هر هفته چهره‌هایی از دل سینما، موسیقی و هنر سر برمی‌آورند که با حضورشان جریان خبری هفته را شکل می‌دهند. این هفته، روایت ما به سراغ پنج چهره‌ای می‌رود که هر کدام با اتفاقی خاص در صدر اخبار قرار گرفتند؛ از بازگشت دوباره ترانه علیدوستی به پرده نقره‌ای تا جنجال میان حمید نعمت‌الله و اکتای براهنی، از اجرای خاص رویا میرعلمی در «کارناوال» تا حضور مهران مدیری بر پرده سینما و در نهایت خبر تازه‌ای از پروژه جدید کاظم دانشی.

حمید نعمت‌الله؛ سکوت در میان جنجال «قاتل و وحشی»

کارگردانی که همیشه با فیلم‌های پرهیجان اما با شخصیتی آرام شناخته می‌شود، این هفته ناخواسته به قلب یک جدل رسانه‌ای پرتاب شد. او معمولا چهره‌ای کم‌حرف و دور از هیاهوست، ماجرای «قاتل و وحشی» و «پیر پسر» دوباره حمید نعمت‌الله را به تیتر اول رساند.

همه‌چیز از سخنان بهروز افخمی در برنامه «هفت» آغاز شد که از قول نعمت‌الله گفت؛ اکتای براهنی پیش از ساخت «پیرپسر» فیلم «قاتل و وحشی» را دیده است؛ فیلم توقیفی نعمت‌الله که از سال ۱۳۹۸ تاکنون رنگ پرده را ندیده.

براهنی بلافاصله واکنش نشان داد و با ادبیات غریب و غیرقابل دفاع همه‌چیز را انکار کرد. اما صداگذار هر دو فیلم، حقیقت دیگری گفت: براهنی و تهیه‌کننده‌اش در زمان فیلمبرداری «پیر پسر»، با اجازه شخص نعمت‌الله به استودیو آمده و «قاتل و وحشی» را دیده‌اند. این کشمکش حتی به استوری‌های بامداد نعمت‌الله، فرزند کارگردان، هم کشیده شد. او در استوری‌هایی تند، کنایه زد که براهنی از هم‌نشینی نام خود با نعمت‌الله سود می‌برد.

با همه این هیاهو، حمید نعمت‌الله همچون همیشه و با نگاهی بزرگ‌منشانه سکوت پیشه کرد؛ سکوتی که برخلاف حاشیه‌سازی‌های رایج، نشان از خویشتن‌داری و منش حرفه‌ای او داشت. او همان کارگردانی است که با فیلم‌هایی مثل «بوتیک»، «بی‌پولی» و «شعله‌ور» نشان داده سینمایش آتشی زیر خاکستر است. نعمت‌الله پشت دوربین شاید همان «قاتل وحشی» باشد؛ بی‌رحم در خلق صحنه‌ها و صادق در روایت حقیقت. جنجال اخیر بیش از آنکه خدشه‌ای بر او باشد، یادآور این است که حتی فیلمی توقیفی هم می‌تواند سایه سنگینش را بر سینما بیفکند.

رویا میرعلمی؛ رویایی که به واقعیت پیوست

رویا میرعلمی این هفته با اجرایی متفاوت در برنامه «کارناوال» رامبد جوان خبرساز شد؛ اجرایی که ابتدا برخی مدعی توقیف آن شدند و بعد با تأخیری جنجالی به پخش رسید. او با گریمی شبیه فریدا کالو، نقاش مکزیکی، روی صحنه آمد و داستانی روایی خلق کرد: دیداری خیالی با ونسان ونگوگ، هنرمندی که مثل خودش زخمی و پر از درد بود. میرعلمی گفت ایده این نمایش را از جراحت شخصی‌اش گرفته، زمانی که پایش آسیب دید و در سال‌های ابتدایی دهه ۹۰ به دلیل یک سانحه در اجرای تئاتر برای مدتی فلج شد. میرعلمی رؤیاهایش را به صحنه می‌آورد، او در دفاعیه‌اش گفت: «فریدا و ونگوگ هر دو زخم‌های جسمی و روحی داشتند اما تسلیم نشدند»

اجرای میرعلمی با استقبال زیادی مواجه شد، حتی اگر در رقابت با امیرمهدی ژوله رأی کمتری آورد. او نشان داد که پیشینه‌اش در تئاتر پشتوانه‌ای جدی برای کارهای تازه‌اش است. در متنی که در صفحه شخصی‌اش منتشر کرد، از رؤیای پنج‌ساله‌ای گفت که سرانجام مجال بروز یافت اما زیر تیغ سانسور پاره‌پاره شد. با همه این‌ها، اجرای متفاوت او در «کارناوال» پرانرژی و تأثیرگذار بود و باز هم ثابت کرد میرعلمی به‌عنوان تنها هنرمند زن حاضر در برنامه رامبد جوان، بار سنگینی را بر دوش دارد و به خوبی توانسته دوشادوش همکارانش بدرخشد.

مهران مدیری؛ در کانون خبرهای رسمی و غیررسمی

نام مهران مدیری هر بار که بر پرده سینما یا صفحه تلویزیون می‌آید، کنجکاوی برمی‌انگیزد. این هفته دو خبر درباره او دست‌به‌دست شد؛ نخست اکران فیلم «تابستان همان سال» (با نام جدید «آدم‌فروش») ساخته محمود کلاری. مدیری در این فیلم تنها یک سکانس بازی دارد؛ در نقش رمالی که سرآغاز یک دروغ و بحرانی تازه در قصه است. در همان دوران اکران در جشنواره برخی این حضور کوتاه را ترفندی تبلیغاتی دانستند، به‌ویژه که دوستی علی اوجی با مدیری نیز زیر ذره‌بین رفت. با این حال، نام مدیری همچنان برای مخاطب کافی است تا بلیت سینما بخرد. اما مدیری پیش‌تر خودش اعتراف کرده بود که در بازیگری چندان موفق نبوده؛ تا جایی که بازی‌اش در «درخت گردو» را «افتضاح» توصیف کرد!

دومین خبر، شایعه حضور او در فیلم «استخر» ساخته سروش صحت بود؛ همکاری‌ای که اگر در فیلم «استخر» قطعی شود، پس از چهار دهه دوباره این دو چهره محبوب «جنگ ۷۷» را کنار هم خواهد نشاند؛ از روزهایی که صحت نویسنده و بازیگر مجموعه‌های مدیری در دهه هفتاد بود. حالا نقش‌ها عوض شده‌اند؛ مدیری بازیگر صحت خواهد شد. شاید این‌بار، در قالب نقشی کمدی، بتواند دوباره همان مهران مدیری دوست‌داشتنی را به یادمان بیاورد؛ نه صرفاً چهره‌ای که برای فروش فیلم استفاده شود و نقش موثری از او نبیینیم و خودش هم بازی‌اش را دوست نداشته باشد.

ترانه علیدوستی؛ بازگشت پس از هشت سال

احتمال بازگشت دوباره ترانه علیدوستی به پرده سینما، شاید یکی پربسامدترین اخبار سینمایی هفته بود. سال‌هاست نام او با نقش‌های ماندگار در ذهن مخاطب جا گرفته اما زمزمه احتمال اکران نسخه سه‌ساعته «برادران لیلا» به کارگردانی سعید روستایی، نام او را دوباره در مرکز توجه قرار داد. هشت سال از آخرین حضورش بر پرده گذشته بود؛ زمانی طولانی برای بازیگری که «شهر زیبا»، «چهارشنبه‌سوری» و «فروشنده» را در کارنامه دارد. حالا اما با نقش «لیلا» باردیگر روی پرده می‌رود.

آخرین حضور سینمایی علیدوستی روی پرده به فیلم «مادر قلب اتمی» (۱۳۹۶) برمی‌گردد. آثار بعدی او ـ «تفریق» مانی حقیقی و «اورکا» سحر مصیبی ـ به دلیل توقیف و محدودیت‌ها هیچ‌گاه اکران نشدند و تنها به‌صورت غیرقانونی به دست مخاطبان رسیدند. همین غیبت طولانی باعث شد خبر احتمال اکران فیلمی از او، در محافل سینمایی خبرساز شود. حتی برای کسانی که نسخه غیرقانونی «برادران لیلا» را دیده‌اند.

اتفاق دیگری که این هفته ترانه را خبرساز کرد، خبری احساسی بود: حمید علیدوستی، پدر او، از بهبودی بیماری دخترش خبر داد. بیماری خودایمنی که مدت‌ها سایه‌اش را بر زندگی ترانه انداخته بود. این خبر با واکنش‌های پرشور هواداران همراه شد و ویدیوهای بازی‌های قدیمی‌اش بار دیگر دست‌به‌دست شد. حالا همه چشم‌انتظارند تا ببینند آیا اکران «برادران لیلا» سرآغازی دوباره برای کارنامه سینمایی او خواهد بود و شاهد ادامه بازیگری او هستیم یا خیر.

کاظم دانشی؛ کارگردان پرونده‌های قضایی

کاظم دانشی، کارگردان جوانی که با اولین فیلم بلندش یعنی «علفزار» نامش بر سر زبان‌ها افتاد، این هفته خبرساز شد. انتشار خبر صدور مجوز ساخت فیلم جدیدش با عنوان «زنده‌شور» کافی بود تا او دوباره در کانون توجه قرار گیرد. دانشی این‌بار هم سراغ پرونده‌ای قضایی رفته؛ ژانری که به نظر می‌رسد علاقه اصلی اوست.

اما آنچه «زنده‌شور» را داغ‌تر کرده، ترکیب احتمالی بازیگران است: بهرام افشاری، حامد بهداد، سحر دولتشاهی، سارا بهرامی و امیر جعفری. لیستی که اگر نهایی شود، یکی از پرستاره‌ترین فیلم‌های اجتماعی امسال را رقم می‌زند و آن را به پروژه‌ای پرسر و صدا در جشنواره بدل خواهد کرد.

دانشی پیش‌تر با «علف‌زار» (الهام‌گرفته از ماجرای واقعی خمینی‌شهر) و نویسندگی «بی‌بدن» (با الهام از پرونده جنجالی آرمان و غزاله) نشان داد که جسارت نزدیک شدن به سوژه‌های واقعی را دارد. همین رویکرد هم برایش سیمرغ بهترین فیلمنامه جشنواره چهلم را به همراه آورد. او حالا به یکی از امیدهای نسل جدید فیلمسازی ایران بدل شده است؛ فیلمسازی که می‌خواهد واقعیت را بی‌پرده در قاب سینما بیاورد. اگرچه هنوز مسیر طولانی پیش‌رو دارد، اما بسیاری معتقدند او کارگردانی جسور است و «زنده‌شور» می‌تواند تثبیت‌کننده جایگاه این کارگردان دهه هفتادی در سینمای اجتماعی ایران باشد.

نوشته از رویای امیدبخش «رویا» تا سکوت حرفه‌ای «حمید» اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

اگرچه گریز از درام‌های سینمایی مرسوم در کارنامه‌ی کاری مانی حقیقی با فراز و نشیب زیادی همراه بوده است، اما گاهی مانند «اژدها وارد می‌شود» فیلمی درخشان از کار درمی‌آید و گاهی مانند «خوک» در سطح غوطه می‌خورد. این گرایش‌های فراواقع‌گرایانه از او یک کارگردان متفاوت -از سبک و سیاق معمول سینمای ایران- ساخته است. «تفریق» نیز از این قاعده خارج نیست. این فیلم اگرچه با بهره‌گرفتن از واقعیت ملموس سعی در فرارفتن از آن را دارد، اما سعی می‌کند بین سینما و ادبیات پل بزند و در ضمن به آثار برجسته‌ی سینمای جهان اشاراتی داشته باشد.

روایت کسر شدن کاراکترها

«تفریق» از لحاظ گونه‌ی سینمایی یک درام است که در آن رگه‌های ژانر معمایی یا رازآلود (Mystery film) هویداست. در واقع شیوه‌ی پرداخت دراماتیک آن با تکیه بر عناصر سینمایی معمایی تعریف می‌شود، بی آنکه در فیلم خبری از جنایت باشد. در این فیلم سرنخ‌ها و اشارات حول و حوش یک مسئله‌ی اسرارآمیز می‌گردد. این مسئله‌ی کلیدی نه قتل و جنایت که البته جستجوی هویت است. همین مضمون را در فیلم «کلاغ» بهرام بیضایی نیز می‌بینیم. در این دو فیلم ژانر درام وجه غالب دارد، اما در کنار آن از ژانر معمایی بهره گرفته می‌شود، به‌طوری که اتفاقات داستانی آن حول جستجوی رازآلود معطوف به شناخت خود و هویت خویشتن پیش می‌رود.

در «تفریق» با دو زوج به ظاهر مشابه با هم سروکار داریم، بدون ‌آنکه به لحاظ سببی یا ژنتیکی پیوندی میان‌شان برقرار باشد. این دو زوج مشابه علیرغم بهت و پنهان‌کاری‌شان رفته‌رفته با همدیگر مواجه شده و دوستی‌ها و مخالفت‌هایی بین‌شان برقرار می‌شود. در طول روایت از دو زوج داستان، کاراکترهایی کسر می‌شوند و زوج باقی مانده به دلیل شباهت ظاهری، زندگی مشترک با هم را انتخاب می‌کنند. در این فیلم وضعیت نامتعادل یکسان بودن دو زوج تا انتهای کار حفظ می‌شود و روایت قصد ندارد آن دو زوج را به یک زوج تقلیل دهد. در واقع، این اتفاقات و ماجراهای ملموس است که از این جمع پراکنده، شخصیت‌هایی را حذف (یا به زبان این فیلم، تفریق) می‌کند. یعنی از جمع پراکنده‌ی آدم‌های تنها و منزوی کسانی کسر می‌شوند تا لایه‌های تنهایی عمیق‌تری تمام فضا را به تسخیر خود درآورد.

نماهای این فیلم عمدتا در فضاهای تنگ و دالان‌وار، شب و در فضایی سراسر بارانی می‌گذرد. این عناصر بصری در واقع به تشدید احساس تردید و مه‌آلودگی فضای فیلم کمک می‌کند تا از خلال آن یک وضعیت دچار مشکل و بغرنج به مخاطب نشان داده شود. ضمن این که در اکثر پلان‌ها تاکیدی بر فضاهای بسته و پرتردید وجود دارد که می‌تواند عناصر ذهنی و جهان درونی فیلم را تشدید کند. چرا که این فیلم به شیوه‌های گوناگون قابل تعریف و بازتعریف است.

در یک نظرگاه می‌توانیم تمام فیلم را برآمده از فضای ذهنی فرزانه (با بازی ترانه علیدوستی) بدانیم. او که تحت تاثیر بیماری روانی و داروهای مرتبط با آن است در یک روز بارانی و در حین تعلیم رانندگی دادن متوجه می‌شود مردی شبیه به همسرش را دیده و دست به تعقیب او می‌زند. اما در نهایت متوجه می‌شود مردی که دیده است شخصی کاملا مشابه با جلال (با بازی نوید محمدزاده) است. در این برخورد، علیرغم انگاره‌ی همسر در چنین فیلم‌هایی پای تم خیانت و بی‌وفایی مرد در میان نیست.

مواجه شدن فرزانه با زنی درست عین خودش و مردی درست شبیه همسرش می‌تواند ناشی از ذهن بیمارگون و درون آشفته‌ی فرزانه باشد و آنچه که ما روی پرده می‌بینیم شرح این توهمات ذهنی از زاویه‌ی دید اوست تا در نهایت به نابودی و از دست رفتن این کاراکتر ختم می‌شود. در انتها و پس از حادثه‌ی نهایی این روح ناآرام فرزانه است که بر بالای سر پیکر خود حاضر می‌شود.

وهم و ایهام

روایت فیلم «تفریق» دارای چند سویه‌ی روایی است که ایهام داستانی آن را می‌توان به شیوه‌های مختلف تشریح و تاویل کرد. از یکسو داستان شرح وهم و درونیات ذهن فرزانه است، اما از طرف دیگر ما با مورد کاملا عجیبی مواجه هستیم که به طور تصادفی دو خانواده کاملا به همدیگر شبیه و در عین حال کاملا از هم جدا هستند. یعنی اساس فیلم بر یک ناسازه و امری خارق عادت بنا شده است که به هیچ شیوه قابل حل شدن نیست. در این فضای غریب و تصادف ناخجسته روند اتقافات به گونه‌‎ای پیش می‌رود که راهی جز انتحار و نابودی برخی از شخصیت‌های داستان وجود ندارد.

درست است که این دو زوج کاملا به زوج مقابل خود شبیه هستند، اما هیچ پیوند درونی یا مخرج مشترکی با یکدیگر ندارند. حتی به لحاظ خلقیات از هم دور هستند. جلال مردی کاملا صبور است که با مرد عصبی و تندمزاج شبیه خود کاملا متفاوت است. بدین ترتیب بین آن‌ها مثل هر آدم دیگری، مجموعه‌ای از شباهت‌ها و تفاوت‌های بسیار وجود دارد.

شکل دوم بازتعریف روایت «تفریق» مبتنی بر جدایی و تفاوت شخصیت‌هایی کاملا همسان است که به هیچ طریق نمی‌توان آن‌ها را یکی گرفت، یعنی فاقد اینهمانی هستند. این شکل از روایت بدون هیچ تقلیل و فروکاستی می‌تواند از جنس «سرگیجه‌» هیچکاک یا «درحال‌وهوای عشق» ونگ کاروای تلقی شود.

در حال‌وهوای عشق با سرگیجه

به لحاظ روایی «تفریق» از یکسو به «سرگیجه‌» و از سوی دیگر به «درحال‌وهوای عشق» شباهت دارد. در «سرگیجه» با زنی مواجه هستیم که برای شخصیت اصلی (جیمز استوارت) به شدت تداعی‌کننده‌ی محبوب از دست رفته‌‍‌ی اوست. کاراکتر اصلی در تعیقیب و دستیابی به زنی -که زن از دست‌ رفته‌ی مورد نظر او را تداعی می‌کند- سعی دارد که مشابهات زن دومی به زن اول را به حداکثر برساند. اگرچه زن دوم سعی می‌کند از آرایش و ظاهری که مختص به کس دیگری است پرهیز کند اما این دو زن در نهایت دورویه‌ی یک شخصیت هستند.

در فیلم «درحال‌وهوای عشق» رابطه، بیش از حد پیچیده و در عین حال ملموس است. در این فیلم با تم خیانت مواجه هستیم. زن و مردی غریبه وقتی متوجه می‌شوند که همسران‌شان با هم ارتباط دارند سعی می‌کنند برای این مشکل چاره‌ای بیاندیشند، اما در نهایت این دو شخص خیانت‌ دیده به یکدیگر گرایش پیدا می‌کنند. اینجاست که می‌بینم وضع بسیار پیچیده‌تر می‌شود. چرا که ما زوج خیانت پیشه را هیچ‌گاه در طول فیلم ندیده‌ایم و چه بسا این دو شخص که از خیانت همسران‌شان صحبت می‌کنند همان دو نفری باشند که خیانت کرده‌اند. این خائن یا بی‌گناه بودن همزمان است که به فیلم ونگ کاروای حالتی ناسازوار و رازآلوده می‎‌دهد. چرا که تا همیشه این سوال باقی می‌‍ماند که آیا آن دو یکی هستند یا یکی نیستند.

در فیلم «تفریق» نیز از سویی مانند «سرگیجه‌» با زنی دوپاره (زن دلخواه/ زن بیگانه) سروکار داریم و از طرف دیگر مانند «درحال‌وهوای عشق» با رابطه‌ای مواجه هستیم که چهار شخصیت (یا دو شخصیت) در آن دخیل هستند. برخلاف فیلم «درحال‌وهوای عشق» که زوج خائن را نمی‌بینیم در فیلم مانی حقیقی هر چهار کاراکتر را می‌بینیم و ابهام درام در جای دیگری قرار دارد. ضمن این که مضمون این فیلم چندان دل‌مشغول تم خیانت نیست.

کاراکترهای دوپاره

از تاریکخانه‌ی «بوف کور» صادق هدایت داستانی بیرون آمد که سنخ‌نمای خلق داستان‌های مشابه و سوررئالیستی در ادبیات مدرن فارسی شد. در این اثر ادبی با مردی زخم خورده سروکار داریم که برای سایه‌اش می‌نویسد و در زندگی روزمره‌ی خود درگیر موضوعات فراواقعی و تراژیکی می‌شود که از فهم و درک معنای آن‌ها ناتوان است. او در طول روایت با کاراکتر زن دوپاره‌ای برخورد می‌کند که گاه در منتهای الیه خیر و گاه در سویه‌ی کاملا مخالف آن قرار دارد. این شخصیت دوپاره و زنانه نه تنها نقطه‌ی قوت و کاراکتر مسئله‌ساز این رمان است که در روایت‌های بعدی نیز طنین آن قابل ردیابی است و به اشکال گوناگون در ادبیات و سینمای ایران مورد کنجکاوی و بازروایت قرار گرفته. رمان‌هایی چون «ملکوت» بهرام صادقی، «شازده احتجاب» هوشنگ گلشیری، «پیکر فرهاد» عباس معروفی، «چاه بابل» رضا قاسمی نمونه‌هایی از این کاراکترهای دوپاره شده در دوسویه‌‍‌ی خیر و شر است.

این شکل روایی، به ادبیات داستانی محدود نماند و البته به سینما سرایت کرد. اولین نمونه‌ها به اقتباس و برداشت از بوف کور یا شازده احتجاب محدود شد، اما در روزگار ما شکل روایی دوگانه و سوژه‌ای که هویت دوپاره دارد دستمایه‌ی آثار سینمایی مختلفی قرار گرفت. بدین ترتیب، آثاری با جهان‌های دور و نزدیک، از منطق روایت «بوف کور»، از تاریکخانه‌ی هدایت (با دوپارگی سوژه) بیرون آمد. نمونه‌های اخیر و قابل توجه آن «بی‌رویا» ساخته‌ی آرین وزیر دفتری و «تفریق» به کارگردانی مانی حقیقی است.

جزء از کل

«تفریق» فیلمی است که از نظر روایت قابلیت تفسیرهای مختلف دارد. این فیلم تداعی‌کننده‌ی مجموعه‌ای از آثار ادبی و سینمایی- از بوف کور گرفته تا «درحال‌وهوای عشق» ونگ کاروای- است، اما در عین حال جهان مستقل خود را ساخته است. با این وجود جهان و اتمسفر فیلم «تفریق» در عین چندگانگی و ارجاعات مختلف هنری منسجم نیست. فیلم از نظر شخصیت‌پردازی، بازی‌ها و روایت داستانی یکدست نیست. به دلیل مشابهت ظاهری شخصیت‌ها روایت چندان به شخصیت‌پردازی کاراکترها نمی‌پردازد. این موضوع بیش از همه درباره‌ی کاراکتر نوید محمدزاده و پدرش مشهود است که از پرداخت شخصیت معاف دانسته شده‌اند. از طرف دیگر بازی‌ها یکدست نیست. گاه بسیار فانتزی و گاه باسمه‌ای از کار درمی‌آید که حتی از جهان پرتعلیق و کابوس‌وار فیلم بیرون می‌زند. در این مورد نیز بازی نوید محمدزاده با اختلاف فازهای بسیار شدید مواجه است که شاید یکی از دلایل آن به شخصیت ‌پرداخت نشده‌ی او در طول روایت کار برمی‌گردد. علاوه بر این روایت داستانی کار پر از پرش‌های داستانی است که خلا آن احساس می‌شود. یعنی داستان سعی نمی‌کند جهان ملموس خود و قواعد آن را جا بیاندازد و سپس از آن فراتر برود. بلکه تلاش روایت صرف این شده که مواجه‌های سرنوشت‌ساز کاراکترها باهم را مبنای پیش‌روی داستان خود قرار دهد و با شتاب زیاد و بدون پرداخت قواعد جهان ملموس خود به سمت فراواقع (سوررئالیسم) سوق پیدا می‌کند.

نوشته تنهایی ممتد یک جمع پراکنده اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

«برادران لیلا» سومین فیلم سعید روستایی بعد از «ابد و یک روز» و «متری شیش و نیم» است که این روزها بعد از حواشی بسیار در زمان تولید و جشنواره کن، به پشتوانه این حواشی و نمادگرایی عجیب و الصاق تعابیری خارج از فیلم به آن از سوی طرفدارانش به محل بحث و مناقشه در شبکه‌های مجازی و غیرمجازی شده است، هرچند که موافقان آن، این روزها زبان گزنده و تندی را نسبت به مخالفان در پیش گرفته‌اند اما خود فیلم به عنوان یک فیلم، اثری ضعیف در فیلم‌نامه و اجرا نسبت به فیلم‌های قبلی فیلمسازش محسوب می‌شود که اتفاق خوب و تازه‌ای نیست بلکه فیلمساز به پشتوانه آن دو فیلم و ترکیبی از آن‌ها و بسط دادن داستان فیلم کوتاه «مراسم» خود به دنبال نمایش و نزدیک شدن بیشتر به خانواده‌ای است که از اساس فرو ریخته است و شرافت و آبرویی هم ندارد.

روستایی در این فیلم مخاطب را با یک خانواده‌ای روبه زوال و پوچی مواجهه می‌کند که ارزش‌ها در آن فراموش شده و حالا برای برون‌رفت از این گرفتاری و بیکاری و توسل به آینده‌ای روشن ، لیلا (ترانه علیدوستی)  به برادرانش پیشنهاد خرید مغازه در پاساژی می‌دهد که خود و برادر بزرگش در آن شاغل هستند و پاساژ پررفت و آمدی هم هست، البته در ادامه علاقه فیلمساز به صحنه‌های توالت که در دو فیلم قبلی‌اش نقش مهمی داشته در این فیلم هم مغازه‌ای را نشان نمی‌دهد بلکه دوربین را داخل توالت می‌برد و می‌گوید که این توالت در آینده قرار است مغازه شود! برادران لیلا برای خرید مغازه به توافق می‌رسند تا با کمک هم برای خرید مغازه اقدام کنند، موضوع حضور پدر در مراسم عروسی و معرفی او به‌عنوان بزرگ خانواده جورابلو مطرح می‌شود و هدیه چهل سکه‌ای که قرار است او به‌عنوان بزرگ خانواده به عروس و داماد بدهد، درحالی‌که فرزندانش برای خرید مغازه به آن سکه‌ها نیاز دارند و با این کادو مخالف هستند….

«برادران لیلا» در شخصیت‌پردازی دچار مشکل جدی است، نویسنده به قدری دل به سوژه اصلی و آغاز و پایان فیلم داده است که ابتدایی‌ترین نکات فیلمنامه‌ای را رعایت نکرده است، شخصیت‌ها هرکدام تصویر درستی از خود را نشان نمی‌دهند تا به یک خانواده تبدیل شوند و مقاصدشان در ادامه برای مخاطب سمپات شود، حتی لیلا هم نمی‌تواند نقش یک دلسوز و لیدر و کسی که می‌خواهد همه چیز را درست کند را داشته باشد برخلاف «سمیه» در ابد و یک روز که هم جای درستی بود و هم بازی خوب و استفاده درستش از میمیک و بالا و پایین کردن‌های صدایش برای شخصیت بسیار مناسب بود و دلسوزی‌اش هم درآمده بود اما در اینجا، هرکدام از شخصیت‌ها با نکات منفی‌شان هست که برجسته می‌شوند، حتی علیرضا (نوید محمدزاده) هم که می‌خواهد نظرات منطقی و درست بدهد اما در جاهایی او هم زیر سؤال می‌رود اما شروع فیلم با معرفی او بهتر از بقیه پیش می‌رود، فرهاد (محمدعلی محمدی)  برادر دیگر لیلا که مشخص نیست در این جمع چه کار می‌کند! هرازگاهی هیکل خود را نمایان می‌کند و تیکه‌ای می‌اندازد حتی زمانی که متوجه افزایش قیمت پرایدش می‌شود واکنش مناسب شرایط نشان نمی‌دهد، منوچهر (پیمان معادی)  شخصیت متزلزلی دارد که حتی تمایلاتش در طول فیلم باید با حدس مخاطب همراه شود یا مخاطب، علت رفتن همسرش را براساس رفتارهایش حدس بزند و پرویز (فرهاد اصلانی) هم تصویر درستی از مردی که چرا پنج دختر دارد و ششمین فرزندش را هم به دنیا می‌آورد! را نمی‌دهد، همه این شخصیت‌ها قرار است در ظرف فیلم‌ساز تبدیل به ابزاری شوند برای موضوعات پراکنده داخل فیلم! زیاده‌روی و اغراق و تمرکز روی تورم اقتصادی و از سوی دیگر نمایش بی‌جهت برادران در زمانی که با چند دختری که کار مدلینگ می‌کنند و از ماشین‌های شاسی بلند پیاده می‌شوند و دیالوگ‌هایی که در آن صحنه مطرح می‌شود، یک جور باج دادن فیلمساز به مخاطبی است که دوست دارد این صحنه‌ها را علاوه بر فضای بیرونی در فیلم هم ببیند.

«برادران لیلا» فیلمی است که متأسفانه در شرایط عادی تولید و پخش در سینماهای ایران اکران نشد اما فیلمی هم نیست که برای پرده عریض سینما ساخته شده باشد، مدیوم و اندازه آن در بضاعت تله‌فیلم است، فیلم‌برداری و نورپردازی ضعیف هومن بهمنش برخلاف صحنه‌های ابتدایی در کارخانه که در ادامه به حداقل‌ها رضایت داده است و اجرای نچسب بازیگران که مانند عروسک خیمه شب بازی، وارد کادر یا از آن خارج می‌شوند و دیالوگ‌های پر حرف را مانند نمایش رادیویی می‌گویند و می‌روند و بعدی و بعدی…

اجرای شلخته گروه صحنه و لباس و تلاش برای کثافت نشان دادن خانه و استفاده زیاد از توالت و آن ایده زشت ادرار در ظرف‌شویی، گویی همه‌چیز باید در یک کثافت گیر کرده باشند و سنگینی غبار گرفته شده در صحنه پخش شود اما حداقل در خانواده پرجمعیت کسی پیدا می‌شود که به تمیزی و دیگر جزییاتی که رنگ زندگی اهمیت دهد.

درباره صحنه بحث‌برانگیزی که لیلا می‌خواهد پدرش را تنبیه کند، جدای از اینکه این صحنه می‌تواند در ذهن بیننده کم سن و سال عواقب بدی را داشته باشد اما در اجرا واکنش برانگیز خواهد بود، بعد از سیلی لیلا به پدر، تنها فرهاد هست که می‌خواهد مقابل لیلا قرار گیرد و بابت این رفتار او با او برخورد فیزیکی کند، فرهاد که در پاساژ خودش با فریاد کشیدن بر سر پدر او را راهی بیمارستان کرده بود اما در این صحنه او واکنش دارد و دیگر برادران طوری رفتار می‌کنند که انگار سیلی زدن دختر به پدر کار هرروزه لیلا بوده و واکنش دیگری را به دنبال ندارد.

نوشته این راه رستگاری ندارد! اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

حقیقی در دومین فیلم خود با عنوان «کارگران مشغول کارند»، داستان چهار دوست قدیمی را نمایش می‌دهد که از تعطیلات ناموفق اسکی خود، در حال بازگشت به خانه هستند. این افراد دکتر، مهندس و تاجر هستند و دوران بحرانی سنین میانی خود را پشت سر می‌گذارند. در توقفی کوتاه در کنار جاده‌ای کوهستانی به تخته‌سنگی عجیب بر می‌خورند و همچون بچه‌های بازیگوش، تلاش می‌کنند که تخته‌سنگ را به قعر دره پرتاب کنند، کاری بیهوده که نتیجه‌ای جز ناکامی به دنبال ندارد. در انتها وقتی همه ناامید و خسته از تلاش دست می‌کشند تخته‌سنگ خودبه‌خود به دره پرتاب می‌شود.

این کارگردان در فیلم اخیر خود با نام «خوک»، تصویر یک فیلم‌ساز را نشان می‌دهد که در شرایطی زیست می‌کند که یک قاتل سریالی چهره‌های سرشناس سینمای ایران را هدف قرار داده اما قهرمان داستان از اینکه او در لیست قتل‌ها قرار نگرفته ناامید است.

درحالی‌که هر دوی این فیلم‌ها در یک کمدی تاریک و در حدی انسان‌دوستانه روایت می‌شدند اما فیلم آخر مانی حقیقی با عنوان «تفریق» پیش‌فرض مفهومیِ گفته شده در ابتدای مطلب را در قالب یک موضوع جدی و مرگبار تقویت می‌کند.

در «تفریق» یک زوج متأهل در تهران به نام‌های جلال (نوید محمدزاده) و فرزانه (ترانه علیدوستی) با مشکلاتی دست‌وپنجه نرم می‌کنند که بیشتر به دلیل اختلال‌های خلقی ناشی از افسردگی فرزانه است. فرزانه به دلیل بارداری مجبور به ترک داروهای خود شده و این امر افسردگی او را تشدید کرده است. او مربی آموزش رانندگی است و یک روز در حال آموزش؛ همسرش جلال را در یک اتوبوس شهری می‌بیند و این دقیقاً در شرایطی است که جلال برای کار به خارج از شهر رفته است!

فرزانه، جلال را تعقیب می‌کند و می‌بیند که او به ساختمانی ناآشنا می‌رسد. وقتی وارد ساختمان می‌شود، در آنجا با ساکنانی روبه‌رو می‌شود که گویی جلال را به خوبی می‌شناسند.

اما در «تفریق» خیلی زود متوجه می‌شویم که مشکل چیست. جلال و فرزانه دقیقاً دو نفر مشابه خودشان را در جای دیگری از شهر می‌بینند. محسن (نوید محمدزاده) و بیتا (ترانه علیدوستی) زندگی بسیار متفاوتی با جلال و فرزانه دارند. زمانی که جلال مهربان با پدرش در یک قاب‌فروشی کار می‌کند، محسن یک مدیر میانی است که متهم به اختلاس شده است. در این میان، خلق‌وخوی جذاب بیتا در تضاد آشکار با فرزانه و مبارزه او با بیماری روانی است. طولی نمی‌کشد که جلال و بیتا با هم دوست می‌شوند و هر دو به این باور می‌رسند که به یکدیگر علاقه‌مند هستند.

اگرچه «تفریق» ویژگی‌های کلی یک فیلم ایرانی اما شبیه به فیلم‌های لوئیس بونوئل (فیلم‌ساز اسپانیایی) را دارد، اما حقیقی به‌شدت با سوژه‌ها بازی می‌کند و شخصیت‌های فیلم را خیلی بیشتر از آن چیزی که منطقی به نظر می‌رسد در تاریکی نگاه می‌دارد. چنین خودخواهی‌ای به‌سختی می‌تواند معادله‌ها بشکند (اصغر فرهادی اغلب همین کار را در فیلم‌هایش انجام می‌دهد) اما حقیقی با تقویت عناصر ماوراء طبیعی طرح، از تماشاگر می‌خواهد که درام انسانی عجیب‌وغریبی را که تماشا می‌کند، کنار بگذارد و مستقیماً به سمت داستان‌های تمثیلی برود.

«تفریق» کاملاً آشکارا در مورد تغییراتی است که افراد در طول روابط طولانی‌مدت متحمل می‌شوند. جلال و بیتا شخصیت‌های بهتر محسن و فرزانه هستند و یا حتی شاید خودشان در دوران کودکی‌اند، قبل از آنکه زندگی بر آن‌ها اثرات منفی بگذارد!

به طرز عجیبی، فیلم «تفریق» بیننده را به یاد فیلم سینمایی «زمان» ساخته کیم کی دوک می‌اندازد.  در هر دو این فیلم‌ها، زوج‌ها با این احتمال دست‌وپنجه نرم می‌کنند که فردی که عاشق او هستند، برای همیشه رفته است. در فیلم کیم، جراحی پلاستیک عامل پیچیده‌کننده‌ای است که نشان می‌دهد روح ممکن است به اندازه بدن نیز انعطاف‌پذیر باشد. «تفریق» در عین حال مبنایی‌تر و حتی بدبینانه‌تر است. این فرضیه که بیش از آنکه کسی ما را به یاد بیاورد، چه کسی بوده‌ایم، در آخرین ساخته مانی حقیقی وجود دارد.

«تفریق» به‌شدت با نظر آلفرد هیچکاک موافق است که زمانی گفت: «اگر همزادهای خود را ملاقات کردید، باید آن‌ها را بکشید.»

منبع: Michael Sicinski – In Review Online

مترجم: هدیه حدادی‌اصل

نوشته «تفریق»؛ فیلمی شبیه به آثار لوئیس بونوئل اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

وی در ادامه به سؤال دیگری مبنی بر این که چرا بیشتر در فیلم‌هایتان به طبقه فرودست جامعه می‌پردازید، گفت: شکل‌گیری یک طبقه متوسط، یکی از مهم‌ترین دستاوردهای دولت ایران در چهل سال گذشته بود این بود که این طبقه متوسط در ۱۰ تا ۱۵ سال اخیر به‌شدت کوچک و کوچک‌تر شد، خیلی‌ها پول‌دارتر شدند و اما از آنها کسانی بودند که بی‌پول و فقیر شدند. عرض این طبق متوسط خیلی کم شده و امروز به‌وضوح می‌بینیم که افراد، طبقه خود را تغییر می‌دهند.

این کارگردان با ذکر مثالی ادامه داد: به‌عنوان‌مثال افراد؛ خانه، ماشین و خورد و خوراک خود را عوض می‌کنند. در مواقعی تقصیر آدم‌های خود یک خانواده است که مشکلاتی ایجاد و حل نمی‌شود اما وقتی روزی سه بار تورم به آدم‌ها یادآوری می‌شود، دیگر نمی‌توان گفت این تقصیر خانواده است. در فیلم‌های من دختری هست که برای جلوگیری از فروپاشی یک خانواده تلاش می‌کند. در «ابد و یک روز» شاید خانواده تقصیر داشتند اما در «برادران لیلا» این‌گونه نیست و این جامعه است که در حال تأثیرگذاری است و افراد چه اشتباه کنند و چه نکنند به سمتی که نباید می‌روند. بخش کوچکی از جامعه را می‌بینیم که هر روز شرایطشان بهتر می‌شود و بخش بزرگی از جامعه هر روز اوضاعشان بهتر!

*سعید روستایی: «برادران لیلا» هنوز پروانه نمایش ندارد

روستایی در مورد اخذ پروانه نمایش در کشور ایران برای فیلم جدید خود، گفت: در فیلم «متری شیش و نیم» قرار بر این بود که من و پیمان معادی آن را تهیه کنیم اما نشد و تهیه‌کننده را عوض کردیم و با این حال پس از اقدام مجدد نزدیک به یکسال زمان برد تا مجوز ساخت آن را بگیریم. بعد از آن که فیلم ساخته شد، از سوی ارگان‌های مختلف تحت‌فشار قرار گرفتیم و آن‌ها معتقد بودند که فیلم ما بر اساس اساسنامه آن‌ها نیست. در فیلم «برادران لیلا» نیز ما هنوز پروانه نمایش نداریم و قرار است که به ایران بگردیم و پروانه نمایش بگیریم و لیست سانسوری هم برای فیلم به ما داده‌اند اما واقعیت این است که من سانسور نخواهم کرد. ما در دولت قبلی پروانه ساخت گرفته‌ایم اما دولت جدید قوانین خود را دارد و معتقد است که فیلم باید با دیدگاه آن‌ها همخوانی داشته باشد.

*ترانه علیدوستی: ترکیب ما در کن، نشان‌دهنده موضع ما نسبت به متهمان آزار است

در ادامه ترانه علیدوستی در مورد همزادپنداری با شخصیت اصلی فیلم به نام «لیلا» توضیح داد: لیلا برای من تمثیل وضعیتی است از زنان امروز ایران که احساس می‌کنم در خط مقدم مبارزه برای تغییر و آزادی خودشان هستند و در عین حال برای اصلاح محیط اطراف خودشان تلاش می‌کنند تا نقشی در آن داشته باشند. این بلند همتی که امروز زنان ما دارند را در هیچ کجای دنیا ندیده‌ام. من این زاویه را در مورد زنان ایران می‌بینم و به آن آگاهم که کاراکتر لیلا این را بازنمایی می‌کند.

وی در مورد سؤالی مبنی بر اتهامات مطرح شده علیه برخی بازیگران و جنبش می تو گفت: درباره این موضوع باید بگویم موردهایی مطرح شده‌اند که به سال‌ها قبل برمی‌گردند. من در زمان فیلم «فروشنده» قدرتی بیش از این برای حمایت از زنان قربانی نداشتم اما تا جایی که می‌توانستم سعی کردم این موضوع را پیگیری کنم. در مورد اتهامات اخیر پیش‌آمده هم که بعد از فیلم‌برداری مطرح شدند گفتم که ما در کنار کسی که اتهام به او وارد است نمی‌ایستیم و به حرفمان هم عمل کرده‌ایم. همچنین با وجود ترکیبی که امروز ما اینجا هستیم موضعمان را در مورد متهمان به آزار مشخص می‌کند.

علیدوستی در پاسخ خبرنگاری که از او درباره همکاری وی با سریال «شهرزاد» به تهیه‌کنندگی محمد امامی پرسید، توضیح داد: اتفاقی که درباره پروژه سریال «شهرزاد» روی داد، تلنگری برای همه ما بود و تا قبل آن ما این دقت را نداشتیم و این اتفاق بسیار ناراحت‌کننده باعث شد که ما از آن به بعد دقت بیشتری کنیم.

این بازیگر ادامه داد: درباره سریال «شهرزاد» باید نکته‌ای بگویم که البته ممکن است کسی آن را باور نکند، چرا که شش سال از آن گذشته است. من با آقای امامی در پایان فصل یک «شهرزاد» آشنا شدم و از حضور ایشان اطلاعی نداشتم. تهیه‌کننده دیگری به جای ایشان با من قرارداد امضا کرد و در ایران می‌دانند که این شخص کیست اما اسمی از این فرد مطرح نیست. نمی‌خواهم توجیه کنم. شاید این وظیفه ما بود که بدانیم و این کار را انجام ندهیم اما صادقانه نمی‌دانستیم. پای همه حواشی و حرف‌های آن هم ایستادیم اما برای همه ما خیلی بد شد.

علیدوستی اضافه کرد: در کنار همه این مسائل باید توجه داشته باشید که پولی در یک سریال سرمایه‌گذاری شده و پنج برابر آن به همان شخص برگشته است، اما شما چرا از من سؤال می‌پرسید؟ نه آن پول دست من است و نه سود آن پول! من دستمزدی گرفتم که در هر پروژه دیگری هم می‌گرفتم که اتفاقاً نجومی هم نبوده است، درنتیجه پول یا سود این سریال دست کسی است که الان در زندان به سر می‌برد و این را که من چه کمکی می‌توانم به پیشرفت این بحث بکنم، نمی‌دانم!

سپس نوید محمدزاده یکی از بازیگران نقش اصلی فیلم «برادران لیلا» نیز در مورد بازی خود در این فیلم گفت: خوشحالم که در کنار تیمی اینجا هستم که در کنار همکاری‌مان با هم زندگی کرده‌ایم.

وی در مورد حواشی و اتفاقات پیش‌آمده روز گذشته بر روی فرش قرمز کن، توضیح داد: فرشته حسینی همسر من است و او را دوست دارم. بیشتر واکنش‌ها هم به این موضوع مثبت بوده است. این روزها واجب است که ما به عشق احترام بگذاریم. در این دوره‌ای که زندگی می‌کنیم آدم‌ها به همدیگر برخورد خوبی ندارند و حواسشان به هم نیست و من لازم است که قدردانی کنم از کسی که زندگی من را تغییر داد و به زندگی‌ام آرامش بخشید.

*پیمان معادی: تورم و تأثیرات آن در ایران از جنگ ویرانگرتر است

پیمان معادی نیز در بخش دیگری از این نشست درباره وضعیت اقتصادی امروز ایران گفت: درصدی از آدم‌ها در ایران اگر یخچال خانه‌شان خراب شود طبقه اجتماعی‌شان عوض می‌شود یعنی هزینه تعمیر یک یخچال می‌تواند طبقه اجتماعی شما را پایین‌تر ببرد و این آدم‌ها به‌ناچار مجبورند اخبار سیاسی را به لحاظ مسائل معیشتی دنبال کنند.

وی ادامه داد: شما برای اینکه سبد کالا و رفاه خانواده‌ات را تا سر ماه تأمین کنی هر روز باید ببینی رئیس‌جمهورهای آمریکا و فرانسه چی گفتند. همه تئوریسین هستند اما چون نمی‌توانند در این مباحث عمیق شوند در سطح می‌مانند و این کار را برای زندگی در ایران سخت می‌کند و تصمیمات آدم‌ها ممکن است ویرانگر باشد. چیزی که به‌عنوان تورم در ایران در حال رخ‌دادن است برای خیلی‌ها قابل درک نیست؛ چراکه شاید این اتفاق از جنگ بدتر و ویرانگرتر است و امیدوارم بهبود یابد.

نوشته در ایران یخچال خراب شود، طبقه اجتماعی عوض‌ می‌شود! اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

بازی‌های عالی در یک درام خانوادگی جذاب

لیزا نسلسون: وزن سنت و پیوندهای خانوادگی در «برادران لیلا» پاسخ قانع‌کننده‌ای پیدا می‌کند، یک شیرجه عمیق و دائماً شگفت‌انگیز در پویایی یک خانواده فقیر، خانواده‌ای که تلاش می‌کند تا سرش را بالای آب نگه دارد.

سعید روستایی؛ نویسنده و کارگردان با اطمینان کامل، دیدگاه بلندپروازانه‌اش را همچون مضمون حیرت‌انگیزی که در مورد مواد مخدر در فیلم «متری شیش و نیم» بود، به صورت حقایق، دروغ‌ها و انگیزه‌های متضاد در «برادران لیلا» نیز نشان می‌دهد.

بازی‌های فوق‌العاده و به شکل عجیبی دلخراش، این فیلم حاضر در بخش مسابقه کن را سرگرم‌کننده کرده است.

مشاجره‌های مداوم و عصبانیت‌های شدید در فیلم از ویژگی‌های داستانی آن است.

اسماعیل (سعید پورصمیمی) پیرمرد ۸۰ساله بی‌سوادی که مشکل بیماری دارد، تریاک می‌کشد و با همسر، دختر و دو پسر از چهار پسر بالغش، در یک محله فقیرنشین زندگی می‌کند.

در سکانس آغازین، بیننده با یکی از برادران لیلا (ترانه علیدوستی) به نام علیرضا (نوید محمدزاده) که در خانه آن‌ها ساکن نیست، آشنا می‌کند. در سکانسی دیگر وقتی لیلای چهل‌ساله؛ خواهر مجرد و رنج‌کشیده، از علی درخواست کمک می‌کند، او با یک سال حقوقی که جمع کرده به خانه برمی‌گردد (در واقع، علی بیشتر از هشت سال دور از خانه بوده است).

لیلا باهوش‌ترین عضو این خانواده پرتنش است و حقوق او که با کار در دفتر اداری یک مرکز خرید لوکس دریافت می‌کند، منبع اصلی درآمد خانواده است. از طرفی پسر بزرگ خانواده با نام پرویز (فرهاد اصلانی) که پدر پنج دختر دوست‌داشتنی و یک پسر تازه متولد شده است، خدمتکار توالت‌های عمومی این مرکز خرید است.

فضای خرده‌فروشی در این مرکز خرید آن‌قدر ارزشمند است که مدیریت قصد دارد منطقه سرویس بهداشتی را نیز به یک بوتیک تبدیل کند. در این شرایط رویای لیلا این است که برادران بیکارش منابع ناچیز خود را برای خرید فضای بوتیک جمع کنند و با هم وارد تجارت شوند.

پسر سوم، فرهاد (محمدعلی محمدی) که کمترین ادعا دارد زیاد ورزش می‌کند و کارهای عجیب‌وغریب انجام می‌دهد. حتی اگر برادر چهارم منوچهر (پیمان معادی) آپارتمان کوچک و رقت‌بار خود را بفروشد، آنها برای پیش هم پول پرداخت کم می‌آورند.

با افزایش قدرت، فیلم به این موضوع اشاره می‌کند که چگونه پول ممکن است ریشه همه بدی‌ها نباشد، اما مطمئناً می‌تواند مردم را وادار به رفتار شنیع، اغلب در شفافیت سنت‌های محترمانه کند. حتی با وجود اینکه خانواده در زندگی مدرن لنگر انداخته است، اما ژست‌های اولیه مانند عکس گرفتن مملو از سنت و خرافات است. «پدرخوانده» طایفه بزرگ خانواده مرده است و باید جانشین او مشخص شود. اسماعیل؛ پدر خانواده، به‌عنوان قدیمی‌ترین عضو طایفه می‌تواند «پدرخوانده/پدرسالار» شود اما با توجه به سنت ایرانی برای گرفتن این عنوان باید پول نقد پرداخت کند.

آیا یک احمق ظاهراً بی‌پول می‌تواند هزینه گرفتن افتخاری سنگینی را که هوس می‌کند به دست آورد؟ آیا برادران لیلا می‌توانند سرمایه‌ای را جمع‌آوری کنند تا راه خوداشتغالی را شروع کنند؟ و آیا لیلا می‌تواند به نحوی معایب پیچیده «پیرزن خدمتکار» بودن در جامعه‌ای مرد محور را دور بزند تا غرایز عاقلانه تجاری خود را بر افراد سرسخت و خشمگینی که با آنها مرتبط است تحمیل کند؟ وقتی شکست‌هایی به همان اندازه که محتمل و ویرانگر هستند ظاهر می‌شوند، بیننده مانند قهرمان‌های داستان از پهلو ضربه می‌خورد.

دعواهای خانوادگی همیشه بر اساس انگیزه‌های قابل‌باور است و اغلب از بازیگران خواسته می‌شود تا ریتم‌های احساسی سخت را فقط با چشمان خود منتقل کنند. اندوه و اضطرار، گاهی در محیط‌های صمیمی و گاهی در محیط‌های بزرگ، ثابت هستند. به لطف تسلط کارگردان بر کار خود، درهم تنیدگی‌هایی که شاهد آن هستیم به طرز باورنکردنی چالش‌برانگیز است اما در عین حال نیازی به تعلیق ناباوری (تمایل تماشاگر به باورداشت نمایش و قراردادهای آن) ندارد. این حرکت هیجانی ظریف و متقاعدکننده به اندازه زمان اجرای سخاوتمندانه آن طولانی نیست.

در یادداشت ورایتی که توسط پیتر دبروج (Peter Debruge)، نوشته شده نیز چنین آمده است:

رهبری یک حماسه خانوادگی متراکم  و سخت توسط لیلا

پیتر دبروج: سعید روستایی با اولین حضور خود در کن و در رقابت با یک درام طولانی و پیچیده درباره تلاش یک خواهر و چهار برادر برای رهایی از فقر در تهران صحبت می‌کند.

در «برادران لیلا»، یک خانواده ایرانی که زمانی مغرور و اکنون رقت‌انگیز است، در آستانه نابودی قرار می‌گیرد اما توسط خواهری مدعی که از تکیه بر مردان برای تصمیم‌گیری درباره سرنوشت خود خسته شده است، دوباره این خانواده شکل می‌گیرد. در دست گرفتن امور به دست لیلا می‌تواند مخاطب را با خود همراه کند (شکی نیست که ترانه علیدوستی، بازیگر سابق «فروشنده» که نقش لیلا را بازی می‌کند، بالای سر این گروه مردانه قرار دارد.) اما همچنین دستورالعملی برای تراژدی بالقوه در حماسه رمانتیک سعید روستایی؛ نویسنده و کارگردان ایرانی، است که اولین‌بار برای جشنواره کن انتخاب شد.

برخی از مخاطبان ممکن است روستایی را از پرتره خانوادگی پرتلاطم دیگری به نام «ابد و یک روز» (۲۰۱۶) بشناسند، درحالی‌که این تریلر پلیسی فوق‌العاده او یعنی «متری شیش و نیم» (۲۰۱۹) بود که فرمان را به ذهن من داد.

روستایی، متولد ۱۹۸۹، نماینده نسل جدیدی از نویسندگان ایرانی است و کسی که آن‌قدر حیله‌گر است که نقدهای اجتماعی پیچیده خود را چنان عمیق در تاروپود داستان‌های مدرن جای دهد که حداقل هنوز باعث ناراحتی کسی نشده است.

سبک روستایی که پر از دیالوگ‌های همپوشانی، موقعیت‌های اجتماعی خفقان‌آور و تغییر دیدگاه است، انحراف مشخصی است از فیلم‌های سرراست و متمرکز ایرانی که تاکنون به دنیا راه یافته‌اند. چه قصه‌های افسانه‌وار مجید مجیدی و چه درام‌های صمیمی اصغر فرهادی که سادگی نسبی، آن‌ها را به‌طور منحصربه‌فردی برای مصرف بین‌المللی مناسب می‌کنند، اما در مقابل فیلمی مانند «برادران لیلا» می‌تواند کاملاً طاقت‌فرسا باشد و بدون فراهم کردن زمینه مناسب، فشار جامعه ایران را بر تماشاگر وارد کند.

کشمکش اصلی فیلم به این خلاصه می‌شود: اسماعیل (سعید پورصمیمی) مسن‌ترین مرد طایفه جورابلوها، تمام عمرش را سخت کار کرده است و حالا انتخاب اوست که تصمیم بگیرد با پس‌اندازش چه کند. آیا او پس‌اندازش را به پنج فرزند بالغ خود (که هرکدام ناسپاس‌تر از قبل هستند) می‌دهد یا از این پول برای تثبیت جایگاه خود به‌عنوان «پدرخوانده/پدرسالار» (عنوان افتخار و احترام در جامعه ایرانی) استفاده می‌کند؟ اسماعیل به‌وضوح به گزینه دوم کشیده شده است که به او مزایایی مشابه «پدرخوانده» را می‌دهد.

اما این یک قمار است. این انتصاب تضمین نشده است و به برخی مانورهای سیاسی دقیق از سوی او نیاز دارد. اول اینکه او باید وانمود کند که این عنوان را نمی‌خواهد، درحالی‌که رقیبی آشکارا برای این عنوان می‌جنگد. پس باید به پسر عموی دور خود؛ بایرام (مهدی حسینی نیا) اعتماد کند که از اسماعیل می‌خواهد که ازدواج تنها فرزندش را به میزان ۴۰ سکه طلا (که اساساً کل دارایی اسماعیل است) تضمین کند اگرچه چندین سال قبل بایرام حوصله شرکت در مراسم پسر خود اسماعیل را نداشته است. این معامله‌ای است که برای لیلا بوی خوبی نمی‌دهد و او مسئولیت مداخله را بر عهده می‌گیرد.

او در ۴۰ سالگی از تماشای جدال مادر و چهار برادرش خسته شده و حالا که علیرضا (نوید محمدزاده) به عنوان تنها عضو خانواده شغل آبرومندش را از دست داده، دیگر نمی‌تواند بنشیند و به هم ریختگی زندگی خانوادگی‌شان را تماشا کند. در یکی از شاید نیم دوجین صحنه طاقت‌فرسا، لیلا گریه می‌کند و به علیرضا التماس می‌کند که با کمک برادرانشان تجارتی راه بیندازند. پرویز (فرهاد اصلانی)؛ بزرگ‌ترین برادر است که در یک مرکز خرید مجلل در تهران توالت‌ها را تمیز می‌کند و برای دسترسی به امکانات از مراجعین هزینه دریافت می‌کند. از طرفی فرهاد (محمدعلی محمدی)، برادر سوم لیلا غیر از یک ماشین، دارایی دیگری ندارد و منوچهر (پیمان معادی) گرفتار بدهی و سرگردان در یک شرکت هرمی است.

در این شرایط به نظر می‌رسد باز کردن یک فروشگاه برنامه‌ای کاملاً محکم است، اگرچه این شخصیت‌های نابالغ و غیرمسئولانه می‌توانند همه چیز را خراب کنند. کدام‌یک از این برادران در مورد اداره یک تجارت چیزی می‌دانند؟ تنها کاری که انجام می‌دهند این است که دعوا و شکایت می‌کنند، به همین دلیل است که به فردی سازمان‌یافته مانند لیلا نیاز دارند تا به آنها دستور دهد، حتی اگر برنامه‌های او در نهایت قطعی‌تر از برنامه‌های دیگران نباشد.

همه در «برادران لیلا» چیزی را پنهان می‌کنند، نه لزوماً فریبنده، آن‌قدری که بتوانند اوضاع را برای خودشان راحت‌تر کنند. در اولین صحنه، جشنی برای به‌دنیاآمدن یکی از اعضای جدید خانواده در خانه اسماعیل (پدر خانواده) گرفته می‌شود. به اسماعیل گفته شده که جنسیت فرزند جدید پسر است، اما دیگر باورش نمی‌شود چراکه این ششمین نوه اوست و هر بار پسرانش به دروغ وانمود می‌کردند که فرزندشان پسر است. در این جشن، پرویز که پدر نوه جدید است برای سیر کردن خانواده‌اش از آشپزخانه پدرش غذا می‌دزدد.

کارگردان صحنه‌هایی را با یک انرژی مستند، پر جنب و جوش می‌سازد و حتی در شرایطی که ممکن است به کمک ترانه‌ها روایت جذاب‌تر و با به هم ریختگی کمتر و یا به طور کلی ساده‌تر هضم شوند، اما او با دقت از ترانه‌های ملودراماتیک پرهیز می‌کند.

داستان «برادران لیلا» در شلوغی تهران معاصر و به صورت هم‌زمان میان آپارتمان‌های خانوادگی کثیف و ویران و مکان‌های لوکس می‌گذرد. به طور مثال در یک صحنه، منوچهر؛ برادرانش را به یک دفتر لوکس می‌برد، جایی که هم اتاقی‌اش کار کلاهبردارانه ای را برایشان توضیح می‌دهد که می‌تواند آنها را ثروتمند کند. کمی بعد از مرکز خریدی دیدن می‌کنند که لیلا می‌خواهد یک مغازه خانوادگی در آنجا را راه اندازی کند و سپس عروسی پسر بایرام است، جایی که اسماعیل لحظه شکوه خود را با پرتاب پول به هوا توسط مهمانان تجربه می‌کند.

اما پول می‌آید و می‌رود. در اواخر فیلم، با یک مونتاژ، قیمت طلا ده برابر می‌شود و مشکلات خانوادگی را به طور تصاعدی تشدید می‌کند. اگر آنها ۴۰ سکه طلای اسماعیل را نگه می‌داشتند، اوضاع جور دیگری رقم می‌خورد. اما خواهر و برادرها از ابتدا در حال تضعیف یکدیگر بوده‌اند. روستایی در پایان ما را با این سؤال رها می‌کند: وقتی حتی افراد خودخواه یک خانواده از یکدیگر حمایت نمی‌کنند، چگونه می‌توان از یک جامعه انتظار عملکرد داشت؟

نوشته واکنش منتقدان کن به «برادران لیلا» اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

*از جشنواره فیلم کن چه می‌دانید؟

جشنواره فیلم کن به‌عنوان یکی از جشنواره‌های مهم فیلم در جهان، سالانه در شهر کنِ کشور فرانسه و در بخش‌های رقابتی (اصلی)، غیررقابتی (موازی)، دوهفته کارگردانان، هفته منتقدان بین‌الملل، مارشه دو فیلم (بازار فیلم کن)، شورت فیلم کرنر (بازار مخصوص فیلم‌های کوتاه)، مستر کلاس و بزرگداشت در کاخ‌های جشنواره و کنگره‌ها برگزار می‌شود.

نخستین دوره از این جشنواره در سال ۱۹۳۹ برگزار شد اما با آغاز جنگ جهانی دوم، برگزاری این رویداد سینمایی نیز متوقف شد تا اینکه پس از اتمام جنگ و در سال ۱۹۴۶ پس از یک وقفه ۷ساله، با حمایت وزیر امور خارجه فرانسه برگزاری خود را از سر گرفت.

جشنواره فیلم کن که با ماهیت اصلی رقابت با جشنواره فیلم ونیز (به‌عنوان قدیمی‌ترین جشنواره سینمایی در جهان که در سال ۱۹۳۲ در شهر ونیزِ کشور ایتالیا افتتاح شد) کار خود را آغاز کرد، در دوره‌های ابتدایی، برگزاری آن با جشنواره فیلم ونیز در یک‌فصل صورت می‌گرفت. پس از این که در سال‌های ۱۹۴۸ تا ۱۹۵۰ جشنواره فیلم کن به علت مشکل بودجه نتوانست برپا شود، طی توافقی که کشور فرانسه با کشور ایتالیا انجام داد و بنا بر روابط حسنه‌ای که میان آن‌ها شکل گرفت، برگزاری جشنواره فیلم کن از فصل پاییز به فصل بهار و ماه آوریل منتقل شد و برپایی جشنواره ونیز در همان ماه سپتامبر و اوایل فصل پاییز باقی ماند.

*نخل طلا از کجا آمد؟

تا پیش از سال ۱۹۵۵ در جشنواره فیلم کن، فیلم‌های برگزیده جایزه‌ای با عنوان «جایزه بزرگ جشنواره کن» را دریافت می‌کردند اما در اواخر سال ۱۹۵۴ بود که هیئت‌مدیره جشنواره کن پیشنهاد داد جایزه این رویداد سینمایی با یک طراحی جدید، توسط یکی از هنرمندان معاصر ساخته شود. همین شد که برگزارکنندگان، گروهی از جواهرسازان را برای طراحی «نخل» دعوت کردند و در نهایت اولین‌بار در اواخر سال ۱۹۵۴ جواهرسازی پاریسی با نام «لوچینه لازون» پیشنهاد استفاده از برگ نخل که سمبل شهر کن و جشنواره فیلم کن شده بود را به‌عنوان جایزه داد و از سال بعد از آن «نخل طلا» جایزه اصلی این جشنواره شد.

*چگونگی راه‌یافتن به جشنواره کن

تا قبل از سال ۱۹۷۲ این رویداد سینمایی توسط یک هیئت‌مدیره اداره می‌شد و فیلم‌های حاضر توسط نمایندگان جشنواره در کشورهای مختلف انتخاب می‌شدند اما از همین سال بود که دست‌اندرکاران آن تصمیم گرفتند جشنواره کن را به‌عنوان یک سازمان غیرانتفاعی به ثبت برسانند و پس از آن هیئتی با عنوان «هیئت انتخاب» در نظر گرفته شد تا فیلم‌های رسیده به جشنواره را برای حضور، گزینش نهایی کنند.

*داوران ایرانی در ادوار برگزاری جشنواره فیلم کن

نخستین باری که یک ایرانی به‌عنوان داور فستیوال کن انتخاب شد، زنده‌یاد عباس کیارستمی در سال ۱۹۹۳ بود که در گروه هیئت داوران بخش مسابقه اصلی جشنواره کن قرار گرفت.

سال‌ها بعد از عباس کیارستمی، در سال ۲۰۱۴ لیلا حاتمی به‌عنوان داور بخش اصلی این جشنواره در هیئت داوران قرار گرفت و دو سال بعد در سال ۲۰۱۶ کتایون شهابی برای این سمت انتخاب شد.

امسال نیز در هفتاد و پنجمین دوره از این جشنواره جهانی، اصغر فرهادی کارگردان صاحب‌نام سینمای ایران که برنده اسکار و نامزد جایزه نخل طلایی جشنواره کن نیز هست، قرار است به‌عنوان یکی از ۹ داور بخش رقابتی به قضاوت آثار راه‌یافته می‌پردازد. فرهادی پیشتر به خاطر ساخت فیلم «فروشنده» جایزه بهترین فیلمنامه و به خاطر «قهرمان» جایزه بزرگ این جشنواره را به خود اختصاص داده بود.

در این دوره از برگزاری جشنواره جهانی فیلم کن جدای از اصغر فرهادی به‌عنوان داور، سینماگران دیگری نیز حضور دارند و با هم به رقابت می‌پردازند.

*سعید روستایی با «برادران لیلا» در کن

سعید روستایی؛ کارگردان و فیلمنامه‌نویسی است که با فیلم سینمایی «ابد و یک روز» به اوج شهرت رسید و توانست در سینما از دیگر هم‌ردیف‌های خود سبقت بگیرد.

در اولین حضور یک فیلم ایرانی در جشنواره کن امسال روز ۲۵ فروردین (۱۴ آوریل) در نشست خبری تیری فرمو؛ مدیر و پیر لسکور؛ رئیس جشنواره کن در پاریس اعلام شد که سومین ساخته سعید روستایی با نام «برادران لیلا» در بخش اصلی این جشنواره و در میان ۱۸ فیلم اصلیِ اولیه قرار خواهد گرفت و نمایش داده خواهد شد.

سومین ساخته بلند روستایی پس از «ابد و یک روز» و «متری شیش و نیم» حالا این فرصت را پیدا کرده تا در بخش رقابتی کن، برای کسب جایزه نخل طلا و دیگر جوایز اصلی این فستیوال جهانی رقابت کند.

* «برادران لیلا»؛ یک فیلم پر بازیگر در سایه می‌توی ایرانی!

ترانه علیدوستی، پیمان معادی، نوید محمدزاده، فرهاد اصلانی و سعید پورصمیمی گروه بازیگران فیلم سینمایی «برادران لیلا» را تشکیل می‌دهند و با بازیگران دیگر کشورها به رقابت خواهند پرداخت.

فیلم سینمایی «برادران لیلا» نقدی بر آسیب‌های اقتصادی ناشی از التهابات بازار طلا است. فیلم داستان پدری است که مقادیری سکه را برای روز مبادا مخفی کرده و فقط لیلا؛ دختر این پیرمرد از مخفیگاه سکه‌ها خبر دارد.

ترانه علیدوستی برای دومین بار پس از فیلم «فروشنده»، روی فرش قرمز کن خواهد رفت اما نوید محمدزاده و پیمان معادی نخستین باری است که فیلمی در بخش رقابتی کن خواهند داشت.

نکته جالب توجه این است که با آغاز به کار جنبش می‌توی ایرانی، ترانه علیدوستی به عنوان یکی از اصلی‌ترین چهر‌ه‌های حامی آن شروع به فعالیت کرد. اما اتهاماتی علیه یکی از بازیگران مرد «برادران لیلا» در فضای مجازی مطرح شده که حضور این دو نفر را به طور همزمان در کن تبدیل به یک تناقض عجیب می‌کند. البته صفحه جنیش می‌توی ایرانی به صورت تلویحی به این موضوع اشاره کرده و نوشته: «اعضای هیئت پنج نفره رسیدگی به مطالبات بیانیه ۸۰۰ امضا، همین جا به یکایک شما قول می‌دهد که نه تنها در این رویداد، که روی هیچ فرش قرمز و هیچ مراسم دیگری، حضور کسانی را که اتهام علنی خشونت و آزار بر آنها وارد است را در کنار خود نپذیرند.» هرچند به نظر می‌رسد مطالبه عدم حضور همزمان علیدوستی با یکی از متهمین می‌تو روی فرش قرمز، یک مطالبه حداقلی باشد. در نمونه‌های مشابه جهانی، بسیاری از جشنواره‌ها و مراسمات آثاری که در آن هنرمندان متهم بازی کرده‌اند را نپذیرفته یا به راحتی از ترکیب خودشان کنار گذاشته‌اند.

*دومین حضور با دومین فیلم

دومین کارگردان ایرانی که با فیلم سینمایی «عنکبوت مقدس» در این دوره از برگزاری جشنواره فیلم کن حضور دارد، علی عباسی؛ کارگردانی ایرانی – دانمارکی است که در سال ۲۰۱۸ با فیلم «مرز» جایزه نوعی نگاه کن را به خود اختصاص داد. او امسال با فیلم فارسی‌زبان «عنکبوت مقدس» در جشنواره کن حضور دارد.

این فیلم که در کشور اردن فیلم‌برداری شده با بازی مجموعه‌ای از بازیگران ایرانی از جمله زهرا امیرابراهیمی همراه است و داستان یک قاتل زنجیره‌ای زنان را در شهر مشهد روایت می‌کند که در تلاش است چهره شهر را از وجود زنان تن‌فروش پاک کند و . …

فیلم سینمایی «عنکبوت مقدس» هم یکی از فیلم‌های مسابقه اصلی کن خواهد بود و اولین حضور علی عباسی در این بخش را رقم می‌زند.

*شکست سکوت میان یک خواهر، یک برادر

گلشیفته فراهانی بازیگر ایرانی نیز که چند سالی است مهاجرت کرده و حرفه بازیگری‌اش را در خارج از ایران دنبال می‌کند، امسال سومین حضور خود در جشنواره فیلم کن را تجربه خواهد کرد.

فراهانی در هفتاد و پنجمین دوره از برگزاری فستیوال کن با فیلم «برادر و خواهر» ساخته آرنو دپلشن؛ کارگردان فرانسوی و در کنار ماریون کوتیار حضور دارد.

داستان این فیلم درباره یک خواهر و برادر است که برای مدت ۲۰ سال است با یکدیگر صحبت نمی‌کنند اما مرگ والدینشان شرایطی جدید برای آنها رقم می‌زند. «برادر و خواهر» یکی از فیلم‌های مسابقه اصلی کن امسال است.

فراهانی پیش‌ازاین با فیلم سینمایی «دختران آفتاب» به کارگردانی اوا هوسون محصول سال ۲۰۱۸ و فیلم سینمایی «پترسون» ساخته جیم جارموش محصول سال ۲۰۱۶ در جشنواره جهانی کن حضور داشته است.

* «تصور» با بازی لیلا حاتمی و مهرداد صدیقیان

اما دومین فیلمی که به صورت رسمی نماینده ایران در این دوره از جشنواره جهانی فیلم کن به حساب می‌آید، فیلم سینمایی «تصور» به کارگردانی علی بهراد است. اثری که به‌عنوان یکی از ۷ فیلم بلند در بخش مسابقه هفته منتقدین این جشنواره به نمایش گذاشته می‌شود.

«تصور» نخستین تجربه حضور سینمای ایران در بخش جنبی هفته منتقدین را در ۲۰ سال اخیر رقم می‌زند که لیلا حاتمی و مهرداد صدیقیان در آن به ایفای نقش پرداخته‌اند.

بخش جنبی هفته منتقدین کن ویژه فیلم‌های اول و دوم کارگردانان است. «تصور» به‌عنوان یک فیلم اول، یکی از نامزدهای جایزه دوربین طلایی کن محسوب می‌شود.

جشنواره کن ۲۰۲۲ از ۲۷ اردیبهشت تا ۷ خرداد (۱۷ تا ۲۸ می) برگزار خواهد شد.

نوشته کَن در سایه می‌توی ایرانی! اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

فصل اول سریال «شهرزاد» که در ۲۸ قسمت پخش شد، مورد استقبال بالای مخاطبان واقع شده است.

نوشته فصل دوم سریال «شهرزاد» کلید خورد + عکس اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

فرهادی در ابتدای نشست با ذکر این نکته که تلاش کردم جلسه با نظم برگزار شود گفت: فکر می‌کنم بهتر است وارد موضوع فیلم نشویم و تشکر می‌کنم از همه کسانی که برای ساخت این فیلم به ما کمک کردند. همچنین یادی می‌کنم از یدالله نجفی، روحش شاد.

فرهادی درباره اینکه چطور شد که فیلم فروشنده در آخرین لحظه وارد کن شد گفت: دوبار فیلمم در کن بوده زمان مشخصی هست برای اینکه فیلم‌ها ارسال شود، فیلم ما آخرین لحظه آماده شد در مورد تصحیح رنگ کارمان طولانی شد به همین دلیل فیلم با اشکال فنی دیر به جشنواره رسید و در آخرین لحظه می‌توانستند فیلم را ببینند که آن هم با اشکال فنی مواجه شد. فیلم را می خواستیم برای اکران عمومی آماده کنیم که مدیر جشنواره تماس گرفت و خواست فیلم دوباره ارسال شود که معمولا در سال های گذشته هم این رویه به وجود آمده است. خوشبختانه فیلم آماده شد و به کن رسید.

اطبایی نیز در ادامه گفت: فیلم با تاخیر رسید اما زمانی که اسامی اعلام شد هنوز هیئت انتخاب فیلم را ندیده بودند. اما می‌توان فهمید که آخرین زمان برنامه‌ریزی شده برای نمایش در کن هم به فروشنده رسید.

می خواستم فیلمی بسازم که مردم و متخصصین دوستش دارند

کارگردان فروشنده نیز در ادامه گفت: یکی از چیزهایی که بعد از فیلم اولم به طور جدی به آن فکر کردم این است که فیلمی بسازم که مردمی که به طور حرفه ای سینما نمی‌روند و هم متخصصین دوستش بدارند. به نظر شدنی نمی‌آمد. اما کار در رادیو و تلویزیون این تجربه را به من داد. مثلا سریال داستان یک شهر نمونه آن است. راهش قصه گفتن است این چیز مشترک بین همه مردم است. این تجربه‌ها کمک کرد تا چهارشنبه سوری شکل بگیرد. بیشتر جوایز من دیده شده اما پر مخاطب بودن برایم مهم‌تر است در «چهارشنبه سوری»، «جدایی نادر از سیمین» و حتی «گذشته» این اتفاق افتاد. گذشته و جدایی در فرانسه یک میلیون بیننده داشت. راهی که من پیدا کردم قصه گفتن است. پیش از انقلاب هم نمونه هایی داشتیم آثار نصرت کریمی از این دست هستند.

شهاب حسینی گفت: همواره پیرو علاقه‌ای که وجود دارد برای کارهای تاثیرگذار همیشه از فیلم های ارزشمند سبک و سیاق زندگی یاد گرفتم. مدتی بود که فرهادی را می شناختم تا این که در فیلم «درباره الی» این اتفاق افتاد با کارگردانی او آشنا شدم که در راستای اهداف بشری کار می‌کند. تفکر نقش اصلی را دارد. این همکاری ادامه پیدا کرد.در آینده را نمی دانم. درباره روزنامه عربستان باید بگویم که خوشحالم که کارکرد فرهنگ مشخص شده عربستان مشتری بزرگ تسلیحات جنگی آمریکا است اما نتوانسته اعتبار لازم را کسب کند. فکر کنم عربستان تازه متوجه شده است اما خیلی وقت است که این گونه است. همیشه شادی و عزت مردم سرزمینم برایم مهم بوده است.

فرهادی نیز در ادامه درباره نمایش آثار در جشنواره‌های خارجی و همچنین سرمایه‌گذار عربی فیلم نیز گفت: همه جشنواره‌ها را نرفتم همه فیلم های ایرانی هم در این جشنواره ها ندیدم. اما فکر می کنم باید مثالی بزنم مثلا فیلم گاو که سینمای ما مدیونش است و همه ما معتقدیم فیلم‌خوبی است فرض کنید امروز ساخته می شد من معتقدم باز هم جایزه می گرفت آیا باید بگوییم فیلم بدی است؟ آن فیلم در مورد افرادی در روستا است هنوز که می بینم. آیا این فیلم سیا هست؟ ظاهر فیلم شاید سیاه است اما معانی درخشانی دارد.
وی گفت: به تهیه کننده خارجی پیشنهاد دادم برویم فیلمی ببینیم که ایرانی بود. صحنه ای بود دختری در خیابان فال می‌فروخت او پرسید دختر چه می‌فروشد گفتم شعر می‌فروخت او آنقدر شیفته کشورم شد، او باور نمی‌کرد که در این مملکت شعر می‌فروشد اما می‌پذیرم که ممکن است آثاری ببینیم که خوشایند نباشد. من می‌پذیرم ممکن است صحنه هایی در فیلم‌ها باشد که دوست نداریم اما این گونه نیست که آنها منتظر دیدن این صحنه‌ها باشند. آدم‌های فیلم‌های من افراد تحصیل کرده هستند. خبرنگاری پرسید شما در مورد بورژاها فیلم ساختید و من گفتم این ها بورژوا نیستند.
وی ادامه داد: در مورد کسانی که قصدشان سینما نیست حرف نمی‌زنم در مورد کسانی حرف میزنم که ممکن است از سر ناآگاهی چیزی بگویند.

اطبایی نیز گفت: باید اعتماد به نفس خودمان را بالا ببریم. در جشنواره‌های بین المللی این اتفاقات مورد بحث نیست.

در مورد نژاد افراد حرف نزنیم

ترانه علیدوستی گفت: شما خبرنگاران به عنوان اصحاب رسانه مسئول ادبیات مردم هستید، اینکه یک شخصی سرمایه‌گذار فیلم هست نباید در مورد نژاد آن حرف بزنیم، نباید از لحن بد استفاده کرد. اینطور که من فهمیدم یک تحلیل‌گر صعودی به کشور خود انتقاد کرده است. او گفته سینمای ایران در حال پیشرفت است، باید منصف باشیم در غیر این صورت در گفتمان جهانی پیشرفت نمی کنیم.

فرهادی گفت: ترانه علیدوستی خوب صحبت کرد من در جشنواره‌ها اعتماد به نفس بالایی دارم چون نمی‌دانم از کجا می آیم از چه سینمایی می‌آیم. چرا فکر می‌کنیم حتما کاسه‌ای زیر نیم‌کاسه است ترس دایی جان ناپلونی از کجا می‌آید.

او افزود: فردی خارجی به من گفت بیا فیلم گاو را در اسپانیا بساز، آرزوی خیلی از سینماهای دنیا این است که سینمایی مثل ایران داشته باشند. جوایز را کنار بگذاریم به فیلم‌های خوب‌مان نگاه کنیم. من خارج از ایران با اعتماد به نفس قدم میزنم و از پله ها بالا می‌روم.

فرهادی در ادامه گفت : یک‌بار در مورد سرمایه‌گذار گفته‌ام من در حال صحبت با هنر پیشه‌های فیلمم در اسپانیا بودم در شبی که از اسپانیا برگشتم احساس کردم دلم می‌خواهد در اینجا کار کنم دلایل عاطفی هم داشتم. گفتنش سخت بود خیلی‌ها گفتند سختی خواهی داشت گفتم در تولید سختی ندارم بعد از آن است که سختی دارم. شروع کردم به نوشتن و به کسی نگفتم. در اواخر قطعی شد که شرکت فرانسوی بیاید. یکی از موسسات فستیوال دوحه قطر است که مانند خیلی از جاهای دنیا به فیلم‌نامه‌ها فاند می‌دهند که رقم پایینی در قبال هزینه‌های فیلم است. زمانی که فیلم را دیدند خوششان آمد.

اطبایی گفت: فاندها در دنیا بخشی از روند تولید آثار سینمایی هستند. موسسه فیلم دوحه در قطر این کار را انجام داد. چند نوع فاند داریم فاند محلی، ملی و بین‌المللی که این فاند به فیلمسازان شناخته شده تعلق می‌گیرد. خواهر امیر قطر به عنوان بنیانگذارش آمده است اما خودش نقش و حضوری ندارد خانمی که اسمش برده شده مدیر اجرایی آن است. آن‌ها می‌خواهند اسم قطر را در پروژه‌ها به دیگر کشورها بشناسند.

فرهادی گفت: به نظرم بگذاریم همه با مردم فیلم را ببینیم امیدوارم یک هفته قبل شرایطی فراهم شود که فیلم برای مطبوعات نمایش داده شود.
فرهادی در پاسخ به سخنان سخنگوی ارشاد گفت: کلمه ملاحظات معنی بی حد و مرز است زمانی که فیلم را ندیدند اظهار نظرشان برایم عجیب بود. من همه فیلم هایم اکران شده است. فراموش نکنیم فیلم‌هایم پر تماشاگر بودند. علی‌رغم این که برخی می‌گویند این فیلم‌ها جشنواره‌ای بوده‌اند.

شهاب حسینی گفت: در حوزه تفکر مرزی وجود ندارد. این فیلم ساخته شده و نتیجه گرفته است. فرهنگ و هنر در این مملکت مرز ندارد.

علیدوستی در مورد پوشش خود رد جشنواره «کن» گفت: خیلی نگرانی برایم وجود نداشت چون تجربه نسبی دارم آنها هم تجربه‌هایی از حضور گروه های ایرانی دارند. آنها هم می دانند ما با چه پوششی می‌آییم راستش را بخواهید احترام هم می‌گذارند و به دل نمی‌گیرند.

فرهادی در مورد همکاری دو بازیگر فیلمش گفت: این دو هنرپیشه ویژگی‌هایی دارند که حالاحالاها بازی‌شان تکراری نخواهد شد. آنها باهوش هستند. بخشی از توانایی آنها را دیده‌ایم اخلاق بسیار خوبی دارند و باعث افتخار سینمای ما هستند. برای این بازیگران می‌توان براساس شخصیت‌شان نقشی را نیز نوشت چون توانمند و باهوش هستند.

شهاب حسینی گفت: تا فرهادی من را راهی کند بالا کلی لاغر شد فرهادی گفت بلدی گره کروات بزنی گفتم بله ولی آمده بود که ببیند من آماده باشم و فرهادی نیز گفت: احساسی ترین لحظه برایم پخش صدای شجریان بود چون معمولا می‌شود درخواست کرد که چه آهنگی بگذارند. حس عجیبی بود قابل توصیف نیست همه ما به یک دنیای دیگر رفتیم. در مورد شهاب حس ششمم می گفت اتفاقی خواهد افتاد، نگران بودم اماده نباشند. به شهاب گفتم مطلبی آماده داری؟ گفت نه مگر می‌شود.

شهاب حسینی نیز گفت: در آنجا از یک‌گروه موسیقی جوان به نام اوهام استفاده می کردند که بسیار خوش فکر بودند.

ترانه علیدوستی گفت: گلشیفته را نشد ببینم، ما در راهنمایی با هم مدرسه می‌رفتیم و‌ هیچ چیز احساس من را نسبت به او را عوض نمی‌کند.

امیدوارم فرصتی فراهم شود تا تئاتر کار کنم

فرهادی در مورد تئاتر گفت: تئاتر مثل چکاپ می‌ماند و هر هنرمندی نیاز است که سنسورهای عاطفی خود را آماده کند، امیدوارم  فرصت فراهم شود تا تئاتر کار کنم، نیاز به فرصت خوبی دارم و در یکی دوماه نمی توانم.

فرهادی پیام سیاسی داشت نماینده مجلس می‌شد

علیدوستی در بخش دیگر نشست گفت: به ندرت فردی را دیدم که مثل فرهادی دغدغه کشورش را داشته باشد. فکر نمی‌کنم فیلمسازها زندگی‌شان را برای سیاه‌نما نشان دادن یک کشور بگذارند اگر این طور بود و فرهادی پیام سیاسی داشت می‌رفت نماینده مجلس می‌شد.

حسینی نیز در ادامه اضافه کرد: دغدغه فرهادی درست است، دست روی نکاتی می‌گذارد که اشتراک همه مردم دنیا است. موضوعات فیلم‌های فرهادی جهان شمول است. همه آن را متوجه می‌شوند. فیلمی که ساخت ایران است و قابلیت معرفی جهانی دارد به نظرم فرهادی بر خلاف برچسب‌هایی که به وی می‌زنند با روحیه ملی کار می‌کند و این کار را خوب انجام می‌دهد.

فرهادی گفت: این که چگونه نشانه‌ها را که برخی از تماشاگران متوجه آن نمی شوند اما ایرانی ها آنها را متوجه می شوند مانند صندوق صدقاتی که در فیلم درباره الی وجود دارد. اما موضوعات مشترک در تمام دنیا معنی می‌دهد مانند احساسات و عواطف پدر و مادر و فرزندی اما نشان دادنش شاید فرق کند.

علیدوستی: تئاتر همچون نفس کشیدن است

فرهادی در ادامه نشست گفت: نویسندگانی بودند که شیفته آنها بودم. از نظرم ساعدی هم وزن ارتور میلر است اگر با همان قریحه به زبان دیگری می‌نوشت بیشتر شهرت پیدا می‌کرد. زندگی او هم پیچیده بود. پزشک بود، متاسفم که غریبانه در پاریس به خاک سپرده شد.

حسینی نیز درباره کار در تئاتر گفت: خیلی دوست دارم. زحمت بیشتری را طلب می‌کند. حس ناب و بی بدیلی در تئاتر تجربه می‌کنم. تلاش می‌کنم تئاتر کار کنم و اگر فرهادی تئاتر کار کند خیلی خوشحال می‌شوم. جدی او بازیگر خوبی است. این بار باید فرهادی را جلوی دوربین ببینیم.

علیدوستی نیز گفت: فکر می کنم تئاتر همچون نفس کشیدن است. در تئاتر با دشواری فقط بازیگری روبرو هستید جایی برای تفریح در بازیگری است. الان پیشنهادی که می‌شود جلب توجه نمی‌کند. باید منتظر شوم ببینم فرهادی در کار تئاتری که می‌گوید به من نقش می‌دهد یا نه.

تشکر شهاب حسینی از عادل فردوسی‌پور

شهاب حسینی در ادامه از عادل فردوسی پور برای توجه‌اش به جوایز دریافت شده در کن تشکر کرد و فرهادی گفت: یک‌میلیون نفر در فرانسه فیلم «گذشته» را دیدند، خوشحالم که توقع شما از من زیاد است. فیلم گذشته به سود رسید. پروژه بعدی من که در اسپانیا است چهره‌هایی به‌نام‌تری حضور خواهند داشت، آنها حتی فشار می‌آورند تا کار شروع شود. خیلی دوست دارم با خیلی از بازیگران خودمان کار کنم اما اصولا بیشتر به افرادی که کار کردم فکر می‌کنم، امیدوارم بتوانم در عمر کاریم با آنها کار کنم.

حسینی گفت: دیگر جست و خیز سال‌ها پیش را ندارم اما باید برای تلاش مان و پیشرفت ادامه داد. فرهادی با کارهایش مسیر را برای بازیگران هموار کردند. برای من تازه همه چیز شروع شده است.

فرهادی گفت: در اسکار به من گفتند چهل و سه ثانیه فرصت داری حرف بزنی در کن اینگونه نیست و آمادگیش را هم نداشتم احساسم این بود که فارسی حرف بزنم مگر این که محدودیتی داشته باشم. اگر در شرایط خیلی آزاد باشم همین طور فیلم خواهم ساخت تنها خانم ها در خانه بدون روسری باشند. اگر برخی می خواهند از موفقیت های من حرص بخورند باید حالاحالاها حرص بخورند چون من قصد ندارم فیلم بد بسازم.

نمی‌دانم گناه کردم که چنین ثروتی خداوند به من داده که مردم این همه ابراز محبت می کنند و از همه تشکر می کنم، از همسرم که باعث شد وارد تئاتر و سینما شوم.

شهاب حسینی نیز در پایان گفت: روزی که این جایزه را گرفتم نیمه شعبان بود این هدیه را به آستان مبارک ایشان تقدیم‌ می کنم.

منبع: فارس

نوشته در نشست خبری عوامل فیلم سینمایی «فروشنده» چه گذشت؟/ شهاب حسینی جایزه فیلم کن را به محضر امام زمان(عج) تقدیم کرد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

فرهادی در این فیلم روایتگر زندگی زوجی است که رابطه آنها به سبب فشارهای اجتماعی رو به خشونت می‌رود.

مینا ساداتی، ترانه علیدوستی، شهاب حسینی، بابک کریمی از جمله بازیگران اصلی این فیلم هستند. «فروشنده» به زندگى زن و شوهرى مى پردازد که در حال بازى در نمایش «مرگ فروشنده» نوشته «آرتور میلر»هستند.

کمپانی فیلم «ممنتو» که مسئولیت توزیع بین‌المللی فیلم «فروشنده» اصغر فرهادی را بر عهده دارد، در جریان «بازار فیلم اروپا» در جشنواره فیلم برلین، قرارداد نمایش این فیلم را با توزیع‌کنندگانی از کشورهایی چون ایتالیا، سوئیس، ژاپن، کره‌جنوبی، لهستان، پرتغال، یونان و همچنین کمپانی توزیع‌کننده فیلم در خاورمیانه منعقد کرد.

فرهادی پیش از این گفته بود که اکران عمومی «فروشنده» اواخر تابستان صورت می‌گیرد.

منبع: تسنیم

نوشته جدیدترین تصاویر از «فروشنده» اصغر فرهادی اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

ترانه علیدوستی، شهاب حسینی، مینا ساداتی، بابک کریمی از جمله بازیگران اصلی این فیلم هستند که تاکنون اکثر آن‌ها مقابل دوربین رفته‌اند که جدیدترین تصاویر از بازی آن‌ها در صفحه اینستاگرام فیلم منتشر شده است.

از نکات جالب فیلم هفتم فرهادی، حضور چهل بازیگر جوان است که طی فراخوان تلگرامی تست بازیگری توانستند به این فیلم برسند.

داستان فیلم «فروشنده» به زندگى زن و شوهرى مى پردازد که در حال بازى در نمایش «مرگ فروشنده» نوشته «آرتور میلر»هستند.

«فروشنده» برای حضور در بخش ملی جشنواره فیلم فجر، فرمی را پر نکرده است ولی طبق زمان‌بندی‌هایی که پیش‌بینی شده است، احتمال دارد این فیلم، غافل‌گیری بزرگ بخش بین‌المللی جشنواره فیلم فجر باشد. هرچند که بسیاری بر این باورند که فرهادی اولین نمایش فیلمش را در جشنواره کن مقرر کرده است.

نوشته اولین عکس‌های «فروشنده» فرهادی منتشر شد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

«علیدوستی» در مورد بیان راهکارهایی برای جلوگیری از بحران آب اظهارداشت: من صاحب نظر نیستم اما باید سیاست گذاری ها و برنامه هایی اتخاذ شود تا مردم در پی آن، در تنهایی خود احساس کنند وظایفی در قبال صرفه جویی در مصرف آب دارند، درنتیجه فقط با ایجاد فرهنگ سازی عمیق می توان به نتایج مطلوب رسید،امیدوارم اینگونه جشنواره ها مانند جشنواره «گزارش یک نگرانی» بتواند تاثیرات مطلوبی برذهن و عملکرد اقشارجامعه بگذارد.

بازیگر فیلم سینمایی «من ترانه پانزده سال دارم» ضمن توصیه به افرادی که در مصرف آب صرفه جویی نمی کنند ادامه داد: خود من از وقتی مادر شدم، احساس مسئولیتم نسبت به حفظ منابع آبی و دیگر منابعی که در روند زندگی ما تاثیرات فراوانی دارند بیشتر شد و بیشتر فهمیدم که با پیشروی بحران آب، چیزی برای بچه ها و نوه های خودمان روی زمین نمی گذاریم و باید به آن روز فکر کنیم که خودمان نیستیم، اما بچه های ما می‌خواهند زندگی کنند و منابع کافی در اختیار آنها نیست،امیدوارم دست از خودخواهی برداریم و از منابع حیاتی مانند آب، به نحو احسن و صحیح استفاده کنیم.

آخرین مهلت ارسال عکس و فیلم به دبیرخانه جشنواره ۱۵ دی ماه ۱۳۹۴در نظر گرفته شده و شرکت کنندگان می‌توانند آثار خود را از طریق سایت جشنواره گزارش یک نگرانی به نشانی www.twff.ir  ارسال کنند.

نوشته سخنان تکان دهنده «ترانه علیدوستی» درباره بحران آب چه بود؟ اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

سوره سینما – سریال «شهرزاد» به کارگردانی حسن فتحی و تهیه کنندگی سید محمد امامی و سرمایه گذاری سید محمد هادی رضوی و سید محمد امامی از ۲۰ مهر در شبکه پخش نمایش خانگی و سامانه فیلم نت توزیع می شود.

لینک دانلود: نماهنگ سریال «شهرزاد»

نوشته نماهنگ «شهرزاد» با صدای محسن چاووشی اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

سوره سینما- سارا کنعانی: مجموعه «شهرزاد» جمعه شب ۱۲ تیرماه با حضور عوامل اصلی برای تعدادی از خبرنگاران و همچنین جمعی از مخاطبان در خیابان لاله‌زار شهرک سینمایی غزالی رونمایی شد. علی نصیریان، شهاب حسینی، مصطفی زمانی، پریناز ایزدیار، امیرحسین رستمی و مهدی سلطانی، سهیلا رضوی، رامین ناصر نصیر، گلاره عباسی و … از جمله چهره هایی بودند که در این مراسم حضور داشتند.

به گزارش خبرنگار سوره سینما حسن فتحی نویسنده و کارگردان اثر در این مراسم گفت: پنج شش سالی است که با رسانه جدیدی به نام شبکه نمایش خانگی مواجه شده ایم و انصافا در این مدت کارنامه بدی را هم از آن شاهد نبوده ایم و سریال های متعددی با کیفیت های مختلف به مخاطب عرضه شده است. ما برای ساخت «شهرزاد» به عنوان یک اثر تاریخی، از دو سال قبل، تحقیقات و مطالعه را شروع کردیم و بعد وارد مرحله نگارش شدیم که با همراهی خوب نغمه ثمینی انجام شد.

وی افزود:  فیلمبرداری این اثر از هفت ماه قبل آغاز شده و تقریبا تا دو ماه دیگر هم ادامه خواهد داشت. من از همه همکارانم که در این مدت گروه را همراهی کرده اند متشکرم. تلاش همه آنان در بخش های مختلف بازیگری، فیلمبرداری، صدا، تدوین، تدارکات و … انگیزه بالاتر مرا برای کار شکل می داد. واقعیت این است که ساخت سریال تاریخی کار ساده ای نیست و برای داشتن یک مجموعه خوب باید چند سال زمان صرف کرد. ما برای تولید یک اثر در خور شأن مخاطب و قابل اعتنا همه توان خود را گذاشتیم، زیرا می دانستیم ذائقه مخاطب بالا رفته است. من تولید این مجموعه را مرهون زحمت تک تک عوامل عنوان می کنم.

فتحی همچنین با اشاره به نام سرمایه گذاران این سریال اضافه کرد: از سید محمد امامی و سید هادی رضوی به طور ویژه متشکرم. برای اولین بار، فعالان بخش خصوصی سینما به شبکه نمایش خانگی وارد شده اند تا یک سریال تاریخی را در این حیطه به تولید برسانند و ما این شروع را به فال نیک می گیریم و امیدواریم خروجی ما برای مردم رضایت بخش باشد. ما از هفت ماه قبل تلاش کرده ایم یک سریال خوب را با بهره گیری از فیلمنامه خوب، بازی های خوب، کیفیت خوب و همچنین در ابعاد فنی خوب برای تماشاگر شایسته ایرانی آماده کنیم.

در بخش دیگری از مراسم شکیبا اعلام کرد: سفیر ویتنام نیز در جمع ما حضور دارند و از من خواسته اند به زبان انگلیسی حضور ایشان را مغتنم بشمارم اما من بلد نیستم! پس از آن، وی حضار را به تماشای کلیپی دعوت کرد که همه بازیگران نظر خود را درباره «شهرزاد» به دوربین گفته بودند.

پس از پخش کلیپ، بازیگران مجموعه شامل علی نصیریان، شهاب حسینی، مصطفی زمانی، پریناز ایزدیار، امیرحسین رستمی و مهدی سلطانی روی سن حاضر شدند تا با مردم صحبت کنند.

نصیریان با قرارگرفتن در پشت میکروفون ابتدا یاد علی حاتمی را گرامی داشت و گفت : این جا (شهرک سینمایی غزالی) که حال و هوای لاله زار را دارد، مرا به یاد کسی می اندازد که بنیان گذار اینجا بود. خوب است در این جمعه ماه مبارک رمضان، یاد و خاطره او را گرامی بداریم و فاتحه ای برایش بفرستیم.

وی در ادامه اضافه کرد: برای ما بازیگران در مواجهه با هر فیلمنامه چند معیار از اهمیت بالایی برخوردار است. فیلمنامه، خود نقش و کارگردانی که هدایت اثر را بر عهده دارد. فیلمنامه «شهرزاد» برای من بسیار جذاب بود و بستر تاریخی آن را بسیار دوست داشتم. وقتی کودتای ۲۸ مرداد اتفاق افتاد من یک نوجوان بودم و یادم هست که شعارها تا ساعت ۱۱ صبح «یا مرگ یا مصدق» بود و از این ساعت به بعد تبدیل شد به «جاوید شاه»! قتل عام مردم مبارزه را متوقف کرده بود. در این فیلمنامه آن واقعه تاریخی به نوعی با داستان زندگی یک خانواده گره خورده و همین ویژگی بر جذابیت های آن افزوده است.

نصیریان همچنین گفت: وقتی فیلمنامه را خواندم یک طراحی دیگری برای نقشم به ذهنم آمد اما وقتی آن را با آقای فتحی در میان گذاشتم دیدم در صورت اعمال تغییرات آهنگ داستان به هم می ریزد، بنابراین دقیقا همان چیزی را بازی کردم که در متن نوشته شده بود. حسن فتحی نیز کسی است که قبلا با او کار کرده بودم و به توانایی اش آشنا بودم و جای سوالی برایم باقی نمانده بود. ابتدا فکر می کردم کار ما سه چهار ماه طول می کشد اما الان هم ناراضی نیستم و با حالی خوب تا پایان کار گروه را همراهی خواهم کرد، زیرا کست خیلی خوبی دور هم جمع شده اند که حاصل کار آنان می تواند رقیب خوبی برای سریال های شبکه های ماهواره ای باشد.

این بازیگر قدیمی با اشاره دوباره به فیلمنامه «شهرزاد» آن را دارای قدرت درام نمایشی بالا و ساختار درست توصیف کرد و گفت: این سریال بر اساس مستندات ساخته شده اما داستان آن تمام ویژگی های یک اثر جذاب نمایشی را داراست. مخاطب می تواند با تماشای این سریال گوشه ای از پشت صحنه واقعه ۲۸ مرداد را تماشا کند. این کست پر و پیمان، کار خودش را کرده و من افتخار می کنم که در کنار این جوانان هستم. این بازیگران، سرمایه های این سینما هستند که می توانند جایگزین شایسته ای برای ما باشند.

علی نصیریان در پایان گفت: هنر ما علاوه بر حمایت مادی به حمایت های معنوی نیز احتیاج دارد و من از ورود سرمایه گذاران این پروژه به شبکه نمایش خانگی استقبال می کنم و مطمئنم «شهرزاد» در مرحله فروش هم بسیار موفق خواهد بود.

مهدی سلطانی بازیگر دیگری بود که با مردم صحبت کرد. وی گفت: از اینکه در این اثر هنری بازی می کنم، خوشحالم. یک مجموعه موفق نمایشی باید بتواند با مردم ارتباط برقرار کند و روی آنان تأثیر بگذارد و «شهرزاد» این ویژگی ها را داراست. من در این سریال در کنار بهترین ها از هر حرفه بودم و مطمئنم این سریال بهترین پروژه ای می شود که تا امروز در شبکه نمایش خانگی به تولید رسیده است و می تواند با همه مخاطبان در هر گروه سنی که هستند ارتباط برقرار کند.

امیرحسین رستمی نیز گفت: آنچه را که لازم بود استاد نصیریان و آنچه را که کافی بود استاد سلطانی به زبان آوردند. من تنها از همه همکارانم به خاطر زحمتی که کشیدند تشکر می کنم.

شهاب حسینی یکی دیگر از بازیگرانی بود که به صحبت با مردم پرداخت. وی بعد از خیر مقدم به حاضران، از همه بازیگران دیگری که در پروژه حضور دارند و روی سن نیامده اند تشکر کرد. کسانی مثل سهیلا رضوی، غزل شاکری، گلاره عباسی، رامین ناصر نصیر و … و همچنین فیلمبرداران و دیگر عوامل.

حسینی همچنین گفت: سریال «شهرزاد» در صدد است به شأن و منزلت مخاطب احترام بگذارد. شبکه نمایش خانگی نیز این پتانسیل را دارد که در خدمت فرهنگسازی برای کشور باشد. اقتباس از روی آثار ادبی اتفاق خوبی است که با «شهرزاد» صورت گرفته است. این فیلمنامه در ابتدا رمانی بوده که به قلم حسن فتحی به نگارش در آمده و بعد او تصمیم گرفته آن را به جلوی دوربین بیاورد، زیرا درام بسیار قدرتمندی داشته است. من از اینکه در این سریال زیر سایه علی نصیریان بودم خوشحالم.

پریناز ایزدیار یکی دیگر از بازیگران «شهرزاد» نیز توضیح داد: بلد نیستم سخنرانی کنم و تنها عنوان می کنم که این روزها در حال درس پس دادن و یاد گرفتن از بزرگان هستم. من همیشه منتظر به دست آوردن چنین فرصتی بودم و حالا از اینکه در چنین موقعیتی قرار گرفته ام خوشحالم. از حسن فتحی متشکرم که یک بار دیگر از من برای کار دعوت کرد.

مصطفی زمانی نیز گفت: من در کارنامه ام تجربه بازی در یک سریال موفق را داشتم و می خواستم این اتفاق را باز هم تکرار کنم. آقای فتحی به قدری برای کار خودش عشق دارد که هر بازیگری را برای همراهی مجاب می کند. او آبروی خود را برای سریالش خرج می کند.

وی همچنین برای تشکر از سرمایه گذاران پروژه اضافه کرد: در شرایطی که می توان با صرف کردن سرمایه در امری مثل ساختمان سازی پول بسیاری به دست آورد، سرمایه گذارانی همت کرده اند و بودجه خود را به شبکه نمایش خانگی آورده اند تا چیزی بگویند که مردم را به تفکر وا دارد. این موضوع شایسته تشکر و قدردانی است.

سرمایه گذاران «شهرزاد» از دیگر کسانی بودند که به صحبت با مردم پرداختند. سید هادی رضوی ضمن تبریک ماه مبارک رمضان یاد آورد شد: این روزها در مرحله عبودیت ماه مبارک رمضان هستیم و از نگاه ما، این عبودیت به معنای عرض ارادت به مردم نیز هست، عرض ارادتی که با فراهم آوردن رضایت آنان کسب می شود و ما در این راستا قدم برداشته ایم.

وی افزود: جای یک پروژه فاخر در سینمای ما خالی بود و حالا از اینکه هنرمندانی به ما اعتماد کرده اند تا چنین مجموعه ای ساخته شود خوشحالم و از آنان متشکرم. امیدوارم پس از این، سرمایه گذاران تازه ای تشویق شوند که در چنین بسترهایی گام بردارند. ما امیدواریم روزی برسد که مردم به جای اینکه برای دیدن سریال هایی مثل «فاطما گل» و … اشتیاق داشته باشند، برای دیدن «شهرزاد» ذوق زده باشند.

سید محمد امامی یکی دیگر از سرمایه گذاران اثر نیز با قرار گرفتن در پشت جایگاه، بیان داشت: شرکت تصویرگستر پاسارگاد همواره به تولید محتوا اندیشیده و اولین گام ها را نیز با «شاهگوش» برداشت. پس از آن تجربه بود که ما دریافتیم بهره مندی از یک فیلمنامه خوب تضمین کننده کیفیت اثر است. تصمیم گرفتیم از فضای طنز خارج شویم و یک ملودرام اجتماعی خوب را تهیه کنیم. ما می خواهیم «شهرزاد» قبل از اینکه خوب فروخته شود، به خوبی دیده شود. ما بعد از پشت سر گذاشتن تجربه تولید «شاهگوش» انگیزه گرفتیم و برای ساخت «شهرزاد» نیز اصلا این احساس را نداشتیم که داریم ریسک می کنیم، زیرا با بهترین ها کار کرده ایم.

وی افزود: من و آقای فتحی بعد از اینکه سریال «عشق ممنوع» در شبکه های ترکی گل کرد، پیش بینی می کردیم زمانی بیاید که سریال های غیر ایرانی از تولیدات خودمان پر مخاطب تر شود و حالا می بینیم که این پیش بینی متأسفانه درست از آب در آمده و گویا شبکه جم، رسانه ملی ماست. ما در تلاش هستیم توجه مخاطب را یک بار دیگر به سمت تولیدات خودمان جلب کنیم. این موضوع بسیار مایه تأسف است که فرزندان ما اسطوره های ترکی را از کورش و داریوش خودمان بهتر بشناسند. باید شبکه های ماهواره ای را به مثابه یک فرصت و نه یک تهدید به حساب بیاوریم و بررسی کنیم آنان چگونه عمل کرده اند که در جذب مخاطب از ما موفق تر بوده اند؟ اگر این چنین اهل تفکر و آینده نگری باشیم به جای فکر کردن به کمیت، به کیفیت می اندیشیم و دیگر به راحتی هر پروژه ضعیفی اجازه ساخته شدن پیدا نمی کند.

ترانه علیدوستی ایفاگر نقش اول سریال «شهرزاد» آخرین کسی بود که در لحظات پیش از افطار با مردم صحبت کرد. او ضمن عذرخواهی بابت تأخیر خود توضیح داد: من فکر می کردم مراسم پس از افطار آغاز می شود و به همین دلیل دیر رسیدم و از این بابت متأسفم.

وی در ادامه افزود: «شهرزاد» اولین تجربه  من در حیطه سریال است. در این ۱۵ سالی که مشغول به کار هستم چنین تجربه ای نداشتم و حالا باید اقرار کنم که شوق و استرس دارم، ضمن اینکه تا امروز برای یک پروژه تاریخی جلوی دوربین حاضر نشده بودم. سریال تاریخی تا امروز در شبکه نمایش خانگی امتحانش را پس نداده، اما ما از بابت قصه خیال مان راحت است و دلیل کافی برای ریسک کردن پیدا کرده ایم. موفقیت ما به شیوه عرضه و پخش نیز ربط دارد و امیدوارم «شهرزاد»، مقدمه ای برای سریال سازی در مدیوم شبکه نمایش خانگی باشد، آن هم سریال هایی با بهترین کیفیت، زیرا شما مخاطبان شایسته بهترین ها هستید.

پس از این مراسم حضار به صرف افطار و شام، پذیرایی شدند.

نوشته رونمایی از مجموعه تازه حسن فتحی/ ادای دین نصیریان به حاتمی اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

ترانه علیدوستی در پاسخ به این سوال که بازی در نقش کاراکتری که اسم او عنوان اصلی سریال است تا چه حد در تمایل او برای حضور در پروژه نقش داشته به سوره سینما گفت: من در طول این سال‌ها نقش اول های زیادی را بازی کرده ام، اما چیزی که باعث شد «شهرزاد» را دوست بدارم، ویژگی‌های این کاراکتر بود تا نقش اصلی بودنش. شهرزاد نقش خیلی خوبی است و من فکر نمی‌کنم هیچ بازیگری در صورت دریافت پیشنهاد بازی، بتواند آن را رد کند. حتی اگر نقش اصلی مجموعه به حساب نیاید. این را هم بگویم که وقتی من حضور در این پروژه را پذیرفتم، هنوز اسمش شهرزاد نبود. شهرزاد نقش خیلی خاصی است که تا به حال مشابه آن را نداشته‌ایم و مخاطب به محض دیدن کار این را می‌فهمد.

وی درباره اینکه برای ایفای نقش شهرزاد تا چه حد مطالعه داشته توضیح داد: به هر حال آشنایی اولیه ما با تاریخ کشورمان در دوران تحصیل اتفاق افتاده و خودم نیز به دلیل علاقه‌ای که به حوزه تاریخ داشتم از قبل مطالعاتی داشتم. تصاویر کودتای ۲۸ مرداد اما چیزی بود که کمتر به چشمم خورده بود. به آرشیو تصویری قابل دسترسی موجود سری زدم و آمادگی اولیه را به دست آوردم.

بازیگر نقش «شهرزاد» همچنین گفت: طولانی بودن پروژه به حفظ راکوردهای حسی بازیگر کمک می کند. در یک کار سینمایی ممکن است دو سه هفته زمان نیاز باشد تا شما در حال و هوای ویژه آن قرار بگیرید و تازه در این زمان چیزی به پایان آن پروژه باقی نمانده است. در مورد «شهرزاد» همه چیز فرق می‌کرد. من بعد از مدت کوتاهی در حال و هوای قصه قرار گرفتم و تا هر روزی که فیلمبرداری ادامه داشته باشد آن حس و حال را حفظ می‌کنم. بر این اساس حتی اگر چند وقت سر کار حاضر نشوم از داستان فاصله نمی‌گیرم، نا خودآگاه ذهن من با «شهرزاد» گره خورده است.

ترانه علیدوستی در پایان گفت: من این نگرانی را داشتم که در قالب یک دختر متولد اولین سال‌های قرن حاضر باورپذیر جلوه کنم، اما این، موضوع غیرقابل حلی نبود. به هر حال انسان‌ها در سال ۳۲ دغدغه‌ها و ظاهری شبیه ما داشته‌اند. شاید تنها فرهنگ مردم است که تفاوت های آن دوران و زمان حاضر را ایجاد کرده است. این ویژگی به خصوص برای خانم‌ها پررنگ‌تر است. زنان در تهران دهه ۳۰ زندگی محدودتری داشتند و درست و غلط هایشان متفاوت با امروز بود. شهرزاد، یک دختر روشن و دانشجوست. باید مراقب می‌بودم که تفاوت های ویژه او را به خاطر شرایط زمانی زندگی اش لحاظ کنم.

مجمموعه «شهرزاد» با نویسندگی حسن فتحی و نغمه ثمینی و با کارگردانی حسن فتحی این روزها در حال تصویربرداری است. تا دو ماه دیگر این مرحله به پایان می‌رسد. تدوین همزمان اثر در حال انجام است و از نیمه مرداد می‌توان این سریال را در شبکه نمایش خانگی دید. ترانه علیدوستی، شهاب حسینی، مهدی سلطانی، مصطفی زمانی، علی نصیریان و … بازیگران «شهرزاد» هستند.

نوشته نقش «شهرزاد» خاص است/ توصیف ترانه علیدوستی از اولین حضورش در سریال اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.