه صحبت می‌کرد.

در ادامه علیرضا غفاری گفت: اواخر دهه ۷۰  فیلمنامه‌ای نزد اقای شورجه بردم و برخورد آقای شورجه بسیار برایم جذاب بود؛ قبل از این که بخواهم پیششان برم  فیلمنامه را  به دو سه نفر دیگر نشان دادم که یک نگاه اجمالی به آن کردند و بیانگر اینکه به آن اهمیت نداند بود اما زمانی که به آقای شورجه نشان دادم گفتند یک هفته وقت می‌خواهم و خیلی با دقت خواندند هیچ وقت این فیلم ساخته نشد، اما آقای شورجه بسیار نکاتی به من آموختند که سال‌ها بعد به کارم آمد؛ همین جا به خاطر آن نکات از ایشان تشکر می‌کنم.

غفاری بعد از آن از جواد شمقدری دعوت کرد تا به روی سن بیاید.

* جمال شورجه نماد سینمای انقلاب است

در ادامه این مراسم جواد شمقدری گفت: امروز برایم روز پربرکتی بود این ایام با سی‌وپنجمین سالگرد عملیات کربلا ۵ مصادف است؛ عملیاتی که خیلی از عزیزان را از دست دادیم که با خونشان راه انقلاب را تثبیت کردند. ما در انجمن اسلامی با هدف یادگیری سینما برای اهداف انقلاب پا به این عرصه گذاشتیم از این انجمن ۴۰ نفر وارد سینما شدند که همگی جزء افراد موفق سینما بودند. آقای شورجه در این عرصه بسیار موفق عمل کردند. نام جمال شورجه همواره در سینمای دفاع مقدس و مقاومت می‌درخشد از جمله فیلم‌های عرصه مقاومت که بسیار خوب ساخته شد می‌توانیم به فیلم «۳۳ روز» اشاره کنیم که بسیار درخشید از دیگر فیلم‌هایشان که هیچ کجا از آن حرفی زده نمی‌شود فیلم  «احمد بای» بوده که هنوز به پایان نرسیده است.، امیدوارم حال آقای شورجه هرچه زودتر خوب شود تا تدوین کار را خودشان تمام کنند.

وی در ادامه گفت: نام شورجه را همواره در عرصه سینما و تلویزیون با عناوین مختلفی شنیده‌ایم در کنار «فرج‌الله سلحشور» دو سریال «مریم مقدس» و «یوسف پیامبر» را کار کردند؛ آقای شورجه در سریال «یوسف پیامبر» به عنوان مشاور کارگردان حضور داشت که این از خلوص کار اوست؛ این حرکت را کمتر کارگردانی انجام می‌دهد همین کار او نشان دهنده بزرگی‌اش است. «جمال شورجه» نماد سینمای انقلاب است؛ در ابتدا این برنامه سوره والعصر خوانده شد در این سوره درباره خسران انسان گفته می‌شود که در آیه بعدی چند مثال می‌زند که این خسران شامل حال چه کسانی نمی‌شود، آقای شورجه مصداق این سوره است هم ایمان دارد و هم کار خیر انجام می‌دهد. شخصی مثل «ژرارد دوپاردیوو» که در کار «احمدبای» بازی می‌کرد؛ عاشق او شده بود و اگر امکانش وجود داشت امشب در این جمع درباره این استاد سینما صحبت می‌کرد. عمده کارهای «جمال شورجه» براساس نیاز روز جامعه و سینمای ایران بوده است.

شمقدری افزود: همچنین حضورشان در جلسات شوراهای مختلف سینما موثر بوده است و با یک وجدان کار بسیار بالا حضور داشت و ایشان از معدود افرادی بود که در شورای فیلمنامه حضور داشت و فیلمنامه‌ها را  کامل می‌خواند در بعضی از جلسات یادمان می‌رفت که فیلمنامه درباره چه چیزی بوده اما آقای شورجه در دفترش کامل درباره آن‌ها نوشته بود  جمال شورجه مصداق بارز سخنان رهبری است که فرمودند:  در عرصه سینما به افرادی که نیاز داریم که  تبیین جهادگران را به تصویر بکشد. رهبری یکی از نکاتی که با تاکید مطرح می‌کنند این است که در این شوراها که سرنوشت افراد را تعیین می‌کنند افرادی مثل آقای شورجه  که دلسوزانه کار کنند، نیاز داریم. یادم است در یکی از جلسات با رهبر انقلاب، ایشان به حضور آقای شورجه تاکید داشتند. به اقای خزایی پیشنهاد می‌کنم تا از آقای شورجه در شوراها استفاده کنند. از خانواده آقای شورجه می‌خواهم تا دفاتری که دارند را جمع‌آوری کنند که این دفاتر پراز نکات آموزنده است.

* صحنه سینما نیازمند همه است

منوچهر شاهسواری در این بخش از مراسم گفت: فرصت گرانقدر است که ارادت خود را به جمال عزیز ابراز کنم. من و جمال یکی از قدیمی‌ترین افراد در شورای پروانه ساختیم و البته در حال حاضر هیچ کدام در این موقعیت نیستیم. همانند آقای شمقدری از دفترهای یادداشت آقای شورجه خاطرات خوبی دارم که یادآور دقت‌های ایشان است. امیدوارم که این جنس از مراسم و تجلیل‌ها  که به همت کانون کارگردانان در حال انجام است به سایر صنوف ماهم تسلی پیدا کند و فرصت سپاسگزاری از همه کسانی که  برای سینما و فرهنگ ایران زحمت کشیده‌اند قدرانی شود. شما بهتر می‌دانید که قاعده خدمت‌گذاری بدون رعایت قاعده حق‌گذاری مسیر نمی شود و این اولین وظیفه ای است که ما بر عهده داریم تا به همه عرصه ها بها دهیم. حذف ، تعدیل ایجاد تعارضات بیهوده نکته‌ای است که همه ما را مسیر اصلی دور می‌کند.

مدیرعامل خانه سینما ادامه داد: فرصت‌های این چنین به ما این امکان را می‌دهد از کسانی که در این عرصه مفید بوده‎اند قدردانی کنیم، دوستان قبل از من با  دلسوزی را نکات را بیان کردند و من هم به سهم خود تشکر می‌کنم، اما ما پراکندگان مجموعه‌ایم، ذات و فطرت ما به سمت جمع است و جهان پیرامون ما جهان پراکندگی است  این پراکندگی فقط با دور هم بودن از هم سخن گفتن هم‌دلی کردن صورت می‌گیرد و حتی اگر  نکته‌ای هم با هم داریم چاره ای جز گفتگو نداریم. صمیمت نکته‌ای است که به شدت آن احتیاج داریم و نمی‌توانیم ساختاری را نقد کرد وبکر ساختار جدید باشیم و آن را دوست نداشته باشیم ما نیازمند یک فضای صمیمیت انتقادی هستیم فارغ از  همه هیاهوهای که گاهی اوقات منجربه دلگیری  و دلشکستگی می‌شود که این امر پسندیده‌ای نیست. خدا را شاکرم این فرصت پیش آمد در این مراسم که به نیات  جمال عزیز   برگزار شده است، حضور پیدا کردم. همه ما باید شاکر لحظاتی باشیم که این فرصت‌ها به ما داده شود بار دیگر همدلی و رفاقت را بگوییم. کشور، سینما و صحنه هنر راهی جز همدلی ندارد.  هرفردی در هر جایی اگر به این همدلی بیافزاید خدا بیامرزتش. و هرکس در هرجایی بخواهد شکافی ایجاد کند، یقیناً به صحنه فرهنگی خیانت می‌کند. برای جمال عزیز آرزوی سلامتی می‌کنم واز همکارانمون هم هرکسی در بستر بیماری است و به صحنه برگردد. صحنه سینما نیازمند همه است.

پس از آن جمال شورجه روی صندلی چرخدار به روی سن آورده شد.

* «احمد بای» از لحاظ تولید و تهیه فیلم سختی بود

جمال شورجه نیز در مراسم بزرگداشت خود در موزه سینما طی سخنانی گفت: از همه دوستانی که در این مراسم شرکت کردند و مدتها ندیده بودمشان ممنونم، خدا حفظ‌تان کند. همچنین از آقای شاهسواری که با همه مشغله‌ای که دارند قدم رنجه کردند و به این مراسم آمدند. همچنین از شورای مرکزی کارگردانان که مرا شایسته تجلیل دانستند ممنونم. خداوند به شما اجر جزیل عنایت کند. از تورج منصوری که یار غار من بود و در فیلم «احمد بای» دلسوزانه به من کمک می‌کردند ممنونم، به من دلگرمی می‌داد که طاقت بیاوریم چرا که «احمد بای» فیلم به لحاظ تولید و تهیه فیلم بسیار سختی بود و من بعد از دو هفته بعد از آن سکته کردم. این فیلم درباره احمد بیگ پاشا قهرمان ملی الجزایر است که در آن کشور مانند سردار سلیمانی ما محبوب است و برای او احترام قائلند.

وی افزود: حاج قاسم در کشور ما مظلوم واقع شد ولی احمد بیگ پاشا یکی از سرداران عثمانی بود که بسیار محبوب بود. این فیلم تاریخی را به کمک دوستان که جهادی کار کردند، با تمام مشکلاتی که بود ساختیم به ایران برگشتیم. فیلم را تحویل سفارت الجزایر داده ایم و خود من هنوز نسخه کامل آن را ندیده ام. فکر میکردم شاید بتوانم آن را در جشنواره فجر ارائه دهم. دوست داشتم کارگردانان عزیز دیگر این کار را می ساختند ولی آنها اصرار داشتند عوامل حضرت یوسف این کار را بسازند و منِ گنهکار از آن سریال باقی ماندم. هر چقدر سعی کردم از عزیزان ایرانی در این سریال استفاده کنیم، نتوانستم. در آخر این سکته برای ما بود و بعدا فهمیدیم این یکی از نعمات الهی بود. امیدوارم روزی این فیلم هم در ایران به نمایش درآید. امیدوارم روزی با سلامتی روبروی شما بایستم و تا کمر خم شده برای شما تعظیم کنم. در این مدت خانواده ام بسیار مرا همراهی کردند و مرا تیمار کردند. از ایشان هم تشکر می کنم.

پس از آن کامران ملکی به نمایندگی از محمد خزاعی رئیس سازمان سینمایی لوح تقدیر و هدیه نقدی سازمان سینمایی و موزه سینما را به جمال شورجه تقدیم کرد. جواد شمقدری هدیه جامعه اسلامی هنرمندان، فرزاد حیدری از طرف صندوق اعتباری هنر و محسن جوادی از طرف انجمن دفاع مقدس و انقلاب اسلامی هدایای خود را به جمال شورجه تقدیم کردند.

همچنین اعضای شورای مرکزی کانون کارگردانان سینمای ایران بر روی سن حضور پیدا کردند و لوح و هدیه خود را به این کارگردان اهدا کردند.

در پایان مراسم هنرمندان به روی سن فراخوانده شدند و با جمال شورجه عکس یادگاری گرفتند.

گفتنی است در این مراسم قسمت‌هایی از فیلم «حماسه مجنون» که توسط فیلمخانه ملی ایران تهیه شده بود نیز برای حاضران به نمایش درآمد.

در این مراسم سینماگرانی همچون منوچهر شاهسواری، غلامرضا موسوی، احمد امینی، محمدعلی نجفی، محمدرضا عرب، وحید موسائیان، مصطفی کیائی، بهمن کامیار، نادر مقدس، مرتضی شایسته، جواد شمقدری، شفیع آقامحمدیان، احمد میرعلایی، سعید الهی، کامران ملکی، مهرداد خوشبخت، حسن علیمردانی، محمد سربخش، محمد درمنش، جهانبخش سلطانی، علی رویین تن، قدرت الله صلح میرزایی، شهرام زاهدی، حبیب الله بهمنی، احمدرضا گرشاسبی، ابوالفضل همراهی، مهدی فیروزی، دانش اقباشاوی، ابراهیم اصغری، اکبر حر، حسن نجاریان، مهدی عظیمی میرآبادی، مهدی کریمی، سیدمحسن ماهینی، عبدالحمید انصاری، مهران عباسی مدیرعامل موزه سینمای ایران، لادن طاهری مدیر فیلمخانه ایران حضور داشتند.

نوشته مراسم بزرگداشت جمال شورجه در موزه سینما برگزار شد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

این مراسم با رعایت کامل پروتکل‌های بهداشتی عصر جمعه ۲۴ دی‌ماه ساعت ۱۸ در سالن سینماتوگراف موزه سینما برگزار خواهد شد.

شب کارگردانان به دبیری وحید موسائیان برگزار می‌شود و طراح پوستر این مراسم بهزاد خورشیدی است.

جمال شورجه کارگردانی آثاری چون «سی و سه روز»، «وعده دیدار»، «باشگاه سری»، «دایره سرخ»، «حماسه مجنون»، «لبه تیغ»، «عملیات کرکوک» و «شب دهم» و تهیه‌کنندگی فیلم سینمایی «نفوذی» را در کارنامه کاری خود دارد.

نوشته شب جمال شورجه در موزه سینما برگزار می‌شود اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

سپس محسن امیریوسفی رئیس کانون کارگردانان سینمای ایران روی سن آمده و ضمن تشکر از حاضران و وحید موسائیان که دبیری این شب‌ها را برعهده دارد، خطاب به محمدعلی نجفی گفت: دوست داشتم صحبت از دوران مسوولیتتان در وزارت ارشاد در اوایل انقلاب کنید و تلاش هائی که به ثمر نشست یا ناکام ماند. دوست داشتم از سریال ماندگار «سربداران» و دقت نظری که روی ساخت و طراحی و لباس و فیلمنامه و … داشتید، بگویید. دوست داشتم در مورد فعالیتهای صنفی ماندگار شما در دهه شصت صحبت کنم و خصوصا نمایندگی فعلی کانون کارگردانان در خانه سینما و ریاست هیات مدیره خانه سینما حرف بزنید و از بحران هایی بگویید که با درایت شما حل شده یا فروکش کرد.

وی با ابراز تاسف از شرایط موجود تصریح کرد: ولی متاسفانه در این حدود چهار ماهی که دولت جدید اداره کشور را برعهده گرفته شاهد حجمی از نابسامانی در سینما و تئاتر و موسیقی هستیم که پیش از این در شروع کار هیچ دولتی سابقه نداشته است.

امیریوسفی افزود: فیلمی که پروانه نمایش گرفته با ممانعت اکران روبرو می‌شود و فیلمی به بهانه پر کردن فرم دوره پیش جشنواره،  از جشنواره فیلم فجر امسال کنار  گذاشته میشود. حرفهایی که بر ضد سینما از چند عضو شوراهای پروانه ساخت و نمایش به گوش می‌رسد، همگی اتفاقاتی است که این روزها شاهدش هستیم و باعث نگرانی است. ما در فضای بسته دهه ۶۰  با وجود همه فشارها شاهد فیلمهای درخشانی بودیم که‌ حاصل زحمات سینماگرانی بود که‌ با دخالت مدیریت وقت سینما روبرو نشدند اما در حال حاضر بنظر میرسد که گروهای فشار دهه شصت و هفتاد و کفن پوشان دهه هشتاد میخواهند وارد مدیریت وزارت ارشاد و مدیریت سینما شوند و فضا را بسته تر از گذشته حتی دهه بسته شصت کنند. امیدوارم با درایت آقای خزاعی و همراهی بیشتر با خانه سینما و صنوف تا دیر نشده این بحران را پشت سر بگذاریم.

در ادامه عبدالله اسفندیاری که برای خواندن نامه سید محمد بهشتی روی سن آمده بود، گفت: مفتخر هستم که در مراسم بزرگداشت اولین معلم خودم شرکت کردم. در نمایش «چون با ادب و تمیز باشی» که محمدعلی نجفی کارگردانی می‌کرد بسیاری از سینماگران شناخته شده فعلی از جمله برادرم امیر اسفندیاری و محمد آلادپوش بازی می‌کردند. در تئاتر «سربداران» هم همین طور بود و مرحوم مهرزاد مینویی، شهسوار خجسته و … حضور داشتند.

وی با بیان این که سید محمد بهشتی به دلیل حضور در کلاس امکان شرکت در این مراسم را نیافت نامه این سینماگر را خواند. در این نامه بهشتی به تاریخچه دوستی‌اس با نجفی اشاره کرده و بخشی از خاطرات قبل از انقلابش با وی را مرور کرده بود. در بخشی از این نامه آمده بود: «در جوانی، همه ما رستم زندگی‌مان بودیم، رستمی که ماجراجویی می‌کند، مبارزه و فداکاری می‌کند، رستمی که تا دوران پیری می‌توان به آن فخر فروخت.»

در بخش دیگری از این نامه بهشتی با اشاره به دوران پیش از انقلاب نوشته بود: «دوران سرگیجه آوری بود، درست مثل اینکه به خروس‌ها که آوازشان حجت طلوع خورشید بود بگوییم با صدای زنگ ساعت بیدار شوند. برای ما که مبارزه را در فعالیت‌های فرهنگی یافته بودیم شعر، فیلم و عکس مستمسک هایی برای ساختن جهانی روایی بود. جهانی که ما رستمش بودیم و مبارزات این رستم در آن جهان سخت ولی همیشه توام با پیروزی بود.»

در ادامه این مراسم فرصت در اختیار علیرضا رئیسیان قرار گرفت تا از محمدعلی نجفی بگوید. این فیلمساز با بیان این که این شانس را داشته است که اوایل دهه ۶۰ با سه تن از بزرگ‌ترین فیلمسازان پس از انقلاب همکاری کند، گفت: در «جاده‌های سرد» مسعود جعفری جوزانی، «آن سوی مه» منوچهر عسگری نسب و «گزارش یک قتل» ساخته محمدعلی نجفی به عنوان دستیار کارگردان حضور داشتم. چنین فرصتی کمتر برای کسی پیش بیاید به ویژه در آن دوران که همه وارد کره دیگری در سال ۵۷ می‌شدیم که ناشناخته بود اما در سینما یک مسئله مهم دیگر اتفاق افتاد و آن اینکه افرادی تحصیلکرده با منش با اصالت وارد چرخه سینما شدند و بر آن تاثیر شگرف گذاشتند.

وی افزود: در حوزه مدیریت می‌گویند که باید هر مدیری یا هنرمند باشد، یا هنرشناس یا علاقمند به هنر.  مدیران آن دوران از جمله انوار، اسفندیاری، نجفی و دیگران حتما یکی از این خصیصه ها را داشتند که توانستند در این حوزه موثر باشند. حدود یک دهه با ایشان از نزدیک در ارتباط بودم و جمله‌ای ایشان دارند که سینما مولود مدرنیته است و میخواهم اندیشمندانه‌تر نگاه ایشان را توضیح دهم. نجفی از یک خانواده به شدت سنتی و مذهبی وارد رشته معماری دانشگاه ملی می‌شود و در کنش‌های سیاسی‌، نزدیک‌ترین شخص هنرمند به دکتر شریعتی بودند. پس از پیروزی انقلاب اولین مدیر سینمایی بعد انقلاب می‌شوند و در کمتر از یک سال و اندی این پست را ترک می‌کنند.

رئیسیان با اشاره به اقدامات مهمی که نجفی در دوران مدیریت خود انجام داده، تصریح کرد: یکی از اقدامات مهم او سپردن امور به سینماگران بود. پس از آن مشغول ساخت «سربداران» که سریالی امروزی است، شدند که حرفهای بسیاری در زمینه مذهب و مدرنیته دارد. جریان منقطع سینما و تلویزیون را دوباره متصل می‌کند آن هم با سریالی که هفتاد درصد بازیگران آن تازه‌کار هستند.

این فیلمساز با بیان این که پس از سریال «سربداران» و در سال ۶۴ برای فیلم کوتاه «لوحه صفورا» به نجفی معرفی شده، گفت: فیلمی که کنشگری اجتماعی و تفکر در اثر هنری را به تصویر می‌کشید. این فیلم مقدمه‌ای برای دریافت پیشنهاد همکاری از سید جمال ساداتیان شد و سناریویی از حسن هدایت به نام «گزارش یک قتل» خریدیم. از آن سناریو فقط اسم فیلم و نام کیمرام کاراکتر فیلم باقی ماند و بقیه سناریو توسط آقای نجفی تغییر کرد. فیلمی که نگرش یک معمار را در یک موضوع سیاسی و خانوادگی با تصویری کاملا سینمایی نشان می‌داد.

وی افزود: نجفی سیمای یک روشنفکر که یکی از وظایفش آگاهی دادن به جامعه است، را دارد. البته به گفته خودشان قرار نبود تلاش‌های انقلابی‌شان این‌گونه به ثمر بنشیند. قرار بود آزادی بیشتری در جامعه حاکم باشد اما به نظر می‌رسد حذف نیروهای اصیل در دستور کار مدیران قرار دارد و گویا نمی توانند درک کنند اصالت داشتن در هنر با حمایت و پول ایجاد نمی شود.

سپس اصغر هاشمی صحبت‌های خود را با این جمله که درباره ابعاد معماری و شهرسازی، مدیریتی، سینمایی و سیاسی نجفی دیگران حرف خواهند زد، آغاز کرد و گفت: می‌خواهم از زاویه یک دستیار کارگردان حرف بزنم. در «سربداران» نجفی فضایی را خلق کرده بود که در کنار کار، آموزش غیرمستقیم هم می‌دیدیم گفتمان با عوامل گروه و مشاوره با آن‌ها باعث می‌شد فکر کنیم سهمی در تولید داریم که زیبا و سازنده بود.

وی ادامه داد: نجفی هر پلان را طراحی و چیدمان می‌کرد و در ادامه بازیگران با محتوایی که درهر پلان بیان می‌کردند، فرمی را می‌ساختند که هرپلان گیره‌ای برای بیان اندیشه می‌شد. افتخار می‌کنم که جزء کوچکی از سربداران بودم و پس از آن احساس کردم دانش‌ام چون دانه‌های تسبیح بهم متصل شد و حس کردم قدرت اداره یک گروه را دارم.

ابوالحسن داودی هم با ابراز تاسف از این که فرصت همکاری مشترک با نجفی را نداشته است، اظهار کرد: با این وجود نجفی نقشی اساسی در سرنوشت کاری من داشت. شروع کارم از سال ۵۲ بود و به عشق رسیدن به سینما کار خود را با نقدنویسی و ساخت برنامه تلویزیونی شروع کرده بودم. بخشی از برنامه تلویزیونی ما درباره پشت صحنه فیلم‌ها بود و در اولین برنامه به پشت صحنه «سربداران» رفتیم و در آن جا طبق گفته‌های اصغر هاشمی با کارگردانی که ساختارشکنی بنیان رفتاری او را تشکیل می‌داد، مواجه شدم. در ابتدای انقلاب فضای تلویزیون چندان باز نبود و زبان سختی را برای هنر انتخاب کرده بودند که ادامه راه را دشوار می‌کرد اما مهندس نجفی و بهشتی در جلساتی که با آن‌ها داشتیم ترس و واهمه ما برای ساخت فیلم را از بین برد. وارد دنیای جدیدی شدیم که در آن امید به کار و بهتر شدن وجود داشت.

وی در ادامه گفت: تصورم این بود که پس از درخشش سریال «سربداران» باید مانند بسیاری از فیلمسازان همان مسیر را ادامه دهد اما او با جسارت این موفقیت را تکرار نکرد و با ساخت «گزارش یک قتل» وارد فضایی متفاوت شد‌.

داودی با اشاره به تحولات سینمایی در دهه‌های اخیر یادآور شد: دهه ۶۰ که انقباض بسیاری با خود داشت در واقع دوران گشایشی برای سینما و شکل گیری فعالیت‌های صنفی بود و در طول سال های ابتدایی ۷۰ هم این نگرش کمی تقویت شد اما چطور این سال‌ها به خفقان دهه سی و چهل تبدیل شد. جمله ای هست که مارکس نقل کرده که تاریخ همیشه دوبار تکرار می‌شود یک بار تراژدی و یک بار کمدی و این برای ما اتفاق افتاده است.

وی افزود: حضور نجفی در اولین مدیریت‌های سینمایی و طرز فکری که داشت باعث شد شاهد چهره ای از تفکر اسلامی منطق بر عقل و دیالوگ باشیم. در ادامه متوجه شدیم بهشتی هم در بسیاری از موارد همین فضا را دارد و همین باعث ورود ما به فضایی شد که از آن می‌ترسیدیم.

این فیلمساز ضمن گله از محمدعلی نجفی گفت: ما پس از چهل سال نه تنها برگشت داشتیم بلکه از وارد فضایی شده‎‌ایم که از فرط تراژیک بودن کمدی شده است مدیران فعلی به نظر می‌رسد به دنبال کشتن امید و ناامید کردن سینماگران هستند و گله من این است که چرا مهندس نجفی ما را به این باور نرساند که در مقابل ما قرار است چنین شرایطی رخ دهد که عامدانه هم هست.

وی در پایان خاطرنشان کرد: دو نفر برای من و مجموعه‌ای که در سینما باعث فکر کردن من شد تاثیرگذار بودند محمدعلی نجفی و مرحوم سیف الله داد. امیدوارم سایه‌شان مستدام باشد و ایشان با مدیریت جذاب و حرف‌هایشان در کنارمان باشند.

سخنران بعدی مراسم فریدون جیرانی بود که با اشاره به پیوندهای تاریخی اش با محمدعلی نجفی گفت: سال ۴۹ بود که رضا دانشور براساس کتاب «ابوذر خداپرست سوسیالیست» نمایشی نوشت که آن کتاب را دکتر شریعتی ترجمه کرده بود. این نمایش را آقای ارجمند با بازی ایرج ثقیلی در تماشاخانه رازی مشهد اجرا برده بود و تنها بازیگر اصلی نمایش هم ثقیلی بود اما عده ای به عنوان سیاه پوش در آن نمایش ایفای نقش می‌کردند.  من و غلامرضا موسوی جزء این سیاه پوشان بودیم در نمایش بعدی ابوذر، عبدالله اسفندیاری سیاه پوش نمایش بود. سال ۵۱ این نمایش به کارگردانی نجفی در حسینیه ارشاد روی صحنه رفت. سال ۵۶ من خبرنگار روزنامه اطلاعات شدم و یکی از دوستان به من گفت من در فیلمی بازی می‌کنم که کارگردان آن نماز می‌خواند و بازیگر زن روسری دارد. برایش عجیب بود و این دومین بار بود که اسم نجفی را شنیدم.

وی ادامه داد: انقلاب شد و نجفی رئیس قسمت اداره ترویج نمایش شد و من اولین خبرنگاری بودم که به وزارت ارشاد رفتم، یک روز پس از مصادره سینماهای شهر فرنگ و …  من با انتقاد پیش ایشان رفتم که شما این جا چه کار می‌کنید. با مردی مهربان مواجه شدم که برخوردی خوب با من داشت این مصاحبه خرداد ۵۷ چاپ شده است که آقای نجفی گفت دیگر در این اداره ممیزی وجود نخواهد داشت و تمام فیلم های خوب در سینماهای مصادر شده نمایش داده خواهند شد. اما متاسفانه مصادره کنندگان ممانعت کردند و دو قطبی ای ایجاد شد و نجفی در پایان مرداد ماه از آن اداره رفت.

این کارگردان تاکید کرد: «جنگ اطهر» شهریور ماه در سینما شهر قصه نمایش داده شد و در این فیلم معلم قصه نماز می‌خواند و عکس نیمایوشیج پشت او بود. نماز خواندن در فیلم ها کار تازه ای نبود اما در هیچ فیلمی فردی از طبقه متوسط نماز نخوانده بود. بعدها فهمیدم که نجفی و دوستان دیگری که همدیگر را در دانشگاه یافته بودند سعی بر آشتی دادن تفکر مدرن با  تفکر دینی داشتند. سینمای مدرن ایران شکل نمی‌گرفت اگر نجفی، میرحسین موسوی، انوار و بهشتی از تفکر مدرنیته در مقابل سنت آن روزها حمایت نمی‌کردند. یکی از بانیان این سینما محمدعلی نجفی است.

در ادامه این برنامه دو پرده از نسخه ترمیم شده فیلم «گزارش یک قتل» نمایش داده شد که پیش از نمایش آن محسن امیریوسفی توضیح داد: ضمن تشکر ویژه از فیلمخانه ملی ایران که زحمت نمایش تمام فیلم های شب کارگردانان را برعهده دارند دو پرده از فیلم «گزارش یک قتل» مرمت شده است.  ویژگی این مرمت نظارت محمد آلادپوش بر ترمیم این نسخه بوده است که در آن سال ها برای مدیریت فیلمبرداری این فیلم از جشنواره فیلم فجر سیمرغ گرفتند. امیدوارم این شیوه برای تمام فیلم ها اتفاق افتد.

کامران قدکچیان هم با بیان این که همه از تاریخ پس از «سربداران» و محاسن نجفی گفتند، اما او نکته ای دارد که باید در تاریخ سینما ثبت شود، گفت: در سال‌های ابتدایی انقلاب که سینماها آتش زده و فضای رعب و وحشت حاکم بود‌. دادسرای انقلاب سینماگران را احضار می‌کرد و فکر می‌کردیم آیا سینمایی باقی خواهد ماند. در چنین شرایطی مدیری  آمد و در ابتدا چندان اعتمادی به او نداشتیم. به پیشنهاد چند سینماگر از جمله داودنژاد به دیدارشان رفتیم و طی دو جلسه فهمیدیم سینمادوست، باتجربه وعلاقمند  به سینماگران و انسانی خاکی است. ایشان با تمام اصناف از واردکنندگان تا کارگردانان جلسه می‌گذاشتند که برای سینما چه کنند. در این دوره بود که نجفی فهمید برخی به دنبال سواستفاده و برخی از سرمایه گذاری واهمه دارند. او فهمید تنها کارگردانان کمک او خواهند کرد پس به دفتر ما می‌آمد و عاقبت آن ترازنامه‌ای طراحی کردیم که نقشه راه نجفی شد. یک سال و نیم کمک کردیم و نقشه‌ها در دفاتر امثال ما،فخیم زاده، الوند و داودنژاد و … کشیده می‌شد. شجاعت می‌خواهد که کسی به این شکل درباره سینما حرف بزند و پشتیبانی کند.

وی ادامه داد: نجفی باعث تولد دوباره سینمای ایران شد و از کانون کارگردانان سپاسگزارم که این جلسات را ترتیب می‌دهد تا ما خاطراتی بگوییم که شاید در تاریخ سینما ماندگار شود.

در ادامه از صالح نجفی دعوت شد تا درباره پدرش سخن بگوید و او با دستمایه قرار دادن جمله هگل که در صحبت های داودی به آن اشاره شده بود، اظهار کرد: آن چه مدنظر مارکس که جمله هگل را ادامه داده، بوده و به اشتباه به کمدی معنا شده، فکاهی است.  به طور مثال وقتی به دستاوردهای بزرگ اشاره می‌کنیم مثل سربداران که آن را به محمدعلی نجفی منحصر می‌دانند در حالی که در واقع محصول یک برهه تاریخی و واقعه انقلاب است، نکته هایی وجود دارد. درست است که فرآیند ساخت سربداران مهم‌تر از نتیجه بوده و بعضی برای اولین بار در آن تجربه کسب کرده اند اما این سریال پر از صحنه‌های تئاتری است و در کنار نقاط قوت، ضعف‌هایی هم دارد.

وی افزود: نجفی به ساخت چنین سریال‌هایی ادامه نداد چون برخی علت های تصادفی باعث شد نتواند «خداوند الموت» یا سریالی شبیه «سربداران» بسازد. شانس آورد چون دفعه اول تراژدی است و در دفعه دوم حتما فکاهی می‌شد. او دست به آزمون خطاهایی می‌زد که شاید دیگران نمی‌زدند. «گزارش یک قتل» را که دوباره مرور می‌کنیم چند چیز توجه را جلب می‌کند. تعدادی از زیباترین قاب‌های پس از انقلاب را در همین چند دقیقه دیدیم که فیلمبردار جوان و با استعداد و فیلمساز اهل خطر آن را خلق کرده‌اند. البته همچنان دیالوگ‌ها تئاتری است و این بار موسیقی متن هم چندان خوب نیست. نجفی یک حسن داشته و آن این که پشت سرهم شکست‌هایی خورده که شکست‌های دوست داشتنی بوده‌اند.

فرزند محمدعلی نجفی با تاکید بر این که بسیاری از چیزهایی که در زندگی دارد را مدیون پدرش است، تصریح کرد: او یک ویژگی مهم داشت و آن ایجاد امکان فهمیدن و آشنایی برای اطرافیان بود. من زودتر از پدرم ناامید شدم و در این سیستم که تکاپوی بسیاری برای ساخت آثار مبتذل وجود دارد شاید کار نکردن بهتر از تولید اثر است.

پس از پخش تیزر فیلم سینمایی «پرستار شب» منوچهر شاهسواری مدیرعامل خانه سینما روی سن آمد و با بیان این که جهان فکری صالح عزیز و امثال او نمی‌گذارد اثری فکاهی یا کمدی شود، اظهار کرد: کسی از ذهره فشارکی(همسر محمدعلی نجفی) حرف نزد و نگفت چه کسی در میان تمام این حوادث ایستاده و مادری و همسری و پشتیبانی کرده است. سارا و آیت و خانواده نجفی نشان از تباری دارند که نشان از فرهنگ و ادبیات دارد و فارغ از قضاوت‌های تاریخ دلنشین است.

وی افزود: مردی جذاب و پر انرژی که قول می دهم که اگر خدای الموت را هم می ساخت صالح عزیز این جا می آمد و از واژه فکاهی و … استفاده نمی‌کرد هرچند از فیلسوفی چون او بعید نیست این بار از واژه های دیگری برای نقد استفاده کند. من از رفاقت با نجفی جز آرامش حس نکردم. ما ایهام و ابهام و … برای نمایان کردن حقیقت ایجاد می‌کنیم اما با وجود این ابهام و ایهام‌ها برای بیان حقیقت کسانی سعی در پوشاندن آن دارند. کسی نمی تواند حقیقت فرهنگ و هنر ایران را برای مدت طولانی بپوشاند. حقیقتی که از آن سخن می‌گویم از تبار می‌آید و من شرمنده شما و تبار شما در مقابل جماعتی هستم که می‌خواهند حقیقت را پنهان کنند.

در پایان این مراسم از محمدعلی نجفی دعوت شد تا روی سن بیاید و این سینماگر گفت: من حرف های بسیاری برای گفتن دارم اما تحملش را ندارم چون با این سخن‌ها یک بار دیگر باید خودم را بشناسم. سپاس از همه برای این مراسم و تنها یک خاطره برای حسن ختام تعریف می‌کنم.

وی افزود: فروردین ۵۸ مسئول امور سینمایی شدم و می‌دانستم قرار است سینما ماندگار شود و باید تلاش می‌کردم. فراز و نشیب‌های بسیاری وجود داشت. یک اتفاق افتاد و آن این بود که کسی که سالها درگیر سینما بود و ارباب رجوع من بود و البته فامیلی دوری با مهندس بازرگان داشت باوجود تفاوت فکری مراوداتی با من داشت. روزی گفت می‌خواهم شخصیت دیگری را با تو آشنا کنم. شخصیتی که بسیار تحت تاثیرش بود یعنی انوار را به من معرفی کرد. مدتی بعد احساس کردم که محمدعلی نجفی ای که می‌شناختم نیستم و به همین دلیل استعفا دادم. با مرحوم شهید بهشتی ملاقاتی در قوه قضاییه داشتم و پس از چندبار پذیرفته نشدن استعفایم به همسرم گفتم اگر بمانم با یک مجنون رو به رو می‌شوی و او هرچند پا به ماه بود، پذیرفت که من به لندن بروم. پس از برگشت تا یک‌سال حتی به بهارستان هم نرفتم. سراغ ساخت سربداران رفتم و در یکی از سکانس‌ها دکتر کمال خرازی که مسوول تبلیغات جنگ بود به پشت صحنه آمد و گفت تو تنها کسی هستی از بچه‌های قبل از انقلاب که کار خودت را انجام می‌دهی.

وی درپایان خاطرنشان کرد: سینما باعث شد کسی که راهش را گم کرده بود پیدا کند. دو نوع حرکت جمعی وجود دارد که در عین جمعی بودن فردیت خود را درمی‌یابید. نماز جماعت که فردیت را در جمع همچنان دارید و دیگری سالن سینما که همه یک فیلم را تماشا می‌کنند اما هرکس فیلم خودش را می‌بیند. سینما مولود مدرنیته و معجزه قرن بیستم است.

در پایان این مراسم هدیه ریاست سازمان سینمایی و موزه سینما توسط سید صادق موسوی مدیرکل دفتر امور جشنواره ها و همکاری های بین الملل سازمان سینمایی به محمدعلی نجفی اهدا شد.

اعضای شورای مرکزی کانون کارگردانان سینمای ایران هم لوح و هدیه خود را به این کارگردان اهدا کردند و مهندس مهدوی از دوستان نجفی هم هدیه‌ای را به این فیلمساز اهدا کرد.

حسن فتحی، علی روئین تن، مهرداد خوشبخت، وحید موسائیان، محمدرضا عرب، قدرت الله صلح میرزایی، فریدون جیرانی، پژمان مظاهری‌پور، منیر قیدی، حبیب اسماعیلی، احمد امینی، بهمن کامیار، نادر مقدس، کامران ملکی، لادن طاهری و سهیل رحیمی از جمله میهمانان حاضر در این مراسم بودند.

نوشته مراسم بزرگداشت محمدعلی نجفی در موزه سینما برگزار شد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

این مراسم با رعایت کامل پروتکل‌های بهداشتی عصر دوشنبه ۲۹ آذرماه ساعت ۱۸ در سالن فردوس موزه سینما برگزار خواهد شد.

شب کارگردانان به دبیری وحید موسائیان برگزار می‌شود و طراح پوستر این مراسم بهزاد خورشیدی است.

محمدعلی نجفی متولد ۱۳۲۴ در اصفهان و دارای مدرک کارشناسی ارشد رشته شهرسازی و معماری است. او کارگردانی مجموعه‌های تلویزیونی «سربداران» و «زمان شوریدگی» و همین‌طور فیلم‌های سینمایی «گزارش یک قتل»، «پرستار شب» «پرسه در شهر لاجوردی» و … را در کارنامه کاری خود به ثبت رسانده است.

حضور در این مراسم ویژه اعضاء کانون کارگردانان سینمای ایران است و با هماهنگی و دعوت قبلی انجام می‌شود.

نوشته محمدعلی نجفی در موزه سینما تقدیر می‌شود اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

این مراسم با رعایت کامل پروتکل‌های بهداشتی عصر چهارشنبه ۳ آذر ماه ساعت ۱۸ در سالن سینماتوگراف موزه سینما برگزار خواهد شد.

در شب داریوش فرهنگ علاوه بر سخنرانی برخی از سینماگران درباره این فیلمساز، نسخه مرمت شده فیلم «طلسم» نمایش داده می‌شود.

شب کارگردانان به دبیری وحید موسائیان برگزار می‌شود و طراح پوستر این مراسم «بهزاد خورشیدی» است.

داریوش فرهنگ فیلم‌نامه‌نویس، کارگردان و بازیگر سینمای ایران است که ساخت مجموعه‌هایی همچون «افسانه سلطان و شبان»، «تولدی دیگر» و فیلم‌های سینمایی مانند «طلسم»، «دو فیلم با یک بلیت» و «تکیه بر باد» و «خنده در باران» را در کارنامه هنری خود دارد.

حضور در این مراسم ویژه اعضاء کانون کارگردانان سینمای ایران است و با هماهنگی و دعوت قبلی انجام می‌شود.

نوشته شب داریوش فرهنگ در موزه سینما برگزار می‌شود اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

وی ادامه داد: امروز ما از کسوت ابراهیم وحیدزاده تقدیر می‌کنیم زیرا آنچه در هنر مهم است داشتن کسوت است.

سپس داریوش فرهنگ متنی را که «محمد تهامی‌نژاد» برای ابراهیم وحیدزاده فرستاده بود را خواند و در ادامه ویدئویی از سیروس ابراهیم‌زاده پخش شد که سخنانی را درباره ابراهیم وحیدزاده گفته بود و او را از باسوادترین سینماگران دانست که در سینمای کمدی بسیار موفق عمل کرده است.

در ادامه این مراسم محسن امیریوسفی رئیس کانون کارگردانان سینمای ایران گفت: با توجه به شیوع ویروس کرونا و صحبت با مدیرعامل موزه سینما ضمن عذرخواهی از آقای وحیدزاده و کارگردانان محترم این مراسم را با تعداد مهمانان محدود برگزار کردیم.

وی برگزاری جلسات شب کارگردانان را لازم دانست و افزود: آخرین جلسه‌ای که برگزار کرده بودیم ۲۷بهمن ۹۸ بود و فکر نمی‌کردیم دو سال درگیر این ویروس باشیم و حتی دورهمی‌های معمول را هم در کانون از دست بدهیم. حال خوشحالیم در خدمت شما در شب بزرگداشت ابراهیم وحیدزاده هستیم.

امیریوسفی با اشاره به درگذشتگان اخیر سینما اظهار کرد: چه عزیزانی را در این دو سال به دلیل کرونا از دست دادیم و شرم باد بر کسانی که واکسیناسیون اهالی سینما را به تعویق انداختند. اگر این ممانعت نبود عزیزانی مثل کامبوزیا پرتوی، خسرو سینایی، رحیم رحیمی‌پور و دیگر سینماگران را از دست نمی‌دادیم  همچنین همکارانمان در حوزه‌های دیگر مثل فرشته طائرپور عزیز، حمیدرضا صدر و اکبر عالمی را از دست دادین که تکرارنشدنی هستند.

رئیس کانون کارگردانان در ادامه گفت: امیدوارم شرایط اختصاص غرفه‌ای بنام کانون کارگردانان سینمای ایران در موزه سینما فراهم شود. کانون درخواست دیگری هم دارد و آن اختصاص غرفه‌ای برای زنده یاد حمیدرضا صدر در موزه  سینما به عنوان منتقدی ماندگار که این روزها بیش از پیش جایش در حوزه نقد فیلم و حتی تحلیل ورزشی خالی است.

کارگردان «آشغال‌های دوست داشتنی» با بیان این که ابراهیم وحیدزاده را با دو فیلم غافلگیرکننده «مجسمه» و «تحفه‌ها» در ذهن دارد، تصریح کرد: احتمالا قسمتی از صحبت‌های ایشان را در این مورد که چرا آن سینما ادامه نیافت در ادامه خواهیم شنید و توضیحات بیشتر را در تاریخ شفاهی موزه سینما خواهند گفت.

وی در پایان با یادی از مطلب محمد تهامی‌نژاد درباره وحیدزاده گفت: ای کاش طنز کافکایی او ادامه پیدا می کرد. البته امیدوار و مطمئنیم که ادامه می‌یابد و ما در تلاش هستیم شب کارگردانان تبدیل به مراسمی برای ادامه فعالیت و درخشیدن کارگردانان این شب‌ها شود.

در ادامه این مراسم خسرو دهقان نیز گفت: از زمان دوستی من با ابراهیم وحیدزاده حدود ۵۰ سال می‌گذرد. دوستی ما از جنبه کار بوده و او آدم آراسته و مرتبی است همانطور که در کارش هم همینطور بوده است.

وی ادامه داد: ریشه‌های آثار او در سینمای آزاد و مستقل است و از تئاتر تا فیلم آموزشی، کوتاه، مستند و طنز و تدریس را در کارنامه کاری خود دارد. وحیدزاده از موسسان و پایه‌گذاران سینمای آزاد و از رهروان آن است.

دهقان یادآور شد: امروز سینمای آزاد از بین نرفته است بلکه شکل آن عوض شده و تبدیل به سینمای کوتاه تحت عنوان انجمن سینمای جوانان شده است. امروز شاهدیم که سینمای آزاد و ابراهیم وحیدزاده همچنان هستند و کار اصلی‌شان پرداختن به جوانان است.

دهقان تاکید کرد: مستقل بودن همچنان در آثار وحیدزاده وجود دارد و حتی امروز هم جوانان از او مستقل بودن را می‌آموزند؛ همان چیزی که برای جوانان اهمیت دارد.

سپس با دعوت داریوش فرهنگ، ابراهیم وحیدزاده به روی سن آمد و گفت: من فکر می‌کردم قرار است نفر آخر باشم که برای سخنرانی می‌آیم اما وقتی شما خسته شده‌اید، می‌آیم و داستانی را برای شما می‌خوانم زیرا من از سال ۹۱ تاکنون گاهی داستان کوتاه می‌نویسم.

وی سپس داستان کوتاه طنزی را به نام «مردن، خفتن و یا شاید خواب دیدن» که به گفته خودش تراژیک است اما محتوا طنز دارد را خواند.

عزیزالله حاجی‌مشهدی منتقد سینما به عنوان سخنران بعدی این مراسم، گفت:  ابراهیم وحیدزاده مثل بسیاری از هم نسلان خود در دهه ۴۰ با ساخت فیلم‌  کوتاه به فضای فیلمسازی گام نهاد. او برخلاف همه کسانی که با ساخت تنها چند فیلم کوتاه ؛شور و شوق رسیدن به فضای سینمای حرفه ای را دارند؛ بیش از دو دهه شکیبایی می‌کند و بعدها در سال ۶۶ نخستین فیلم سینمایی‌اش  تحفه ها را با استفاده از بازیگران حرفه‌ای و نام آشنا؛ می‌سازد و در سال ۷۱ با ساخت فیلم «مجسمه»  به عنوان یک فیلم شادی آور (کمدی) متفاوت ؛ کاری ارائه می‌دهد که در مقایسه با کارهای کمدی معمول در دهه‌های ۶۰ و ۷۰ برتری‌های انکار ناپذیری دارد.

وی با اشاره به تعداد آثاری که این هنرمند و کارگردان تولید کرده است، بیان کرد:  وحیدزاده با حدود ۵۵ سال سابقه فعالیت در حوزه فیلمسازی که البته تنها ۳۵ آن در فضای فیلمسازی حرفه‌ای بوده است ؛ به دلیل شرایط نابهنجار حاکم بر فضای تولید فیلم  تنها توانست هفت فیلم بسازد و جالب این که ۵فیلم از مجموعه فیلم‌هایش تنها در دهه ۸۰ ساخته می شود. پرسش من این است که چرا باید یک فیلمساز مستقل  به دلیل شرایط  فیلمسازی  کشور حاصل کار ۳۵ ساله‌اش تنها ۷ فیلم باشد؟ آیا به راستی؛ اگر سینماگری بخواهد به طور متوسط هر ۵سال تنها یک فیلم بسازد؛ امکان گذران زندگی همراه با آسایش و رفاه نسبی ؛ از طریق فیلمسازی را خواهد داشت؟

حاجی مشهدی بیان داشت: وحیدزاده در همه کارهایش رگه های آشکاری از طنز تلخ دیده می‌شود و در انتخاب درونمایه های دلخواه خود با لحن شادی آور سعی بر نوآوری دارد و در انتخاب مضامین نیز سختگیر است.

حسن حسندوست تدوینگر سینما نیز در سخنان کوتاهی گفت: من از اولین فیلم بلند ابراهیم وحیدزاده «مجسمه» با او همکاری‌ام را شروع کردم. قطعا او از شاخصه‌های سینمای طنز ایران است و هر یک از کارهایش بسیار جلوتر از سینما و روزگار زمان خود بوده است. او برای فیلمش از پرده سبز و جلوه‌های بصری و کامپیوتر استفاده کرد درحالیکه آن زمان استفاده از این ویژگی‌ها مرسوم نبود. امیدوارم این مراسم باعث شود او دوباره یک فیلم خوب برای سینما بسازد.

در پایان این مراسم محسن امیریوسفی به نمایندگی از کانون کارگردانان سینما و همچنین مهران عباسی به نمایندگی از موزه سینما و سازمان سینمایی به صورت جداگانه لوح یادبود خود را به ابراهیم وحیدزاده اهداء کردند.

در این مراسم پشت‌صحنه‌هایی از فیلم‌هایی که ابراهیم وحیدزاده کارگردانی کرده است پخش شد.

در این مراسم افرادی همچون محمد علی نجفی، وحید موسائیان، علی ژکان، احمد امینی، محمدرضا عرب، قدرت الله صلح میرزایی، نادر مقدس، احمد امینی، لادن طاهری، محمد موفق و … حضور داشتند.

نوشته شب درخشش ابراهیم وحیدزاده/ کارگردانی وفادار به سینمای کمدی اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

متن درخواست کانون کارگردانان سینمای ایران به شرح زیر است:

«با توجه به اعلام مکرر مسئولان وزارت بهداشت مبنی بر اینکه قطع زنجیره انتقال کرونا تنها از طریق قرنطینه میسر است و با استناد به گزارش نگران کننده کارگروه مورد اعتماد و فعال مدیریت بحران کرونا در سینما، کانون کارگردانان سینمای ایران از تمامی تهیه کنندگان محترم و کارگردانان عزیز درخواست می نماید جهت حفظ سلامتی خود و عواملشان هر چه سریع تر نسبت به تعطیلی پروژه های سینمایی و تلویزیونی اقدام نمایند.

تعهد کاری عوامل این پروژه ها قابل تحسین است ولی سلامت این عزیزان و خانواده های آنها مهم تر است و مسئولیت هرگونه اتفاق ناخوشایند به نام تهیه کنندگان و کارگردانان ثبت خواهد شد.»

نوشته درخواست کانون کارگردانان برای توقف پروژه‌های سینمایی و تلویزیونی اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

در این جلسه  تفاهم نامه مشترک دو صنف که در تاریخ  ۹۵/۲/۲۴به امضای روسای وقت هر دو صنف رسیده بود،مورد بررسی قرار گرفت ودر مورد ادامه این همکاری صحبت شد.پیرو این تفاهم نامه در فیلم های سینمایی کارگردانان فقط با عکاسان عضو صنف عکاسان سینما  همکاری خواهند کرد.همچنین جهت تداوم این همکاری جلسات مشترک ادامه یافته و جلسات مشابه ای با سایر صنوف برگزار می شود.

نوشته انجمن عکاسان سینما و کانون کارگردانان تفاهم‌نامه امضا کردند اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

سوره سینما-  این مراسم جمعه ۲۳ اردیبهشت ماه همزمان با میلاد حضرت علی (ع) در محوطه باز فرهنگسرای نیاوران با اجرای داریوش فرهنگ برگزار شد. ابتدای این مراسم به نکوداشت جهانگیر جهانگیری یکی از اعضای کانون کارگردانان که به تازگی درگذشته اختصاص داشت. ابوالحسن داوودی از خانواده این سینماگر فقید تجلیل کرد. دیپلم خوش‌آمدی را کمال تبریزی به مصطفی کیایی کارگردان «خط ویژه» اهدا کرد، علیرضا داوودنژاد هم از یک عمر فعالیت سینمایی خسرو سینایی تجیل کرد.

در بخش دیگری از این مراسم کامبوزیا پرتوی نویسنده فیلمنامه پروژه عظیم «محمد» (ص) از مجید مجیدی تجلیل کرد. علی ژکان هم از حمید نعمت‌الله به عنوان سینماگر نسل سوم تقدیر کرد. یکی از نکات جالب توجه این مراسم اجرای خوب داریوش فرهنگ کارگردان و بازیگر سینما بود. همان طور که انتظار می رفت این مراسم با استقبال اهالی سینما همراه بود.

نیکی کریمی، رضا میرکریمی، محمدرضا جعفری‌ جلوه مدیرعامل بنیاد سینمایی فارابی، محمد احسانی معاون نظارت و ارزشیابی سازمان سینمایی، محمدمهدی عسگرپور، احمدرضا درویش، فخرالدین انوار، مجید مجیدی، رضا میرکریمی، ابوالحسن داوودی، کمال تبریزی،داود میرباقری، سیروس الوند، فرهاد توحیدی، رویا تیموریان، مسعود رایگان، امین تارخ، سعید ابراهیمی فر، فرشته طاهرپور، منوچهر شاهسواری، سامان سالور، شاهد احمدلو، مسعود ده نمکی عباس رافعی، فریال بهزاد، غلامرضا آزادی، تهمینه میلانی، محمد نیک بین، محمدعلی سجادی، محمدحسین لطیفی، جهانگیر کوثری، رخشان بنی‌اعتماد،  بهروز شعیبی، هادی مقدم‌دوست، علیرضا امینی، سیروس الوند، نادر مقدس،مازیار میری، همایون اسعدیان و … از جمله مهمانانی بودند که در این مراسم حضور داشتند.

نوشته تقدیر از پنج نسل از کارگردانان سینمای ایران/ اجرای خوب داریوش فرهنگ اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

سوره سینما- در این مجمع پس از ارائه گزارش شورای مرکزی پیشین و برگزاری انتخابات و شمارش آرا ، از میان ۱۰۳ رای، مصطفی احمدی با ۹۹ رای ، رتبه اول را به خود اختصاص داد. آناهید آباد با ۹۵ رای ، مریم هژیروند با ۸۴ رای ، کاوه سجادی حسینی با ۶۵ رای، مهدی لطیفی با ۵۹ رای، احد صادقی با ۴۵ رای و کاوه صباغزاده با ۴۲ رای، نفرات دوم تا هفتم شدند. در این  مجمع  همچنین ژرژ هاشم زاده  با ۶۳ رای بازرس اصلی کانون شد.

مسعود میمی با ۳۷ رای و جمال سید حاتمی با۳۲ رای به عنوان دو عضو علی البدل شورای مرکزی انتخاب و سهیل رحیمی با ۲۹ رای به عنوان بازرس علی البدل کانون انتخاب شدند.

نوشته اعضای شورای مرکزی کانون برنامه‌ریزان و دستیاران کارگردان مشخص شدند اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

هیئت مدیره سابق خانه سینما در اولین روز آغاز به کار دولت یازدهم  در نامه‌ای که منتشر کرده‌است به مسایلی که اتفاق افتاده اشاره کرده و در بخشی از نامه آورده است: «تجربه‌های دوره اخیر نشان داده است مشابه سازی برای نظام صنفی اصیل مشکل چندانی ایجاد نخواهد کرد و خانه سینما و اصناف عضو آن همانند دو سال گذشته از این گردنه نیز با موفقیت عبور خواهند کرد؛ در عین حال لازم است دولت آینده و مدیران آتی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی این رخداد را نیز همسنگ سایر تحرکات زیانبار در حوزه های اقتصاد و سیاست و … ارزیابی کرده و نسبت به تأسیس و راه اندازی نظامات شبه صنفی در این روزهای انتقالی حساس باشند.»

متن کامل نامه به شرح ذیل است:

به نام خدا

در اولین روزهای آغاز به کار یازدهمین رئیس جمهوری اسلامی ایران ، و در دوران انتقال قدرت اجرایی ،  واگذاریهای شتابزده در حوزه اقتصاد ، استخدامها و برکناری های بی حساب و کتاب و نظایر آن که آثار و تبعات خسارت باری برای این دولت به دنبال خواهد داشت باعث می شود رخدادهای حوزه فرهنگ کمتر به چشم آید . حل و فصل مشکلات عمیق در حوزه فرهنگ اگر دشوارتر از دیگر عرصه ها نباشد به اندازه آنها همت می طلبد . خوشبختانه اشراف رئیس جمهور منتخب در مناظره های انتخاباتی بر حوزه سینما و مشکلات  آن ، نوید تلاش ، عزم و اراده ای شایسته برای استقرار نظام واقعی صنفی بوده است .

اقدامات دامنه داری که از حدود چهار سال قبل از سوی مسئولان دولت دهم در عرصه سینما در مخالفت با نظام صنفی مستقل آغاز شده بود ، علیرغم صدور دستور موقت شعبه ۲۷ دادگاه عمومی حقوقی مجتمع قضایی شهید بهشتی ، همچنان از سوی مدیران و کارگزاران دولتی در آخرین روزهای کاری ایشان با همان شدت وحدت ادامه دارد و سیاست رسوای صنف سازی و تلاش برای جامه قانونی پوشاندن بر آنها در گام آخر ، کانون کارگردانان سینمای ایران را هدف گرفته است و در صدد است بی توجه به سابقه بیست ساله آن ، تشکیلات تازه ای را بنا نهد که البته کوشش عبثی است . تجربه های دوره اخیر نشان داده است مشابه سازی برای نظام صنفی اصیل مشکل چندانی ایجاد نخواهد کرد و خانه سینما و اصناف عضو آن همانند دو سال گذشته از این گردنه نیز با موفقیت عبور خواهند کرد ؛ در عین حال لازم است دولت آینده و مدیران آتی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی این رخداد را نیز همسنگ سایر تحرکات زیانبار در حوزه های اقتصاد و سیاست و … ارزیابی کرده و نسبت به تأسیس و راه اندازی نظامات شبه صنفی در این روزهای انتقالی حساس باشند و اجازه ندهند که سهم خواهان و رانت جویانی که هشت سال شیره مادی سینمای ایران را مکیدند از در دیگری وارد شوند .

هیأت مدیره خانه سینما

سیزدهم مرداد ماه ۱۳۹۲

نوشته اعتراض خانه سینما به تشکیل صنف کارگردانان اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.