در این فیلم میلاد کی مرام، امیر آقایی، بهاره رهنما، مسعود فروتن، بابک کریمی، ناصر آقایی، پریناز ایزدیار،حسین سلیمانی، علیرضا آر،ا رضا رویگری، حامد مدرس، احسان کرمی و با حضور میترا حجار و حبیب اسماعیلی در این فیلم نقش آفرینی کرده اند.

درخلاصه داستان این فیلم آمده است: جاوید میلاد کی مرام مرد جوانی است که به جرم حمل مواد مخدر دستگیر می شود و به تحمل ۳ سال حبس محکوم می گردد. وی پس از طی شدن دوران محکومیت اش، آزاد می شود و به دنبال انتقام از کسانی که او را وارد این جریان کرده اند می رود اما…

DVD فیلم «۳۶۰درجه» شامل پشت صحنه ، گالری عکسهای فیلم ، صدای استریو دوباند و صدای دالبی ۵:۱ در شبکه نمایش خانگی توزیع می شود.

نوشته «۳۶۰درجه» در شبکه نمایش خانگی توزیع شد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

حالا، «۳۶۰درجه» ادامه «گناهکاران» است، اما همان معدود نقاط قوت فیلم پدر هم در اثر جدید پسر مشاهده نمی‌شود. فارغ از غیربومی بودن داستان که بر تک‌تک سکانس‌ها،کاراکترها و حتی لوکیشن‌ها سایه انداخته است، آنچه که «۳۶۰درجه» را آزاردهنده می‌کند وجود مجمع‌الروایاتی از فیلم‌های پلیسی مختلف است که مانع از  یکدستی ساختار داستانی فیلم هستند و از برقراری هر رابطه علت و معلولی میان اتفاقات جلوگیری می‌کنند.

«۳۶۰درجه» می‌خواهد خیلی جدی‌تر از سینمای ایران باشد اما برای جدیت‌ش آنقدر بر دیالوگ‌ها و موقعیت‌های ضعیفی تکیه می‌کند که فیلم را تا حد زیادی به وادی طنزی ناخواسته می‌برد. طنزی که اگر حتی وجود کارکتر ابتری به نام «مرد چکمه پوش» یا مثله کردن مهتاب که فقط و فقط یادآور پایان فیلم سینمایی se7en است را نادیده بگیریم در صحنه‌های به اصطلاح اکشن فیلم به اندازه کافی به وجود آمده است.

«۳۶۰درجه» یک فیلم نوآر است و طبق معمول بخاطر انتخاب تم و پیرنگی که توانایی برقراری ارتباط با جامعه ایرانی را ندارد می‌شود آن را در فضایی انتزاعی تصور کرد و در یک لامکان برای داستان آن ارزشگذاری قائل بود و شاید به همین خاطر باشد که هرقدر لیست بازیگران فیلم لیستی مستحکم است خبری از حتی یک پلان بازی دلنشین نیست و غالب نقش‌ها در حد یک تیپ- نه شخصیت- باقی می‌مانند.

سایه آنارشیسمی هم که بر جامعه مورد روایت «۳۶۰درجه» حاکم است می‌تواند باب نقد را باز بگذارد، اما تقابل پلیس(حاکم) با قهرمان(محکوم) آنقدر دم‌دستی و مبتذل است که تا این حد احمق بودن پلیس را فقط می‌شود با احمق فرض کردن مخاطب توجیه کرد.

با این اوصاف، شاید عنوان فیلم را بشود تنها نقطه تحسین‌برانگیز و مناسب با خود فیلم دانست، همه چیز در همان جایی پایان میابد که شروع شده است و یک آمیختگی و انسجام کامل میان محیط بسته(زندان) و محیط باز(جامعه) برقرار است. «دانای کل» روایت در قالب یک کاراکتر زندانی در می‌آید، همه را بازی می‌دهد و هرکسی یا از او دستور می‌گیرد یا بازی می‌خورد! او در همه جای داستان دیده می‌شود اما تا پایان به دنبال اوییم و به همین خاطر است که فیلم با جمله «راز و رمز حقیقی جهان در آن چیزی است که آشکار است، نه پنهان» شروع می‌شود.

«۳۶۰درجه» فیلم خوبی نیست و اگر آن را در بین فیلم‌های پلیسی قرار دهیم و با آنها بسنجیم، باید بگوئیم که فیلمی ماقبل بلوغ است. شاید به همین دلیل هم هست که در این کشکول پلیسی نمی‌شود دنبال محتوایی بود. اما با این‌همه شاید مهم‌ترین پیام فیلم را باید خارج از روایت داستانی آن جستجو کرد. شخصیت اصلی این داستان کارگردان آن(سام قریبیان) است، او از فرنگ برگشته و خواسته است با کنار هم چیدن خرده‌روایت‌هایی از فیلم‌های آمریکایی یک روزنامه دیواری پلیسی را در سینمای ایران بسازد، اما شاید نمی‌دانست میان این بریده‌های روزنامه با اتفاقات روز جامعه فاصله‌ای به اندازه سال نوری است و اگر سینمای ایران بتواند این خلاء حاصل از پرده سینما با بیرون سینما را پر کند قطعا تراژدی‌اش خیلی بهتر از پایان فیلمفارسی‌وار «۳۶۰درجه» ختم به خیر خواهد شد.

نوشته در مسیر درست «گناهکاران»، اما چند گام به عقب!/نگاه «سوره‌سینما» به «۳۶۰ درجه» سام قریبیان-۱ اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

کیمرام به سوره سینما گفت: این روزها آخرین سکانس‌های فیلم سینمایی «۳۶۰ درجه» به کارگردانی سام قریبیان را در اتوبان چمران و نمایشگاه بین المللی تهران ضبط می‌کنیم. احتمالا کل فیلم تا چند روز دیگر تمام می‌شود. البته سکانس نهایی ما در شهرستان گچسر فیلمبرداری می‌شود. پس از آن بازی در یک فیلم دیگر را برای یک کارگردان جوان شروع خواهم کرد.

وی افزود: «۳۶۰ درجه» فیلم متفاوتی می‌شود. فیلمنامه، فیلمبرداری، کارگردانی و نوع بازی‌ها در این فیلم به شیوه جدیدی انجام شده و ان‌شاالله در اولین نمایش اثر در جشنواره سال ۹۳، مخاطبان با یک فیلم سینمایی خوب و بدیع روبرو می‌شوند. به طور کلی امسال توجه خود را روی همکاری با فیلم اولی‌ها متمرکز کرده ام. فکر می کنم این فیلمسازان، جوانان با نشاط و پرشوری هستند که انرژی زیادی برای کارشان صرف می‌کنند و از همه مهم تر روحیه ریسک پذیری دارند و همین ویژگی شاید مهم‌ترین عامل جذابیت آنان برای من به عنوان یک بازیگر باشد.

کیمرام همچنین درباره فیلم دیگر خود که مدتی پیش به پایان رسانده توضیح داد: فیلم «هاری» ساخته احمد انصاری این روزها باید در مرحله صداگذاری و تدوین باشد و من نسبت به این تجربه بسیار حس خوبی دارم. کارگردان این فیلم، فیلمسازی خوشفکر است و مطمئنم مخاطب پس از دیدن حاصل زحمات تیم او راضی خواهد بود.

میلاد کیمرام در نیمه نخست سال ۹۳ بازی در فیلم‌های سینمایی «هاری»، «مستانه»، «صفر» و «۳۶۰ درجه» را به کارنامه خود اضافه کرد و امسال یکی از پرکارترین بازیگران سینمای ایران بوده است. او در سی و دومین جشنواره فیلم فجر برای حضور در فیلم «خط ویژه» دیپلم افتخار بهترین بازیگر نقش مکمل مرد را دریافت کرد.

نوشته ترجیح می‌دهم با فیلم اولی‌ها کار کنم/ بازی کیمرام در «۳۶۰ درجه» تمام می‌شود اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.