هر هفته چهره‌هایی از دل سینما، موسیقی و هنر سر برمی‌آورند که با حضورشان جریان خبری هفته را شکل می‌دهند. این هفته، روایت ما به سراغ پنج چهره‌ای می‌رود که هر کدام با اتفاقی خاص در صدر اخبار قرار گرفتند؛ از معجونی با شیرینی ذاتی‌اش تا کامران تفتیِ پرحاشیه، از قصه‌گویی تازه اصغر فرهادی تا موفقیت جهانی آیدا پناهنده و صدای گرشا رضایی که برای «یوز» شنیده شد.

حسن معجونی؛ جهان شیرین بازیگر طناز

حسن معجونی از آن دسته بازیگران و کارگردانانی است که حضورش همیشه با نوعی انرژی مثبت و شیرینی ذاتی همراه است؛ حضوری که تماشاگر دوست دارد او را ببیند و بشنود. این هفته حضور معجونی در برنامه «اکنون» با اجرای سروش صحت، به یکی از پرمخاطب‌ترین گفت‌وگوهای فضای مجازی بدل شد. او در همان صمیمیت همیشگی از علایق شخصی‌اش گفت؛ از ماهیگیری به‌عنوان ورزشی تخصصی که سال‌ها دنبال کرده اما هیچ‌گاه ماهی‌های صیدشده را نخورده و همه را به دریا بازگردانده است. برای او این کار نمادی از پیوند دوباره با طبیعت و هدیه دادن زندگی به موجودات است.

یکی از نکات جالب این گفت‌وگو بازخوانی جمله‌ای از سال‌ها پیش بود که صحت از زبان معجونی نقل کرد: «از همه چیز نباید ترسید.» او تنها ترس واقعی‌اش مرگ است. همچنین بار دیگر تأکید کرد که کارگردانی را بیش از بازیگری دوست دارد؛ چراکه تئاتر را پویا می‌داند و نفس تماشاگر را عاملی برای تغییر هر شب اجرا می‌خواند. خاطره تلخ فراموشی مونولوگ روی صحنه، یکی از وحشتناک‌ترین لحظات زندگی‌اش بوده؛ تجربه‌ای که حتی امروز هم استرس مواجهه با مخاطب را در او زنده نگه می‌دارد.

معجونی در این گفت‌وگو از علاقه‌اش به نمایشنامه‌نویسانی چون چخوف و مارتین مک‌دونا گفت؛ نویسندگانی که به باور او طنازی در متن دارند؛ ویژگی‌ای که خودش هم در بازی و گفتارش به همراه دارد. او از کشف مسیرهای تازه و یادگیری مداوم سخن گفت؛ اینکه اگر تئاتر و سینما هم نباشند، بلد است با یاد گرفتن چیزهای تازه مسیرش را ادامه دهد.

تماشاگران عام معجونی را با سریال «مسافران» رامبد جوان به یاد می‌آورند؛ همان‌جا که دستانش در پایان هر قسمت، روایت طنز و انتقادی‌اش را به سیاره خودش ارسال می‌کرد. جالب اینکه این هفته حتی در برنامه طنز «پامپ» هم تقلید صدایش توسط هادی کاظمی وایرال شد. معجونی نه سوپراستاری بر بیلبوردها بوده و نه حاشیه‌ساز رسانه‌ای؛ اما همیشه محبوب مانده است. شاید رمز این ماندگاری در این است که او قبل از بردن، باختن را یاد گرفته که حالا برای همیشه برای خودش در زندگی برده و پیش می‌رود.

کامران تفتی؛ در سایه یک عروسی پر سروصدا

کامران تفتی این هفته بیش از آنکه با نقش تازه‌ای در سینما یا تلویزیون خبرساز شود، با فیلم عروسی‌اش کنار متین ستوده در کانون توجه قرار گرفت. ویدئوهایی از مراسم ازدواج این دو بازیگر در باغ و عمارت مجلل، فضای شبکه‌های اجتماعی را پر کرد؛ فیلم‌هایی که یادآور موجی بودند که از مراسم محمدرضا گلزار و سپس بهرام رادان آغاز شد و کم‌کم به الگویی برای شهرت‌سازی برخی زوج‌های هنری بدل گشت. عطیه همتی نوشت که این ویدئوها بیش از آنکه لحظه‌ای خصوصی باشند، کارکرد تبلیغاتی برای سالن‌ها و برگزارکنندگان دارند.

انتشار این فیلم‌ها بار دیگر بحثی قدیمی را زنده کرد: چرا برخی بازیگران به جای آثار هنری‌شان، با حواشی شخصی بیشتر دیده می‌شوند؟ تفتی که در سال‌های ۹۶ تا ۹۸ مجری برنامه تلویزیونی «وقتشه» بود و در آن از «ازدواج آسان» سخن می‌گفت، حالا خود مراسمی برگزار کرده که به هیچ عنوان نشانی از سادگی نداشت. همین تضاد، خوراکی پررنگ برای فضای مجازی شد.

کارنامه هنری او نشان می‌دهد تفتی بازیگری است با بیش از دو دهه سابقه، حضور در سریال‌هایی چون «میکاییل»، «پوست شیر» و آخرین بار «مهیار عیار» در تلویزیون. او در سال‌های اخیر اما کمتر در نقش‌های شاخص دیده شده و بیشتر در رئالیتی‌شوها و البته عرصه خوانندگی حضور داشته است. صفحه اینستاگرامش نیز بیش از آنکه بازتابی از فعالیت بازیگری باشد، بیشتر ویدئوهای موسیقی و تک‌آهنگ‌های تازه اوست.

فیلم عروسی شاید برای مدتی توجه رسانه‌ها را جلب کند، اما برای بازیگری که زمانی از چهره‌های پرکار تلویزیون بود، کافی نیست. مخاطبان هنوز او را با نقش‌های جدی و اجرای متفاوتش به یاد می‌آورند. پرسش اساسی این است که آیا تفتی ۴۷ ساله می‌خواهد مسیر موسیقی و حواشی را جایگزین بازیگری کند یا دوباره با نقش‌های تازه به عرصه اصلی‌اش بازخواهد گشت؟

اصغر فرهادی؛ نوبت به «داستان‌های موازی» رسید

نام اصغر فرهادی همواره توجه‌برانگیز است. هر بار که خبر ساخت فیلمی تازه از او منتشر می‌شود، واکنش نخست مخاطبان ایرانی یکسان است: «وای، فرهادی دوباره فیلم می‌سازد!» این هفته خبر آغاز فیلمبرداری دهمین ساخته او با عنوان «داستان‌های موازی» در پاریس، بار دیگر او را به صدر اخبار آورد. فیلمی که با حضور ستارگان بزرگی چون کاترین دونوو، ایزابل هوپر و آدام بئسا ساخته می‌شود و محصول مشترک چند کشور اروپایی و آمریکا است.

این سومین تجربه کارگردانی او در خارج از ایران پس از «گذشته» و «همه می‌دانند» است. شایعات اولیه حاکی از آن بود که فیلم به حملات تروریستی پاریس می‌پردازد؛ اما فرهادی شخصاً اعلام کرد که ارتباطی به این موضوع ندارد. انتخاب دونوو ـ بازیگری با دو جایزه کن و دو جایزه ونیز ـ برای نقش اصلی، نشان داد فرهادی همچنان جایگاهی ویژه در سینمای جهان دارد.

در هفته‌های گذشته هم خبر مهمی درباره او منتشر شد: تبرئه از اتهام سرقت ادبی در ماجرای فیلم «قهرمان». شکایتی که سال‌ها سایه‌ای سنگین بر سرش انداخته بود، فرهادی در سال‌های اخیر نه‌تنها از بحران‌ها عبور کرده بلکه آن‌ها را به سکوی پرش بدل کرده است. ماجرای شکایت آزاده مسیح‌زاده و اتهام سرقت ادبی در «قهرمان»، می‌توانست برای هر کارگردانی توقفی جدی ایجاد کند. اما او بی‌آنکه درگیر حواشی شود، کارش را ادامه داد و در نهایت از همه اتهامات تبرئه شد. همین ایستادگی، خود درسی برای فیلمسازان جوان است؛ که هنرمند باید به جای غرق شدن در جنجال، مسیر اصلی‌اش را ادامه دهد.

کارنامه فرهادی نشان داده که او فیلم بد ندارد. چه در ایران با شاهکارهایی چون «درباره الی»، «جدایی نادر از سیمین» و «فروشنده»، چه در جهان با «گذشته» و «همه می‌دانند»، هر بار مخاطب را غافلگیر کرده است. شاید همین باعث می‌شود حتی وقتی فیلمی به زبان فارسی نیست و در ایران اکران رسمی ندارد، باز هم ایرانی‌ها آن را «فیلم خودشان» بدانند و برای تماشایش مشتاق باشند. اصغر فرهادی فقط فیلمساز ایرانی نیست، بلکه قصه‌گویی جهانی است که هر بار با زبان سینما پلی میان ایران و جهان می‌زند.

«داستان‌های موازی» بیش از آنکه صرفاً یک فیلم جدید باشد، نمادی است از تداوم مسیر کارگردانی که با دو جایزه اسکار و چندین افتخار جهانی، همچنان پرچم‌دار سینمای ایران در عرصه بین‌المللی است.

آیدا پناهنده؛ سریالی که مرزها را پشت سر گذاشت

آیدا پناهنده در سال‌های اخیر نشان داده است که می‌تواند بدون هیاهو و حاشیه، نام خود را در سینمای ایران و فراتر از آن مطرح کند. این هفته خبر راهیابی سریال «در انتهای شب» او به بخش «Top Ten TV» جشنواره بین‌المللی کلن ۲۰۲۵، نقطه عطفی در کارنامه‌اش بود. برای نخستین بار یک سریال ایرانی در میان ۱۰ اثر برتر این رویداد اروپایی قرار گرفته و این موفقیتی کم‌نظیر برای پناهنده و شبکه نمایش خانگی به شمار می‌رود.

«در انتهای شب» اولین تجربه او در سریال‌سازی بود؛ تجربه‌ای که نشان داد پناهنده می‌تواند همان دقت و حساسیت فیلم‌های سینمایی‌اش را به مدیوم جدید منتقل کند. استقبال مخاطبان داخلی و توجه جشنواره‌های خارجی، جایگاه او را به‌عنوان یکی از مهم‌ترین کارگردانان زن نسل جدید تثبیت کرد. اما خبرهای تازه تنها به این موفقیت محدود نشد. سریال دوم او با عنوان «جادوی سفید» نیز آماده پخش است؛ مینی‌سریالی تاریخی که وقایع آن در دوره قاجار روایت می‌شود و تفاوتی جدی با کارهای قبلی او دارد.

پناهنده از همان دوران دانشجویی با ساخت فیلم‌های کوتاه مسیر خود را آغاز کرد. آثاری مانند «ناهید» و «تی‌تی» نشان‌دهنده دغدغه‌های زنانه و اجتماعی او بودند. اما او هیچ‌گاه به بیان مستقیم و شعاری نپرداخت؛ بلکه تلاش کرد جهانی تازه و ملموس خلق کند. همین نگاه باعث شد آثارش نه‌تنها در ایران، بلکه در جشنواره‌های جهانی نیز مورد توجه قرار گیرند.

حضور چهره‌هایی چون پارسا پیروزفر و سحر گلدوست در همکاری‌های مکرر با او نشان می‌دهد پناهنده توانسته اعتماد بازیگران جدی و مطرح را جلب کند. او برخلاف برخی کارگردانان زن که گاه با حاشیه‌سازی رسانه‌ای شناخته می‌شوند، مسیرش را بر اساس کیفیت کار و روایت متفاوت پیش برده است.

امروز نام پناهنده نماد کارگردانی است که می‌تواند مرزهای فرهنگی را درنوردد. موفقیت‌های او نشان می‌دهد سینمای ایران نه‌تنها در عرصه مردانه، بلکه با حضور زنان فیلمساز نیز حرف‌های بزرگی برای گفتن دارد.

گرشا رضایی؛ وقتی صدای پاپ به یوز ایرانی جان می‌دهد

همزمان با آغاز اکران انیمیشن «یوز»، خبر همکاری گرشا رضایی با این پروژه، توجه رسانه‌های هنری را جلب کرد. انتشار قطعه «ایران» با ترانه‌ای از یاحا کاشانی و صدای رضایی، موجی از واکنش‌های مثبت به همراه داشت. او علاوه بر این قطعه، ترانه‌ای با موضوع «مادر» نیز برای انیمیشن خوانده است. انتخاب یک خواننده پاپ محبوب برای اثری انیمیشنی بار دیگر نشان داد که صنعت سرگرمی در ایران هم به اهمیت پیوند موسیقی و انیمیشن پی برده است.

پیش‌تر خوانندگانی چون شهرام ناظری در «آخرین داستان»، علیرضا طلیسچی در «پسر دلفینی» و شروین حاجی‌پور در «پسر دلفینی۲» ، این مسیر را تجربه کرده بودند. حضور نام‌های شناخته‌شده، همواره باعث افزایش دیده‌شدن این آثار شده است. برای مخاطب هم شنیدن صدای آشنا در کنار تصاویر انیمیشن، احتمال همراهی آن‌ها را چند برابر می‌کند.

رضایی از آغاز فعالیتش، خود را محدود به انتشار آلبوم یا برگزاری کنسرت نکرد. او با تیتراژهای تلویزیونی به شهرت رسید و حالا ورود به عرصه انیمیشن، گامی دیگر در همان مسیر استراتژیک است. تفاوت این همکاری در آن است که ترانه «ایران» مستقیماً با هویت ملی و نماد یوز ایرانی پیوند خورده؛ حیوانی در حال انقراض که برای مردم ایران ارزش عاطفی ویژه‌ای دارد. همین باعث شده حضور رضایی تنها یک همکاری موسیقایی نباشد، بلکه رنگ و بوی ملی و احساسی بگیرد.

در سال‌هایی که انیمیشن ایرانی تلاش می‌کند جایگاهی جدی‌تر در سینما پیدا کند، استفاده از صدا و نام‌های محبوب موسیقی می‌تواند برگ برنده باشد. رضایی با صدای خاص و پایگاه مخاطب گسترده‌اش، این فرصت را به «یوز» داده که از دایره محدود مخاطبان کودک فراتر رود و خانواده‌ها را هم به سینما بکشاند.

گرشا رضایی این بار نه صرفاً به‌عنوان یک خواننده پاپ، بلکه به‌عنوان صدای ملی یک اثر فرهنگی معرفی شد؛ صدایی که به یوز ایرانی جان دوباره بخشید و نام او را در کنار سینمای انیمیشن ایران ثبت کرد.

نوشته از ماهیگیری شیرین «حسن» تا درخشش فرامرزی «آیدا» اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

سریال ایرانی «در انتهای شب» به نویسندگی و کارگردانی آیدا پناهنده و تولید اختصاصی پلتفرم فیلم‌نت، در چهلمین دوره جشنواره بین‌المللی سینما جوو (Cinema Jove) که در شهر والنسیا اسپانیا برگزار می شود، موفق به دریافت ۲ جایزه ویژه هیات داوران در بخش بازیگری شد. جشنواره بین‌المللی Cinema Jove از تاریخ ۱۹ تا ۲۸ ژوئن برابر با ۲۹ خرداد تا ۷ تیر ۱۴۰۴ در شهر والنسیای اسپانیا برگزار شد.

عوامل سریال به دلیل جنگ اخیر، امکان حضور در مراسم اختتامیه جشنواره والنسیا را پیدا نکردند.

سینما جوو یکی از جشنواره‌های معتبر جنوب اروپا در حوزه آثار نمایشی است که تمرکز آن بر معرفی روایت‌های انسانی، اجتماعی و خلاقانه در آثار سینمایی و سریال است. این جشنواره با رویکردی نوگرا، فرصتی برای دیده شدن کارگردانان مستقل و استعدادهای نو از سراسر جهان فراهم کرده است.

همچنین این مجموعه پیش از این نیز در جشنواره بین‌المللی Series Mania 2025 در فرانسه، نیز موفق به کسب جایزه بهترین کارگردانی شده بود.

سریال «در انتهای شب» نخستین‌بار در بهار ۱۴۰۳ از پلتفرم فیلم‌نت منتشر  با استقبال گسترده مخاطبان و منتقدان روبه‌رو شد.

«در انتهای شب» روایتی انسانی و صادقانه از زندگی یک خانواده ایرانی است که در دل بحران‌های اقتصادی و فشارهای اجتماعی، برای حفظ پیوندهای عاطفی، انتخاب امید و همدلی در برابر فروپاشی تلاش می‌کنند.

این سریال با بازی‌های تحسین‌برانگیز پارسا پیروزفر و هدی زین‌العابدین، در کنار روایت واقع‌گرایانه و کارگردانی هنرمندانه آیدا پناهنده، توانسته جایگاه ویژه‌ای در میان مخاطبان داخلی و جشنواره‌های بین‌المللی به‌دست آورد.

نوشته جایزه بهترین بازیگر زن و مرد جشنواره والنسیا به «در انتهای شب» رسید اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

هر هفته چهره‌هایی از دل سینما، موسیقی و هنر سر برمی‌آورند که با حضورشان جریان خبری هفته را شکل می‌دهند. این هفته، روایت ما به سراغ پنج چهره‌ای می‌رود که هر کدام با اتفاقی خاص در صدر اخبار قرار گرفتند؛ همگی در هفته‌ای که گذشت، بیش از همیشه دیده شدند. سینما و تلویزیون این روزها شاهد تحولی است که در آن، زنان فیلمساز نقش پررنگ‌تری ایفا می‌کنند، صداپیشگان محبوب از حاشیه به متن بازمی‌گردند، بازیگران کمدی درام‌های اجتماعی را تجربه می‌کنند و چهره‌هایی که از تئاتر آمده‌اند، مدیوم‌های مختلف را درمی‌نوردند. این روایت، تنها بخشی از دنیای پرجنب‌وجوش سینمای ایران است.

آینده پناهنده؛ درخشش جهانی با «در انتهای شب»

جشنواره سریز مانیا در فرانسه، نام آیدا پناهنده را دوباره بر سر زبان‌ها انداخت. در نخستین نمایش جهانی سریال «در انتهای شب»، کنار ارسلان امیری، هدی زین‌العابدین و پارسا پیروزفر ایستاد و به دوربین‌ها لبخند زد.

اما آنچه پناهنده را از دیگر فیلمسازان جدا می‌کند، تنها جوایز و افتخارات نیست. او زنی است که سینما را از دل قصه‌های زنانه بیرون کشیده، بی‌آنکه به دام کلیشه‌های معمول بیفتد. روایت‌هایش بر بوم زندگی نقش می‌بندند، مثل آنچه در «ناهید» کرد یا در «تی‌تی» که هوتن شکیبا و پارسا پیروزفر را در نقش‌هایی متفاوت به تصویر کشید. این بار اما در مدیوم سریال، موفقیتی تازه به دست آورد و جایزه بهترین کارگردانی را از سریز مانیا به ایران آورد.

پناهنده از معدود زنان فیلمسازی است که قدم به شبکه نمایش خانگی گذاشته و همواره از تأثیر رخشان بنی‌اعتماد بر نگاه سینمایی‌اش سخن گفته است. در انتهای شب نیز در ظاهر زنانه، عاشقانه و اجتماعی است، درست مطابق دغدغه‌های همیشگی او. او به همراه همسرش ارسلان امیری فیلم‌های بسیاری نوشته و کارگردانی کرده و ترکیب این زوج هنری به خلق آثار موفقی در این سال‌ها منجر شده است.

پناهنده که پیش‌تر جایزه Women in Motion را از جشنواره کن ۲۰۱۶ دریافت کرده، مسیر فیلمسازی را از نوشتن داستان کوتاه آغاز کرد و با ساخت فیلم‌های کوتاه، گام‌به‌گام پیش رفت. این تجربه‌ها در چهل سالگی، آینده‌ خوبی را پیش روی پناهنده قرار خواهد داد.

میرطاهر مظلومی؛ همه‌فن‌حریف دنیای هنر

در سویی دیگر، میرطاهر مظلومی هفته‌ای پرخبر را پشت سر گذاشت. گفت‌وگوی پرشور او با علی ضیا، خوانندگی و لحن خاصش، و حضورش در برنامه «صداتو»، او را دوباره به مرکز توجه آورد. ویدئوهای او در فضای مجازی دست‌به‌دست شد و نشان داد که انرژی بی‌پایانش، حتی با گذر زمان، از بین نمی‌رود.

مظلومی که بازیگری، گویندگی و دوبله را در کارنامه دارد، از چهره‌های همه‌فن‌حریف دنیای هنر محسوب می‌شود. صدای او برای بسیاری یادآور خاطرات سینمایی است؛ از دوبله شخصیت‌های ماندگاری چون دیوی جونز در «دزدان دریایی کارائیب» ، دوبله «افسانه زورو»، «هری پاتر» و رنگو، انیمیشنی امریکایی، اشاره کرد. عرصه دوبله برای او فقط یک حرفه نیست، بلکه دنیایی است که سال‌ها در آن نفس کشیده است.

یکی از آثار ماندگار او که این هفته هم با یادآوری در صداتو بیشتر دیده شد بازی در قهوه تلخ بود. او در کنار بازیگری، دلبسته کتاب است؛ هزاران جلد کتاب دارد و گاهی از کمبود جا برای نگهداری آن‌ها گلایه می‌کند. گویی زندگی‌اش میان صفحات کتاب‌ها و پشت میکروفون دوبله، در تلاطم است.

میرطاهر علاوه بر بازیگری، این روزها به ضبط کتاب‌های صوتی نیز مشغول است، گنجینه‌ای از ادبیات که به مخاطبان عرضه می‌کند.

گیتی قاسمی؛ بانویی که خنده را هوشمندانه معنا کرد

گیتی قاسمی نیز در این هفته بیش از همیشه در مرکز توجه بود. حضورش در «جوکر بانوان» باعث شد مخاطبان این برنامه را متفاوت از نسخه مردانه‌اش ببینند؛ شوخی‌هایی بدون استفاده از الفاظ زننده، اما پر از خلاقیت. او که سال‌ها در تئاتر فعالیت داشته و کارگردانی خوانده، در این برنامه توانایی خود را در کمدی به نمایش گذاشت. بسیاری از مخاطبان معتقد بودند که جوکر بانوان از نسخه مردانه‌اش هوشمندانه‌تر و خنده‌دارتر بود و قاسمی، یکی از ستارگان این موفقیت بود.

گیتی قاسمی سال‌هاست که در تئاتر فعال است و علاوه بر بازیگری، کارگردانی تئاتر را نیز در کارنامه خود دارد. از سال ۱۳۸۶ به بعد در تلویزیون حضور پیدا کرده و در نقش‌های مختلفی به ایفای نقش پرداخته است. شهرت و محبوبیت او بیشتر به دلیل بازی در سریال «زیر خاکی» است که با لهجه جذابش و در کنار ژاله صامتی، درخشید. او که خود اهل ملایر است، توانست از ظرفیت‌های این لهجه به خوبی در نقشش بهره ببرد و این ویژگی به شناخته شدن و محبوبیت سریال کمک زیادی کرد.

گرچه در سال‌های اخیر مردم بیشتر او را با فیلم‌های کمدی می‌شناسند، اما گیتی فیلم‌های جدی زیادی نیز کم نداشته است. او در فیلم‌هایی همچون «امروز» رضا میرکریمی، «سد معبر» محسن قرایی، «جان‌دار» پدرام پورامیری و حسین دوماری، و «متری شیش و نیم» سعید روستایی حضور داشته است. یکی از نقاط عطف کارنامه سینمایی او، بازی در فیلم «ویلایی‌ها» به کارگردانی منیر قیدی است که در این فیلم توانست نامزد سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش مکمل زن شود.

او حالا یکی از چهره‌های سینمای ایران است. در سریال‌های «زیر خاکی» و «نیسان آبی» توانایی‌اش را در کمدی به رخ کشید و حالا با «جوکر» نشان داده که چگونه می‌توان تماشاگر را بدون شوخی‌های سطحی، مجذوب نگه داشت. به گفته خودش، دیگر تفاوتی بین مدیوم‌های سینما، تلویزیون و نمایش خانگی برایش وجود ندارد. آنچه برایش اهمیت دارد، نقش‌هایی است که چالش‌برانگیز باشند و او را از تکرار دور نگه دارند. قاسمی راهی طولانی را پیموده تا امروز به جایگاهی برسد که بتواند هم در نقش‌های کمدی و هم در نقش‌های جدی، توجه مخاطبان و کارگردانان را به خود جلب کند.

سیروس مقدم؛ این نقاشی‌های عجیب!

اگر اسم سیروس مقدم را بشنوید، احتمالاً اولین چیزی که به ذهن‌تان می‌رسد، همان «پایتخت» معروف است؛ سریالی که حالا دیگر خودش برای تلویزیون برند شده و برای مقدم هویت. اما ماجرای امسال او فقط ساخت فصل هفتم این سریال نبود، یک اتفاق متفاوت و جالب توجه هم در کار بود؛ بازگشت او به نقاشی.

در یک تصمیم خاص، تیتراژ پایتخت ۷ با نقاشی‌های خود سیروس مقدم تزئین شد! همان مردی که سال‌ها به قاب تصویر جان داده، حالا قاب‌های رنگی خودش را به تصویر تیتراژ آورد. این اتفاق این هفته در فضای رسانه‌ای دست‌به‌دست شد. بعضی‌ها گفتند حرکت نوآورانه‌ای‌ست، بعضی‌ها هم زبان به نقد گشودند. اما در هر دو حالت، نکته مهم‌تر این بود که مقدم بعد از ۴۵ سال دوباره دست به قلم‌مو برده و دنیای تصویر را جور دیگری تجربه کرده است. به گفته خودش بازگشتش به نقاشی را مدیون دوران خانه‌نشینی کروناست.

مقدم تنها کارگردان تلویزیونی ایران است که یک سریال را تا هفت فصل پیش برده و از معدود سریال سازهایی است که سال هاست در صحنه و در اوج برای تلویزیون فیلم می‌سازد، از آن زمان که با سریال‌هایی مثل «مسافر» و «پلیس جوان» به دلِ مخاطب راه پیدا کرد تا همین حالا که «پایتخت» را مثل یک قطار پرمسافر، فصل به فصل به جلو می‌برد. خیلی‌ها پایتخت را «فرندز ایرانی» می‌دانند؛ سریالی که با وجود افت‌وخیزها، توانسته خودش را در دل تماشاگر ایرانی جا کند.

مقدم همیشه قصه‌های ساده رو با چاشنی پیام‌های اجتماعی روایت کرده است؛ از گناه و وسوسه در «اغما» گرفته تا موضوع ربا در «تا ثریا» یا حتی مسائل خانوادگی در «پایتخت». گویا برای سیروس مقدم، قصه‌گویی فقط یک شغل نیست، یک جور شیوه زندگی است؛ فرقی نمی‌کند با دوربین یا با قلم‌مو.

الناز حبیبی؛ شوک «جان سخت»

الناز حبیبی اما با «جان سخت» در مسیری متفاوت قدم برداشت. قسمت چهاردهم این سریال چنان تأثیرگذار بود که بحث‌های بسیاری را برانگیخت. صحنه‌ای از این قسمت، با واکنش‌های گسترده‌ای همراه شد و برخی آن را نمادی از یک انتخاب دردناک دانستند؛ اینکه «مرگ را به تجاوز ترجیح می‌دهند».

حبیبی که بیشتر در کمدی‌های پرفروش حضور داشته، با «جان‌سخت» نشان داد که نمی‌خواهد به ورطه تکرار بیفتد. در «رمانتیسم عماد و طوبی» دومین فیلم بلند کاوه صباغ زاده خوش درخشید و کاندید بهترین بازیگر زن سی و نهمین دوره جشنواره فیلم فجر شد. در تئاتر نیز فعال بوده و برای «شاه‌ماهی» نامزد جایزه بهترین بازیگر زن جشنواره تئاتر فجر شد.

حبیبی از دوران کودکی و نوجوانی وارد عرصه بازیگری شده و با سریال «دردسرهای عظیم» به محبوبیت گسترده‌ای دست یافت. حضور او در «فسیل» که یکی از پرفروش‌ترین فیلم‌های سینمای ایران است، جایگاه او را در سینمای کمدی تثبیت کرد. در کنار فعالیت‌های سینمایی و تلویزیونی، او به تئاتر نیز علاقه دارد و اخیراً نمایش «جزیره لؤلؤ» را روی صحنه داشته است.

او که سابقه همکاری با کارگردانان نام‌آشنایی چون برزو نیک‌نژاد، حسین نمازی و حمید نعمت‌الله را دارد، این روزها مشغول ایفای نقش در فیلم «بت» به کارگردانی حمید نعمت‌الله است.

حبیبی که عاشق کتاب است، تجربیات مطالعاتی‌اش را در اینستاگرام با مخاطبانش به اشتراک می‌گذارد. به گفته خودش، هرگز بازیگری را به چشم یک شغل نگاه نکرده و تنها به دنبال نقش‌هایی بوده که بتوانند ماندگار شوند.

نوشته از درخشش «گیتی» در «جوکر» تا ماجرای نقاشی‌های عجیب «پایتخت»! اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

«تی‌تی» نیز مانند دو اثر قبلی پناهنده فیلمی کاراکترمحور است و همان‌طور که از نامش برمی‌آید جهان روایی زنانه‌ای دارند که دو شخصیت اصلی مرد این فیلم درنهایت حول شخصیت مرکزی آن؛ یعنی شخصیت تی‌تی و دغدغه‌های مخصوص‌ او شکل گرفته و گسترش پیدا می‌کنند.

روایت کاراکترمحور

روایت‌های داستانی در آثار سینمایی به دو شکل کلی قابل‌تقسیم است: اول: روایت‌های کاراکترمحور و دوم: روایت‌های پیرنگ‌محور. این تقسیم‌بندی دوگانه روشی مناسب برای تحلیل و بررسی جهان روایی آثار و درواقع یک تقسیم‌بندی نظری و منتقدانه است. اساساً هیچ داستانی وجود ندارد که صرفاً از پلات یا پیرنگ بی‌بهره باشد و تنها دل‌مشغولی آن ساختن یک کاراکتر جذاب باشد، همان‌طور که شخصیت بدون پلات بی‌معنا و غیرداستانی است. چرا که ساخت شخصیت داستانی بدون پلات و عدم‌ قراردادن کاراکتر در موقعیت داستانی امکان‌پذیر نیست. وقتی اشاره می‌کنیم که «تی‌تی» فیلمی شخصیت‌محور است این پیش‌فرض را در ذهن داریم و قصد ما این است تا از این مجرا به وجه غالب روایی این فیلم بپردازیم.

اساساً کاراکتر یا شخصیت در آثار روایی نمی‌توانند بالکل فاقد خصایص انسانی باشند یا ویژگی‌های فراواقعی داشته باشند. یعنی شخصیت برای باورپذیری نیاز به معرفی یا ترکیب کردن مجموعه‌ای معمول از خصائص انسانی دارد و نمی‌تواند خصائص شگفتی‌ساز و غیرقابل‌باور داشته باشد. به همین دلیل شخصیت‌های سینمایی علیرغم داشتن وجوه خاص و منحصربه‌فردشان برای مخاطب آشنا هستند. چراکه اساساً بار شگفتی‌آور‌ اثر به دوش خصایص ویژه و فراواقعی شخصیت نیست  بلکه بار اصلی شگفتی‌سازی و تازگی یک اثر را پیرنگ آن برعهده دارد و نه شگفتی شخصیت‌ها.

با این نگاه شخصیت‌های فیلم «تی‌تی» هرکدام واجد ویژگی‌های مشخص و متعارف مخصوص به خود هستند. از یکسو شخصیت زن فیلم را داریم و از سوی دیگر او را در بین دو کاراکتر مرد فیلم می‌بینیم که هردو به‌نوعی در پیوند با تی‌تی قرار دارند. دو شحصیت مردانه‌ای که دو وجه مختلف و متفاوت از وجوه مردانه را بازنمایی می‌کنند. از یکسو با مردی آرام، عالم و درون‌گرا (با بازی پارسا پیروزفر) مواجه هستیم و در مقابل مردی دور از ثبات،  و برون‌گرا (با بازی هوتن شکیبا) را می‌بینم که هردو نسبتی پیدا و پنهان با تی‌تی دارند. شخصیت تی‌تی نیز زنی است که خصائل سودایی و سادگی را توأمان دارد و توانسته است بین خصائل زندگی ایلیاتی و تمدن شهری ارتباط برقرار کند و حلقه واسط این دو دنیا شود.

می‌گویند تی‌تی خل‌وچل است اما واقعیت اینجاست که درعین سادگی‌ زنی به‌شدت قدرتمند است که با طبیعت همراه و همگام است. او تنها کاراکتر کامل فیلم است که مردان کنارش اتفاقاً آدم‌هایی هستند که زندگی بلد نیستند و در زندگی‌شان نقصی دارند.

تی‌تی زنی است که به قول خودش دارد «مثل انسان» زندگی می‌کند. مهربانی و اخلاق بچه‌گانه تی‌تی نشان از معصومیت بیش‌ازحد این زن دارد؛ زنی که در حول‌وحوش مردانی قرار دارد که اساساً به او یا به چشم زنی نابالغ نگاه می‌کنند یا یک هرزه. چراکه او با اجاره دادن رحم خود به زوج‌های نابارور، کسب درآمد می‌کند. تی‌تی نامزدی دارد (هوتن شکیبا) که مرد قابل اعتمادی نیست. اما نکته جالب اینجاست که تی‌تی پاک در افکار خودش غرق شده و چشمانش را به روی حقیقت (نامزدی که از او سوءاستفاده می‌کند) بسته است. ابراهیم اما این دیدگاه را به تی‌تی ندارد، به او می‌گوید تو مثل هیچ زنی نیستی که تا امروز دیدم و ذره‌ذره عاشقش می‌شود.

در این خط روایی سه کاراکتر(دو مرد و یک زن) در نسبت باهم قرار دارند و اتفاقاً این سه کاراکتر -و از همه مهم‌تر کاراکتر تی‌تی- به عنوان انسان‌هایی با ویژگی و درونیات خاص خود به‌خوبی برای  مخاطب قابل‌شناسایی است اما مشکل اصلی فیلم این است که این جهان‌های جداگانه و فضای روایی این سه کاراکتر هیچ‌گاه به هم نمی‌رسند. جدایی این جهان‌ها و عدم ارتباط و اتصال آن‌ها در روایت به این معناست که پیرنگ منسجمی در فیلم شکل نمی‌گیرد و سه جهان منحصربه‌فرد این سه کاراکتر، در عین جذابیت به همدیگر اتصال پیدا نمی‌کنند و روند منسجمی به خود نمی‌گیرند.

بازی شخصیت‌ها

فیلم سینمایی «تی‌تی» اثری با مختصات شخصیت‌هایی است که جهان‌های مخصوص به خود را می‌سازند. این شخصیت‌های جداگانه از نظر اجرایی در یک بافت تصویری زیبا و خوش آب‌ورنگ و کارگردانی شده ارائه می‌شود. بخشی از این کارگردانی حساب‌شده به بازی‌های روان و منطقی سه بازیگر اصلی معطوف می‌شود که بازی‌های جذاب و قابل‌توجهی ارائه می‌دهند.

یکی از ویژگی‌های کارگردانی آیدا پناهنده این است که -برخلاف بسیاری از کارگردان‌های مؤلف سینمای ایرانی- فیلم را از روی قصه دکوپاژ نمی‌کند. بسیاری از کارگردان‌هایی که در سینمای ایران دستی بر نوشتن فیلم‌نامه دارند فیلم‌نامه‌های خود را بر اساس نقاط کلیدی داستانی دکوپاژ می‌کنند و فیلمی در خدمت فیلم‌نامه می‌سازند. به گونه‌ای که چنین فیلم‌هایی عموماً ترجمه بصری و متناظر بزنگاه‌های داستانی است و ارزش فیلم بیش از آن که به وجوه بصری آن باشد به جنبه‌های داستانی آن برمی‌گردد. یکی از ویژگی‌های اصلی فیلم «تی‌تی» و سایر کارهای سینمایی آیدا پناهنده این است که این آثار به غیر از جنبه داستانی و فیلم‌نامه‌ای واجد ارزش سینمایی، توجه به بافت و رنگ، حرکت‌های آگاهانه دوربین و میزانسن جذاب است. به همین دلیل است که فیلم از جنبه کارگردانی یک سروگردن بالاتر از فیلم‌نامه قرار گرفته است. آن‌هم در شرایطی که پناهنده در این فیلم یک شخصیت جالب‌توجه و خوب زنانه را به سینمای ایران اضافه کرده است.

فیلم سینمایی «تی‌تی» فیلمی دراماتیک با مایه‌هایی از داستان فانتزی در فضاسازی و شخصیت‌پردازی است اما به جای آنکه ما را به عمق داستان و موضوعات مورد سؤال در فیلم؛ یعنی به پایان جهان نزدیک کند در سطح نگه می‌دارد تا یک پیام اخلاقی صادر کند: که هیچ‌چیز به اندازه مراقبت و تربیت از انسان‌ها اهمیت ندارد. این پیام اگرچه دربردارنده نگاه و فحوای خوبی است اما فاقد کاشت‌های داستانی در طول فیلم‌نامه است. یعنی درعین‌حال که این پیام از خلال فیلم به مخاطب منتقل می‌شود اما در طول اثر جا نمی‌افتد و عمق پیدا نمی‌کند.

نوشته جهان‌هایی که به هم نمی‌رسند اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

پخش جهانی فیلم «تی‌تی» را کمپانی DearmLab Films به مدیریت نسرین میرشب برعهده دارد.

الناز شاکردوست، پارسا پیروزفر و هوتن شکیبا بازیگران اصلی این فیلم هستند.

چهلمین جشنواره بین‌المللی فیلم مینیاپولیس از ۱۳ تا ۲۳ می (۲۳ اردیبهشت تا ۲ خرداد) برگزار خواهد شد.

نوشته حضور «تی‌تی» در جشنواره بین‌المللی فیلم مینیاپولیس آمریکا اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

جشنواره امسال با فیلم «تی‌تی» چهارمین ساخته آیدا پناهنده که موضوعی‌ بشردوستانه با محوریت زنان دارد، افتتاح خواهد شد. این فیلم داستان فیزیکدانی (پارسا پیروزفر) است که در حال کار بر روی فرضیه‌ای دربارۀ پایان جهان است و با زنی غیرمعمولی (الناز شاکردوست) ملاقات می‌کند که باردار است و هدفش خدمت به بشریت است.

آرمین میلادی، مدیر جشنواره، از دلایل انتخاب «تی‌تی» به عنوان فیلم افتتاح‌کننده دوره دهم جشنواره می‌گوید: «تی‌تی» فیلمی خوش‌‌ساخت است که رویکردی متفاوت نسبت به فیلم‌های ژانر اجتماعی مرسوم سینمای ایران و داستانی گیرا دارد که می‌تواند هم برای مخاطب ایرانی و هم برای مخاطب غیرایرانی جذاب باشد. در سالی که مخاطبان همیشگی‌ ما به دلیل شیوع ویروس کرونا بیش از یک سال از سینما دور بوده‌اند، این فیلم می‌تواند موجب شروعی گرم برای جشنواره باشد. در ضمن یکی‌ از اولویت‌های ما حمایت از فیلمسازان زن ایرانی است و خانم پناهنده یکی از موفق‌ترین فیلمسازان زن نسل جوان به شمار می‌آید.

جشنواره امسال در شرایطی آغاز می‌شود که کووید۱۹ بر سراسر جهان سایه افکنده و بسیاری از جشنواره‌ها را به تعطیلی کشانده است.

سایر برنامه‌ها و فیلم‌های منتخب دوره دهم جشنواره فیلم‌های ایرانی استرالیا به زودی اعلام خواهد شد.

برای اطلاعات بیشتر به وب سایت جشنواره به نشانی www.iffa.net.au مراجعه کنید‌.

نوشته «تی‌تی» آغازگر دهمین دوره جشنواره فیلم‌های ایرانیِ استرالیا اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

در ابتدای این نشست، علیرضا غفاری به حضور سه فیلمساز زن و سهم بیست درصدی بانوان در این دوره از جشنواره اشاره  و برای آن‌ها آرزوی موفقیت کرد.

پناهنده در ابتدا از اهالی رسانه بابت پوشش خوب اخبار تشکر کرد و گفت: اگر بخواهم درباره پروسه ساخت «تی‌تی» صحبت کنم به درازا می‌کشد، چون پروسه زمان‌بری بود.

ارسلان امیری، درباره همکاری با آیدا پناهنده اظهار کرد: همکاری من با آیدا پناهنده ادامه خواهد داشت.

الناز شاکردوست درباره چگونگی مراحل رسیدن به نقش‌های متفاوتی که در دو سال اخیر در آن‌ها حضور داشته، بیان کرد: تکنیک در رسیدن به نقش‌ها به کمک من می‌آید. اما از جایی به بعد همه تکنیک‌ها را فراموش خواهی کرد و با زندگی کردن با نقش این فرایند صورت می‌گیرد.

پناهنده درباره شخصیت امیرساسان که هوتن شکیبا آن را ایفا کرده است گفت: کاراکتر «امیر ساسان» پر از تناقض است و وجوه مثبت و منفی در وجودش دیده می‌شود، مانند تمامی آدم‌ها.

هوتن شکیبا، درباره حضور در نقش‌های جدی توضیح داد: من حضور در ژانر کمدی را دوست دارم، اما هدف من قبول کردن نقش‌هایی است که برایم چالش به همراه داشته باشد و ژانر فیلم برایم اهمیتی ندارد.

او درباره شانس دریافت سیمرغ در این دوره جشنواره گفت: سیمرغ گرفتن برایم ارزشمند است، اما بازی‌های خوب در این دوره از جشنواره زیاد است. امیدوارم فضا و محیط جشنواره همواره به صورت سلامت برقرار باشد و بتوان به راحتی و آرامش کار کرد.

هلیا کردبچه بازیگر خردسال فیلم نیز درباره تجربه بازیگری‌اش بیان کرد: کار کردن با آیدا پناهنده و ارسلان امیری برای من افتخار بزرگی بود و امیدوارم امکان همکاری مجدد برایم فراهم شود.

سودابه جعفرزاده، دیگر بازیگر فیلم درباره حضور در این پروژه توضیح داد: من افتخار همکاری با آیدا پناهنده را پیش‌تر هم داشتم و کار کردن با او برای من آموزه‌های بسیار دارد و ممنونشان هستم.

علیرضا افکاری، درباره آهنگسازی فیلم «تی‌تی» گفت: تجربه همکاری با آیدا پناهنده برایم جالب بود و جدا از همکاری موسیقایی در هنگام تولید کار به یک درک مشترک رسیدیم که امیدوارم نتیجه‌اش رضایت‌بخش باشد. هدف ما یک ملودی رومنس بود که در زمان کمی به این مهم رسیدیم.

در ادامه عماد خدابخش در خصوص تدوین این فیلم بیان کرد: من کنار آیدا پناهنده و ارسلان امیری در این حرفه بزرگ شدم و به اعتقاد من فیلم از بعد تدوین نیز محصول آیدا پناهنده است.

فرشاد محمدی درباره فیلمبرداری این اثر سینمایی توضیح داد: این فیلم جزو آثار محدودی بود که آن را با جان و دل فیلمبرداری کردم. همکاری با آیدا پناهنده من را دچار تب خلاقانه‌ای کرد که پیشتر کمتر به سراغم آمده بود و من سعی کردم به روح اثر وفادار باشم. در این فیلم ارتباط ویژه‌ای با بازیگر داشتم، برای الناز شاکردوست تصویر بسیار مهم بود و به من انرژی می‌داد. مثلا صحنه‌ای که «تی‌تی» کولی‌وار دل به دریا می‌زد آن‌قدر من را به وجد آورد که که دیگر خجالت کشیدم از ادوات و تجهیزات استفاده کنم برای همین من هم کولی‌وار با دوربین به آب رفتم.

آیدا پناهنده درباره نشانه‌های مذهبی در فیلم «تی‌تی» گفت: این موضوع نه فقط در این اثر بلکه در فیلم‌های قبلی‌ من هم دیده می‌شود و رگ و ریشه ایمانی در آیدا پناهنده وجود دارد که نوشته می‌شود و به تصویر درمی‌آید.

الناز شاکردوست در پاسخ به اینکه آیا کارکردنش با کارگردان‌های زن عامدانه است، گفت: من به کارگردان‌ها، جنسیتی نگاه نمی‌کنم و بیشتر برایم وجه انسانی نقش مهم است. اما به هر حال زمانی که زن‌ها کنار هم قرار می‌گیرند و از هم حمایت می‌کنند نتیجه کار بسیار شگفت‌انگیز می‌شود.

پناهنده درباره وجود رگه‌های سوررئالیسی و جادوگر بودن شخصیت «تی‌تی» توضیح داد: «تی‌تی» برای من شبه قدیسی بود که به دلیل گذشته کولی‌وارش به جهان واقعی‌تری نسبت به ما رسیده بود. جادوگر واژه درستی نیست، چیزی که می‌توانم بگویم این است که برای من «تی‌تی» یک شبه قدیس بود.

عباس عباسی، در ابتدا با بیان اینکه جای پارسا پیروزفر در اینجا خالی است، افزود: باید از آیدا پناهنده تشکر کنم که با این که می‌دانست فیلم در دو بخش اصلی داوری نمی‌شود اما امکان داوری شدن را به ما داد.

آیدا پناهنده درباره اینکه در این فیلم کارگردانی به چشم نمی‌آید، گفت: من یاد گرفتم که در فیلم خودم را به رخ نکشم و از رخشان بنی‌اعتماد یاد گرفتم که آن سوی دوربین مسائل دیگری هم وجود دارد.

شاکردوست در پاسخ به چرایی حضورش در آثار تجاری توضیح داد: به نظر من این موضوع اتفاق بدی نیست که بازیگر در فیلم‌های تجاری که لودگی ندارد بتواند مخاطبانی را با خود همراه کند تا به خاطر او به تماشای سینمای هنری بنشیند. من با چنین انتخاب‌هایی تجاربی را با خودم به سینمای جدی‌تر می‌آورم.

در ادامه خدابخش درباره تدوین این اثر سینمایی گفت: فیلم «تی‌تی» سادگی دارد که این ماجرا باعث می‌شود تدوین آن هم روان باشد. اما قسمتی که «تی‌تی» در آب می‌رود کمی سخت بود. جدا از این فیلم تدوین «زالاوا» نیز کار سخت و جذابی بود.

امیری که با فیلم «زالاوا» در جشنواره امسال حضور داشت، گفت: می‌خواهم صادقانه اعتراف کنم که من فیلمسازی را از آیدا پناهنده یاد گرفتم و از ایشان تشکر می‌کنم.

پناهنده در پایان گفت: امیدوارم بتوانم شرافتم را نسبت به سینما حفظ کنم. این آخرین فیلم من در شمال ایران است و می‌خواهم از مردم این خطه تشکر کنم. امیدوارم که فیلم‌های من را دوست داشته باشید.

شاکردوست با اشاره به سختی ساخت این فیلم افزود: ما در زمستان و در سی و پنج جلسه این فیلم را کار کردیم و دلم می‌خواهد بگویم شرایط این فیلم شرایط معمولی نبوده و امیدوارم از این کارحمایت کنید.

نوشته نشست فیلم «تی‌تی» برگزار شد/ آیدا پناهنده: نشانه‌های مذهبی در تمام آثار من دیده می‌شود اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

خسرو دهقان متولد سال ۱۳۲۶ در شیراز، منتقد سینما است و در کارنامه حرفه‌ای خود داوری جشنواره فیلم فجر، جشنواره فیلم دفاع مقدس و جشن خانه سینما را دارد.

علی لقمانی متولد سال ۱۳۴۱ در مشهد، مدیر فیلمبرداری است. او فیلمبرداری فیلم‌های سینمایی و مستند متعددی را برعهده داشته است. «هنگام که گریه می‌دهد ساز»، «گلدونه، مش رحیم، صغرا و دیگران»، «کاغذ خروس‌نشان» و «دستگاه» از آثار مستند و «شهر زیبا»، «اشک سرما»، «عیار ۱۴» و «عروس آتش» از فیلم‌های سینمایی است که لقمانی مدیر فیلمبرداری آنها بوده است.

سیدسلیم غفوری متولد سال ۱۳۵۲ در رشت مستندساز، تهیه‌کننده و مدیر شبکه افق سیما است. غفوری پیش از این مدیر شبکه مستند و عضو هیئت انتخاب و داوری جشنواره‌های گوناگون از جمله جشنواره فیلم فجر و فیلم کوتاه بوده ‌است. «جنگ پنهان»، «پارسیان زنگبار»، «آسیایی‌ها به غزه می‌روند»، «کاروان آزادی» و … تعدادی از مستندهایی هستند که سیدسلیم غفوری ساخته است.

علی راضی متولد سال ۱۳۵۷ در شیراز عضو رسمی انجمن مولفان دراماتیک اروپا است. او مدرس سینمای مستند در بورگین فرانسه است و طراحی و کارگردانی فیلم‌های مستند از جمله مستندهای «بیست روزی که تهران را تکان داد» و «آنچه که نمی گوییم» را در کارنامه دارد. مطالعات گسترده درباره ارتباط مفاهیم «واقعیت» و «مستند» در سینما و تئاتر، تدریس  در کنسرواتوار پاریس ۱۳، دانشگاه روان فرانسه، طراحی و کارگردانی بیش از ده اجرای تئاتر بخشی دیگر از کارنامه حرفه‌ای اوست.

آیدا پناهنده متولد سال ۱۳۵۸ در تهران فیلمنامه‌نویس، کارگردان و تهیه‌کننده است. او پس از ساخت فیلم‌های کوتاه، مستند و نیمه بلند که جوایز بسیاری از جشنواره‌های داخلی و بین المللی برایش به ارمغان آوردند، فیلم‌های سینمایی «ناهید» و «اسرافیل» را کارگردانی کرد. «تی تی» تازه‌ترین فیلم او هنوز اکران عمومی نشده است.

حسام اسلامی متولد سال ۱۳۶۰ در اهواز مستندساز و تهیه‌کننده سینمای مستند است. اسلامی در جشنواره‌های مختلف فیلم کوتاه و مستند داور بوده است. «یادداشت‌های عراق»، «رشید»، «خانه ما»، «متهمین دایره بیستم»، «بی کودکی» و … تعدادی از آثار کارنامه حسام اسلامی است.

مرتضی پایه‌شناس متولد سال ۱۳۶۱ در تهران، تهیه‌کننده، فیلمبردار، تدوینگر، دبیر هیات‌ مدیره انجمن مستندسازان و عضو کمیته عضوگیری انجمن مستندسازان است. پایه‌شناس مستندهای «گلوله باران»، «فیلم ناتمامی به دخترم سمیه»، «جای خالی یک نفر»، «جایی که زندگی می‌کنیم» و … را کارگردانی کرده است.

چهاردهمین جشنواره بین‌المللی فیلم مستند ایران، «سینماحقیقت» با دبیری محمد حمیدی‌مقدم به صورت آنلاین از ۲۵ آذرماه شروع شده و آئین اختتامیه چهارشنبه سوم دی ماه برگزار می‌شود.

نوشته معرفی داوران بخش مسابقه ملی چهاردهمین جشنواره سینماحقیقت اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

آیدا پناهنده نویسنده و کارگردان، ارسلان امیری نویسنده، مستانه مهاجر تهیه کننده، هدی زین العابدین بازیگر، سعید عقیقی منتقد و مدرس سینما، کورش جاهد کارشناس سینما و جمعی از عوامل فیلم، مهمانان چهارصد و شصت و ششمین نشست باشگاه فیلم تهران هستند.‌

آیدا پناهنده نویسنده و کارگردان، ارسلان امیری نویسنده، مستانه مهاجر تهیه کننده، مرتضی قیدی مدیر فیلم برداری، هایده صفی یاری تدوین، رضا سخایی دستیار اول کارگردان و برنامه‌ریز، کیوان مقدم طراح صحنه، سارا سمیعی طراح لباس، جهانگیر میرشکاری و مهدی ابراهیم زاده صدابرداران، حسین ابوالصدق صداگذار، مجید پوستی موسیقی، سودابه خسروی طراح چهره پردازی، امید صالحی عکاس، سید محمدصادق لواسانی مشاور رسانه ای، هدیه تهرانی، مریلا زارعی، هدی زین‌العابدین، پژمان بازغی، علی عمرانی، سهیلا رضوی، پوریا رحیمی‌سام، سودابه جعفرزاده و یوسف بختیاری جمعی از عوامل و بازیگران این فیلم هستند.

علاقمندان برای حضور دراین نشست می‌توانند به فرهنگسرای ارسباران واقع در خیابان شریعتی بالاتر از پل سیدخندان‌، خیابان جلفا مراجعه و یا با شماره‌های ۲۰- ۲۲۸۷۲۸۱۸ تماس بگیرند.

نوشته فیلم سینمایی «اسرافیل» در فرهنگسرای ارسباران اکران و نقد می‌شود اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

وی ادامه داد: مردم با هرفرهنگ ، قومی و نژادی سینمای ایران را دوست دارند و در مقابل از مسئولان سینما توقعاتی دارند.

گبرلو در ادامه درگذشت همایون شهنواز کارگردان  فیلم «دلیران تنگستان» را تسلیت گفت.

مجری برنامه «شب های شفاهی» با بیان اینکه در شهرستان ها سالن های سینماها بسیار کم است،افزود: امیدوارم مسئولان تلاش کنند و سالن های سینمایی متعددی را برای همه شهرهای ایران فراهم کنند زیرا شرایط امروز سالن های سینما به گونه ای است که رفت و آمد سخت است، مسیر زیادی را باید طی کنند تا به سالن ها برسند اما با برنامه ریزی صحیح و ساخت سالن های مدرن و متعدد می توانیم مخاطب زیادی را جذب کنیم.

آیین نامه شورای صنفی نمایش به ما ابلاغ نشده است

در ادامه محمدرضا صابری دبیر و سخنگوی انجمن سینماداران در گفتگوی تلفنی درباره فیلم« آن سوی ابرها» به کارگردانی مجید مجیدی گفت: قرار بود این فیلم بعد از جشنواره فیلم فجر از ۲۵ بهمن در سینماهای کشور به اکران عمومی درآید اما با توجه به اینکه همه کارهای فنی فیلم در کشور هند انجام شد و متریالی که فرستاده بودند کامل نبود و قرار بود فیلم با زیرنویس و دوبله اکران شود که این امر مهیا نشد به همین دلیل قرار است از اول اردیبهشت ماه این فیلم با زیرنویس و دوبله به اکران عمومی درآید.

وی درباره آیین نامه شورای صنفی نمایش نیز گفت: با شناختی که از آقای حیدریان داریم توقع داشتیم آیین نامه جدید با صنوف مطرح شود اما نظر صنوف در این آیین نامه دیده نشده و به ما ابلاغ نشده است.

وی ادامه داد: ما تعجب کردیم که چرا نظر ما را جویا نشده بودند. در جلسه فوق العاده در انجمن سینماداران درخواست ملاقات با ریاست سازمان را مبنی بر اینکه چرا نظر ما در آیین نامه لحاظ نشده، را دادیم.

صابری گفت: در سال گذشته مخاطبین سینما ثابت کردند که هر وقت فیلم خوب داشته باشیم، استقبال می کنند. امیدوارم در اسفندماه شاهد رونق سینماها باشیم.

نجفی و بابائیان به ما اعتراض نکردند

غلامرضا فرجی نیز در تماسی تلفنی گفت: آیین نامه شورای صنفی نمایش دو ساله بود که ۷ اسفندماه دوران ۲ ساله اش به اتمام رسید. سال های گذشته آیین نامه هایی که به صنوف ابلاغ می شد ، در آن نقطه نظرات صنوف را جویا می شدند اما آیین نامه سال  بدین شکل نبود و۹۷ هنوز به ما ابلاغ نشده است.

وی ادامه داد: اگر آیین نامه سال ۹۷ را دست اندرکاران سینما خیلی زودتر تصمیم گیری می کردند برای اسفندماه امسال اکران پر رونقی داشتیم. اما متاسفانه در بلاتکلیفی به سر می بریم.

فرجی در پاسخ به اشاره گبرلو درباره کمیته تخلفات نیز گفت: قطعا باید تعدادی از تهیه کنندگان عضو این کمیته باشند تا تخلفات را ابلاغ کنند.

وی درباره صحبت های احمد نجفی و اعتراض هایش نسبت به اکران «من یک ایرانی ام» نیز گفت: قاعده شورای صنفی این بود که  تخلفات را بگویند. ما نه از طرف نجفی و نه از طرف پخش کننده نامه ای مبنی بر اعتراض انها در شورای صنفی نداشتیم.در شورای صنفی نمایش اگراز طرف توزیع کنند گان تخلفی صورت گیردابلاغ و در کمیته تخلفات برررسی می شود. به عنوان مثال، اگر تعداد سانس کم شده باشد شورا اعلام می کند که اکران فیلم باید یک هفته دیگر ادامه داشته باشد.

فرجی تاکید کرد: باید بین پخش کننده و تهیه کننده فیلم هماهنگی وجود داشته باشد تا کم و کاستی ها بر گردن شورای صنفی نیافتد.

فرجی یادآور شد: اکران مناسب فیلم برعهده شورای صنفی نیست. تهیه کننده و توزیع کننده رایزنی می‌کنند، قرارداد می بندند ، در شورای صنفی ثبت می شود و فیلم اکران می شود.

وی درباره اکران نوروزی نیز گفت: اکران نوروزی در حد گمانه زنی است. سینمادار و پخش کننده ها به دلیل اینکه تکلیفشان مشخص نیست نمی توانند برنامه ریزی کنند. سرگروه هفتم نیز هنوز مشخص نشده است.البته می خواهند سینما ماندانا را به چرخه اکران برگردانند اما منتظر وضعیت نهایی آیین نامه هستیم.

فرجی ادامه داد:  امیدوارم در سبد نوروزی امسال تنوع ژانردیده شود تا شروع خوبی برای صنعت سینمای کشورداشته باشم.

بی مهری گریبان نجفی را گرفت

در ادامه داریوش بابائیان پخش کننده فیلم «من یک ایرانی ام» نیز گفت: فیلم آقای نجفی در ژانرهایی ساخته شده که ما درکنار فیلم های طنز و پر فروش به سختی می توانیم به آنها برسیم. ما نباید درباره فیلم ها پیش داوری کنیم که فیلم در آینده می فروشد یا نمی فروشد. باید در ابتدا اکران سانس ها را درست بدهیم اما اگر در روز اول سانس تنظیم شده ندهیم به مشکل می خورد. من نمی گویم فیلم نجفی باید پر فروش می شد اما از ابتدا اکران مناسب نداشت.

وی درباره آیین نامه اکران نیز گفت: خوشحالم که این آزمون و خطا که حدود ۸ سال است فکر می کنیم درست است،اینبار حیدریان خطایی را انجام می دهد که فکر می کنم درست باشد. امیدوارم این آیین نامه برای ۴ سال تدوین شود و تداوم دار داشته باشد . اگر در وسط سال هیچ گونه تبصره و ماده غیر آیین نامه ای به آن اضافه نشود سال خوبی برای سینما خواهیم داشت.

بابائیان یاداور شد: احمد نجفی در دوره قبل ریاست جمهوری در دل شورای عالی سینما بود و چون در این دوره نبود ، بی مهری همکاران گریبان او را گرفت. او در حدود ۳ سال به سراغ سرگروه ها برای اکرا ن فیلمش می رفت اما موفق نشد.

این پخش کننده ادامه داد: روزی که می‌خواستم فیلم را اکران کنم از او امضا گرفتم که با رضایت کامل از شرایط موجود فیلم را اکران می کند اما از فیلم هیچ حمایتی نشد.تقاضا دارم از فیلم هایی که ضرر می دهند حمایت کنیم. امروز شاهدیم بسیاری از دفاتر پخش از بین رفته اند  درحالیکه باید دفاتر فیلم قوی باشد تا بتوانیم حمایت کنیم.

روسری آبی ،هامون، بانو کجاست؟

در ادامه آیدا پناهنده و مستانه مهاجر از دیگر میهمانان شب های شفاهی بودند که گبرلو در ابتدا روز زن را به آنها تبریک گفت.

مستانه مهاجر درباره تهیه کنندگی فیلم آیدا پناهنده و همکاری با او گفت: پناهنده ایشان یکی از معتبرترین کارگردان های سینمای ایران است که موفقیت های زیادی داشته است.علاوه برآن فیلمنامه ای درخشان به دستم رسید، عاشقانه ای اجتماعی که دوست داشتم آنرا تهیه کنم.

وی ادامه داد: علت انتخابم برای تهیه کنندگی فیلم جایزه های فیلم ناهید نبود دلیل اصلی این بود که ایشان یکی از مفاخر کشور ما هستند.

مهاجر درباره نگاه ارزشمند فیلمساز نیز گفت: منظورنگاه مولف است. سینمای مستقل یعنی لوباجت ، با یک دو بازیگر. دراین فیلم همه عوامل حرفه ای بودند و همه با رضایت کامل کار را تمام کردند.

وی ادامه داد: من خاک سینما را خوردم در سینما بزرگ شدم و یاد گرفتم که چگونه نقش مولف را نگه دارم. در طول این سال ها با کارگردان هایی کار کردم که خودشان تهیه کننده بودند. در دهه ۷۰ آدم هایی فیلم تهیه می کردند که موفق هم بودند اما نگاه من از سینما حمایت از کارگردان است.

وی ادامه داد: در این مدت کوتاه با همه ناملایمتی که در اکران داشتیم، موفق بودیم. من آگاهانه فیلمنامه و کارگردان را انتخاب می کنم. جایزه برای من جذاب هست اما تعیین کننده نیست. من معتقدم هر کارگردانی که فیلم اولش موفق باشد در فیلم دوم کارش سخت تر می شود. نگاه و انتخابم درباره این فیلم درست بوده و خوشحالم که با پناهنده کار کردم.

مهاجربا بیان اینکه ۶۲ جلسه فیلمبرداری و ۲ ماه پیش تولید داشته است، گفت: خیلی ها به من می گویند چرا اولین فیلمت را سنگین شروع کردی؟ من معتقدم که یک روز و یک شب تهیه کننده نشدم . من ۱۱ سال کار کردم تا به تهیه کنندگی برسم و همیشه با آداب آن پیش رفتم. این تعاریف در کار برای من کم رنگ و بی معنی است و مهم این است که احساسات کارگردان را به درستی برای مردم بیان کنیم. اسرافیل از نظر تولید کار به شدت سختی بود و من معتقدم سینما هزینه دارد و هزینه ان از نظر روحی و اقتصادی بسیار سنگین است و تهیه کنندگی مساوی است با اقتصاد سینما.

تهیه کننده «اسرافیل» درباهر اکران فیلم گفت: از اوایل تولید پخش ما با هدایت فیلم بود و در پروسه ساخت هم همراه ما بودند اما این فصل اکران فیلم نبود و ما پاییز را برای اکران در نظر داشتیم. چرا فیلم باید زمانی اکران شود که همزمان با اکران های نوروز باشد.آقایان سعیدی پور و سرتیپی،تابش و فرجی به ما لطف بسیار لطف و کمک کردند . چرا الان خود سینمادارها باید متاسف باشند که فیلم با فروش خوب برداشته می شود.

مهاجر در پاسخ به سوال گبرلو مبنی بر اینکه مشکل این است که پیشداوری به فیلم های اصیل و حرفه ای آسیب می زند؟ پاسخ داد:پیش داوری درباره اسرافیل از جشنواره فیلم فجر شروع شد و ما همزمان در جشنواره برلین انتخاب شدیم اما اینکه در جشنواره های خارجی در چه بخشی فیلم حضور داشته باشد، مهم است. با پناهنده مشورت کردیم و می‌دانستم راضی نیست فیلم در آن بخش شرکت داشته باشد و تعامل بین ما از همینجا شروع شد.

وی ادامه داد: ماجرا را سیاسی کردند درحالیکه من با سیاست فاصله دارم. همه جا پر شد که فیلم را به جشنواره برلین ندادیم. هر جا می رفتم می گفتند فیلم شما کند است . من معنی کند بودن فیلم را نمی فهمم. منعقد شدن داستان نسبت به موضوع یک ریتمی دارد. میزانسن طوری است که روایت می کند. این پیشداوری ها صحیح نیست. در ابتدا افتاد گردن سینمادار که فیلم را نمی خواهد. درحالیکه فیلم یک درام عاشقانه است، استار هم داریم، فیلم جایزه زیادی برد و پول هم داشت. سوال این است که مشکل چیست؟ گفتند این فیلم ۳۰۰ میلیون بیشتر نمی فروشد. این صحبت ها از کجاست؟ از خود جشنواره شروع شد. بنابراین جای این نوع فیلم های فاخر در جشنواره فیلم فجر نیست.

مهاجر با بیان اینکه ۲۳ سال در سینما به همه خدمت کرده است، خاطرنشان کرد: درباره فیلم ها پیش داوری نکنیم.سینمای دهه ۷۰ ما کجاست؟ روسری ابی ،هامون، بانو کجاست؟ ما با آن سینما عاشق شدیم. سینما باید چرخه اقتصادی داشته باشد، باید زنده باشد.من صف طولانی برای کلاه قرمزی و شهر موش ها ایستادم. آن سینمای کودک امروز کجاست؟

وی ادامه داد: به من می گویند اکران اسرافیل در نوروز هم ادامه خواهد داشت اما با ۷ فیلمی که نوروز می آید آیا مجالی برای ما می ماند؟. فیلم فروش خوبی دارد. اکران آن در شهرستان ها شروع شده است.

وی با بیان اینکه می خواهد اکران «اسرافیل» ادامه داشته باشد، گفت: یکی از دوستان گفت حیف است که این فیلم با فروش بالا از اکران برداشته می شود.

فیلمسازان را به سمت ساخت فیلم‌های کمدی هدایت نکنیم

در ادامه آیدا پناهنده کارگردان فیلم درباره همکاری اش با مستانه مهاجرگفت: بعد از نوشتن فیلمنامه به دنبال تهیه کننده بودیم و با دو، سه نفر هم صحبت کرده بودیم تا اینکه متوجه شدم مهاجر دوست دارد تهیه کنندگی را دنبال کند. می‌دانستم مهاجر نگاه من را دوست داشتند. آدمی مثل مهاجر تفاوتش با برخی از تهیه کننده های امروز این است که سال ها کارکردن با بزرگان سینمای ایران در کارنامه کاری اش او را در نگاهش متفاوت می کند. مهاجر تهیه کننده ای است که سینما برایش مقدس و قابل احترام است.

وی در پاسخ به این سوال که مستقل بودن را در سرمایه گذاری می داند؟ پاسخ داد: فیلم ما در اشل خود فیلم فاخری بود ضمن اینکه مهاجر بودجه کلانی بر ای ساخت فیلم جذب کرد منظور من از فیلمساز مستقل بحث نگاه فیلمساز مستقل است.

پناهنده درباره پرداختن دوباره به زنان در فیلم دومش توضیح داد: این فیلم فیلمی انسانی درباره ۲ زن و یک مرد است. من فیلم نمی سازم که از زنان حمایت کنم زیرا زنان سرزمین ما نیاز ندارند که یک فیلمساز از آنها حمایت کند. اسرافیل یک فیلم عاشقانه است.

کارگردان «اسرافیل» افزود: من یک سری ایده ها و خاطراتی دارم که فکر می کنم در ذهنم انبار شده و باید انبار ذهنم باید خالی شود. من زن هستم و حس می کنم قصه هایی هست که هنوز گفته نشده و تصاویری از زنان سرزمینم در ذهنم هست که هنوز بر پرده سینما نیامده است اما به این مهنا نیست که فیلم بعدی ام هم درباره زنان باشد.

وی درباره موفقیت دو فیلمش گفت:علت موفقیت ناهید و اسرافیل این بوده که آدم های داستان ها وجود داشتند و ما  فقط آنها را به صورت  قصه ای دراماتیک درآوردیم.

پناهنده درباره انتخاب بازیگران فیلم نیزگفت: پژمان بازغی اولین بازیگری بود که برای «اسرافیل» انتخاب شد حتی قبل از نوشتن فیلمنامه با او برای این نقش صحبت کرده بودم. هدیه تهرانی از لحظه شروع نوشتن فیلمنامه در ذهنم بود. کاریزمایی در جان اوست که فکر می کردم مناسب ترین بازیگر برای این نقش بود و مزیلا زارعی هم به دلیل پیچیده بودن نقش انتخاب شد. مریلا در جاهایی به اوج و قدرتی رسید که می توان گفت در بازیگری بی رقیب است.

پناهنده نیز گفت: اعلام شده گردش مالی سینمای ایران ۱۷۰ میلیارد تومان بوده که ۱۵۰ میلیارد آن از سینمای کمدی بوده است. این درحالیست که بخشی از این فیلم ها نه فیلم هستند و نه کمدی و جای آنها در سینمای ایران نیست، می تواند در قاب تلویزیون باشد. من مخالف شادی مردم نیستم اما باید بگویم تغییر ذائقه مردم خطرناک است. کسانیکه سیاست گذاری می کنند دارند دست به کار خطرناکی می زنند. تلویزیون ما دیگر تلویزونی نیست که رضا عطاران در آن سریال بسازد در این برهوت تلویزیون مردم به سمت سینما هجوم می آورند.

وی ادامه داد: امروز بیشتر سینماگران به سمت ساخت فیلم های کمدی رفته اند. برای سینمای ایران متاسفم. سینمایی که از مهرجویی، بنی اعتماد به اینجا رسیده است.فیلم خوب دیدن، تاتر خوب دیدن و کتاب خوب خواندن یادمان رفته است. بر سر فرهنگ ملت چه می‌خواهد بیاید؟

سینمای اجتماعی اتفاق مهمی است

پژمان بازغی در تماس تلفنی درباره حضورش در این فیلم، گفت: پناهنده تنها کارگردانی است که ۲ بار افتخار همکاری با او را داشتم. سینمای اجتماعی یکی از اتفاقات مهم سینمایی امروز ما است.اولین بار بود در مقابل هدیه تهرانی بازی می کردم او از بازیگران حرفه ای است. پناهنده کارگردان بسیار وسواسی است و این برای من به عنوان بازیگر خوب بود زیرا درباره نقش بسیار باهم صحبت کردیم. امیدوارم برای فیلم بعدی شان هم جایی داشته باشم.

وی درباره همکاری با همسرش مستانه مهاجر نیز گفت: اولین کار مهاجر به عنوان تهیه کننده بود، کار سنگینی برداشت به عنوان بازیگر  از او تشکر می کنم که بسیار صبور بود وناملایمات را با صعه صدر بخشید. من معتقدم تهیه کنندگی او را ۲۰ سال جلو انداخت.

در ادامه امیری یکی از نویسندگان اسرافیل در تماس تلفنی درباره همکاری با همسرش آیدا پناهنده گفت:همکاری مشترک در طی سالیان موجب شده خاطرات زیادی باهم داشته باشیم و نمی‌دانم این خاطرات از خانم پناهنده است یا ذهن من. فیلمنامه اسرافیل یک سال طول کشید و ۲ ماه بعد از اتمام فیلمنامه و انتخاب لوکیشن دوباره بازخوانی شد. همه بخش ها را باهم می نویسیم و در هیچ موردی تفکیک نداریم. من معتقدم فیلمنامه نویس ایده ها را پیاده می کند اما در نهایت کارگردان بیشترین تاثیر را دارد.

نوشته زنان سرزمین ما نیاز به حمایت فیلمسازان ندارند/ سینما تنها برای خندیدن نیست اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

فیلم‌های کوتاه روشنایی‌های شهر، تاج خروس، گلدان‌های زمستانی و چراغ خورشیدی که در فاصله سال‌های ۱۳۸۵تا ۱۳۹۰ساخته شده و موفق به کسب جوایز مختلفی از جشنواره‌های داخلی و بین‌المللی شده‌اند، دی‌ و بهمن‌ماه در گروه هنر و تجربه به نمایش در می‌آیند. تصویربرداری این فیلم‌ها را محمد رسولی و امین جعفری بر عهده داشته‌اند و بازیگرانی مانند فرهاد اصلانی، پانته‌آ بهرام ، رضا بهبودی، ناز شادمان، افشین کتانچی و سیامک سروی در نخستین تجربه‌های فیلمسازی آیدا پناهنده همکاری کرده‌اند.

آیدا پناهنده فارغ التحصیل سینما از دانشکده سینماتئاتر است که پس از ساخت چندین فیلم کوتاه، مستند، تلویزیونی و فیلم سینمایی تحسین شده «ناهید»، «اسرافیل» را به عنوان دومین فیلم سینمایی خود به تهیه کنندگی مستانه مهاجر در آستانه اکران دارد. این فیلم با بازی هدیه تهرانی، مریلا زارعی، هدی زین‌العابدین و پژمان بازغی بهمن‌ماه اکران می‌شود.

نوشته نمایش فیلم‌های کوتاه آیدا پناهنده در گروه هنر و تجربه اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

مستانه مهاجر که تهیه‌کنندگی این اثر را بر عهده دارد، دراین‌باره گفت: «اسرافیل» فیلم خیلی سنگینی بود و خودم آن را دوست داشتم. فکر می‌کنم بهترین نتیجه را با کمک همه عوامل گرفتم. از همه دوستانی که در این کار پر از حادثه من را همراهی کردند تشکر می‌کنم.

این تهیه‌کننده درباره ماجرای انتشار خبر حضور فیلمش در جشنواره برلین گفت: این خبر را ما منتشر نکرده بودیم ولی یک روز این خبر اعلام شد و من مجبور شدم به صورت رسمی این خبر را اطلاع‌رسانی کنم تا بتوانیم از حاشیه‌هایی که ممکن بود برای فیلم به وجود بیاید، جلوگیری کنیم.

وی همچنین با اشاره به این که فیلم در بخش فروم جشنواره برلین انتخاب شده بود، اظهار کرد: بخش فروم، بخشی است که فیلم تنها سه اکران دارد و به نمایش درمی‌آید، اگر بخش اصلی بود، احتمالا فیلم را می‌فرستادیم، ولی چون این‌طور نبود ما هم تصمیم گرفتیم صبر کنیم.

آیدا پناهنده، کارگردان «اسرافیل» در پاسخ به این سوال که با فیلمی دوپاره روبه رو هستیم،  اظهار کرد: حتی می‌توان گفت با فیلم سه‌پاره‌ای روبه رو هستیم. ساختار فیلم اینگونه است که اصلا قرار بود این طور باشد، داستان با یک کاراکتر شروع می‌شود بعد به کاراکتر دیگری می‌رسد، ولی فیلم‌های خیلی بزرگی در سینمای جهان ساخته شده‌اند که همین چندپارگی دارد و باید منتظر بمانید که این داستان‌ها کجا به یکدیگر می‌رسند و همدیگر را کامل می‌کنند.

این کارگردان با اشاره به پذیرفته شدن فیلمش در جشنواره‌های بین‌المللی است، گفت: امریکای جنوبی، آسیا و اروپا فیلم «ناهید» اکران گسترده‌ای داشت و آدم‌های زیادی این فیلم را دیدند و من توانستم با مردم عادی درباره آن بحث کنم و برایم جالب بود که زن‌هایی در کشورهای دیگر هم بودند که با همین مشکلات روبه رو بودند و این بخش برای من جذابیت زیادی دارد.

پناهنده درباره ریتم فیلمش که آن‌را کند دانستند، گفت: به نظر من این ریتم کمی کند است و قرار نیست همه فیلم‌ها تند باشند و به ناچار برخی فیلم‌ها هستند که باید آرام‌تر پیش بروند، اما فیلم‌هایی هستند که حتی ریتم کندتری هم دارند.

مریلا زارعی در ادامه نشست گفت: ما دوست داریم نقطه‌نظرات را بشنویم و البته کمی ‌مظلوم واقع شده‌ایم. من اولین بار وقتی فیلم را می‌بینم تا احساسم را بدانم و نظر بدهم، زمان می‌برد. فیلم را دوست داشتم، حس و حالش را دوست داشتم. زنانگی در فیلم جاری بود که طی فیلم حس می‌کردم دوست داشتم بازیگر فیلم نبودم و بیشتر خودم را در احوال فیلم قرار می‌دادم.

وی افزود: در انتخاب نقش‌ها، خانواده سخت‌گیری دارم و آنها فیلم را خیلی دوست داشتند. برام جالب شد که فیلم را ببینم. ابعاد کشف‌نشده‌ای در فیلم است که با یک بار دیدن، نمی‌توان به آن اشاره کرد.

زارعی اطهار کرد: یکی از درخشان‌ترین همکاری‌های من بود و تلاش کردم نقش متفاوتی را ایفا کنم.

پوریا رحیمی سام نیز در  این نشست بیان کرد: چیزی که برای من آموزنده بود، بزرگ منشی بازیگران باتجربه فیلم بود. من خیلی ممنونم از این صفت بزرگی که برای ما به یادگار گذاشتند.

نوشته نشست نقد و بررسی «اسرافیل»/ مریلا زارعی: زنانگی در فیلم جاری بود اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

مراحل فنی «اسرافیل» با اتمام ساخت موسیقی و صداگذاری، چندی قبل به پایان رسید و نسخه نهایی فیلم آماده شد.

بر اساس این گزارش، «اسرافیل» دومین فیلم بلند سینمایی پناهنده است که درامی درباره چالش‌ها و نیازهای عاطفی و روابط انسانی را روایت می‌کند. در خلاصه داستان «اسرافیل» آمده است: مردی که ماهی را دوست داشت بازگشته است. دختری که بهروز را دوست دارد باز می‌گردد… مرده‌گان زنده می‌شوند.

هدیه تهرانی، مریلا زارعی، هدی زین‌العابدین و پژمان بازغی بازیگران اصلی این فیلم هستند.

لینک دانلود: اولین تیزر فیلم سینمایی «اسرافیل»

نوشته رونمایی از اولین تیزر فیلم سینمایی «اسرافیل» + فایل اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

این فیلم سینمایی اول آبان ماه در شمال کشور فیلمبرداری خود را آغاز کرد و بیش از ۷۰ درصد تولید آن در مازندران انجام شد.

«اسرافیل» درامی درباره چالش ها و نیازهای عاطفی و روابط انسانی است و در خلاصه داستان این فیلم آمده است؛مردى که ماهى را دوست داشت بازگشته است. دخترى که بهروز را دوست دارد باز مى گردد…مرده گان زنده مى شوند

هدیه تهرانی ، مریلا زارعی، هدی زین العابدین و پژمان بازغی بعنوان بازیگران نقش های اصلی در اسرافیل حضور دارند.

اسرافیل دومین ساخته ی پناهنده پس از فیلم ناهید است که فیلمنامه ی آن را به شکل مشترک با ارسلان امیری نوشته است.

پوریا رحیمی سام ، سهیلا رضوی ،علی عمرانی، سودابه جعفر زاده ، علی شیدایی فر، فریماه حسینی پور و یوسف بختیاری دیگر بازیگران اسرافیل هستند.

عوامل و دست اندرکاران فیلم سینمایی «اسرافیل» عبارتند از: کارگردان: آیدا پناهنده، نویسندگان: ارسلان امیری، آیدا پناهنده،مدیر تولید:حسین بشگرد،مدیر فیلمبرداری:مرتضی قیدی،تدوین: هایده صفی یاری،صدابرداران:جهانگیر میرشکاری،مهدی ابراهیم زاده،طراح صحنه:کیوان مقدم،دستیار اول کارگردان و برنامه ریز: رضا سخایی،طراح گریم: سودابه خسروی،طراح لباس:سارا سمیعی،صداگذار:حسین ابوالصدق،عکاس: امید صالحی،منشی صحنه: شیدا باسمه چی،مشاور رسانه ای: منصوره بسمل،تبلیغات فضای مجازی: آریان امیرخان،امور مالی : نساء حشمتی،مدیر صحنه: فرشاد مهد یادگار، دستیاران کارگردان: مهدی فهیمی،مجید حقیقت، میترا یکتافر، دستیاران صحنه : رشید حسینی، ابراهیم ناصری ،فیلمبردار پشت صحنه: هادی احمدی،گروه فیلمبرداری:مجید نعیمی،شاهرخ زمانی،رامتین فروتنیان،امین شهسواری،دستیار صدابردار: امین جعفری،دستیاران لباس: پریسا گلجو،دستیار تدوین:رضا کرد بچه، مجریان گریم: فرزاد شیار کار، آیدین فرضی، تدارکات: مهیار محمدیان ،مهدی زهری، حسین زمانی، همیاران تدارکات: محمد طمیری نژاد،رضا مهری،حمل و نقل:امیر حسین محمدی،حمید قادری،اکبر بیعتی،محسن خسروی،سرمایه گذاران:مستانه مهاجر،مریم خداوردی، مجری طرح : حامد پروین خسروی، تهیه کننده: مستانه مهاجر.

نوشته صداگذاری فیلم سینمایی «اسرافیل» آغاز شد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

این فیلم سینمایی اول آبان ماه در شمال کشور فیلمبرداری خود را آغاز کرد و بیش از ۷۰ درصد تولید آن در مازندران انجام شد.

«اسرافیل» درامی درباره چالش ها و نیازهای عاطفی و روابط انسانی است و در خلاصه داستان این فیلم آمده است؛مردى که ماهى را دوست داشت بازگشته است. دخترى که بهروز را دوست دارد باز مى گردد…مرده گان زنده مى شوند

هدیه تهرانی ، پژمان بازغی ، مریلا زارعی، هدی زین العابدین، پوریا رحیمی سام ، سهیلا رضوی ،علی عمرانی، سودابه جعفر زاده ، علی شیدایی فر، فریماه حسینی پور و یوسف بختیاری دیگر بازیگران اسرافیل هستند.

عوامل و دست اندرکاران فیلم سینمایی «اسرافیل» عبارتند از: کارگردان: آیدا پناهنده، نویسندگان: ارسلان امیری، آیدا پناهنده،مدیر تولید:حسین بشگرد،مدیر فیلمبرداری:مرتضی قیدی،تدوین: هایده صفی یاری،صدابرداران:جهانگیر میرشکاری،مهدی ابراهیم زاده،طراح صحنه:کیوان مقدم،دستیار اول کارگردان و برنامه ریز: رضا سخایی،طراح گریم: سودابه خسروی،طراح لباس:سارا سمیعی،عکاس: امید صالحی،منشی صحنه: شیدا باسمه چی،مشاور رسانه ای: منصوره بسمل،تبلیغات فضای مجازی: آریان امیرخان،امور مالی : نساء حشمتی،مدیر صحنه: فرشاد مهد یادگار، دستیاران کارگردان: مهدی فهیمی،مجید حقیقت، میترا یکتافر، دستیاران صحنه : رشید حسینی، ابراهیم ناصری ،فیلمبردار پشت صحنه: هادی احمدی،گروه فیلمبرداری:مجید نعیمی،شاهرخ زمانی،رامتین فروتنیان،امین شهسواری،دستیار صدابردار: امین جعفری،دستیاران لباس: پریسا گلجو،دستیار تدوین:رضا کرد بچه، مجریان گریم: فرزاد شیار کار، آیدین فرضی، تدارکات: مهیار محمدیان ،مهدی زهری، حسین زمانی، همیاران تدارکات: محمد طمیری نژاد،رضا مهری،حمل و نقل:امیر حسین محمدی،حمید قادری،اکبر بیعتی،محسن خسروی،سرمایه گذاران:مستانه مهاجر،مریم خداوردی، مجری طرح : حامد پروین خسروی، تهیه کننده: مستانه مهاجر.

نوشته پایان فیلمبرداری «اسرافیل»/ تصویر مریلا زارعی در فیلم جدید آیدا پناهنده اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.