اصغر سمسارزاده، مریم پیوندحیدری، فرزاد برهمن و اسماعیل خلج بازیگرانی هستند که در این نمایش به ایفای نقش می‌پردازند.

رحمت امینی، کارگردان و مدرس تئاتر به عنوان مشاور پروژه این گروه نمایشی را همراهی می‌کند.

علیرضا گیلوری و میلاد اسکندری نیز تهیه‌کنندگی این پروژه نمایشی را برعهده دارند.

«دوستان با محبت» روایت سه رفیق قدیمی تئاتر است که سال‌ها پس از درگذشت یکی از آن‌ها، دخترِ او تصمیم می‌گیرد آخرین نوشته‌ پدرش را با همکاری دو دوست بازمانده‌اش بر صحنه زنده کند.

جزئیات بلیت‌فروشی این اثر به ‌زودی اطلاع‌رسانی خواهد شد.

نوشته بازیگران نمایش «دوستان با محبت» معرفی شدند اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

«دوستان با محبت» روایت سه رفیق قدیمی تئاتر است که سال‌ها پس از درگذشت یکی از آن‌ها، دخترِ او تصمیم می‌گیرد آخرین نوشته‌ پدرش را با همکاری دو دوست بازمانده‌اش بر صحنه زنده کند.

این اثر، سفری احساسی و نوستالژیک میان خاطره، رفاقت و بازگشت به صحنه‌ است؛ بازگشتی به عشق نخستین، یعنی تئاتر.

اسماعیل خلج،  «دوستان با محبت» را پس از نمایش «جمعه کشی» که  نزدیک به هفت سال از اجرای آن در پردیس تئاتر شهرزاد می‌گذرد، روی صحنه خواهد برد.

بازیگران و عوامل این نمایش به زودی معرفی خواهند شد.

نوشته اسماعیل خلج با متنی از حمید جبلی به صحنه می‌آید اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

هر هفته چهره‌هایی از دل سینما، موسیقی و هنر سر برمی‌آورند که با حضورشان جریان خبری هفته را شکل می‌دهند. این هفته، روایت ما به سراغ پنج چهره‌ای می‌رود که در قاب تصویر، صدای روایت یا متن ماجراهاشان، از دیگران بیشتر دیده و شنیده شدند. روایت این پنج چهره، فقط از جنس دیده‌شدن نبود، بلکه گاه طعم تلخ خداحافظی داشت، گاه از جنس بازگشت بود، گاه سوال‌هایی درباره داوری و عدالت را بالا آورد، و گاه نوایی بود از جنوب که با غم و قصه هم‌نوا شد.

علی نصیریان؛ طنین خداحافظی یک استاد

در هفته‌ای که گذشت، جمله‌ای ساده اما پُر معنا، فضای فرهنگی و هنری ایران را تحت تأثیر قرار داد: «دلم می‌خواهد بازی کنم، اما جسمم دیگر یاری نمی‌کند.» این جمله از زبان استاد علی نصیریان، در گفت‌وگو با مژده لواسانی در برنامه «درجه یک»، نه فقط یک پاسخ ساده، که به نوعی خداحافظی یک اسطوره تعبیر شد.

نصیریان، بازیگری است که کارنامه‌اش با نقش‌های فاخر و بی‌ادعا گره خورده. استادی که هیچ‌گاه به سابقه‌اش تکیه نکرد، و هر نقش را با تمام توان اجرا کرد، چه نقش‌های بزرگ و چه حضورهای کوتاه اما درخشان. اما این‌بار، او صادقانه از ناتوانی جسمی‌اش گفت؛ صداقتی که شاید برای نسل جدید هنرمندان، یک درس بزرگ باشد.

او فقط یک بازیگر نیست. خاطراتش، حرف‌ها و نوشته‌هایش، بخشی از حافظه زنده تاریخ هنر این سرزمین‌اند. کتاب خاطراتی که سال گذشته از او منتشر شد، سرشار از روایت‌هایی است که کمتر شنیده‌ایم؛ روایت‌هایی از تئاتر قبل از انقلاب، روزهای سخت بعد از آن، و مسیر تحول فرهنگ. حالا و با این حرف‌ها، انگار یک نسل، یک دوره، دارد از صحنه کنار می‌رود. نه با هیاهو، که با وقار. و این شاید تلخ‌ترین شکل وداع باشد.

صابر ابر؛ روایتی میان کنکل و تاسیان

صابر ابر این هفته به شکل ویژه‌ای در مرکز توجه بود؛ با تیزر سریال «کنکل» که قرار است از پلت فرم تازه تاسیس استارنت پخش شود، و با حضوری متفاوت در سریال «تاسیان» تینا پاکروان. دو چهره، دو نقش، و دو روایت از بازیگری که همیشه راه خودش را رفته؛ گاه در دل سینمای هنری، گاه روی صحنه تئاتر، و حالا در روایت‌های پررنگ تلویزیون خانگی.

در کنکل، او در کنار چهره‌هایی چون مهدی پاکدل، هانیه توسلی و ستاره پسیانی ظاهر شده، اما تصویری که از ابر در «تاسیان» دیدیم، او را در نقشی به‌عنوان یک مأمور ساواک، به چشم آورد. تصویری کمتر دیده‌شده از ابر که او را از نقش‌های شاعرانه قبلی‌اش فاصله می‌دهد.

اما ماجرای ابر فقط به اینجا ختم نمی‌شود. او در هفته‌های اخیر، ویدیوهایی از مجموعه مستند «تا هفت خانه آن‌ورتر» منتشر کرده؛ پروژه‌ای شخصی که سال ۹۶ ضبط شده و حالا در یوتیوب منتشر می‌شود. مستندی پانزده قسمتی با معاشرت ابر با مادربزرگ‌های ایرانی، همراه با غذا، داستان و عشق. حرکتی کاملاً شخصی و متفاوت که بار دیگر چهره انسانی و گرم او را به نمایش گذاشته است.

ابر مسیری متفاوت دارد. نه صرفاً بازیگر است، نه صرفاً هنرمند. او روایت‌گر است، چه در تصویر، چه در کلمه. و این هفته، یکی از پررنگ‌ترین هفته‌های حضورش بود.

احسان عبدی‌پور؛ کوچه‌ای میان شور و شروه

نام احسان عبدی‌پور این هفته بارها شنیده شد؛ از جشنواره «کوچه» در بوشهر تا حادثه بندر شهید رجایی. او، روایت‌گر جنوب است؛ کسی که قصه را نه فقط تعریف، که زندگی می‌کند. جشنواره کوچه، با محوریت موسیقی و شعر جنوبی، به همت عبدی‌پور و دوستانش راه افتاد تا صداهایی شنیده شوند که اغلب در حاشیه مانده‌اند. عبدی‌پور در توضیح اهداف مالی این فستیوال گفت: «اگر عایدی‌ای باشد، صرف تهیه کیف و کتاب برای بچه‌های نِدار بوشهر و آزادی زندانیان جرایم غیر عمد خواهد شد.»

اما همه‌چیز طبق نقشه پیش نرفت. حادثه دلخراش بندرعباس، فضای شاد و مردمی فستیوال را به فضایی سوگوار تبدیل کرد. عبدی‌پور، خودش دمام به دست گرفت و با شروه‌خوانی و اندوه، کوچه را به نوای همدردی بدل کرد. «جنوب خونه‌ایه با یه نخلی وسطش، یه کُناری گوشه‌ش، یه قایقِ کهنه‌ای کُنجش. یه اتاقیش اهوازه، یکیش بوشهره، یه بزرگ و پهن و قشنگیش بندرعباسه. خونه‌ای که یه چیشش گریه‌س، دیگه دست ‌و نی و نای نداره….»؛ این نوشته او، بیشتر از هر بیانیه‌ای، احساسات مردمی را منتقل کرد.

او حالا دیگر صرفاً یک فیلم‌ساز یا نویسنده نیست؛ صدایی است از دل جنوب. کسی که با لهجه‌اش، با نثر و گفتارش، جنوب را در ذهن‌ها زنده نگه می‌دارد. عبدی‌پور نشان داد حتی جشن هم می‌تواند به روایتی از همدلی و درد بدل شود، اگر راوی‌اش بلد باشد با دل حرف بزند.

مریلا زارعی؛ یک جایزه، چند روایت

نام مریلا زارعی این هفته به بهانه‌ای غیرمنتظره مطرح شد. نه برای بازی تازه‌اش، که به خاطر گفته‌های عزت‌الله ضرغامی، داور جشنواره فجر امسال. ضرغامی در برنامه «هفت» گفت: «من رأی داوران را درباره مریلا زارعی تغییر دادم، چون حفظ شأن او مهم بود.» این جمله، زارعی را به مرکز یک بحث مهم درباره عدالت در داوری‌ها برد. البته ضرغامی توضیح نداد که با چه استدلالی اهدای دیپلم افتخار بازیگری به مریلا زارعی برای فیلم «موسی» را دون شأن این بازیگر می‌دانسته و چطور توانسته باقی اعضای هیأت داوران را مجاب کند اما حالا می‌دانیم که در ویترین جوایز پایانی فجر چهل‌وسوم، یک جایزه صرفا با سلیقه عزت‌اله ضرغامی، از ترکیب جوایز حذف شده است!

زارعی در «موسی کلیم‌الله» نقش مادر موسی را بازی کرد؛ نقشی عاطفی، پیچیده و درخشان. ضرغامی توضیح داد که بازی او از دیگر نامزدها بالاتر بوده، اما ترجیح دادند جایزه اول را بدهند و دیپلم را حذف کنند، تا مقایسه پیش نیاید! همین حرف، موجی از واکنش‌ها را به راه انداخت: آیا داوری‌ها سلیقه‌ای‌اند؟ اگر بازی زارعی «فوق ستاره» بود، چرا دیپلم نه، و چرا سیمرغ نه؟

در کنار این حاشیه‌ها، خبر بازی مریلا زارعی در سریال «کوری» به کارگردانی سجاد پهلوان هم منتشر شد؛ پروژه‌ای جدید که فعلاً فقط نام او در آن مطرح شده. او همچنان در پرده سینما با «موسی کلیم‌الله» حضور دارد و برخلاف حاشیه‌ها، در اختتامیه فجر امسال با چهره‌ای آرام و شاد، برای دیگران کف زد.

زارعی سال‌هاست که نشان داده بی‌نیاز از جایزه است، اما این هفته، نام او بیش از همیشه درباره «حق» و «جایگاه» حرف زد. و این شاید مهم‌تر از هر سیمرغی باشد.

حمید جبلی؛ بازگشت آرام آقای قصه‌گو

نام حمید جبلی، همان صدای نوستالژیک کلاه‌قرمزی، این هفته دوباره شنیده شد؛ این‌بار با خبری خوش: ساخت مجموعه «آقای قصه‌گو» برای تلوبیون. مجموعه‌ای ترکیبی از انیمیشن و بازی زنده، به نویسندگی و روایت خود جبلی. بعد از سال‌ها غیبت، بازگشت او نه فقط برای کودکان، که برای تمام نسل‌هایی که با صدایش بزرگ شده‌اند، خبری شیرین بود.

جبلی از ۵۹ تا ۹۸ در تلویزیون کار کرد. از بازیگری تا نویسندگی و کارگردانی. اما از وقتی از ایرج طهماسب جدا شد، دیگر حضور پررنگی نداشت؛ در حالی که طهماسب در شبکه خانگی پروژه‌های متعددی را ساخت. جبلی اما سکوت اختیار کرد، تا امروز که «آقای قصه‌گو» اولین قدم جدی‌اش بعد از مدت‌هاست.

این برنامه شاید برای کودکان طراحی شده باشد، اما صدای جبلی، لحن روایتش، و حافظه‌ جمعیِ ما از او، چیزی فراتر از برنامه کودک است. او نه فقط قصه‌گو، که بخشی از فرهنگ بصری ایران است. نسل‌هایی با صدای او خندیده‌اند، اشک ریخته‌اند و بزرگ شده‌اند.

«آقای قصه‌گو» اگر درست اجرا شود، می‌تواند پلی باشد میان گذشته و آینده؛ روایتی برای نسل امروز از زبان کسی که بلد است چطور باید قصه گفت، طوری که بماند. جبلی برگشته؛ نه با هیاهو، که با صدای آرام اما ماندگارش.

نوشته از سرک کشیدن «صابر»‌ به آشپزخانه تا جایزه حذف‌شده «مریلا» اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

سوره سینما – به گزارش ستاد خبری سومین جشنواره فیلم ویدیویی یاس، در این دوره از جشنواره ۱۲۸هنرمند با ۳۹۲ اثر در بخش اقلام تبلیغی و اطلاع رسانی جشنواره یاس شرکت کردند. این آثار برای شرکت در بخش‌های عکس فیلم، پوستر فیلم، عنوان بندی و آنونس به دبیرخانه ارسال شده است.

در بخش عکس ۲۹۴ قطعه عکس در قالب ۴۹ مجموعه از ۳۹ عکاس تا کنون به دبیرخانه جشنواره رسیده است. همچنین در بخش پوستر جشنواره ۳۸ قطعه پوستر از ۳۴ طراح پوستر و در بخش عنوان بندی و آنونس ۶۰ عنوان بندی و تیزر از ۵۵ هنرمند به دبیرخانه جشنواره رسیده است.

سومین جشنواره بین‌المللی فیلم ویدیویی یاس، اول تا ششم مهر ماه سال جاری در استان مازندران برگزار می‌شود.

نوشته معرفی داوران بخش اقلام تبلیغی و اطلاع‌رسانی جشنواره «یاس» اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

سوره سینما- به گزارش روابط عمومی سازمان سینمایی،طی این حکم ،مهدی ارگانی،مسعود کرامتی،حمید جبلی،دکتر جواد حاتمی،مهدی یزدانی،محسن چینی فروشان،علیرضا تابش،فرشته طائر پور و مرضیه برومند به عنوان اعضای شورای سیاستگذاری و راهبردی سینمای کودک و نوجوان منصوب شدند.

در متن حکم ایوبی خطاب به نامبردگان آمده است: حافظه سینمای ملی ایران، دستاوردهای ماندگار بسیاری را در خود رقم زده است که بخش بزرگی از آن حاصل موفقیت های جریان سینمای کودک و نوجوان است. همانگونه که مطلع هستید سینمای کودک و نوجوان ایران در سال های اخیر جز معدودی تجربه پراکنده، چیزی بر کارنامه خود نیفزوده است و حتی در حفظ جایگاهی که داشت نیز دچار مشکلات بنیادین شده است.

اکنون که با تشکیل شورای سیاستگذاری و راهبری سینمای کودک قرار است در تقویت و احیای این سینمای موثر آینده ساز بکوشیم و نگرانی مشترکمان را از تاثیر رسانه های جهانی بر سلیقه فرهنگی و هنری کودکان کشورمان مرتفع سازیم، بدینوسیله جنابعالی را به عنوان عضو شورای سیاستگذاری و راهبری سینمای کودک منصوب می نمایم.

باشد که با بهره مندی از تجربیات و توانایی های شما که در تأسیس و رشد سینمای کودک و نوجوان سهم بسزایی داشته اید، در تحلیل دقیق مسائل و بهبود شرایط تولید، تبلیغ و نمایش فیلم های مناسب و جذاب برای این مخاطبان، موفق شویم و با سرعت و دقت مطلوبی راه خطیر پیش رو را طی کنیم.توفیق قرین راهتان باد.

نوشته اعضای شورای سیاستگذاری و راهبری سینمای کودک و نوجوان معرفی شدند اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

سوره سینما-علی رضایی:این نکته که کلاه قرمزی و پسرخاله، دو عروسک محبوب ایرانی موقعیتی ویژه میان ستارگان سینما و تلویزیون دارند و گاه از بعضی ستاره ها محبوب ترند، تازه نیست و بارها به آن اشاره شده. دو عروسک دوست داشتنی دیروز که می توانستند به انبوهی از عروسک ها و شخصیت های از یاد رفته دوران کودکی ما تبدیل شوند، سال ها است در قاب جعبه جادو و صفحه نقره ای سینما حضور  دارند و با نسل های مختلف زندگی می کنند.

حمید جبلی و ایرج طهماسب خالقان این شخصیت در طول سال ها کوشیده اند با ایجاد تغییر و تحول و اضافه کردن شخصیت‌های جدید فضایی متنوع به قصه های کلاه قرمزی بدهند، آنها کمتر به سراغ روایت سینمایی از کلاه قرمزی رفته اند و بیشتر به تلویزیون محدود شده اند. آنچه پیش رو ست قضاوت درباره کیفیت این آثار را ساده تر می کند و نشان می دهد که روایت تلویزیونی جبلی و طهماسب جذاب تر از کارهای سینمایی شان بوده است.

امسال و پس از حرف و حدیث فراوان شبکه دو سری تازه کلاه قرمزی را پخش می کند. با چند شخصیت جدید و حضور بازیگرانی که سابقه و اعتبار سینمایی قابل توجه دارند. آنچه بر «کلاه قرمزی ۹۳» حاکم است با آنچه قبلا دیده‌ایم تفاوت ندارد، چند عروسک شیطان و گاه زبان نفهم، یک مجری مهربان و ماجراهایی که با چاشنی طنز و فانتزی همراه است. قوت این مجموعه به شیرین زبانی عروسک‌ها، کار درست عروسک گردان‌ها و کنایه هایی است که در خلال قصه های به ظاهر ساده هر بخش می توان درباره وضعیت تربیتی بچه ها و حتی مسائل روز دریافت.

شخصیت پردازی عروسک ها به گونه ای است که از هر طیف می توان در مجموعه، نمونه ای یافت. مثلا مرام و معرفت پسرخاله با شخصیت های دیگر قابل قیاس نیست، علاقه ببعی به زبان انگلیسی و بدوی بودن پسر عمه زا و حتی موقعیت منحصر به فرد دیبی آنها را صاحب هویت و کارکرد دراماتیک در طول قصه ها کرده است. جدا از این امتیازها جالب است که بسیاری از بینندگان پر و پا قرص کلاه قرمزی بزرگترها هستند. بخشی از این ماجرا به نوستالژی یک نسل نسبت به این برنامه برمی‌گردد و بخش دیگر آن به ظرافت هایی که در قصه ها وجود دارد. «کلاه قرمزی» مانند بسیاری از برنامه های امروزی تلویزیون نیازهای کودکان را به زبانی پیش پا افتاده و سطحی بیان نمی‌کند و تنها با شعر و موسیقی درباره آنها حرف نمی‌زند. «کلاه قرمزی» قصه می گوید، شخصیت می‌سازد، روایت می کند و با ایجاد بحران‌های کوچک شخصیت هایش را به چالش می‌کشد. همه این ها، ذهن مخاطب را درگیر کرده و او را همراه برنامه و عروسک‌هایش می‌کند.

شاید یکی از مهمترین امتیازهای این مجموعه، بها دادن به شخصیت کودکان باشد، مجری بدون آنکه بخواهد در قالب یک معلم پاک و معصوم فرو برود، گاهی با بچه ها شوخی می‌کند، گاهی آنها را تهدید به تنبیه بدنی می‌کند (دمپایی همیشه وسیله ای برای سامان دادن به امور است) و در بسیاری موارد از دست آنها به ستوه می‌آید (مثل مواقعی که برای بچه ها قصه می‌خواند). رابطه او با عروسک‌ها رابطه ای زنده و دو سویه است. او گاهی بابت خظاهایش از بچه ها معذرت می خواهد، گاهی تحت تاثیر آنها قرار می‌گیرد (معمولا درباره پسرخاله این اتفاق می‌افتد) و بعضی مواقع نمی داند چطور ماجرا را فیصله بدهد، نوعی از زندگی همراه با فانتزی که شیرینی خاصی دارد.

کلاه قرمزی از معدود شخصیت‌های محبوب تلویزیون است که قدرش دانسته شده و در طول سال ها با مردم زندگی کرده است. حمید جبلی و ایرج طهماسب با درک درست از رسانه و شناخت مخاطبشان در دوره ای که جذب مخاطب ساده نیست، هر سال بر میزان علاقمندانشان افزوده اند. آنها در کنار کلاه قرمزی به گوهرهایی تبدیل شده اند که مدیران تلویزیون باید قدرشان را بدانند. مقایسه آماری میزان مخاطبان «کلاه قرمزی ۹۳» و مجموعه های پرستاره این روزها، سندی است بر این ادعا.

نوشته مخاطب «کلاه قرمزی» چه گروهی هستند/ عروسک‌هایی برای بزرگترها اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

سوره سینما- با حضور حمید جبلی در کانادا، فستیوال بین المللی فیلم «نسیم شرقی» Eastern Breeze  جمعه  ۱۹ مهرماه در سینما «کارلتون» تورنتو کار خود را آغاز می کند. جبلی با ۳ فیلم «پسر مریم»، «خواب سفید» و «آبدارچی» در تورنتو حضور خواهد داشت و به عنوان یکی از داوران این فستیوال، فیلم های راه یافته به Eastern Breeze را قضاوت می کند. حمید جبلی بازی در فیلم‌های سینمایی «کلاه قرمزی»، «رفیق بد»، «جاده‌‌های سرد»، «درخت هلو» و … را در کارنامه دارد.

در این دوره از فستیوال بین المللی فیلم «نسیم شرقی» Eastern Breeze 88 فیلم شامل ۴۵ فیلم در بخش داستانی، ۲۳ فیلم در بخش مستند و ۲۰ انیمیشن، از ۳۲ کشور به رقابت خواهند پرداخت. علاقمندان برای کسب اطلاعات بیشتر می توانند به  سایت فستیوال  www.easternbreeze.ca  مراجعه کنند.

نوشته حمید جبلی و داوری جشنواره‌ای در تورنتو اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.