در ابتدای این مراسم مهرشاد کارخانی کارگردان این اثر با تشکر از استقبال گرم مخاطبان گفت: فکر می‌کنم اگر امیر نادری امشب در ایران بود و اینجا حضور داشت از این حضور گرم مخاطبان تعجب می‌کرد و واقعاً لذت می‌برد. او احتمالاً فکر می‌کرد نهایتاً چند نفر برای دیدن این فیلم می‌آیند؛ اما می‌بینیم اکنون که نزدیک به چهل سال از فیلم «تنگنا» گذشته است، او همچنان چقدر طرف‌دار دارد. این حضور شما قطعاً دل امیر نادری را شاد می‌کند و مطمئنم اگر خبرش به او برسد، بسیار خوشحال خواهد شد.

وی در ادامه گفت: چیزی به نام «گذشته» وجود دارد، چیزی که همه ما داریم و برخی بیش از دیگران به آن فکر می‌کنند. این گذشته، ریشه‌ای در وجود منِ نوعی دارد، همیشه با من است، خیلی وقت‌ها به من کمک کرده و حتی نجاتم داده است. این گذشته ریشه است. زمانی که کرونا شروع شد، اتفاق بسیار تلخی برای همه ما رقم خورد. من برادر کوچک‌ترم را به‌سادگی، درست مثل بسیاری دیگر که جان باختند، در دوران کرونا از دست دادم. چند ماه در خانه بودم و کلاً افسرده شده بودم؛ در همان دوران بود که نشستم و فیلم‌های خیابانی امیر نادری را دوباره دیدم و دوباره به حرف‌های نادری رسیدم و تصمیم گرفتم همان‌طور که او کارهای سخت را انجام می‌داد، در میانه همان وضعیت کرونا یک فیلم بسازم. حالا اینکه نتیجه خوب باشد یا بد اصلاً مهم نبود. من از دهه شصت با امیر نادری آشنا شده بودم و با او گذشته‌ای داشتم که رهایم نمی‌کرد. در واقع رفتم در همان فضای بحرانی و تلخ کرونا، در آن وضعیت و فضای سخت، این فیلم را ساختم.

کارخانی افزود: این فیلم مستقیماً به زندگی‌نامه امیر نادری ربط ندارد و یک مستند پرتره یا بیوگرافی از او نیست؛ همین‌طور هیچ ارتباطی هم به فیلم‌هایی که او خارج از کشور ساخته ندارد؛ بلکه بیشتر به فیلم‌های خیابانی امیر نادری مربوط است؛ یعنی همان چند فیلمی که قبل از سال ۵۷ ساخته است. به دلیل گرایش خود من به سینمای خیابانی، در این مستند یک برش و یک ورق از امیر نادری وجود دارد چرا که این هنرمند ارزشمند و تأثیرگذار چه در همان دوران و چه بعدتر با فیلم‌ها و کاراکترش آن‌قدر روی من اثر گذاشته که من فقط یک برگ از آن را ساخته‌ام.

وی افزود: اگر فیلم‌سازان ما یک سنت ایجاد کنند و درباره فیلم‌سازانی که روی آن‌ها تأثیر گذاشته‌اند، به هر شکل ممکن، یک فیلم بسازند هم ادای دینی خواهد بود و هم‌نسل‌های آینده متوجه می‌شوند که این شخصیت‌ها چگونه وارد سینما شدند، چه فیلم‌هایی ساختند و چه تأثیری روی سینما گذاشتند که هنوز هم بعد از چهل یا پنجاه سال فیلم‌های فیلمسازانی مانند نادری تأثیر می‌گذارند.
در ادامه مراسم حمید نعمت‌الله کارگردان سینما، هوشنگ گلمکانی منتقد سینما، عزیزالله حمیدنژاد کارگردان فیلم و نصرت کریمی از دستیاران کارگردان سینما به روی سن آمدند تا درباره امیر نادری و سینمای وی صحبت کنند

هوشنگ گلمگانی منتقد سینما و سردبیر ماهنامه فیلم امروز با اشاره به علاقه خود به امیر نادری و سینمای وی گفت: دوستان به شوخی می‌گویند که متولی فیلم تنگنا در سینمای ایران من هستم به همین دلیل من از علاقه‌ آقای کارخانی به فیلم «تنگنا» و امیر نادری خبر داشتم، اما نمی‌دانستم چنین فیلمی در حال ساخت است. واقعاً خوشحال و بسیار کنجکاوم که ببینم این فیلم چیست و اصلاً نمی‌توانم حدس بزنم چه نوع اثری است.

حمید نعمت‌الله کارگردان سینمای ایران نیز گفت: مهرشاد کارخانی به امیر نادری و این بعد او یعنی سینمای خیابانی بسیار مربوط و نزدیک است و به او تبریک می‌گویم که سفت‌وسخت پای این موضوع ایستاده و این مسیر را طی می‌کند.

وی ادامه داد: امیر نادری برای نسل من، یا حداقل برای شخص من با آثاری مثل «تنگنا»، «انتظار»، «خداحافظ رفیق» و…  اهمیت یافت؛ اما در ادامه او با فیلم‌هایی مانند «دونده» و «آب، باد، خاک» اتفاقی کاملاً منحصر‌به‌فردی را رقم زد. این‌ها فیلم‌هایی عمیقاً مدرن، پیشرو، مترقی، آوانگارد و به‌تمام‌معنا هنرمندانه هستند و شور فیلم‌سازی در من و بسیاری دیگر با دیدن همین فیلم‌ «دونده» ایجاد شد. امیدوارم آقای نادری هر جا که هستند همچنان پرانرژی، پرتکاپو باقی بمانند.

نصرت کریمی از دستیاران  کارگردان سینمای ایران نیز که با امیر نادری همکاری داشته است گفت: من در «تنگسیر» مسئول لباس بودم؛ اما چیزی که با اطمینان می‌توانم درباره نادری بگویم این است که امیر نادری خیلی‌ها را عاشق سینما کرد. سینمای نادری بسیار اصیل است و به نظر من هرطور نگاه کنید، امیر نادری دست‌نیافتنی است. برخی کارگردانان در کار خود خوب هستند دیگران سعی می‌کنند جا پای آنها بگذراند، اما مطمئنم که امیر نادری دست‌نیافتنی است. من به او ادای احترام و برایش سلامتی آرزو می‌کنم و امیدوارم هر جا که هست تندرست باشد.

عزیزالله حمیدنژاد کارگردان سینما نیز با اشاره به اینکه سینما برای امیر نادری بسیار جدی بود افزود: او یکی از سخت‌کوش‌ترین کارگردانان سینمای ایران است و همین سخت‌کوشی و غریزی کارکردنش روی اکثر نسل ما در سینما اثر گذاشت. او کارگردانی غریزی بود که به هیچ صراطی مستقیم نبود، جز سلیقه و ذوقیات درونی خودش و همین امر به عقیده من عامل موفقیتش بود. چند سال پیش در فیلم «کوه» نیز دیدم که همان آدم، همان اراده و همان زیبایی‌شناسی پشت تک‌تک تصاویر این فیلم است و بسیار خوشحال شدم که هنوز بااراده و پشتکار رسمی کارهایش را پیش می‌برد. به‌هرحال امیدوارم همیشه سلامت و تندرست باشند و بسیار متأسفم که در ایران نماند و به‌نوعی دلخورش کردند، فراری‌اش دادند و حیف شد. اگر او در ایران بود می‌توانستیم کارهای بسیار شاخص و مؤثرتری از او ببینیم.

در این مراسم افرادی همچون عباس یاری، هوشنگ گلمکانی، عزیزالله حمیدنژاد، حمید نعمت اله، ستار اورکی، محمدقاسم زاده، نصرت کریمی، شهرام ابیانه، امید نجوان، مهتاب نویدی، سمیرا غلام‌زاده، حسن‌رضایی، غلامرضا رمضانی، نادر سماواتی، محمد محمدیان، محمود آیدن، محمد خراط زاده، سیامک واعظی، مختار سایقی، منصور عبد رضایی، فرامرز هوتن، حضور داشتند.

فیلم مستند سینمایی «جستجو در تنگنا» از طریق پلتفرم هاشور به‌صورت آنلاین اکران شده است.

نوشته مستند سینمایی «جستجو در تنگنا» رونمایی شد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

هر هفته چهره‌هایی از دل سینما، موسیقی و هنر سر برمی‌آورند که با حضورشان جریان خبری هفته را شکل می‌دهند. این هفته، روایت ما به سراغ پنج چهره‌ای می‌رود که هر کدام با اتفاقی خاص در صدر اخبار قرار گرفتند؛ از وداع تلخ با همایون ارشادی، مرد آرام و جهانیِ سینمای ایران، از تلاش‌های فرهاد اصلانی در فیلم‌هایی ضعیف و خبرساز؛ از دیده‌شدن دوباره‌ی شهرام حقیقت‌دوست با یونیفرمی تازه در «برتا» تا درخشش لاله اسکندری در شمایل بانوی قاجاریِ «بامداد خمار» و صراحت تند حمید نعمت‌الله.

همایون ارشادی؛ از پشت چراغ‌قرمز تا جاودانگی در سینما

هفته‌ای که گذشت، سینمای ایران یکی از بی‌صداترین و درعین‌حال اثرگذارترین چهره‌هایش را از دست داد؛ همایون ارشادی. خبری که موجی از اندوه و یادآوری را به‌دنبال داشت. ویدیوهای او از دل «طعم گیلاس» و «درخت گلابی» باز هم دست‌به‌دست شد و چهره آرام، کم‌کلام و درون‌گرایش مثل سال‌های دور، دوباره در ذن مردم نقش بست.

ارشادی از آن دست بازیگرانی بود که مسیرش نه از آکادمی‌های بازیگری گذشت و نه از سال‌ها انتظار برای دیده‌شدن؛ کیارستمی او را پشت چراغ قرمز کشف کرد و همان‌جا سرنوشتش تغییر کرد. نابازیگری که در «طعم گیلاس» با سکوت، نگاه عمیق و حضور نرمش، جهانی شد و نامش در کنار نخل طلایی جشنواره کن ثبت شد. بسیاری از رسانه‌های بین‌المللی از AFP تا India Today، درگذشت او را بازتاب دادند و آن را خداحافظی یکی از برجسته‌ترین چهره‌های ایرانیِ سینمای جهان دانستند. ددلاین از «بادبادک‌باز» نوشت و لس‌آنجلس تایمز او را «بازیگری که تکنیک نمی‌کرد، بلکه از دلش بازی می‌کرد»  معرفی کرد.

در روزهای سوگ، ویدیوهای تشییع او نیز وایرال شد؛ اشک‌های مصطفی زمانی، بغض پورشیرازی و همراهی فرهاد آییش، تصویری بود از رفاقتی قدیمی که حالا یک ضلعش کم شده. اما چه چیزی ارشادی را چنین ماندگار کرد؟ شاید این‌که بازی نمی‌کرد؛ زندگی می‌کرد. چه در نقش پدری افغان، چه پزشکی روشن‌ضمیر، چه مردی گمشده میان شک و ایمان، همیشه چیزی از سکوت عمیق خودش را به نقش می‌داد.

او یکی از معدود بازیگران ایرانی بود که در پروژه‌های بین‌المللی بزرگ ظاهر شد؛ از «آگورا» آمنابار تا «سی دقیقه پس از نیمه‌شب» کاترین بیگلو و «تحت تعقیب‌ترین مرد». چهره‌ای جهانی که هرگز ژست ستاره‌ها را نگرفت.

در «طعم گیلاس» وقتی به آقای باقری می‌گوید: «صبح بیا سر بزن… شاید زنده باشم»؛ در این روزها معنایی تلخ‌تر گرفته است. حالا اگر آقای باقریِ «طعم گیلاس» هرچه سنگ هم به او بندازد و شانه هایش را تکان دهد باز نخواهد گشت ودیگر نه آسمان را می‌بیند، نه طلوع‌ها را تا طلوعی دیگر در ابدیت را شاهد باشد. مرد آرام، جنتلمن سینمای ایران در سکوتی شبیه جاده‌های خاکی کیارستمی رفت؛ اما ردِ نگاه صبورش، برای همیشه در حافظه سینمای ایران خواهد ماند.

فرهاد اصلانی؛ از جنجالِ یک سکانس تا توفیق در «لاک‌پشت»

این هفته ویدیویی از قسمت آخر «از یاد رفته» برزو نیک نژاد  فضای مجازی را تکان داد؛ صحنه‌ای که فرهاد اصلانی با حرکتی عجیب شبیه بوس فرستادن، باعث واژگون شدن ماشین عروس می‌شود و مرگ شخصیت سینا مهراد رقم می‌خورد. همین سکانس، بارها و بارها بازنشر شد؛ از تحلیل‌های طنزآمیز مخاطبان تا نقدهایی که فیلم‌نامه و منطق صحنه را نشانه گرفته بودند. اما در میان این هیاهو یک چیز روشن بود: حتی در فیلمی با کاستی‌های روایی، اصلانی مثل همیشه باکیفیتی استاندارد بازی کرده است.

او در نقش «بهزاد»؛ دامادی مرموز و پشت‌پرده‌چین؛ چنان رگه‌های خاکستری را پررنگ می‌کرد که ضعف‌های داستان کمرنگ‌تر به‌نظر می‌رسید. اصلانی همیشه در مرز باریک میان خیر و شر حرکت کرده و یکی از معدود بازیگرانی است که تماشاگر مطمئن است حتی اگر فیلم ضعف داشته باشد، او نقش را نجات می‌دهد. البته برخی کاربران این هفته به گاف‌های بازی‌اش هم اشاره کردند، اما کفه ترازو همچنان به‌نفع او سنگین ماند.

از سوی دیگر، اکران «لاک‌پشت»  بار دیگر نام او را بر سر زبان ها آورد؛ فیلمی در ژانر روان‌شناختی که اصلانی در آن نقش روان‌پزشکی را بازی می‌کند که زیر نقاب خونسردی، زخمی عمیق را پنهان کرده. بازی درونی و فروخورده او در این نقش نظر منتقدان را  وقتی فیلم برای اولین بار در بخش ویژه جشنواره فجر نمایش داده شدریال جلب کرده بود. حضورش در «لاک پشت» بعد از «مغزهای کوچک زنگ‌زده» پایان هشت‌ساله غیبتش از پرده سینماها را رقم زد.

اصلانی در سال‌های اخیر کم‌کار نشده؛ «برادران لیلا» را داشت (که در سینماها اکران نشد)، در «جان‌سخت» یکی از محوری‌ترین نقش‌ها را بازی کرد و دوباره قدرتش در کاراکترهای پیچیده را نشان داد. او از آن دست بازیگرانی است که توانایی بالای خلق نقش‌های چندلایه، نامطمئن، پرکشمکش و از درون فروپاشیده را دارند؛ نقش‌هایی که هر بازیگری سراغشان نمی‌رود.

با این‌که انتخاب نقش بهزاد در «از یاد رفته» برای برخی سؤال‌برانگیز بود، اما اصلانی نشان داد حتی در پروژه‌هایی با ضعف روایی، می‌تواند نقطه قوت باشد. حالا باید دید این مسیر را با دقت ادامه می‌دهد یا مانند برخی هم‌نسلانش، تسلیم بازی‌کردن در هر پروژه‌ای می‌شود. اما تا این لحظه، استاد نقش‌های خاکستری همچنان معیار کیفیت بازیگری است.

شهرام حقیقت‌دوست؛ بازگشت خوش فرم «یونس»

از نخستین قسمت «برتا: داستان یک اسلحه»، یک نام بیش از همه شنیده شد: شهرام حقیقت‌دوست.  سرگرد یونس امجد، مردی تنها، عبوس با خلافکاران و وفادار به مأموریتش، ناگهان به یکی از شخصیت‌های محبوب شبکه نمایش خانگی تبدیل شد. حضور او چیزی از جنس بازگشت بود؛ بازگشت به آن اقتداری که دهه شصتی‌ها با «خط قرمز» به یاد می‌آورند و نسل جدید با شوخی‌های «گنگ بودن» امجد تکرارش می‌کنند.

حقیقت‌دوست در این مجموعه نقش مردی را بازی می‌کند که همسرش را از دست داده و رابطه‌ای سخت و پرفاصله با پسر نوجوانش دارد. این دوگانگی؛ پدر بودن و مأمور بودن، به یکی از نقاط قوت کاراکتر امجد تبدیل شده. او آن‌قدر درونی، کنترل‌شده و درعین‌حال کاریزماتیک بازی می‌کند که بخش زیادی از موفقیت سریال روی دوش اوست. ویدیوهای رفتارها، کنایه‌ها و لحظات احساسی امجد، بارها در شبکه‌های اجتماعی وایرال شد و ثابت کرد حقیقت‌دوست هنوز همان مهره قابل اعتماد سینمای ایران است.

با وجود این‌که در سال‌های اخیر کم‌کارتر دیده می‌شد، اما حضور او در «آنجا همان ساعت» و بازی پرقدرتش در «قاتل وحشی»؛ فیلمی که همچنان اکران نشده؛ نشان می‌دهد در مسیر کاری‌اش هرگز سقوط نکرده. شاید پروژه‌هایی داشته که کمتر دیده شده‌اند، اما بازی بد؟ نه. حقیقت‌دوست از معدود بازیگرانی است که حتی در فیلم‌های متوسط، نقش را بالا می‌کشد.

این هفته خبر دیگری هم درباره او منتشر شد: همکاری با حامد بهداد در فیلم «اردوبهشت»، اثری اجتماعی که احتمالاً یکی از گزینه‌های جدی فجر امسال خواهد بود. همین خبر کافی بود تا نگاه‌ها بیش‌ازپیش روی آینده او متمرکز شود.

«برتا» اما نقطه عطفی است؛ کاراکتر سرگرد امجد می‌تواند یکی از پلیس‌های دوست‌داشتنی سریال‌های ایرانی شود. قهرمانی که نه بیش از حد قهرمان است، نه بی‌دلیل خشن؛ انسانی است با ضعف‌ها، کابوس‌ها و رگه‌هایی از تنهایی. حقیقت‌دوست با این نقش ثابت کرد هنوز «دود از کنده بلند می‌شود» و او یکی از همان کنده‌هاست.

لاله اسکندری؛ تجسم درست زنی که رمان تصویر کرد

در میان بازیگران «بامداد خمار»، یک چهره از همان ابتدا توجه مخاطبان و خوانندگان رمان را جلب کرد: لاله اسکندری در نقش «نازنین»، مادر محبوبه و همسر بصیرالملک. بسیاری گفتند این یکی از درست‌ترین انتخاب‌های سریال است. چه از نظر شباهت ظاهری و چه از نظر بازیگری، اسکندری توانسته زنی را بسازد که هم با قواعد رمان سازگار است و هم دراماتیک و قابل باور.

رمان نازنین را زنی زیبا، سرخ‌وسفید، با موهای روشن و چشمانی میشی توصیف می‌کند و هرچند اسکندری چهره‌ای شرقی دارد، اما ترکیب گریم، نور و رفتار، این شمایل را به‌خوبی روی صورت او نشانده است. او همان زن قاجاری است که به آراستگی اهمیت می‌دهد، در جعبه بزکش غرق است و با ناز و ظرافت، موقعیت اجتماعی‌اش را حفظ می‌کند.

اما جذابیت نقش فقط به زیبایی نیست؛ نازنین زنی هوشمند است. بلد است چگونه نرمی ‌کند، بلد است دل شوهرش را به دست آورد، و در عین نگرانی از نداشتن پسر، هرگز شأنش را پایین نمی‌آورد. اسکندری این ترکیب ظریف از ظرافت و اقتدار را چنان باورپذیر بازی کرده که مخاطب فراموش می‌کند  نقش فرعی است بلکه آن را نقشی اثرگذار و به یادماندنی می‌داند.

در فضای مجازی نیز این هفته ویدیوهای او بسیار دیده شد، به‌خصوص سکانس مشترک با گلاره عباسی به عنوان مادر و دختر در در بازار، جایی که خاطره «در چشم باد» در همین میزانسن و آن جا به عنوان عروس و خواهرشوهر دوباره زنده شد. این هم‌نشینیِ دوباره نوستالژی برانگیز بود.

از سوی دیگر، اسکندری به‌خاطر فعالیت‌هایش در حوزه هنرهای تجسمی و همکاری طولانی‌مدتش با شهرداری تهران برای زیباسازی شهری، در جشنواره «شهر» مورد تقدیر قرار گرفت. ویدیوی تجلیل او بار دیگر نام و تصویرش را در فضای مجازی دست به دست کرد.

لاله اسکندری در سال‌های اخیر شاید نقش‌های کمی ایفا کرده باشد، اما نقش‌های ماندگار هم کم نداشته؛ و نازنین «بامداد خمار» بدون شک در میان همان نقش‌ها خواهد بود؛ چهره‌ای قاجاری، زیبا، مقتدر و فراموش‌نشدنی.

حمید نعمت‌الله؛ نقد صریح یک جریان رسانه‌ای

این هفته نام حمید نعمت‌اله؛ یکی از وزنه‌های کارگردانی معاصر ایران، دوباره در کانون توجه قرار گرفت؛ نه فقط به‌خاطر حضورش در «شب‌های فرهنگی ثالث» برای بزرگداشت ناصر تقوایی، بلکه به‌واسطه‌ سخنانی که هم‌زمان تقدیر و اعتراض را در خود داشت و ویدیویی که از آن جلسه وایرال شد. در «قرار دلتنگی برای ناصر تقوایی» نعمت‌اله، از جایگاه ملی تقوایی گفت، از تنهایی‌اش در مسیر حرفه‌ای، از زبانی که به سینما بخشیده بود و از ناکامیِ جامعه‌ی فرهنگی در درک و حمایت به‌موقع از این چهره.

آنچه اما توجه‌ها را شدت بخشید، لحظه‌ای بود که نعمت‌اله در سخنرانی هوشنگ گلمکانی با لحنی انتقادی و مؤکد، به نقد رویکردهای نقد سینمایی پرداخت؛ او به گلمکانی؛ که از قدیم در «مجله فیلم» نقد می‌نوشت؛ گفت که در مقطعی «محو مخملباف» بوده و قدرِ تقوایی را نشناخته است. این تقابل که بین نعمت‌الله، گلمکانی و احمد طالبی‌نژاد شکل گرفت منجربه خروج نعمت‌الله از جلسه شد که خود نوعی نماد اعتراض بود، اعتراضی که از دل دغدغه برای تاریخ و زبان سینما برمی‌خاست.

در کنار این حاشیه‌ها  این هفته خبرهای متناقضی درباره نمایش فیلم تازه‌اش «بُت» در جشنواره فجر منتشر شد که او آن‌ها را تکذیب کرد و صراحتاً تأکید نمود تا زمانی که تکلیف وضعیت فیلم قبلی‌اش «قاتل و وحشی»؛ که سال‌هاست در وضعیت توقیف است؛ روشن نشود، فیلم جدید را به جشنواره نخواهد داد. این موضعِ قاطع، تصویری از کارگردانی را نشان می‌دهد که نسبت به عدالتِ هنری و حقوق اثر حساس است و ترجیح می‌دهد به‌جای تسلیم شدن در برابر مناسباتی که تداوم توقیف را ممکن می‌سازد، خط قرمزی حرفه‌ای را حفظ کند.

نعمت‌اله شاید در کارنامه‌اش فیلم‌های زیادی نساخته باشد، اما اغلب فیلم‌هایش نشان از وسواس کارگردانی دارد که همه جزئیات صحنه برایش مهم‌اند؛ او کارگردانی است که فیلمش را زندگی می‌کند. او یکی از معدود فیلمسازانی است که وقتی نامش شنیده می‌شود، مخاطب دقیق می‌شود؛ چون می‌داند هر فیلم نعمت‌اله یک تجربه تازه است. و حالا، با ساخت «بُت»، به‌نظر می‌رسد دوباره در آستانه خلق جنجالی تازه قرار دارد.

نوشته از وداع آرام با «همایون» تا مأموریت کاریزماتیک «شهرام» اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

هر هفته چهره‌هایی از دل سینما، موسیقی و هنر سر برمی‌آورند که با حضورشان جریان خبری هفته را شکل می‌دهند. این هفته، روایت ما به سراغ پنج چهره‌ای می‌رود که هر کدام با اتفاقی خاص در صدر اخبار قرار گرفتند؛ از بازگشت دوباره ترانه علیدوستی به پرده نقره‌ای تا جنجال میان حمید نعمت‌الله و اکتای براهنی، از اجرای خاص رویا میرعلمی در «کارناوال» تا حضور مهران مدیری بر پرده سینما و در نهایت خبر تازه‌ای از پروژه جدید کاظم دانشی.

حمید نعمت‌الله؛ سکوت در میان جنجال «قاتل و وحشی»

کارگردانی که همیشه با فیلم‌های پرهیجان اما با شخصیتی آرام شناخته می‌شود، این هفته ناخواسته به قلب یک جدل رسانه‌ای پرتاب شد. او معمولا چهره‌ای کم‌حرف و دور از هیاهوست، ماجرای «قاتل و وحشی» و «پیر پسر» دوباره حمید نعمت‌الله را به تیتر اول رساند.

همه‌چیز از سخنان بهروز افخمی در برنامه «هفت» آغاز شد که از قول نعمت‌الله گفت؛ اکتای براهنی پیش از ساخت «پیرپسر» فیلم «قاتل و وحشی» را دیده است؛ فیلم توقیفی نعمت‌الله که از سال ۱۳۹۸ تاکنون رنگ پرده را ندیده.

براهنی بلافاصله واکنش نشان داد و با ادبیات غریب و غیرقابل دفاع همه‌چیز را انکار کرد. اما صداگذار هر دو فیلم، حقیقت دیگری گفت: براهنی و تهیه‌کننده‌اش در زمان فیلمبرداری «پیر پسر»، با اجازه شخص نعمت‌الله به استودیو آمده و «قاتل و وحشی» را دیده‌اند. این کشمکش حتی به استوری‌های بامداد نعمت‌الله، فرزند کارگردان، هم کشیده شد. او در استوری‌هایی تند، کنایه زد که براهنی از هم‌نشینی نام خود با نعمت‌الله سود می‌برد.

با همه این هیاهو، حمید نعمت‌الله همچون همیشه و با نگاهی بزرگ‌منشانه سکوت پیشه کرد؛ سکوتی که برخلاف حاشیه‌سازی‌های رایج، نشان از خویشتن‌داری و منش حرفه‌ای او داشت. او همان کارگردانی است که با فیلم‌هایی مثل «بوتیک»، «بی‌پولی» و «شعله‌ور» نشان داده سینمایش آتشی زیر خاکستر است. نعمت‌الله پشت دوربین شاید همان «قاتل وحشی» باشد؛ بی‌رحم در خلق صحنه‌ها و صادق در روایت حقیقت. جنجال اخیر بیش از آنکه خدشه‌ای بر او باشد، یادآور این است که حتی فیلمی توقیفی هم می‌تواند سایه سنگینش را بر سینما بیفکند.

رویا میرعلمی؛ رویایی که به واقعیت پیوست

رویا میرعلمی این هفته با اجرایی متفاوت در برنامه «کارناوال» رامبد جوان خبرساز شد؛ اجرایی که ابتدا برخی مدعی توقیف آن شدند و بعد با تأخیری جنجالی به پخش رسید. او با گریمی شبیه فریدا کالو، نقاش مکزیکی، روی صحنه آمد و داستانی روایی خلق کرد: دیداری خیالی با ونسان ونگوگ، هنرمندی که مثل خودش زخمی و پر از درد بود. میرعلمی گفت ایده این نمایش را از جراحت شخصی‌اش گرفته، زمانی که پایش آسیب دید و در سال‌های ابتدایی دهه ۹۰ به دلیل یک سانحه در اجرای تئاتر برای مدتی فلج شد. میرعلمی رؤیاهایش را به صحنه می‌آورد، او در دفاعیه‌اش گفت: «فریدا و ونگوگ هر دو زخم‌های جسمی و روحی داشتند اما تسلیم نشدند»

اجرای میرعلمی با استقبال زیادی مواجه شد، حتی اگر در رقابت با امیرمهدی ژوله رأی کمتری آورد. او نشان داد که پیشینه‌اش در تئاتر پشتوانه‌ای جدی برای کارهای تازه‌اش است. در متنی که در صفحه شخصی‌اش منتشر کرد، از رؤیای پنج‌ساله‌ای گفت که سرانجام مجال بروز یافت اما زیر تیغ سانسور پاره‌پاره شد. با همه این‌ها، اجرای متفاوت او در «کارناوال» پرانرژی و تأثیرگذار بود و باز هم ثابت کرد میرعلمی به‌عنوان تنها هنرمند زن حاضر در برنامه رامبد جوان، بار سنگینی را بر دوش دارد و به خوبی توانسته دوشادوش همکارانش بدرخشد.

مهران مدیری؛ در کانون خبرهای رسمی و غیررسمی

نام مهران مدیری هر بار که بر پرده سینما یا صفحه تلویزیون می‌آید، کنجکاوی برمی‌انگیزد. این هفته دو خبر درباره او دست‌به‌دست شد؛ نخست اکران فیلم «تابستان همان سال» (با نام جدید «آدم‌فروش») ساخته محمود کلاری. مدیری در این فیلم تنها یک سکانس بازی دارد؛ در نقش رمالی که سرآغاز یک دروغ و بحرانی تازه در قصه است. در همان دوران اکران در جشنواره برخی این حضور کوتاه را ترفندی تبلیغاتی دانستند، به‌ویژه که دوستی علی اوجی با مدیری نیز زیر ذره‌بین رفت. با این حال، نام مدیری همچنان برای مخاطب کافی است تا بلیت سینما بخرد. اما مدیری پیش‌تر خودش اعتراف کرده بود که در بازیگری چندان موفق نبوده؛ تا جایی که بازی‌اش در «درخت گردو» را «افتضاح» توصیف کرد!

دومین خبر، شایعه حضور او در فیلم «استخر» ساخته سروش صحت بود؛ همکاری‌ای که اگر در فیلم «استخر» قطعی شود، پس از چهار دهه دوباره این دو چهره محبوب «جنگ ۷۷» را کنار هم خواهد نشاند؛ از روزهایی که صحت نویسنده و بازیگر مجموعه‌های مدیری در دهه هفتاد بود. حالا نقش‌ها عوض شده‌اند؛ مدیری بازیگر صحت خواهد شد. شاید این‌بار، در قالب نقشی کمدی، بتواند دوباره همان مهران مدیری دوست‌داشتنی را به یادمان بیاورد؛ نه صرفاً چهره‌ای که برای فروش فیلم استفاده شود و نقش موثری از او نبیینیم و خودش هم بازی‌اش را دوست نداشته باشد.

ترانه علیدوستی؛ بازگشت پس از هشت سال

احتمال بازگشت دوباره ترانه علیدوستی به پرده سینما، شاید یکی پربسامدترین اخبار سینمایی هفته بود. سال‌هاست نام او با نقش‌های ماندگار در ذهن مخاطب جا گرفته اما زمزمه احتمال اکران نسخه سه‌ساعته «برادران لیلا» به کارگردانی سعید روستایی، نام او را دوباره در مرکز توجه قرار داد. هشت سال از آخرین حضورش بر پرده گذشته بود؛ زمانی طولانی برای بازیگری که «شهر زیبا»، «چهارشنبه‌سوری» و «فروشنده» را در کارنامه دارد. حالا اما با نقش «لیلا» باردیگر روی پرده می‌رود.

آخرین حضور سینمایی علیدوستی روی پرده به فیلم «مادر قلب اتمی» (۱۳۹۶) برمی‌گردد. آثار بعدی او ـ «تفریق» مانی حقیقی و «اورکا» سحر مصیبی ـ به دلیل توقیف و محدودیت‌ها هیچ‌گاه اکران نشدند و تنها به‌صورت غیرقانونی به دست مخاطبان رسیدند. همین غیبت طولانی باعث شد خبر احتمال اکران فیلمی از او، در محافل سینمایی خبرساز شود. حتی برای کسانی که نسخه غیرقانونی «برادران لیلا» را دیده‌اند.

اتفاق دیگری که این هفته ترانه را خبرساز کرد، خبری احساسی بود: حمید علیدوستی، پدر او، از بهبودی بیماری دخترش خبر داد. بیماری خودایمنی که مدت‌ها سایه‌اش را بر زندگی ترانه انداخته بود. این خبر با واکنش‌های پرشور هواداران همراه شد و ویدیوهای بازی‌های قدیمی‌اش بار دیگر دست‌به‌دست شد. حالا همه چشم‌انتظارند تا ببینند آیا اکران «برادران لیلا» سرآغازی دوباره برای کارنامه سینمایی او خواهد بود و شاهد ادامه بازیگری او هستیم یا خیر.

کاظم دانشی؛ کارگردان پرونده‌های قضایی

کاظم دانشی، کارگردان جوانی که با اولین فیلم بلندش یعنی «علفزار» نامش بر سر زبان‌ها افتاد، این هفته خبرساز شد. انتشار خبر صدور مجوز ساخت فیلم جدیدش با عنوان «زنده‌شور» کافی بود تا او دوباره در کانون توجه قرار گیرد. دانشی این‌بار هم سراغ پرونده‌ای قضایی رفته؛ ژانری که به نظر می‌رسد علاقه اصلی اوست.

اما آنچه «زنده‌شور» را داغ‌تر کرده، ترکیب احتمالی بازیگران است: بهرام افشاری، حامد بهداد، سحر دولتشاهی، سارا بهرامی و امیر جعفری. لیستی که اگر نهایی شود، یکی از پرستاره‌ترین فیلم‌های اجتماعی امسال را رقم می‌زند و آن را به پروژه‌ای پرسر و صدا در جشنواره بدل خواهد کرد.

دانشی پیش‌تر با «علف‌زار» (الهام‌گرفته از ماجرای واقعی خمینی‌شهر) و نویسندگی «بی‌بدن» (با الهام از پرونده جنجالی آرمان و غزاله) نشان داد که جسارت نزدیک شدن به سوژه‌های واقعی را دارد. همین رویکرد هم برایش سیمرغ بهترین فیلمنامه جشنواره چهلم را به همراه آورد. او حالا به یکی از امیدهای نسل جدید فیلمسازی ایران بدل شده است؛ فیلمسازی که می‌خواهد واقعیت را بی‌پرده در قاب سینما بیاورد. اگرچه هنوز مسیر طولانی پیش‌رو دارد، اما بسیاری معتقدند او کارگردانی جسور است و «زنده‌شور» می‌تواند تثبیت‌کننده جایگاه این کارگردان دهه هفتادی در سینمای اجتماعی ایران باشد.

نوشته از رویای امیدبخش «رویا» تا سکوت حرفه‌ای «حمید» اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

وی ادامه داد: در جشنواره‌هایی مانند فیلم کوتاه ۱۰۰ و یا فیلم کوتاه تهران فیلم‌سازان جوان‌تر این فرصت را پیدا می‌کنند تا در کنار نمایش اثر خود، در کنار هم بودن را تجربه کنند. فرصت بسیار خوبی که می‌توان از آن برای یادگرفتن استفاده کرد و همین مورد قضاوت قرار گرفتن بسیار خوب و برای آینده کمک‌کننده است.

مدیر فیلم‌برداری «صبحانه با زرافه‌ها» در بخش دیگری از صحبت‌های خود مطرح کرد: اگر شما در حوزه فیلم کوتاه فعالیت داشته باشید، فرصت جدی برای نمایش اثر خود نخواهید داشت و تنها فرصت ممکن برای شما حضور در جشنواره‌ها است و هرچقدر چنین فضاهایی مانند جشنواره ۱۰۰ و یا نمونه آن بیشتر باشد و هرچقدر این جشنواره‌ها تخصصی‌تر باشند، امکان ویژه‌ای برای هنرمندان، فیلم‌سازان و علاقه‌مندان به این حوزه سینمایی خواهد بود.

عضو هیأت داوران آثار داستانی چهل و یکمین جشنواره بین‌المللی فیلم‌ کوتاه تهران داوران درباره کارهای اخیر خود بیان کرد: به‌تازگی فیلم آقای نعمت‌الله تمام شده و حدود یک ماه مشغول پروسه اصلاح رنگ آن خواهیم بود. علاوه بر این برای دو فیلم سینمایی صحبت‌هایی داشته‌ام که به امید خدا به‌زودی و از تیرماه فیلم‌برداری فیلم جدید کاظم دانشی را آغاز خواهیم کرد.

آرمان فیاض در پایان گفت: سال‌های زیادی است که به عنوان فیلم‌بردار و مدیر فیلم‌برداری با پروژه‌های مختلفی کار می‌کنم و هرچند از آخرین فیلمی که خودم ساخته‌ام چند سالی می‌گذرد ولی دوست دارم که باز برگردم و فیلم دیگری را بسازم. برای فیلم کوتاه در حال حاضر برنامه‌ای ندارم و تلاش خواهم کرد تا به امید خدا فیلم بلند بسازم. قطعاً مانند بسیاری از هنرمندان من هم طرح و ایده‌هایی دارم و کم‌وبیش هم مشغول آماده کردن فیلم‌نامه هستم که به امید خدا نهایی شد بیشتر درباره آن خواهم گفت.

آرمان فیاض تاکنون مدیر فیلم‌برداری بیش از ۱۰۰ فیلم کوتاه، بلند و مستند ازجمله فیلم‌های کوتاه «چله، تاسیان»، «اول پاییز» و فیلم بلند «حمید هما»، «کارد و کلوچه» بوده است. او همچنین فیلم‌های کوتاه «هنگام»، «آهنگی که با تو شنیدم»، «شکوفه‌های سپید زیر نور ماه می‌رقصند»، «چای» و «مانیکور» را کارگردانی کرده است.

نوشته از جشنواره فیلم ۱۰۰ تا همکاری با حمید نعمت‌الله و کاظم دانشی اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

وی با اشاره به برخی حواشی چند سال اخیر  این فیلم گفت:  فیلم سینمایی «قاتل و وحشی» که از سال ۱۳۹۸ به دلیل مسائل مربوط به نوع پوشش بازیگر زن در وضعیت بلاتکلیفی قرار داشت، نهایتا با تدبیر رئیس سازمان سینمایی و همکاری تهیه کننده و‌ کارگردان فیلم در اعمال اصلاحات و مساعدت شورای پروانه نمایش سینمایی، صرفا برای نمایش خارج از ایران مجوز گرفت.

سهرابی افزود: اگر چه مضمون فیلم دارای فضایی ملتهب و خشن بوده و مخاطب خاصی را جلب خواهد کرد، اما وحشت و‌ خشونت حاکم بر فیلم، علت عدم نمایش این اثر نبوده و تنها تصاویر بازیگر زن با موی تراشیده این امکان را از اثر سلب کرده است‌.

وی با اشاره به مسبوق به سابقه بودن حضور زن با موی تراشیده در تعدادی از آثار سینمایی همچون «سرب»، «زندان زنان»، «شیفتگی» و غیره خاطر نشان کرد: با وجود اینکه در گذشته چنین اتفاقی در برخی آثار رخ داده است اما به دلیل حساسیت‌های مختلف، تاکنون از نمایش این فیلم جلوگیری شده بود با این وجود شورای پروانه نمایش سینمایی صرفا با اکران بین‌الملل «قاتل و وحشی» موافقت کرد و  از این پس تهیه‌کننده اثر مجاز به نمایش این فیلم در خارج از کشور خواهد بود.

این تصمیم چند ابهام مهم را در ذهن ایجاد می‌کند؛ اگر نمایش تصویر بازیگر زن مسلمان فیلم، غیر شرعی است، قاعدتا همه جای دنیا غیر شرعی است. آیا قرار است فیلم فقط برای محارم بازیگر مربوطه اکران شود یا خدای ناکرده قرار است اثری با محتوای خلاف موازین شرعی به خارج صادر کنیم؟ اگر شرعا پخش این اثر مشکلی ندارد، پس چرا مخاطب داخلی باید از دیدن آن محروم شود؟ آیا فیلم نمایشگر محتوایی متفاوت‌تر از «زن مو تراشیده‌»ای است که بارها نمونه‌های آن را بر پرده سینما دیده‌ایم؟

سوال بعدی و مهم‌تری که بهتر است سازمان سینمایی به آن فکر کند این است که آیا «قاتل و وحشی» که در ایران به هر دلیلی اجازه اکران و انتشار ندارد، همان تصویر آرمانی از کشور ما را به نمایش می‌گذارد که جمهوری اسلامی دوست دارد پس از ۴۴ سال مردم جهان از ام القرای جهان اسلام ببینند؟ فقط تصور کنید؛ پیتر بردشاو و دبورا یانگ در یادداشتشان راجع به این فیلم بگویند «قاتل و وحشی» در ایران اجازه اکران ندارد اما ما در غرب آزاد آن را دیدیم… !

بدیهی است که سوره سینما این حق را برای تمام مسئولین سازمان سینمایی و ذی‌نفعان فیلم «قاتل و وحشی» قائل است که ابهامات را پاسخ دهند و در صورت چنین اتفاقی آن را در همین صفحه پوشش خواهیم داد.

نوشته «قاتل و وحشی» برای مخاطب مَحرم خارجی اکران می‌شود؟ اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

دبیرخانه جشنواره چهلم اعلام کرد: بر اساس مستندات موجود در دبیرخانه جشنواره فیلم فجر، فیلم «قاتل و وحشی» ساخته آقای حمید نعمت‌الله، پیش از سال ۱۳۹۹ تولید شده، فرم شرکت در سی و هشتمین جشنواره فیلم فجر را پر کرده، مورد بازبینی هیأت‌انتخاب قرار گرفته و صورتجلسه آن به امضای هفت عضو هیات انتخاب دوره سی و هشتم رسیده است.

لذا برخلاف فضاسازی رسانه‌ای صورت گرفته، با توجه به آئین‌نامه جشنواره، فیلم «قاتل و وحشی» از نظر قانونی امکان حضور در چهلمین دوره جشنواره فیلم فجر را نخواهد داشت.

بدیهی است در صورت لزوم، روابط عمومی جشنواره، سند ارائه و بازبینی فیلم مذکور در جشنواره سی و هشتم فجر را منتشر خواهد کرد.

نوشته «قاتل و وحشی» امکان حضور در جشنواره چهلم را نخواهد داشت اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

در این مراسم سید محمدحسینی، مدیر مرکز تولید متن حوزه هنری ضمن اشاره به محتوای ژانر اجتماعی فیلم‌های سینمایی گفت: غالبا فیلم‌هایی که با ژانر اجتماعی ساخته می‌شود به دنبال بیان کردن معضلات و آسیب‌های اجتماعی رایج در جامعه است. دیدگاه اینگونه فیلم‌های آسیب شناسی و پاتولوژی موضوعات است. «رگ خواب» برخلاف فیلم‌های دیگر، از چارچوب صرفا نمایش فیلم فراتر رفته و نگاهی روان شناسانه به موضوع داشته است. این فیلمنامه از نگاه صرفا گریم گانه به متن‌ها و ادبیات رایج در آثار گذشته خودداری کرده و  فارغ از توجه کلیشه‌ای به واژه عشق، از نقطه آغاز دوست داشتن تا مرز هوس پیش رفته است و در پی نشان دادن تحقیر معشوق و شخصیت اصلی فیلم در جریان عشق، به دام هوس و عواقب آن اشاره می‌کند.

وی افزود: حقارت حسی است که در این فیلم به درستی به تصویر کشیده می‌شود بنابراین رابطه کاملا رمانتیک بین دو نفر به یکباره عوض شده و وجوه دیگری از قصه به نمایش گذاشته می‌شود . معمولا سینمای ایران به تکرار اینگونه ژانرها  نمی‌پردازد چرا که سینمای ما معمولا به خرده داستان‌ها عادت داشته و از داستان‌هایی با موضوعات کاملا مشخص و یکپارچه به دور بوده است. «رگ خواب»  نمونه‌ای از فیلم‌های تک کاراکتری است که  تلاش کرده روایت را با تمهیدات متعدد و نریشن کامل کند. در واقع نریشن‌ها خطاب به فردی است که در حین روایت داستان، مخاطب آن کم کم مشخص می‌شود که از نظر بنده این فضا سازی و نریشن‌ها در فیلم کاملا درست و به جا بوده است.

حسینی ادامه داد: فارغ از لحن کتابی نریشن‌ها، محتوای متن نریشن‌ها کاملا کاربردی بوده و قصه را به خوبی پیش برده است. در جایگاه انتقادی، بنده معتقدم «رگ خواب» در مرحله شخصیت سازی و بیان باورهای عاشقانه یک زن بسیار موفق عمل کرده است با این وجود  نمی‌توان از نقطه ضعف‌های آن نیز غافل ماند. تغییر خواستگاه زن در جامعه نوعی ضعف است که کاراکتر اصلی فیلم به آن دچار شده است. در واقع با وجود تیپ روشن فکری شخصیت اصلی فیلم، زن در مواجه با عشق به بلاهت نوجوانانه‌ای می‌رسد که به طور کلی قصه را عوض می‌کند. این جریان باور پذیری فیلم را کاهش داده و درک منطقی آن را برای مخاطب مشکل می‌کند.

وی خاطرنشان کرد: القای حس روشن فکری در فیلم، در قالب ارکانی مثل آموزش زبان فرانسه به وضوح دیده می‌شود که همزمان با نمایش آن، فرد تن به هرکاری داده و به بازسازی گذشته نقش مینا می‌پردازد. نشان دادن ازدواج نا موفق زن، باید تجربه‌ای را برای ادامه زندگی نقش مینا داشته باشد که متاسفانه کارگردان از نشان دادن آن غافل بوده است. در شرایطی که معمولا شکست در یک زندگی مشترک، افراد را محکم‌تر می‌کند در حالی که در نقش مینا با فرآیند آسیب اجتماعی و ضربه پذیری زن روبرو می‌شویم.

مدیر مرکز تولید متن حوزه هنری تاکید کرد: برخی افراد بر این باورند که مواجهه با عشق امری کودکانه است بنابراین دررویارویی با دیوانگی‌های فرد عاشق در فیلم، دیگر شخصیت‌ها باید کودکانه در نظر گرفته شوند در حالی که این فرآیند توجیهی بیش نیست و باید تقویت شود. «رگ خواب» نمایی از عشق فوری و دلداگی‌های آنی است و ما مجبور هستیم به شخصیت به عنوان یک تیپ نگاه کنیم در این شرایط باید از داشته‌های ذهنی خود برای کمک به نویسنده بهره ببریم.

وی عنوان کرد:  انتظار طولانی مینا برای دیدن کامران در لحظه‌ای به مسخره بازی می‌رسد که این امر جریان قصه را عوض می‌کند. قصه‌ای که قرا ر است حیاط خلوتی از همه عناصر طبیعت یک خانواده باشد با تلاش‌های کارگردان در انتخاب خانه‌ای متناسب با قصه، به جریان بیان درست داستان کمک بسیاری کرده است.

گفتنی است از لحاظ کارگردانی ضعفی در این فیلم وجود ندارد و فضا در امتداد شخصیت پیش رفته است. اما تغییر داستان و آغاز فصل هوس بازی توسط شخصیت مرد قصه، نوعی پاردوکس است در حالی که معمولا شخصیت اغواگر فیلم‌ها، زن بوده است. ما از لحظه شروع احساس سرد تحقیر شدن در سالن سینما،  نسبت به موفقیت کارگردان در انتقال مفهوم مطمئن می‌شویم که با کارگزاری فضای مناسب، دو قصه مجزا را به هم وصل می‌کند. در این میان مخاطب در خیال رسیدن به عشقی پاک به سر می‌برد که به ناگه به هوس بازی مرد و نمایش شخصیت منفوری از آن می‌رسد. در این قسمت علاوه بر نقاط قوت، ضعف‌هایی وجود دارد که ریشه در بد بودن مرد داستان و نمایش سیاهی از آن فرد دارد در حالی که بر اساس ادبیات فارسی، عنصر عشق چیزی پیچیده تر از نمایشی است که در این فیلم به چشم می‌خورد.

حسینی ضمن اشاره به داستان‌های تاریخی که از عشق، عناصر پیچیده‌تری  می‌سازد، اذعان داشت: قطعا نمایش عشق نیاز به قصه‌ای درونی دارد اما هوس بازی خیلی سریع‌تر از عشق دست ماجرای اصلی  فیلم را رو می‌کند و منفور بودن شخصیت را بیشتر نشان می‌دهد. بنابراین دیگر جایی برای قضاوت مخاطب نگذاشته است چرا که نویسنده از قبل قضاوتی یک طرفه داشته است.

وی یادآور شد: حس حقارت تنها عاملی برای ترغیب مخاطب به ادامه داستان است و حتی کنجکاوی هم نقشی در این پیگیری ندارد. حس ترهم به شخصیت فیلم اصلا خوب نیست و در نیمه دوم قصه دچار افت زیادی می‌شویم ولی به طور کلی بازگشت خوبی در قصه اتفاق می‌افتد. بنده معتقدم که «رگ خواب» نتیجه اجتماعی فوق العاده‌ای داشته است و در بازگشت فرد به خانواده و پناه گرفتن در آن بسیار جذاب عمل می‌کند. همچنین به کارکرد ارگانیک این عنصر در فرهنگ ما توجه خوبی شده و درک آن کاملا ملموس است در واقع جای این خصلت به شدت در سینما خالی است. در فراّیند شخصیت اصلی داستان این عنصر، کاشت خوبی داشته که نهایتا با بازگشت به آغوش پدر بیمار، مینا به اوج دلگرمی می‌رسد. پایان داستان حل معنایی برای مشکلات فردیت شخصیت مینا است هرچند که این اتفاق با تاخیر زیادی رخ داده و برای مخاطب نچسب باشد اما درست و به جا انجام شده است.

مدیر مرکز تولید متن حوزه هنری اظهار داشت: به لحاظ ساختاری فیلمنامه از اصول کلاسیک فیلمنامه نویسی برخوردار بوده است و باید بپذیریم که موفقیت فیلمنامه‌های تک کاراکتری کاری دشوار بوده و کارگردانی آن نیز مشکلاتی بیشتری خواهد داشت.  «رگ خواب» از کارگردانی جلوتری نسبت به فیلمنامه برخوردار است.

لازم به ذکر است سلسله نشست‌های «فیلمنامه فیلم» در تداوم برنامه‌های «سینماپاتوق» حوزه هنری پیش‌بینی شده و به همت دفتر تولید متن و روابط عمومی و محافل سینمایی حوزه هنری صورت می‌گیرد. این برنامه قرار است میزبان دانشجویان، منتقدان وعلاقمندان حوزه سینما باشد تا ضمن نمایش فیلم هفته به نقد و بررسی فیلم‌نامه اثر بپردازند. شرکت دراین برنامه برای اهالی رسانه و خبرنگاران نیز آزاد است.

نوشته موضوعیت آسیب‌های اجتماعی در «رگ خواب»/ فیلم‌های تک محوری جایگاهی در سینمای ایران ندارد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

نوشته موافقت شورای ساخت با دو فیلم‌نامه/ حمید نعمت‌الله برای «قاتل و وحشی» پروانه ساخت گرفت اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

رایگا در تازه ترین تجربه اش با حمید نعمت‌الله از شرایط نور و تصویر و ضبط لحظه هایی گفت که شنیدنش خالی از لطف نیست. او همچنین آثار کارگردان را روایتی خاص قلمداد کرد که مخاطب نظیرش را کمتر در سینما دیده اما به دفعات آن را تجربه کرده است. نکات بیشتر این گفت و گو را در ادامه می خوانید:

* فیلم «شعله‌ور» تحت تاثیر فضاسازی است و این موضوع بار زیادی روی دوش فیلمبردار قرار می‌دهد. آیا از ابتدای کار این را می‌دانستید که قرار است فیلمبرداریِ شما نقش پررنگی در فیلم داشته باشد؟

– بله، از مراحل ابتدایی می‌دانستیم که فضاسازی و وجوه بصری نقش پررنگی در فیلم «شعله‌ور» دارد. فضایی که در فیلم شاهد آن هستید را از قبل بررسی و به اتفاق کارگردان در مورد آن تصمیم‌هایی گرفتیم. چند هفته قبل از شروع فیلمبرداری به همراه کارگردان و طراح صحنه محمدرضا شجاعی از لوکیشن‌هایی که قرار بود در آنجا فیلمبرداری انجام شود، بازدید کردیم و همه موارد از جمله زاویه آفتاب، بک‌گراندها، امکانات و… مورد بررسی قرار گرفت. نقش فیلمبرداری «شعله‌ور» با تدبیر و هدایت کارگردان، طراحی و اجرای بی‌نظیر صحنه‌ها و لوکیشن‌های بکر سیستان و بلوچستان توانست پررنگ باشد.

* در «سر به مهر» با هادی مقدم‌دوست همکاری داشتید ولی اگر درست خاطرم باشد این همکاری میان شما و شخص حمید نعمت‌الله تا قبل از «شعله‌ور» شکل نگرفته بود. با این حساب چگونه سعی کردید خودتان را به سلیقه بصری آقای نعمت‌الله نزدیک کنید؟

– اولین همکاری من با آقای نعمت‌الله مربوط به فیلم «سر به مهر» می‌شود. ایشان نگارش فیلمنامه را به طور مشترک با آقای مقدم‌دوست برعهده داشت. وقتی آقای نعمت‌الله برای فیلمبرداری فیلم «شعله‌ور» من را دعوت به همکاری کرد، شناختم از ایشان براساس فیلم‌ها، مطالب و مصاحبه‌هایشان بود.

نکته‌ای که بنظر من در همه آثار این فیلمساز وجود دارد آشنایی‌زدایی است؛ روایتی خاص که مخاطب نظیرش را کمتر در سینما دیده اما به دفعات آن را تجربه کرده است. لحظات و پلان‌هایی که جسارت و ظرافت در هدایت صحنه و بازیگر، دکوپاژ، میزانسن، جای دوربین، نور و … را نشان می‌دهد. من همه این ویژگی‌ها را در همکاری با ایشان لمس کردم و برایم تجربه بسیار ارزشمندی بود.

* میان پلان‌هایی که در تهران گرفته شده با پلان‌هایی که در سیستان و بلوچستان ضبط کرده‌اید نوعی کنتراست دیده می‌شود، برای این تفاوت جنس رنگ و نور تصاویر از همان مرحله پیش تولید تصمیم گرفته بودید؟

– بله، این موضوعی بود که آقای نعمت‌الله خیلی روی آن تاکید داشت. آفتاب و گردوغبار از ویژگی‌های اقلیمی استان سیستان و بلوچستان به شمار می‌رود، ما هم سعی کردیم این ویژگی‌ها در سکانس‌های مربوط به این استان احساس شود. بخش اعظمی از این گردوغبار توسط تیم جلوه‌های ویژه میدانی در صحنه و بخش دیگر توسط تیم جلوه‌های ویژه بصری در مرحله پس از تولید شکل گرفت. نورپردازی در صحنه‌های مربوط به تهران به خصوص در صحنه‌های داخلی به شیوه‌ای طراحی شد تا این تفاوت بیشتر احساس شود. از لحاظ رنگ و نور هم به همراه نیما دبیرزاده که تصحیح رنگ این کار را برعهده داشت، سعی کردیم این کنتراست را بیشتر نشان دهیم.

* درباره تعاملی که در این کار با طراح صحنه داشتید، توضیح دهید.

– در مراحل پیش‌تولید و تولید، زحمات زیادی بر دوش گروه طراحی صحنه بود. لوکیشن اصلی ما در سیستان که همان محل اقامت کارگران در کانکس‌ها بود در یک زمین بایر ساخته شد.خیلی‌ها متوجه ساختگی بودن این لوکیشن نشدند، روزها و هزینه زیادی برای ساخت آن صرف شد، دکتر شجاعی همه موارد را در طراحی صحنه‌ چه به لحاظ نورپردازی، جای دوربین، زاویه آفتاب و… در نظر گرفته بود. ما در یک سری از لوکیشن‌ها امکان جابجایی دیواره‌های سازه را داشتیم تا بتوانیم قدرت مانور بیشتری در حرکات دوربین داشته باشیم. همکاری با آقای شجاعی در کنار اخلاق بی‌نظیرش برایم تجربه لذت بخشی بود.

* نورپردازی این لوکیشن هم نقش به‌سزایی در زیبایی آن داشت.

– ما هم سعی کردیم همانطور که ساختگی بودن لوکیشن‌ها احساس نمی‌شود، به شیوه‌‌ای نورپردازی کنیم که واقعی باشد و احساس نشود یک سری نور اضافه که مربوط به آن لوکیشن نیست در آنجا استفاده شده است، بلکه تلاش‌مان این بود از همان جنس نورهایی که در سیستان به چشم می‌خورد در نورپردازی صحنه‌ها استفاده کنیم. همانطور که در طراحی بسیاری از صحنه‌ها از متریال موجود در محیط و شیوه معماری آن منطقه الهام گرفتیم.

* در مورد پلان‌های مربوط به زیر آب که فیلمبرداری آن برعهده فیلمبردار دیگری بوده است توضیح دهید. آیا این پلان‌ها را در دریا گرفتید یا در فضای کنترل شده آنها را ضبط کردید؟

– با مشورتی که با تهیه‌کننده و آقای نعمت‌الله داشتیم، تصمیم گرفتیم پلان‎های زیر آب را در محدوده کنترل شده‌ای مثل یک استخر ضبط کنیم. دکور عظیمی زیر آب ساخته شد. برای گرفتن این پلان‌ها با یک تیم کاملا حرفه‌ایِ «فیلمبرداری‌ زیر آب» کار کردیم. آقای بهزاد ترکی‌زاده مدیر فیلمبرداری این تیم بودند. ما ۴ غواص داشتیم که همه چیز را زیر آب کنترل می‌کردند. آقای نعمت‌الله از طریق مانیتور همه اتفاقات را به طور کامل رصد می‌کرد و زحمات اصلی به عهده تیم فیلمبرداری زیر آب بود.

* حمید نعمت‌‌الله در قاب‌بندی‌ها، نورپردازی و چیدمان داخل قاب چقدر دست شما را باز می‌گذاشت؟

– خیلی زیاد. آقای نعمت‌الله آنقدر دقیق و با جزئیات، دکوپاژ و فضایی که مدنظرش است را برای عوامل توضیح می‌‌دهد که همه ناخودآگاه در مسیری که در ذهن ایشان است قرار می‌گیرند. مثلا پلان‌هایی که گرفتیم، به لحاظ نوری یا زاویه دوربین و … پلان‌هایی بودند که امکان نداشت به جایش پلان بهتر دیگری بگیریم. چون پلان با دقت خیلی زیادی برای من تشریح می‌شد و همه جزئیات در توضیحاتی که ایشان به ما می‌داد وجود داشت.

* دو سکانس انتهایی فیلم به لحاظ تداوم زمانی و نوری از یک غروب آفتاب تا طلوع آفتاب در روز بعد طول می‌کشد، در خصوص دلایل انتخاب این محدوده زمانی از روز توضیح دهید و بگویید اجرای این پلان‌ها با توجه به اینکه تداوم آن اهمیت زیادی داشته است چقدر طول کشید؟

– وقتی کاراکتر اصلی متوجه اتفاقی که برای پسرش افتاده می‌شود از آن خانه‌ای که محل استعمال مواد مخدر است بیرون آمده و به سمت لوکیشن اصلی حرکت می‌کند. این پلان را باید در «مجیک تایم» (Magic Time) ضبط می‌کردیم که خورشید پایین رفته و رمقی از روشنی آن در آسمان وجود ندارد. در پلان بعد، کاراکتر در تاریکی به به کمپ کارگران رسیده و خوابش می‌برد. موقعی از خواب بیدار می‌شود که گرگ‌ومیش صبح است و هنوز آفتاب بالا نیامده است. پس از آن وقتی کم‌کم هوا رو به روشنی می‌رود کاراکتر بالای سر پسرش رفته و او را در آغوش می‌گیرد و در پلان انتهایی فیلم که از کانکس به بیرون نگاه می‌کند دیگر آفتاب طلوع کرده است.

سعی کردیم این گذر زمان که یک بازه ده الی دوازده ساعته است را در طول پلان‌هایی که برایتان شرح دادم به تصویر بکشیم. بخاطر دقتی که این پلان‌ها به لحاظ تداوم زمانی داشتند در مجموع حدود هفت روز ضبط آنها طول کشید.

* تولید «شعله‌ور» چقدر طول کشید؟

– تولید این فیلم حدود چهار ماه طول کشید و «شعله‌ور» کاملا در بخش خصوصی تولید شده است. محمدرضا شفیعی تهیه کننده در تمام این مدت حامی فیلم بوده و همه تلاشش را کرده است تا اثر به بهترین شکل ساخته شود. مطمئنا اگر حمایت او نبود امکان ساخت چنین فیلمی وجود نداشت.

گفت و گو : عاطفه محرابی

نوشته فضاسازی و وجوه بصری نقش پررنگی در «شعله‌ور» دارد/ کسی متوجه ساختگی بودن لوکیشن نشد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

در بخش سریال‌ها هم رقابت نزدیک «پایتخت ۵» و «شهرزاد» روی عدد سه به تساوی رسید. همچنین جایزه بهترین چهره تلویزیونی با رای مردم برای سومین سال پیاپی به مهران مدیری اهدا شد.

هیات داوران هم با دو جایزه ویژه از محمدحسین مهدویان برای کارگردانی «لاتاری» و پرویز پورحسینی برای بازی در «قاتل اهلی» تقدیر به عمل آوردند.

نکته قابل توجه تغییرات عمده در تاریخ و رکوردهای جشن حافظ بود. «رگ خواب» با شش جایزه بعد از «لیلا» دومین فیلم پرافتخار تاریخ حافظ است و مهران مدیری هم حالا با شش جایزه در کنار اصغر فرهادی پرافتخارترین چهره تاریخ حافظ است.

فهرست کامل برگزیدگان هجدهمین جشن حافظ به شرح زیر است:

جوایز بخش سینما :

بهترین فیلم: رگ خواب (تهیه‌کننده: حمید نعمت‌الله)

بهترین کارگردانی: فریدون جیرانی (خفه‌گی)

بهترین فیلمنامه: معصومه بیات (رگ خواب)

بهترین بازیگر زن: لیلا حاتمی (رگ خواب) و پریناز ایزدیار (ویلایی‌ها)

بهترین بازیگر مرد: هادی حجازی‌فر (لاتاری) و کوروش تهامی (رگ خواب)

بهترین فیلمبرداری: مسعود سلامی (خفه‌گی)

بهترین تدوین: جمشید گوهری و سجاد پهلوان‌زاده (لاتاری)

بهترین موسیقی متن: سهراب پورناظری (رگ خواب)

بهترین موسیقی ترانه: همایون شجریان (رگ خواب)

بهترین دستاورد فنی و هنری: فیلشاه (اجرای انیمیشن)

بهترین فیلم مستند: صفر تا سکو (سحر مصیبی)

نشان عباس کیارستمی: ائو (اصغر یوسفی‌نژاد)

جایزه ویژه هیات داوران: پرویز پورحسینی برای بازی در (قاتل اهلی) و محمدحسین مهدویان برای کارگردانی (لاتاری)

جوایز بخش تلویزیون :

بهترین سریال: پایتخت ۵ (تهیه‌کننده: الهام غفوری)

بهترین کارگردان: حسن فتحی (شهرزاد)

بهترین فیلمنامه: محسن تنابنده ( پایتخت ۵)

بهترین بازیگر زن درام: رویا نونهالی (شهرزاد)

بهترین بازیگر مرد درام: مهدی سلطانی (شهرزاد)

بهترین بازیگر زن کمدی: رویا میرعلمی (لیسانسه‌ها ۲)

بهترین بازیگر مرد کمدی: بهرام افشاری ( پایتخت ۵)

بهترین چهره تلویزیونی: مهران مدیری (دورهمی)

تقدیرها :

جایزه یک عمر فعالیت پربار هنری (تندیس علی معلم): علی رفیعی

جایزه یک عمر فعالیت پربار نوشتاری: هیوا مسیح

نوشته برگزیدگان هجدهمین جشن حافظ معرفی شدند/ درخشش «رگ خواب»/ تقدیر از علی رفیعی اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

شفیعی در ادامه به همین سوال گفت: «هنوز کسی فیلم را ندیده است که اعتراض کند. در افتتاحیه فجر در سیستان و بلوچستان فیلم ما نمایش داده شد و عده ای مدعو آنجا بودند این مسئله را برای من بیان کردند. افرادی که در صف اول تماشا هم بودند نکاتی به ما گفتند و مدیرکل استان هم خیلی زود واکنش داده که اجازه نمی‌دهیم فیلم در این استان نمایش داده شود. جز این مسئله، چیز دیگری نیست و جوانان این استان به ساخت و تولید اثر کمک بسیاری کردند. ما صادقانه رفتار کردیم و فیلم را بدون شیله‌پیله ساختیم. در مورد اینکه سال قبل شرکت کردیم و نتیجه چه شد هم باید بگویم ما نزدیک به ۲۰ دقیقه فیلم را مونتاژ کردیم و گفتند نمی‌شود این میزان فیلم را دید و داوری کرد. بنابراین ما نرسیدیم به جشنواره و مسئله دیگری هم نبود.

در ادامه علی رفیعی از خبرگزاری هنرور پرسید: من کمتر شخصیتی مثل فرید در سینما دیدم که تا این حد حسود باشد. در مورد این نکته توضیح دهید.

مقدم‌دوست در پاسخ گفت: «در مورد این فیلم علاقه‌مند بودند فیلمی در مورد حسد بسازند که بشر از باستان با آن درگیر بوده است. این معلوم ما بود و ما سایر مجهولات را براساس این معلول پیدا کردیم. حسد به عنوان پدیده ای مربوط به روح انسان به درون او برمی گردد. موضوع بیرونی و اجتماعی که با حسد پیوند دادیم، عددی شدن یا بهتر و برتر شدن و متمایز داشتن بود که امروز خیلی شایع شده، مثل پایین آمدن رضایت آدم‌ها از مشاغل‌شان که زمینه سازی حسد رامی سازد و عناصر دورنی و اجتماعی دو عنصر مهم برای نگارش فیلمنامه بود.

نسرین بختیاری از بانی فیلم پرسید: چرا استان سیستان و بلوچستان را برای این فیلم انتخاب کردید؟ نعمت اله گفت: این مکان با قصه ما مناسب بود. مثلا آنجا دریاچه دارد و ممکن است کسی غرق شود و… مفهوم باستانی حسد برایم جالب بود در خطه‌ای که خلق و خوی باستانی داشته باشد. وقتی می‌گوییم زابل صحبت از رستم است. پتویی که امین حیایی دور خود می‌پیچید هم شبیه به شکوه تاریک قرون وسطی بود. سیستان جایی است که باد می‌آید و حال و هوای افسون که برایم جالب بود را القا می‌کرد. ما برای طراحی سازه‌ای که داشتیم هم فکر کردیم و رنگ و احوالی را ساختیم که جذابیت داشت. محرومیت این استان هم با موضوع فیلم و محرومیت‌های یک انسان حسود همخوانی داشت. پس ضرورت‌های قصه این استان را برای من به عنوان یک مکان مطلوب معرفی کرد.

مقدم دوست ادامه داد: سیستان و بلوچستان با اینکه محروم است ولی تمایزهایی که ما را آزار می‌دهد، ندارد. در این مکان خویشاوندی وجود دارد و اگر کسی از نظر اقتصادی با دیگر فرق دارد چندان مطرح نمی‌شود.

ما می‌خواستیم نشان دهیم که فرد حسود در فضای جدا از شهر و طبقه‌بندی‌ها ، بازهم حسود است و ما کنش‌های شخصی کاراکتر را باز هم در منطقه‌ای دیگر دیدیم.

جعفر ملک خبرنگار ایرنا پرسید: فکر نمی کنید فیلم کمی خسته کننده و طولانی بود؟ نعمت‌الله گفت: حق با شماست هرچند هنوز با مردم فیلم را ندیده‌ام اما حرف شما را قبول دارم. فکر می‌کنم می‌توانیم صحنه‌هایی از فیلم را حذف کنیم…

محمدرضا اویسی از مجله تلویزیونی ایران گفت: چرا سینمای ایران درگیر فضای آپارتمانی تهران است؟ چه کنیم که فیلم‌سازان به خارج از این مرز بروند؟ سوال دوم: چه سختی‌هایی برای ساخت فیلم در خارج از تهران داشتید؟ نسرین بختیاری از بانی فیلم هم پرسید: چرا استان سیستان و بلوچستان را برای این فیلم انتخاب کردید؟

این مکان با قصه ما مناسب بود. مثلا آنجا دریاچه دارد و ممکن است کسی غرق شود و… او همچنین گفت: بحث هزینه و تنبلی می‌تواند دلیل این اتفاق باشد.

مقدم دوست با اشاره به وجه پژوهشی این فیلم گفت: ما چندین بار برای ساخت به منطقه رفتیم و براساس پژوهشی که داشتیم نقاطی را انتخاب کردیم.

نوشته نشست نقد و بررسی فیلم «شعله ور» برگزار شد/ حمید نعمت‌الله: عاشق سیستان و بلوچستان هستم اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

فیلمبرداری فیلم سینمایی «شعله ور» سال گذشته در زابل، زاهدان و تهران به اتمام رسیده بود و مدتی پیش چند پلان باقی مانده از آن مربوط به سکانس های غواصی و زیر آب در تهران ضبط شد.

امین حیایی، زری خوشکام، بهمن پرورش، فرید قبادی، دارا حیایی، مژگان صابری، پانته‌آ مهدی نیا بازیگران این فیلم سینمایی هستند.

فیلمنامه «شعله‌ور» به طور مشترک توسط هادی مقدم دوست و حمید نعمت الله به نگارش درآمده است و مضمونی اجتماعی دارد. این فیلم زندگی مردی را روایت می‌کند که احساس می‌کند عددی نشده است و این احساس او و همه‌ زندگی‌اش را تحت تأثیر قرار می‌دهد

عوامل فیلم سینمایی «شعله ور» عبارتند از نویسنده: حمید نعمت‌الله، هادی مقدم دوست، مدیر فیلمبرداری: روزبه رایگا، صدابردار: علی عدالت دوست، طراح گریم: مهرداد میرکیانی، طراح صحنه و لباس: محمدرضا شجاعی، مدیر تولید: فرشید رئوفی، تدوینگر: مهدی سعدی، دستیار اول کارگردان: سعید بیات، برنامه‌ریز: داوود باقری، عکاس: امیرحسین شجاعی، مشاور رسانه‌ای: ملیکا مومنی راد و راضیه جباری، مجری طرح: موسسه فرهنگی هنری وصف صبا.

نوشته «شعله ور» حمید نعمت‌الله تحویل دفتر جشنواره فیلم فجر شد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

علاوه بر طراحی لوگو و پوستر خاص این فیلم می توان به اجرای قطعاتی به خوانندگی همایون شجریان و آهنگسازی سهراب پورناظری اشاره کرد.

«رگ خواب» با بازی لیلا حاتمی، کوروش تهامی و الهام کردا جدیدترین ساخته حمید نعمت‌الله پس از «آرایش غلیظ» است که  بعد از شبهای قدر روی پرده می‌رود.

معصومه بیات فیلمنامه «رگ خواب» را نگاشته است. فیلمیران پخش این فیلم را برعهده دارد.

نوشته پوستر فیلم سینمایی «رگ خواب» رونمایی شد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

«شعله ور» قرار بود در سی و پنجم جشنواره فیلم فجر به نمایش درآید که به دلیل به طولانی شدن مراحل فیلمبرداری، نتوانست در این فستیوال حضور داشته باشد.

امین حیایی، دارا حیایی، زری خوش‌کام، پانته‌آ مهدی نیا، مژگان صابری و بهمن پرورش بازیگران این فیلم سینمایی هستند.

فیلمنامه «شعله‌ور» به طور مشترک توسط هادی مقدم دوست و حمید نعمت ا… به نگارش درآمده و مضمونی اجتماعی دارد. این فیلم داستان زندگی مردی را روایت می‌کند  که  احساس می‌کند «عددی نشده» است و این احساس او همه‌ زندگی‌اش را تحت تأثیر قرار می‌دهد…

عوامل فیلم سینمایی«شعله ور» عبارتند از: تهیه‌کننده: محمدرضا شفیعی، کارگردان: حمید نعمت‌الله، نویسنده: حمید نعمت‌الله، هادی مقدم دوست، مدیر فیلمبرداری: روزبه رایگا / دستیار اول کارگردان: سعید بیات / مدیر برنامه‌ریزی: داوود باقری / صدابردار: علی عدالت دوست/ طراح گریم: مهرداد میرکیانی / طراح صحنه و لباس: محمدرضا شجاعی/ مدیر تولید: فرشید رئوفی/ تدوین‌گر: مهدی سعدی/ عکاس: امیرحسین شجاعی/ دستیار تهیه کننده: سید سجاد طباطبایی/ مشاور رسانه‌ای: راضیه جباری / مجری طرح: موسسه فرهنگی هنری وصف صبا.

نوشته فیلم سینمایی «شعله ور» بعد از ۴ ماه به پایان رسید اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

آثار باکلام این اثر برگرفته از شعرهای حسین منزوی و مولانا است و پورناظری بار دیگر از فضاهایی خاص در آهنگسازی قطعات باکلام بهره برده است. البته به خاطر فضای کلاسیک فیلم که تا حدودی متاثر از فیلم‌های دوران کلاسیک اروپا است در بخش‌هایی از موسیقی متن اثر، از ارکستراسیون غربی بهره گرفته شده است.

پورناظری برای ساخت موسیقی «رگ خواب»، برای اولین بار از یک تیم آهنگسازی متشکل از آهنگسازان ایرانی و بین‌المللی بهره برده است.

آخرین تجربه‌ همکاری پورناظری و نعمت‌الله موسیقی فیلم «آرایش غلیظ» بود که با واکنش‌های متفاوتی همراه شد. آخرین همکاری مشترک میان همایون شجریان و سهراب پورناظری نیز در قالب آلبوم تصویری «خداوندان اسرار» به زودی منتشر می‌شود.

لیلا حاتمی و کوروش تهامی ۲ بازیگر نقش اصلی «رگ خواب» هستند که در ابتدا با نام «مینا» پروانه ساخت گرفت. فیلمنامه این اثر را معصومه بیات نوشته است و خود نعمت الله تهیه‌کنندگی آن را عهده دارد. پورناظری و نعمت‌الله پیش از این در آثاری چون «بی‌پولی» و «آرایش غلیظ» و همین‌طور سریال «وضعیت سفید» همکاری داشته‌اند.

منبع: خبرگزاری صبا

نوشته همایون شجریان برای فیلم «رگ خواب» می‌خواند اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.