ستارگان هالیوودی نظیر مارک رافلو، جولیان مور، ریچل مک‌آدامز، ادوارد نورتون، واکین فینیکس و ۲۰۰ فیلم‌ساز دیگر شامل آدام مک‌کی و کت کویرو نامه سرگشاده‌ای خطاب به رئیس جشنواره بین‌المللی فیلم تورنتو، کمرون بیلی ارسال کرده و در این نامه با اشاره به این که رویال بانک کانادا (آر‌بی‌سی) «توانمندکننده پیشروی استخراج سوخت‌های فسیلی در مقیاس جهانی» است، و این که آن‌ها «در حوزه تسهیل‌گری بی‌رویه پروژه‌ها» در زمین‌های بومی بدون رضایت ساکنان آن فعالیت می‌کنند، دیگر اسپانسر اصلی این جشنواره را مورد نکوهش شدید قرار دادند.

همچنین در این نامه که به معرض دید همگان رسید، این بانک به بی‌اعتنایی نسبت به رهبران کشورهای آسیب‌دیده و همچنین رهبران سیاه‌پوست، بومی و دیگر مردم رنگین‌پوست متهم شده است.

جشنواره فیلم تورنتو مشتاقانه از بومی‌ها و آمریکایی‌های اصیل حمایت می‌کند. بیلی پیش از هر اکران، بر روی سکو و در ویدئویی که پیش از نمایش هر فیلم پخش می‌شود، با اشاره به این که این جشنواره در حال برگزاری در محل زندگی آمریکایی‌های بومی است، به آن‌ها ادای احترام می‌کند.

معاون روابط عمومی و ارتباطات جشنواره تورنتو، جودی لانگ اظهار داشت: «ما از اعضای جامعه فیلم‌سازی‌مان بابت این اطلاع‌رسانی قدردانی می‌کنیم.» «ما به پایداری زیست محیطی متعهد بوده و اهمیت پرداختن فوری به تغییرات اقلیمی را درک می‌کنیم. ما در حال مذاکره با آر‌بی‌سی هستیم و از پذیرا بودن آن‌ها برای مشارکت در گفتگو برای گام اول استقبال می‌کنیم.»

آر‌بی‌سی در ادامه در بیانیه‌ای گفت: «ما نیز از این فرصت گفتگو با جامعه فیلم‌سازی استقبال می‌کنیم.»

مقامات بانک اظهار داشتند: «زمانی که بحث تغییرات اقلیمی مطرح می‌شود، ما عمیقاً باور داریم که باید سریعاً دست به کار شد و اقدامات موثری را صورت داد.» «ما با هدف شناسایی فرصت‌ها در جهت تحقیق بخشیدن به این اهداف مشترک، همکاری پویایی با مشتریان و شرکای خود داریم. ما همچنین در تلاش برای ایجاد تعامل با جوامع بومی هستیم تا اهداف هنجارسازی، روابط خود را پیش ببریم. ما همچنین قدردان نگرانی اعضای جامعه فیلم‌سازی نسبت به تغییرات اقلیمی مطرح شده هستیم، و از فرصت گفتگو استقبال می‌کنیم.»

آن‌ها همچنین اضافه کردند که از همکاری با جشنواره فیلم تورنتو مفتخر هستند.

این نامه را اِلزا کپهارت فیلم‌ساز (نویسنده – کارگردان؛ «اسلاکس») و خوزه لوئیس گوتیرز ترتیب دادند.

کپهارت اظهار داشت: «فیلم‌سازان حرف خود را زده‌اند: ما نمی‌خواهیم در صنعت‌مان اثری از نفت و گاز باشد. حالا جشنواره باید میان اسپانسر دردسرآفرین خود و جامعه‌اش یکی را انتخاب کند.»

رئیس ناموکس، که ریاست منطقه Wet’suwet’en را به ارث برده اظهار داشت: «جشنواره از فیلم‌های جامعه‌آگاه تجلیل کرده و فیلم‌سازان بومی را ارج می‌نهد. این نکته حائز اهمیتی است، اما در میان همکاری با فاجعه‌بارترین مجرمان حوزه مسائل اجتماعی در کانادا، به راحتی می‌توان به این ناسازگاری پی برد.» خطوط لوله‌های گاز تحت حمایت رویال بانک آسیب جدی‌ای به زمین‌های ناموکس وارد کرده‌اند، و مردم ساکن در این منطقه به دلیل مقاومت در برابر این اتفاق با شدیدترین خشونت‌ها از طرف پلیس مواجه شده‌اند و همین امر خشم سازمان ملل را نیز برانگیخته است.

استودیو غیرانتفاعی یِلودات آدام مک‌کی نیز طی بیانیه‌ای در فضای مجازی حمایت خود را از این نامه را اعلام کرد.

این نامه در ذیل آورده شده است.

جناب آقای بیلی،
ما، امضاکنندگان این نامه، فیلم‌سازانی از کانادا و خارج از کشور هستیم، که نگرانی مشترکی نسبت به حقوق بشر و بحران روزافزون اقلیمی داریم.

از طریق پیگیری خبرها در سال گذشته، مجموعه‌ای از حقایق آزاردهنده‌ای در مورد اسپانسر اصلی جشنواره فیلم تورنتو، رویال بانک کانادا، توجه ما را به خودش جلب کرده، و احتمالاً شما نیز به این موارد آگاه باشید:

۱. رویال بانک کانادا (آر‌بی‌سی) یکی از آلوده‌کننده‌ترین شرکت‌های کشور با توجه به انتشارات گسترده کربن دی‌اکسید است. یکی از توامندسازهای پیشرو استخراج سوخت فسیلی در مقیاس جهانی، و به معنای واقعی کلمه بزرگترین آن در سال ۲۰۲۲ است.

۲. این بانک بیانیه‌های فراوانی را منتشر کرد که در آن‌ها مدعی حمایت از دلایل مبارزه با تغییرات اقلیمی بود، که البته نهایتاً به دلیل گمراه کردن مشتریانش با تحقیقات فدرال مواجه شد.

۳. چندین سازمان بومی و بی‌آی‌پی‌او‌سی (سازمان سیاه‌پوستان، بومیان و دیگر رنگین‌پوستان) این بانک را به توامندسازی بی‌رویه پروژه‌هایی در زمین‌های‌شان محکوم کرده‌اند، و آن‌ها مطرح داشته‌اند که در طی این پروژه‌ها به حقوق اساسی‌شان بی‌احترامی شده است.

۴. عکس‌العمل بانک به اظهارات این سازمان‌ها توهین‌آمیز بوده، و همزمان مقامات ارشد ملل بومی از حضور در مجمع عمومی سالیانه این بانک علیرغم نامه‌نگاری‌ها منع شده‌اند. و پس از جمع‌آوری هزاران امضاء نسبت به این بی‌احترامی، مقامات بانک کمترین عکس‌العملی داشته‌اند.

ما باور داریم که این افشاگری‌های نگران‌کننده، رویال بانک کانادا را به اسپانسر تاسف‌آوری برای بزرگترین رویداد صنعت سینمایی کانادا تبدیل می‌کند.

اگر قصد داریم که نقش موثری در مواجهه با بحران اقلیمی ایفاء کنیم و با مردمان بومی متحد باشیم، نمی‌توانیم از نقش صنعتمان در شکل‌گیری فرهنگ چشم‌پوشی کنیم. ما نمی‌توانیم با چشم‌پوشی از تداوم همکاری آر‌بی‌سی با صنعت سینمای کانادا به عنوان شریک اصلی، آن را به طور غیر مستقیم تایید کنیم.

اصول ما به عنوان فیلم‌سازان و فعالان صنعت، ما را ملزم می‌دارد تا تصمیمات شجاعانه‌ای را اتخاذ کنیم. همزمان که آر‌بی‌سی به تحقیر کردن و نادیده گرفتن گروه‌های بی‌آی‌پی‌او‌سی و جامعه مدنی ادامه می‌دهد، ما در کجا خواهیم ایستاد؟

بنا بر این تا وقتی که آر‌بی‌سی به توامندسازی پروژه‌های سوخت‌های فسیلی ادامه داده و جوامع محرومی بر سر پروژه‌های فوق‌الذکر (که در زمین‌های‌شان در حال اجراست) با این بانک مبارزه کنند، انتخاب ما هم‌بستگی با این جوامع است. ما به نتیجه غیر قابل انکاری دست پیدا کرده‌ایم: آر‌بی‌سی اسپانسر شایسته‌ای برای جشنواره فیلم تورنتو نیست.

بنا بر این ما از مسئولان جشنواره تقاضا داریم تا در سال آتی روابط خود را با آن‌ها قطع کنند.

با وجود بالای ۱۰۰ اسپانسر و درآمد ۴۵ میلیون دلاری، جشنوار فیلم تورنتو حتی با وجود قطع همکاری با بل کانادا می‌تواند به راحتی سرمایه‌گذاری ۱ میلیون دلاری آر‌بی‌سی را با اسپانسر قابل‌تری جایگزین کند. در حقیقت، با وجود تغییرات رسمی به وجود آمده در ساختار حمایت مالی، فرصتی فراهم شده تا از پول سوخت‌های فسیلی چشم‌پوشی شود.

ما کاملاً متوجهیم که پول آر‌بی‌سی، منبع مالی مهمی برای فیلم‌سازان است. ما باید منابع مالی ارزشمندتری پیدا کنیم، و جشنواره فیلم تورنتو با قدرت نمادین خود، مکان بسیار خوبی برای شروع کنار گذاشتن پول آر‌بی‌سی و تکیه صنعت به آن است.

در صورتی که آر‌بی‌سی سیاست‌های اصلاح‌شده‌ای را اتخاذ کرده که تضمین کنند سرمایه آن خرج پروژه‌هایی می‌شود که در آن از بومیان حمایت شده و به حقوق آن‌ها احترام گذاشته می‌شود و اقدامات قاطعی در حوزه آب و هوایی و کاهش انتشارات کربن دی‌اکسید صورت دهند، ما از درخواست خود تجدید نظر می‌کنیم. اما از آنجایی که تمام شواهد حاکی از آن است که بانک مصمم بوده تا دقیقاً برعکس عوامل فوق‌الذکر عمل کند، باور داریم که زمان آن رسیده که آر‌بی‌سی را از پرده نمایش پایین بکشیم.

نوشته اعتراض ستاره‌های هالیوود به جشنواره تورنتنو اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

«جولیان مور»؛ بازیگر آمریکایی، ریاست هیئت داوران بین‌المللی مسابقه هفتاد و نهمین جشنواره بین‌المللی فیلم ونیز (که در تاریخ ۳۱ آگوست تا ۱۰ سپتامبر / ۹ شهریور الی ۱۹ شهریور برگزار می‌شود) را بر عهده خواهد داشت که بنا دارد به کمک اعضای هیئت داوران، شیر طلایی بهترین فیلم و سایر جوایز رسمی را اهدا کند.

«جولیان مور» برنده جایزه اسکار برای فیلم «آلیس آرام» (Still Alice) -به نویسندگی و کارگردانی مشترک «ریچارد گلتزر» و «واش وستمورلند»، محصول سال ۲۰۱۴،- شده است و در هفتاد و دومین مراسم گلدن گلوب نیز برای این فیلم جایزه دریافت کرد. وی به گستردگی و تعدد کار در سینما و تلویزیون مشهور است.  او اولین زن آمریکایی است که برنده جوایز برتر بازیگری شده است. «مور» در سال ۲۰۰۲ برای فیلم سینمایی «ساعت‌ها» (The Hours) ساخته «مایکل کانینگهام» جایزه جشنواره برلین را دریافت کرد. در جشنواره ونیز همان سال برنده جایزه بهترین بازیگر نقش اول زن برای بازی در فیلم سینمایی «دور از بهشت» (Far from Heaven) به کارگردانی «تاد هینز» شد و در سال ۲۰۱۴، برای ایفای نقش در فیلم سینمایی «نقشه‌های ستارگان» (Maps to the Stars) به کارگردانی «دیوید کراننبرگ» جایزه بهترین بازیگر زن در جشنواره کن را دریافت کرد. (لیلا حاتمی نیز در آن سال یکی از داوران جشنواره کن بود.)

*اعضای هیئت داوران مسابقه بین الملل در هفتاد و نهمین جشنواره فیلم ونیز با ریاست «جولیان مور» به شرح زیر است:

«ماریانو کوهن» (Mariano Cohn) از کشور آرژانتین؛ کارگردان، فیلمنامه نویس و تهیه کننده

«لئوناردو دی‌کوستانزو» (Leonardo Di Costanzo) از کشور ایتالیا؛ کارگردان و فیلمنامه نویس

«آدری دیوان» (Audrey Diwan) از کشور فرانسه؛ کارگردان

«لیلا حاتمی» از کشور ایران؛ بازیگر

«کازوئو ایشی گورو» (Kazuo Ishiguro) از کشور ژاپن-بریتانیای کبیر؛ نویسنده و فیلمنامه نویس

«رودریگو سوروگوین» (Rodrigo Sorogoyen) از کشور اسپانیا؛ کارگردان، فیلمنامه نویس و تهیه کننده

انتخاب اعضای هیئت داوران، تصمیمی بود که به پیشنهاد «آلبرتو باربرا» (Alberto Barbera)؛ مدیر هنری جشنواره ونیز و توسط هیئت مدیره این جشنواره گرفته شد.

*هیئت داوران ونیز ۷۹، جوایز رسمی زیر را به فیلم‌های بلند مسابقه اهدا می‌کند:

شیر طلایی – بهترین فیلم

شیر نقره‌ای – جایزه بزرگ هیئت داوران

شیر نقره‌ای – بهترین کارگردانی

جام ولپی برای بهترین بازیگر زن

جام ولپی برای بهترین بازیگر مرد

جایزه ویژه هیئت داوران

جایزه بهترین فیلمنامه

جایزه «مارچلو ماسترویانی» برای بهترین بازیگر یا بازیگر جوان نوظهور

*بیوگرافی اعضای هیئت داوران

«جولیان مور» بازیگر آمریکایی است که اخیراً با بازی در فیلم سینمایی «وقتی که نجات جهان را تمام کردی» (When You Finish Saving The World) محصول کمپانی A24 در سال ۲۰۲۲، به کارگردانی «جسی آیزنبرگ» در جشنواره فیلم «ساندنس» حضور داشت. «مور» در سال ۲۰۲۱، در سریال «داستان لیزی» (Lisey’s Story) محصول شرکت اپل که براساس رمان «استیون کینگ» و «ایوان هنسن» ساخته شده بود، در مقابل «بن پلت» بازی کرد.

«جولیان مور» در بیش از ۷۰ فیلم حرفه‌ای از جمله فیلم‌های سینمایی «گلوریا بل» (Gloria Bell)  محصول سال ۲۰۱۸ ساخته «سباستین للیو»، «گلوریا» (The Glorias) به کارگردانی جولی تایمور در سال ۲۰۲۰، «بعد از عروسی» (After the Wedding) ساخته «بارت فرویندلیش» در سال ۲۰۱۹، «کینگزمن: محفل طلایی» (Kingsman: The Golden Circle) محصول سال ۲۰۱۷ و ساخته «متیو وان»، «بازی‌های گرسنگی: زاغ مقلد – بخش ۱ و ۲» (Hunger Games: Mockingjay 1 & 2 ) محصول سال‌های ۲۰۱۴ و ۲۰۱۵ به کارگردانی «فرانسیس لارنس»، «دیوانه‌وار، احمقانه، عشق» (Crazy, Stupid, Love) محصول سال ۲۰۱۱ و به کارگردانی «گلن فیکارا» و «جان ریکوئا»، کمدی-درام «بچه‌ها حالشان خوب است» (The Kids Are All Right) ساخته «لیسا چولودنکو» در سال ۲۰۱۰، درام «یک مرد مجرد» (A Single Man) به کارگردانی «تام فورد» محصول سال ۲۰۰۹ و «لبوفسکی بزرگ» (The Big Lebowski) به کارگردانی «برادران کوئن» در سال ۱۹۹۸، ایفای تقش کرده است.

«ماریانو کوهن»؛ کارگردان، فیلمنامه نویس و تهیه کننده آرژانتینی است. او ده فیلم بلند از جمله «مرد همسایه» (The Man Next Door) محصول سال ۲۰۱۲، «شهروند ممتاز» (The Distinguished Citizen) محصول سال ۲۰۱۶ و «۴ در ۴» محصول سال ۲۰۱۹ را ساخته که در مهم‌ترین جشنواره‌های سینمایی جهان به نمایش درآمده‌اند و جوایز بین المللی متعددی را دریافت کرده‌اند. آخرین فیلم او «مسابقه رسمی» (Official Competition) با بازی «پنه لوپه کروز»، «آنتونیو باندراس» و «اسکار مارتینز» است که سال گذشته در جشنواره فیلم ونیز به نمایش درآمد.

«لئوناردو دی‌کوستانزو»؛ کارگردان و فیلمنامه‌نویس ایتالیایی است که در سال ۲۰۱۳ برنده جایزه «دیوید دی دوناتلو» (مجموع جوایزی است که به آثار سینمایی در ۲۶ رشته توسط آکادمی فیلم ایتالیا اهدا می‌شود)، به عنوان بهترین کارگردان برای فیلم «فاصله زمانی» (The Interval) محصول سال ۲۰۱۲ شد که در همان سال در جشنواره ونیز نمایش داده شد. «دی‌کوستانزو» در سال ۲۰۱۳ یکی از داوران بهش «افق‌ها» در جشنواره ونیز بود.

«قفس درونی» (The Inner Cage) محصول سال ۲۰۲۱، آخرین فیلم او، در جشنواره ونیز و در بخش خارج از مسابقه به نمایش درآمد و برنده جایزه «دیوید دی دوناتلو» برای بهترین فیلمنامه و بهترین بازیگر نقش اول مرد برای بازی «سیلویو اورلاندو» شد.

«آدری دیوان»؛ فیلمساز و نویسنده فرانسوی است که به دلیل همکاری با «سدریک خیمنز»، «ژیل للوش» و «والری دونزلی» شناخته شده است. وی اولین کارگردانی فیلم بلند خود را با فیلم سینمایی «اما تو دیوانه ای» (Mais vous êtes fous) و با بازی «سلین سالت» و «پیو مارمائی» در کارنامه‌اش ثبت کرده است. البته آخرین فیلم او، با عنوان «اتفاق می‌افتد» (Happening) برنده شیر طلایی ونیز در سال ۲۰۲۱ شد.

«لیلا حاتمی»؛ بازیگر ایرانی است که با فیلم سینمایی «جدایی» (جدایی نادر از سیمین) به کارگردانی اصغر فرهادی به شهرت بین‌المللی دست یافت و خرس نقره‌ای در جشنواره برلین سال ۲۰۱۱ را از آن خود کرد. پس از آن با بازی در فیلم «پله آخر»، جایزه بهترین بازیگر زن را از جشنواره فیلم «کارلووی واری» در سال ۲۰۱۲ دریافت کرد. در سال ۲۰۱۴ نیز یکی از اعضای هیئت داوران جشنواره فیلم «کن» بود.

«کازوئو ایشی گورو»؛ رمان‌نویس و فیلم‌نامه‌نویس ژاپنی، برنده جایزه نوبل ادبیات در سال ۲۰۱۷ است. او در سال ۱۹۵۴ در ناکازاکی ژاپن به دنیا آمد و در سن پنج سالگی به همراه والدینش به کشور انگلیس نقل مکان کرد. کتاب‌های او که به بیش از پنجاه زبان ترجمه شده‌اند، جوایز و افتخارات زیادی را برای او در سراسر جهان به ارمغان آورده‌اند.

دو فیلم «بازمانده روز» (The Remains of the Day) به کارگردانی «جیمز آیوری» و فیلم سینمایی «هرگز رهایم نکن» (Never Let Me Go) ساخته «مارک رومنک» از آثار این نویسنده اقتباس شده اند و هر دو جز پرفروش‌ترین فیلم‌های اقتباسی بوده‌اند.

«رودریگو سوروگوین»؛ کارگردان، فیلمنامه نویس و تهیه کننده اسپانیایی است که فیلم کوتاه او در سال ۲۰۱۹ نامزد جایزه اسکار شد. در سال ۲۰۱۹ فیلم بلند او با عنوان «پادشاهی» (Il regno) برنده هفت جایزه «گویا» (جایزه ملی و معتبرترین جایزه سینمایی کشور اسپانیا است.) شد. در همان سال دومین فیلم بلند خود را با عنوان «مادر» (Madre) را در بخش «افق‌ها» جشنواره ونیز نمایش داد و «مارتا نیتو» برای بازی در این فیلم برنده جایزه بهترین زن شد.

نوشته از جولیان مور تا لیلا حاتمی اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.