این هفته برای چهره‌های فرهنگی و هنری ایران، هفته‌ای از حواشی، افتخارات و خداحافظی‌ تلخ بود. از شروین حاجی‌پور که همچنان درگیر محدودیت‌هاست تا تینا پاکروان که با سانسور روبه‌رو شد و منوچهر والی زاده که مارا برای همیشه ترک کرد. هر کدام از این چهره‌ها روایتگر بخشی از فضای پرتنش هنر و فرهنگ ایران در روزهای اخیر بودند.

در این گزارش، نگاهی داریم به مهم‌ترین رخدادهایی که این چهره‌ها را به سوژه رسانه‌ها و گفت‌وگوها در محافل خبری تبدیل کردند.

شروین حاجی‌پور؛ بالاخره مجوز با کیست؟

شروین حاجی‌پور، خواننده جوانی که با حضور در برنامه استعدادیابی «عصر جدید»‌ کشف شد و بعدتر به‌واسطه برخی حواشی داخلی، شهرت جهانی را هم تجربه کرد و موفق به کسب جایزه گرمی شد، این هفته دوباره به صدر اخبار بازگشت؛ اما این‌بار نه به خاطر موسیقی‌اش، بلکه به دلیل ممنوعیت‌های تازه‌!

ماجرا از انیمیشن «پسر دلفینی۲» شروع شد؛ اثری که شروین حاجی‌پور قطعاتی برای آن خواند و قرار بود در اکران خصوصی فیلم، حاضر باشد. اما درست در روز مراسم، اداره اماکن از حضور او جلوگیری کرد. دلیل این تصمیم ممنوعیت حاجی‌پور برای حضور در تجمعات بالای ۳۰ نفر اعلام شد و این اعلام در حالی صورت گرفت که مجوز فعالیت این خواننده از سوی وزارت ارشاد، صادر شده بود.

از سوی دیگر، صدای شروین در نسخه نهایی انیمیشن حذف شد، درحالی‌که همین فیلم مجوز اکران گرفته بود. بشیر بی‌آزار، مدیر موسیقی پروژه، در واکنش به این اتفاق نوشت؛ «با وجود تمام تلاش‌ها و پیگیری‌ها تا آخرین لحظه، اداره اماکن نه تنها مجوز حضور شروین در مراسم افتتاحیه‌  پسر دلفینی ۲ را به بهانه ممنوعیت حضور در تجمعات بالای ۳۰ نفر صادر نکرد، بلکه جلوی پخش نسخه نهایی فیلم با صدای شروین را نیز گرفت.»

حال سوال اینجاست وقتی خواننده‌ای برای حضور در فیلمی انتخاب می‌شود و آن فیلم مجوز اکران می‌گیرد، چگونه ممکن است صدای همان خواننده غیرمجاز باشد؟

همه این حواشی در حالی بود که شروین همین هفته آهنگ تازه خود با عنوان «تاکی» را هم منتشر کرد که به‌صورت گسترده در فضای مجازی و شبکه‌های اجتماعی منتشر شد.

ابراهیم حاتمی‌کیا؛ چهره سال سینمای انقلاب

ابراهیم حاتمی‌کیا این هفته در مراسم «ققنوس» به‌عنوان چهره سال سینمای انقلاب اسلامی معرفی شد. این انتخاب بار دیگر نام او را به صدر اخبار فرهنگی ایران بازگرداند، اما بیشتر از خود جایزه، صحبت‌هایش درباره پروژه‌های ناتمام و شرایط سینمای ایران بود که توجه‌ها را جلب کرد.

پروژه بزرگ حاتمی‌کیا درباره زندگی حضرت موسی(ع) که ابتدا به‌عنوان یک سریال در نظر گرفته شده بود، پس از تغییرات، نسخه سینمایی آن ساخته شد و نسخه سریالی آن نیز همچنان در حال تولید است. همچنین، پروژه سینمایی او درباره حاج قاسم سلیمانی پس از چهار سال و نیم تلاش، به نتیجه نرسید. حاتمی‌کیا در این باره گفته است: «من چهار سال و نیم وقت خود را صرف پروژه ساخت فیلمی برای حاج قاسم ‌کردم اما نشد و حکمتش هم ساخت فیلم موسی کلیم‌الله بود.»

حاتمی‌کیا از معدود فیلمسازانی است که همواره تلاش کرده سینمای سیاسی و آرمانی را زنده نگه دارد. او در سخنانش با صحبت از سلطه فیلم‌های کمدی و گیشه‌محور، گفت که امسال فقط برای دیدن «مست عشق» به سینما رفته است.

انتخاب ابراهیم حاتمی‌کیا به‌عنوان چهره‌سال در مراسم «ققنوس» از آنجا می‌تواند قابل‌توجه باشد که حضور این فیلمساز باسابقه در جشنواره فیلم فجر، برخلاف بسیاری از پیش‌بینی‌ها با اهدای سیمرغ‌های متعدد به او همراه نشد و از معدود دوره‌های جشنواره فجر بود که بدون حضور این فیلمساز روی سن اختتامیه، به پایان رسید.

تینا پاکروان؛ کدام ساواک؟

سریال «تاسیان» به کارگردانی و تهیه‌کنندگی تینا پاکروان پس از پخش تنها سه قسمت توقیف شد. توزیع این سریال به دلیل «نداشتن مجوز تولید و پخش» از سوی قوه قضاییه متوقف شد و هنوز مشخص نیست چه سرنوشتی پیدا خواهد کرد. این توقیف با واکنش‌های متفاوتی مواجه شد، که در این میان، سخنان تینا پاکروان بیشتر مورد توجه قرار گرفت. پاکروان در واکنش به این اتفاق گفت: «واقعیت این است که در طول دوران فعالیت حرفه‌ای‌ام در این کشور، تا کنون با چنین تجربه‌ای مواجه نشده بودم؛ اینکه چیزی را تا این اندازه غلط بفهمند و با همین برداشت غلط هم کارشان را جلو ببرند.»

اصلی‌ترین اتهامی که از سوی منتقدان «تاسیان» متوجه روایت آن شد «تطهیر ساواک» بود. اما پاکروان در مصاحبه‌ای گفت: «آیا اگر من در روایت خود سراغ یک خانواده شیک و پول‌دار رفتم که در همان سال‌ها زندگی مرفهی داشته‌اند و حالا پسری عاشق دختر این خانواده شده، معنایش این است که می‌خواهم سفیدشویی بکنم؟ من نمی‌توانم دروغ بگویم و هیچ علاقه‌ای به روایت نادرست تاریخ ندارم.»

حواشی این سریال زمانی جالب شد که مسعود فراستی، منتقد سینما هم به میدان آمد و توقیف «تاسیان» را ناشی از ممیزی‌های سختگیرانه دانست. صابر ابر و هوتن شکیبا هم دو بازیگر سریال بودند که با انتشار استوری در صفحات شخصی خود، به‌صورت تلویحی به توقیف سریال اعتراض کردند.

کیانوش عیاری؛ «کاناپه» را نبینید!

فیلم سینمایی «کاناپه» ساخته کیانوش عیاری که در سال ۱۳۹۵ تولید شد، به‌دلیل مسائل مرتبط با حجاب بازیگران زن، سال‌ها توقیف بود. این فیلم که به‌واسطه مشکلات اکران و توقیف، هیچ‌گاه نتوانست به‌طور رسمی در سینماها به نمایش درآید، اخیراً به‌صورت غیرقانونی در یوتیوب منتشر شد.

کیانوش عیاری، کارگردان این اثر، در نامه‌ای به خبرآنلاین اعلام کرد که از این اقدام غیرقانونی ناراضی است و آن را محکوم می‌کند. او ضمن اشاره به مشکلات و موانع متعدد که این فیلم در مسیر اکران با آن‌ها مواجه بود، این اقدام قاچاق را ضربه‌ای مضاعف به حقوق مادی و معنوی خود دانسته است.

عیاری در نامه‌اش با تأکید بر این که این فیلم با هزینه زیادی ساخته شده، از مردم درخواست کرده است که از تماشای نسخه‌های قاچاق این فیلم خودداری کنند. او از مخاطبان خود خواسته که در صورت برخورد با نسخه‌های غیرقانونی در فضای مجازی، آن‌ها را پاک کنند تا فیلم در آینده بتواند به‌طور رسمی و در شرایطی عادلانه به نمایش درآید. کارگردان این اثر همچنین به تأثیرات اقتصادی منفی این نوع اقدامات بر آثار سینمایی اشاره کرده و گفته است که در شرایط اقتصادی کنونی، نمایش غیرقانونی فیلم‌ها به ضرر سازندگان خواهد بود.

از سوی دیگر انتشار این فیلم، باعث موضع‌گیری منفی برخی منتقدان نسبت به کیفیت سینمایی آن شدند و باز هم این سوال مطرح شد که واقعا منطق توقیف‌کنندگان یک فیلم چیست؟

منوچهر والی‌زاده؛ وداع با یک صدای خاطره‌انگیز

منوچهر والی‌زاده، دوبلور پیشکسوت و صداپیشه شخصیت‌های ماندگار سینما، در سن ۸۴ سالگی درگذشت. صدای او روی شخصیت‌هایی چون رابین هود، گروهبان گارسیا، تام هنکس، جان تراولتا، تام کروز، هریسون فورد، نیکلاس کیج، جیسون استاتهام، جیم کری، ویل اسمیت، ادی مورفی، رابرت واگنر و الویس پریسلی و مایک همر برای همیشه در خاطره‌ها باقی خواهد ماند.

وداع با این صداپیشه محبوب بهانه‌ای شد تا در هفته گذشته بریده‌های مختلفی از هنرنمایی‌های او در عرصه دوبله در فضای مجازی هم‌رسانی شود و بخشی از شبکه‌های اجتماعی به تسخیر خاطره‌بازی با صدای جذاب او درآمد.

نکته مهمتر این که نگاهی به ترکیب طلایی معدود چهره‌های باقی مانده از نسل جادویی دوبله ایران که در آیین وداع با منوچهر والی‌زاده حضور داشتند این حسرت را به همراه داشت که چقدر جای این ستاره در آسمان دوبله خالی خواهد ماند و چه کسانی می‌توانند فقدان این نسل را برای هنر دوبله ایران جبران کنند؟

نوشته از جنجال «شروین» تا اعتراض «کیانوش» اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

(نخست) نحوه روایت قصه و درک درست از واقعه تاریخی

مهم‌ترین ویژگی این سریال که آن را متفاوت می‌کند، نحوه روایت قصه و نوع داستان‌گویی آن است، نویسنده می‌خواهد یک واقعه تاریخی را با شخصیت‌هایی که شاید ما به ازای بیرونی دارند در عین وفادار بودنش به تاریخ روایت کند. عاشقانه‌اش را از ابتدا با قصه عشق «سرگرد ملک» و «خاتون» در قسمت نخست آغاز می‌کند و در روند روایت قصه‌اش با معرفی شخصیت‌های دیگر که در دل تاریخ تأثیرگذارند به‌درستی پیش می‌برد. همین که از ابتدا تا انتها می‌تواند قصه بگوید و فیلمنامه‌اش به‌درستی شکل می‌گیرد بیانگر این است که نویسنده دغدغه‌مند پیش رفته است. همین تحقیق و تفحص بر روی واقعه تاریخی و شکل‌دادن شخصیت‌ها منطبق بر تاریخ؛ یک دستاورد است و خروجی‌اش تمیز و مهم می‌شود.

(دوم) بازیگری و شخصیت‌پردازی

مهم‌ترین اتفاقی که در «خاتون» با آن مواجه می‌شویم، شخصیت‌پردازی اصولی و توانمند آن بر روی کاغذ است، با کاراکترهایی مواجه می‌شویم که شناسنامه دارند و شخصیت هستند. اگر انتخاب بازیگرها منطبق بر کاراکترها شکل نمی‌گرفت این سریال نمی‌توانست با مخاطبش به‌درستی ارتباط برقرار کند و تا این حد مهم جلوه کند. نگار جواهریان در نقش «خاتون» به‌شدت حضور متفاوت و جذابی دارد و فرازوفرود شخصیتش که نماد ایران است را به‌خوبی درک کرده و مهم‌ترین نقش کارنامه بازیگری‌اش را ایفا کرده است. شخصیت «سرهنگ ملک» از ابتدا تا انتهای قصه حضور مهمی دارد و اشکان خطیبی بعد از مدت‌ها دوری با یک بازگشت درخشان ثابت کرد که بازیگری است که جزئیات در بازیگری برایش مهم است و ملک را جان بخشید و ماندگارش کرد. اما جدی‌ترین بازی و شخصیت برای بابک حمیدیان است که با ایفای نقش «رجب‌اف»، یک نقش منفی منفور را طوری از آن خود کرد که تا مدت‌های زیاد در اذهان باقی خواهد ماند. شخصیت به‌غایت تأثیرگذار در قصه که بر لبه تیغ است اما حمیدیان با نبوغ خود آن را تثبیت کرد. در پایان یک بازیگر مهم دیگر در این ترکیب وجود دارد و آن هم انتخاب درست مهران مدیری در نقش دایی خاتون است. حضور مدیری در «خاتون» به شکل قابل تقدیری باصلابت و پرشکوه است و نقش‌آفرینی ویژه او در جان دادن به این شخصیت ستودنی است. مدیری در اینجا به یک تکامل در بازیگری رسیده است و برگ برنده پاکروان در انتخاب بازیگر و خلق شخصیت بوده است.

(سوم) تکنیک و دستاوردهای فنی 

فُرم و لحن کارگردان برای به‌تصویرکشیدن عاشقانه‌اش در دل تاریخ به‌شدت مبتنی بر تکنیک است. دو عنصر قاب‌بندی فیلم‌بردارش برای خلق میزانسن‌ها و طراحی صحنه‌اش برای شکل‌گیری سکانس‌های خوش رنگ و لعاب، خاتون را متفاوت می‌کند. هومن بهمنش در مقام مدیر فیلم‌برداری حضور به جا و درستی دارد و کامیاب امین عشایری با طراحی صحنه خوب و باورپذیرش برای فضاسازی شهر گیلان و تهران اصولی و درست کار کرده است که هر دو یک امتیاز مهم محسوب می‌شوند. بهره‌گیری از امکانات ویژوال افکت هم برای فضاسازی منطقی در روند قصه قابل‌تقدیر است.

«خاتون» یکی از مهم‌ترین سریال‌های سال‌های اخیر نمایش خانگی است، چون هویت دارد و حرفش به‌شدت جدی است و تلنگر می‌زند که یادمان نرود که چه بر این سرزمین گذشت و مهم‌ترین حرفش در همین دیالوگ بود: دیکتاتوری یا اشغال؟ هیچ کدوم آزادی…

نوشته ادای دِین ماندگار به قهرمانان تاریخ اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

«خاتون» در همان پلان اول با ویژگی تفنگ‌داری و اسلحه‌به‌دستی به مخاطب معرفی می‌شود و بعدا مهارت او در تیراندازی این خصوصیت را تکمیل می‌کند. اما آرام آرام با گرایش‌های فکری‌اش در تعامل با اطرافیان خصوصا همسرش (اشکان خطیبی)، مادر همسرش (شبنم مقدمی) و دوست صمیمی‌اش (ستاره پسیانی) آشنا می‌شویم. او در ارتباط با مادر همسرش، آشکارا خصوصیات زنی مدرن در تقابل با زنی سنتی را بروز می‌دهد و به مبارزه با تلاش او برای نگه داشتن زن در خانه، محدود کردنش به مادری و همسری و زدودن روحیه رزم‌جوی او که حتی در نوع لباس پوشیدنش (شلوار و لباس شکار) هم بروز می‌کند، برمی‌خیزد. هرچند که فمینیستی نامیدن وجوه شخصیت خاتون، اشتباه است اما گرایش این کاراکتر به رویکردهای لیبرالی و آزادی‌خواهانه از جنس مدرن را آشکار می‌کند. خصوصا اگر این شخصیت را در دوقطبی با شوهرش که مجموعه‌ای کامل از قدرت قاهره در یونیفرم نظامی و خادم دستگاه حاکمیتی دوران ببینیم، این گزاره پررنگ‌تر هم می‌شود. اما هنوز کافی نیست.

«خاتون»، زن کنشگری را به نمایش می‌گذارد که قرار است بر معادلات داستان، تاثیر بگذارد و آن‌ها را تغییر دهد؛ بنابراین نمی‌تواند برای چنین چالشی فاقد نگاه، انگیزه و قدرت اثرگذاری باشد. فهم جهان فکری خاتون برای مخاطب ایرانی دشوار نیست چون به محض درک نگاه او به زنانگی، معمولا نصف راه را می‌رود. آشکارتر و درعین حال پنهان‌تر از همه این که خاتون، معتقد به حجاب نیست و این عدم اعتقاد باتوجه به این که او فاقد سایر تظاهرات مذهبی دیگر هم هست، نمی‌تواند ناخواسته و از سر زیست طبیعی باشد. او وابسته به اندیشه مذهبی نیست مگر این که قرار باشد او را نزدیک به جریان ملی-مذهبی در نظر بگیریم.

اما با دانه‌گذاری آرام و تدریجی فیلمنامه و آشکار شدن پیش‌قصه‌هایی از علت زندانی شدن پدر خاتون و رویکردهای چپ‌گرایانه او، این جهان کامل‌تر و آشکارتر پیش روی مخاطب قرار می‌گیرد. از آن جا که جریان ملی-مذهبی عمدتا جریان راست دهه ۳۰و۴۰ به دنبال بازرگان و جبهه ملی شناخته می‌شوند که با دولت تعامل مستقیم داشته‌اند، بعید به نظر می‌رسد خاتون بستگی از این جنس داشته باشد و گرایش‌های لیبرالی او می‌تواند از جنس گرایش‌های آزادی‌خواهانه چپ انگلیسی باشد که از قضا با توجه به نزدیکی طایفه‌اش به انگلستان، قابل توجیه‌تر به نظر می‌رسد.

به علاوه، دوست صمیمی خاتون، آشکارا مبارزی چپ‌گراست که البته با اشغال کشورش حتی توسط روسیه مخالف است. موضوعی که در دهه ۲۰و۳۰، هنوز چندان در جریان چپ ایران پا نگرفته و تنها بعد از فرازونشیب‌های دهه۳۰ و شکل‌گیری حزب توده و وقایع کودتاست که مرزهای چپ وابسته به شوروی و چپ منتقد این وابستگی، تیزتر و برنده‌تر از قبل می‌شود.  به هر حال، سریال تلاش کرده تا از تصریح زوایای فکری خاتون اجتناب کرده و او را به نحوی توزیع شده در شخصیت‌های مکملش توضیح دهد به همین خاطر است که برای فهم او تا حدودی نیاز به چیدن قطعات پازل و حل معما داریم.

داستان اما جدای از خاتون، مسیر خود را می‌رود. در قسمت‌های اخیر، شخصیت‌های دیگری هم به جریان قصه وارد شده‌اند که اندیشه‌های کنشگر دیگر را در آن دوره نمایندگی می‌کنند. «حاج ضرابی» (بابک کریمی) در قامت شغل فرش‌فروش برای مخاطب ایرانی بر اساس واقعیت‌های اجتماعی چند دهه تاریخ معاصر ایران، نماینده جریان سرمایه‌دار مذهبی است که احتمالا قرار است در داستان همین جریان را هم نمایندگی کند. از سوی دیگر، «اورنگ» روزنامه‌نگار (بانیپال شومون)، جریان روشنفکری را نمایندگی می‌کند که اعتقادی به مبارزه مسلحانه ندارد و حتی منتقد آن است و نهایتا «رضا فخار» (میرسعید مولویان) که مبارزان مسلح علیه اشغال را نمایندگی می‌کند. این سه نماینده هرچند در مبارزه با اشغال، هر یک به روش خودشان از حمایت مالی تا قلمی و سلاحی عمل می‌کنند اما دست‌کم در دهه۲۰ و علیه اشغالگران با یکدیگر گره خورده‌اند و از هم حمایت می‌کنند.

فیلم، مانند خاتون از صراحت درباره اندیشه آن‌ها پرهیز می‌کند اما این پرهیز نه تنها باعث ایجاد ابهام غلط در روند مفاهمه با مخاطب می‌شود بلکه در شخصیت‌پردازی‌ها هم اختلال ایجاد می‌کند. مهم‌ترین این اختلال‌ها درباره شخصیت «رضا» اتفاق می‌افتد که مسلحی فاقد پشتوانه فکری و دورافتاده از سیاست نشان داده می‌شود. این درحالی است که این دسته عموما در استفاده از سلاح به اشتباه می‌افتند چون بدون اندیشه به دست گرفتن تفنگ بر تشخیص دشمن غلبه می‌کند. به علاوه مهم‌ترین جریان مبارزه مسلحانه درست در همین دهه وقایع فیلم، جریان نواب صفوی است که آشکارا انگیزه‌ها و تظاهرات مذهبی دارد. حال آن که «رضا» که رأس دیگر مثلث عشقی داستان است حتی مرتکب شرب خمر و زنای محصنه هم می‌شود.

در واقع سریال نه تنها به علت گریز عامدانه از تصریح به گرایش‌های فکری شخصیت‌های اصلی و کنشگر داستان به ورطه ابهام‌افکنی می‌غلتد بلکه در شرح بازیگران واقعی صحنه سیاسی و اجتماعی ایران دهه ۲۰ از واقعیت به شکلی غیر قابل اغماض، منحرف می‌شود. سریال نه تنها در چیدمان مبارزان قصد ایجاد ابهام دارد بلکه حتی در روایت «دشمن» هم تنها روی اشغالگران تاکید می‌کند و حامیان سیستماتیک داخلی آن‌ها در دستگاه حاکمیتی و نقد بی‌کفایتی پهلوی اعراض دارد. غایب این صحنه دست‌کم تا این جای سریال، اندیشه مذهبی مسلمان است و این درحالی است که فیلم به درستی روحانی مبارز مسیحی علیه اشغالگری را وارد قصه می‌کند اما تاکنون نشانی از روحانی مبارز مسلمان در سریال بروز نکرده است. باید منتظر ماند و دید که سریال تا چه اندازه به واقعیت صحنه مبارزه در تاریخ آن دهه نزدیک می‌شود و تا چه اندازه به حذف عامدانه اندیشه‌های مختلف همت می‌گمارد.

نوشته خاتون روی چه چیزهایی اسلحه می‌کشد؟ اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

«بی‌وزنی» اوایل خرداد در تهران کلید خورده است.

پیش از این بهاره کیان افشار مقابل دوربین مهدی ایل بیگی رفته بود.

این فیلم سینمایی دومین فیلم بلند مهدی فرد قادری بعد از «جاودانگی» خواهد بود که تاکنون ضمن حضور در بیش از بیست جشنواره بین المللی موفق به دریافت جایزه بهترین فیلم جشنواره‌های ایسچیا ایتالیا و رویاها نیویورک شده است.

تهیه «بی‌وزنی» بر عهده مرتضی شایسته است و فیلمنامه آن توسط فرد قادری به نگارش درآمده است که قصه‌ای زنانه دارد که از نظر فرمی در فضایی متفاوت از «جاودانگی» ساخته خواهد شد.

دیگر عوامل این فیلم سینمایی عبارتند از: نویسنده ، کارگردان و مجرى طرح: مهدى فرد قادرى، مدیر فیلم‌برداری: مهدى ایل بیگى، مدیر صدابردارى: وحید رضویان، طراح چهره‌پردازی: سودابه خسروى، طراح صحنه و لباس: مهدى فرد قادرى، دستیار اول کارگردان: سهیل برخوردارى، برنامه‌ریز: على نصیر، عکاس: امیر حقبر، طراحی رقص: لیلا جعفرى، تهیه کننده: مرتضى شایسته.

نوشته ایفای نقش تینا پاکروان در فیلم سینمایی «بی‌وزنی» اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

بصیرت مخاطب خاموش را همراه سینما می‌کند

محمود گبرلو، در آغاز برنامه، بار دیگر به بحث حذب مخاطب بیشتر در سینما اشاره کرد. او سخن هفته‌ خود را نیز به این مسئله اختصاص داد و بیان کرد: اگر بخواهیم جریان فرهنگی یک جامعه را افزایش دهیم، بصیرت و دانایی لازمه اهالی آن است. اگر بخواهیم در حوزه فرهنگ و علی‌الخصوص سینما تلاش کنیم باید با آگاهی و دانش و شناخت نسبت به جامعه گام برداریم. ما در ایران سینما داریم، تماشاگر داریم، اما تماشاگر اندک. لازم است که مسئولان و هنرمندان با بصیرت و دانایی خود دور هم جمع شوند و راهکار مناسب برای جذب مخاطب پیدا کنند. تماشاگر خاموشی در سینما هستند که با داستان و آثار این سینما ارتباط برقرار نمی‌کنند و این ما هستیم که باید تلاش کنیم تا با جذب مخاطب به رونق و صنعت سینما نزدیک شویم.

او در بخشی دیگری از حرف‌هایش با بیان اینکه چند وقتی است که بخشی از سینما حالش خوب است و بخشی حالش خوب نیست، افزود: امیدوارم که همه سینما حالش خوب باشد. در برنامه «شب‌های شفاهی» سعی‌مان بر این است که درباره سینما مخصوصا سینمای شهرستان‌ها صحبت کنیم.

محمود گبرلو تهیه‌کننده و مجری برنامه سینمایی «شب‌های شفاهی» میزبان علیرضا رئیسیان کارگردان و تهیه‌کننده سینما بود تا به تحلیل مسائل روز سینما بپردازند.

سه سال وقفه طبیعی است نه هر سال فیلم ساختن

رئیسیان در ابتدای این گفتگو در پاسخ به چرایی کم‌کاری‌اش بیان داشت: «سه سال کار نکردن، اتفاق طبیعی است؛ من تعجب می‌کنم بعضی‌ها چگونه تا این اندازه پرکار هستند. من سختگیر و مقید هستم با وسواس فیلم می‌سازم، به همین خاطر نمی‌توانم مثل سایرین همزمان فیلم و سریال بسازم. برایم این موضوع مهم است فیلمی که می‌سازم اول برای خودم جذاب باشد و بعد مخاطبان را تحت تاثیر قرار دهد.»

نه فامیل خاصی دارم و نه ژن برترم

رئیسیان در پاسخ به سئوالی درباره اینکه در گذشته جز سینماداران بوده، و رانتی در سینما داشته است، گفت: «من نه فامیل خاصی دارم و نه ژن پرترم. سال‌ها به من می‌گفتند، خواهرزداه آقای انوار هستم، تا اینکه روزی آقای نجفی در جمعی گفت انوار اصلا خواهر ندارد. من در همه آن دوران یک فیلم آن هم در بخش خصوصی ساختم. من هیچ فامیل درجه یکی در این وادی ندارم و جر ژن‌های خوب نبوده‌ام. حتی سعی کرده‌ام فرزندانم وارد سینما نشوند که درباره‌شان بگویند ژنشان خوب بوده است.»

در سینما هم رانت داریم هم مافیا

رئیسیان با تاکید بر اینکه رانت در سینما وجود دارد به صحبت‌های هفته گذشته غلامرضا موسوی درباره عدم‌وجود مافیا در سینما واکنش نشان داد و گفت: «در اینکه رانت وجود دارد هیچ‌کس شک ندارد. هرجا که تصمیمات در دولت گرفته شود و قدرت آنجا متمرکز باشد عده‌ای خودشان را به آن مرکز نزدیک می‌کنند و اسمش را رانت می‌گذارند. تعریفی که آقای موسوی، از شکل‌گیری مافیا در صورت وجود قانون بیان کردند، در هیچ دایره‌المعارفی نیست. اتفاقا مافیا در غیاب قانون، در پرده و برای رسیدن به قدرت شکل می‌گیرد.»

فیلمساز مستقلم و از هیچ جریانی سفارش نمی‌گیرم

وی در توضیح اینکه فیلمساز مستقل کیست و او به راستی مستقل هست یا نه، بیان کرد:«وقتی خودتان را به جریانات سیاسی وابسته کنید امتیازات ویژه‌ای خواهید داشت و عده‌ای دیگر محروم می‌ماند و این نقض عدالت است. در سینمای ایران به شکل آشکار و روشن بی‌عدالتی وجود دارد. کسانی که در این سیستم قرار نمی‌گیرند و از این امکانات استفاده نمی‌کنند در حلقه فیلمسازان مستقل قرار می‌گیرند و من مستقل هستم؛ زیرا از سوی هیچ جریاناتی سفارشی قبول نمی‌کنم و سفارشاتم را از قلبم می‌گیرم.»

زیرمجموعه‌های سازمان سینمایی ناکار آمدند

رئیسیان در ادامه صحبت‌هایش عدم‌ثبات، انحصارطلبی، بهم ریختگی در قوانین و نبود چارچوب مشخص را برخی از دلایل توسعه نیافتن سینما عنوان کرد و اضافه کرد: «امروزه بسیاری از زیرمجموعه‌های سازمان سینمایی از جمله فارابی، مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی، انجمن سینمای جوانان ایران، موسسه تصویر شهر ناکارآمد شده‌اند. این مجموعه‌ها به دلیل تغییر مداوم مدیریت‌ها حاضر به کوچک‌سازی و تغییر در نحوه اداره‌شان نیستند و در واقعیت تبدیل به نهادهایی منفعل شده‎‌اند که دیگر کارایی مشخصی برای سینما ندارند.»

انحصار صنفی از انحصار دولتی خطرناک‌تر است

این کارگردان سینما با اشاره به اینکه امروزه با انحصار جریان صنفی نیز مواجه هستیم، افزود: «انحصار صنفی از انحصار دولتی خطرناک‌تر است. دولت را می‌توان بازخواست کرد اما صنف را نمی‌توان. دولت به قوانین خود پایبند است اما صنف پایبندی‌ای نسبت به قوانین ندارد. در کجای دنیا ۴ اتحادیه تهیه‌کنندگی وجود دارد؟ این به معنای مشکل است. کانون کارگردان‌ها چرا به این وضع افتاده است که در مجمع عمومی آن حتی ۲۰ نفر حضور نداشتند. هیچ‌وقت در بیست سالی که در کانون کارگردان‌ها بوده‌ام شاهد چنین اوضاعی نبودم.»

خانه سینما منحل نشود اما بازتعریف داشته باشد

وی در پاسخ به این سئوال که آیا خانه سینما باید منحل شود گفت:‌ «مسلما حذف راه‌حل درستی نیست. خانه سینما هم نباید تعطیل شود بلکه باید اصلاح شود. کار صنف کار سندیکایی است و فرهنگ در آکادمی اتفاق می‌افتد. هیچ‌جای دنیا جز ایران این دو در یک جا نمی‌گنجد. خانه سینما اول باید تعریف و کارکردش را مشخص کند و باید به سندیکایی تبدیل شود و از منافع مادی اعضا دفاع کند.»

حیدریان گفت می‌دانستم انقدر سخت است نمی‌آمدم

رئیسیان درباره اینکه آیا فکر می‌کند آقای حیدریان موفق می‌شود؟ گفت: «او کار سختی در پیش دارد. در ملاقات دوستانه‌ای که با او داشتم، گفت اگر می‌دانستم انقدر مشکل وجود دارد این مسئولیت را قبول نمی‌کردم. آقای حیدریان به  هرحال تلاشش را می‌کند و باید به او فرصت داد زیرا تغییر مدام مدیریت خوب نیست.»

کمیسیون فرهنگی ممیز شده

وی در ادامه به نظارت مجلس اشاره کرد و گفت: «من چندی پیش با نمایندگانی از کمیسیون فرهنگی صحبتی داشتم وبه آنها گفتم شما وظیفه خودتان را فراموش کرده‌اید، شما باید قوانین حوزه فرهنگ را تبیین کنید، ببینید درست اجرا می‌شود یا خیر؛ اما به جای ممیزها فیلم اصلاح می‌کند. اکران یا عدم اکران یک فیلم وظیفه شما نیست.»

ملغمه‌ای فیلمسازی؛ هشت نهاد درگیر ساخت فیلم‌اند

تهیه‌کننده «چهل سالگی» با انتقاد به حضور ارگان‌های مختلف به عرصه فیلمسازی، بیان داشت: «در حال حاضر هشت نهاد درگیر ساخت فیلم هستند. اگر سپاه می‌خواهد فیلمی درباره جنگ بسازید نباید کمپانی راه بیندازد. باید به کسانی که واجد شرایط هستند سفارش دهد. اینگونه سیستم اداری به وجود می‌آید و نهایتا با تعدد نهادهای فیلمسازی و موازی‌کار مواجه خواهیم بود. ضمن اینکه تجربه موفقی در این خصوص نداشتیم. این روش از نظر سیستم منطقی در سینما در هیچ جای دنیا جواب نداده. ممکن است موفقیت موقت داشته باشد اما دائمی نیست. نمونه این سیستم حوزه هنری‌ است که شروع موفقی داشت اما حالا تولیداتش به صفر رسیده است؛ یا موسسه اوج که شروع خوبی داشت اما به سرنوشت حوزه هنری می رسد. در دنیا به کسی که در آن حیطه واجد شرایط است سفارش ساخت فیلم داده می‌شود.»

فرهنگ هنوز اولویت دولت نیست

رئیسیان در ادامه صحبت‌هایش به تاثیر مثبت توسعه فرهنگ اشاره کرد و افزود: «هنوز دولت از فرهنگ غافل است و اولویتی برای فرهنگ ندارد. زمانی که دولت برای ارتقا سطح زندگی به توسعه فرهنگی و اجتماعی اعتقادی نداشته باشد مردم هم اعتماد نمی‌کنند و نهایتا کاری پیش نمی‌رود. اگر فرهنگ اولویت دولت قرار بگیرد، بسیاری از مسائل حل می‌شوند از جمله مشکلات اقتصادی؛ اگر فرهنگ با آن توسعه پیدا کند راحت‌تر حل می‌شود.»

توقع‌مان از سینما باید به تناسب وضعیتش باشد

وی با بیان اینکه همه از سینما توقع دارند اما کسی کمکی به آن نمی‌کند، افزود: «به طور کل دو میلیون نفر مخاطب سینما داریم که کمدی می‌بینند اما ۸ میلیون نفری که سلیقه دیگری دارند را از دست داده‌ایم. این برای ما که سینمایمان در دنیا حرفی برای گفتن دارد بد است. باید برای کشاندن این افراد به سینما و حتی ‌۵ونیم میلیون نفر ایرانی خارج از ایران و کشورهای فارسی زبان برنامه‌ریزی و هدف‌گذاری شود. در چنین شرایطی هنوز همه انتظارها از سینماست. سینما فرهنگ‌سازی کند، آگاهی‌بخشی کند، مشکلات را نشان دهد، راهکار داشته باشد و… درحالی که هیچ‌جای جهان اینطور نیست. سینما فقط سینماست. قرار نیست همه وظایف به عهده سینما باشد.

پاکروان ریسک کرد

این کارگردان به ریسک تهیه‌ چنین فیلمی اشاره کرد و افزود: «خانم پاکروان با قبول تهیه فیلمی جدی و با این موضوع ریسک کرد. در فضایی که فیلم‌های کمدی و سطحی ساخته می‌شوند و خواهان هم دارند تهیه‌کنندگان رغبت کمتری برای تهیه چنین فیلم‌هایی دارند. تلاش من در ساخت این اثر این بود که فیلم آبرومندانه‌ای به تهیه‌کننده تحویل دهم و سطح ذائقه مردم را ارتقا دهم.»

صندوقچه سینما اکران را بهم ریخته

کارگردان «خانه کاغذی» با اشاره به عدم‌اکران صحیح فیلم‌ها افزود: «از ابتدای سال تصمیم درستی برای اکران فیلم‌ها گرفته نمی‌شود و علاوه بر لطمه خوردن فیلم‌ها، مخاطب نیز برای تماشای فیلم سرگردان‌اند. در زمانی که فیلم‌های سال در حال اکران هستند، فیلم‌هایی از درون صندوقچه بیرون می‌آیند که به فیلم‌های در حال اکران ضربه می‌زند.»

امیرعلی را برای شکیبایی نوشتم، او او دیگر نبود

صباغ‌زاده درباره انتخاب بازیگران فیلم توضیح داد: «زمانی‌که «فصل سرد» به نگارش در می‌آمد، نقش امیرعلی را برای مرحوم خسرو شکیبایی نوشتم اما زمان بازنویسی «خانه کاغذی» او دیگر نبود. متاسفانه فیلم به عمر او قد نداد و بعد از او بهترین انتخاب آقای پرستویی بودند که بازیگری توانمندی هستند و بعد از خواندن فیلمنامه نیز بسیار از آن خوششان آمد و نقش را قبول کردند. برای انتخاب هنرپیشه خانم فیلم نیز تعداد زیادی هنرور آوردیم که مناسب نقش نبودند. پرویز پرستویی خود تهیه‌کننده را پیشنهاد داد که هم بازیگر بوده و هم سبقه خبرنگاری دارد؛ پاکروان ابتدا مردد بود اما نظرمان بر این بود که او بهترین انتخاب برای نقش است.»

«خانه کاغذی» شعارزده نیست

وی ادامه داد: «دختر در این فیلم هم نان‌آور خانه است و هم حافظ پدر روشنفکر و نویسنده‌اش. در این فیلم سعی کردم دختری فعال و پرتلاش را نشان دهم، به زندگی و روابط خانوادگی بپردازم و مسائل و مفاسد اقتصادی را به دور از شعار مطرح کنم.»

برای تهیه «خانه کاغذی» ریسک کردم

در ادامه پاکروان تهیه این فیلم را از این سو که فیلم بی‌مهابا حرفش را می‌زند دارای ریسک عنوان کرد و افزود: «من از تهیه چنین فیلمی خوشحال هستم. «خانه کاغذی» علی‌رغم اینکه در جشنواره به آن بی‌مهری شد و حتی در اکران به دلیل زلزله و شلوغی‌های اخیر بدشانسی آورد، فیلم خوبی است.»

نمی‌خواستم بگویند تهیه‌کننده خودش را به فیلم تحمیل کرده

پاکروان درباره حضورش به عنوان بازیگر گفت: «در ابتدا به دلیل حاشیه‌ها، که تهیه‌کننده خودش را به عنوان بازیگر تحمیل کرده ترجیح می‌دادم بازی نکنم اما آقای صباغ‌زاده خیالم را راحت کردند که چون پیش از این تجربه بازی داشتم پس این حواشی اتفاق نمی‌افتد؛ ضمن اینکه بازی در برابر آقای پرستویی و برای آقای صباغ‌زاده بسیار تجربه خوبی برایم بود.»

دست از سیاست حذفی بردارید

پاکروان در پایان صحبت‌هایش با انتقاد از سیاست‌های صداوسیما گفت: «از سازمان صداوسیما دلخور هستم و دوست دارم اینجا بگویم. سینما، تئاتر و تلویزیون را نمی‌توان از یکدیگر تفکیک کرد. اینکه کسی را بخواهیم در یکی از این مقوله‌ها سانسور کنیم میان این سه خط می‌کشیم. من این ممنوع‌التصویری‌ها را نمی‌فهمم. زمانی خانم معتمدآریا و حالا آقای پاکدل، این‌ها سرمایه‌های ما و حتی تلویزیون هستتند که به دلیل سیاست‌های حذفی بی‌توجیه ممنوع می‌شوند. شاید یکی از دلایل نبود مخاطب برای تلویزیون همین سیاست‌ها و بی‌اعتماد کردن مخاطب باشد. اما مخاطب با سرمایه‌هاست که شما را انتخاب می‌کنند نه چون تنها یک رسانه‌اید و سیاست حذفی دارید.»

فیلم مدیون کارگردانی است

وی با بیان این‌که حضور کارگردان باسابقه ضعف‌های فیلمنامه را از بین برده و نتیجه کار همه قسمت‌ها را رضایت‌بخش کرده، توضیح داد: «بازی‌ها خوب است. بازی ثریا قاسمی متفاوت و قابل باور است. در شخصیت آقای پرستویی تضادهایی وجود دارد، با اینکه نشان می‌دهد با شخصیت باهوشی طرف هستیم در جاهایی نقض آن را شاهدیم. فیلم ارجاعات بینامتنی ظریفی دارد. آقای پاکدل و عکس جلال آل‌احمد و شباهت این دو، عکس کیارستمی روی دیوار، پخش صدای شاملو در کتابفروشی همه نشان‌دهنده این است که به نکات ظریفی دقت شده است و با اثری مواجه هستیم که همه عناصر با یکدیگر هماهنگ هستند.»

«خانه کاغذی» از دین و وجدان سوءاستفاده نمی‌کند

کریمی درباره وجه تمایز این فیلم با «خانه خلوت» توضیح داد:«در«خانه خلوت» با روزنامه‌نگاری که نویسنده است طرف هستیم و در اینجا بیشتر با یک خبرنگار . در آنجا شخصیت مطرح بود و در این فیلم پرداختن به رویدادها اهمیت دارد. نکته‌ای که نباید از آن غافل شویم این است که فیلم، شریف است، به دور از شعار حرفش را می‌زند و در این راه نمی‌خواهد از مواردی مثل دین و وجدان سواستفاده کند. فیلمی است که هم خواص از آن لذت می‌برند هم روشنفکران و روزنامه‌نگاران و هم خانواده‌هایی که به دنبال پیرنگ‌های عاطفی هستند.»

نوشته ششمین برنامه «شب‌های شفاهی» روی آنتن رفت/ رئیسیان: سینما نیاز به قانون و ورود دولت دارد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

همزمان با نمایش این فیلم در کالیفرنیا، از اولین آنونس رسمی ساخته مهدی صباغ‌زاده نیز رونمایی شده است. این فیلم در داخل کشور هنوز به نمایش عمومی درنیامده است.

این فیلم سینمایی پیشتر در بخش جلوه‌گاه شرق جشنواره جهانی فجر به نمایش در آمده بود و مورد توجه اصحاب رسانه قرار گرفته بود.

‎پرویز پرستویی، تینا پاکروان، ثریا قاسمی، ستاره اسکندری، مهدی پاکدل، علیرضا کمالی، حسین پاکدل، محسن قاضی‌مرادی، ارد زند و شقایق فراهانی در خانه کاغذی به ایفای نقش می‌پردازند .تینا پاکروان با مشارکت امیرحسین عبدالهی تهیه این فیلم را برعهده دارند.

‎مهدی صباغ ‌زاده پس از چهار سال دوری از سینما «خانه کاغذی» را کارگردانی کرده است و  فیلم‌نامه آن را  خسرو نقیبی و علی مسعودی‌نیا براساس فیلم‌نامه‌ «فصل سرد» نوشته‌  مهدی صباغ‌زاده، حسن قلی‌زاده نوشتند ومدیریت فیلمبرداری آن بر عهده علیرضا زرین دست است.

در خط داستانی این فیلم سینمایی آمده : امیرعلی ابراهیمی روزنامه‌نگار کنارکشیده در خانه‌  قدیمی‌اش همراه دخترش سارا که او هم روزنامه‌نگار است زندگی می‌کند. بازگشت مینو که روزگاری عاشق هم بوده‌اند و شنیدن حقایق درباره‌ دلایل رفتن او، امیرعلی را مجاب به بازگشت دوباره و افشای اسراری می‌کند که بابت آن‌ها خود را بازنشسته کرده. از سوی دیگر سارا که دل در گروی عشق سردبیرش دارد، راه و رسمی متفاوت از پدر برای زندگی‌اش انتخاب کرده…

لینک دانلود: تیزر فیلم سینمایی «خانه کاغذی» ساخته مهدی صباغ‌زاده

نوشته نمایش «خانه کاغذی» در آمریکا با حضور پرویز پرستویی و تینا پاکروان + تیزر اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

مهناز افشار، ماهایا پطروسیان، ژوبین رهبر ، زهیر یاری، شیرین یزدان بخش، بانی‌پال شومون و گوهر خیراندیش بازیگران این فیلم سینمایی هستند.

تینا پاکروان تهیه کنندگی این پروژه را با مشارکت علی حسینی برعهده دارد و نویسندگی آن به صورت مشترک توسط تینا پاکروان و آنالی اکبری انجام شده است. همچنین مدیریت فیلمبرداری “لس آنجلس- تهران” بر عهده فرشاد محمدی است.

سایر عوامل «لس آنجلس- تهران» عبارتند از: مدیرفیلم‌برداری: فرشاد محمدی، طراح گریم: ایمان امیدواری، طراح صحنه و لباس: مرجان شیرمحمدی، مدیران تولید: مهدی چراغی و روزبه گیلانی، دستیار اول کارگردان: مجتبی وحیدی، دستیار دوم کارگردان: رضا عزیزی، منشی صحنه: سحر عقیقی، صدابردار: امین میرشکاری، مدیران تدارکات: حامد آزادی و آرش مجتهدپور، عکاس: احمدرضا شجاعی، تصویربردار پشت صحنه: معصومه صالح‌بیگی، تبلیغات فضای مجازی: آریان امیرخان و مشاور رسانه ای: آیدا اورنگ.

نوشته پرویز پرستویی به فیلم سینمایی «لس آنجلس- تهران» پیوست اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

وی با بیان اینکه برای پروانه نمایش این فیلم اقدام کردیم بیان کرد: ان شا الله بهار سال آینده این فیلم را به نمایش عمومی در می‌آوریم.

پاکروان در خصوص عدم نمایش «خانه کاغذی» در جشنواره فیلم فجر و مشکلات اکران عمومی آن گفت: تجربه ثابت کرده حضور در جشنواره فیلم فجر ملاک برای چگونگی  نمایش عمومی  یک فیلم نیست. کما اینکه به اذعان منتتقدین و اصحاب رسانه خانه کاغذی فیلم شریفی است که قصه و روایت خود را به خوبی برای مخاطب تعریف می کند.

این بازیگر افزود: به اعتقاد من فیلم خوب راه خودش را پیدا می کند و سینماداران و پخش کنندگان ما بسیار حرفه ای هستند و فیلم خوب را از بد تشخیص می دهند. به شخصه مشکلی برای اکران عمومی این فیلم نمی بینم و ما  آماده می شویم تا بعد از دریافت پروانه نمایش این فیلم را اوایل  سال آینده با اکران عمومی در بیاوریم.

پرویز پرستویی، تینا پاکروان، ثریا قاسمی، ستاره اسکندری، مهدی پاکدل، علیرضا کمالی، حسین پاکدل، محسن قاضی‌مرادی، ارد زند و شقایق فراهانی به ایفای نقش می‌پردازند .تینا پاکروان با مشارکت امیرحسین عبدالهی تهیه این فیلم را برعهده دارند.

مهدی صباغ ‌زاده پس از چهار سال دوری از سینما «خانه کاغذی» را کارگردانی کرده است و  فیلم‌نامه «خانه کاغذی» را  خسرو نقیبی و علی مسعودی‌نیا براساس فیلم‌نامه‌ «فصل سرد» نوشته‌  مهدی صباغ‌زاده، حسن قلی‌زاده نوشتند  که داستانش درباره  امیرعلی ابراهیمی روزنامه‌نگار کنارکشیده در خانه‌  قدیمی‌اش همراه دخترش سارا که او هم روزنامه‌نگار است زندگی می‌کند. بازگشت مینو که روزگاری عاشق هم بوده‌اند و شنیدن حقایق درباره‌ دلایل رفتن او، امیرعلی را مجاب به بازگشت دوباره و افشای اسراری می‌کند که بابت آن‌ها خود را بازنشسته کرده. از سوی دیگر سارا که دل در گروی عشق سردبیرش دارد، راه و رسمی متفاوت از پدر برای زندگی‌اش انتخاب کرده…

دیگر عوامل این فیلم سینمایی عبارتند از: مدیر فیلمبردرای: علیرضا زرین دست، صدابردار: نظام الدین کیایی، طراح و ترکیب صدا: علیرضا علویان، طراح گریم: ایمان امیدواری، طراح صحنه و لباس: منصوره یزدانجو، مدیر تولید: مهدی چراغی، جلوه های ویژه: ایمان کرمیان، عکاس: احمدرضا شجاعی، برنامه ریز و دستیار اول: کاوه صباغ زاده، دستیار دوم: سمیه میرشمسی، منشی صحنه: دنیا راد، مدیر تدارکات: حامد آزادی، دستیار اول فیلمبردار: مهرداد لشکری، امور مجازی: آریان امیرخان و مشاور رسانه‌ای: آیدا اورنگ.

نوشته تینا پاکروان: «خانه کاغذی» را برای اکران آماده می‌کنیم + عکس‌های جدید اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

تینا پاکروان که از سال ۱۳۷۴ فعالیتش را در سینما آغاز کرده، تاکنون کارگردانی و تهیه‌کنندگی فیلم‌هایی همچون «نیمه‌شب اتفاق افتاد»، «خانوم»، «یحیی سکوت نکرد» و… را بر عهده داشته است. او همچنین به‌تازگی در فیلم «خانه کاغذی» به ایفای نقش پرداخته است.

کریستف رضاعی آهنگسازی، علیرضا علویان صداگذاری و ژینوس پدرام تدوین این انیمیشن را بر عهده‌دارند.

انیمیشن سینمایی «آخرین داستان» برداشتی آزاد از داستان «ضحاک» شاهنامه است که داستانی از اواخر حکومت جمشید تا ابتدای حکومت آفریدون را روایت می‌کند.

«آخرین داستان» در مسیر تولید و در سال ۲۰۱۳ موفق شد به‌عنوان شش پروژه برتر در حال تولید جهان در جشنواره «انسی» فرانسه که مهم‌ترین رویداد انیمیشنی سالانه جهان است، معرفی شود. همچنین این اثر در سال ۲۰۱۶ به دعوت جشنواره انسی در بازار فیلم جشنواره بین‌المللی کن، به‌عنوان یکی از چهار انیمیشن سینمایی برتر در حال تولید جهان معرفی شد.

گرافیک نوول‌هایی درباره سرنوشت «جمشید»، اتفاقات پیش از شروع قصه «آخرین داستان» و یکی از شخصیت‌های مرموز این انیمیشن نوشته و طراحی‌شده است که هم‌اکنون یک جلد از آن با عنوان «جمشید طلوع ۱» در کتاب‌فروشی‌های معتبر در دسترس علاقه‌مندان است.

نوشته تینا پاکروان به انیمیشن «آخرین داستان» پیوست اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

مهدی صباغ‌زاده پس از چهار سال دوری از کارگردانی سینما «خانه کاغذی»  را جلوی دوربین برده است‌. فیلمنامه‌ی این فیلم نوشته مشترک خسرو نقیبی، مهدی صباغ زاده و علی مسعودی نیا است و تینا پاکروان تهیه کنندگی آن را بر عهده دارد.

دیگر عوامل خانه کاغذی عبارتند از: مدیرفیلمبرداری:علیرضا زرین دست، صدابردار:نظام الدین کیایی ،طراح گریم:ایمان امیدواری ،طراح صحنه و لباس:منصوره یزدانجو، مدیر تولید:مهدی چراغی ،جلوه های ویژه:ایمان کرمیان، عکاس:احمدرضا شجاعی ،برنامه ریز و دستیار اول:کاوه صباغ زاده، دستیار دوم:سمیه میرشمسی ،منشی صحنه:دنیا راد، مدیرتدارکات:حامد آزادی ،دستیار اول فیلمبردار:مهرداد لشکری ،مشاور رسانه ای:آیدا اورنگ.

نوشته فیلم سینمایی «خانه‌ کاغذی» با پرویز پرستویی و تینا پاکروان کلید خورد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

وی افزود: دولت باید از ساخت آثار دفاع مقدسی حمایت کند اما متأسفانه همه شعار می‌دهند و به هر ارگان و سازمانی برای ساخت فیلم با موضوع دفاع مقدس مراجعه می‌کنیم، می‌گویند فعلاً بودجه نیست.

پاکروان اضافه کرد: یک فیلمنامه درخشان مرتبط با دفاع مقدس به دست من رسیده که اگر ساخته شود، فکر می‌کنم اتفاق مهمی در عرصه سینمای دفاع مقدس ایران رخ می‌دهد و من همچنان منتظر هستم که امکان ساخت این فیلم فراهم شود.

منبع: تسنیم

نوشته تینا پاکروان: قصد ساخت یک فیلم درخشان در حوزه دفاع مقدس دارم اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

وی ادامه داد: با توجه به برنامه ریزی های انجام شده در نظر داریم «نیمه شب اتفاق افتاد» را تابستان در سینماهای کشور اکران کنیم.

این کارگردان با اشاره به پروژه های جدید سینمایی خود بیان کرد: یک طرح سینمایی در دست دارم که به زودی برای ساخت آن اقدام می کنم.

کارگردان فیلم «خانوم» ادامه داد: به تازگی از سوی جشنواره فیلم کن به عنوان تهیه کننده مستقل برای حضور در این جشنواره دعوت شده ام و قرار است به همراه پنج تهیه‌کننده دیگر از سراسر دنیا به عنوان مهمان در این جشنواره حضور یابیم.

پاکروان در پایان گفت: جشنواره فیلم کن، از ۶ تهیه کننده مستقل سینمای جهان دعوت کرده است تا با حضور در این جشنواره بتوانند با یکدیگر و دیگر تهیه کنندگان و سینماگران فرانسوی تعامل داشته و شرایط برای تولید مشترک را فراهم کنند.

فیلم «نیمه شب اتفاق افتاد» ماجرای شکل‌گیری عشق بین پسری جوان با زنی میانسال است که در ادامه با چالش‌هایی روبه رو می‌شود.

منبع: مهر

نوشته اکران «نیمه‌شب اتفاق افتاد» به تابستان موکول شد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

وی افزود: سال‌ها است که به جز سریال «شب دهم» به کارگردانی حسن فتحی و فیلم «روز واقعه » نوشته بهرام بیضایی به طوری جدی و مستمر به موضوعاتی مانند امام حسین (ع) پرداخته نشده ، موضوعاتی که ظاهرا برخی مسئولان فرهنگی ما در این سال‌ها تمایل به انجام آن در قالب فیلم و سریال نداشتند.

وی ادامه داد: این جشنواره اتفاق خوب و ایثار بزرگی است که برخی از هنرمندان ما به صورت خودجوش به موضوعی پرداختند که به نوعی در روند حرکتی سینما در این سال‌ها کم رنگ بوده است ، البته موضوع زندگی،‌ ایثار و آزادگی امام حسین (ع) مقوله‌ای نیست که کم‌رنگ شود و این را تازگی چنین جریانی پس از گذشت ۱۴۰۰ سال ثابت کرده است.

کارگردان «نیمه شب اتفاق افتاد» در خصوص اینکه آیا جشنواره‌هایی مانند «چهل چراغ» قابلیت وسعت بخشیدن دارد عنوان کرد: البته که موضوعی مانند امام حسین (ع) این قابلیت را دارد ، اما ادامه دادن هر اتفاق و رویدادی به نحوه برخورد با آن مقوله ، کیفیت و نحوه تداوم آن مربوط می‌شود که اگر به درستی پیش برود شاهد نتایج مثبتی خواهیم بود ، در غیر این صورت عکس قضیه عمل می‌کند.

پاکروان در بخش پایانی صحبت‌های خود خاطرنشان کرد: در کل افق روشنی را برای جشنواره «چهل چراغ» می‌بینم ، چون با دل و جان قرار است برگزار شود و دستور و حمایت خاصی جز یک جوشش مردمی پشت آن نیست و امیدوارم دست‌اندرکاران آن موفق باشند و راه خود را با همین رویکرد ادامه دهند.

جشنواره مردمی فیلم و عکس «چهل چراغ» از ۲۰ تا ۲۳ اردیبهشت ۱۳۹۵ و همزمان با اعیاد شعبانیه در تهران برگزار خواهد شد

علاقمندان برای اطلاع از جزئیات بیشتر جشنواره و ارسال آثار خود تا ۲۵ اسفند‌ می‌توانند با مراجعه به سایت www.chehelcheragh.ir نسبت به تکمیل فرم ثبت‌نام و ارسال آثار خود به دبیرخانه جشنواره اقدام کنند.

نوشته جذابیت جشنواره «چهل چراغ» در مشارکت خودجوش هنرمندان است اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

اولین روز و تکرار بی‌نظمی‌های سریالی جشنواره سی‌و‌چهارم

جشنواره امسال از مدت‌ها قبل و از همان روزهایی که خبرهای جشنواره یکی پس از دیگری از دبیرخانه جشنواره دَرز می‌کرد، نشان داده بود که می‌خواهد رکورد بی‌نظم‌ترین دوره جشنواره فجر را به نام خود به ثبت برساند. دومین شاهد مثال این موضوع بعد از ماجرای عجیب و غریب لو رفتن نام‌ فیلم‌های راه یافته به بخش نگاه نو جشنواره، اتفاقات دیشب و اکران نسخه بی‌کیفیت و فوق‌العاده ضعیف از فیلم سینمایی «گیتا» بود. فیلمی به کارگردانی مسعود مددی که از فهرست یازده‌گانه فیلم‌ اولی‌های این دوره از جشنواره انتخاب شده بود تا آغاز رسمی اکران فیلم‌های اصلی این دوره از جشنواره با آن باشد.

جالب آن که مسعود مددی کارگردان «گیتا» بعد از وقوع این اتفاق درباره دلایل تاخیر در نمایش و پخش بی کیفیت این فیلم سینمایی در کاخ جشنواره گفت: پیش از این اعلام کرده بودیم که فیلم دیرتر از جدول زمان بندی که از سوی ستاد برگزاری جشنواره ارائه شده آماده می‌شود و آقای علیزاده مسئول بررسی کیفیت فیلم های جشنواره نیز به این موضوع واقف بود!

هرچند که به طور کلی «گیتا» حتی اگر با کیفیت هم پخش می‌شد، اصولا هیچ جذابه‌ای برای جلب نظر مخاطبان و منتقدان نداشت و تا به این لحظه یک تنه صاحب عنوان کشدارترین و خسته‌کننده‌ترین فیلم جشنواره سی‌و‌چهارم فجر را به دوش می‌کشد.

صرفه‌جویی در ناهار، اسراف در شام! 

همه اهالی رسانه از روز اولی که ماجرای جابه‌جایی زمان نشست‌های خبری فیلم‌ها به صبح مطرح شد، متوجه این موضوع شدند که فشردگی کار و ندیدن فیلم‌ها توسط اهالی رسانه به دلیل حضور در نشست‌های خبری بهانه مسولین جشنواره بود تا با کم کردن تعداد حضور افراد در نشست‌های خبری هم از تنش‌های احتمالی در این برنامه جلوگیری کنند و هم اینکه مقداری در هزینه مربوط به ناهار جشنواره بکاهند تا به زعم خود در هزینه‌های کلی جشنواره صرفه‌جویی کرده باشند.

اما این صرفه‌جویی نسبی در ناهار، جای خود را به اسراف در توزیع وعده شام داد. سرو سه نوع غذا برای اولین شام کاخ جشنواره سی و چهارم نشان داد که مسئولین جشنواره چندان در زمینه هزینه‌های خود در مضیقه نیستند چرا اگر این‌گونه بود، می‌توانستند به دادن هم یک نوع غذا نیز اکتفا کنند.

آغاز با تاخیر سانس دوم! 

دومین فیلم نمایش داده شده در اولین شب فعالیت جشنواره فجر، «نقطه کور» ساخته مهدی گلستانه بود. برنامه نمایش این فیلم به علت تاخیر یک ساعته در اکران فیلم اول، به جای ساعت ۲۱، از ساعت ۲۲ آغاز شد و همین تاخیر در برگزاری ادامه برنامه‌های روز اول نیز اثرگذار بود.

جمعیت که برای تماشای فیلم دوم در سالن همایش‌های برج میلاد حضور پیدا کرده بودند، بیش‌تر از گروه اول بود و این بار سیلی از بازیگران نیز به گروه کارگردانان و تهیه‌کنندگان اضافه شده بودند تا یک بار دیگر شاهد خلق صحنه‌هایی عجیب از حضور بازیگران ایرانی با لباس‌های خاصشان باشیم.

«نقطه‌کور» با همان یک ساعت تاخیر آغاز شد و سالنی که مملو از جمعیت شده بود تا فیلم پربازیگر گلستانه را ببیند، بعد از دیدن نیم ساعت از فیلم متوجه شد که این فیلم نیز با وجود همه ادعاهایی که در رابطه با متفاوت بودن مطرح می‌شد، یک فیلم معمولی «خیانت‌محور» همچون خیلی دیگر آثار سینمای اجتماعی ایران است که نه داستان چندان جذابی داشت و نه بازی بازیگرانش چندان چشم‌گیر بود که بخواهد آن را تبدیل به یک اثر متفاوت کند.

واقعاً «نیمه شب اتفاق افتاد»!  

شاید تینا پاکروان، آن روزی که تصمیم گرفت دومین تجربه سینمایی خود را بسازد و چنین اسم عجیبی را برای آن انتخاب کند، هیچوقت فکر نمی‌کرد اسم فیلمش بتواند علاوه بر لو دادن زمان مهمترین نقطه بحران و مسئله فیلمش، زمان نمایش آن در برج میلاد را نیز پیاپیش لو بدهد!

فیلم سینمایی «نیمه شب اتفاق افتاد» در حالی که قرار بود در ساعت ۲۲:۳۰ اکران خود را در برج میلاد آغاز کند، در ساعت ۰۰:۰۰ بر روی پرده نقره‌ای سالن همایش‌های برج میلاد ظاهر شد تا «نیمه شب اتفاق افتاد» واقعاً در «نیمه شب» اتفاق بیفتد!

این فیلم نیز مخاطبان زیادی را به سالن کشیده بود البته نه بیشتر از فیلم مهدی گلستانه؛ هرچند که دومین ساخته تینا پاکروان نیز با وجود استفاده از چندین بازیگران سرشناس و ایده خوبی که می‌توانست آن را تبدیل به یک فیلم ماندگار کند، در نهایت جز یک اثر کشدار با آوازخوانی‌های پیاپی حامد بهداد چیز خاصی نداشت.

سرویس هست ولی کم است! 

در پایان اکران‌های این شب و درست در ساعت ۱ و ۴۰ دقیقه بامداد، بعد از آن که جمعیت انبوه حاضر در سالن به سمت درب‌های خروجی برج میلاد سرازیر شدند، به دنبال سرویس‌های وعده داده شده از سوی دبیرخانه جشنواره برای رفت‌و‌آمد مهمانان رفتیم که در نهایت تعجب هیچ سرویسی برای میدان انقلاب و ولیعصر در نظر گرفته نشده بود و میدان هفت تیر و آزادی تنها نقاط مرکزی شهر بودند که سرویس داشتند تا باز هم ثابت شود که اصولا جشنواره فجر بیشتر برای قشر مرفه و بالاشهری جامعه است!

نوشته حاشیه نگاری «سوره سینما» از جشنواره فجر-۱/ از تکرار بی‌نظمی‌های سریالی جشنواره سی‌و‌چهارم تا صرفه‌جویی در ناهار، اسراف در شام! اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

«گیتا»: در انتظار فیلم‌های بعدی کارگردان!

«گیتا» چند حسن بزرگ دارد که در ابتدای فیلم بیشتر به چشم می‌آیند و وخودنمایی می‌کنند؛ اول آنکه فیلمساز دست روی سوژه و داستانی خارج از کلیشه‌های جاافتاده‌ی اکثر آثار خانوادگی/اجتماعی این سال‌ها گذاشته و قرار نیست مثلا روایتگر شک همسرها به هم یا روایت فلاکت مالی خانواده و مصیبت‌های بعدی‌ش یا چیزهایی از این قبیل باشد. اتفاقا فیلم‌ساز به درستی از تصویر کلیشه‌ای خانواده‌های- طبقه متوسط شهری- این سالهای سینمای ایران فاصله گرفته، این‌بار از مشاجره‌های اعصاب خردکن زن و شوهری خبری نیست، از مشکلات مالی و بیکاری- بدون هیچ پرداخت عمیقی از ماجرا- خبری نیست و مرد فیلم هم یک پدر خسته‌‌‌ی شکاکِ بی‌اعصاب نیست و درست برعکس؛ پدر- و شوهری- است همراه و همدل.

فیلم ایده‌‌ی داستانی بدی هم ندارد؛ پسرجوان خانواده‌ای در خارج از کشور مشغول تحصیل است اما بر اثر یک تصاف می‌میرد، بعد از فوت پسر اما می‌فهمیم که او می‌دانسته که فرزند اصلی پدر و مادرش نیست و درواقع در مدت اقامت در خارج از کشور نیز با مادر واقعی‌ش رابطه داشته و….همین مادر دوم-که بچه را بزرگ کرده- را دچار بحرانی شخصی می‌کند……

تا اینجا همه‌چیز خوب است اما مشکل آنجاست که همه‌‌ی این ویژگی‌های مثبت تا نیمی از فیلم کارکرد دارد و وقتی فیلم نمی‌تواند بحران شخصیت اصلی فیلم‌ش را تبدیل به مسئله‌ی مخاطب کند، مخاطب نیز طبعا به سختی خواهد توانست فیلمی را تحمل کند که تماما حول سوال‌ها و تنهایی‌ها و عذاب وجدان‌های شخصیتی می‌چرخد که با او هیچ همذات‌پنداری یا حس نزدیکی ندارد و بحرانش را درک نمی‌کند.

به همین دلیل «گیتا» اولین ساخته‌‌ی مسعود مددی گرچه نکات مثبت بسیاری برای امیدوار بودن به ادامه راه کارگردانش دارد، اما درنهایت یک تله‌فیلم خوش‌ساخت است که نیازی به دیدنش در سینما نیست و در صورت تماشا در یک بعد از ظهر جمعه در تلویزیو شاید بتواند مخاطب را راضی کند.

«نقطه کور»: ما بدبختیم!

«چند خانواده از فامیل در منزل شخصیت اصلی فیلم برای مهمانی جمعند اما همان شب شوهر به زنش شک می‌کند و این باعث به وجود آمدن مشاجرات و درگیری‌هایی می‌شود….» این قصه‌ی تکراری، نخ‌نما و بارها گفته‌ شده‌‌ی فیلمی است که تنها هنر کارگردانش این است که به جای کپی‌برداری عین به عین از یک اثر، کار سخت‌تر را انتخاب کرده و فضا و داستانهای چند فیلم را با هم مخلوط کرده تا فیلم مثلا اجتماعی خیانت‌محور جذاب‌تری بسازد اما در نهایت اثری تولید کرده که تحملش تا آخر سخت است.

مهدی گلستانه برای ساخت فیلم سومش، کمی از فضای فیلم‌هایی وام گرفته که مشهورترین نمونه‌ی ایرانی‌ش «سعادت‌آباد» مازیار میری است؛ برگزاری یک مهمانی و ایجاد بحران با کشف حقایق در خلال این دورهمی، اما او تنها به این کپی‌برداری اکتفا نکرده و از فیلم مشهور «شکار» توماس وینتربرگ هم ماجرای «ایجاد بحران بر اساس دروغ یک بچه» را به فضای فیلمش آورده تا این‌بار کلید آغاز شک مرد به زنش دروغ پسر کوچکشان در مورد رفت و آمد یک مرد به خانه باشد.

بنابراین «نقطه کور» مخلوطی ضیف از چند فیلم است که در آن نه شاهد بحران جدیدی هستیم نه فضای خلاقانه‌ای و نه حتی ساخت تکنیکی خوبی. فیلم دورهمی چند خانواده است که بی‌دلیل و بی‌هیچ منطقی-در داخل اثر- همه بدبختند و بحران‌زده و فیلسماز برای تاکید بر این بحران اجتماعی حتی شخصیت‌هایی را به فیلم اضافه کرده که هیچ اهمیتی در داستان ندارند و می‌توانند کاملا حذف یا با هر ماجرای دیگری جایگزین شوند اما هستند تا مخاطب را در مورد فراگیری خیانت و فروپاشی خانواده‌ها و …«شیرفهم» کنند و پازل فیلم اجتماعی «آسیب‌شناسانه»! کارگردان را تکمیل.

«نیمه شب اتفاق افتاد»: در دقیقه ۸۰ اتفاق افتاد!

فیلم دوم تینا پاکروان در فضایی سرخوش و شاد و با یک تِم تکراری، اما با ماجرایی کمترگفته‌شده آغاز می‌شود؛ در یک تالار عروسی، خواننده جوان تالار عاشق زنی شده که از نظر سنی بسیار مسن‌تر از اوست و عرف و هنجارهای اجتماعی مانع ازدواج این دو باهم.

فیلم به آرامی شخصیت‌های خود را معرفی می‌کند و بدون هیچ اوج و فرودی سراغ روایت قصه عاشق شدن جوان می‌رود، اما مشکل فیلم از آنجا آغاز می‌شود که فیلم‌ساز در دقیقه ۸۰ تازه تصمیم می‌گیرد که بحران داستانش را تشدید کند و ریتم اتفاقات را بالا ببرد، بنابراین فیلم در دقایق پایانی به یکباره با یک تغییر لحن عجیب از یک فیلم عاشقانه با فضایی سرخوش در یک تالار عروسی، با کشته شدن بی‌منطق جوان عاشق توسط پسر نوجوان زن، به یک فیلم جدیِ تراژیک با فضایی تلخ تبدیل می‌شود و در ده دقیقه پایانی بیش از کل ۸۰ دقیقه‌ی ما قبل از آن فراز و فرود- فراز و فرودهای بی‌کارکردی که به ثمر ننشسته‌اند- پیدا می‌کند.

«نیمه شب اتفاق افتاد» تا دقایق پایانی امیدوارمان کرده بود که بالاخره قرار است فیلمی بدن مصیبت و بدبختی و ….. ببینیم اما دست فیلمساز در پایان با قتل جوان و معرفی زن به عنوان قاتل، مانع از رسیدن به این آرزو شد.

نوشته نگاهی به فیلم‌های روز اول جشنواره فجر در سالن رسانه‌ها/ «نقطه کور»: بدبختی با درجات بالا!/ «گیتا» و «نیمه شب اتفاق افتاد»؛ ایده‌ای قابل قبول، فیلم‌هایی تلف شده اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.