همزمان با فیلمبرداری «به وقت شام»، تدوین آن نیز توسط مهرداد خوشبخت آغاز می شود.

گفتنی است «به وقت شام» جدیدترین اثر ابراهیم حاتمی کیا به تهیه کنندگی محمد خزاعی و با بازی هادی حجازی فر و بابک حمیدیان و جمعی از بازیگران مطرح بین المللی، جدیدترین محصول مرکز فیلم و سریال اوج است که احتمال می رود برای اولین بار در جشنواره ملی فیلم فجر امسال به نمایش در آید.

نوشته فیلمبرداری «به وقت شام» همزمان با آغاز ماه رمضان آغاز شد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

برگزیدگان دهمین جشن منتقدان و نویسندگان سینمایی که با تندیس و لوح یادبود از آنان قدردانی شد، به شرح زیر است:

بهترین فیلم: «ابد و یک روز» به تهیه کنندگی سعید ملکان

بهترین کارگردانی: سعید روستایی برای «ابد و یک روز»

بهترین فیلمنامه: سعید روستایی برای «ابد و یک روز»

بهترین بازیگر نقش اول مرد: پیمان معادی برای «ابد و یک روز»

بهترین نقش مکمل مرد: نوید محمدزاده برای «ابد و یک روز»

بهترین بازیگر نقش اول زن: لیلا حاتمی برای فیلم «من»

در این بخش همچنین پریناز ایزدیار برای «ابد و یک روز» دیپلم افتخار گرفت.

بهترین بازیگر نقش مکمل زن: شبنم مقدمی برای فیلم «نفس»

در این بخش همچنین سارا بهرامی برای بازی در «خانه‌ای در خیابان چهل و یکم» دیپلم افتخار گرفت.

بهترین فیلم‌برداری: هومن بهمنش برای «اژدها وارد می‌شود»

بهترین موسیقی متن: کریستف رضاعی «برای اژدها وارد می‌شود»

بهترین تدوین: هایده صفی‌یاری برای «اژدها وارد می‌شود»

بهترین طراحی صحنه و لباس: امیرحسین قدسی و نگار نعمتی برای «اژدها وارد می‌شود»

بهترین صدای فیلم: سعید بجنوردی، محمدرضا دلپاک و حسن مهدوی برای «لانتوری»

بهترین دستاورد فنی و هنری: سعید ملکان برای طراحی چهره‌پردازی «ابد و یک روز» و امیر رضا معتمدی برای جلوه‌های بصری «سینما نیمکت»

جایزه‌ی خلاقیت و استعداد درخشان جشن نیز به محمد حسین مهدویان برای ساخت فیلم «ایستاده در غبار» رسید.

در این بخش نیز احسان بیگلری برای «برادرم خسرو» دیپلم افتخار گرفت.

همچنین جایزه‌ی ویژه‌ی کارگردانی جشن منتقدان به ابراهیم حاتمی‌کیا برای ساخت «بادیگارد» تعلق گرفت و جایزه‌ی ویژه‌ی بهترین فیلم نیز به سیدرضا میرکریمی برای ساخت فیلم «دختر» اهدا شد.

همچنین هیئت داوران این جشن فیلم «کفشهایم کو!؟» ساخته‌ی کیومرث پوراحمد به تهیه‌کنندگی علی قائم‌مقامی را نیز به دلیل «نگاه انسانی» آن شایسته‌ی قدردانی دانست و از این تهیه‌کننده با اهدای لوح یادبود قدردانی کرد.

در بخش «سینما حقیقت» نیز که به فیلم‌های مستند اختصاص داشت، برگزیدگان منتقدان به شرح زیر معرفی شدند:

تندیس بهترین مستند بلند: کامران حیدری برای «دینگومارو»

دیپلم افتخار بهترین مستند بلند نیز به لقمان خالدی برای ساخت «فصل هرس» اهدا شد.

بهترین مستند نیمه بلند: احسان عمادی برای ساخت «محاکمه»

بهترین مستند کوتاه: آزاده رضائیان مقدم برای «کهریزک-تجریش»

در بخش «شهید آوینی» نیز جایزه بهترین فیلم مستند به «A157» به کارگردانی بهروز نورانی‌پور رسید.

بنا به اعلام برگزارکنندگان جشنواره، جایزه بخش پژوهش فیلم مستند نیز ششم مهر در مراسم اختتامیه جشنواره مطبوعات اهدا می‌شود.

این مراسم با اجرای منصور ضابطیان در سالن بهنام محمدی کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان برگزار شد و چهره‌هایی چون غلامرضا موسوی، سیامک شایقی، سیروس الوند، افسانه بایگان، مانی حقیقی، کریستف رضاعی، ابراهیم حاتمی‌کیا، منیژه حکمت، عزیزالله حاجی‌مشهدی، سعید عقیقی، شیرین یزدان‌بخش، رضا کیانیان، جواد طوسی، امیر جدیدی، رضا بابک، امیرحسین علم‌الهدی، هادی بهروز، هادی حجازی‌فر، پرویز آبنار،خسرو دهقان، مجید برزگر، حسن‌ حسندوست، محمدمهدی عسگرپور، سعید ملکان، پیمان معادی، محمدحسین لطفی، رخشان بنی‌اعتماد، جهانگیر کوثری، مرتضی رزاق‌کریمی، سعید روستایی، همایون اسعدیان، کامران ملکی و… در آن حاضر بودند.

منبع: ایسنا

نوشته «ابد و یک روز» بهترین فیلم جشن منتقدان شد/ «A157» بهترین فیلم بخش «شهیدآوینی»/ واکنش حاتمی‌کیا به توهین به هنرمندان اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

زارعی به تازگی با روزنامه شرق گفت‌وگو انجام داده است در مورد فعالیت‌های سینمایی خود به ویژه همکاری با ابراهیم حاتمی‌کیا صحبت کرده است. در ادامه بخش‌هایی از این گفت‌وگو را می‌خوانید:

ابراهیم حاتمی‌کیا در جایگاه کارگردان چه وی‍ژگی‌ای دارد که شما در فیلم‌هایش بازی می‌کنید و پیشنهادی از او را رد نمی‌کنید؟ ‌

من هم مثل همه مردم قبل از اینکه یک بازیگر باشم در درجه اول مخاطب سینمای آقای حاتمی‌کیا بوده و هستم. با بعضی از آنها ارتباط خیلی ویژه برقرار کردم و شاید با بعضی از آنها نه. مثل اتفاقی که درباره بقیه کارگردانانی که با آنها همکاری داشتم برایم رخ داد؛ تهمینه میلانی، مسعود کیمیایی، مهدی فخیم‌زاده، حسن فتحی و خیلی‌های دیگر. مثلا در بین آثار آقای حاتمی‌کیا فیلم «آژانس شیشه‌ای» فیلمی بود که توانست نگاه من را به بعضی از آدم‌ها تغییر دهد و توجهم را به آنها جلب کند. تلنگر، همان پدیده‌ای که ممکن است با دیدن یک اثر هنری در مخاطبش تأثیر بگذارد، که قطعا یکی از وظایف هنرمند مؤلف و صاحب سبک و اندیشه هم، ‌همین است. در زمان تماشای فیلم «‌آژانس شیشه‌ای»‌ من بازیگر نبودم و هرگز به مخیله‌ام خطور نمی‌کرد که روزی با خالق این اثر همکاری داشته باشم. اما بعدها، بعد از سال‌ها بازیگری همواره آرزوی همکاری با ایشان را داشتم. در تمام این سال‌ها این برایم سؤال بود که چطور ممکن است پیشنهادی برای همکاری از سوی آقای حاتمی‌کیا نداشته باشم تا اینکه بالاخره این محقق شد. زمان ساخت سریال «حلقه سبز» از جانب ایشان دعوت به کار شدم. معرفی من به آقای حاتمی‌کیا توسط خانم «‌منیر قیدی» که از دوستان قدیم من است و تجربه کار با ایشان را داشت، اتفاق افتاد. فقط در آن زمان من تصمیم به کار در تلویزیون نداشتم. برای این تصمیم هم دلایل خودم را داشتم که بازگوکردنش شاید برای این مصاحبه قدری گزافه‌گویی محسوب شود. به‌هرحال ایشان هم دلایل خودشان را برای کار در تلویزیون داشتند. با همه این احوال، علاقه همکاری در این پروژه و قرارگرفتن جلوی دوربین آقای حاتمی‌کیا و حضور آقای حمید فرخ‌نژاد دلایلی بود که من را برای حضور مجاب کرد. اما بعد از گذشت چند جلسه دورخوانی احساس کردم توان کار در یک پروژه طولان‌ مدت برای تلویزیون را ندارم و ترجیح دادم این همکاری را به زمان دیگری موکول کنم و از بازیگری در مجموعه انصراف دادم. این اولین برخورد من با آقای حاتمی‌کیا بود.

‌قرار بود شما نقشی را ایفا کنید که بعدها سیما تیرانداز بازی کرد؟

بله، سیما تیرانداز بازیگر خوب و توانایی است و به نظرم خیلی هم انتخاب خوبی بود. من سعادت همکاری با گروه را نداشتم تا اینکه بعدها دوباره از جانب آقای پیرهادی تهیه‌کننده فیلم پیشنهاد همکاری را دریافت کردم. ایشان خلاصه‌ای از فیلم‌نامه را برایم ارسال کردند و من بدون چون و چرا پذیرفتم و تصمیم گرفتم با تمام انرژی در فیلم حضور داشته باشم. با وجود کوتاه‌بودن حضورم اما انگیزه زیاد برای این همکاری من را بالاخره به جلوی دوربین کارگردان «آژانس شیشه‌ای» رساند. در این همکاری به نتایج دیگری رسیدم. در آن مقطع از کار حرفه‌ای‌ام اولین‌بار بود که با کارگردانی مواجه می‌شدم که انرژی‌اش در کار بیش از همه گروه بود و همین انرژی همه را مجاب می‌کرد که صددرصد در خدمت کارشان باشند. درباره بازیگرها هم وضع به همین منوال بود. تمرین، تمرین و تمرین. عاملی که در کار ما باعث کشف نقاط مغفول و تاریک ذهن و روحمان می‌شود و بازیگر را با ناخودآگاه و تخیلاتش آشنا می‌کند که در صورت پیگیری و ممارست منشأ بروز عنصر خلاقه است. همین بود که بارها گفته‌ام حتی حاضرم از مقابل دوربین ایشان فقط عبور کنم. این صرفا از احترامی است که من برای کار و تداوم حضورشان قائلم.

‌چه کارگردان‌هایی هستند که علاقه دارید فقط از جلوی دوربینشان رد شوید؟ ‌

فقط دو نفر؛ اصغر فرهادی و ابراهیم حاتمی‌کیا. این دو کارگردان کسانی هستند که به‌نوعی سبک کار‌کردنشان با بازیگر به یک تجربه مغتنم منتهی می‌شود. جدیت و تمرین فراوان و تفکر روی نقش در هر دو این عزیزان تعیین‌کننده است. اینجاست که دیگر نقش برایم اهمیت ندارد؛ همین که یک روز، ١٠ روز، ٢٠ روز، ‌فرصت حضور در کنارشان را داشته باشی، به قدر کافی برایت تجربه می اندوزد. اینجا لازم است نکته‌ای را یادآوری کنم. من به‌عنوان یک بازیگر فارغ از موفق یا ناموفق‌بودنم در اجرای نقش محوله یا خوب یا ضعیف‌بودن اثری که در آن حضور دارم، به واسطه کارگردان‌ها و گاهی به واسطه تفکر حاکم بر قصه به فیلم‌هایم دل می‌بندم و درنهایت به خالقان آنها ارادت ویژه پیدا می‌کنم. دیگر در یک کل، خودم را جزئی می‌دانم که در مجموعه‌ای غرق شده که قرار است حرفی برای گفتن داشته باشد یا کارگردان صاحب‌سبکی را زنده و سرپا نگه دارد. مثلا تعلقم به فیلم‌های «دو زن»، «‌واکنش پنجم» و «‌زن زیادی» ‌به‌ دلیل ساعات مفیدی است که در کنار تهمینه میلانی به یادگیری گذشت. به‌طورمثال در تجربه‌ام با مسعود کیمیایی تأثیر حضور یک انرژی در صحنه را عمیقا درک کردم. در «سربازهای جمعه» همین انرژی برایم بازی متفاوتی را رقم زد که تا سال‌ها سایه‌اش بر سر همه نقش‌هایم ماند. یا کارکردن با اصغر فرهادی در سریال «در شهر» ‌ و بعد از آن «‌درباره الی» و سرانجام «‌جدایی نادر از سیمین» که نگاهم را به بازیگری تغییر داد. توجه به جزئیات و الزام نگاه عمیق و دقیق یک بازیگر به پدیده‌های پیرامونش از خانواده تا جامعه، نگاه جهان‌شمولی که رنگ و نژاد نمی‌شناسد و صرفا بر پایه وجوه انسانی است و دیگرانی که همه برایم محترم بودند و دوست‌داشتنی.

‌ یعنی در واقع کارکردن با بعضی از کارگردانان برای شما احوال خوبی را شامل می‌شود که بعدها از تجربه کار با آنها احساس رضایت می‌کنید؟ ‌

نه الزاما این‌گونه نیست. کارکردن با افرادی مثل آقای فرهادی یا آقای حاتمی‌کیا سختی‌های فراوانی دارد. اتفاقا انرژی‌ای که در کارکردن با این افراد صرف کرده‌ام، بسیار بیشتر از دیگران بوده و همین به‌مثابه یک ویژگی، ‌آنها را برایم از دیگران متمایز می‌کند. من در مواجهه با کارگردانان مختلف، متفاوت می‌شوم. میزان آرامش، صبوری و شکل برخوردم با کار و نقش متفاوت می‌شود. درواقع کوک من را کارگردان تنظیم می‌کند و این باعث می‌شود تجربه با کسانی که به استانداردهای حرفه‌ای نزدیک‌تر هستند، حضور قابل‌قبول‌تری را برایم رقم بزند.

نوشته مریلا زارعی: بارها گفته‌ام حتی حاضرم از مقابل دوربین حاتمی‌کیا فقط عبور کنم!/ «آژانس شیشه‌ای» نگاه من را به بعضی از آدم‌ها تغییر داد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

آثار مختلف اسلامی از جمله مختارنامه، چه و بادیگارد است که در شب انیمیشن به همراه امیرمحمد دهستانی کارشناس و  سعید اسلام زاده مجری برنامه به بحث و بررسی جلوه‌های ویژه فیلم بادیگارد خواهند نشست.

همچنین سه شنبه شب، ۸ خرداد ماه دکتر بهروز بختیاری، زبان‌شناس ایرانی که پژوهش های او عمدتأ در حوزه تحلیل گفتمان دراماتیک و رده شناسی زبان ها و گویش هایِ ایرانی است در برنامه «سفید» حضور خواهد داشت.

در این برنامه بهروز بختیاری با سعید اسدی  کارشناس برنامه به موضوعِ بلاغت در متونِ شبیه خوانی خواهد پرداخت .

برنامه «سفید» به تهیه کنندگی سعید بشیری و داوود آجرلو هر شب ساعت ۲۳ از شبکه آموزش سیما به صورت زنده پخش خواهد شد.

نوشته بررسی جلوه‌های ویژه «بادیگارد» حاتمی‌کیا در تلویزیون اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

«بادیگارد» در ادامه اکران‌هاى استرالیا از تاریخ ٢٣ ژوئن به طور همزمان در شهرهاى سیدنى، کانبرا، پرت، آدلاید و بریزبن روى پرده خواهد رفت. توزیع بین المللی فیلم «بادیگارد» بر عهده شرکت آیات است.

مرحله اول اکران های خارجی «بادیگارد» در کانادا آغاز شد و نمایش این فیلم در کانادا همچنان ادامه دارد. از دوم جولای نیز نمایش «بادیگارد» در شهر مونترال کانادا آغاز خواهد شد.

در ادامه اکران‌های بین‌المللی «بادیگارد» قراردادی برای اکران آخرین ساخته ابراهیم حاتمی‌کیا در ۳ شهر انگلیس منعقد شده است که بر این اساس اکران این اثر از دوم جولای در لندن آغاز و سپس در منچستر و گلاسکو نیز پی گرفته می‌شود.

منبع: مهر

نوشته اکران «بادیگارد» در استرالیا آغاز شد/ انگلیس مقصد بعدی فیلم اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

نوشته نگاهی به کارکرد تربیتی فیلم سینمایی «بادیگارد»/ «حیدر ذبیحی» در برابر ابر قهرمان‌های هالیوود اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

متن اظهارات لشکری پور با سایت رسمی این فیلم:

ادامه اکران فیلم در پردیس‌های سینمایی با مصوبه جدید شورای صنفی نمایش
با توجه به مصوبه جدید شورای صنفی نمایش که قبل از شروع ماه مبارک رمضان ابلاغ شد، اکران فیلم سینمایی «بادیگارد» تازه‌ترین اثر ابراهیم حاتمی‌کیا در سانس‌های خوبی ‌همچنان در پردیس‌های سینمایی آزادی،کوروش و ملت ادامه دارد که الحمدلله استقبال خوبی هم از این نمایش‌ها به عمل آمده است و این نمایش‌ها تا پایان ماه مبارک رمضان کماکان ادامه خواهد یافت.

 اکران در شهرهای فاقد سالن سینما در جریان است/ ۳۰ سانس نمایش در شهر مرزی ماکو
تلاش‌ مستمر و برنامه‌‌ریزی‌های دست‌اندرکاران پخش فیلم سینمایی «بادیگارد» برای نمایش فیلم در اقصی‌نقاط کشور و شهرها و شهرستان‌هایی که فاقد سالن سینما هستند به قوت خود باقی است و اکران در شهرهای فاقد سالن سینما همچنان ادامه دارد. به عنوان آخرین نمونه از اکران در شهرهای فاقد سینما می‌توان به سلسله نمایش‌هایی که در شهر ماکو و با هماهنگی سازمان منطقه آزاد ماکو در حال انجام است اشاره کنم. در شهر ماکو تقریباً حدود ۳۰ سانس نمایش خواهیم داشت که این اکران طی هماهنگی با مدیریت هنری این مجموعه صورت گرفته و آغاز شده و اخبار واصله حکایت از استقبال خوب مردم و مسئولین شهر ماکو از نمایش “بادیگارد” دارد به طوری‌که اکران افتتاحیه در ماه مبارک رمضان و پس از افطار با حضور مسئولین و مدیران منطقه آزاد ماکو و امام جمعه محترم شهر صورت پذیرفته و مراتب رضایتمندی عزیزان را به همراه داشته است.

اکران ویژه هموطنان کم‌شنوا و ناشنوا در شب میلاد امام حسن مجتبی (ع) در سالن اصلی پردیس سینمایی آزادی
مهمترین و خاص‌ترین اکران پیش رو ، اکرانی است که روز دوشنبه ۳۱ خرداد در سالن اصلی سینما آزادی خواهیم داشت. این اکران از چند جنبه اکران مهم و خاطره‌انگیزی برای عوامل و دست‌اندرکاران “بادیگارد” خواهد بود چرا که ۳۱ خرداد سالگرد شهادت شهید چمران است و از آنجا که بخشی از عوامل فیلم سینمایی “بادیگارد” با عوامل فیلم سینمایی “چ” ساخته قبلی آقای حاتمی‌کیا که به مقطعی از زندگی شهید دکتر چمران می‌پرداخت مشترک بودند اکران در چنین روزی برای ما تجربه‌ای نوستالژیک است و از طرفی این اکران در شب میلاد مبارک امام حسن مجتبی (ع) صورت می‌گیرد که سالگرد شروع فیلمبرداری فیلم “بادیگارد” هم هست اما مهمترین ویژگی این اکران اختصاص داشتن آن به عزیزان هموطن کم‌شنوا و ناشنواست که ما پیش‌تر با فیلم “چ” نیز چنین امری را تجربه کرده بودیم اما این تجربه هم‌اینک پخته‌تر و کامل‌تر شده. لازم به توضیح است نسخه‌ای که برای اکران کم‌شنوا و ناشنوایان در نظر گرفته می‌شود نسخه‌ای معمولی نیست و باید مراحل آماده‌سازی ویژه‌ای را طی کند که این آماده‌سازی شامل تهیه و انجام مراحل فنی مربوط به جای‌گذاری زیرنویس فارسی روی فیلم با کلمات آشنا و ادبیات معمول این عزیزان است چرا که این دوستان به دلیل مشکلاتی که در امر شنوایی دارند با تمامی کلمات به شکل مرسوم آن آشنا نیستند لذا برای وجود روایت قابل درک و دریافت فیلم متناسب با این عزیزان طراحی زیرنویس فارسی ویژه‌‌ای مورد نیاز بود که این زیرنویس پس از حدود یکماه تلاش توسط همکاران عزیز بنده آقای احسان شیبانی و خانم مهشید قبادی هم‌اکنون آماده شده و ساعت ۱۷:۳۰ روز دوشنبه مورخ ۳۱ خرداد ۱۳۹۵، در شب میلاد مبارک امام حسن مجتبی (ع) فیلم در سالن اصلی سینما آزادی جهت استفاده هموطنان کم‌شنوا و ناشنوا به نمایش در خواهد آمد و تنی چند از دست‌اندرکاران فیلم سینمایی “بادیگارد” هم در این نمایش در کنار عزیزان مخاطب ما حضور خواهند داشت. شایسته می‌دانم از همکاری و زحمات جناب آقای سعیدی‌پور مدیریت محترم سینما آزادی و همینطور کارکنان این سینما که در امر هماهنگی و برگزاری این اکران به ما یاری رساندند کمال قدردانی را بنمایم.

انتشار نسخه ویدیویی فیلم سینمایی “بادیگارد” توسط شرکت پخش هنر اول تا حدود دو ماه آینده
نسخه ویدیویی فیلم سینمایی «بادیگارد» حدود دو ماه آینده توسط شرکت پخش هنر اول به مدیریت آقای مجید محسنی وارد بازار نمایش خانگی خواهد شد. در نسخه نمایش خانگی علاوه بر نسخه اصلی فیلم، فیلم پشت صحنه و همینطور روایتی تحلیلی از زبان آقای حاتمی‌کیا کارگردان فیلم وجود خواهد داشت که لازم به ذکر است در تمامی بخش‌های مختلف نسخه نمایش خانگی علاوه بر زیرنویس انگلیسی و عربی، زیرنویس فارسی ویژه عزیزان کم‌شنوا و ناشنوا موجود خواهد بود چرا که پس از اکران “چ” برای هموطنان کم‌شنوا و ناشنوا خانواده‌های ایشان طی تماس‌های مختلف با ما از اینکه امکان حضور و مشارکت عزیزان‌شان در یک فعالیت اجتماعی فرهنگی فراهم شده بود بسیار مسرور و قدردان بودند که استقبال آنها نه تنها انگیزه مضاعفی را برای برگزاری چنین اکرانی در ما ایجاد نمود بلکه ثابت نمود چنین سرمایه‌گذاری‌های فرهنگی و تعاملاتی با طیف‌های مختلف مخاطبان در گسترش فرهنگ تماشای فیلم های ایرانی در کشور مؤثر است.

 آخرین آمار فروش «بادیگارد»
فروش«بادیگارد» در گیشه از مرز ۷ میلیارد تومان عبور کرده است و در مجموع فروش فیلم با احتساب اکران‌های دانشگاهی و نمایش در شهرهای فاقد سالن سینما با معادلات مرسوم گیشه سینما به عددی معادل هشت و نیم میلیارد تومان رسیده است.

نوشته انتشار نسخه نمایش خانگی «بادیگارد» تا دو ماه آینده اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

او که نتیجه استعلام او برای بسیاری از پستهای مدیریتی سینمایی دولت یازدهم با پاسخ منفی روبرو شده بود چاره راه بازگشت به مدیریت را ایفای نقش مشاوره مدیر جوان و کم تجربه شبکه مستند دانست.

گریزگاهی برای ورود به سیکل مدیریت

امیر تاجیک مدیری جوان و جویای نام بود که قطعا حضور انفرادی اش در قامت مدیر یک شبکه نمی توانست توجیه پذیر باشد برای همین محمد آفریده که به واسطه سالها مدیریت در انجمن سینمای جوان و مرکز گسترش با بسیاری از مستندسازان آشنا بود به عنوان مشاور تاجیک برگزیده شد تا هم هدف اول که ورود مجدد او به سیکل مدیریتی بود برآورده شود و هم هدف دوم که تسهیل ورود برخی از مستندسازان مشکل دار بخصوص آنها که زمانی بخاطر همکاری با تلویزیونهای معاند تحت تعقیب قرار گرفته بودند به رسانه ملی فراهم شود.

اما این سقف آرزوهای آفریده نبود. آفریده به دنبال آفرینشی تازه بود و برای همین سعی کرد خود را به بنیاد حفظ آثار و ارزشهای امام(ره) منتسب کرده و دبیری جشنواره روح ا.. که با بودجه این ارگان برگزار خواهد شد را از آن خود کند.

این اقدام هم صورت گرفت اما کمتر از دو هفته به برگزاری جشنواره، حامی درجه یک امیر تاجیک در شبکه مستند یعنی محمد سرافراز  از ریاست صداوسیما استعفاء داد و متعاقب آن تاجیک هم استعفاء داد و بدیهی بود که آفریده هم می بایست نیامده، می رفت و این چنین بود که پروسه بازگشت او به سیکل مدیریتی به دست اندازی پراصطکاک دچار شد.

استفاده از حاتمی کیا به عنوان سپر بلا؟

این اتفاق همراه شد با ادامه انتقادات رسانه ها از حضور تهیه کننده فیلمی ضدنظام به عنوان دبیر جشنواره ای مبتنی بر اندیشه های امام(ره).

این شد که آفریده برای دوری از ترکشهای احتمالی ابراهیم حاتمی کیا را به عنوان یکی از چهره هایی که در جشنواره روح ا… از او تقدیر خواهد شد معرفی کرد.

اما آیا آفریده خواهد توانست حتی با سپر بلا قرار دادن حاتمی کیا کارنامه خود را بپوشاند؟ بعید است در عصر شفافیت رسانه ای حتی حضور حاتمی کیا هم بتواند سوابق او را تغییر دهد.

طبیعی است که حاتمی کیا از حضور در جشنواره ای که نام امام(ره) را دارد استقبال کند اما این حضور ربطی به کارنامه پرسش برانگیز آفریده ندارد؟

اصرار بر اشتباه و کمک به ورود بستگان به سیکل مدیریتی

آفریده فیلمی ساخته که دور از ارزشهای انقلاب و نظام است و حداقل کاری که او می بایست انجام می داد تبری جستن از این فیلم بود.

اما او نه تنها این کار را نکرده که حین حضورش در شبکه مستند هم اصرار زیادی داشت بر استفاده از مستندسازانی که آثاری همچون “چنارستان” را در خدمت افکار پهلوی می ساختند.

از آن سو یکی از نزدیک ترین بستگانش را هم با لابی هایی که در سازمان سینمایی داشت به مدیریت یک گروه سینمایی ایزوله و در عین حال بودجه خوار گمارد که مجالی شده برای اکران فیلمهای توقیفی و آثاری ویدیویی که پروانه سینمایی ندارند.

آیا چنین اندیشه هایی خواهد توانست آینده ای روشن را برای جشنواره روح ا.. رقم بزند؟ بعید است.

بازگشت به دفتری در مرکز شهر

از آن طرف بعید است آفریده بتواند پروژه بازآفرینی خود را به این سادگیها امتداد دهد بخصوص که بعد از تاجیک، قطار مدیریت رسانه ملی هم کوپه ای برای او نخواهد داشت و احتمالا آفریده باز هم باید بازگردد به دفتری که در مرکز شهر دارد.

البته که آفریده می تواند با جلب سرمایه وارد فعالیت سینمایی در بخش خصوصی شود که آن هم با سوابقی که وی داشته بعید بنظر می رسد او کمترین تجربه ای در بخش خصوصی نداشته و هر چه دارد از منابع عمومی ملتی است که در فیلم های آفریده ارزش هایشان زیر سوال رفته است.

منبع: نسیم آنلاین

نوشته مدیری که حتی به حاتمی کیا هم به چشم ابزار می‌نگرد! اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

ابراهیم حاتمی کیا کارگردان سرشماس سینمای ایران که  فیلم سینمایی «بادیگارد» به عنوان جدیدترین ساخته او هم اکنون در حال اکران در سینماهای کشور است، یکی از حاضرین در این مراسم بوده است.سردار حاج محمد ناظری در فیلم «موج مرده» ساخته ابراهیم حاتمی کیا ایفای نقش کرده بود.

منبع: مشرق

نوشته کدام کارگردان سینما در مراسم تشییع فرمانده «افق» حاضر شد؟ اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

هفت هفته نمایش در سرگروه‌های سینمایی در تهران می‌گذرد، به این ترتیب با خاتمه یافتن مهلت قانونی نمایش فیلم در سرگروه سینمایی، اکران «بادیگارد» تا پایان هفته دهم در سایر سینماها در تهران ادامه می‌یابد و همانطور که مدیرعامل شرکت فیلمیران به عنوان دفتر پخش«بادیگارد» پیش‌تر اعلام کرده‌اند فروش گیشه «بادیگارد» در سینماهای کشور تاکنون نزدیک به هفت میلیارد تومان فروش داشته است.

در اکران «بادیگارد» سینماهای اکثر مراکز استان‌ها همزمان با نمایش فیلم در تهران، این فیلم را نمایش دادند. همچنین در دور جدید نمایش فیلم در شهرها و شهرستان‌ها طبیعتاً شهرهای بزرگ و سایر شهرستان‌های دارای سینما که امکان نمایش همزمان فیلم با سینماهای تهران در آن‌ها فراهم نشد مورد توجه قرار گرفته‌اند و نمایش در این مرحله در حال انجام است، به طور مثال از هفته گذشته در مراکز استان‌ها شهرهای ساری و کرمانشاه به تعداد سینماهای اکران کننده «بادیگارد» پیوستند و در شهرها و شهرستان‌های بزرگ کشور سینمای شهرهایی مثل آمل یا خرمشهر هم به مجموعه سینماهای نمایش‌دهنده فیلم اضافه شدند و این روند همچنان ادامه دارد.

در اکران «بادیگارد» برای استفاده از ظرفیت مغفول مانده مخاطب خاموش در شهرهای فاقد سالن سینما اقداماتی صورت گرفت که با استقبال بسیار خوب و بعضاً کم‌نظیر مخاطبان در این شهرها همراه شد.

تاکنون میزان فروش فیلم سینمایی «بادیگارد» از محل اکران‌های غیرسینمایی (اکران‌های دانشگاهی، ادارات، مؤسسات، سازمان‌ها، مساجد و سایر ارگان‌ها و نهادهای متقاضی و همینطور نمایش عمومی در شهرهای فاقد سالن سینما) بر اساس محاسبات مرسوم گیشه سینما یعنی در نظر گرفتن سهم ۵۰درصدی سینمادار و سایر هزینه‌ها در نمایش‌های سینمایی، رقمی بالغ بر یک و نیم میلیارد تومان می‌باشد. تجربه‌ای که تیم کنونی پخش «بادیگارد» دو سال گذشته با نمایش فیلم سینمایی «چ» در شهرهای فاقد سینما کسب کرد که این تجربه هم اینک و در زمان اکران «بادیگارد» به بلوغ رسیده و با شور و استقبال گرم مخاطب همراه شد بار دیگر ثابت نمود این ظرفیتی است که تمام سینمای ایران می‌توانند از آن بهره‌مند شوند.

دست یافتن به فروشی معادل رقم یک و نیم میلیارد تومان در گیشه سینما برای هر فیلمی در سینمای ایران امیدوارکننده است ضمن اینکه به لحاظ فرهنگی نیز در این‌گونه نمایش‌ها به گروهی از مخاطبان که دسترسی به سالن سینما نداشتند اما به تماشای دسته جمعی فیلم روی پرده سینما علاقمند بودند توجه شد. مخاطبان در شهرها و شهرستان‌های بزرگ و کوچک در سرتاسر کشور که چه بسا برخی حتی نامشان هم برای بسیاری از ما ناآشنا باشد همزمان با تهران به تماشای «بادیگارد» نشستند که این امر برای تیم اکران «بادیگارد» نکته‌ای قابل اتکاء و البته مایه مباهات است.

در روزهای پایانی ماه جاری و همینطور در خرداد ماه این‌گونه نمایش‌ها همچنان ادامه خواهند یافت و در اعیاد شعبانیه به خصوص در عید بزرگ شیعیان در نیمه شعبان با توجه به وجود جو شادمانی و همینطور فراغت مردم در سراسر کشور به اوج خواهد رسید. مفتخریم در شرایطی که طی سا‌لیان اخیر تعداد تماشاگران پربیننده‌ترین فیلمی که پدیده اکران یک سال لقب می‌گیرد عددی نزدیک به دو میلیون نفر بوده است تاکنون بالغ بر یک میلیون نفر از هموطنان عزیز ما در اقصی‌نقاط کشور موفق به تماشای «بادیگارد» بر روی پرده شدند و امیدواریم این روند همچنان افزایش پیدا کند.

منبع: تسنیم

نوشته مخاطبان «بادیگارد» به ۱ میلیون نفر رسید اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

«بوی پیراهن یوسف»، فیلمی ملودارم و البته بیشتر مردانه است. اگرچه در این فیلم، با زاویه دید یک زن (شیرین – نیکی کریمی) که برای پیدا کردن برادرش خسرو که در جنگ مفقود شده به ایران آمده وارد قصه می شویم، اما همذات‌پنداری مخاطب، با پدری است که رنج دوری فرزندش را سال‌هاست تحمل می‌کند و برای درددل با او، بر بلندای تپه‌ای می‌ایستد و فریاد می‌زند.

بخش بعدی آثار حاتمی‌کیا، قصه‌ی قهرمان‌های تنهایی است که برای رسیدن به هدف خود می‌کوشند و سپس در بستری تراژیک، قربانی وضعیت موجود می‌شوند. وضعیتی که برای تغییر آن تلاش می‌کنند، اما حاصلی برایشان ندارد.

می‌توان گفت که حاتمی‌کیا از «به نام پدر» تا «بادیگارد»، علاقه شدیدی به ساخت آثار ملودرام پیدا کرده و فیلم‌هایش حال و هوایی احساسی پیدا کرده است. همسو کردن خواسته‌های شخصیت اصلی قصه‌ای که قهرمانش به دنبال دفاع از آرمان و ارزش‌هایش است، از یک سو و ایجاد ابعاد ملودراماتیک در قصه از سوی دیگر، کار بسیار سختی است و می توان این موضوع را پاشنه آشیل حاتمی‌کیا در این برهه از فیلمسازی و به خصوص در اثر آخر او دانست.

او فیلمسازی است که تمامی فیلم‌هایش را برای بیان دغدغه‌هایش ساخته است و بسیاری از آثارش با بغض‌های فروخورده‌ای همراه بوده که در یک موقعیت خاص و دراماتیک از زبان قهرمانش گفته می‌شوند. قهرمان‌های آثار حاتمی‌کیا، اگر نگوییم همگی، اما برخی از آن‌ها آنارشیست و هنجارشکن هستند و علیه وضعیت موجود و نظمی که جامعه را مدیریت می کند، قیام کرده و نظم سیستماتیک را به هم می‌زنند.

حاج کاظم که هنوز از محبوب ترین شخصیت های سینمای پس از انقلاب است، در “آژانس شیشه ای” وقتی سد بزرگی را در مقابل خواسته اش -که بهبود همرزم سابقش است- می بیند و راه دیگری نمی یابد، همه چیز را بر هم می زند و تلاش می کند تا صدای بغضی را که سال هاست فروخورده است، همه دنیا بشنوند چون احساس می کند، روشی که مدیریت جامعه در وضعیت موجود در پیش گرفته شده، اشتباه است.

در «ارتفاع پست» قهرمان فیلم، (قاسم-حمید فرخ نژاد) وقتی که هیچ راهی برای ادامه زندگی در مقابلش نمی بیند و از وضعیتی که در آن به سر می برد خسته شده است، تصمیم شتابزده ای می گیرد، هواپیماربایی می کند و می خواهد به طور غیرقانونی از ایران خارج شود تا به هرجایی برود جز جایی که در آن زندگی می کرده.

در به «رنگ ارغوان» نیز، قهرمان فیلم (هوشنگ – حمید فرخ نژاد) که یک مامور سرویس اطلاعاتی است، در هنگام انجام ماموریت، به کاری که در حال انجام آن است، شک می کند و تصمیم می گیرد که برخلاف وظیفه ی طراحی شده برایش، طبق تشخیص خودش عمل کند.

در «به نام پدر» اما کمی وضعیت فرق می کند. قهرمان فیلم (ناصر – پرویز پرستویی) که روزگاری خودش از رزمنده های جنگ بوده، شک بزرگتری می کند و با بغض از همرزمش می پرسد: «ما چرا جنگیدیم؟!»

این اندازه از سرکشی و اعتراض را در قهرمان های هیچ یک از فیلمسازان دیگر نمی توان پیدا کرد. همین سرکشی قهرمان های حاتمی کیا است که سینمای او را منحصر به فرد کرده است.

اما بادیگارد (بخوانید محافظ!) از یک منظر، متمایزترین فیلم حاتمی‌کیا در این رده از آثار وی است. حاج حیدر ذبیحی، قهرمان فیلم بادیگارد بیشتر از سایر قهرمان‌های آثار حاتمی کیا، درونِ سیستمی است که در مقابلش می ایستد و به آن اعتراض می کند. همین موضوع است که باعث می شود بتوان حاج حیدر زبیحی را تلفیقی از شخصیت های اصلی دو فیلم “به نام پدر” و “به رنگ ارغوان” دانست. با این تفاوت که نقطه ضعف حاج حیدر ذبیحی در شخصیت پردازی، این است که او بیش از حد، درون سیستمی است که خودش منتقد آن است و همین باعث می شود که مخاطب نسبت به سایر قهرمان های آثار حاتمی‌کیا، با او همذات پنداری کمتری پیدا کند.

از سوی دیگر، بادیگارد به لحاظ کارگردانی و دکوپاژ، فیلم فوق العاده درستی است. تعدد رویدادها، ریتم فیلم را به خوبی تا پایان حفظ کرده است و تماشای فیلم برای مخاطب بسیار جذاب است.

سکانس آغازین فیلم که مربوط به ترور معاون اول رئیس جمهور (دکتر صولتی – محمود عزیزی) است، فوق العاده جذاب کارگردانی شده و تا دقایقی بعد از اتمام آن نیز، مخاطب را روی صندلی میخکوب می کند. همچنین سکانس اختتامیه فیلم (مربوط به ترور میثم زرین) و شهادت حاج حیدر و نمای پایانی که می توان گفت نمای پرواز روح او و عبورش از آن فضای بسته ی تونل به سمت نور است، بسیار دیدنی و جذاب ساخته شده است.

اما همچنان مشکل اصلی بادیگارد، در طراحی شخصیت اصلی فیلم و همچنین ترتیب رویدادهای فیلمنامه است که در ادامه به آن می پردازیم.

فیلمنامه بادیگارد، ۲ نقطه عطف دارد. یکی صحنه ترور که بسیار خوب کارگردانی شده و فیلمساز برای تاکید بر روی آن، به درستی آن را به شکلی اسلوموشن به نمایش می گذارد. این رویکرد یکی از عادت های ابراهیم حاتمی کیا در نمایش رویدادهای مهم فیلم هایش است. یک بار چنین صحنه ای را در فیلم “آژانس شیشه ای” و جایی که حاج کاظم با عصبانیت، با مشت بر شیشه می کوبد تا شلیک گلوله، صحنه ها به صورت اسلوموشن و با تقطیع پخش می شوند. همچنین در فیلم “به رنگ ارغوان”، جایی که مامورین اطلاعات، ارغوان را دستگیر می کنند و روستا را به هم می ریزند، حاتمی کیا از این شیوه برای تاکید بیشتر رویدادها استفاده کرده بود.

در بادیگارد نیز، فیلمساز با نمایش آهسته اتفاقات و تقطیع نماها، زمان روانی شخصیت اصلی (حاج حیدر) را به خوبی به ما نشان می دهد. این شیوه نمایش، تا جایی ادامه پیدا می کند که حاج حیدر، در حالی که دکتر صولتی را در جلوی بدن خودش قرار داده، با چشمانش به دنبال نفر دومی در اطراف می گردد. نفر دومی که ترور را تکمیل کند. چرخش چشمان حاج حیدر تا جایی ادامه پیدا می کند که نفر دوم، با فشار دادن دکمه ریموت، ترور را تکمیل می کند.

نقطه‌ی عطف دوم دیگر فیلمنامه، صحنه ی بازسازی رویداد ترور در مقابل بازپرس شورای امنیت است که متاسفانه در تصویر کردن این سکانس، فیلمساز برای تاکید بیشتر دست به دامن عناصر ملودراماتیک فیلمش می شود و از تدوین موازی حضور حاج حیدر در مراسم ختم دکتر صولتی استفاده می کند تا شاید مخاطب متوجه اهمیت این بازپرسی نشود و کمی گیج بشود و به ناچار دلش به حال قهرمان (حاج حیدر) بسوزد.

مشکل فیلمنامه دقیقا همنیجاست. فاصله این دو رویداد در فیلم، بیشتر از آن چیزی است که در واقعیت اتفاق می افتد و به نوعی، فیلم کشدار شده و فیلمساز با روی آوردن به ملودرام و حتی در برخی صحنه ها، سانتی مانتالیسم، مخاطب را به زور تا پایان فیلم بر روی صندلی می نشاند تا سرانجام حاج حیدر را ببیند. در حالی که بازسازی صحنه ترور و بازپرسی از حاج حیدر باید خیلی زودتر و حتی قبل از ارائه ماموریت جدید به او برای حفاظت، صورت بگیرد.

در مورد شخصیت پردازی قهرمان فیلم، تناقض هایی وجود دارد که باعث می شود مخاطب نسبت به همذات پنداری با او دافعه پیدا کند. رویداد اصلی که موتور محرک فیلم است، ترور معاون رئیس جمهور است. بدون هیچ شک و شبهه ای حاج حیدر به عنوان بادیگارد یک شخصیت سیاسی، مقصر اصلی در این ترور است. علاوه بر اجازه دادن به حضور مردم در کنار شخصیت در یک فضای باز، مهمترین و اساسی ترین اشتباه حاج حیدر، این است که در لحظه ای که باید شخصیت را به پشت سر بفرستد تا راهی برای فرار داشته باشد، او را جلوی خودش قرار می دهد و او را محافظ خود می کند. این بزرگترین اشتباه یک بادیگارد (و یا محافظ) است. با توجه به اینکه فیلمساز با مکث بر روی چهره ی حاج حیدر و توجه او به اطراف در لحظه ای قبل از زدن دکمه ی ریموت، نشان می دهد که حاج حیدر نسبت به موقعیتی که در آن قرار گرفته، آگاهی دارد، عدم نجات شخصیت توسط حاج حیدر یک اشتباه محسوب می شود. حال برخورد فیلمساز با حیدر چگونه است؟ از او یک قهرمان می سازد. با بازگشت او به تهران، همه از او به نیکی یاد می کنند. خبرنگار (کامران نجف زاده) با دیدن او ذوق می کند و او را قهرمان این اتفاق خطاب می کند. در ادامه با نمایش چهره حاج حیدر در تلویزیون، همه فامیل به خانه او زنگ می زنند و دخترانش ذوق می کنند. در ادامه نیز، مافوق او در حفاظت، که متاسفانه از ابتدا مرعوب کاریزمای او قرار دارد، به جای پرسش از او درباره اینکه چرا وظیفه اش را درست انجام نداده، از او تقدیر می کند.

و در تمام این موقعیت‌ها این مسئله عجیب است که چرا هیچ کس توجهی به اشتباه حیدر در حفاظت از معاون اول رئیس جمهور(!) نمی کند. جواب این سوال را فیلمساز در فیلم بیان می‌کند: «اگر هر شخصیت سیاسی از بین بره، ما یک نفر دیگه رو داریم که جاش بگذاریم». وقتی این جمله را از زبان مسئول حفاظت سازمان انرژی اتمی خطاب به حیدر می‌کنیم، واقعا متعجب می‌شویم. از اینکه چرا فیلمساز چنین تصوری از شخصیت های سیاسی پیدا کرده است؟ چرا اصلا چنین جمله ای در چنین فیلمی که این همه مخاطب دارد، گفته می شود؟ تاریخ سیاسی معاصر نشان داده است که لااقل در جمهوری اسلامی، تصمیم‌های شخصی افراد و حضور موثر آن ها در موقعیت های حساس باعث تغییرات بسیار زیادی در روابط کشورمان و حتی سیاست های داخلی شده است. حال اگر فرض کنیم که این گزاره دست است، واقعا بیان چنین جمله ای که خودش بوی ترور شخصیتی می دهد، در چنین فیلمی خطرناک نیست؟

به سراغ شخصیت پردازی قهرمان فیلم برویم. انگیزه حاج حیدر در طول فیلم این است: دفاع از نظام و تبدیل نشدن از یک محافظ به یک بادیگارد. در هدف اول، سایر شخصیت های فیلم نیز با او همسو هستند. هیچکس، به جز تروریست ها را نمی شناسیم که به دنبال ضربه زدن به نظام باشند.

اما مشکل از جایی شروع می شود که حیدر، بارها بر هدف دوم خودش تاکید می کند. اینکه نمی خواهد بادیگارد باشد. می خواهد محافظ بماند. بر خلاف او، مافوقش سعی می کند او را تبدیل به یک بادیگارد کند و همچنین بازپرس شورای امنیت نیز، به او به عنوان یک بادیگارد نگاه می کند. تعبیر حیدر از بادیگارد، “مزدور” است. یعنی کسی که فقط باید از جسم طرف مقابل دفاع کند و عقاید و آرمان هایش نباید هیچ تاثیری در انجام وظیفه اش داشته باشد. این همان چیزی است که حاج حیدر نمی خواهد. او می خواهد که با توجه به اعتقاد و آرمانش، و بنا به تشخیص فردی اش، وظیفه اش را انجام دهد. به زعم نگارنده، این خواسته قطعا برای حوزه ای که حیدر ذبیحی در آن فعالیت می کند، اشتباه و حتی خطرناک است. همین دیدگاه باعث شده تا او برای فرار از اشتباهش، به بازپرس شورای امنیت بگوید: “مواظب باشید این کشتی سوراخ نشه.” آیا کسی که وظیفه خودش را به درستی انجام نداده، با مظلوم نمایی می تواند دیگران را متوجه یک خطر بزرگتر بکند؟ بله می تواند اما این اعلان خطر نباید با نگاه حق به جانب و همراه با تبرئه خودش باشد. اما فیلمساز چنین نگاهی ندارد و حاج حیدر را تبرئه می کند. احتمالا به دلیل اینکه اگر شخصیت ها بمیرند، افرادی جایگزین آن ها خواهند شد اما اگر امثال حاج حیدر نباشند، مشکل پیش خواهد آمد. اما اگر دقیقتر نگاه کنیم، متوجه می شویم که دکتر نه تنها یک شخصیت سیاسی محسوب می شود، بلکه پیش از این جایگاه علمی در سازمان انرژی اتمی داشته است. پس انگار دشمنان نظام با کشتن او، با یک تیر دو هدف زده اند. آیا حفاظت از چنین فردی، نیاز به دقت بیشتری ندارد؟

این رفتار متناقض، یعنی داعیه دفاع از نظام و در عین حال عدم دقت کافی در حفظ شخصیت های آن، تنها تناقض قهرمان فیلم نیست. یکی دیگر از تناقض های حیدر ذبیحی، نوع برخورد او با جوانی است که خواستگار دخترش است. جوانی که اتفاقا از اعضای گروه حفاظت و فردی نزدیک به خود حیدر است. وقتی دختر حیدر شرط خروج جوان از حفاظت را برای ازدواج می گذارد، حیدر در خلوت با همسرش، به آرامی گفت و گو می کند و همسر حیدر به او می گوید “من به انتخاب دخترم احترام می گذارم تا او هم به انتخاب دخترش احترام بگذارد.” و حیدر هم نسبت به چنین حرفی، نه تنها هیچ واکنشی نشان نمی دهد بلکه به آرامی قبول می کند که این شرط را به جوان عاشق بگوید. از طرف دیگر این جوان بارها برای مشورت سراغ حیدر می آید اما حیدر می گوید که خودت باید تشخیص بدهی. در انتهای فیلم، وقتی که این جوان تشخیص می دهد که به دلیل برخوردی که با حیدر شده است، او هم بهتر است از حفاظت بیرون بیاید و با دختر حیدر ازدواج کند تا چنین بلایی بر سر او نیاید، واکنش حیدر این جمله است که “من دختر به کسی که کارش رو بازیچه زنش می کند، نمی دم.” مخاطب وقتی این جمله را می شنود خنده اش می گیرد. دلیل این خنده چرخش ناگهانی حیدر از یک پدر مهربان و دلسوز و آزاداندیش به یک پدر سخت گیر است. انگار حیدر، دخترش، همسرش، جوان عاشق و مای مخاطب را سرکار گذاشته است.

از طرف دیگر، در جایی که حیدر به همراه تیم حفاظت در یک شب بارانی به دنبال میثم هستند و با بازیگوشی دانشمند جوان برای خلاص شدن از دست محافظین –که هیچ دلیل درستی برای این عدم تمکین ارائه نمی شود- حیدر زمین می خورد و زخمی می شود، وقتی به خانه برمی گردد گویی برای ادامه ماموریت و حفاظت از دانشمند جوان، دچار شک شده و شاید دیگر وظیفه حفاظت از او را بر عهده نگیرد. سوالی که پیش می آید این است: با توجه به اینکه حیدر می فهمد که شخصیت های اصلی دهه ۹۰ نظام، امثال میثم زرین هستند، ممکن است به خاطر بازیگوشی شبانه در بزرگراه های تهران توسط یک استاد دانشگاه(!) از حفاظت او صرف نظر کند؟ در این جا فیلمساز برگ برنده اش را رو می کند. حیدر و به همراه او، مخاطب متوجه می شود این دانشمند جوان، فرزند همرزم به شهادت رسیده ی حیدر در جنگ بوده. طرح این موضوع که به خودی خود کمی عجیب است (زیرا مشخص می شود حیدر سال های زیادی خانواده همرزم شهیدش را ندیده است و پسر همرزم سابقش را نمی شناسد.) باعث شده که فیلمساز دست به دامن عاملی بشود که بتواند حیدر را برای حفاظت از دانشمند جوان، مجاب کند. شاید هم حس حیدر برای به آغوش گرفتن میثم در لحظه شهادتش، به همین خاطر باشد. حالا اگر شرایط به نحو دیگری بود و دانشمند جوان، فرزند کسی بود که نه تنها رزمنده جنگ نمی بود بلکه عقیده ای برخلاف حیدر ذبیحی می داشت، آیا انگیزه ای برای ادامه حفاظت از او پیدا نمی کرد؟

نوشته نجات سرباز میثم!/ نقد «سوره سینما» بر «بادیگارد»-۴ اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

در حالی که تولید آرت بوک برای فیلم های سطح اول سینمای جهان امری طبیعی و مرسوم است، این نخستین بار است که آرت بوک یک فیلم سینمایی ایرانی به این شکل تهیه و عرضه می‌شود.

در فیلم سینمایی «بادیگارد»، بیشترین تعداد استوری بود و کانسپت برای فیلمبردای صحنه های حساس فیلم طراحی شده بود که جزئیات این موضوع در این کتاب با توضیحات دقیق و به صورت یکجا منتشر خواهد شد. کتاب آرت بوک، تازه ترین ساخته ابراهیم حاتمی کیا، در ۱۷۲ صفحه بزودی روانه بازار می‌شود.

«آرت بوک» کتاب عکس محوری است که در آن جزئیات تولید یک فیلم سینمایی همراه با تصاویر مربوط به مراحل مختلف ساخت نظیر پیش تولید، تولید، پشت صحنه، کانسپت، استوری بورد و… همراه با توضیحات لازم پیرامون مراحل مختلف آن تهیه و تنظیم شده و روانه بازار می‌شود.

منبع: تسنیم

نوشته «بادیگارد» صاحب «آرت بوک» شد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

بادیگارد که تا نیمه اردیبهشت ماه در گروه سینمایی استقلال به عنوان سرگروه حضور خواهد داشت، بعد از آن نیز در تهران و شهرستان‌ها و همچنین شهرهای بدون سینما به اکران ادامه خواهد داد.

جدیدترین ساخته حاتمی‌کیا تاکنون ۶ میلیارد تومان فروخته که از این مقدار ۴ میلیارد مربوط به تهران و ۲ میلیارد تومان مربوط به شهرستان‌ها است.

منبع: فارس

نوشته جدیدترین پوسترهای «بادیگارد» منتشر شد + تصاویر اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

اصل خبر این است که فرهنگسرای رضوان به فراخور ماموریت های خود و با توجه به موقعیت مکانی خود که در گلزار شهدای بهشت زهرا سلام الله علیها قرار دارد، برنامه اکران خصوصی این فیلم را برای تعداد محدودی از خانواده های معظم شهدا برنامه ریزی کرده است و خبری از اکران این فیلم برای عموم مردم نیست. بلکه فرهنگسرای رضوان مانند سایر اکران های خصوصی مرسوم در سینما، برنامه اکران خصوصی را ویژه خانواده های معظم شهدا و در موقعیت مکانی جنب گلزار شهدا برنامه ریزی کرده است.

بلکه اساسا گنجایش محدود سالن که کمتر از ۱۰۰ نفر است، موقعیت مکانی آن که در نقطه‌ای خارج از شهر قرار دارد و مهمانان ویژه آن هیچ شباهتی به اکران عمومی فیلم ندارد و چنین تیتری در تضاد با واقعیت این ماجرا قرار دارد.

فیلم «بادیگارد» به کارگردانی ابراهیم حاتمی کیا اکنون در آستانه ۶ میلیاردی شدن است. روز گذشته نیز خبر «پایین کشیده شدن بیلبوردهای تبلیغاتی بادیگارد توسط افراد ناشناس» بود که خبرساز شده بود.

این اولین بار نیست که آخرین ساخته ابراهیم حاتمی کیا مورد حمله برخی پایگاه ها و سایت ها قرار می گیرد. در روزهای گذشته نیز به کرات شاهد حملات این چنینی علیه «بادیگارد» بوده‌ایم. این  حالی است که بسیاری از هنرمندان و منتقدان «بادیگارد» را یکی از آثار فاخر و شایسته سالهای اخیر سینمای ایران می دانند.

منبع: باشگاه خبرنگاران جوان

نوشته شایعه اکران عمومی رایگان «بادیگارد» تکذیب شد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

هفته پیش نیز تعداد زیادی از بیلبوردهای تبلیغاتی «بادیگارد» در نقاط مختلف تهران تخریب و پایین کشیده شد. شب گذشته دهم اردیبهشت ماه نیز علاوه بر چندین نقطه تهران، بیلبورد تبلیغاتی این فیلم در میدان امام حسین به طور کامل پایین آورده شد.

این در حالی است که فیلم سینمایی «بادیگارد» در طول مدت اکران خود تنها در رسانه های رسمی و سطح شهر اقدام به تبلیغ کرده و تبلیغی در رسانه های غیرقانونی و شبکه های ماهواره ای نداشته است.

هنوز از هویت و انگیزه افرادی که مرتکب این عمل شده اند اطلاعی در دست نیست.

هفته گذشته بعد از پایین کشیده شدن بیلبوردهای تبلیغاتی «بادیگارد»، شهرداری تهران این بیلبوردها را مجددا نصب کرد.

منبع: مهر

نوشته تخریب شبانه بیلبوردهای «بادیگارد» در چند نقطه از تهران! اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.