این روزنامه در مقاله خود با اشاره به اینکه «تمدن اسلامی برای همه چیز مدیون مردم ایران است»، ضمن اعتراف به ضعف فرهنگی عربستان در برابر ایران نوشت: «ایران تمام جهان را با صنعت سینمای حرفه‌ای خود در نوردیده است».

نویسندۀ مقاله، سپس، با اشاره به برخی از آثار فاخر سینمای ایران آورده است: «قبلاً دربارۀ فیلم «ملک سلیمان»، که در سطح فیلم‌های هالیوودی ساخته شده بود، صحبت کرده‌ام و گفته‌ام که چگونه این فیلم لابی صهیونیسم را نگران کرده بود. البته این تنها دستاورد تأثیرگذار سینمای ایران در سطح جهان نبوده است، بلکه ایران با فیلم‌های دیگری مانند «یوسف پیامبر» و «محمد رسول الله(ص)» نیز جهان را تحت تأثیر قرار داده است».

نویسندۀ سعودی در ادامه نیز به جدیدترین دستاورد سینمای ایران پرداخته و نوشته است: «در تازه‌ترین موفقیت هم شهاب حسینی، ستارۀ ایرانی، جایزۀ بهترین بازیگر مرد جشنوارۀ فیلم کن ۲۰۱۶ را، که دیروز به پایان رسید، کسب کرد».

روزنامه سعودی «مکه»، همچنین در مقاله خود با لحنی که حسرت و شرمساری در آن موج می‌زند، می‌نویسد: «ایران در حالی تمام این موفقیت‌ها را به دست می آورد که ما (عربستان) تنها کشور دنیا هستیم که در آن سینما وجود ندارد»!

منبع: تسنیم

نوشته اعتراف روزنامه سعودی به کیفیت بالای فیلم «محمد رسول الله(ص)» و سریال «یوسف پیامبر» اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

مصر

-سلام قربان، ببخشید شما چرا سریال یوسف پیامبر را میبینید؟

+سلام، چون اون مبارکِ بی‌همه چیز دستور داده بود همه این سریال رو ببینن و اگر کسی نبینه حسابی مجازات میشه.

-یعنی مبارک شده عامل جمهوری اسلامی؟

-بله، اتفاقا چون در برخورد با کسانی که یوسف رو نمیدیدن مماشات کرد، جمهوری اسلامی برش داشت!

-خب الان که مبارک دیگه رفته، چرا دوباره دارید تکرار سریال رو میبینید؟

+نخیر آقاجون… ما از اون خانواده هاش نیستیم که تا دیکتاتورمون از قدرت برکنار شه دیگه ازش حساب نبریم!

لبنان

-سلام، ببخشید میخواستم بدونم شما چرا سریال یوسف پیامبر رو میبینید؟

+گوشِت رو بیار نزدیک… راستش سید حسن نصرالله دستور داده همه باید توی این ساعت بشینن یوسف پیامبر رو ببینن.

-خب اگر نبینید چی میشه؟

+همه مون رو میکشه! یوسف که شروع میشه، خودش شخصاً میاد بالا سر همه لبنانی ها وای میسته تا سریال تموم بشه.

-بالا سر همه که نمیتونه خودش وایسه!

+چرا… میتونه… از اینا هیچی بعید نیست! رضاخان رو هم همین نصرالله کشت!

سریلانکا

-ای بابا… شما هم یوسف پیامبر می‌بینید؟

+پس چی؟ ببرها خانواده‌ام رو گروگان گرفتن و گفتن اگر یوسف رو نبینم اونا رو میکشن!

-آخه مگه ببر آدم گروگان میگیره، اونا فوق فوقش آدم رو میخورن!

+ببرهای تامیل رو میگم! یه گروه تروریستیه.

-آهان… حالا یوسف تموم شه آزادشون میکنه؟

+آره، اما دوباره فردا شب تا می‌خواد یوسف شروع بشه میاد گروگان میگیره! کار هر شبشونه.

-خب چرا از دستشون فرار نمیکنید تا فردا شب؟

+وقت نمیشه که! آخه تا خانواده میان خونه، میشینیم فیلمهای عباس کیارستمی رو میبینیم، بعد یه دفعه میبینیم دوباره فردا شب شب شده و ببرها اومدن دم در دارن زنگ میزنن!

-یعنی انقدر عاشق فیلمهای کیارستمی هستید؟ هر شب میشینید چند تاش رو پشت سر هم میبینید؟

+نه بابا… تا ۵ دقیقه ش رو میبینیم خوابمون میبیره! الان من زخم بستر گرفتم… ببین! اگه با بچه های بالا در ارتباطی بگو خواهشا به این ببرها بگن واسه فیلمای کیارستمی هم آدم بدزدن، بلکه مجبوری هم شده بشینیم ببینیم آخر این فیلمش چی میشه!

کره جنوبی

-شما هم که دارید یوسف میبینید… نکنه شما رو هم جمهوری اسلامی مجبور کرده؟

+نه، ما رو دولت خودمون مجبور کرده؟

-چرا آخه؟ دیگه به دولت کره جنوبی چه ربطی داره؟ یعنی سلحشور اونا رو هم خریده؟!

+نه… این یه معامله بوده، قرار شده جمهوری اسلامی مردمش رو مجبور کنه بشینن سریالهای کره ای مثل جومونگ رو ببینن، عوضش اینا هم ما رو مجبور کنن یوسف ببینیم!

ایران

-بعله دیگه… وقتی جمهوری اسلامی مردم بقیه کشورها رو مجبور کرده یوسف ببینن، معلومه که زورش به شماها هم میرسه دیگه…

+نخیر… ما خودمون نشستیم داریم یوسف میبینیم.

-یعنی خودتون با میل و رغبت نشستید پای این سریال؟

+با میل و رغبت که نه… از سر ناچاری.

-ولی آخه چرا؟

+راستش ما الان سه چهار ساله که توی این ساعت میخوایم با خانواده بریم فیلمهای هنر و تجربه رو ببینیم اما رژیم کاری کرده که عدل توی این ساعت اونا اکران نمیشن. خواستیم بریم گالری، دیدیم رژیم گالری ها رو توی این ساعت تعطیل کرده. خواستیم بریم توی کافه بشینیم شیک‌میلک بخوریم و درباره رگه‌های پست مدرنیسم در آثار صادق هدایت حرف بزنیم، دیدیم رژیم کافه ها رو هم توی این ساعت میبنده. خواستیم بریم توی پارک آب و آتش به هم آب بپاشیم دیدیم توی این ساعت رژیم آبها رو قطع کرده! خلاصه هر کاری خواستیم بکنیم دیدیم نمیشه الا اینکه بشینیم یوسف ببینیم. رژیم اگر راست میگه اون کارها رو نکنه ببینه بازم کسی میشینه پای این سریال یا نه… والا!

نوشته «لانگ شوت!!»- ۱۳/ چطور رژیم همه را مجبور به دیدن یوسف پیامبر کرد؟ اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

در ماههای گذشته چندین و چند هنرمند را به دلیل ابتلا به بیماریهای صعب العلاج مانند سرطان از دست دادیم و چند هنرمند هم اخیرا به دلیل سرطان در بستر بیماری قرار گرفته اند.

این یک انتظار معقول و طبیعی از سوی سیاستگذاران فرهنگی-هنری کشور است که حتی اگر وقت این را ندارند که به هنگام سلامتی حالی از هنرمندان بپرسند وقت بیماری که شد سراغ آنها بروند و دلگرمشان کنند.

*چه خوب که حواستان به این کارگردان مملکت هست

اخیرا عباس کیارستمی کارگردان ایرانی به دلیل آنچه نارسایی گوارش گفته می شود و برخی مترادفش را سرطان دانسته اند در بیمارستان بستری شده است.

بستری شدن این کارگردان در بیمارستان که گویا بیشتر از یک ماه هم به طول انجامیده سبب ساز آن شده است که تعدادی از سینماگران و مدیران در حد خود به وی سر زده و حالی از وی بپرسند. اخیرا رییس سازمان سینمایی در پیامی برای سلامتی این کارگردان دعا کرد.

از آن طرف وزیر بهداشت هم شخصا از کیارستمی عیادت کرد و روند درمانی وی را مورد بررسی قرار داد. روز گذشته هم خبری آمد مبنی بر دستور ویژه وزیر بهداشت برای فراهم کردن امکانات کامل مداوای این کارگردان سینمای ایران.

اینکه مقامات کشوری مملکت ما این چنین توجهی را به یک کارگردان سینما نشان می دهند واقعا مایه خوشحالی است و البته سبب ساز آن می شود که اهالی هنر هم بیش از گذشته نسبت به جایگاه شان خوش بین باشند اما…

* سلحشور کارگردان این کشور نبود؟!

اما سوال اینجاست که چطور می شود یک کارگردان دیگر مملکت ما هم بیشتر از یک سال به سرطان مبتلا باشد اما برخی از این مقامات کلمه ای هم درباره او حرف نزنند چه برسد به عیادت؟

درباره فرج ا.. سلحشور کارگردان سریال ماندگار «یوسف پیامبر» صحبت می‌کنیم که ماهها درد سرطان و عوارض شیمی درمانی را تحمل کرد و تا لحظه ای که می توانست پاسخگوی پرسشهای مخاطبان بود اما دیده نشد که مقامات دولتی این گونه در صفحات اجتماعی خود برای او مویه کنند یا وزیر بهداشت شخصا به عیادت او برود شاید بتواند دردی از آن کارگردان فقید دوا کند!

آیا سریال «یوسف پیامبر» سلحشور به نام یک محصول فرهنگ ایرانی-اسلامی در سراسر کشورهای منطقه پخش نشده بود و آیا او کسی نبود که نام ایران را در جهان اسلام پر آوازه کرد؟

آلودگیهای سیاسی که سالهاست هنر ما را کدر کرده باعث شده خط کشی ها حتی در دوران ابتلای هنرمندان به بیماریهای لاعلاج هم ادامه یابد.

«سوره سینما» با آرزوی سلامتی تمامی بیماران و از جمله عباس کیارستمی و سایر هنرمندانی که در بستر بیماری هستند از مدیران دولتی می خواهد حداقل در برخورد با هنرمندان بیمار دیگر خط  و ربطهای سیاسی را کنار بگذارند!

نوشته آیا در عیادت از هنرمندان بیمار هم، خط و مشی سیاسی ملاک است؟ اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

وی که این روزها اخبار فیلم ها را پیگیری می کند با اشاره به اینکه فیلم «ابد و یک روز» را در سی و چهارمین جشنواره فیلم فجر دیده است درباره فیلمنامه ها اظهار کرد: من این فیلم را در ایام جشنواره دیدم و اکنون هم یکی از سرگرمی هایم این است که فیلمنامه ها را می خوانم تا ببینم فیلمنامه ها چقدر پیشرفت کرده اند و چه روندی دارند. با این حال در این مدت که بعضی کارها را خوانده ام، فکر می کنم فیلمنامه ها تا حدی تلخ شده اند که این هم به نوعی نشات گرفته از خود جامعه است.

بازیگر سریال «یوسف پیامبر» اضافه کرد: اگر ما بخواهیم فضای خوبی در سینما پیدا کنیم ابتدا باید این فضا در جامعه وجود داشته باشد و البته اگر هنرمند فکر کند که باید جامعه اش را هدایت کند باید آن را به سمت امید پیش ببرد.

بازیگر فیلم های سینمایی «بانوی من» و «پاییزان» در پایان با بیان اینکه فیلمنامه های این روزها بیشتر به انعکاس وقایع جامعه می پردازند، اظهار کرد: بخشی از وظیفه هنر و هنرمند این است که جامعه را به سمتی درستی هدایت کند و به سمت امید بکشاند نه اینکه عین همان را که در جامعه است به تصویر بکشد.

منبع: مهر

نوشته انتقاد بازیگر نقش زلیخا از تلخ شدن فیلمنامه‌ها اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

در ادامه این پیام آمده است: آن فقید سعید آثار گرانبهایی در فیلم‌هایی که زیر نظر او در موضوعات اسلامی منعکس شد به یادگار گذاشت. به یقین این آثار در تاریخ اسلام و شیعه ماندگار خواهد بود و آیندگان نیز همچون مردم عصر ما از آن بهره‌مند خواهند شد و مقبولیت این آثار نه تنها در کشور ما در میان تمام طبقات بود بلکه در خارج نیز تأثیر گسترده‌تری داشت.

در این پیام افزوده شده است: خدایش غریق رحمت گرداند و پاداش خیر دهد و این آثار را که حکم صدقات جاریه را دارد، مایه مزید اجر و پاداش او قرار دهد و به بازماندگان و تمام جامعه هنرمندان ارزشی صبر جمیل و اجر جزیل عنایت کند.

منبع: سینماپرس

نوشته آیت‌الله مکارم شیرازی: آثار مرحوم «سلحشور» در تاریخ اسلام و شیعه ماندگار خواهد بود اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

فرج الله سلحشور که متولد سال ۱۳۳۱ در شهر قزوین بود، کارگردانی مجموعه‌های تلویزیونی تاریخی-مذهبی چون ایوب پیامبر، مردان آنجلس و یوسف پیامبر(ع) را در کارنامه دارد. این آثار بویژه سریال یوسف پیامبر، در سراسر دنیا مخاطبان فراوان و میلیاردی پیدا کردند به گونه‌ای که در بسیاری از کشورهای منطقه و اسلامی، نام این سریال‌ها پرآوازه است.

او که از ۲۷‌دی ماه امسال بر اثر وخامت حالش در بیمارستان بقیه الله (عج) بستری بود، قصد داشت مجموعه موسی (ع) پیامبر را کارگردانی کند.

از فاصله ابتدای اتوبان اشرفی اصفهانی به سمت باغ فیض و رسیدن به امامزاده سیدجعفر و حمیده خاتون فاصله‌ای ۱۵ دقیقه‌ای است که مردم و چهره‌های سرشناس هنری با پای پیاده این فاصله را طی می‌کنند. در این مسیر بنر و پوسترهای بسیاری از سلحشور دیده می‌شود که بخشی از آنها مربوط به ایفای نقش‌هایش در فیلم‌های «ایوب پیامبر»‌، «پرواز در شب»‌ و «توبه نصوح»‌ است که در این میان خودنمایی می‌کند.

همچنین بنر بزرگی از زیباترین سکانس سریال یوسف پیامبر روبروی در ورودی امامزاده واقع شده است. جمعیت کثیری از مردم هنرمندان و مسئولین به این مکان آمده‌اند تا کارگردان انقلابی تلویزیون و سینما را به سمت آرامگاه ابدیش بدرقه کنند.

از شلوغی جمعیت پله‌های ورودی امامزاده را به سختی گذرانده و به فضایی هدایت می‌شویم که دور آن را داربست زده‌اند و فقط بستگان نزدیک متوفی را به این فضا راه می‌دهند. کمی جلوتر که می‌رویم متوجه می‌شویم که این داربست دور تا دور مزار شهدای گمنام را فرا گرفته است. بعد از عبور از یک جوی پهن در همان فضای داخلی داربست به آرامگاه ابدی سلحشور می‌رسیم که قرار است پیکر وی در این آرامگاه و درست پایین پای مزار شهدای گمنام به خاک سپرده شود. دور تا دور مزار شهدای گمنام با پرچم یا اباعبدالله الحسین (ع) پوشیده شده است. تمامی دیوارهای امامزاده نیز با عکس‌های سلحشور از جوانی تا میانسالی پوشیده شده است. ساعت از ۱۱ گذشته که با نوای یا حسین و ابوالفضل (ع) و دسته عزاداری اباعبدالله الحسین (ع) پیکر مرحوم سلحشور را همراه با سیل کثیری از مردم به داخل امامزاده روانه می‌کنند.

در دست بسیاری از مردم پوسترهایی با عکس هنرمندان و شعرایی چون شهید مرتضی آوینی،رسول ملاقلی‌پور، شهید احمدی روشن، مرحوم آقاسی، امیر حسین فردی، سلمان هراتی، قیصر امین‌پور، سیدحسن حسینی، دیده می‌شود که روی یکی از آنها این عبارت نوشته شده است. پدرم بی‌آنکه سلامی بگوید گفت با من پسرم، چاره مشکل ما ایمان است.

اقامه نماز میت توسط آیت‌الله صدیقی بر پیکر مرحوم سلحشور خوانده شد.

در ادامه این مراسم سیدمهدی میرداماد به مداحی پرداخت و درباره از دست دادن برادر نوحه‌ای خواند.

در ادامه این مراسم تشییع فرج‌الله سلحشور متن پیام تسلیت مقام معظم رهبری توسط مجری قرائت شد.

به دلیل تقارن ایام فاطمیه با فوت فرج‌الله سلحشور مجری مراسم از حوزه‌ها درخواست کرد تا به صورت دسته‌جمعی سوره کوثر را قرائت کرده و به بنیانگذار انقلاب امام خمینی (ره) و سپس فرج‌الله سلحشور هدیه کنند.

مردم با نوای لبیک یا حسین پیکر فرج‌الله سلحشور را راهی آرامگاه ابدیش کردند.

در انتهای این مراسم مجری با اشاره به خاطره‌ای از مرحوم سلحشور گفت: اواخر محرم امسال در مجمع خیریه عاشورایی اجرای برنامه داشتم و در آن مراسم قرار شد تا پرچم متبرک به حرم حضرت عباس (ع) به آقای سلحشور تقدیم شود.زمانی که ایشان را به روی سن خواندند با وجود سختی پیمودن مسیر به روی سن آمدند و ما پرچم را به ایشان تقدیم کردیم. ایشان در ابتدا پرچم متبرک به حرم حضرت عباس (ع) را بر روی سر و صورت خود کشید و گریه کرد در همان لحظه در شرایطی که از ایشان درخواست کردیم تا برایمان دعا کنند در همان حال گفتند برایم دعا کنید تا کربلایی از دنیا بروم.

بر اساس این گزارش در این مراسم افراد و هنرمندانی نظیر ابراهیم حاتمی‌کیا، امین صدیقی، ابوالقاسم طالبی، بیژن نوباوه، محمدمهدی عسگرپور، جلیل فرجاد، عباس غزالی، حسن وارسته، میرطاهر مظلومی،‌شهین تسلیمی و خانواده مرحوم سلحشور به همراه جمع کثیری از مردم و دوستداران وی حضور داشتند.

نوشته بدرقه با شکوه «فرج‌الله سلحشور» با حضور گسترده مردم/ کارگردان یوسف پیامبر(ع) در جوار شهدای گمنام آرام گرفت + گزارش تصویری اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

سلحشور در سال‌های منتهی به انقلاب، همواره در نمایش‌های مدرسه‌ای و مسجدی فعالیت داشت که زمینه محتوایی تمامی این آثار را انقلاب و موضوعات دینی تشکیل می‌داد. همین عقبه نمایشی سبب شد تا او در سال‌های نخست فعالیت‌های سینمایی در کشور، در سه فیلم کوتاه بازی کند؛ فیلم‌های کوتاهی که مهمترینشان، «یا سقای تشنه لب» رسول ملاقلی‌پور بود. این نقش آفرینی برای سلحشور جوان، خوش یمن بود چرا که وی‌‌ همان سال در نخستین فیلم بلند سینمایی، آن هم در نقش اول ظاهر شد؛ «توبه نصوح» نخستن ساخته سینمایی مخملبافی بود که تا پیش از آن، با انتشار مقاله و یادداشت، اندیشه‌های خود را مطرح می‌کرد. فیلم، با استقبال غیرقابل وصفی همراه شد و به نوعی آن تاثیرگذاری که مدنظرش بود را به شکل گسترده‌ای بر جای گذاشت؛ همین استقبال باورنکردنی کافی بود تا فرج الله سلحشور دیده شود اما سینمای آن دوره، قهرمانی در اندازه‌های بازیگر نمی‌پروراند.

محمدرضا هنرمند، سلحشور را برای نقش آفرینی در دومین ساخته خود؛ «گورکن» برگزید. فیلمی که داستان آن در خرمشهر و زیر حملات سنگین عراق می‌گذشت و داستانی انسانی داشت. فیلم چندان دیده نشد و امروز هم کسی آن را به یاد ندارد اما تمام این دیده نشدن‌ها، دو سال بعد و با ساخت «پرواز در شب» که مهم‌ترین نقش آفرینی سلحشور تا همیشه محسوب می‌شود، جبران شد. فیلمی که موقعیت کارگردانش را نیز تا حدود زیادی بهبود بخشید. فیلم در پنجمین جشنواره فجر حسابی گل کرد و در اکران نیز به چشم آمد. سلحشور که در این فیلم، نقش اصلی را ایفا می‌کرد به خوبی توانست جلوه‌هایی از قهرمان مبارز را به ثبت برساند؛ قهرمانی کنشگرا که می‌توانیم تعلق او را به آن محیط و فضا، لمس کنیم. بازی خارج نداشت و مظلوم نمایی نمی‌کرد؛ دو هنرمند عاصی به هم خورده بودند و نتیجه‌اش هم شده بود یک فیلم به غایت دوست داشتنی؛ حتی در این روزگار.

سلحشور که با خود عهد کرده بود تا زمانی که جنگ در جریان است در فیلمی غیرجنگی بازی نکند، پس از موفقیت‌های پی در پی فیلم ملاقلی‌پور، در «انسان و اسلحه» مجتبی راعی بازی کرد. فیلمی که باز هم تصویرگر یک قهرمان خستگی ناپذیر و آرمان گرا بود. خصیصه مشترک تمامی نقش‌های جنگی که سلحشور آن‌ها را ایفا کرد. کاراکترهایی که بی‌گدار به آب نمی‌زدند اما نمایه‌هایی از جنون پیروزی در آن‌ها شعله می‌کشید و در عین تعجیل در پیروزی، حساب شده و مهندسی جلو می‌رفتند و به شکست نمی‌رسیدند. این‌ها کلید مشترک تمام نقش آفرینی‌های سلحشور در سال‌های حماسه و خون بود.

در سال‌های پس از جنگ نیز سلحشور در فیلمی تحت عنوان «مجاهدتهای خاموش» به ایفای نقش پرداخت که در رابطه با قاچاق اشیای قیمتی و باستانی به خارج از کشور بود که این فیلم بنا بر صلاحدیدهای سیاسی، هیچگاه به نمایش در نیامد و تا امروز نیز از بایگانی خارج نشده است.

داشته‌های بازیگری سلحشور، تا اینجا، کم مایه نبود. فیلم‌های خوبی با کارگردانان سر‌شناس کار کرده بود اما او برای هدف بزرگ تری وارد سینما شده بود. خود او نیز بعد‌ها در گفت‌و‌گویی اعلام کرده بود که «دیدم بازیگری به درد من نمی‌خورد». کار در شرایط سخت جبهه و همنشینی با کارگردانان جریان نو آن سال‌ها سبب شد تا با مقولات کلی کارگردانی آشنا شود. به همین دلیل، در سال ۷۲، نخستین فیلم خود تحت عنوان «ایوب پیامبر» را به صورت ۳۵ میلیمتری ساخت و خودش هم نقش اول آن را بازی کرد. البته پیش از آن، نمایش این کار را در سال ۷۰ به روی صحنه برده بود. فیلمی که حکم ورود سلحشور به دنیای آرمانی و پردغدغه او را داشت؛ دنیای که دیگر می‌توانست خودش خط بدهد و جریان ساز شود. فیلم، یک سال بعد، به صورت سریال به روی آنتن شبکه دوم سیما رفت و دیده شد.

سلحشور که از آغاز زمان بازیگری‌اش، همواره در نقش اول تمام فیلم‌ها بازی کرده بود، در اقدامی عجیب، نقش فرعی فیلم «دنیای وارونه» را برای شهریار بحرانی بازی کرد. فیلمی طنز که داستان آن، پیش از انقلاب می‌گذشت و در کارنامه اعتقادی سلحشور، فیلم عجیبی محسوب می‌شود. خود او هیچگاه راجع بازی در این سریال اظهارنظر رسمی انجام نداد اما احتمالا دوستی او با بحرانی به عنوان مهره‌ای ارزشی سبب بازی او در این فیلم شده بود.

موفقیت سریال سازی قرآنی سلحشور سبب شد تا او برای ادامه مسیر، بیشتر دلگرم شود. به همین دلیل در گام بعدی، «مردان آنجلس» را در ۱۸ قسمت جلوی دوربین برد. سریالی که در زمان خود سر و صدای بسیاری به پا کرد و توانست مخاطبان انبوهی را پای جعبه جادویی بکشد. میزان استقبال به اندازه‌ای بود که سلحشور مجاب شد تا نسخه سینمایی اثر را نیز راهی سینما‌ها کند؛ نسخه‌ای که هیچگاه به مانند سریالش، پرمخاطب نشد. پخش این سریال در کشورهای مختلف آغاز شد به گونه‌ای که در مصر، سر و صداهای زیادی به را انداخت و عده‌ای معتقد به شیعه پروری دولت مصر با پخش این سریال بودند. سریال به اندازه‌ای محبوب شد که حتی سیدمحمد خاتمی رئیس جمهور وقت، در سفر به واتیکان، یک نسخه آن را به پاپ ژان پل دوم اهدا کرد.

سریال سازی سلحشور از روی قصص داستانی، به خوبی جواب داده بود. او که مسیر موفقیت را به صورت پلکانی طی کرده بود، سونامی بزرگ خود را با «یوسف پیامبر (ع)» به راه انداخت. سریالی که مخاطبان تلویزیونی بسیاری داشت و به تعبیر سلحشور، جمعیتی میلیاردی بیننده در سراسر جهان، آن را دیده‌است و به مدت ۶ سال به عنوان رکوردار پربیننده‌ترین سریال جهان مطرح بوده است. پروداکشن عظیم کار و طولانی بودن قسمت‌های آن سبب شد تا وقت و هزینه زیادی برای این سریال صرف شود که البته جبران تمامی این گذران وقت و خرج بودجه، با استقبال انبوه بین المللی به عمل آمد.

حالا دیگر سلحشور به کارگردانی تبدیل شده بود که تمامی آثارش با اقبال بالایی مواجه بودند. رسانه‌ها روی او فوکوس می‌کردند و او نیز خارج از قالب تصویری، ابایی در بیان اندیشه‌ها و تفکرات خود نداشت؛ اندیشه‌هایی که بعضا با حواشی بسیاری نیز مواجه می‌شدند.
پس از موفقیت عالمگیر «یوسف پیامبر (ع)»، سلحشور کمر همت برای ساخت سریال «حضرت موسی (ع)» که می‌خواست آن را قبل از «یوسف پیامبر (ع)» کلید بزند، بست. مقدمات این کار را نیز با سختی فراوان و نبود بودجه فراهم کرد اما هر بار، با در بسته مواجه می‌شد. او حتی فیلمنامه این سریال پرهزینه و سخت را نیز پس از صرف چند سال نوشت اما در طول این سال‌ها، تلاش او برای ساخت این سریال که همیشه از آن سخن می‌گفت، ناکام ماند. او خیلی امید به ساخت این سریال داشت. تعریف‌هایی از آن می‌کرد که تا به امروز پیش از شروع هیچ کارش این قدر مصمم از آن سخن نگفته بود. می‌خواست حقیقت دین یهود را به تصویر بکشد و حساب سریال را از تورات‌های تحریف شده جدا کند. می‌گفت با ساخت این سریال، ولوله‌ای بزرگ میان قوم بنی اسرائیل و متحد بزرگش آمریکا به راه خواهد افتاد. به مانند تمام نقش‌هایی که بازی کرده بود، راند ساخت سریال «حضرت موسی (ع)» را نیز با خستگی ناپذیری تمامی طی کرد.

وقتی برای چندمین بار از صدا و سیما دست خالی برگشت شماره حسابی اعلام کرد تا مردم برای ساخت این سریال به او کمک کنند اما بودجه این بیگ پرواکشن، بسیار بالا‌تر از این حرف‌ها بود. او برای ساخت این سریال واقعا مجاهدتی مثال زدنی به خرج داد اما حیف که اجل به او مهلت نداد تا اثری که بیش از یک دهه علاقمند به ساخت آن بود را جلوی دوربین ببرد و این حسرت بزرگ، تا همیشه بر دل او ماند.

فرج الله سلحشور مصداق عینی هنرمند انقلابی و متعهد بود. خودش هم می‌گفت هنرمندانی از این دست بسیار کم هستند. اگرچه زبانی تند داشت و در بیان اندیشه‌های ارزشی، خودسانسوری نمی‌کرد اما کسانی که او را می‌شناختند می‌دانستند چه روحیه ظریف و احساساتی دارد. صبح امروز، او از میان ما رفت تا جای خالی او و سخنانش که هر از چند‌گاه، ولوله‌ای در میان سینمادوستان می‌انداخت، به شدت خالی باشد.

منبع: تسنیم

نوشته گزارشی از کارنامه هنری فرج الله سلحشور: سونامی مردمی سلحشور ناتمام ماند اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

نوشته فرج الله سلحشور همچنان با دستگاه تنفس می‌کند اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

سوره سینما- محمد کارت: در روزگار و جامعه کنونی، همواره از رنگ به رنگ شدن آدم‌های اطراف تعجب می‌کنیم  و گاهی با انگشت حیرت در دهان، ۵ دقیقه‌ فیکس می‌شویم. این تغییر یکباره اندیشه‌ها و عقاید افراد، بر اساس مقتضیات چرخ زمانه، بیماری این روزهای جامعه ما است. در سینمای ایران نیز این نوع نگرش و رفتار زیاد بوده است. تغییر دائمی شخصیت و سلوک افراد، خطرناک‌تر از ثبات بر یک دیدگاه است که شاید از نظر بسیاری بی منطق و یا حتی دُگماتیسم باشد. فرج الله سلحشور کارگردان تلویزیون، در طی این سال‌ها همواره بر یک عقیده بوده و مرغش یک پا داشته. شاید نظرات او خیلی‌ها را ناراحت کرده باشد. اما چیزی که اهمیت دارد،  مشخص بودن تکلیف سلحشور با خودش است. در آستانه روزهای تازه برای سینما و فرهنگ ایران با وی درباره وضعیت کنونی سینما و خیلی چیزهای دیگر گپ زدیم که خواندنش خالی از لطف نیست.

نظرتان درباره باز شدن خانه سینما چیست؟   

فرج‌الله سلحشور: خانه سینما تا حالا به هیچ دردی نخورده است. فرقی هم نمی‌کند دست بچه مسلمان‌ها باشد یا گروهی دیگر. تا به امروز خانه سینما سنگر دشمن بوده است. به همین دلیل برای من تفاوت نمی‌کند باز باشد یا بسته. خانه سینما یعنی جایی که یک عده می‌خواهند هر کاری دلشان می‌خواهد انجام بدهند. در صورتی که در آیین نامه خانه سینما التزام به قانون اساسی و پایداری به ولایت فقیه اساس بوده است. سینمای ما اسلامی نیست.

چطور شما بااین قطعیت حرف می‌زنید؟ با مصاحبه‌هایی که در این مدت داشتید و از خیلی‌ها انتقاد کردید. سریال «حضرت موسی» را با چه کسانی می‌خواهید بسازید؟ بالاخره مجبورید با همین اهالی کار کنید.

من نگران نیستم که سریالم ساخته شود یا نشود مهم این است که من وظیفه‌ام را درست انجام دهم. من مثل دیگران نیستم که برای ساخت یک تله فیلم هزار خفت را قبول می‌کنند. به خدا گفته‌ام ای خدا اگر خواستی سریال را می‌سازم، اگر نخواستی عین خیالم نیست. سینماگرانی که افتخارشان شرکت در مهمانی سفارت سوئیس و رفتن به آمریکا و … باشد.  یا از هالیوود افرادی را دعوت کنند تا به سینمای ایران خط و مشی دهند. تکلیفشان مشخص است.

بالاخره سینما یک هنر و صنعت وارداتی است و سینمای ایران برای پویایی و رو به جلو بودن باید از تجربه کشورهای صاحب سینما استفاده و ارتباط بین‌المللی خود را حفظ کند.

بروند کسانی که علیه قرآن و دین فیلم می‌سازند را بیاورند که سینمای ایران پیشرفت کند. این پیشرفت به لعنت خدا هم نمی‌ارزد.

شما هیچ فیلم خوبی از نظر خودتان  را در سینمای ایران سراغ ندارید؟

چرا فیلم‌های خوب زیاد ساخته شده اما فیلم‌های بد بیشتر ساخته شده است.

فیلم خوب از نظر شما کدام است؟

برخی از فیلم‌های مجید مجیدی مثل «رنگ خدا» یا «بچه‌های آسمان». البته «بچه‌های آسمان» سیاهنمایی داشت و ایران را گداخانه تصویر کرده بود. برخی فیلم‌های ابراهیم حاتمی کیا مثل «آژانس شیشه ای» و «دیدبان» یا «زیرنورماه» سیدرضا میرکریمی، یا «حبیب» و یا «طلا و مس» را هم خیلی دوست داشتم.

خب مثلا «طلا و مس» را رئیس کانون کارگردانان همین خانه سینمایی که می‌گویید اسلامی نیست ساخته یا «زیرنورماه» را مدیرعامل سابق خانه سینما کارگردانی کرده.

(سکوت می‌کند)

شما از جشنواره فیلم فجر در طول این سال‌ها جایزه نگرفته‌اید. به سیمرغ فکر کرده‌اید؟

نه نگرفته‌ام. برایم اصلا مهم نیست. این را واقعا می‌گویم نه اینکه گربه دستش را به گوشت نمی‌رسد می‌گویید پیف پیف برایم مهم نبوده چون جشنواره فیلم فجر مال خودمان نیست و تاکنون بانی خیر برای سینما نشده است. من عشق جایزه نبودم و نیستم. اگر هالیوود  بخواهد به من اسکار بدهد به آن تُف می‌کنم.

در دولت جدید احساس می‌شود وضعیت فرهنگ و هنر رو به بهبود خواهد بود و هنرمندان آرامش و فراغ بال بیشتری خواهند داشت. پیش‌بینی شما چیست؟

 هیچ دولتی نمی‌تواند وضعیت سینما را درست کند. طی این ۳۵ سال هیچ دولتی نتوانسته.

شما ازعملکرد دولت محمود احمدی نژاد هم ناراضی بودید؟

در آن دوره که بدتر شد . سینما رو نابودی و تعطیلی رفت. چشم‌اندازی هم در این دولت نمی‌بینم. چون طرح و فکری ارائه نکرده‌اند.

به نظر شما در دولت قبلی از هم گسستگی اهالی سینما به وجود نیامد؟ اما با شروع کار دولت جدید احساس می‌شود همدلی می‌تواند برگردد. 

قبل از احمدی نژاد هم که خانه سینما بسته نبود این اختلافات وجود داشت و هیچکس همدل نبود.

شما بین طیف حبیب الله کاسه ساز و فرحبخش با هیئت مدیره خانه سینما کدام را انتخاب می‌کنید؟

قطعا کاسه‌ساز این‌ها بهترند. چرا که حداقل ۴ تا کار بچه مسلمانی ساخته‌اند.

البته فیلم سینمایی «خصوصی» به کارگردانی حسین فرحبخش سال گذشته داد بسیاری از هم فکران شما را بالا آورد. حتی اعتراضاتشان به خیابان‌ها هم کشید. اینطور نیست؟ 

خوب در همین بچه مسلمان‌ها هم آدم ناب پیدا می‌شود. من گروهی را که از اسلام پیروی کند قبول دارم نه گروهی را که از دولت پول بگیرند اما اسلام را قبول نداشته باشند. افرادی که پای این انقلاب نمی‌مانند یا همواره فکر رفتن از این کشور را در سر دارند و حاضرند هر کاری کنند که بروند خارج فیلم بسازند چه فایده‌ای دارند؟

یکی از هم دوره‌های شما که رفاقت هم باهم داشتید و سینماگر خوبی هم بود از ایران رفت و فیلم‌های ضد ارزشی ساخت.

ما تا قیامت که با هم دوست نبودیم. من کار مذهبی می‌ساختم او هم می‌ساخت، من همچنان بر عهدم با این انقلاب هستم اما او مسیرش را عوض کرد. او که رفته، خیلی‌هاهمین جا کار می‌کنند اما اعتقاد او را دارند.

بگذریم. معاونت سیما در برنامه‌ای اعلام کرد، برای سال جدید تولید سریال «حضرت موسی» را در اولویت کاری داریم . پس ظاهرا توافق انجام و تولید این سریال قطعی شده، همینطور است؟

از ابتدا تلویزیون بودجه نگارش فیلمنامه این سریال را داده و فکر میکنند در ساخت هم خودشان اقدام خواهند کرد. اما ما شرایطی را برای تولید این سریال به آنها اعلام کرده‌ایم که تاکنون نپذیرفته‌اند. در غیر این صورت همکاری با تلویزیون منتفی می‌شود.

شرایط شما برای ساخت این سریال چیست؟

مسائلی است که نمی‌توان بی پرده درباره آنها صحبت کرد. اما به طور کلی می‌خواهیم تا جایی که ممکن است بدون دغدغه و بدون ایجاد اصطکاک کار را پیش ببریم. باید ازهر چیزی که مانع نظم و پیشرفت کار می‌‎شود جلوگیری کرد.

اگر تلویزیون شرایط شما را نپذیرفت چه می‌کنید؟

خوب اگر سرمایه دیگری نتوانستیم برای تولید جور کنیم و وضعیت مالی و معنوی فراهم نشود کار نمی‌کنیم.

فیلمنامه در چه حال است؟

تاکنون بیش از ۷۰ درصد فیلمنامه نوشته شده و تقریبا از ۷۲ قسمت ۵۲ قسمت آماده است. سکانس بندی‌ها انجام شده است.

خودتان به تنهایی نگارش را برعهده دارید یا تیم نویسندگی با شما همکاری می‌کند؟

خودم نوشتم اما تعداد زیادی مشاور داشتم.

اگر سرمایه سریال فراهم نشد، می‌توانید نسخه سینمایی آن را بسازید.

نسخه سینمایی هم همان هزینه‌ها را دارد.

در مصاحبه‌ای گفته بودید «یوسف پیامبر» پر بیننده‌ترین سریال روی کره زمین است. هنوز هم همین اعتقاد را دارید؟

بله. هر کس پر بیننده تر از این سریال دیده است رو کند. 

این آمار را از کجا به دست آوردید؟

من در جشنواره فیلم‌های تلویزیونی و سریال‌های کشورهای اسلامی شرکت کرده بودم. تعداد زیادی از مدیران تلویزیونی کشورهای مختلف به من گفتند در کشورشان اولین سریال پر بیننده «یوسف پیامبر» و دومی «مردان آنجلس» بوده. در عراق  این مجموعه ۲۰ بار پخش شده. در تاجیکستان و بسیاری کشورهای دیگر هم همینطور. مشت نمونه خروار است. اگر سریال پر بیننده دیگری هم هست من خبر ندارم.

البته بسیاری از کشورهای عربی در دام سریال «حریم سلطان» و  نمونه‌هایی از این دست افتاد‌ه‌اند. مخاطب ایرانی هم از این قضیه مستثنی نیست. 

بله متاسفانه همین طور است.

 سریال‌های پربیننده دیگری که کیفیت تکنیکی و محتوایی مناسبی دارند مثلا «لاست»، «فرار از زندان» و… گمان می‌کنم آنها از «یوسف پیامبر» پربیننده‌تر باشند. 

آن سریال‌ها را مردم خیلی از کشورهای اسلامی نمی‌بینند.

شما این سریال ها را دیده‌اید؟

بله .

 پس چرا شما دیده‌اید؟

من کارم است باید ببینم . در ضمن از هر کدام یکی دوقسمت دیده‌ام ببینم کیفیت تکنیکی و محتوایی کار چطور است.

نوشته هیچ دولتی نمی‌تواند سینما را درست کند/ احمدی‌نژاد سینما را نابود کرد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

سوره سینما، محمد کارت: فرج الله سلحشور از نسلی است که مهمترین بخش از فعالیت هنری‌شان با انقلاب اسلامی پیوند خورده است. سینماگری که بر اساس تعهد و دغدغه های اسلامی و انقلابی به سینما آمده و همچنان پس از سه دهه فعالیت در سینما و تلویزیون، تمایل دارد بر اساس دغدغه های یک انسان انقلابی به هنر نگاه کند. در آستانه فرارسیدن سالروز ارتحال امام خمینی (ره) با این نویسنده و کارگردان درباره نگاه امام راحل به سینما و هنر صحبت کردیم.

نگاه و رویکرد امام خمینی (ره) به سینما به ویژه در سخنرانی  ۱۲ بهمن ماه سال ۵۷ و گفتن جمله معروف «ما با سینما مخالف نیستیم با فحشا مخالفیم» چقدر در ادامه حیات سینما بعد از انقلاب، تاثیرگذار بود؟

فرج الله سلحشور: وقتی امام خمینی (ره)  درباره سینمایی که پیش از آن در زمان طاغوت منفور بود، در اولین سخنرانی  خود بعد از پیروزی انقلاب صحبت کردند به گونه‌ای تمام معادلاتی که تصور می‌شد انقلاب با سینما ارتباطی برقرار نمی‌کند، به هم خورد و ادامه حیات سینما تضمین شد. در ۵، ۶ سال اول سینما از شور انقلاب، حضور امام و تحول جامعه تاثیر گرفته بود و آثار مثبتی در جهت نگاه امام (ره) تولید شدند. اما متاسفانه  بعد از آن دیگر ادامه پیدا نکرد و سینما پس از دهه ۶۰ مسیرش را از راه امام و انقلاب جدا کرد و کاملا ساز خود را نواخت. در حال حاضر که سینما مقابل آرمان‌های انقلاب قرار گرفته و هدایت آن به دست فراماسون‌ها، بهایی‌ها و دست‌های بیگانه است. 

البته این نگاه شما کمی سیاه نمایی است، درصورتی که طی سال‌های بعد از انقلاب آثار باارزشی منطبق با ارزش‌های انقلاب ساخته شده و با توجه به تحولات جامعه در دهه چهارم انقلاب، نمی‌توان همچنان انتظار داشت نگاه و روند سینما همان نگاه دهه ۶۰ باشد.  مدیریت سینما در سال‌های اخیر به دست کسانی بوده  که خودشان از جوانان انقلابی و پایبند به ارزش‌ها بوده‌اند و بعضی هم دوره خود شما هستند.

منظور من مدیریت سینمایی مثل آقای شمقدری و دکتر حسینی وزیر ارشاد نیست. بلکه به نظرم هدایت کلی این سینما به دست کسانی خارج از کشور است. مثلا وقتی رهبر انقلاب و تمام مملکت می‌دانند که هالیوود، کن و اسکار بر ضد ایران فیلم می‌سازد و نگاه کاملا سیاسی به سینما دارد، به حدی که همسر رئیس جمهور آمریکا اسکار بهترین فیلم را به یک فیلم ضد ایرانی می‌دهد. چرا باید سینمای ما بمیرد برای حضور در کن و اسکار؟

مطمئنا یکی از معبرهای جهانی شدن سینمای ایران حضور مداوم و قاطع در همین فستیوال‌های معتبر بین‌المللی است. این موضوع را قبول ندارید؟

نه. مگر انقلاب ما سردمدار انقلاب‌های دنیا نیست؟ ما برای اینکه در دنیا انقلابمان مطرح شود از انقلاب چین و شوروی تبعیت نکردیم و آنها را الگوی خود قرار ندادیم. سینمای ایران نیز تا زمانی که کاملا براساس اعتقادات انقلاب و دین حرکت نکند نمی‌تواند جهانی شود. با حضور در جوامع بین‌المللی که جهانی نمی‌شویم. نباید برای دیده شدن هالیوود را الگوی خود قرار دهیم.

برگردیم به بحث اولمان. امام خمینی (ره) چه تاثیری در سینمای بعد انقلاب دارند؟

امام خمینی (ره) در اوایل انقلاب تاثیری موقتی بر سینما گذاشتند و همان طور که گفتم بعد از مدتی سیستم سریال سازی و سینمای ایران پیام امام (ره) را کنار گذاشت و تنها تعداد انگشت شماری هستند که همچنان راه امام را ادامه می‌‎دهند. 

شما با حمایت سیما فیلم که یکی از متولیان تولید سینما و تلویزیون در همین سیستم است سریال «یوسف پیامبر» را ساختید. آیا این سریال را در جهت اهداف انقلاب نمی‌دانید؟

من برای تولید آن اثر سنگین به لحاظ تولیدی چاره‌ای نداشتم جز اینکه از سازمان‌ها حمایت بگیرم. «یوسف پیامبر» حاصل تفکر سیما فیلم نیست بلکه تنها از ساخت آن حمایت کردند. حتی با این سریال دشمنی داشتند و در گفتگوهای خود به خبرنگاران می‌گفتند که «یوسف پیامبر» را بکوبید. من نه عضو سینما نه تلویزیون نه جای دیگری هستم من فردی هستم که با ابزار سینما و تلویزیون سعی در ارائه افکار و اعتقاداتم دارم. 

جالب است. ساختن آثار سینمایی و تلویزیونی فاخر درباره شخصیت امام خمینی (ره) به عنوان بنیانگذار جمهوری اسلامی ایران، چقدر در بیشتر شناساندن ایشان و دیدگاه‌هایشان به مخاطبان داخل و خارج از کشور تاثیرگذار است؟ 

شناساندن قهرمانان ملی و مذهبی جهان اسلام و ائمه معصومین،  به جهانیان یکی از وظایف اصلی سینما و تلویزیون است که امام خمینی نیز به عنوان یکی از سرآمدترین رهبران انقلابی جهان اسلام از این قضیه مستثنی نیستند. سینما و تلویزیون جرات پرداختن به شخصیت امام راحل را ندارند و اگر هم بخواهند حرکتی انجام دهند خراب می‌کنند. چرا که عادت کرده‌اند شخصیت‌های بزرگ واقعی را با اعمال نظرهای شخصی و تغییرات بی ربط به تصویر بکشند و بر این باورند  خلاقیت و توانایی در این است که دخل و تصرف در واقعیت کنند. از این رو مردم تغییرات را بر نمی‌تابند. با تخیل و بی شناخت و بی تحقیق نمی‌توان فیلم درباره بزرگان ساخت. ساخت آثار درباره امام خمینی درک بالایی می‌خواهد که هر کارگردانی ندارد.

خود شما به عنوان کارگردانی انقلابی که پایبند به ارزش‌ها هستید و از انقلاب اسلامی شناخت کاملی دارید، چرا مثلا به جای ساخت سریال «حضرت موسی» ساخت یک فیلم یا سریال فاخر درباره انقلاب یا زندگی امام خمینی (ره) را در اولویت کاری خود قرار نمی‌دهید؟

در مورد انقلاب و جنگ خیلی از فیلمسازان دغدغه ساخت آثار مختلف دارند،  فکر می‌کنم اگر من یکی هم قرآن را کنار بگذارم دیگر اثری درباره داستان‌ها و شخصیت‌های قرآن ساخته نخواهد شد. اما اگر از سازمان‌هایی که مسئولیت ساخت آثاری فاخر درباره امام خمینی و انقلاب را دارند پیشنهادی داشته باشم مطمئنا با شناختی که از دیدگاه‌های امام و انقلاب دارم بهترین اثر را در این‌باره خواهم ساخت و آمادگی خودم را اعلام می‌کنم.

نوشته در سینما و تلویزیون جرئت فیلمسازی درباره امام راحل وجود ندارد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.