این دوره از «جلسات کارتون تهران» با رویکرد آشنایی با تخصص‌های مهم در انیمیشن با دو موضوع «تفاوت کارگردانی در انیمیشن بلند و کوتاه» و «نویسندگی در انیمیشن و کمیک» برگزار می‌شود که علی اسکویی نوری، کارگردان و تهیه‌کننده انیمیشن و رسول تشت زرین، کارگردان انیمیشن مهمانان نخستین جلسه این رویداد هستند و مهناز عادلی، فیلمنامه‌نویس و کاریکاتوریست و آیدا نوشالی، نویسنده کمیک مهمانان دومین جلسه این رویداد خواهند بود.

شرکت در این رویداد برای عموم آزاد است. علاقه‌مندان می‌توانند «جلسات کارتون تهران» را در روزهای سه‌شنبه و چهارشنبه، ۲۵‌ و ۲۶ شهریور ۱۳۹۹ راس ساعت ۱۹ در لایو اینستاگرام استودیو هورخش به نشانی @Hoorakhshstudios تماشا کنند.

گفتنی است نخستین دوره‌ «جلسات کارتون تهران» با نمایش و بررسی روند تولید انیمیشن‌های کوتاه «اکتسابات انتسابی»، «ایکی»، «پیشخدمت»، «جمشید؛ مرثیه‌ای بر یک اسطوره»، «سوزن بان» و «قایم موشک» به مدت سه روز در شهریورماه ۱۳۹۶ برگزار شد و دومین دوره این جلسات، با نمایش و بررسی انیمیشن‌های ایرانی پذیرفته‌شده در جشنواره جهانی انسی ۲۰۱۸؛ «بدو رستم بدو» به کارگردانی حسین ملایمی، «روبی و جوجه‌ها – مسافری از فضا» به کارگردانی بابک و بهنود نکویی و «آخرین داستان» به کارگردانی اشکان رهگذر با اجرای مشترک مریم کشکولی‌نیا و رهگذر به مدت یک روز در شهریور ۱۳۹۷ در پلتفرم داربست برگزار شد.

نوشته سومین دوره «جلسات کارتون تهران» برگزار می‌شود/ آشنایی با تخصص‌های مهم در انیمیشن اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

ایده برگزارکنندگان باشگاه فیلم در جشنواره کن

او در این بخش به معرفی جشنواره بین‌المللی انسی پرداخت و گفت: این جشنواره یکی از مهم‌ترین جشنواره‌های انیمیشن دنیاست. در سال ۱۹۵۶ دو نفر از کسانی که باشگاه فیلم در انسی برگزار می‌کردند و در جشنواره فیلم کن دورهم نشسته بودند به این ایده می‌رسند که چرا جشنواره‌ای مختص انیمیشن برگزار نکنیم؟!

کشکولی نیا ادامه داد: از آنجایی که زیرساخت‌های لازم برای برگزاری این جشنواره فراهم بود خیلی زود شهرداری شهر از این ایده استقبال کرد و جشنواره شکل گرفت. البته نام اولیه‌ی آن «انسی» نبود.

رئیس آسیفا عنوان کرد: در سال ۱۹۶۰ بود که این جشنواره رقابتی شد و از طرف دیگر، آسیفا در همان سال‌ها شکل گرفت چون نیاز به وجود انجمنی برای نهادینه کردن قوانین انیمیشن احساس می‌شد. از آنجا بود که چهار جشنواره انیمیشن اوتابا، انسی، هیروشیما و زاگبرگ تحت تاثیر این انجمن و تصمیم‌گیری‌های آن قرار گرفتند.

کشکولی نیا با اشاره به اینکه جشنواره انسی هر دوسال یکبار برگزار می‌شد ادامه داد: تنها در یکسال بود که به دلیل استعفای دبیر جشنواره، این جشنواره برگزار نشد؛ سال ۱۹۶۹. اما بعد از آن دیگر در برگزار این جشنواره خللی ایجاد نشد و تا سال ۱۹۹۷ این جشنواره هر دو سال یکبار برگزار می شد و از آن به بعد ما هر سال شاهد برگزاری این جشنواره هستیم.

او با اشاره به وسیع بودن جشنواره فیلم انسی درباره تجربه داوری‌اش گفت: در این جشنواره ما فیلم ها را در قالب دسته‌های مختلف همراه با تماشاگران می‌دیدیم و بعد از تمام شدن داوری هر بخش رای های ما جمع آوری می شد و ما به سراغ بخش بعدی می رفتیم. به نظرم این روش باعث می شد تا داوران کمتر خسته شوند و رای‌گیری‌ها به شکل بهتری پیش برود.

در این بخش همچنین ویدیوهایی از داوری مریم کشکولی نیا در سال ۲۰۱۷ و بخش های مختلف انسی پخش شد.

تلاش‌های بی‌وقفه برای دویدن رستم

در جلسه بعدی، انیمیشن کوتاه «بدو رستم بدو» که در جشنواره بین المللی فیلم انیمیشن انسی ۲۰۱۸ حضور داشت، به نمایش درآمد. بلافاصله بعد از نمایش این انیمیشن، ویدیویی از پشت‌صحنه ساخت «بدو رستم بدو» برای حاضران به نمایش درآمد.

حسین ملایمی نویسنده، کارگردان و تهیه‌کننده،‌ شیرین سوهانی طراح بک‌گراند، آزاد معروفی از انیماتورها و ندا هاشمیان از گروه رنگ این انیمیشن در این جلسه حضور داشتند. ملایمی درباره چگونگی ساخت این انیمیشن گفت: مرحله پیش تولید را خودم تنهایی جلو بردم، چون آن موقع نه گروهی داشتم و نه استودیویی. و البته پیش تولید برای ما بسیار مهم بود، چون فکر می کنم هر چقدر زمان بیشتری روی پیش‌تولید بگذاریم کمتر ضرر می‌کنیم.

او ادامه داد: من دفتر، روان‌نویس و ماژیکی همراهم داشتم و در هر جایی اتوبوس، مترو و… همه چیز را می‌کشیدم. از اشخاص واقعی برای خلق شخصیت‌ها گرته‌برداری می‌کردم و تلاش می‌کردم همه‌چیز را پیش‌بینی کنم و هیچ‌چیزی را برای محله تولید باقی نگذارم.

ملایمی تاکید کرد: می‌خواستم از مکتب یا اثری خاص رفرنس مشخصی نگیرم. برای همین بود که برای ساخت این انیمیشن به صورت مشخص کاری را نگاه نکردم.

سوهانی درباره سختی‌های تولید این انیمیشن گفت: برای کاری به این حجم زمان و امکانات کمی داشتیم. استودیوی ما کوچک است و فرصتی نداشتیم که به دنبال مدیر تولید بگردیم. این بود که تا به خودم آمدم متوجه شدم که مدیر تولید پروژه هم شده‌ام.

او ادامه داد: در واقع پایان پروژه برای ما حضور در جشنواره دوسالانه پویانمایی تهران بود. یعنی می‌خواستیم که آذر ۹۵ این پروژه را تمام کنیم؛ اما همین زمان کم فشار بسیاری بر گروه آورد. تولید این انیمیشن یک سال و دوماه طول کشید که بی‌اغراق یک رکورد است.

سوهانی تاکید کرد: به غیر از کارگردان که به جای ۵ نفر کار می‌کرد، دو‌، سه نفر دیگر در این پروژه بودند که به جای چندین نفر کار می‌‌کردند. ما همه‌ تلاشمان را می‌کردیم تا از زمان‌بندی‌ها عقب نمانیم؛ اما مهم‌ترین نکته این بود که ما همیشه بدترین حالت ممکن را در نظر می‌گرفتیم و جالب است که بدانید در آن سال پایان ارسال آثار که در جشنواره دوسالانه پویانمایی هر سال آذر ماه بود یک ماه جلوتر افتاد.

ملایمی درباره تهیه‌کنندگی این انیمیشن گفت: من عمدا می‌خواستم که خودم تهیه‌کننده این انیمیشن باشم تا آن را مطابق خواست خودم بسازم. بدون هیچ نوع دخالتی. البته شرکت‌هایی هم بودند که بعدها می‌خواستند این انیمیشن را از ما بخرند. حتی یک شرکت وابسته به یکی از نهادها می‌خواست برای استفاده علیه دولت «بدو رستم بدو» را با قیمت بالایی بخرد که آن را نفروختم.

در بخشی دیگر از این جلسه تصاویری از مراحل مختلف تولید برای حاضران نمایش داده شد و گروه این انیمیشن توضیحاتی درباره این تصاویر دادند.

انیمیشنی بی‌کلام برای کودکان جهان

در جلسه بعدی، قسمتی از مجموعه انیمیشنی «روبی و جوجه‌ها» با عنوان «مسافری از فضا» پخش شد. بابک و بهنود نکویی کارگردانان این پروژه به همراه آذر مهاجر مدیر روابط عمومی استودیو گنبد کبود دراین جلسه حضور داشتند.

بابک نکویی با اشاره به اینکه «روبی‌ و جوجه‌ها» هنوز در حال تولید است گفت: در واقع ما در انتهای تولید فصل دوم قرار داریم و در نظر داریم که همچنان این مجموعه را ادامه دهیم. حتی به زودی بازی این مجموعه را هم وارد بازار خواهیم کرد.

بهنود نکویی درباره حضور این انیمیشن در جشنواره انسی گفت: کیفیت انیمیشن‌های ایرانی روز به روز قابلیت بیشتری برای رقابت در فضای بین‌المللی را پیدا می‌کند. ما شانس این را داشتیم که در کنار سه انیمیشن دیگر در جشنواره انسی امسال شرکت کنیم. جالب است که بدون هیچ هماهنگی یا تشویق نهاد وسازمانی این اتفاق برای انیمیشن ایران افتاد که در هر بخش نماینده‌ای داشته باشد. اتفاقی که حتی برای خیلی از کشورهای اسم‌ و رسم دار در جشنواره انسی نیافتاد.

بابک نکویی با اشاره به اینکه مرکز صبا تهیه‌کنندگی نیمی از پروژه را برعهده دارد گفت: ما تلاش کردیم تا با حذف کلام مجموعه‌ای بسازیم که قابلیت حضور در بازارهای بین‌المللی را داشته باشد. در حال حاضر سه سال و نیم است که درگیر تولید این پروژه هستیم که روند پیچیده‌ای داشت.

او ادامه داد: ما تلاش کردیم که در عین حفظ کیفیت کار، تولید را سرعت ببخشیم. هرچند که منطق تهیه‌کنندگان این است که هر چه سریع‌تر تولید کنی، دستمزد کمتری می‌پردازی و سود بیشتری خواهی کرد؛ اما در همه جای دنیا تازه زمانی یک انیمیشن به سوددهی می‌رسد که پخش آن آغاز می‌شود. مثلا «تام و جری» متعلق به ۶۰، ۷۰ سال پیش است ولی هنوز هم این شخصیت‌ها برای شرکت سازنده درآمدزایی دارند.

نکویی تاکید کرد: اما ما در ایران چنین شخصیت‌های شناخته شده‌ای نداریم. بیشتر شخصیت‌های عروسکی هستند که در بین مردم جا افتاده‌اند. البته این را هم بگویم، شرکت دومینو زمانی برای ساخت تیزر با ما تماس گرفت که نتوانسته بودند از شخصیت انیمیشنی «مینیون» که متعلق به یک شرکت خارجی است روی بسته‌بندی‌هایشان استفاده کنند. چون این بسته‌بندی‌ها در آلمان چاپ می‌شده و وقتی آن‌ها مراجعه می‌کنند مجوز چاپ تصویر این شخصیت را از شرکت دومینو می‌خواهند. شرکت دومینو هم خیلی زود متوجه می‌شود برای استفاده از هر شخصیت به مدت یکسال باید ۲۵۰ هزار دلار پول پرداخت کند. زمانی که دلار سه هزارتومان بود. اینجا بود که آن‌ها به فکر تولید انیمیشن در ایران می‌افتند.

در جلسه «روبی و جوجه‌ها» هم تصاویر مربوط به این انیمیشن برای مخاطبان نمایش داده شد.

چرخ‌های بسیاری اختراع کردیم تا «آخرین داستان» ساخته شد

آخرین جلسه کارتون تهران به بررسی روند تولید انیمیشن سینمایی «آخرین داستان» اختصاص یافت. به خاطر کبود وقت و از آنجایی که این انیمیشن هنوز اکران نشده است، تنها دو دقیقه‌ی آغازین این انیمیشن برای حاضران به نمایش درآمد.

سپس گروه سازنده متشکل از اشکان رهگذر نویسنده و کارگردان، رسول رضایی جو طراح بک گراند، کیاوش جاهد پارسا و سینا پاکزاد کسری  از طراحان کانسپت،‌ نگار صدری سوپروایزر بخش کامپوزیت، بابک ارجمند سوپروایزر انیمیت و سعید عباسی مدیر تولید در این جلسه حضور داشتند.

در ابتدای این جلسه چهار تیزر که در طی سال‌های مختلف از این انیمیشن ساخته شده بود به نمایش درآمد. رهگذر با اشاره به اینکه ساخت «آخرین داستان»۹ سال طول کشیده گفت: ما ۱۰‌ها چرخ اختراع کردیم و بی‌اغراق هزارنفر به شکل مستقیم یا غیرمستقیم درگیر این پروژه بودند. ماجرا از زمانی شروع شد که ما انیمیشن کوتاه «حماسه تیرگان» را براساس داستان آرش کمانگیر ساختیم. سپس چند بازی و البته بهتر بگویم «جوگیر شدیم» که به یک‌باره تصمیم گرفتیم انیمیشن سینمایی بسازیم.

او ادامه داد: در ابتدا گروه کوچکی متشکل از هشت، نه نفر در سال ۸۷ بودیم که دورهم جمع شدیم و تیزردمویی از این انیمیشن ساختیم تا بتوانیم پتانسیل‌های آن را نشان دهیم و بدین طریق منابع مالی بسیاری کسب کنیم.

جاهد پارسا در مورد طراحی شخصیت‌ها و کانسپت گفت: ما تلاش کردیم از شخصیت‌های واقعی برای این کار الهام بگیریم، هر چند که انیمه‌ها را هم بسیار مدنظر قرار داده بودیم. می‌خواستیم شخصیت‌ها کشیده و قدبلند باشند.

او ادامه داد: حتی من می‌خواستم که از یک بازیگر واقعی برای شخصیت‌ها الهام بگیرم. جالب است که بدانید همان موقع برای ضحاک حامد بهداد را انتخاب کردم و برای آفریدون شهاب حسینی را. اما با مخالفت‌هایی مواجه شد که در نهایت این روش منتفی شد.

صدری با اشاره به سختی‌های کار کامپوزیت در این فیلم گفت: ما در هر بخش ۳۰۰ لایه داشتیم که متشکل از لایه‌های دو بعدی و سه بعدی بود. همه‌ی این‌ها باید روی هم قرار می گرفت. حتی در مرحله لابراتوار که برای یک فیلم سینمایی نهایت ممکن است دو تا سه هفته طول بکشد، ما بیش از دو ماه وقت گذاشتیم.

رهگذر درباره مرحله تدوین گفت: یکی از بهترین تجربه‌های من در این کار این بود که متوجه شدم باید از ابتدای نگارش فیلمنامه با تدوینگر همراه شوم. چون برای تدوین این کار مجبور شدیم صحنه‌های بسیاری را دور بیاندازیم.

او در پاسخ به سوال کشکولی نیا درباره اینکه چطور منابع مالی این پروژه را تامین کرده اند گفت: اوایل کار که اصلا پولی درمیان نبود، بعضی از بچه‌های گروه پولی نمی‌گرفتند. بعد از مدتی برادر بزرگترم خانه‌اش را فروخت و بعد با برادر دیگرم زمینی داشتیم که آن را هم فروختیم. تا اینکه بالاخره سرمایه گذار و تهیه‌کننده پیدا کردیم.

در این جلسه هم مانند دیگر جلسات کارتون تهران تصاویری از روند ساخت انیمیشن «آخرین داستان» برای حاضران به نمایش درآمد.

«جلسات کارتون تهران» با همکاری استودیو هورخش با پلتفرم داربست سالی‌ یکبار با تمرکز بر روند تولید آثار انیمیشنی برگزار می شود.

نوشته «بدو رستم بدو»، «روبی و جوجه‌ها» و «آخرین داستان» بررسی شدند اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

گفتنی است مریم کشکولی نیا، رئیس هیئت‌مدیره آسیفا، از داوران جشنواره جهانی انسی ۲۰۱۷، کارگردان انیمیشن و مدرس دانشگاه هم در بخشی از «جلسات کارتون تهران» به بازگویی تجربیات خودش از داوری در این جشنواره خواهد پرداخت.

اجرای «جلسات کارتون تهران» را کشکولی نیا و رهگذر به‌طور مشترک بر عهده‌دارند.

حضور در این جلسات آزاد و رایگان است و علاقه‌مندان می‌توانند برای شرکت در این رویداد به در روز پنجشنبه نوزدهم مهرماه از ساعت ۱۶ الی ۲۱ در پلتفرم داربست به نشانی تهران، بزرگراه مدرس شمال، خیابان ظفر شرقی، کوچه ناجی، خیابان فرزان، خیابان نوربخش، بلوار مینا، پلاک ۴۲، پلتفرم داربست حضور پیدا کنند.

نخستین دوره‌ «جلسات کارتون تهران» با نمایش و بررسی روند تولید انیمیشن‌های کوتاه «اکتسابات انتسابی»، «ایکی»، «پیشخدمت»، «جمشید؛ مرثیه‌ای بر یک اسطوره»، «سوزن بان» و «قایم موشک» به مدت سه روز در شهریورماه ۹۶ برگزار شد.

نوشته دومین دوره «جلسات کارتون تهران» برگزار می‌شود اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

وی در پاسخ به اینکه چرا اکران خارجی را در اولویت قرار داده است، توضیح داد: در ساختار سینمای مستقل باید صبور بود و اجازه داد تا فیلم شانس خود را در جشنواره ها امتحان کند. این فرصت می تواند به اکران مناسب تر و درآمدزایی بهتر کمک کند. هر اثری اگر در بستر هالیوود تولید شود هزینه های تبلیغاتی سرسام آوری برایش می کنند تا همه از چنین پروژه ای آگاه شوند و تمایل به دیدن آن داشته باشند. در ایران هم هر فیلمی که حامی داشته باشد تقریبا همین شرایط است و بازار خودش را دارد اما برای اینکه یک فیلم مستقل در عرصه جهانی شانس خود را امتحان کند باید به جشنواره ها برود و آنجا مورد محک قرار بگیرد.

رهگذر عنوان کرد: در جلساتی که با همکاران خارجی داشتیم شرط شان این بود که «آخرین داستان» اول در ایران اکران نشود چون به دلیل عدم رعایت کپی رایت، فیلم عملا لو می رود و در دسترس همه قرار می گیرد. جدا از این هم اگر فیلمی خارج از ایران به نمایش در آید و مورد استقبال قرار بگیرد؛ در کشور هم شرایط بهتری را تجربه می کند. متاسفانه اکران در جشنواره های داخلی مثل فجر خیلی به نفع کارگردانان انیمیشن نیست و خاطرات خوبی از سال های گذشته نداریم و همانطور که نمونه اش را این روزها در سینما می بینید حتی این جشنواره ها برای کار انیمیشن تبلیغ هم نخواهند شد.

این کارگردان که چندی پیش مسئولیت برگزاری «جلسات کارتون تهران» را به عهده داشت درباره ادامه روند این رویداد گفت: در دور اول بازخورد مردمی خیلی خوب بود و خوشبختانه در تمام برنامه های ما بیشتر از ظرفیت سالن آمده بودند که این استقبال ما را دلگرم می کرد. برگزاری این جلسات کار غیر انتفاعی بود و ما نیز علاقمندیم که آن را ادامه دهیم.

وی ادامه داد: یکی از تصمیماتی که برای ادامه آن در نظر داریم اینکه شرایطی فراهم کنیم تا «جلسات کارتون تهران» در شهرهای مختلف برپا شود تا همه چیز را به تهران محدود نکنیم ولی این موضوع هزینه ها را کمی بالاتر می برد و ما در صددیم از طریق جذب اسپانسر بتوانیم آن را تامین کنیم تا باز هم ورودی برای علاقمندانی که مایل به شرکت در این جلسات هستند رایگان باشد.

رهگذر اظهار کرد: همانطور که پیش از این هم بیان شد هر ۶ ماه این جلسات برگزار می شود و امیدواریم بتوانیم اوایل سال جدید دور دوم آن را به اجرا در آوریم. دور اول استودیوی هورخش با همکاری گالری محسن تمامی هزینه ها را پوشش داد اما این استودیو دولتی نیست برای برگزاری دوره های بعد نیاز به یک اسپانسر احساس می شود.

نوشته «جلسات کارتون تهران» به شهرستان می‌رود/ برنامه‌ریزی برای اکران «آخرین داستان» اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

در ابتدای آخرین شب «جلسات کارتون تهران» انیمیشن «قایم موشک» پخش شد و سپس محسن شکرطلب کارگردان این اثر و مونا یزدی بکگراند آرتیست توضیحاتی در خصوص ساخت این اثر به حاضران ارائه دادند.

نمی‌توانستم به آسیب‌های جنگ بی‌توجه باشم

شکرطلب درباره نحوه حضورش در عرصه انیمیشن گفت: در دوره کارشناسی برق خواندم. البته از بچگی طراحی می‌کردم. این دغدغه همیشه با من بود که طراحی همیشه در کنارم باشد. به خاطر بحث مالی تصمیم گرفتم که در رشته ریاضی و مهندسی درس بخوانم. چون فکر می‌کردم از طریق رشته‌های هنری نمی‌توانم درآمدی داشته باشم. اما با این‌که به شدت به ریاضی علاقه‌مند هستم نتوانستم در فضای مهندسی دوام بیاورم.

او ادامه داد: به همین دلیل بعد از وقفه هفت، هشت ساله دوباره با کاریکاتور به این عرصه بازگشتم و توانستم با استودیو کوچکی ارتباط برقرار کنم و کارهایم را به آنها نشان دادم. اما آن‌چیزی که در آن استودیو اذیتم می‌کرد این بود که آنجا فعالیت چندانی نداشت. رشته مهندسی را ادامه می‌دادم تا بتوانم در ادامه کارشناسی ارشد انیمیشن را در تهران بخوانم.

شکرطلب با اشاره به این که بعد از اتمام دوره کارشناسی به تهران آمده است گفت: شش تا هفت ماه در دفتر آقای خیراندیش به عنوان کارآموز فعالیت می‌کردم و سعی می‌کردم با فرایند تولید انیمیشن آشنا شوم. بعد وارد پروژه سینمایی «فهرست مقدس» به کارگردانی آقای همدانی شدم و کم کم توانستم بعضی از سکانس‌ها را خودم دکوپاژ کنم. در انتهای پروژه درگیر دستیار کارگردانی هم شده بودم. پیش از این یکی دو کار هم با آقای کاتبی در بنیاد فیلم انجام داده بودم. در حال حاضر هم در حال کارگردانی سریال خودم به نام«تندر» هستم.

کارگردان«قایم موشک» درباره شکل‌گیری ایده این انیمیشن گفت: آن چیزی که مرا به سمت این فضا برد و به نظرم راه گریزی از آن وجود نداشت اتفاقاتی است که در منطقه ما می‌افتد و ما در این زمان اینقدر در خاورمیانه جنگ و خشونت می‌بینیم که نمی‌توانیم به راحتی از کنار آن بگذریم. حداقل من نمی‌توانستم. به نظرم می‌آید که در فضای جنگ بچه‌ها بیشتر از همه آسیب می‌بینند.

او درباره الهام گرفتن انیمیشنش از آثار مدرسه گوبلین فرانسه توضیح داد: من همیشه آثار هنرجویان مدرسه گوبلین را دنبال می‌کنم. و همیشه جزو حسرت‌هایم بوده است که در این مدرسه درس بخوانم. اما بعد از تحقیقاتی که انجام دادم متوجه شدم درس خواندن در این مدرسه هزینه‌های بالایی دارد و به همین دلیل ترجیح می‌دهم به جای آن ۱۰ فیلم بسازم.

شکرطلب با اشاره به این‌که سارا خلیلی استاد راهنمای پایان‌نامه کارشناسی ارشدش بوده است گفت: ساخت «قایم موشک» بدون هیچ حمایت مالی انجام شد و بعد از پنج، شش ماه به من فشار بسیاری آورد. من برای ساخت این انیمیشن از هشت صبح تا ۱۰ شب بی‌وقفه کار می‌کردم و حتی چهار ماه از کارم بیرون آمدم تا بتوانم آن را تمام کنم.

مونا یزدی بکگرداند آرتیست با اشاره به این‌که از همکاری با شکرطلب رضایت بسیاری دارد گفت: او نظم مثال‌زدنی دارد. خیلی دقیق می دانست که چه کاری می خواهد انجام دهد. به همین دلیل پیشنهادهای من در جهت فکر خودش بود. به همین دلیل از کار کردن با او خوشحال هستم.

شکرطلب درباره همکاری‌اش با یزدی تاکید کرد: ما با هم این قرار را گذاشتیم که هر کدام در پروژه‌های همدیگر کارهایی را انجام دهیم. این شکلی بود که همکاری ما شکل گرفت.

او با مخاطب قرار دادن هنرجویان رشته انیمیشن گفت: همه فکر می‌کنند کار اولشان باید شاهکاراشن باشد. من اینطوری فکر نمی‌کردم. می‌دانستم این کار اول و آخر من هم نیست. «قایم موشک» اتودی است از کاری که می‌خواهم بسازم. سنگ بنای تجربه اصلی است. و دوست داشتم کار را یاد بگیرم.

یزدی هم در ادامه سخنان شکرطلب افزود: از محسن شکرطلب یادگرفتم که اگر کار مشارکتی با دوستانتان می‌سازید باید تا زمانی که به رضایت کامل نرسیدید از خواسته‌هایتان کوتاه نیایید. چون آنها به شما تعهدی دادند و موظف هستند که آن را به اتمام برسانند.

سعی کردیم سوسکمان کمتر چندش باشد

فرنوش عابدی درباره حضورش در عرصه انیمیشن گفت: انیمیشن شغل موروثی خانواده ماست. من و برادرم از طریق پدر وارد این حوزه شدیم. ما از دوران بچگی در بین کارهای انیمیشنی پدر بزرگ شدیم و پیش او آموزش دیدیم.

او درباره شکل‌گیری ایده«پیشخدمت» توضیح داد: هر کسی که کافکا را خوانده باشد و با ادبیات آن آشنایی داشته باشد برایش دغدغه می‌شود که حرف کافکایی بزند. «پیشخدمت» بیان کافکایی از جنس ایرانی دارد که قسمت صادق هدایتی آن را خودم به فیلم‌نامه اضافه کردم.

عابدی ادامه داد: فیلم‌نامه «پیشخدمت» را پدر اختصاصی برای من نوشته بود. اما در ادامه ماجرا خودم بودم که جزئیات را به آن اضافه کردم یا تغییر دادم. داستان اصلی که پدر در اختیارم گذاشت در مورد مرد معمولی بود که خودکشی هم نمی‌خواست بکند، او سوسکی را می‌کشد اما بعد دلش برای او می‌سوزد و از این سوسک مراقبت می‌کند تا وقتی که بزرگ شود و پیشخدمت او شود.  اما بعد جای این دو با هم عوض می‌شود.

مهرداد حسینی طراح کارکتر درباره این پروژه گفت: پروسه خلق شخصیت‌های «پیشخدمت» بسیار عجیب و غریب بود. من بسیار فیلم‌باز هستم و حافظه فیلمی خوبی دارم و به راحتی می‌توانستم خط فیلم‌ها را تشخیص دهم. بنابراین یکسری از فیلم‌های نوآر را جدا کردم و به فرنوش عابدی پیشنهاد دادم که به سمت فضای سورئال پیش ببریم.

او تصاویری از فیلم‌های Naked lunch، The servant، Sult، Barton Fink،The innocents  ،Kafka و گرسنگی که به عنوان منبع الهام استفاده کرده بود را به حاضران نشان داد.

عابدی با بیان این‌که نمی‌خواستیم شخصیت سوسک ما خیلی علمی تخیلی باشد گفت: ما می‌خواستیم سوسک ما در عین سوسک بودن به انسان هم شباهت داشته باشد. پدر علاقه داشت سوسک شباهت بیشتری به انسان داشته باشد اما من دوست داشتم سوسک حالت خودش را داشته باشد فقط کمی از جزئیاتش را حذف کردیم تا از چندش بودن آن بکاهیم.

او در ادامه بیان کرد: راستش من پوست عواملم را مثل رمزی شخصیت سریال «بازی تاج و تخت» زنده زنده می‌کنم. اما باید بگویم فشار و حساسیتی که روی کار دارم بیشتر از این‌که دیگران را اذیت کند خودم را اذیت می‌کند.

عابدی  درباره پروسه تولید «پیشخدمت» توضیح داد» ما منتظر نشدیم تا تمام پیش تولید تمام شود و بعد انیمیت را تمام کنیم. اولین شخصیت که درست می‌شد انیمیت آن شروع می‌شد. بدون وجود بک گراند. البته استوری ریل بسیار دقیقی داشتیم که در نهایت فقط ۶۰ درصد به آن وفادار ماندم.

حسینی تاکید کرد: هیچ مدلی از تولید را نمی‌شناسم که شبیه فرنوش عابدی باشد. او مدل خودش را دارد.

عابدی با اشاره به این‌که انیمیشن «درخت کهنسال» را هم بدون بکگراند انیمیت کرده است گفت: هر کسی شیوه خودش را دارد.  و من توصیه می‌کنم به همه که شیوه خودشان را پیدا کنند.

سروش عابدی آهنگساز و صداگذار «پیشخدمت» گفت: من و فرنوش با هم در یک خانه بزرگ شدیم و اولین همکاری مشترک ما وقتی شروع شد که او هجده ساله و من نوزده ساله بودم. کار کردن با فرنوش در عین سخت بودن لذت‌بخش هم هست. مخصوصا که او همیشه به من اعتماد می‌کند.

او ادامه داد: در پروسه ساخت «پیشخدمت» فرنوش برای اولین بار به من سر می‌زد و در مورد کار نظر می‌داد. تا به حال نشده بود روی کاری شش دقیقه ای یک ماه ونیم کار کنم.

سروش عابدی تاکید کرد: بچه‌های انیمیشن کمتر از آهنگ‌های اورجینال استفاده می‌کنند. چون هزینه‌اش برایشان بالا می‌رود. اما امیدوارم که بیشتر به این سمت بروند چون بسیار تاثیرگذار است.

فرنوش عابدی درباره پخش فیلمش در جشنواره‌های متعدد توضیح داد: من از مرکز گسترش و مدیریت آن تشکر می‌کنم. مرکز باعث شد تا من این فیلم را بسازم. اما برای پخش خوب در ابتدا شما باید یک فیلم خوب داشته باشید. فیلم خوب راه خودش را باز می‌کند. من همه کارهایی که برای «درخت کهنسال» انجام دادم برای «پیشخدمت» انجام دادم. اما بازخوردی که از «پیشخدمت» گرفتم از «درخت کهنسال» نگرفتم.

او ادامه داد: تقریبا «پیشخدمت» را برای ۶۰۰ جشنواره فرستادم،‌۳۰۰ جشنواره درجه سه، ۲۰۰ جشنواره درجه دو و ۱۰۰ جشنواره درجه الف. آماری که گرفتم اینطور بود که «درخت کهنسال» از هر ۱۰ جشنواره تنها در دو یا سه تا پذیرفته می‌شد واز هر ۱۰ یا ۲۰ جشنواره یک جایزه می‌گرفت. اما «پیشخدمت» از هر ۱۰ جشنواره در ۶ جشنواره پذیرفته می‌شد و در ۵۰ تا ۶۰ درصد جشنواره یا نامزد می‌شد یا برنده. بنابراین مهم‌ترین و کلیدی‌ترین نکته در همین موضوع است که فیلم خوبی داشته باشید.

عابدی تاکید کرد: از طرف دیگر نباید زود ناامید شوید. یعنی تا ۱۰ یا ۲۰ جشنواره شما را نپذیرفتند نباید از ارسال انیمیشنتان ناامید شوید. در مورد جشنواره‌های پولی هم به راحتی می‌توانید تخفیف بگیرید.

نوشته نخستین دوره «جلسات کارتون تهران» به کار خود پایان داد/ نمایش انیمیشن‌های «قایم موشک» و «پیشخدمت» اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

به گزارش روابط عمومی استودیو هورخش، در ابتدای جلسه انیمیشن «اکتسابات انتسابی» از محصولات مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی به نمایش درآمد و سپس سمانه شجاعی کارگردان این اثر به همراه امین کفاش‌زاده نویسنده برای حاضران توضیحاتی در خصوص ساخت «اکتسابات انتسابی» بیان کردند.

ساخت انیمیشن ما را بزرگ می‌کند

شجاعی پیشینه حضورش در حوزه انیمیشن را اینطور توضیح داد: زمانی که در کنکور ارشد شرکت کردم، رتبه خوبی آوردم و انیمیشن را انتخاب کردم. من از رشته نقاشی وارد انیمیشن شدم. نقاشی به کانسپتی که در فضای انیمیشن وجود دارد ربط بسیاری دارد و البته من این موضوع را بعد از ورود به انیمیشن متوجه شدم.

کفاش‌زاده هم درباره حضورش در این پروژه گفت: دوران دبیرستان رشته تجربی می‌خواندم و بحث ژنتیک از همان زمان برایم بسیار جالب بود. معلم بسیار خوبی هم داشتیم که ما را بیشتر علاقه‌مند کرده بود. طوری شده بود که هر گاه رفتاری را در کسی می‌دیدم از خودم می‌پرسیدم این جزء اکتسابات انتسابی اوست یا برعکس. البته هیچ‌گاه نمی‌توانم از کاغذ سفید شروع کنم و قصه «اکتسابات انتسابی» را هم از ماجرای دوستی الهام گرفتم که امیدوارم هیچ‌وقت این انیمیشن را نبیند.

شجاعی سپس تصاویری از طرح اولیه شخصیت «اکتسابات انتسابی» که نویسنده براساس آن داستان را نوشته بود و ریل اولیه به حاضران نشان داد و بیان کرد: بعد از ریل اولیه بود که متوجه شدم باید حتما استوری برد بزنم. حتی قبل از این ماجرا داشتم به اجرای این انیمیشن با ماسه فکر می‌کنم. این هم تقصیر خانم کشکولی‌نیاست که همه را به شن و ماسه علاقه‌مند می‌کند. اما در نهایت استاد سارا خلیلی بسیار ما را آزاد می‌گذاشتند و به تجربه‌گرایی اهمیت بیشتری می‌دادند. به همین دلیل تاکید زیادی روی استوری برد کشیدن نداشتند.

کفاش‌زاده درباره این‌که چرا ریل بدون صدای شاهد کشیده شده توضیح داد: یکی از دلایلش این بود که کار تا مرحله نهایی بی‌صدا بود. یعنی قرار بود کار صدا را من انجام دهم که آن را روز آخر به کارگردان رساندم. برایم بسیار مهم بود نریتور خوبی در کارمان حضور داشته باشد.

شجاعی درباره این سوال که رسیدن صدا در آخرین روزهای کار باعث عدم تطابق نشده بود گفت: نسخه‌ نهایی کار بسیار متفاوت است با آنچه در دانشگاه و روز دفاعم ارائه دادم. بعد از دفاع سه ماه روی «اکتسابات انتسابی» کار کردم تا همین تطابق اتفاق بیافتد. مخصوصا که دوسال روی این انیمیشن کار کرده بودم و واقعا حیف بود که نیمه تمام رها شود.

او سپس تصاویر شخصیت‌ها را که با الهام از عکس‌های قدیمی خانوادگی کشیده بود و مدل شیت‌ها را به حاضران نشان داد.

کارگردان «اکتسابات انتسابی» درباره مشارکت مرکز گسترش در این کار توضیح داد: مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی کار را از ما خرید. البته وقتی می‌خواستم بسازم کار را به مرکز دادم و از فیلم‌نامه ایراداتی گرفتند اما وقتی تمام شد به پیشنهاد آقای دهستانی دوباره به مرکز فرستادیم و این‌بار تایید شد. فقط چند ایراد از صدا گرفتند که آن را تغییر دادیم.

شجاعی با بیان این‌که علاقه‌مند به کمک گرفتن از خارج از دانشگاه بوده گفت: اما به دلیل این‌که همه بچه‌ها در حال کار روی پایان‌نامه خودشان بودند و من هم فقط می‌توانستم آنچه در ذهنم بود را بکشم از کسی کمک نگرفتم.

او درباره حضور انیمیشن «اکتسابات انتسابی» در جشنواره‌های بین‌المللی توضیح داد: قرار بود این کارها را مرکز انجام دهد و من هیچ‌ ایده‌ای نداشتم اما چون متاسفانه این اتفاق از طرف مرکز نیافتاد خودم دست به کار شدم. به نظر می‌آید مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی بیشتر تولید‌کننده است تا پخش‌کننده. هر چند که به عنوان فیلمساز سخت است که خودت این کار را برعهده بگیری.

شجاعی ادامه داد: پخش‌کنندگی روحیه متفاوتی می‌خواهد. در حال حاضر باید حواسم دائم به این باشد که اعلام کنم انیمیشنم کجاها پذیرفته شده و تازه زمانی که پذیرفته می‌شود ابتدای سختی است. چون هر جشنواره‌ای چیزهای متفاوتی از شما می‌خواهد.

او درباره تجربه ساخت «اکتسابات انتسابی» گفت: وقتی انیمیشنم در جشنواره انسی قبول شد با خودم فکر کردم اگر باردیگر در انسی قبول شوم برایم چه فرقی می‌کند؟! به همین دلیل است که یک سال و چند ماه است که انیمیشن دیگری را شروع نکرده‌ام. اما بعد به این نتیجه رسیدم با هر انیمیشنی که می‌سازیم بزرگ‌تر می‌شویم.

«جمشید؛ مرثیه‌ای بر یک اسطوره» را هشت سال پیش ساختم

انیمیشن «جمشید؛ مرثیه‌ای بر یک اسطوره» دومین انیمیشنی بود که در دومین «جلسات کارتون تهران» به نمایش درآمد. معین صمدی ضمن تشکر از برگزارکنندگان جلسه درباره حضور در حوزه انیمیشن گفت: از بچگی به سینما علاقه داشتم ولی هیچ‌وقت، حداقل تا دوران راهنمایی فکر نمی‌کردم که می‌شود انیمیشن را ساخت. اما فیلم‌هایی که دوست داشتم بسیار سخت بود. فیلم‌هایی مثل ای تی که در ایران ساخت آنها راحت نیست. تا این‌که با انیمیشن آشنا شدم و فهمیدم هر حرفی را می‌شود با انیمیشن زد. وارد هنرستان صدا و سیما شدم که فضای جالبی داشت. درس‌های ما بسیار خاص بود و اساتید خیلی خوبی داشتیم. کسانی که خودشان کارهای سینمایی کرده بودند. مثلا اصغر فرهادی به ما عروسک‌سازی درس می‌داد.

او ادامه داد: در آنجا فضایی وجود داشت که ما را به سمت حیطه‌ای که می‌توانستیم فعالیت کنیم راهنمایی می‌کرد. از سال دوم انیمیشن به کارهایمان اضافه شد و به مرکز صبا که تازه آن دوران راه‌اندازی شده بود رفتیم. آقای خرمیان که دیروز انیمیشنش در اینجا به نمایش در آمد هم در آنجا حضور داشت. اولین بار آقای خرمیان را در مرکز صبا دیدم و از من خواستند که در صبا کار کنم. همه کاری یاد گرفتم. وقتی وارد پروژه «ماردوش» شدم برای طراحی صحنه مجبور شدم در مورد شخصیت جمشید تحقیق کنم. اینجا بود که قلابی در من گیرافتاد و به شخصیت جمشید علاقه‌مند شدم.

صمدی با اشاره به این که بعد از ۱۵ سال فرصتی پیش آمد تا به درخواست مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی انیمیشنی براساس جمشید بسازد گفت: مرکز گسترش ده سال پیش طرحم را رد کردند اما من با بودجه‌ای نصف برآورد با آنها قرارداد بستم. شاید خودخواهی بود که فقط می‌خواستم به خاطر علاقه‌ام این کار را بسازم.

کارگردان «جمشید؛ مرثیه‌ای بر یک اسطوره»ادامه داد: از آنجا بود فراز شانیار وارد کار شد و همه از من می‌پرسیدند چرا فراز. چون فضای کارهای او بسیار متفاوت از چیزی بود که من می‌خواستم. اما در نهایت اتفاقی که باید بیافتد افتاد.

فراز شانیار درباره طراحی شخصیت‌ها گفت: دستم بسیار باز بود. در ابتدا شخصیت‌ها را رئال طراحی کردم. اما بعد مجبور شدم به سمت سادگی بیشتری بروم. به خاطر این پروژه مجبور شدم فضایم را تغییر دهم به این دلیل کلی نکات آموزنده جدید یاد گرفتم. کاملا به کارگردان اطمینان داشتم وسعی می کردم مطابق با خواسته ا جلو بروم.

صمدی درباره طراحی شخصیت جمشید گفت: همزان با طراحی شخصیت‌ها روی استوری رد کار می‌کردم. ابتدا شخصیت‌ها را با حجم کار کردم و آنها را به فراز دادم. شخصیت جمشید را نمی‌توانستم به غیر از سیلوئت به شکل دیگری ببینم. چون این شخصیت متعلق به دوران تاریخی است که بسیار مبهم است. بنابراین اصلا نمای کلوز آپ نداشتیم.

او عنوان کرد: این فیلم براساس تفکرات هشت سال پیش من ساخته شده است. شاید اگر امروز قرار بود که آن را بسازم به شکل دیگری می‌ساختمش.

هادى طبسى سرپرست انیماتورها درباره طراحی شخصیت‌ها گفت: این کار مرا به سال‌های قبل بازمی‌گرداند. این سیلوئت بودن انیمیت شخصیت‌ها را بسیار سخت می‌کرد. قرار بود تمام کار را خودم پیش ببرم اما چون مسافت بسیار بود و بعد وقفه‌ای پیش آمد مجبور شدم به پروژه‌های دیگری بپیوندم.

صمدی در تکمیل صحبت‌های طبسی گفت: آن زمان رئیس مرکز گسترش سینمایی مستند و تجربی عوض شد و از ما خواست تا برویم و درباره این پروژه توضیح دهیم. بعد از شش ماه دوباره پروژه را تایید کردند. سعی کردیم انیمیت شخصیت جمشید برای هادی باقی بماند تا دچار خلل نشویم اما با انیماتورهای دیگری مثل بهمن نظری، مهدی علیبیگی، مهرداد شاهوردی…. هم کار کردیم.

او ادامه داد: تا این‌که دوباره رئیس مرکز گسترش عوض شد و دوباره ما را برای توضیحات خواستند. مدیریت جدید مرکز واقعا با ما همراهی کرد. چون پروژه جمشید تبدیل به پروژه فرسایشی شده بود که هفت سال ساختش طول کشیده بود.

سعید قلى زاده کامپوزیت پروژه جمشید درباره همکاری اش با صمدی گفت:  اصلی ترین بخش تغییرات پشت سر هم بود. ما مجبور بودیم برگردیم از اول کارهایی را تغییر دهیم. برای این برف اسکریپتی در مایا نوشتم. حتی برای نوشتن اسم‌ها ابزار جدایی نوشتم.

صمدی با بیان این‌که می‌خواستیم کار جمع شود و تمام سعی‌مان را کردیم تا پایان یابد گفت: بازخوردهای متفاوتی در جشنواره از این انیمیشن داشتم که برایم جالب بود. اما در هیچ جشنواره معتبری جایزه نگرفتم. البته در جشنواره‌های داخلی جوایز خوبی کسب کردیم.

«جلسات کارتون تهران»  از ۲۶ تا ۲۸ شهریورماه در پلتفرم داربست برگزار می‌شود.

نوشته دومین شب «جلسات کارتون تهران» برگزار شد/ نمایش «اکتسابات انتسابی» و «جمشید» اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

به گزارش روابط عمومی استودیو هورخش، «جلسات کارتون تهران» با نمایش انیمیشن «ایکی» آغاز شد و سپس عوامل سازنده درباره روند تولید این انیمیشن با مخاطبان صحبت کردند. پرستو کاردگر، کارگردان «ایکی» ضمن تشکر از مخاطبان برای حضور در این جلسه گفت: انیمیشن «ایکی» اولین انیمیشن من است که آن را به عنوان پایان‌نامه دانشجویی دوره کارشناسی ارشدم در دانشگاه سوره ارائه کردم.

نمی‌دانستم در ایران انیمیشن تدریس می‌شود

او با اشاره به این‌که تا پیش از حضور در دوره کارشناسی ارشد انیمیشن هیچ سابقه‌ای در این زمینه نداشته است توضیح داد: در دوره کارشناسی رشته کامپیوتر خوانده بودم و اصلا نمی‌دانستم ما در دانشگاه‌های ایران رشته انیمیشن داریم و به خاطر علاقه‌ای که به انیمیشن داشتم می‌خواستم در خارج از کشور در این زمینه تحصیل کنم تا این‌که در سال ۹۱ بسیار اتفاقی با وبلاگ آقای گلپایگانی آشنا شدم و متوجه شدم در ایران هم انیمیشن تدریس می‌شود. تقریبا از دو ماه بعد آماده حضور در کنکور این رشته شدم.

کاردگر ادامه داد: قبل از ساخت انیمیشن، کارهای هنری مثل ساخت مجسمه و طراحی فیگور انجام می‌دادم اما انیمیشن کار نمی‌کردم. قصه نوشتن را بسیار دوست داشتم و داستان کوتاه می‌نوشتم.

«ایکی» به شخصیت خودم نزدیک‌تر است

او درباره این‌که چطور قصه «ایکی» را برای ساخت اولین انیمیشنش انتخاب کرد گفت: در ابتدا قصه دیگری داشتم اما چون پایان‌نامه دانشگاه حتما باید بیش از سه دقیقه باشد و قصه اولی که انتخاب کرده بودم تنها ۷۰ ثانیه بود، تصمیم گرفتم قصه بلندتری را انتخاب کنم.

کارگردان«ایکی» عنوان کرد: می‌خواستم برای کار اولم قصه‌ای را انتخاب کنم که شخصی‌تر باشد. «ایکی» به شخصیت خودم نزدیک‌تر بود.

انیمیشن«ایکی» پانزده میلیون تمام شد

کاردگر با بیان این‌که تمام هزینه‌های مالی پروژه را خودش تامین کرده توضیح داد: وقتی فیلم‌نامه «ایکی» را نوشتم، استادانم آقای رحمتی و سحرخیز واکنش‌های خوبی نشان دادند. بنابراین به این نتیجه رسیدم که «ایکی» ارزش ساخته شدن را دارد. در ابتدا می‌خواستم آن را به شیوه استاپ موشن بسازم، چون از قبل تجربه ساخت عروسک و دکور را داشتم. اما هزینه آن بسیار بالا می‌شد از طرف دیگر هیچ فضایی برای ساخت پروژه نداشتم و دانشگاه هم چنین فضایی را در اختیارم قرار نمی‌داد. بنابراین تصمیم گرفتم آن را به شکل دو بعدی بسازم چون از ابتدا هم علاقه‌ای به کارهای سه بعدی نداشتم. اما چون ممکن بود با کمی اشتباه شدن پرسپکتیو روبیک‌ها مشکلات بسیاری پیش بیاید، تصمیم گرفتیم آن را به شکل سه بعدی بسازیم و به شکل دو بعدی خروجی بگیریم. در کل انیمیشن شش دقیقه‌ای «ایکی» پانزده میلیون تمام شد.

طراحی پس‌زمینه انیمیشن ۹ ماه طول کشید

او با بیان این‌که بخش طراحی بک گراند (پس زمینه) بیش از ۹ ماه زمان برد گفت: استاد رحمتی از من خواستند که برای طراحی بک گراندهای متفاوت کارهای بیشتری ببینم. یکی از کارهایی که دیدم بازی Machinarium بود که خودم نمی‌توانم قضاوت کنم چقدر کارم به این بازی شبیه شده اما سعی کردم از نظر رنگ و پرداخت «ایکی» شبیه به این بازی باشد. اما کانسپت‌ها را نزدیک به جنس قصه کردم. از عکس‌های قدیمی نیویورک هم برای طراحی فضای شهر استفاده کردم.

جمال رحمتی درباره این‌که چرا طراحی بک گراند طولانی شده توضیح داد: در آن دوره درگیر نوشتن فیلم‌نامه انیمیشن سینمایی بودم و مو همزمان باید به پرستو کاردگر کمک می‌کردم بنابراین یک وقفه ایجاد شد.

در این بخش تصاویری که برای طراحی فضا از آنها الهام گرفته شده بود برای مخاطبان به نمایش در آمد و کاردگر توضیحاتی درباره آنها ارائه داد.

برای کاهش هزینه به سراغ سادگی رفتم

کارگردان «ایکی» ادامه داد: به دلیل این‌که طراحی شخصیت‌ها، بک گراند، هزینه مدل‌سازی و رندر به اندازی کافی گران بود ترجیح دادم در طراحی به سراغ سادگی برم. مثلا مجبور شدم از شخصیت‌ها به عنوان آدم‌های شهر هم استفاده کنم. هرچند که این اتفاق در نهایت به نفع کارم تمام شد و به پیش برد قصه که شباهت ظاهری آدم‌هاست کمک کرد.

محمود یعقوبی انیماتور«ایکی» درباره چگونگی طراحی شخصیت‌ها گفت: خوشبختانه تلگرام پل ارتباطی بین من و خانم کاردگر بود. چون ریل آماده نبود و کم کم آماده می‌شد از جعبه‌های ساده برای شناختن فضای کار استفاده می‌کردم و بعد آنها را برمبنای ریل می‌گذاشتم. در ابتدا شمایل ساده طراحی می‌کردم و بعد تایید کارگردان به کارم ادامه می‌دادم.

«ایکی» تجربه موفقی از تلفیق تکنیک دو بعدی و سه بعدی بود

امیر سحرخیز مشاور تولید با اشاره به این‌که انیمیشن«ایکی» یکی از اتفاقات خوبی بود که در دانشگاه سوره با دانشجویان این رشته افتاده است گفت: من از ابتدا در بخش فنی با ترکیب سه بعدی و دو بعدی موافق نبودم. چون به نظرم هیچ‌وقت این دو باهم ترکیب خوبی نمی‌شوند و یک‌دست از آب درنمی‌آیند. اما ما در این پروژه تکنیکال دایرکتوری داشتیم به اسم علیرضا اخباری که از ایران رفته است و او چندین بار تست زد و از رندری استفاده کرد که بیشتر ژاپنی‌ها برای مانگاهای خودشان از آن استفاده می‌کنند و نتیجه کار به این دلیل خوب شد.

او ادامه داد: ما فریم ریت خروجی را ۱۲ گرفتیم و نگذاشتیم حرکت دوربین به شکل نرمال یک فریمی اتفاق بیافتد. نتیجه کار برای خودم هم بسیار جذاب بود. تصورم این است که تکنیک سه بعدی به درد کارهای کوتاه نمی‌خورد اما در «ایکی» استفاده هوشمندانه‌ای از آن شد و در مجموع «ایکی» تجربه موفقی بود.

«ایکی» را از ابتدا کار دانشجویی ندیدم

کاردگر محدودیت‌ها را از چالش‌های دیگر تولید«ایکی» نام برد و گفت: به خاطر دانشگاه محدودیت زمانی داشتم و از طرف دیگر کارگردانی «ایکی» بسیار سخت بود. نمی‌توانستم حرکت دوربین در عمق داشته باشم. یا مثلا هیچ شخصیتی نمی‌توانست با بک گراند ارتباط داشته باشد. آنها نباید هیچ دری را باز می‌کردند و فقط در یک صحنه هست که ایکی مدادی را در دستش می‌گیرد و با آن می‌نویسد.

او تاکید کرد: اگر قرار باشد دوباره این انیمیشن را بسازم، تنها چیزی را که تغییر نمی‌دهم فیلم‌نامه است. اما در بقیه موارد حاضر هستم آن را با تکنیک‌ها و تغییرات دیگری تست کنم.

کاردگر با اشاره به این‌که از ابتدا به «ایکی» به عنوان کار دانشجویی نگاه نکرده است گفت: ساخت آن یک سال و نیم طول کشید. با این‌که برنامه‌ریزی‌هایی داشتم اما نتوانستم خودم را به دلیل شرایط با آن هماهنگ کنم.

روزی چند ساعت برای ارسال «ایکی» به جشنواره‌ها وقت می‌گذارم

کارگردان «ایکی» درباره حضور و موفقیت این انیمیشن در جشنواره‌های داخلی و خارجی توضیح داد: از فردای روی که نسخه نهایی کارم تمام شد آن را به جشنواره‌های مختلف فرستادم. اولین قدم برای ارسال انیمیشن این است که انیمیشنتان را در یکی از سایت‌های ویدیو مثل Vimo آپلود کنید و سپس در چند پلتفرمی که برای ارسال کار به جشنواره‌های مختلف وجود دارد مثل Film Free way انیمیشن‌تان را معرفی کنید. سپس باید تصمیم بگیرید کارتان را در چه جشنواره‌هایی شرکت دهید. بسیاری از انیمیشن‌سازان کارهایشان را در اختیار شرکت‌های پخش‌کننده می‌گذارند اما چون «ایکی» کار اولم بود دوست داشتم تمام مراحل آن را تجربه کنم. هرچند که پاسخگویی به ایمیل‌ها با این‌که در حال حاضر ۹ ماه از پخش انیمیشن گذشته روزی چند ساعت از وقتم را می‌گیرد.

ناخودآگاه در خلق آثار هنری تاثیرگذار است

رحمتی خطاب به دانشجویان انیمیشن گفت: بحثی را خانم کاردگر مطرح کرد، این‌که به او توصیه کردم قبل از شروع به ساخت انیمیشنش کارهای مختلفی را ببیند. باید توجه داشته باشید که فرایند خلق هر اثر هنری شامل خودآگاه و ناخودآگاه می‌شود. ممکن است فکر کنید کارهایی که می‌بینید به درد شما نمی‌خورد اما آنها در ذهن شما ته‌نشین می‌شوند. شاید شما حتی بعدها آنها را به خاطر نیاورید اما این اتفاق به معنی این نیست که تاثیرگذار نیستند. قطعا آنها تاثیرگذار هستند.

او ادامه داد: روزی که پرستو کاردگر تصمیم به ساخت انیمیشنش گرفت و فیل‌نامه‌اش را آورد به او گفتم انیمیشن«ایکی» موفق می‌شود و در دنیا می‌چرخد. با توجه به این‌که خودش اهل مطالعه است مطمئن بودم خروجی کار خوب می‌شود که شد.

پروژه دانشجویی را جدی بگیرید

سحرخیز یکی از دلایل موفقیت «ایکی» را نگاه کارگردانش دانست و گفت: پرستو کاردگر به پروژه پایان‌نامه‌اش به شکل پروژه سفارشی و پر اشک و آه نگاه نکرد. او ساخت «ایکی» را فرصتی برای تجربه دانست. شما با دیدن «ایکی» متوجه می شوید این فیلم را پرستو کاردگر ساخته است و هم سلایق او در این انیمیشن وجود دارد. او سینما و موسیقی را به خوبی می‌شناسد و فقط یک انیماتور نیست. این اتفاق مهمی است که بسیاری از دانشجویان انیمیشن فراموش می‌کنند. این‌که خودشان باشند و حتی برای پروژه دانشجویی وقتی صرف کنند تا کارهای بهتری را آماده کنند.

«ایکی» در جامعه‌اش متفاوت بود

کاردگر در خصوص سوال یکی از حاضران درباره معنی نام«ایکی» گفت: من زبان تدریس می‌کنم و جالب است که بسیاری از همکارانم هم اسم ایکی را نشنیده بودند. «ایکی» به معنی موجود زشت و نامانوس است. ایکی وصله‌ناجور جامعه‌اش بود. اتفاقی که شاید همه ما گاهی نسبت به خودمان تجربه‌اش کرده باشیم.

«سوزن‌بان» به نمایش درآمد

انیمیشن«سوزن‌بان» به کارگردانی مهدی خرمیان، انیمیشن بعدی بود که در نخستین شب «جلسات کارتون تهران» به نمایش درآمد. خرمیان ضمن تشکر از دست‌اندرکاران «جلسات کارتون تهران» گفت: حتی ما که در این حوزه فعالیت می‌کنیم کمتر پیش می‌آید بتوانیم کار همکارانمان را ببینیم و البته این موقعیت کمتر پیش می‌آید که کارهای کوتاه دیده شوند.

او درباره چگونگی حضور در عرصه انیمیشن گفت: از هنرستان به انیمیشن علاقه‌مند شدم و اولین انیمیشنم را سال ۶۵ ساختم. آن زمان تنها چهار هنرستان هنری در ایران بود. زمان جنگ بود و رشته‌های هنری جایگاهی نداشتند. من هم در شهرستان یزد بودم و درس می‌خواندم. در هنرستان‌هایی که وابسته به وزارت ارشاد و فرهنگ اسلامی بودند آموزش‌ها به شکل مبحثی بود. یعنی هر چهارهفته ما یک موضوع را مطالعه می‌کردیم. چهار هفته هم انیمیشن داشتیم که از آنجا به این هنر علاقه‌مند شدم و تصمیم گرفتم آن را ادامه دهم. بعد در دانشگاه صدا و سیما تحصل کردم و کم‌کم به کار حجم علاقه پیدا کردم. تقریبا از سال ۷۲ کار انیمیشن استاپ موشن و عروسکی انجام می‌دهم.

سال ۷۰ جایزه دوربین طلایی را گرفتم

خرمیان  درباره مهم‌ترین اتفاقی که منجر به ادامه راهش شد توضیح داد: سال ۷۰ بود که یکی از دروس دانشگاه را با استاد اردشیر کشاورز می‌گذراندم و برای این کلاس یک انیمیشن کوتاه خمیری به اسم«سبز رنگ دوستی» ساختم. آن زمان حتی هنوز کامپیوتر وارد ایران نشده بود و ما با نگاتیو کار می‌کردیم. بنابراین ساخت انیمیشن کار طاقت‌فرسایی بود. یکی از دوستان انجمن سینمای جوان خواست تا کاری را برای جشنواره‌ای در آلمان بفرستم و من «سبز رنگ دوستی» را فرستادم و جایزه دوربین طلایی را گرفتم که باعث شد انگیزه بیشتری پیدا کنم.

در این قسمت فیلمی از پشت صحنه ساخت انیمیشن «سوزن‌بان» پخش شد.

شعری از قیصر امی‌پور ایده«سوزن‌بان» شد

او درباره سوژه «سوزن‌بان» گفت: «سوزن‌بان» دغدغه شخصی بود که چند سالی ذهن مرا درگیر کرده بود. همیشه علاقه‌مند بودم در کاری از «قطار» استفاده کنم به نظرم عنصر دراماتیکی بود و آن را به شکل موجود زنده ای‌ می‌دیدم. تا این‌که به شعری از قیصر امین پور برخوردم: «قطار می‌رود/ تو می‌روی/ تمام ایستگاه می‌رود/ و من چقدر ساده‌ام که سال‌های سال به نرده‌ها‌ی ایستگاه رفته تیکه داده‌ام» این شعر را در اختیار آقای حضرت‌پور گذاشتم تا آن را تبدیل به فیلم‌نامه کند.

حضرت‌پور با اشاره به این‌که بیش از ده سال است که با مهدی خرمیان همکاری می‌کند گفت: من از خانواده راه‌آهنی می‌آیم یعنی پدربزرگ و عمو‌یم در راه‌آهن کار می‌کردند. وقتی فیلم‌نامه «سوزن‌بان» به من پیشنهاد شد با عمویم تماس گرفتم و از او جزئیاتی را درباره شغل سوزن‌بان‌ها پرسیدم. اما بحث اصلی این فیلم‌نامه انتظار بود. تمام تلاشم را کردم که این انتظار را کدگذاری کنم تا آقای خرمیان بتواند ترجمه بصری خوبی را ارائه کند. این انتظار به لحاظ تماتیک و درون مایه محل اتکای فیلمنامه بود.

برای استفاده از قطار «سوزن‌بان» یکی از دیوارهای دفتر را برداشتیم

خرمیان درباره شیوه ساخت قطار «سوزن‌بان»توضیح داد: طول این قطار سه متر و نیم بود که در اتاق‌های دفتر ما جا نمی‌شد و ما مجبور شدیم به خاطر آن یکی از دیوارها را برداریم. حدود ۳۵ متر هم ریل داشتیم. در واقع در ابتدا یک پرینتر سه بعدی خریدیم و مدل قطار را برایش طراحی کردیم و پرینت گرفتیم. این کار سختی‌های خودش را داشت. مثلا این‌که با قطار بزرگی در ارتباط بودیم که چرخ‌هایش به سختی می‌توانستند وزن آن را تحمل کنند.

او درباره وضعیت کنونی دکور گفت: دکور از بین رفت است. تجسم کنید من تاکنون سه هزار و پانصد دقیقه انیمیشن استاپ موشن ساختم. بنابراین دکورهای بسیاری تاکنون ساخته ام اما ۹۰ درصد دکورها را دور ریختیم. همیشه برایمان سخت است آنها را دور بریزیم اما توانایی نگه‌داری این دکورها را هم نداریم.

از استوری برد استفاده نمی‌کنم

خرمیان با اشاره به این‌که ساخت «سوزن‌بان» ۱۴ ماه طول کشید درباره استوری برد این انیمیشن عنوان کرد: مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی از ما حمایت کردند و هزینه‌ها را تقبل کردند. اما من فقط برای جلب کمک مالی مرکز استوری برد تهیه کردم. در واقع همه پلان‌ها و صحنه‌ها در ذهن من است. اصلا نمی‌توانم قبل از این که  داخل استودیو بروم به پلان فکر کنم. حتی شب قبل هم نمی‌دانم چه پلانی می‌خواهم بگریم. در لحظه تصمیم می‌گیرم میزانسن باید چطور باشد.

انیمیت شخصیت‌های استاپ موشن در لحظه اتفاق می‌افتد

حمید محمدی درباره انیمیت «سوزن‌بان» گفت: فرق انیمیت در کارهای سه بعدی با استاپ موشن در این است که باید همه چیز را در لحظه تصمیم بگیری. تایمینگ، بیت‌وین و یا هر چیزی را باید در لحظه دربیاوری. این‌که بدن عروسک چطور باشد، لباسش و عوامل دیگر صحنه. پلانی که شروع کردی را باید تا آخرش بروی. نمی‌توانی بگویی خسته شدم. چون اگر یک وقفه طولانی بیافتد دکور سرد و گرم می‌شود. ما از یونولیت،  ام دی اف و نوپان استفاده می‌کنیم نور که هست فضا گرم می‌شود و تغییرات اتفاق می‌افتد.

او ادامه داد: اگر فریم اول را به آخری کات بزنی اختلاف را متوجه می‌شوید اما وقتی پشت سر هم پیش می‌رود به قدری این تغییر نرم اتفاق می‌افتد که محسوس نمی‌شود. پیش آمده پلانی را ده صبح شروع کردیم و سه نصفه شب تمام کردیم. البته شخصیت ما پیرمرد منزوی و تنهایی بود که انیمیت چندانی نداشت.

مخاطبان نباید تفاوت ماکت را از فضای ساخته شده تشخیص می‌دادند

مهدی شرکت‌معصوم‌ مسئول جلوه‌های ویژه مهم‌ترین چالش جلوه‌های ویژه «سوزن‌بان» را محدودیت ماکت دانست و توضیح داد: ابعاد ماکت محدودیت داشت و تا جایی را پوشش می‌داد و برای بقیه کار فضایی باید ساخته می‌شد که به آن متصل شود. و بیننده نباید متوجه شود که کجا ماکت هست و کجا فضا ساخته شده. این اتفاق حرکت دوربین را هم سخت‌تر می‌کرد.

دستگاه موشن کپچر را خودمان ساختیم

خرمیان با اشاره به این‌که هنوز بعد از گذشت سی سال از ساخت انیمیشن لذت می‌برد درباره سوال یکی از حضار در خصوص دوربین عکاسی و دستگاهی که آن را حرکت می‌داد گفت: این دستگاه موشن کپچر را چهارسال پیش یکی از دوستان برایمان ساخت که قابلیت حرکت دارد و با موتور کار می‌کند. کسی هم به تازگی آن را با نرم افزار دراگون فرم هماهنگ کرده و با این نرم افزار می‌توانیم آن را کنترل کنیم. همین یک مدل در ایران ساخته شده و هزینه ساختش چهل میلیون تمام شده است.

نوشته نخستین دوره «جلسات کارتون تهران» آغاز به کار کرد/ نگاهی به چالش‌های ساخت انیمیشن‌های کوتاه ایرانی اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

برنامه نمایش انیمیشن‌ها:

روز یکشنبه ۲۶ شهریور

ساعت ۱۸ – انیمیشن کوتاه دانشجویی «ایکی» به کارگردانی پرستو کاردگر با حضور امیر سحرخیز مشاور تولید، جمال رحمتی استاد راهنما و محمود یعقوبی انیماتور بررسی می‌شود.

ساعت ۱۹ و ۴۵ دقیقه- انیمیشن کوتاه «سوزنبان» به کارگردانی مهدی خرمیان با حضور علی حضرت‌پور  نویسنده فیلمنامه، حمید محمدی انیماتور و مهدی شرکت معصوم مسئول جلوه های ویژه بررسی می‌شود.

روز دوشنبه ۲۷ شهریور

ساعت ۱۸ – انیمیشن کوتاه دانشجویی «اکتسابات انتسابی» به کارگردانی سمانه شجاعی با حضور امین کفاش‌زاده نویسنده بررسی می‌شود.

ساعت ۱۹ و ۴۵ دقیقه- انیمیشن کوتاه «جمشید؛ مرثیه‌ای بر یک اسطوره» به کارگردانی معین صمدی  با حضور هادى طبسى  لید انیماتور،‌ فراز شانیار  طراحى کانسپت، میلاد موحدى  موسیقى و سعید قلى زاده کامپوزیت / سى‌گى بررسی می‌شود.

روز سه شنبه ۲۸ شهریور

ساعت ۱۸- انیمیشن کوتاه دانشجویی «قایم موشک»  به کارگردانی محسن شکرطلب با حضور مونا یزدی بکگراند آرتیست بررسی می‌شود.

ساعت ۱۹ و ۴۵ دقیقه – انیمیشن کوتاه «پیشخدمت» به کارگردانی فرنوش عابدی با حضور مرتضى نیتى رندرمن و کامپوزیت آرتیست بررسی می‌شود.

معرفی انیمیشن‌ها:

انیمیشن کوتاه دانشجویی«ایکی» به کارگردانی و تهیه کنندگی پرستور کاردگر برنده تندیس زرین و دیپلم افتخار بهترین فیلمنامه بخش دانشجویی در دهمین دوسالانه بین المللی انیمیشن تهران، مداد طلایی و دیپلم افتخار بهترین انیمیشن کوتاه از جشنواره ۲D or Not 2D شهر سیاتل آمریکا، دیپلم افتخار رتبه سوم بهترین انیمیشن بخش دانشجویی از دوازدهمین سال برگزاری جشنواره Athens ANIMFEST – کشور یونان، برنده تندیس بهترین انیمیشن دانشجویی جشنواره We Like’ Em Short  ایالت اورگان ایالت متحده آمریکا، برنده دیپلم افتخار بهترین انیمیشن از جشنوارهThe Gold Reel Student Film Festival  دانشگا کارولینای شمالی ایالت متحد آمریکا، برنده بهترین کارگردانی از جشنوارهBollywood int’s Film Festival (Columbia- US)  کلمبیای ایالت متحده آمریکا، برنده بهترین انیمیشن از جشنوارهLondon Cinematic International Film Festival  کشور انگلستان، برنده تندیس و لوح افتخار بهترین انیمیشن کوتاه از جشنواره Visioni Corte Film Festival کشور ایتالیا، برنده لوح افتخار بهترین انیمیشن کوتاه از جشنواره Drunken Film Festival کشور انگلستان و برنده دیپلم افتخار بهترین انیمیشن دانشجویی از جشنواره Constantine’s Gold Coin Film Festival کشور صربستان است.

انیمیشن کوتاه «سوزنبان» به کارگردانی مهدی خرمیان و تهیه کنندگی مشترک خرمیان و مرکز گسترس سینمای مستند و تجربی برنده انیمیشن کوتاه «سوزنبان» به کارگردانی مهدی خرمیان برنده جایزه «آقای رُوسی» از جشنواره انیمیشن ایتالیا، تندیس نقره‌ای بهترین فیلم دوم از دهمین جشنواره بین المللی پویانمایی تهران، تندیس نقره‌ای بهترین جلوه‌های بصری و دیپلم افتخار و تندیس از سی و سومین جشنواره بین المللی فیلم کوتاه تهران است.

انیمیشن کوتاه دانشجویی «اکتسابات انتسابی» به کارگردانی سمانه شجاعی و تهیه کنندگی مشترک شجاعی و مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی تاکنون منتخب مجشنواره‌های دانشجویی «ونیز» ایتالیا، «انسی» فرانسه، «آتن» یونان، «ملبورن» استرالیا، «آنکا» اسلواکی، «کارگردانان جدید، فیلم‌های جدید» پرتغال، «‌SUPERTOON‌ «کرواسی، «لس‌آنجلس» و «فلوریدا» آمریکا بوده است.

انیمیشن کوتاه «جمشید؛ مرثیه‌ای بر یک اسطوره» به کارگردانی معین صمدی و تهیه کنندگی مشترک صمدی و مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی برنده تندیس برنزی و  تندیس طلایی بهترین فضاسازی به‌خاطر خلاقیت در ترکیب‌بندی و سبک بصری چشم‌نواز از دهمین جشنواره بین المللی پویانمایی تهران است.

انیمیشن کوتاه دانشجویی«قایم موشک» به کارگردانی  و تهیه کنندگی محسن شکرطلب تاکنون منتخب جشنواره هایی همچون جشنواره بین المللی فیلم انیمیشن انسی، دهمین جشنواره بین المللی پویانمایی تهران، جشنواره بین المللی فیلم نهال و جشنواره انیمیشن زاگرب بوده است.

انیمیشن کوتاه «پیشخدمت» به کارگردانی فرنوش عابدی و تهیه کنندگی مشترک عابدی و مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی برنده تندیس طلایی فیلم اول را به خاطر نگاه جسورانه در خلق فضای ذهنی هنرمندانه از دهمین جشنواره بین المللی پویانمایی تهران، بهترین فیلم جشنواره فیلم کوتاه تهران، جایزه بهترین فیلم انیمیشن جشنواره «الچه» اسپانیا، دیپلم افتخار بهترین انیمیشن از چهارمین جشنواره بین المللی فیلم‌های معناگرای «فرسکو» ارمنستان،  جایزه بهترین انیمیشن کوتاه بین المللی به انتخاب مخاطبان از سیزدهمین دوره جشنواره «فنتسپوا» در پورتو آلگره برزیل، جایزه دوم بهترین انیمیشن از جشنواره «بلک فیلم» سن فرانسیسکوی کالیفرنیای آمریکا ٢٠١٧، جایزه از بخش فیلم های ترسناک جشنواره Festival Internacional de Cine de Querétaro مکزیک، برنده بهترین انیمیشن جشنواره فیلم های ترسناک «سیلور اسکریم» کالیفرنیای آمریکا در سال ٢٠١٧، جایزه بهترین فیلم از مسابقه فیلم های کوتاه بخش بین الملل ششمین جشنواره فیلم شهر و جایزه بهترین انیمیشن کوتاه از جوایز فیلم مستقل لندن است.

«جلسات کارتون تهران» با هدف معرفی آثار برتر کوتاه انیمیشنی و در راستای آشنایی مخاطبان با مراحل تولید انیمیشن کوتاه از بیست و ششم تا بیست و هشتم شهریورماه به مدت سه روز از ساعت ۱۸ الی ۲۱ در پلتفرم داربست برگزار می‌شود.

علاقه‌مندان می‌توانند برای حضور در این جلسات به نشانی تهران، بزرگراه مدرس شمال، خیابان ظفر شرقی، کوچه ناجی، خیابان فرزان، خیابان نوربخش، بلوار مینا، پلاک ۴۲، پلتفرم داربست مراجعه کنند.

حضور در این جلسات برای کلیه علاقه‌مندان آزاد و رایگان است.

لینک دانلود: تیزر نخستین دوره «جلسات کارتون تهران»

نوشته ۶ انیمیشن کوتاه در نخستین دوره «جلسات کارتون تهران» + تیزر اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

«جلسات کارتون تهران» با هدف معرفی آثار برتر کوتاه انیمیشنی و در راستای آشنایی مخاطبان با مراحل تولید انیمیشن کوتاه از بیست و ششم تا بیست و هشتم شهریورماه به مدت سه روز از ساعت ۱۸ الی ۲۱ در پلتفرم داربست برگزار می‌شود.

علاقه‌مندان می‌توانند برای حضور در این جلسات به نشانی تهران، بزرگراه مدرس شمال، خیابان ظفر شرقی، کوچه ناجی، خیابان فرزان، خیابان نوربخش، بلوار مینا، پلاک ۴۲، پلتفرم داربست مراجعه کنند.

حضور در این جلسات برای کلیه علاقه‌مندان آزاد و بلامانع است.

نوشته آشنایی با روند تولید انیمیشن‌های کوتاه در «جلسات کارتون تهران» اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.