هر شب برای دخترم لالایی می خوانم

قلی خانی از تجربیات سحر خیزی خود به ویژه بعد از مادر شدن گفت و بیان کرد: برای انجام برخی کارها مثل ورزش، کارهای بانکی و به گردش بردن شانا صبح ها بیرون می روم.

او در ادامه از لالایی هایی که برای دخترش شانا می خواند صحبت کرد و گفت: هر شب برای دخترم لالایی می خوانم، این لالایی ها را اغلب از خودم می سازم.

بعد از دو ماه صبح زود بیدارم

در قسمت بعدی عبدالله روا مهمان دوم را معرفی کرد و بابک کایدان هم به جمع آنها اضافه شد. نویسنده «هشت و نیم دقیقه» در پاسخ به سوال روا که هر روز چه ساعتی بیدار می شود گفت: معمولا هرروز ساعت هشت و نیم بیدارم، با یکی از دوستان صمیمی ام پدرام کریمی به ورزش می رویم. بابک کایدان با دم نوشی به استودیوی «باصبح» آمده بود که روا و قلی خانی محتویات این دمنوش را از او پرسیدند و خیلی علامند بودند تا از آن استفاده کنند.

بخش بعدی پخش آیتم ورزش صبحگاهی بود که عباس حاج کناری آن را برعهده داشت.

از یکتا یاد گرفتم

قسمت گفت و گوی مهمانان و مجری مختص به بیان خاطرات مهمانان از سریال «هشت ونیم دقیقه» بود. او مطرح کرد که از کاراکتر یکتا چیزهای زیادی آموخته و نقش را خیلی دوست داشته است.

شبنم قلی خانی گریه کرد

بابک کایدان به عموان خاطره از سکانس چهلم سریال و بازی آشا محرابی یاد کرد که شبنم قلی خانی با دیدن بازی او گریه کرده بود.

نمآهنگ بعدی که پخش شد هدفون با صدای فرزاد فرزین بود. در ادامه علیرضا حیدری قهرمان کشتی کشورمان در آیتمی سه دقیقه ای راجع به امید در زندگی صحبت کرد.

قسمت دوم «هشت ونیم دقیقه» ساخته نمی شود

بابک کایدان در پاسخ به سوال روا که آیا قسمت دوم «هشت ونیم دقیقه» ساخته می شود یا نه گفت: نه؛ به نظر من این قصه به پایان رسیده است.

قلی خانی تولد خواهر روا را تبریک گفت

روا در این بخش تولد قلی خانی را که چیزی از آن نگذشته بود تبریک گفت و به یاد آورد که امروز تولد خواهرش است و شبنم قلی خانی تولد خواهر روا را تبریک گفت.

برنامه ریزی ۵ ساله آینده تان چیست؟

کایدان: امیدوارم ده یا دوازدهمین کارم را بنویسم و در زندگی شخصی خانواده دونفره مان سه نفره شود.

قلی خانی: امیدوارم بتوانم کار آفرین باشم و محصولی را تولید کنم.

روا: ازدواج کنم و بچه دار شوم.

پیشنهاد بازیگری طنز کایدان به روا

در قسمت های پایانی برنامه کایدان به روا پیشنهاد بازیگری در ژانر طنز را داد و روا از این پیشنهاد استقبال کرد(با خنده).

دعای کایدان و قلی خانی

بخش انتهایی برنامه پاسخ به سوالی بود که از قبل طراحی شده و مهمانان می بایست به آن پاسخ می دادند. خدایا یه کاری کن فردا صبح که می شه من…
کایدان: همه کارهای بلاتکلیف من درست شود.
قلی خانی: مادر بهتری باشم و شانا هم خوشحال تر باشد.

پایان بخش اولین روز از برنامه «باصبح» پخش کلیپ محمد (ص) با صدای فرهاد بود و عبداله روا ضمن تبریک فرا رسیدن هفته وحدت با بینندگان خداحافظی کرد؛ زنده باد…

نوشته برنامه صبحگاهی «باصبح» با حضور شبنم قلی‌خانی و بابک کایدان آغاز شد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

بابک کایدان فیلمنامه نویس سینما و تلویزیون درباره فعالیت های اخیر خود به سوره سینما گفت: فیلمنامه سینمایی «ازدواج سعید و لیلا» که یکبار توسط سعید دولت‌خوانی نوشته شده را در یک بازنویسی دوباره تغییر دادیم. قرار بود این کار را منوچهر هادی برای جشنواره فیلم فجر کارگردانی کند که به دلیل بحث دریافت پروانه ساخت کار به تعویق افتاد و  قرار شد که پروژه را به صورت جدی پس از جشنواره فیلم فجر دنبال کنیم.

وی ادامه داد: همانطور که گفتم فیلمنامه اولیه توسط دولت‌خوانی نوشته شده بود و پس از ورود من به جریان تغییر در فیلمنامه به صورت مشترک خواهد بود و منوچهر هادی فقط کارگردانی آن را بر عهده دارد و فکر می کنم پس از پایان سی و سومین جشنواره فیلم فجر برای دریافت پروانه ساخت اقدام شود و به احتمال بسیار زیاد فروردین و یا اردیبهشت سال آینده فیلم کلید می‌خورد.

کایدان درباره فعالیت‌های خود در حوزه تلویزیون گفت: هنوز تغییرات و جابجایی ها وجود دارد و من هم در حال حاضر تمام انرژی خودم را معطوف به سینما کرده ام ، اما فیلمنامه «خورشید، ماه و ۵ ستاره دنباله دار» را آماده دارم که قرار بود با مشارکت سیما فیلم تولید شود و حتی طبق صحبت هایی که انجام شد تغییراتی نیز در جهت کوتاه تر شدن و تولیدی تر شدن کار انجام گرفت و من حدود ۸ قسمت از کار را کم کردم تا خواسته دوستان هم برآورده شود.

فیلمنامه‌نویس «زندگی جای دیگری است» درباره تغییراتی که انجام شده است گفت: تغییرات به این صورت نبوده که بصورت پراکنده باشد ، بلکه براساس ضرورت و الویت یک قسمت هایی بصورت کلی حذف شد تا لطمه ای به جریان فیلمنامه وارد نشود و در مجموع حالا با توجه به اینکه کار به تهیه‌کنندگی سعید سعدی و در زیر مجموعه آقای محمدرضا تخشید در سیما فیلم بررسی می‌شود، منتظر هستیم تا بودجه لازم تعیین شود و در اینصورت هیچ مشکلی برای آغاز پیش تولید وجود ندارد و فیلمنامه آماده است.

کایدان در توضیح فضای فیلمنامه «خورشید، ماه و ۵ ستاره دنباله دار» گفت: در این فیلمنامه به نوعی ادای دین کرده ایم به تمام خانواده های شهیدی که چند فرزند و اعضاء خانواده خود را در جنگ تحمیلی از دست داده اند و در کشور ما بسیار هستند و روایت و داستان های ما در برگیرنده شهامت‌ها و رشادت‌ها و سبک زندگی و نگرش این خانواده ها و شهدای عزیز است که به آنها پرداخته شده است.

نوشته احتمال کلید خوردن «ازدواج سعید و لیلا» پس از جشنواره فیلم فجر اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

بابک کایدان فیلمنامه نویس سینما و تلویزیون درباره سریال «خورشید، ماه و ۵ ستاره دنباله‌دار» که درباره زندگی شهیدان افراسیابی است به سوره سینما گفت: فیلمنامه را مدت‌هاست تمام کرده‌ام. فکر می کنم این فیلمنامه به زودی به تولید نزدیک شود. انجمن دفاع مقدس و سیمافیلم که در ساخت این اثر مشارکت و همکاری دارند به همراه سعید سعدی که تهیه‌کننده سریال است، دنبال انتخاب یک کارگردان برای تولید این مجموعه هستند.

وی ادامه داد: این سریال بسیار پرهزینه و سنگین است و بودجه مناسبی می طلبد تا کار درخوری از آب در آید و مطلع هستم که تهیه کننده پیگیر است تا با کارگردانی به توافق نهایی برسد و من هم تعجیلی در ساخت این اثر ندارم. ترجیح می‌دهم در فضا و شرایطی مناسب و با امکانات و هزینه کافی این اثر ساخته شود و آرام و با طمانینه پیش رفته و به نتیجه مطلوب برسیم.

کایدان درباره دیگر فیلمنامه هایی که آماده تولید دارد گفت: دو تله فیلم به نام‌های «خفته در بیداری» و «دانش آموز کلاس چهار و سه» را نوشتم که کد تولید گرفته‌اند. فیلمنامه دوم را به همراه منوچهر هادی نوشته‌ام و منتظر هستیم تا تولید آنها آغاز شود، اما با این شرایط همه در بلاتکلیفی هستند و پروژه‌های جدی متوقف می‌شود و امکان ساخت ندارد. امیدوارم هر چه زودتر و در نیمه دوم امسال شرایط بودجه در سازمان صدا و سیما مطلوب شود تا کارها به مرحله تولید برسد.

بابک کایدان فیلمنامه‌های «صدای پای من»، «زندگی جای دیگری است» و «پریناز» را نوشته است.

نوشته مجموعه شهیدان افراسیابی در انتظار کارگردان/ دو تله‌ فیلم در راه تولید اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

بابک کایدان فیلمنامه نویس سینما و تلویزیون درباره سریال «نشانه ها» به سوره سینما گفت: من به دلیلی مشکلاتی که درباره این کار بوجود آمد از ادامه همکاری انصراف دادم و یکی از این دلایل مربوط به قصه «نشانه‌ها» بود که در واقع مربوط به زائران ایرانی کربلای معلی و گروگان گرفته شدن آنان توسط تروریست های تکفیری بود و با توجه به حساسیت های موجود در این زمینه و تحولات فعلی عراق و منطقه ترجیح دادم که انصراف خودم را اعلام کنم.

وی در ادامه افزود: البته دلیل دیگر هم این بود که نگاه من به این فیلمنامه مدرن بود و در واقع با شکست زمان و فرمول خاص مواجه بودیم و برخلاف آثار مناسبتی ماه محرم یک نوآوری در اثر وجود داشت و این نگاه و شیوه من با سلایق دوستان در شبکه تهران همراه و همخوان نبود و آنها تمایل داشتند که با سبک و سیاق خودشان این کار را انجام دهند.

کایدان با اشاره به اینکه حدود ۲۰ روز از فسخ قرار داد من با شبکه می گذرد افزود: درنهایت قرار براین شد به دلیل قراردادی که من داشتم طرح این سریال در اختیار شبکه باشد، اما دوستان تعهد دادند سیناپس کامل ۸ قسمت از کار و سکانس‌هایی را که نوشته ام بدون تغییر بماند و کار را با نویسنده دیگری ادامه بدهند که امیدوارم به سرانجام خوبی برسد.

وی درباره فیلمنامه « نشانه‌ها» تاکید کرد: این فیلمنامه بر خلاف آثار مناسبتی این ایام که ریتم آرامی دارند، با نگاهی جدید به عنوان یک اثر پرحادثه و با ریتم بالا و سرشار و برگرفته از مفاهیم عاشورایی و در ارتباط با کربلای معلی بود که متاسفانه با سلیقه دوستان هماهنگ نبود.

نویسنده فیلم سینمایی «زندگی جای دیگری است» در ادامه با اشاره به حساسیت آثار مناسبتی، بخصوص در ماه محرم ادامه داد: تحولات روز و آنهم اتفاقات تلخی که با عنوان اسلام در عراق می افتد و ارتباط آن با هسته اصلی این فیلمنامه که به زائران پیاده کربلا مربوط می‌شود به درستی حساسیت را در میان من و همچنین برنامه سازان در سازمان صدا و سیما ایجاد می کند. نمونه این جریان را درباره سریالی که از روی یک سریال آمریکایی کپی شده و در روزهای اخیر جنجال به پا کرده شاهد هستیم که کار تا به بررسی در مجلس شورای اسلامی هم رسیده است که این بدلیل حساسیت آثار مناسبتی است.

کایدان با اشاره به سفر خود و تهیه کننده «نشانه‌ها» به عراق و انجام تحقیقات خوب و موثر در این زمینه گفت: این سنت پیاده روی زائران بسیار عجیب و خوب است و با گردهمایی چیزی حدود ۳۰ میلیون نفر از نقاط مختلف دنیا به عنوان یکی از بزرگترین گردهمایی های مذهبی جهان قابل بررسی است. به همین دلیل یک رسالت بزرگ است که باید حق مطلب در قبال آن ادا شود و مردم به خوبی با این سنت آشنا شوند و امیدوارم این پروژه با موفقیت انجام شود. البته با توجه به اینکه بخش‌های زیادی از این قصه در عراق می‌گذرد و با وجود زمانی که تا ماه محرم باقی مانده کار دشوار است و هرچند که من از روند آغاز کار اطلاعی ندارم، ولی به نظر می رسد زمان کافی وجود ندارد تا کار برای ماه محرم آماده شود.

این فیلمنامه نویس سینما و تلویزیون با اشاره به پایان فیلمنامه سریال دیگری با نام «خورشید، ماه و ۵ ستاره دنباله‌دار» گفت: این فیلمنامه را در ۲۶ قسمت و براساس زندگی شهیدان افراسیابی نوشته ام که نگارش آن دو سال طول کشید و به عنوان پروژه الف ویژه در اختیار انجمن سینمای انقلاب و دفاع مقدس بعنوان متولی ساخت اثر قرار گرفته است. نام این اثر استعاره از پدر، مادر و ۵ فرزند این خانواده است و با تمام اینکه فراز و فرودهایی هم در روند نگارش داشتیم ، کار به پایان رسید و انجمن دفاع مقدس به دنبال جذب مشارکت و سرمایه از سوی ارگان‌های دیگر و انتخاب کارگردان برای تولید است.

سریال ۱۳ قسمتی «نشانه‌ها» به تهیه کنندگی عباس نادران برای محرم امسال شبکه تهران در نظر گرفته شده است. ۵ فرزند خانواده افراسیابی در جریان وقابع پیروزی انقلاب اسلامی و دفاع مقدس شهید شده‌اند.

نوشته انصراف بابک کایدان از مجموعه مناسبتی ماه محرم/ ساخت مجموعه درباره شهیدان افراسیابی اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

میثم محمدی – سوره سینما – فیلم سینمایی «زندگی جای دیگری است» به کارگردانی منوچهر هادی یکی از آثاری است که این روزها روی پرده سینماها قرار دارد. غفلت از مرگ و پرداختن به روزمرگی انسان و بی تفاوتی به محیط پیرامونش و …موضوعاتی بود که در نشست سوره سینما با بابک کایدان و پدرام کریمی دو فیلمنامه نویس این فیلم به آن پرداختیم.

ایده فیلم «زندگی جای دیگری است» در نگاه اول کلیشه است و نویسنده‌های زیادی با آن مواجه شده و سراغ آدمهایی رفته اند که پس از آگاهی از مرگ خود دچار تغییر و تحول می شوند. راجع به این صحبت کنید که چطور به این ایده رسیدید؟

پدرام کریمی : ما حدود چند جلسه با منوچهر هادی و بابک کایدان جلسه گذاشتیم و راجع به دغدغه های مردم صحبت می‌کردیم و به این نتیجه رسیدیم که یک سری از این دغدغه ها دیدنی است و یک سری از آنها درونی است. در نهایت در میان چند موضوعی که داشتیم به این ایده رسیدیم که اتفاقا دغدغه هر سه ما و به نوعی جامعه ای است که مادی گرا شده و معنویت در آن کم شده است. یعنی اینکه ما در خلوت تنهایی خودمان هم بارها به این فکر کرده بودیم اگر زمان مرگ فرا برسد و ما با مرگ آگاهی روبرو شویم چه اتفاقاتی خواهد افتاد و ما در این شرایط چقدر کارهای نکرده داریم که این تبدیل به تم فیلمنامه شد.

بابک کایدان: اگر من هم بخواهم به این بحث اضافه کنم بحث روزمرگی و تکراری و بی روح بودن و همچنین بی تفاوتی بسیاری از آدمهاست که در جامعه به آن مبتلا هستیم و این مساله ما بود و فکر کردیم برای جامعه و مردم داخل و بیرون از کشور هم می تواند مهم باشد. به همین دلیل این سوژه را به همراه شخصیتی انتخاب کردیم که به واسطه شغلش در مواقعی آدمها را از مرگ نجات می دهد یا مرگ آنها را می بیند و او هم دچار روزمره گی و بی روحی شده است و سعی کردیم حرف قصه با توجه به فیلمنامه و کارگردانی و مجموع عوامل خارج از این حیطه نباشد.

کریمی: ما تقریبا اکثر فیلم هایی که درباره مرگ بوده را دیدیم و سعی کردیم آن اتفاقی که در اینجا می افتد در اثر دیگری دیده نشده باشد. بحث این است که تغییری که درباره شخصیت اول فیلم به آن اشاره می کنید به لحاظ دراماتیک اتفاق می افتد ، اما فکر می کنم بیرون نمی زند و در واقع این آدم پیش از این اتفاق به اطراف خود بی توجه بوده و حالا به آنها نگاه می کند و اصل تحول در این شخصیت در نگاه او به جهان اطرافش نهفته است.

در مورد آغاز روایت و نوع آن ما شاهد هستیم که در همان ابتدا جریان اصلی و هسته مرکزی داستان برای مخاطب فاش می‌شود و به نوعی ما پیش زمینه ای برای رسیدن به لحظه فروپاشی شخصیت و یا به نوعی تلنگر مخاطب نداریم. دلیل این امر چه بود؟

کریمی: نوع روایت را به این دلیل انتخاب کردیم که می‌خواستیم تفاوتی هم در ساختار نسبت به کارهای دیگر ایجاد کنیم و براساس ساختار اپیک پیش برویم ، در واقع این ساختار پیش آگاهی را به مخاطب می‌دهد و نمونه خیلی خوب آن هم «مسافران» ساخته بهرام بیضایی است و تفاوت این نوع روایت با قالب کلاسیک این است که نمی خواهد درگیری عاطفی برای شما ایجاد کند و مانند تعزیه که ما داستان را می دانیم ، قصد دارد روی تعقل مخاطب کار کند ، پس ما قصد ایجاد تعلیق و غمگین کردن و گریاندن نداشتیم، در صورتی که توان ایجاد چنین فضایی بود و می‌خواستیم فارغ از همه این احساسات مخاطب را به سمت چرایی داستان هدایت کنیم و این آگاهانه بود.

با این تفاسیر نگران ریتم کسالت باری که پس از چنین تصمیمی بصورت ناخودآگاه به سراغ فیلم می آمد نبودید.هر چند که این را هم باید گفت که «زندگی جای دیگری است» قابلیت تبدیل شدن به یک اثر روانکاوانه درونی و پیچیده با ریتم بسیار کندتر از این را هم داشت، درصورتی که شما با مخاطب خیلی رو بازی کردید و شاید بعد از افشای بیماری این شخصیت، از جذابیت و کشش اثر برای ادامه داستان کاسته بشود.

کریمی: اتفاقا به همین علت بیننده خود را جای شخصیت اول فیلم می‌گذارد و عقل خود را به کار می اندازد و فارغ از همه درگیری‌های عاطفی به دنبال علت و معلول ها و چرایی در داستان می گردد.

کایدان: اساسا ما به دنبال معما نبودیم و از آنجا که مرگ آگاهی در داخل غصه وجود دارد ، می خواستیم مخاطب هم این آگاهی را داشته باشد و تعقل و فکر او کار کند و می خواستیم یک تجربه جدید داشته باشیم و همین نقطه تفاوت آن باشد ،البته نقطه تفاوت به معنی خوب بودن نیست و شاید در مقاطعی هم الکن بوده باشد .اما قصد داشتیم که فرمول کلاسیک را بشکنیم و به خورد مخاطب بدهیم تا با شخصیت همراه شود. درباره ریتم کندی هم که به آن اشاره کردید باید بگویم که جزوی از قصه محسوب می شود و ذات داستان هم مطابق با شخصیت اصلی و روزمره گی موجود ، کسالت بار است ، البته ما سعی کردیم که در چند سکانس ملتهب مانند احیای یکی از بیماران کمی از این فضا دور شویم که هر از گاهی مخاطب را تکان می دهد ، در مجموع بخصوص در نیمه ابتدایی فیلم ما با این ریتم می خواستیم بگوییم که زندگی واقعی این آدم بی روح و کسالت بار و کم حرف و عادی پیش می رود و در واقع او تفاوتی با یک انسان مرده ندارد و از طرفی خطری که حس کردیم این بوده که یک جامعه بی تفاوت جامعه ای مرده است و انسانها را تهدید می کند.

این مفهوم مرگ آگاهی که شما از آن یاد می کنید ما به ازای بیرونی در جامعه هم می تواند داشته باشد و در اصل نوعی ایهام نهفته در آن می تواند تعابیر گوناگون و مبتنی بر نشانه ها را ایجاد کند.در این خصوص بیشتر صحبت کنید.

کایدان : با توجه به اینکه در این باره تعابیر و احادیثی وجود دارد ، باید گفت که از دو جنبه باید به آن نگاه کرد ،اول اینکه نوعی رخوت و افتادگی و به نوعی پوچی ایجاد می کند و در نگاه دوم هم به نوعی یک نعمت محسوب می شود که برخی انسان ها به آن دچار می شوند و برخلاف اینکه بسیاری از جاهای فیلمنامه بازنویسی و بازنگری شد ، ما تلاش کردیم این مفهوم را که شخصیت اول ما با یک نعمت روبرو شده در زیر متن و دل قصه تثبیت کنیم ، پس مرگ آگاهی در قصه ما پوچی نیست و با وجود اینکه در انتها شخصیت داوود را در زندان می بینیم ،اما او زندگی می کند و اتفاقا این پوچی پیش از مرگ آگاهی گریبان او را گرفته است و اتفاقا پس از آگاهی از این امر وارد حرکت و تفکر و تعقل می شود.

در مورد کار گروهی که به آن اشاره کردید با چه استراتژی پیش رفتید؟آیا تقسیم کار مشخصی وجود داشت یا اینکه شما به اقتضاء نیاز و کارکرد هر کدام پیش رفتید.

کریمی : ما این شیوه را پیش از این تجربه کرده بودیم . یکی سریال «دارا و ندار» که البته چیزی که در تصویر دیده شد متعلق به ما نبود و قابل دفاع نیست ، اما تجربه خوبی بود. بعد از آن هم یک سریال کار کردیم با نام «سفره ایرونی» که هنوز جلوی دوربین نرفته و دیگری هم سریال « معراجی ها». تاکید می کنم سریال ، چون فیلم سینمایی «معراجی ها» را ما ننوشتیم . حالا برای این کار ما سه نفر هر کدام می توانستیم مدعی این باشیم که به تنهایی این فیلمنامه را بنویسیم ، اما پس از اشتراک روی تم اصلی هر کدام یک طرح جداگانه نوشتیم و سپس براساس نقاط اشتراک و نقاط قوت آنها را تلفیق کردیم و در مرحله بعد سیناپس و سکانس بندی کار بود که به دلیل پیچیدگی و نگرانی برای ریتم اثر خیلی وقت برد و در نهایت به این نتیجه رسیدیم که داستانک ها را زیاد کنیم…

در مورد داستانک ها من فکر می کنم با وجود اینکه هر کدام به نوعی مرتبط با زندگی شخصیت داوود بقایی بود ، اما در مواقعی بیش از حد بود و تمرکز را از محور اصلی و در واقع نقطه اتکا فیلمنامه دور می کرد.البته این می تواند سلیقه هم باشد.

کریمی: خب اینها دغدغه های شخصیت اول داستان است و برای همسایه یا غریبه نیست. به عنوان مثال نامه دادن پسر داوود به زن همسایه دغدغه شخصیت اصلی و مرد خانواده است که از اتفاقاتی که برای پسرش می افتد ، غافل است.

کایدان: در ادامه همین مثال باید بگویم آدمی که دچار روزمرگی شده ، عملا مرده و از رازهای پسر و دختر کوچکش ، زنی که صیغه کرده و در زندگی او وجود دارد و همچنین همسر سابقش و مشکلاتی که با او داشته غافل است و زمانی که این بیداری اتفاق می افتد هجمه ای از مشکلات و مسائل سراغ او می آید که می توانسته به دستش حل شود و ما چون احساس کردیم که چیزی خارج از این دایره نیست به آنها پرداختیم.

من هم درباره ارتباط این داستانک‌ها هیچ مشکلی ندارم ، اما میزان پرداختن به بعضی از آنها به نظر زیادی بود.اگر مشخصا در مورد شخصیت ها صحبت کنبم فکر میکنم یکی از کاراکترهایی که می توانست بیشتر پرداخت شود ، بهیار جوانی بود که در کنار داوود کار می کرد و در واقع به نوعی ابتدای راه او بود تا شخصیتی مانند علی که می شد در همان گفتگوهای دو نفره بین داوود و شهرزاد به پیشینه آن اشاره کرد.

کایدان:واقعیت این است که شما درست به شخصیت بهیار جوان اشاره کردید. ما برای این نقش که نمود رفتار داوود به نوعی در آن دیده می شد ، قصه داشتیم، شخصی که نمی داند چه باید بکند ، اما در انتها به دلیل رفتار داوود می آموزد این شغل خوبی است و نمی‌گویم که این قسمت‌ها حذف شده ، اما به تعبیری در نیامده است و به هر حال طبیعی است که برخی چیزها در اجرا از دست می‌رود. البته این کار جزو کارهایی است که وابستگی به جزییات دارد و اگر این بخش بهتر پرداخت می‌شد ، تاثیر بیشتری داشت.

ادامه دارد…

نوشته مرگ آگاهی در این فیلم نعمت است/ حرف‌های فیلمنامه‌نویسان «زندگی جای دیگری است» اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

نوشته حضور فیلمنامه‌نویسان «زندگی جای دیگری است» در سوره سینما اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.