بدرفتاری دولت ها با آثار هنری، اصلا نخبگانه نیست

در ابتدای این نشست براری با بیان اینکه لحظه تولید یک اثر برای عوامل خاطره انگیز است، گفت: «گزارش مریم» در سال ۸۴ تولید شد و اینکه دولت های مختلف با آثار تولید شده بدرفتاری می کنند، چندان نخبگانه نیست و بدرفتاری با آثار تا جایی است که گاهی بعضی از فیلم ها از دور خارج می شوند.

وی ادامه داد: زمانی که در جریان داستان فیلم قرار گرفتم مطمئن شدم که قصه پتانسیل تبدیل به یک فیلم سینمایی را دارد؛ چرا که همه افراد در حیطه فعالیت خود دارای حسی میشود که بسیاری از مسائل را بر اساس آن حس تشخیص می دهند، این حس باعث شد تا وقتی برای اولین فیلمنامه را خواندم توانستم پایان فیلم را تجسم کنم.

شهید آوینی معتقد بود جنگ چیزی جز سیاهی و مرگ نیست، ولی شهدا از تباهی به افق بالاتری رسیدند

کارگردان «گزارش مریم» با بیان اینکه در دوران دفاع مقدس دستیار تدوین آثار شهید آوینی در روایت فتح بوده است، اظهار داشت: یک روز شهید آوینی بدون مقدمه گفت که جنگ جز سیاهی، تباهی، مرگ و بدبختی هیچ چیز دیگری ندارد و اگر ما درباره جنگ کار می‌کنیم به این دلیل است که از تباهی عبور کرده و به افق بالاتری برسیم؛ چرا که رزمندگان ما در دفاع مقدس به شکل عجیبی متحول شدند و اگر در هر کوچه ای از شهر برویم و از خانواده ها شهدا درباره فرزندانشان بپرسیم، خواهند گفت که آنها آدم های عادی بودند ولی وقتی به جبهه ها رفتند به گونه ای تغییر کردند که به طور مثال اگر در خیابان کسی نیاز به کفش داشت، حاضر بودند کفش خودشان را به او بدهند.

براری تصریح کرد: اگر قرار بود «گزارش مریم» تنها کالبد جنگ را نشان دهد، هیچ چیز جز تباهی نبود؛ چرا که اگر بخواهیم در فیلم بگوییم کسی از روی مین رفتن به اوج لذت برسد که قطعا نقض غرض است، ما در این فیلم قلب مخاطب را به تپش انداختیم و این موفقیت فیلم است.

هیچ کدام نمی دانیم قلب شهدا در لحظه جان دادن چه چیزی به آنها می گفت

وی با بیان اینکه تقریبا تمام فریم های فیلم را حفظ هستم، تصریح کرد: با این حال وقتی از سالن نمایش فیلم بیرون آمدم گریه ام گرفت و برای آرام شدنم به روح مریم خیالی قصه که قطعا تعدادشان در کشورمان بسیار زیاد است، فاتحه خواندم و این نشان دهنده تاثیر فیلم بر روی مخاطب است.

کارگردان «گزارش مریم» گفت: فیلم جنگی ساختن تنها در تصویر و دیالوگ و تبلیغ جنگ، جنگ تا پیروزی نیست، بلکه باید اینگونه فیلم ها باید به عمق مخاطب نفوذ کند؛ قطعا هیچ کدام از ما نمی دانیم وقتی شهیدی در حال جان دادن به خاطر ارمان ها و ارزش هایش بود، به چه چیزی فکر می کرد و قلبش به او چه می گفت که اگر می توانستیم با یک قصه، فیلم، داستان، کتاب و … به این مسئله حتی نزدیک هم شویم، طبیعتا مزدمان را گرفته ایم.

براری با ذکر خاطره ای از دوران ساخت فیلم ادامه داد: در روزهای ابتدایی کار برای بازبینی لوکیشن به خوزستان رفتیم و در آنجا به دنبال گور دسته جمعی دختران که در اواسط جنگ داستان آنها را دریکی از روزنامه ها خواندم، گشتم؛ ولی هر چه از مردم شهر درباره آنها پرس و جو کردم گفتند چنین گوری وجود ندارد و حتی پیش رئیس آموزش و پرورش آن زمان که خانم هم بود، رفتم ولی جوابی نگرفتم همین مسئله باعث شد تا ساعت ها در شهر پیاده روی کنم و از اینکه مردم یک شهر از داستان دختران خود و گور دسته جمعی آنها اطلاع ندارند، متعجب شوم.

متاسفانه تلقی مان از ساخت فیلم جنگی غلط است

وی در همین زمینه افزود: دو سال بعد که «گزارش مریم» دچار مشکلاتی شد و ناجوانمردانه توقیف شد، به همراه سعید قاسمی به خوزستان رفتیم و از وی درباره گور دسته جمعی دختران سوال کردم، قاسمی در جوابم فردی را که از فرماندهان آن زمان بود، نشانم داد و عنوان کرد وی جواب سوالم را می داند، وقتی به سراغ او رفتم و داستان را گفتم، عنوان کرد که این قصه درست است و دلیل اینکه مردم این شهر قصه را نمی دانند بسیار واضح است، ما اسامی مانند پل دختر، هفت دختران و … در کشور کم نداریم ولی هیچ کس درباره داستان آنها نمی داند، چرا که در تاریخ ایران زنان و دختران زیادی بودند که در برابر دشمن ایستادند ولی به کالبد آنها تجاوز و حتی مزارشان نیز از یادها رفته است ولی هنوز در قالب اسامی مکان ها در خاطره ها هستند.

کارگردان «گزارش مریم» تصریح کرد: در ۷۰ فیلم روایت فتح در دوران دفاع مقدس یک جنازه بعثی به تصویر کشیده نشده ولی بیش از سایر اثار این حوزه تاثیرگذار بوده است، چرا که تلقی ما از جنگ غلط است و فکر می کنیم چون برای جشنواره ای مانند مقاومت فیلم می سازیم، حتما باید فیلمی باشد که در آن صحنه های خشونت بار وجود داشته باشد.

اگر می خواهیم امروزه تاثیر شهید آوینی در روایت فتح را داشته باشیم، باید منش مان شبیه وی باشد

براری افزود: بیش از ۱۰ هزار فیلم جنگی داریم که از آنها تنها ۷۰ فیلم روایت فتح و شاید بعد از آن ۱۰ فیلم دیگر ماندگار شده باشد، در حالی که روایت فتح در آن زمان حتی فیلم جنگ متعارف نیز نبوده است و این مسئله نشان می دهد که باید دیدمان را به جنگ عوض کنیم. اینکه گفته می شود چرا در جشنواره مقاومت «گزارش مریم» که هیچ نشانی از مقاومت در جنگ ندارد به تصویر کشیده می شود، غلط است چرا که قدرت یک فرد در تامل آن است نه اینکه دستش را بلند کند و دیگران پا به فرار بگذارند.

وی تصریح کرد: اگر می خواهیم تاثیری که شهید آوینی در دوران روایت فتح داشت را امروزه داشته باشیم قطعا باید منش وی را دنبال کرده و نگاه ساختاری به فیلم های دفاع مقدسی را تغییر دهیم؛ چرا که تنها در روزنامه ها هدف های اصلی به تیتر تبدیل می شوند و اگر این اتفاق در فیلم و سینما رخ دهد، در حقیقت آن فیلم، فیلم سوخته ای خواهد بود.

ساخت اثری در محیط آبادان و جذابیت‌های آن برای بازیگر نقش اصلی«گزارش مریم»

در ادامه بوشهری درباره علت حضورش در این فیلم گفت: «گزارش مریم» اولین کار جنگی ام بود که در آن بازی کردم و جذابیت فیلم این بود که تا پیش از آن تنها نقش های جدی و خشن بازی می کردم ولی در این فیلم نقش یک پرستار ساده را بازی کردم؛ البته سادگی نقش در فیلم بود و احساس نمی کردم بتوانم آن را به خوبی ایفا کنم؛ همچنین این فیلم در آبادان، شهری که در آنجا به دنیا آمدم، ساخته شد و این مهم برایم جذابیت داشت.

وی ادامه داد: زمانی که بازی در فیلم به من پیشنهاد شد، به کارگردان فیلم گفتم که می خواهم نقش دیگری را بازی کنم ولی وی عنوان کرد که از لحاظ سنی و روحیه ای نمی توانم نقش مدنظرم را بازی کنم و از آنجایی که به اسماعیل براری اعتماد داشتم، قبول کردم که نقش پرستار را در فیلم بازی کنم.

بوشهری خاطر نشان کرد: شخصیت پرستار قصه از بیرون شخصیتی ساده ای است که کاری جز پرستاری ندارد، ولی واقعا بازی آن نقش سخت بود و تصور می کنم نقشمم در این فیلم بهترین نقشی است که تا به حال بازی کرده ام.

اعتماد کارگردان باعث شد در «گزارش مریم» بازی کنم

محبی به عنوان سخنران بعدی مراسم گفت: قبل از بازی در این فیلم اصلا بازیگر نبودم و به خاطر اشنایی با لیلا بوشهری به اسماعیل براری معرفی شدم و بعد از گرفتن تست، قرار بر این شد که در این فیلم بازی کنم.

وی ادامه داد: برای بازی در فیلم کارگردان به من می گفت تنها خود اصلی ام باشم تا بتوانم نقشم را به خوبی بازی کنم؛ چرا که حتی در کلاس های بازیگری نیز شرکت نکرده بودم و بعد از تماشای فیلم در جشنواره مقاومت، واقعا حس عجبیبی به من دست داد و از کارگردان فیلم به خاطر اعتمادش تشکر می کنم.

«گزارش مریم» تنها گزارش مریم از وقایع جنگ است

فاطمه ترکاشوند منتقد سینما در ادامه با بیان اینکه فیلم بعد از گذشت بیش از ۱۰ سال به سرانجام رسیده است، گفت: فیلم درباره مقطعی از انقلاب اسلامی است که مردم با گوشت و استخوان خود آن را درک کردند، به همین دلیل برشی به دیالوگ های فیلم می زنم؛ در بعضی از دیالوگ ها به این مسئله که باید جنگ را فراموش کنیم و جنگ اصلا مسئله مطلوبی نیست، تاکید شده است، قطعا جنگ اتفاق مطلوبی نیست و هیچ کس دوست ندارد چنین اتفاقی بیفتد، ولی در جشنواره ای که نامش مقاومت است ما منتظر هستیم تا فیلمی ببینیم که نشان دهنده مقاومت در جنگ است؛ در حالی که این فیلم واقعا گزارش مریم از جنگ است.

وی ادامه داد: در این فیلم، قصه درباره شخصیتی به نام بهار است که پدرش می خواهد جشن تولد ۱۸ سالگی اش را در جایی جشن بگیرد که یک روز مزبوحانه از آنجا فرار کرده و حتی عشقش را نیز بزدلانه ترک کرده است، سوالی که پیش می آید این است که «گزارش مریم» چه نوع روایتی و با چه طعم و بویی از جنگ را به تصویر کشیده است؟.

هر جنگی را از افق معنایی اش جدا کنیم، چیزی جز تباهی و سیاهی نیست

این منتقد سینما با اشاره به صحبت های کارگردان فیلم درباره نظر شهید آوینی از جنگ گفت: جنگ در سطحی ترین شکل ممکن چیزی جز تباهی و سیاهی و مرگ نیست، ولی می بینیم در همه جنگ های دنیا کشورها نگاه های خود به جنگ را داشته اند، به عبارت دیگر آمریکایی ها و ویتنامی ها روایت های متفاوتی از جنگ ویتنام داشتند تا جایی که خود آمریکایی ها دراین خصوص فیلم های زیادی ساختند که تنها سیاهی و تباهی جنگ را به تصویر کشیده بود، ولی ویتنامی ها آثاری ساختند که نگاه قهرمانانه به جنگ داشت، با این حال قطعا اگر هر جنگی را از افق معنایی اش جدا کنیم، چیزی جز تباهی نخواهد بود.

ترکاشوند اظهار داشت: «گزارش مریم» به نوعی می خواهد به دخترانی که تجربه های تلخی از دوران جنگ داشته و به شهادت رسیدند، نزدیک شود ولی در فیلم، دیالوگی از صدریه داریم که با کنایه می گوید همسرش می رود بصره، بصره عراق متجاوز؛ در حالی که شاید دو سال پایانی جنگ بسیاری از شهدای ما تنها به خاطر اثبات متجاوز بودن عراق به جبهه ها رفتند؛ حال چطور ممکن است فیلمی که می خواهد به دختران قربانی جنگ نزدیک شود به راحتی از کنار متجاوز بودن عراق عبور می کند.

مسئله اصلی در آثار دفاع مقدسی، نگاه سازندگان آن به جنگ است

وی با بیان اینکه در تصویر و دیالوگ های فیلم متجاوز بودن عراقی ها به مخاطب منتقل نمی شود، اظهار داشت: قطعا خاطرات اسماعیل براری از جنگ محترم است ولی مسئله مهم در اینگونه فیلم ها نوع نگاه به جنگ است، برای اولین بار فیلم را در جشنواره مقاومت دیدم و بیش از تماشای فیلم احساس می کردم بعد از گذشت ۱۱ سال از تولید فیلم و حتی وجود وقفه ۲ ساله در تولید آن، قطعا فیلم خوبی خواهد بود، ولی اینگونه نبود.

این منتقد سینما افزود: اینکه در برخی از دیالوگ ها گفته می شود باید جنگ را فراموش کنیم، حرف درستی نست؛ چرا که در شرایط فعلی جامعه که پدران و مادران و همسران شهدا هنوز زنده هستند، اگر بخواهیم هم نمی توانیم جنگ را فراموش کنیم؛ گذشته از همه اینها نگاه معنوی شهید آوینی به جنگ که تنها از لحظه های معنویت رزمندگان فیلم می گرفت نیز در فیلم خبری نیست.

کارگردان حتی نگاه شهید آوینی که به آن تاکید دارد در فیلم لحاظ نکرده است

ترکاشوند گفت: جدای از اینکه کدام نگاه به جنگ، نگاه مطلوب تری است ولی حتی در «گزارش مریم» سوژه هایی که در روایت فتح وجود داشت نیز در این فیلم دیده نمی شود در حالی که کارگردان فیلم به نگاه شهید آوینی تاکید دارد. همچنین در این فیلم ضعف شخصیت پردازی داریم و اصلا درباره علت سردی رابطه پدر و دختر در این فیلم توضیحی داده نمی شود.

وی در همین زمینه ادامه داد: در فیلم به تعارض عقیدتی و یا سیاسی میان دختر و پدر اشاره ای نمی شود و حتی به نظر می رسد که هر دو آنها از لحاظ سیاسی و عقیدتی در یک مسیر قرار دارند، ولی مخاطب به هیچ عنوان متوجه سردی رابطه میان آنها نمی شود، از این رو یکی از ضعف های فیلم شخصیت پردازی پدر و دختر و همچنین ارتباط میان آنها است. در حقیقت «گزارش مریم» فیلم دفاع مقدسی نیست بلکه روایتی از جنگ است که ایراداتی مانند ضعف شخصیت پردازی دارد.

بعد از گذشت ۱۱ سال از زمان تولید «گزارش مریم» بسیاری از مولفه ها و حتی ذائقه ها تغییر کرد

در ادامه اصغر پورهاجریان، مدیرجلوه های ویژه فیلم گفت: وقتی اثر هنری خلق می شود، آن اثر با مقطع زمانی خود ارتباط داشته و می تواند بین خود و مخاطب ارتباط برقرار کند، از این رو باید بگویم که حدود ۱۱ سال پیش که کار تولید فیلم آغاز شد، اسماعیل براری به درستی تشخیص داد که قصه پتانسیل تولید در قالب مدیوم سینمایی را دارد و قطعا وقتی ۱۱ سال از زمان تولید آن می گذرد و دیگر مولفه ها و ذائقه ها تغییر کرده دیگر نمی توان درباره درستی و یا عدم درستی انتخاب مدیوم سینمایی فیلم قضاوت کرد.

وی اظهار داشت: زمانی که کار ساخت فیلم را شروع کردیم تنها ۱۲ سال از جنگ گذشته بود و شهرهایی مانند خوزستان و سوسنگرد هنوز همان بکری زمان جنگ را داشتند و حس و حال دوران جنگ در شهر وجود داشت، ولی ۱۱ سال از زمان تولید فیلم گذشته و این ظلمی است که به «گزارش مریم» شده است و چاره ای نیز نداریم.

در بخش پایانی مراسم لطفی آورد، بازیگر فیلم خاطر نشان کرد: زمانی که پیشنهاد حضور در این فیلم به من شد، یک کار سینمای و هم تئاتر برای حضور در جشنواره فیلم و تئاتر فجر در سال ۸۴ داشتم و احساس می کردم بازی در «گزارش مریم» به بیشتر دیده شدنم کمک می کند که متاسفانه فاصله زمانی ۱۱ ساله از زمان تولید تا اکران فیلم باعث شد این اتفاق نیفتاد.

گفتنی است در ششمین روز از برگزاری سلسله نشست‌های نقد و بررسی فیلم‌های بخش مسابقه ایران چهاردهمین جشنواره فیلم مقاومت، نشست نقد و بررسی سه فیلم سینمایی «شهید بروجردی»، «تا دور دست» و «اروند» به ترتیب در ساعت‌های ۱۸، ۱۹ و ۲۰ در محل پردیس ملت برگزار خواهد شد.

نوشته اسماعیل براری: برای رسیدن به اثرگذاری آثار آوینی، باید منش‌مان شبیه وی باشد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

احمد نجفی، داریوش اسدزاده، افسر اسدی، ارژنگ امیرفضلی، رامتین خداپناهی،  علیرضا اوسیوند، رضا توکلی،  مهران رجبی، فرشید زارعی فر، آرش نوذری، ستار هریس، هوشنگ اصغری، میترا دولت آبادی، نیلا خرم و (با معرفی) فرزاد دزدمه و آزاده مهدی زاده بازیگران اصلی این فیلم سینمایی هستند.

در خلاصه داستان «دوازده صندلی» آمده: هیچ انسان عاقلی ارزشمندترین دارایی خود را در صندلی عقب اتومبیلش مخفی نمی کند. پس هویدا نخست وزیر رژیم پهلوی هیچگاه عاقل نبوده است! مسابقه ای تند و نفسگیر برای یافتن پیکان هویدا آغاز می شود. چه کسی به دارایی ارزشمند هویدا دست خواهد یافت… .

براری خود تهیه کنندگی این فیلم را برعهده داشته است.

سایر عوامل اصلی این پروژه عبارتند از: نویسنده فیلمنامه: داریوش رعیت، آهنگساز: ناصر چشم آذر، دستیار اول کارگردان و برنامه ریز: آرش سجادی حسینی، مدیر تولید: مجتبی متولی، مدیر فیلمبرداری: مجتبی رحیمی، بازنویسی گویش محلی: کوروش کرم پور، مدیر صدا: مهدی دارابی، طراح صحنه و لباس: جمشید خوشدل، تدوین: ابراهیم کیهانی، اسماعیل براری، جلوه های بصری: هادی جمشیدی، مدیر تدارکات: امیر عبدالغنی، طراح گریم: مهرداد شکرآبی، دستیار دوم کارگردان: مازیار صالحی، دستیار سوم کارگردان: امیر دزدمه، منشی صحنه: مریم مرادی، دستیار اول فیلمبردار: جواد ظهرابی، گروه فیلمبرداری: داود رهنما، علیرضا رحیمی، مهدی صفری، صدابردار: فرید پیرایش، دستیار صدا: غلامرضا پزشک پور، دستیار اول صحنه: آرزو آریایی، دستیار لباس: لینا ربیعی، اجرای گریم: علی شکرآبی، بهاره حسانی فر، عکس: بهروز صادقی، دستیار اول تدارکات: حمید مهامی، دستیار دوم تدارکات: مقداد موسوی، خدمات: ماشاءا… گریزان، حمل و نقل: محمد خسروی، حمیدرضا ا…وند، کمالی پور، پخش: گویا فیلم.

نوشته فیلم سینمایی «دوازده صندلی» از اواخر مرداد اکران می‌شود اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

براری درباره اکران فیلم‌های توقیفی‌اش که به تازگی پروانه ساخت گرفته‌اند به سوره سینما گفت: در حال حاضر در تلاشیم «کویر مرگ» و «۱۲ صندلی» را اکران کنیم. تازه خوان اول را رد کرده‌ایم. شاید خیلی‌ها کمبود سالن را مشکل عمده اکران عنوان کنند اما به اعتقاد من این میزان سالن سینما برای این تعداد فیلم کم نیست.

وی افزود: بر خلاف تصور عده‌ای فیلم یک کالای زیاده از حد نیست مسئله مسدود بودن مسیرهای اکران است. از ابتدای سال تاکنون تنها چیزی که از سینما دیدیم و شنیدیم باز یا بسته بودن خانه سینما بود. بحث تولید فیلم و سینما با همه درهای باز و بسته‌اش تنها یک روی سکه است. روی دوم سکه، پخش است که در سکوت دارد اداره می‌شود.

براری اضافه کرد: ما نمی‌دانیم چه کسانی گردانندگان پخش هستند و چه مقاصدی دارند. بودجه مملکت بسیار پر سر و صدا بین فیلم‌ها تقسیم می‌شود اما نهایتا کسی نمی‌فهمد این بودجه‌ها کجا رفت. ما هم مثل بقیه تلاش می‌کنیم فیلممان را اکران کنیم اما با حرف‌های عجیبی رو به رو می‌شویم. مدیریت اکران مثل گذشته اتوماتیک نیست که فیلم‌ها در نوبت قرار بگیرند و اکران شوند.

این کارگردان ادامه داد: در این سالها مدیریت اکران طوری بوده که نزدیک به ۵۰ فیلم در فرصت‌های سوخته اکران با هم رقابت می‌کنند و در نوبت قرار دارند. محرم و صفر تنها فرصت باقی مانده اکران ما در سال جاری است که این زمان برای اکران «۱۲ صندلی» اصلا مناسب نیست. فیلم فضای شادی دارد. ما با همکاری دفتر پخش با گفتگو و مذاکره که به هیچ عنوان از پشتوانه آنها مطمئن نیستیم داریم برای اکران فیلممان تلاش می‌کنیم.

براری فیلم‌های سینمایی «شهر در دست بچه‌ها»، «جهنم سبز»، «آشیانه» و … را کارگردانی کرده است.

نوشته پخش فیلم در سکوت اداره می‌شود/ یک فیلمساز و دو فیلم اکران نشده اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

براری درباره وضعیت کاری این روزهای خود به سوره سینما گفت: در این مدت که کمتر فیلم ساختم بسیار مطالعه کردم و آسیب شناسی داشتم و راه حل هایی پیدا کردم. مذاکراتی با مرکز علمی و کاربردی داشته‌ام و روش نوین آموزش سینما را طراحی کرده ام و در واقع بازنگری‌هایی بر واحدهای کارگردانی رشته سینما انجام داده ام و تا امروز مراحل اداری انجام شده است. اصلاح مسیر آموزش رشته سینما یک اتفاق با اهمیت است، چون جریان فعلی موجود مددی به بحث آموزشی سینمای امروز نمی رساند. به عبارت بهتر دو مقوله تجربه و بازار کار با آموزش الزاما به هم متصل نیستند و این از نواقص سیستم فعلی به حساب می آید.

وی افزود: قانون جشنواره فیلم فجر در دو سال قبل این بود که هر فیلمی که مجوز حضور در آن را پیدا می کند، می تواند اکران عمومی شود، اما مسوولان به قول شان عمل نکردند و «۱۲ صندلی» هنوز بلاتکلیف است و تا سرنوشت آن را روشن نکنند، نمی توانم کار جدیدی را شروع کنم. آنان علت این ممانعت از نمایش را اینطور عنوان می کنند که موضوع فیلم اشکال دارد و باید آن را عوض کنی! گویا تفاوت پروانه ساخت را با پروانه نمایش تشخیص نمی‌دهند. البته من صحنه هایی از فیلم را کوتاه کردم، اما مشکل همچنان باقی است. «کویر مرگ» ۱۲ سال قبل ساخته شده و در بیش از ۲۰ کشور دنیا به نمایش درآمده است. متن این فیلمنامه را شهید آوینی در آخرین روزهای حیات خود تصویب کرده و دارای چنین اعتباراتی است، اما چون مدت زمان آن ۵ دقیقه از آیین نامه وزارت ارشاد کمتر است، پروانه نمایش دریافت نمی کند. آیا این منطقی است؟ ما دستمان به وزیر قبلی ارشاد رسید و ایشان مستقیما مکتوب کردند که این مشکل حل شود، اما راه به جایی نبردیم.

این کارگردان در خاتمه تاکید کرد: موضوع چیزی ورای مضامین اصلی فیلم ها است و مشکل اصلی، فیلمسازی فیلمسازان مستقل و آزاد است. من در ژانرهای مختلف کودک و اکشن و معناگرا و … هم فیلم ساخته ام و عجیب است که میانه مسوولان با هیچ کدام شان حسنه نیست!

اسماعیل براری، «گزارش مریم»، «۱۲ صندلی»، «کویر مرگ» و «روز باران» را تولید کرده است که هر کدام به نوعی تا کنون پروانه نمایش دریافت نکرده‌اند.

نوشته فیلمنامه‌ای که شهید آوینی پسندید هنوز اکران نشده است اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

اسماعیل براری کارگردان سینما در گفتگو با سوره سینما با ابراز نارضایتی از نامشخص بودن پروانه نمایش ۴ فیلمش گفت: در شرایطی که چهار فیلمم پروانه نمایش دریافت نکرده‌اند ساختن فیلم جدید دیوانگی است. برخلاف تمام وعده‌ها و امضا کردن‌ها، برای «دوازده صندلی» پروانه نمایش صادر نکردند. وقتی این فیلم در جشنواره سی‌ام فجر به نمایش درآمد رسما اعلام شد که نمایش در جشنواره فجر به منزله صدور پروانه نمایش برای فیلم است اما این مدیران حتی پای حرفی که خودشان زده‌اند و امضا کرده‌اند نیستند و این فیلم عملا توقیف شده است.

وی افزود: وضعیت سر تا پا ضعف مدیریت سینما، چیزی است که من به عنوان کارگردان با آن درگیرم. یک پلان از فیلم‌های من به سرتاپای مدیریت این سینما می‌ارزد. فیلم «کویر مرگ» من یادگار شهید آوینی است. تنها فیلمی است که می‌تواند یادگار آوینی باشد. خود شهید آوینی ساخت این فیلم در حوزه هنری را تأیید و تصویب کرد. در ۲۰کشور دنیا به نمایش درآمد و بیشترین حضور بین‌المللی را برای سینما ایران رقم زده است. چه کسی می‌تواند پاسخ بدهد که چرا این فیلم پروانه نمایش نمی‌گیرد.

براری ادامه داد: وضعیت فعلی سینمای ایران حکایت آن دیوانه‌ای است که سنگی را درون چاه انداخت و ۴۰ عاقل برای بیرون آوردن سنگ به ته چاه رفتند. در سی سال گذشته همه عنوان کرده‌اند بزرگترین مشکل سینمای ایران فیلمنامه است. امروز من قاطعانه می‌گویم که مشکل سینمای ایران مدیران سازمان سینمایی وزارت ارشاد هستند.

نوشته براری: مشکل سینمای ایران مدیران سازمان سینمایی ارشاد هستند اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.