داریوش اسدزاده، بازیگر تئاتر، سینما و تلویزیون، متولد یکم آذرماه ۱۳۰۲ در کرمانشاه بود. او در ۲۰ سالگی وارد عرصه بازیگری شد و سال‌ها در مقام بازیگر، نویسنده و کارگردان در تئاتر تهران(نصر) فعالیت کرد. در دهه ۴۰ و ۵۰ در بیش از ۵۰ فیلم سینمایی ایفای نقش کرد.

او پیش از پیروزی انقلاب اسلامی، ایران را ترک کرد و در سال ۱۳۶۵ پس از ۱۰ سال اقامت در آمریکا بازگشت و در دو سریال «سمندون» و «خانه سبز» و فیلم‌های سینمایی زیادی مثل «دو نیمه سیب»، «همسر»، «قلاده‌های طلا»، «یتیم‌خانه ایران»، «زمان از دست‌رفته» و «بوی کافور عطر یاس» بازی کرده است. آخرین فیلم او هم «حکایت دریا» به کارگردانی بهمن فرمان‌آرا بوده است.

وی یکشنبه سوم شهریور در سن ۹۶ سالگی در منزل خود دار فانی را وداع گفت.

نوشته تسلیت دبیر سی‌و‌هشتمین جشنواره تئاتر فجر برای درگذشت داریوش اسدزاده اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

داریوش اسدزاده، بازیگر تئاتر، سینما و تلویزیون، متولد یکم آذرماه ۱۳۰۲ در کرمانشاه بود. او در ۲۰ سالگی وارد عرصه بازیگری شد و سال‌ها در مقام بازیگر، نویسنده و کارگردان در تئاتر تهران (نصر) فعالیت کرد. در دهه ۴۰ و ۵۰ شمسی در بیش از ۵۰ فیلم سینمایی ایفای نقش کرد.

او پیش از پیروزی انقلاب اسلامی، ایران را ترک کرد و در سال ۱۳۶۵ پس از ۱۰ سال اقامت در آمریکا بازگشت و در دو سریال «سمندون» و «خانه سبز» و فیلم‌های سینمایی زیادی مثل دو نیمه سیب، همسر، قلاده‌های طلا، یتیم‌خانه ایران، زمان از دست‌رفته و بوی کافور عطر یاس بازی کرده است. آخرین فیلم او هم «حکایت دریا» به کارگردانی بهمن فرمان‌آرا بوده است.

پیام تسلیت مدیرعامل بنیاد سینمایی فارابی

علیرضا تابش مدیرعامل بنیاد سینمایی فارابی در این پیام آورده است:

«در نهایت تالم و اندوه فراوان، یکی دیگر از بازیگران پیشکسوت تئاتر، سینما و تلویزیون را از دست دادیم اما نامش با آثاری که از خویش بر صفحه هنر ایران به جای گذاشته، ماندگار است.

یقین است که هیچ گاه تصویر مهربان آن مرد دوست داشتنی و همیشه حاضر در عرصه‌های هنری از یادها و خاطره‌ها محو نخواهد ماند.

ضمن عرض تسلیت به خانواده محترم ایشان و جامعه هنری کشور، از درگاه ایزد یکتا، برای بازماندگان و دوستدارنش، صبر جمیل و برای روح بلندش، آرامش ابدی را مسئلت می‌نمایم.»

پیام تسلیت  مدیرعامل موسسه تصویر شهر و دبیر هفتمین جشنواره بین المللی فیلم شهر

هاشم میرزاخانی در این پیام نوشته است:

«إِنَّا لِلّه و إِنّا إِلَیهِ رَاجِعُونَ

امروز هنرمندی مردم مدار و انسانى نیکوکار از میان ما رفت و به دیار حق پیوست.

اینجانب فقدان این هنرمند شریف و پیشکسوت سینما، تئاتر و تلویزیون مرحوم داریوش اسدزاده را که برای نسل های مختلف خاطره ساخت و نقش های مهمی را در ذهن مردمان این سرزمین ماندگار کرد به خانواده محترم، فرزندان گرامى، جامعه هنری و دوستداران پرشمار ایشان تسلیت گفته و برای آن فقید سعید از درگاه خداوند رحمان رحمت و بخشایش و براى بازماندگان گرامى صبر و سلامت مسألت دارم.

یادش گرامی و روحش شاد»

پیام تسلیت مدیرعامل موزه سینمای ایران

متن پیام تسلیت مهران عباسی انارکی به شرح زیر است:

هنرمندی توانا و مردمی، جهان خاکی را به سوی منزلگاه ابدی خویش ترک کرد. بی شک نام داریوش اسدزاده درتاریخ هنر ایران ماندگار خواهد بود.

درگذشت « داریوش اسدزاده» را به خانواده محترم آن مرحوم و دوستداران و جامعه سینمایی و هنری تسلیت عرض نموده، از درگاه پروردگار ، علو درجات و آرامش ابدی را برای ایشان مسئلت دارم.

مهران عباسی انارکی

مدیرعامل موزه سینمای ایران»

پیام تسلیت انجمن بازیگران سینمای ایران

متن پیام تسلیت انجمن بازیگران سینمای ایران به شرح زیر است:

«بازگشت همه به سوی اوست

سینمای ایران در کمال اندوه و دردمندی یکی دیگر از بزرگان خود را از دست داد.

بازیگر پیشکسوت و گوهر ارزنده هنر نقش آفرینی، استاد داریوش اسدزاده پس از تحمل دوران دشوار بیماری، دیده بر هم نهاد و به سوی آرامشی بیکران سفر کرد.

انجمن بازیگران سینمای ایران سوگ از دست دادن این هنرمند ملی و چهره ماندگار را که بی تردید از رفیع ترین قله های فرهنگ و هنر ایران زمین بود، به خانواده محترم ایشان، همکاران عزیز و تمامی مردم هنردوست کشورمان تسلیت عرض می نماید.»

نوشته داریوش اسدزاده بازیگر پیشکسوت درگذشت + پیام‌های تسلیت اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

میرزاخانی در این مراسم گفت: خوشحالیم در جمع بزرگوارانی مثل شما هستیم و آیین جشنواره هفتم را شروع می‌کنیم. جا دارد از زحمات روئسای شهرداری تهران از جمله آقای اوحدی و حمایت های ایشان که اسباب این جشن را فراهم کردند تشکر و تقدیر کنم.

امید است دست در دست هم قدمی موثر در حوزه فرهنگ سازی برداریم.

وی در بیان گزارشی از فعالیت های هفتمین دوره از جشنواره فیلم شهر افزود:‌ این سالن ظرف دو ماه برای این جشنواره آماده شد که پیش از این برای جشنواره فجر و برخی جشنواره‌ها استفاده می شد. از امروز نیز سالن چند منظوره و فورت کورت این مجموعه مورد بهره برداری قرار گرفته است. از آنجا که این سینما به عنوان پایگاه هنرمندان مورد توجه بوده، تصمیم گرفته شد برای استفاده بهینه از جای‌جای آن این اقدام صورت گیرد.

میرزاخانی ادامه داد: این مجموعه در اختیار همه جشنواره های مهم شهر است و افتخار می کنیم در خدمت شما عزیزان هستیم. همچنین در نظر داریم ۷ سالن دیگر نیز به این پردیس اضافه کنیم که تلاش بر این است برای ایام جشنواره فیلم فجر آماده شود و بتوانیم میزبان عزیزان بیشتر باشیم. ستاد برگزاری این جشنواره حدود ۶ ماه است که فعالیت خود را آغاز کرده است و ۴۲۴۰ اثر از ایران و ۱۱۴ کشور جهان در آن شرکت کردند. دوستان ما در هیأت انتخاب همکاری کردند. تعداد آثار رسیده به دبیرخانه بسیار زیاد و دیدن آن وقت گیر بود. لذا از اعضای هیأت انتخاب و داوران در حوزه های مختلف قدردانی می کنم. امیدوارم دست به دست هم بتوانیم قدمی موثر در حوزه فرهنگ سازی برداریم. شعار این جشنواره شهروند مسئول، شهر سالم است و امیدوارم همه بتوانیم به این سمت برویم و مقوله شهروندی را ترویج و شهر را آبادتر کنیم.

پس از آن کلیپ گزارش تصویری از فعالیت های ستاد جشنواره پخش شد.

بزرگداشت داریوش اسدزاده

بعد از نمایش کلیپ، مجری برنامه، یاد هنرمندان پیشکسوت همچون داریوش اسدزاده را در بخش بزرگداشت این برنامه گرامی داشت و کلیپی از فعالیت های هنری اسدزاده و مصاحبه با او در بیمارستان نمایش داده شد.

بعد از نمایش کلیپ مجری از اوحدی، رییس سازمان فرهنگی هنری شهرداری، فیروزی، معاون اجرایی سازمان صدا و سیما و همایون اسعدیان دعوت کرد روی سن بیایند. ایشان به رسم یادبود هدایایی به خانم محمدزاده، خواهرزاده داریوش اسدزاده  اهدا کردند.

هنر سینماست که در ذهن و جان انسان تاثیرگذار باشد

پس از آن اوحدی طی سخنرانی گفت: از دعوت شما دوستان متشکرم. کلیپ تاثیرگذاری از اسدزاده، این هنرمند بزرگ پخش شد. او از ۱۳۱۹ فعالیت های هنری داشت و در این کلیپ گفت که بعد از هشتاد سال نوکر مردم هستم. برای سلامتی این عزیز دعا کنیم.

وی افزود: به رسم قدردانی از همه عزیزان تشکر می کنم. از هفت ماه تلاش همه عزیزان در موسسه تصویر شهر و آقای میرازاخانی، شورای سیاست گذاری، هیأت داوران، تولید کنندگان آثار که همت کردند و آثارشان را به جشنواره فرستادند به این رویداد رونق دادند، تشکر می کنم. همچنین از فیلمسازانی که از کشورهای مختلف حضور پیدا کردند، از شهردار محترم،از رییس سازمان سینمایی تشکر می کنم که پشتوانه حمایت این عزیزان بود که امشب، شب خوبی را رقم زدند.

وی ادامه داد: شاید برای شما این سوال ایجاد شده باشد که چه اصراری بود این جشنواره را برگزار کنیم. به دلیل مشکلات مالی آیا جشنواره هفتم را یک اقدام تکراری می بینیم؟ آیا نگاه ما این بود که دیگران جشنواره برگزار کردند و ما هم باید برگزار کنیم یا اهداف بلندتری در نظر داشتیم؟ اصلا چرا شعار هفتمین جشنواره شهروند مسئول، شهر سالم انتخاب شد. امروز اگر توسعه پایدار در بستر جامعه پیگیری می شود، سینما در عرصه فرهنگ نقش تاثیرگذار و ماندگارتری دارد چون اگر هنرهای مختلف را در نظر بگیریم، صنعت فیلم و سینما برآیند تجلی همین هنرهاست. فیلم و سریال آثار و ماندگار در جان مخاطب اثر می گذارد. اگر اصرار به برگزاری است برای این است که جامعه ما نیاز به هنرمندان بزرگی که در صنعت سینما به کمک ساختن جامعه بیایند دارد. امروزه کشورها پول خرج می کنند تا صنعت سینما را فعال و زنده نگه دارند، سینما و فیلم ابزاری برای نشان دادن وضعیت فعلی و بهتر ساختن جامعه است.

اوحدی با اشاره به اهمیت سینما عنوان کرد:‌ سینما حتی در حوزه سیاسی، اقتصادی و امنیتی  مشکلات جامعه را برطرف می کند. فیلمی که نرگس آبیار ساخت فیلمی ماندگار بود که همه اتفاقات را دربرمی گرفت. حوزه امنیتی حساس را به خوبی به تصویر کشید و این هنر سینماست که در ذهن و جان انسان تاثیرگذار باشد. نکته آخر اینکه مقام معظم رهبری طی بیانیه ای که به عنوان گام دوم انقلاب در دو فصل صادر کردند برای رسیدن به سه کلید واژه خودسازی، جامعه پذیری و رسیدن به تمدن اسلامی تاکید داشتند. ما اعتقاد داریم با انتخاب شعار شهروند مسئول،شهر سالم سینما می‌تواند بستری مناسب برای جامعه سالم فراهم کند که اگر شهروند مسئول از بستر فیلم ساخته شد حتما کلید واژه مقام معظم رهبری تحقق پیدا می‌کند و ما هم دنبال آن هستیم. بار دیگر از عزیزان تشکر می کنم که تلاش کردند، امیدوارم هنرمندان به این چند روز اکتفا نکنند، از ظرفیت فرهنگسراها استفاده کنند و تولیدکنندگان باید با مردم ارتباط رودر رو داشته باشند.

معرفی برگزیدگان بخش محله

پس از سخنرانی اوحدی کلیپ معرفی داوران بخش محله پخش شد و از داوران این بخش دعوت شد به روی سن بیایند.

در این بخش عزیزالله حمیدنژاد و شبنم قلی‌خانی و هادی مقدم‌دوست روی سن آمدند و برای بخش ویژه «بی‌قرار تو ام» دیپلم و جایزه نقدی به مسعود حق دوست برای فیلم «کربلای تو همین جاست» و محمد حاتمی برای فیلم«همسایه سنگ و آب» اهدا شد.

در بخش ویژه تهران، لوح و تقدیر و جایزه نقدی به عنوان رتبه دوم به مهدی شاهسواری برای «خداحافظی» اهدا شد.

در همین بخش به محمد حسنی برای فیلم «ناپیدا» و «اینجا به تمام آزادی ام فکر می کنم» اهدا شد. او گفت از خانواده ام تشکر می کنم و جایزه ام را به کارتن خوابان شهر تهران تقدیم می کنم.

در بخش اصلی محله از میان ۵ نامزد دریافت جایزه به آرزو باغ شیخی برای فیلم «لازم نیست منتظر بمانید» برای رتبه سوم لوح تقدیر و جایزه نقدی اهدا شد.

لوح تقدیر و جایزه نقدی برای رتبه دوم به محیا ساعدی برای فیلم «مردان مریخی، زنان ونوسی» اهدا شد، همچنین تندیس جشنواره دیپلم افتخار و جایزه نقدی رتبه اول به علی عرفان فرهادی برای فیلم «آشپزی در حضور دیگران، ببخشید کودکان» اهدا شد.

بزرگداشت پروانه معصومی

در بخش دیگری از این مراسم کلیپ بزرگداشت پروانه معصومی نمایش داده شد و از او دعوت شد روی سن بیاید و شبنم قلی‌خانی نیز او را همراهی کرد. قلی خانی گفت: خاطره‌ای از زمان بچگی دارم و آن این است که اولین فیلمی که در سینما دیدم «گل های داودی» با بازی خانم معصومی بود. این فیلم همیشه در خاطرم باقی می ماند و خانم معصومی را بسیار دوست دارم. نمیدانم چرا مرا با آن که کودکی بیش نبودم به دیدن این فیلم بردند! درباره ایشان گفتنی‌ها زیاد است و ۵۰ سال کارنامه ایشان باعث افتخار ما زنان است.

پس از آن پروانه معصومی گفت: از همه کسانی که مرا فراموش نکردند تشکر می‌کنم. خوشحالم با اینکه با فاصله دوری از اینجا زندگی می کنم ولی همچنان کسی فراموشم نکرده است.

سپس توسط حسین انتظامی، رییس سازمان سینمایی و صفا صبوری، معاون عمرانی شهردار تهران به پروانه معصومی هدیه‌ای اهدا شد.

معرفی برگزیدگان بخش سریال و نمایش خانگی

بعد از تقدیر از معصومی کلیپ معرفی هیأت انتخاب و داوری بخش سریال و نمایش خانگی نمایش داده شد و امیر بوالی،  رحمان سیفی آزاد ؛ سیدعلی حمیدی ؛ هاشم میرزاخانی و سعید اوحدی  برای اهدای جوایز روی سن آمدند.

در بخش بهترین فیلمنامه تندیس جشنواره دیپلم افتخار و جایزه نقدی به علیرضا طالب زاده برای فیلمنامه «چرخ فلک» اهدا شد که مجید مولایی تهیه‌کننده این فیلم آن جایزه را دریافت کرد.

برای بهترین بازیگر نقش زن، تندیس جشنواره و دیپلم افتخار و جایزه نقدی به سارا بهرامی برای ایفای نقش در سریال «پرده نشین» اهدا شد.

سارا بهرامی گفت: از هیأت داوران متشکرم؛ همچنین از آقای شعیبی ممنونم که تا این لحظه نقش درخشانی در زندگی من داشته است. من دیروز در مراسم هفت مادربزرگم شرکت کرده بودم، رنج بزرگی برای من بود. با اجازه مادربزرگم این جایزه را به بزرگ ترین مرد زندگی ام به نام پدر تقدیم می کنم.

در بخش بهترین بازیگر مرد، تندیس جشنواره و دیپلم افتخار و جایزه نقدی به فرهاد آییش برای ایفای نقش در سریال «پرده نشین» اهدا شد.

آییش بعد از دریافت جایزه گفت: از هیأت داوران متشکرم. نقش بسیار سختی بود و اوایل با مشکل روبرو شده بودم. حساسیت روی این نقش زیاد بود و من با وسواس جلو رفتم. از علی نصیریان که تلفنی به من درباره این نقش نصیحت کردند، از خانم طهماسبی، آتیلا پسیانی و…تشکر می کنم. به هر حال متشکرم.

در بخش بهترین کارگردانی تندیس جشنواره و دیپلم افتخار و جایزه نقدی به همایون اسعدیان برای کارگردانی  سریال «لحظه گرگ و میش» اهدا شد. اسعدیان بعد از دریافت جایزه گفت: من سال گذشته در جشنواره صدا و سیما در بخش داوری بودم، آنجا سریال «چرخ فلک» با فاصله، باقی سریال ها را کنار زد و بدون اعمال نظر انتخاب شد ولی امیدوارم بی‌انصاف نباشم.

در بخش بهترین سریال تندیس و دیپلم افتخار و جایزه نقدی به سیدمحمود رضوی برای سریال «پرده نشین» اهدا شد.

در بخش بهترین اثر با محوریت تهران شناسی و تهران نگاری تندیس جشنواره و دیپلم افتخار، جایزه نقدی به مجید مولایی برای تهیه کنندگی سریال «چرخ فلک» اهدا شد.

پس از پایان این بخش میرزاخانی از حمایت بانک شهر در برگزاری جشنواره شهر تقدیر کرد.

معرفی برگزیدگان بخش  تبلیغات سینمای ایران

پس از آن کلیپ معرفی داوران بخش تبلیغات سینمای ایران پخش شد و ساعد نیکذات، آرش معریان و حسین انتظامی روی سن آمدند.

در بخش «نامواره» تندیس جشنواره، دیپلم افتخار و جایزه نقدی به محمد روح الامین برای مجموعه آثار «برادرم خسرو»، «خفگی»، «دم سرخ ها»، «ماهورا» و «راه رفتن روی سیم» اهدا شد.

در بخش پوستر فیلم های کوتاه و مستند تندیس جشنواره، دیپلم افتخار و جایزه نقدی به علی باقری برای پوستر فیلم «مسافر فوکوشیما» به کارگردانی معصومه نورمحمدی اهدا شد.

در بخش مسابقه پوستر فیلم سینمایی، تندیس جشنواره، دیپلم افتخار و جایزه نقدی به طاها ذاکر، برای فیلم «کوپال» به کارگردانی کاظم مولایی اهدا شد.

در بخش مسابقه عکس تندیس جشنواره، دیپلم افتخار و جایزه نقدی به امیرحسین شجاعی برای عکس فیلم «متری شیش و نیم» به کارگردانی سعید روستایی اهدا شد.

در بخش آنونس فیلم تندیس جشنواره، دیپلم افتخار و جایزه نقدی به روح الله موحدی، برای آنونس فیلم «گرگ بازی» به کارگردانی عباس نظام دوست اهدا شد.

در پایان این مراسم گروه موسیقی لیان به اجرای قطعات موسیقی پرداختند و در پایان با صرف شام در فودکورت ملت و افتتاح رسمی این مجموعه  مراسم به پایان آمد.

ضمنا کارگردانی این مراسم را مژگان زرگر مدیر اجرایی و روابط عمومی جشنواره بر عهده داشت.

هفتمین جشنواره بین‌المللی فیلم شهر از ۲۶ تا ۳۱ تیرماه سال جاری توسط موسسه تصویر شهر به دبیری هاشم میرزاخانی در پردیس سینما گالری ملت برگزار می‌شود.

نوشته افتتاحیه هفتمین جشنواره فیلم شهر برگزار شد/ بزرگداشت پروانه معصومی و داریوش اسدزاده/ معرفی برگزیدگان بخش‌های سریال، محله و تبلیغات سینمای ایران اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

در ابتدای مراسم هاشم میرزاخانی دبیر این جشنواره ضمن تاکید بر شعار هفتمین جشنواره فیلم شهر  مبنی بر شهروند مسئول، شهر سالم گفت: این جشنواره از ۲۶ تیرماه کار خود را آغاز می‌کند. آیین افتتاحیه این جشنواره نیز ساعت ۲۰:۳۰ روز چهارشنبه ۲۶ تیر همزمان با افتتاح سالن چندمنظوره پردیس ملت برگزار خواهد شد. همچنین گالری تجسمی شهر نیز به عنوان مدیوم پیام‌رسان شهری افتتاح خواهد شد که ۵۵ هنرمند نقاش و عکاس با رویکرد پیام‌رسان شهری، آثار خود را به نمایش می‌گذارند که همان روز ساعت ۱۹ افتتاح خواهد شد.

وی با اشاره به بخش‌های مختلف جشنواره و اینکه ۹ هیات انتخاب و داوری، آثار را انتخاب کردند، گفت: ۱۶۶ اثر از ایران در بخش ملی و ۳۱ اثر بین‌المللی به بخش داوری معرفی شدند. در بخش ملی، ۴۴ انیمیشن، ۱۶ مستند کوتاه، ۷ مستند کوتاه، ۴۲ داستانی کوتاه، ۷ مستند بلند، ۹ اثر ویدئویی، ۱۸ سینمایی و ۱۰ سریال به بخش مسابقه سینمای ایران راه یافتند. همچنین ۲۰ اثر در بخش محله حضور خواهند داشت. در بخش بین‌الملل نیز ۵ انیمیشن، ۱۲ مستند، ۸ اثر داستانی کوتاه و ۶ فیلم بلند داستانی حضور دارند. تلاش کردیم آثار حوزه بین‌الملل با رویکرد و ملاحظات شهری دیگر کشورها پذیرفته شدند که از روز پنجشنبه ۲۷ تیرماه نمایش آنها در پردیس ملت آغاز می‌شود.

میرزاخانی به برگزاری مراسم بزرگداشت‌های این جشنواره اشاره کرد و افزود: آیین نکوداشت جمشید مشایخی با حضور خانواده ایشان در افتتاحیه جشنواره فیلم شهر برگزار خواهد شد. همچنین مراسم بزرگداشت اساتید علی نصیریان، داریوش اسدزاده، مسعود رایگان، رویا تیموریان و پروانه معصومی در افتتاحیه و اختتامیه جشنواره برگزار می‌شود.

وی در ادامه بیان کرد: خادمان شهرها را نباید فراموش کرد و به همین دلیل از چهار چهره شاخص خادمان شهری نیز تقدیر خواهد شد.

در ادامه این مراسم ، از پوستر بزرگداشت‌های این جشنواره توسط اهالی رسانه رونمایی شد.

میرزاخانی درباره هیات انتخاب و داوری گفت: در بخش محله، شبنم قلی‌خانی، داریوش یاری و هادی مقدم دوست آثار را انتخاب و داوری کردند. در این بخش دو تندیس و در مجموع هفت دیپلم افتخار در افتتاحیه اهدا می‌شود. در بخش مسابقه تبلیغات سینمای ایران، مسعود نجابتی، آرش معیریان و ساعد نیک‌ذات داوری برعهده داشتند و در این بخش ۵ تندیس اهدا خواهد شد.

وی افزود: در بخش سریال‌های تلویزیونی، سیدعلی حمیدی، امیر بوالی و رحمان سیفی آزاد داوری خواهند کرد. در بخش مسابقه فیلم‌های کوتاه و نیمه‌بلند، نرگس آبیار، احمد ضابطی جهرمی، محمدعلی فارسی، علیرضا گلپایگانی، محمدرضا شفیعی، مصطفی کیایی و هومن بهمنش داوری می‌کنند. در بخش آثار سینمایی و ویدئویی، حسین کرمی، محمدمهدی عسگرپور، محمود کلاری، پرویز شیخ‌طادی و حبیب رضایی داوری خواهند کرد و در این بخش‌ها ۷ تندیس اهدا خواهد شد.

میرزاخانی درباره داوران خارجی نیز اظهار کرد: در بخش بین‌الملل، پوران درخشنده و پیمان معادی به همراه سوراو سرنگی فیلمساز اهل جنوب آسیا، جردن هالندر فیلمساز هلندی و عباس یوسفی فیلمساز سوری داوری اثار را برعهده دارند.

وی در مورد مراسم اختتامیه بیان کرد: مراسم اختتامیه ۳۱ تیرماه ساعت ۱۷ در تالار وحدت با حصور مدیران شهری و سینمایی برگزار خواهد شد.

دبیر جشنواره شهر درباره پویش شهروند مسئول بیان کرد: این پویش با رویکرد عکس برای شهروندان فعال خواهد شد.

میرزاخانی در پایان نشست خبری در پاسخ به خبرنگاری که درباره خارج کردن فیلم «یادم تو رو فراموش» از بخش مسابقه جشنواره پرسید، گفت: این موضوع سوتفاهمی بود که رفع شد و این فیلم نیز در هفتمین جشنواره فیلم شهر حضور خواهد داشت.

نوشته آیین نکوداشت جمشید مشایخی و بزرگداشت سینماگران در جشنواره/ تقدیر از خادمان شهر اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

*چرا در سالن سازی چنان که باید به شهرستانها توجه نشده و همه بدنبال ساخت پردیس در شهرهای بزرگند؟؟

دلیل اصلیش تمرکز سرمایه در کلانشهرهاست و اینکه با سالن سازی در این شهرها زودتر می شود به پول رسید. سابق بر این در مورد تئاترها هم شاهد بودیم که مثلا در تهران یا اصفهان و برخی شهرهای بزرگ دیگر بیش از بقیه نقاط کشور سالن تئاتر می ساختند. چرا؟ چون مشتری در این جور جاها بیشتر بود ولی حالا در کوره دهاتها هم میتوان سالنهایی زد چندمنظوره به اندازه ساکنان آنجا و اگر این کار را نکنیم مخاطبان ایرانی را دربست در اختیار ماهواره و فضای مجازی قرار داده ایم.

*پس ساخت سالن در شهرستانهای دورافتاده باید استراتژیک تلقی شود؟

ببینید ما فیلم هایی درباره برخی گروههای تروریستی ساخته ایم ولی فقط روبنا را دیده ایم و مثلا نمی گوییم فقر امکانات در مناطق دورافتاده است که عاملی میشود بر جذب جوانان توسط گروههای التقاطی. ساختن یک سینمای خوب و زیبا در شهرستانی دورافتاده می تواند شرایط فرهنگی و اقتصادی بسیار خوبی را در آن محل ایجاد کند و باعث شود جوانان جذب فرهنگ خودمان شوند بجای آن که جذب فرهنگ بیگانه شوند. با سالن سازی در نقاط دورافتاده سدراه مروجان افکار التقاطی باشیم!

*از این حیث مدیریت کلان باید چگونه تسهیلاتی ارائه کند؟

ملت ما شایسته آن هستند که از امکانات فرهنگی مساوی برخوردار باشند. سینما ابزار فرهنگی قوی است که برای هر شهر و شهرستانی، نه فقط یک سینما، بلکه چندین سالن چندمنظوره تئاتر و سینما لازم و واجب است آن هم سینماهایی که از امکانات خوب و صندلی و صدا و همچنین از معماری خوب بهره گیرد. معلوم است که دولتی ها باید به موسسات حامی سالن سازی در شهرستان ها کمک کنند. کمک هم فقط صرف بودجه نیست. باید بوروکراسی پیچیده را از پیش پای این موسسات بردارند و معافیت های مالیاتی کامل بهشان بدهند تا امیدوارتر شوند.

*در میان موسساتی که در زمینه سالن سازی کار میکنند بهمن سبز الویتش را بر بازسازی سالنهای فرسوده شهرستان ها گذاشته. به نظرتان در این بازسازی چه المانهایی باید رعایت شود؟؟

باید بازسازی به گونه ای باشد که مخاطب فکر نکند سرش کلاه رفته یعنی باید همان استاندارد مرکزنشینان برای مخاطب شهرستانی هم لحاظ شود و طوری نباشد که باز مخاطب برای استفاده از یک سینمای باکیفیت به تهران و مراکز استان ها سفر کند. بهمن سبز سینماهای شهرستان‌ها را به بهترین شکل بازسازی کند و مدیران ارشاد نیز حامی این حرکت باشند.

*پس نتیجه اول سالن سازی را رفع تبعیض میان مخاطبان می دانید؟

طبیعتا اگر در هر شهرستان چندین سینما ساخته شود ساکنین آن شهر یا شهرستان، خود را جدا از دیگر شهرهای بزرگ نمی بینند زیرا همان امکاناتی که در مرکز است در آنجا هم خواهد بود و مخاطب شهرستانی پی به اهمیت خود خواهد برد. نشر فرهنگ از طریق ساختن سینما حتی در دورافتاده ترین نقاط ایران عزیزمان بسیار واجب و وظیفه ای بزرگ و خداپسندانه است.

*…و البته که این سالن سازی به توسعه اقتصادی سینما منجر خواهد شد؟

همه دعواهای این سالهای سینماگران بر سر این بوده که چرا فلان فیلم ۱۰۰ سالن دارد و فیلم من ۱۰ سالن!!! بدیهیست که وقتی تعداد سالن ها افزایش یابد در مجموع به همه سینماگران فرصت بیشتری برای اکران فیلم هایشان خواهد رسید و در نتیجه بیشتر بلیت فروخته میشود و سود بیشتری نصیب کلیت سینما میشود.

نوشته در بازسازی سالن‌های شهرستانها، ارشاد حامی بهمن سبز باشد/ توسعه ناوگان سینمایی کشور یک حرکت فرهنگی خداپسندانه است اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

داریوش اسدزاده کار سینما را از اواسط دهه سی آغاز کرد و تا پیش از پیروزی انقلاب اسلامی در بیش از سی فیلم بلند ایفای نقش کرد و پس از مدتی کوتاه دور از وطن بودن در میانه دهه شصت مجددا به سینمای ایران بازگشت و طی سه دهه در ده‌ها محصول سینمایی کار کرد و با کارگردانانی مختلف از ساموئل خاچکیان و کیانوش عیاری و شاپور قریب گرفته تا بهمن فرمان‌آرا، بهروز افخمی و ابوالقاسم طالبی همکاری داشت.

اسدزاده فعالیت در تلویزیون را خیلی دیرتر از سینما و از دهه هفتاد شروع کرد اما با سریالهایی نظیر «سمندون»، «خانه سبز» و «گاو صندوق» به شدت دیده شد. اسدزاده تجربه ایفای نقشهای کاملا جدی را با رگه‌های کمیک دارد؛ او می‌تواند با زبان بدن و بدون تشبث به دیالوگهای زننده از مخاطب خنده بگیرد؛ آموزه‌ای که شاید از تئاتر با اوست.

بهانه گفتگوی سوره سینما با اسدزاده چرایی گرفتاری طنزپردازان ایرانی در لودگی است. گفتگویی که به سمت توصیه های کاربردی اسدزاده درباره روش تولید محصول اخلاق گرایانه اما مفرح رهنمون گشت.

*این دیگر تکیه‌کلام بسیاری از بازیگران کمدی شده است که تا از حجم لودگیهایشان گلایه می‌کنیم مدعی می‌شوند در همه جای دنیا کمدی آمیخته با لودگی و حتی شوخیهای خط قرمزی است!! آیا هیچ گاه در آموزه‌های بازیگری با عنصری به نام «لودگی» برخورد کرده‌اید؟

هرگز! چیزی به نام لودگی در ساختار بازیگری وجود ندارد و این مضمون ساخته ذهن آنهایی است که چون فکر می‌کنند در خانواده میتوانند با شیرین کاری دیگران را بخندانند لابد در بازیگری هم باید همین رویه را در پیش بگیرند. اینکه بازیگران کمدی هم سبکی به نام لودگی را برای توجیه کم کاری میتراشند پسندیده نیست اما مشکل از این جماعت بازیگر هم نیست؛ مشکل از سازوکاری است که اینها در آن قرار گرفته‌اند. زمانی بود که کارگردانهایی مثل داریوش مهرجویی و ناصر تقوایی که سرشان به تنشان می‌ارزید فیلم یا سریال کمدی می ساختند و حتی یکی مثل بهرام بیضایی فیلمنامه‌هایی مانند «چه کسی رییس را کشت» و «فیلم در فیلم» را نوشت که گونه ای از کمدی موقعیت بدون هر گونه بی اخلاقی را در آنها ارائه داد اما حالا کارگردانهایی آمده‌اند که تخصص و آگاهی لازم را ندارند که بخواهند داستانی کمدی عرضه کنند و ناچار میشوند فیلم را پر کنند از طعنه‌های جنسی و لودگی بلکه خنده بگیرند. یک کارگردان مهمترین کارش انتخاب یک سوژه و یک داستان خوب است ولی متأسفانه الان ذهن خلاق کم داریم. کارگردان خوب کم داریم و نویسنده خوب که خیلی خیلی کمتر داریم! آنهایی که هستند هم میخواهند کارها را مفت و ارزان در بیاورند و کار مفت هم مانند حرف مفت، خروجیش میشود مقادیر معتنابهی سرگیجه!!

فیلم «ستاره ها» (جلد ۳: ستاره بود) به کارگردانی فریدون جیرانی

*چرا کارگردان خوب و نویسنده خوب کم داریم؟ مگر در این همه سال کنار بازیگر، کارگردان و نویسنده در دانشکده‌های‌مان تربیت نشدند؟

در دانشکده‌های هنری یک سری تئوریات و مکاتب غربی را به دانشجویان ارائه میدهند و آنها هم میکوشند با حفظیات و نهایتا سفارش پایان نامه شان به مراکز مجاز خرید و فروش(!) مدرک بگیرند!! آنچه در دانشکده‌ها انجام نمی گیرد شناخت استعدادهاست یعنی ما نمی دانیم از انبوهی علاقمند که همه در رشته کارگردانی پذیرفته شده اند چند درصد آنها به درد کارگردانی کمدی میخورند و چند درصد میتوانند کارگردانی اکشن کنند! بارها دیده ایم فردی که استعدادی در کارگردانی ندارد به زور مدرک و رابطه خودش را وارد ساختاری کرده و فیلم یا سریالی ساخته! وقتی این غربال گیری اصلی در دانشگاهها صورت نمی گیرد چطور میتوان امید داشت به خروجی آنها. با این حال باز من معتقدم که اوضاعمان در کارگردانی به خصوص در وجه تکنیکی‌اش بد نیست و اوضاع خراب در بحث نویسندگی است.

*با توجه به اینکه خودتان هم دستی در نوشتن دارید و به خصوص تاریخ نگاری می کنید دلیل فقدان نویسنده خوب را چه می دانید؟

یک نویسنده باید فهیم باشد، دانا و همین طور باید فیلمسازی و کارگردانی و گاهی تدوین را هم خوب بشناسد. به همه اینها بیفزایید آشنایی با تاریخ کشورش و شیوه زندگی مردمانی که درباره آنها می نویسد. حالا ببینید چند نویسنده خوب داریم که همه اینها را داشته باشد! یادتان باشد نویسندگی هیچ گاه در کشور ما شغل درآمدزایی نبوده است و بیشتر معبری برای ورود به کارگردانی بوده پس ناگفته پیداست که چرا اوضاعمان در نویسندگی این قدر بد است. در نویسندگی، پول نیست و اله‌مان اصلی پیشنهاد کار گرفتن، فروش محصولات قبلی است پس باید به نویسندگان هم حق دهید که بروند به سمت کمدیهای مبتذلی که پر هستند از کنایه های جنسی چون بدبختانه اینها میفروشد.

*یعنی نمیتوان کمدیهایی ساخت که شوخی جنسی نداشته باشند اما بفروشند؟

چرا نمیشود؟ اما نیاز دارد به حضور یک نویسنده خوب که لاقل یک سال وقت بگذارد بر روی متن سناریوی این کمدی و نویسنده ای نداریم که چنین وقتی بگذارد چون هیچ کس پیدا نمی‌شود و یک سال خرج شما را تقبل کند تا برایش یک فیلمنامه بنویسید!! بنابراین باید قبول کرد که بالاخره مردم باید سرشان با چیزی گرم شود و آن چیز همین کمدیهایی است که اسامی شان یادآور باغ وحش است!!

*بر این مبنا تولید فراوان فیلمهای کمدی هم ناشی از تولید همان فست فودی است که همیشه برایش مشتری هست.

من فکر می‌کنم که تعداد فیلمهای کمدی آن قدرها هم زیاد نیست ولی چون مردم بیشتر این فیلمها را می‌بینند به نظر میرسد حجمشان بالاست. می‌دانید که ساخت فیلم تاریخی یا فیلمهای به اصطلاح ژانر مانند اکشن یا جنایی بسیارخرج دارد و سرمایه زیاد میخواهد بنابراین جریان اصلی سینما به سمت کمدی می آید که بتواند روی پا بایستد! من میتوانم فهرستی از تهیه کنندگان فیلمهای هنری را برایتان نام ببرم که همه ورشکسته شدند اما میتوانم فهرستی از چند کمدی ساز را هم نام ببرم که سه دهه است در سینما هستند! پس به سرمایه گذاران حق دهید که به سمت کمدی سازی بروند تا ماندگار شوند.

*…البته در سالهای اخیر یک سری تهیه کنندگان به اصطلاح هنری‌ساز هم پدید آمده اند که مدام فیلمهایشان شکست می‌خورد اما باز فیلم میسازند و هیچ گاه ورشکسته نمی‌شوند!!؟؟

اینها همانهایی هستند که ربطی به سینما و هنر ندارند و اصلا معنی تهیه کنندگی  را نمی دانند و کوچکترین اطلاعاتی از این حیطه ندارند! حالا طرف تجارت آهن داشته یا در کار واردات گوشت بوده را ما نمیدانیم؛ اینکه آمده و فیلمساز شده را می بینیم. در میان این جماعت برخی هستند که عاشق این هنر میشوند یعنی رفته رفته رشد میکنند و میکوشند گلیم خود را از آب بکشند و شاید از میان آنها تهیه کنندگان خوبی هم درآید اما بخش عمده اینها پولهای بی حساب و کتابی دستشان است و برای استفاده از معافیتهای مالیاتی یا توانایی ارتباط گیری با فلان هنرپیشه(!) سر از سینما درمی‌آورند و معمولا هم کارگردان و عواملشان آدمهای به‌دردنخور هستند. مثلا نویسنده با پارتی بازی و رانت ورود می‌کند همچنین بازیگر اشتباه  انتخاب می‌شود و یا کلا همه گروه تولید پروژه و از جمله بازیگران در یک مهمانی شبانه انتخاب میشوند. افسوس به حال چنین پروژه هایی چون به مانند آفتی هستند برای جریان سالم سینما.

فیلم «صبح روز هفتم» به کارگردانی مسعود اطیابی

*شاید هم یک دلیل اینکه سینمای ایران به مانند دهه های قبل مخاطب ندارد همین آفت باشد.

الان هم فیلمهای مخاطب پسند زیادی داریم؛ فیلمهایی که بیش از ۲۰میلیارد هم فروخته اند اما به نسبت زمان که بسنجیم می بینیم که با کاهش مخاطب سینما روبرو بودیم. زمانی تهران جمعیتش پانصد هزار نفر بود و فیلمهایی ساخته می شد که میلیونی میفروخت.  مثلا زمان فردین «گنج قارون» خیلی سرو صدا کرد

و میلیونها نفر آن را دیدند اما الان جمعیت هشتاد میلیونی است و هنوز کسی نتوانسته فیلمی بسازد که ۵میلیون نفر مخاطب داشته باشد!!! من فکر میکنم به غیر از آفات موجود در سینما یک دلیل کاهش مخاطب به‌روز نبودن سینمای ایران باشد؛ سینمای ایران از مخاطب و اتفاقات جامعه عقب افتاده و این عقب افتادگی جبران نمیشود مگر با تزریق جسارت به بدنه سینما.

*از همه بدتر اما همان است که فقط کمدی در این کشور خریدار دارد و ژانر دیگری که بتواند مخاطب بالا داشته باشد نداریم!

زمانی فیلمهای جنگی می ساختیم و مردم برایشان صف می بستند. چرا؟ چون با کار باکیفیت روبرو بودیم اما وقتی در فیلمهای جنگی هم همه چیز را در شعار خلاصه میکنیم و توانایی یک داستان پردازی پرکشش را نداریم مجبوریم که برای فیلممان بلیتهای رایگان توزیع کنیم تا مردم به تماشا بنشینند. در صورتی که به جای این کار می‌شد کیفیت درام را ارتقا داد! در این کشور زمانی فیلمسازی به نام ساموئل خاچکیان داشتیم که فیلمهای پلیسی پرزدوخورد می ساخت و مردم هم برایش صف می بستند یعنی نمی‌شود دوباره چنین فیلمسازانی را پیدا کرد؟ چرا نمیشود! فیلمساز ژانر زیاد داریم اما گرفتار دوقطبی تجاری-هنری شده‌ایم و همه را سوق میدهیم که یا فیلمهای بشکن و بالابنداز کمدی بسازند یا فیلمهای هنری راکد و خسته کننده! باید قبول کنیم که هر کدام از فیلمها بیننده خاص خود را دارد؛ تیپهای مختلف در جامعه هستند و سلیقه‌های مختلف و همچنین عقیده های مختلف  دارند پس طبیعیست هر کدام گونه خاصی از سینما را دوست داشته باشند که نمونه های خارجیش هم خیلی زود به دستشان میرسد و مایه حسرت است که خودمان به دنبال بومی سازی در گونه های مختلف نمیرویم.

فیلم «کفش‌های جیرجیرک دار» به کارگردانی شاپور قریب

*به خصوص که در بومی سازی کارنامه بدی نداریم!

همین طور است. ما در همین کشور و با همین ابزار و امکانات و بدون یک تکنیسین خارجی سریالهایی مانند «مختارنامه» را ساخته ایم! آیا حواسمان هست که کارگردان «مختارنامه» این روزها کجاست و چرا بعد از این سریال تاریخی فاخر نتوانست این گونه را ادامه دهد! ما در کنار همه ایرادهایمان ضعف بزرگتری هم داریم و آن هم اینکه قدر داشته هایمان را نمی دانیم! یعنی داوود میرباقری هم باید مانند یکی مثل علی حاتمی مرحوم شود تا قدرش را بدانیم!!؟؟

نوشته متأسفانه الان ذهن خلاق کم داریم/ زمانی مردم برای فیلم‌های جنگی صف می‌بستند/ لزوم تزریق جسارت به بدنه سینما اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

نصیریان: می‌خواهم به مهرجویی ادای دین کنم

او با اشاره به این‌که با شنیدن تجلیل از داریوش مهرجویی به هیجان آمده است توضیح داد: نه من اهل مجادله هستم و نه مهرجویی نیاز به توصیف و تعارف‌های کلیشه‌ای دارد. فکر می‌کنم نام داریوش مهرجویی در پشت خودش معنویت، ارزش‌های هنری و فرهنگی را دارد. بنابراین لزومی به زیرنویس من نیست.

نصیریان ادامه داد: اواخر سال ۴۷ بود که مرحوم غلامحسین ساعدی با یک جوان خوشرو پشت صحنه نمایش «آی با کلاه‌ ای بی‌کلاه» آمد و او را به ما معرفی کرد و گفت، ما در حال نگارش فیلم‌نامه‌ای روی قصه‌ «گاو» هستیم. قصه‌های «عزاداران بیل» به اندازه کافی پپچیده بودند، بنابراین بسیار خوشحال شدیم که یکی از این قصه‌ها فیلم می‌شود.

او با بیان این‌که داریوش مهرجویی با سینما آشنایش کرده است تاکید کرد: می‌خواهم امشب اعتراف کنم که ما با مهرجویی بود که با سینما آشنا شدیم. او بود که به ما یاد داد دورین چه تفاوتی با صحنه دارد. برای ما تمرین گذاشت و با ما کار کرد. او اولین استاد من در سینماست. نه من، بلکه همه‌ی آن گروه. و فیلم «گاو» با آن نمایش تلویزیونی که ما از همین قصه بازی کردیم بسیار متفاوت بود.

نصیریان با اشاره به این‌که مهرجویی یکی از پایه‌های سینمای جدید ایران است گفت: در دهه چهل که آقایان گلستان و غفاری حرکت هایی را در سینمای مدرن انجام دادند و سپس مهرجویی و کیمیایی پایه های جدید سینمای ایران را گذاشتند. مثلاً در مورد فیلم «گاو» او بازنگری روی شخصیت‌ها انجام داد و دوباره همه چیز را ترسیم کرد، رنگ کرد و از نو شخصیت‌ها را ساخت.

او افزود: باید امشب این‌ها را می‌گفتم که مهرجویی ارزش واقعی خودش را در این تاریخ داشته باشد و بداند که ما قدر می دانیم که او به ما یاد داد و این امتیاز را داد که در چهار فیلم او قبل از انقلاب حضور داشته باشیم و من به چهار فیلم او مانند گاو، هالو، دایره مینا و پستچی افتخار می کنم چون یک شخصیت فرهیخته و کاربلد آن فیلم ها را ساخت. سال‌هاست همدیگر را نمی‌بینیم اما دوست داشتم این مسائل را در تریبونی اعتراف کنم. احساس می کنم انتظامی هم همین فکر را داشت.

نصیریان درباره داریوش اسدزاده گفت: او استاد و پیشکسوت است و جلوتر از ما برای تئاتر بسیار زحمت کشیده است. سال ۱۳۲۹ وقتی من در تئاتر شاگر بودم و بعد از ظهرها به لاله‌زار می‌رفتم تا در کلاس‌ها شرکت کنم، آقای اسدزاده را در راهرو تئاتر تهران می‌دیدم. او بسیار شیک‌پوش بود و پاپیون خیلی خوشگلی هم به پیراهنش می‌زد.

او ادامه داد: اسدزاده هم بازیگر بود و هم به گمانم مدیریت داخلی تئاتر را بر عهده داشت،‌ چون می‌آمد و به همه‌جا سرکشی می‌کرد. بعضی مواقع با او همبازی شدم.

نصیریان با بیان این‌که برای سیدمهدی شجاعی در مقام نویسنده و فیلم‌نامه‌نویس احترام و ارزش قائل است، درباره ابوالحسن تهامی‌نژاد گفت: او در امر دوبله بسیار حرفه‌ای است. هرچند من مخالف این هستم که کسی به جای من صحبت کند اما علی حاتمی دوست داشت. او اعتقاد داشت دوبلور چیزی به نقش اضافه می‌کند. اما من مخالف بودم و هستم چون فکر می‌کنم دوبلور نمی‌تواند آن حس هنگام اجرا را دربیاورد. البته که آقای طهماسب به زیبایی این کار را در «هزاردستان» و «کمال‌الملک» انجام داد، آن‌هم به خاطر این‌که سر صحنه می‌آمد. بنابراین براساس آنچه می‌دیدید، دوبله می کرد. در هر صورت بیشترین تاکید من بر ادای دینی به مهرجویی است چرا که او سهم زیادی در فرهنگ ما دارد و ما نباید این مسایل را فراموش کنیم.

شاهسواری: ما نمی‌توانیم پیشرفت سینما در این چهل را انکار کنیم

در ادامه برنامه کلیپی از بزرگداشت‌ها و نکوداشت‌های دوره‌های پیشین جشن خانه سینما نمایش داده شد و بعد از آن بود که منوچهر شاهسواری، مدیرعامل خانه سینما پشت تریبون قرار گرفت.

شاهسواری با اشاره به کلیپ پخش شده گفت: یکی از سخت ترین لحظات زندگی ما دیدن این تصاویر است که برخی از آن‌ها در بین ما نیستند، هر چند که شاید در عین حال لذت بخش هم باشد. اما این قدرت سینما است که یادآوری می کند که هیچکسی در سینما باقی نمی ماند مگر با داشتن عزمی راسخ در درون خودش.

او با بیان این‌که امشب از چهار نفر از نسل‌های متفاوت با دیدگاه‌های متفاوت تقدیر می‌شود که هر کدام به سهم خودشان به سینمای ایران ارج نهاده‌اند بیان کرد: سینمای ایران مثل فرش ایران است و بالا و پایین، کمرنگ و پررنگ و ریز و درشت ندارد.

مدیرعامل خانه سینما افزود: تاریخ به دو شکل تقسیم می‌شود، یکی برای اهل تاریخ که تقسیمات خودشان را دارند اما این تقسیم‌بندی‌ها در یک نگاه جامعه‌شناسانه به کار نمی‌آید. اما انکار تاریخ می تواند ما را دچار گرفتاری کند و باعث شود ما فراموش کنیم چه بودیم و چه شدیم. ما نمی‌توانیم رونق، برجستگی‌ها، ارتباط مردم، جوانان و انواع و اقسام محافل و فضاهایی که برای آموزش و نمایش فیلم در این چهل سال به وجود آمده را انکار کنیم. پیشرفت سینما در این چهل ساله غیرقابل انکار است. ما دردهای گفته و نگفته و مشکل بسیار داریم اما با انکار پیروزی ها و تاریخ پر از سرفرازی مان چیزی به دست نمی آوریم.

بزرگداشت داریوش اسدزاده

سیروس ابراهیم‌زاده، همایون ارشادی، علی دهکردی رئیس انجمن بازیگران ایران برای تقدیر از داریوش اسدزاده به جایگاه آمدند.

ابراهیم‌زاده درباره داریوش اسد‌زاده گفت: پنجاه سالی است افتخار دوستی با او را دارم. او یکی از شاخص ترین بازیگران حرفه‌ای ما است. اسدزاده مطالعات بی نظیری دارد و خوشبختانه تجربیات خود را در برخی کتاب ها نوشته است.

او بیان کرد: در این مدت دوستی همیشه دیده ام که او در حال مطالعه و تحقیق بوده و این عادت را از دست نداده است. او چند وقت پیش نکته ای به من گفت که قابل تامل است. هنگامی که من به او گفتم در حال حاضر جوان های باسواد بسیاری در حال فعالیت در حوزه تئاتر هستند اسدزاده به من گفت خیلی خوب است که نسبت به جوان ها حسن نیت داری اما فراموش نکن که این اعتلا و جهانی شدن سینمای ما از بذری است که پیشکسوتان پاشیده اند از همین رو از حضور داریوش اسدزاده در این جشن بسیار خوشحال هستیم.

ارشادی هم درباره اسدزاده گفت: شما هر وقت بزرگداشت می‌گیرید ما را به خاطرات دوران قدیم بازمی‌گردانید. قدیم ها به لاله زار «شانزلیزه ایران» می گفتند و امروز که در اینجا هستم به یاد دوران طلایی لاله زار افتادم چراکه او قدیمی‌ترین بازیگر تئاتر ایران است. در واقع اسدزاده پل خاطرات و تنها شاهد زنده تمام اتفاقات هنری این هشت دهه است که خوشبختانه مقداری از آن‌ها را در قالب کتابی منتشر کرده است.

دهکردی با اشاره به گفته‌ای از ویل دورانت، تمدن شناس بزرگ گفت: او می‌گوید یکی از ارکان اصلی شکل‌گیری و ماندن تمدن‌ها هنرمندان یک کشور هستند. چراکه آن‌ها ستون این فرهنگ هستند. یکی از میراث های فرهنگی زنده ما داریوش اسدزاده است. هرچند شاهد اتفاقات تلخی مثل فوت انتظامی و دری بودیم اما خداراشکر می کنیم که شاهد حضور دیگر افراد هستیم. بنابراین باید قدر میراث فرهنگی انسانی‌مان را بدانیم و به آن‌ها توجه کنیم. برای آقایان شجریان و مشایخی آرزوی سلامتی داریم. حضور پر جسارت من بیش از همه به این دلیل است که پیام بازیگران را در قالب پیام انجمن بازیگران قرائت کنم و به چهار ستاره امشب از طرف خودم و بازیگران تبریک عرض کنم و ادای احترام داشته باشم.

دهکردی در ادامه پیام انجمن بازیگران را برای اسدزاده قرائت کرد.

اسدزاده: همه هنرمندان عاشق هستند اما خودشان نمی‌دانند

اسدزاده با دعوت مجری به جایگاه آمد و در میان تشویق حاضران گفت: من به شما مخاطبان احترام می گذارم و کوچک همه شما هستم. بیستمین جشن سینمای ایران را به همه به ویژه به مردمم تبریک می گویم. من سینما را از سال ۱۳۱۲ و هنگامی که ۱۰ سالم بود شناختم. در آن زمان پدرم مرا برای دیدن فیلم «دختر لر» به چهارراه استانبول برد، وقتی به خانه برگشتیم از پدرم که ارتشی بود سوال های زیادی پرسیدم به طوری که حسابی عصبانی شد.

او ادامه داد: من در سال ۱۳۲۰ که سینما رونق چندانی نداشت وارد حوزه تئاتر شدم. و در سال ۱۳۲۷ برای اولین بار دعوت به بازی در فیلم شدم که اتفاقاً مرحوم انتظامی هم در این فیلم بازی داشت. فیلم«واریته بهاری» که پرویز خطیبی کارگردانی می‌کرد. هرچند که آن فیلم تفاوت بسیاری با «دختر لر» داشت. تا پیش از انقلاب در ۱۲۰ فیلم بازی کردم و بعد برای مدتی به آمریکا رفتم. سینما را دوست دارم. آخرین فیلمی که بازی کردم «پنجاه کیلو آلبالو» بود.

اسدزاده با اشاره به این‌که تمام آنهایی که وارد هنر می شوند همه عاشق هستند تاکید کرد: ولی خودشان نمی دانند. من زبانم قاصر است که برای شما درباره ادبیات، تئاتر و سینما توضیحی بدهم. به هر حال تمام آنهایی که وارد کار هنر می شوند باید بدانند عاشق هستند. همه این ها گرفتار عشق می شوند و چنان آلوده می شوند که تا آخر عمر گرفتار آن می مانند.

بزرگداشت ابوالحسن تهامی نژاد

برای بزرگداشت ابوالحسن تهامی نژاد، چنگیز جلیلوند، ناصر ممدوح ، محمد تهامی نژاد و مرتضی رزاق کریمی دعوت شدند.

جلیلوند درباره این پیشکسوت دوبله گفت: تهامی یکی از مدیران دوبله صاحب سبک است و هنگام دوبله باید هرآنچه را که او می خواهد انجام دهیم. آخرین فیلمی که با او کار کردم «هملت» بود که به من گفت باید خیلی برای این اثر وقت بگذاری، چون با همه کارها فرق دارد، پرسیدم یعنی چقدر؟ گفت ۱۰۰ ساعت. تعجب کردم اما همین باعث شد که دوبله این فیلم یکی از افتخارات کارنامه من شود.

تهامی نژاد با بیان این‌که باعث افتخارم است که در بزرگداشت برادرم حضور دارم گفت: به یاد دهه ۳۰ افتادم که کتاب‌های سینمایمان را در کنار کتاب‌های پدر در کتابخانه می‌گذاشتیم. من از آن زمان با سینما آشنا شدم و برادرم همواره حامی من بود.

او ادامه داد: به نظر من بخش عظیمی از تاریخ سینمای ایران، از سالی که فیلم «دختر لر» ساخته شد تا زمانی که صدا رشد کرد، تاریخ صداست. چرا که تغییراتی که آن دوران بر دیالوگ‌نویسی در زبان به وجود آورد، در رشد اندیشه ایرانیان موثر بود. برادر من به عنوان پژوهشگر زبان از دهه چهل تشخصی به صدا بخشید و هر فیلمی که دوبله می کرد سعی می کرد به اندیشه و زبان فیلم نزدیک شود.

رزاق کریمی هم درباره تهامی نژاد گفت: ما از تهامی نژاد ها خاطرات بسیار داریم اما ویژگی ای که او دارد این است که دنیاهای دور را به هم نزدیک کرده و از ایران هم توشه های ارزشمند برای جهانیان به همراه برده است. او توانست ادبیات شنیداری و دیداری را برای ما به شکل قابل استفاده عرضه کند. امیدوارم جوامع بشری که دچار واگرایی شده اند بتوانند از حضور امثال تهامی نژاد بهره ببرند.

تهامی نژاد: سنگ‌ریزه ای در این موزاییک بزرگ هستم

سپس ابوالحسن تهامی نژاد روی صحنه آمد و گفت: در سده های ۱۹ام و ۲۰ام در جهان، ایران را با نگاره های کوچکش؛ مینیاتور و یا فرش هایش می شناختند ولی در سده بیست و یکم جهان ما را با سینمای به کمال رسیده مان می شناسند؛ سینمایی که بالیده و به صورت یک موزاییک بزرگ و پر جلال جلوه می کند. من افتخار می کنم که سنگ ریزه ای در این موزاییک بزرگ هستم.

بزرگداشت داریوش مهرجویی

رسول صدرعاملی، فریدون جیرانی، محسن امیریوسفی، رضا درمیشیان و همایون اسعدیان؛ سینماگرانی بودند که برای تجلیل از داریوش مهرجویی به جایگاه دعوت شدند.

صدرعاملی درباره مهرجویی عنوان کرد: مهرجویی فقط آغازگر سینمای نوین نبود، نکته مهم این است که تلاش او مستمر بود. مهرجویی سعی کرد به ما یاد بدهد که چقدر ادبیات برای سینما مهم است. هرچند که باز هم خودش بیشتر از همه‌ی ما به آن عمل کرد. من شرمنده ام که در حالی فیلم من بعد از «سنتوری» اکران شد که این فیلم توقیف شد و خجالت آور است برای مسئولان آن زمان که باعث شدند این فیلم توقیف شود و شاید اگر توقیف نمی شد یکی از بازیگران ما که ما الان در بین ما نیست، ایران بود.

جیرانی با تشکر از علی نصیریان برای این‌که واقعیت‌هایی را در مورد «گاو» مهرجویی با حاضران درمیان گذاشت گفت: با این‌که برای آقای کیمیایی احترام بسیاری قائل هستم اما معتقدم که تفکر در سینمای ما با مهرجویی میان مردم رفت.

درمیشیان در سخنان کوتاهی به حق استادی مهرجویی اشاره کرد و امیریوسفی در متنی که خواند به نکاتی درباره مهرجویی همچون این‌که او کاشف بهترین بازیگران و خالق ماندگارترین شخصیت‌های سینمایی است و یا این‌که مهم‌ترین اقتباس‌های سینمایی را ثبت کرده اشاره کرد.

اسعدیان هم با اشاره به صحنه‌ای از فیلم «دایره مینا» خطاب به مهرجویی گفت: من بارها خواستم این صحنه را تکرار کنم اما نتوانستم چون شاید «آن» شما را نداشتم. به حضور شما افتخار می‌کنیم آقای مهرجویی.

مهرجویی بعد از گرفتن تندیس بزرگداشتش گفت: از همه دوستان ممنونم که حرف های خوبی درباره من زدند. بازگشت به سینمای گذشته و بازنگری کردن آن کار شریف و درستی است به ویژه در این بلوای فقر کیفیتی که در آن به سر می بریم. خوشحالم که این برنامه را به دلیل فوت انتظامی عقب انداختید چراکه ما گوهر گرانبهایی را از دست دادیم.

نکوداشت سیدمهدی شجاعی

مجید مجیدی، کمال تبریزی، علیرضا رضاداد و احمد مسجدجامعی از مدیران و هنرمندانی بودند که برای این نکوداشت به جایگاه آمدند.

مسجدجامعی با اشاره به اخلاق اهل سینما گفت: این اخلاق جای سپاس گذاری دارد که به یاد انتظامی این مراسم را به تاخیر انداختید. مجید انتظامی می گفت پدرش در حالت نیمه هشیاری مکرر نام داریوش مهرجویی و کسانی مانند علی حاتمی را تکرار می کرده که این نشان از همدلی اهالی سینما دارد.

او ادامه داد: به یاد دارم که بیست سال پیش این نگرانی وجود داشت که آیا این جشن رقیب جشنواره فیلم فجر می شود و یا از آن استقبالی خواهد شد؟ که با گذر زمان متوجه شدیم هر کدام جایگاه خود را دارند.

این عضو شورای شهر تهران درباره سیدمهدی شجاعی نویسنده پیشکسوت گفت: او نویسنده خوبی است و امیدوارم با ایجاد فضای باز شاهد ظهور و بروز بیشتری از آثار او در سینما باشیم.

رضا داد گفت: برای من صحبت کردن درباره مهدی که از دوستان چهل و چند ساله من است، بسیار سخت است. مهدی را می شود در دو کلام خلاصه کرد؛ درد و دین. امیدوارم سایه او بر سر سینمای ایران باشد.

مجیدی نویسنده و کارگردان سینمای ایران گفت: باعث افتخارم هست که برای بزرگداشت کسی در اینجا حضور دارم که در تکوین فیلمسازی من نقش زیادی داشته است. شجاعی جدای از آثار ارزشمندی که در حوزه ادبیات داستانی داشته، سهم زیادی در حوزه شعر و ادبیات نمایشی دارد. او مانند خورشیدی می درخشد به طوری که دیگران از شهرهای مختلف به منظور دریافت حمایت از او به اینجا می آیند. شجاعی همواره به نویسنده‌های گمنام و جوان کمک کرده است. او بیش از نیمی از عمر خود را وقف دیگران کرده است.

او عنوان کرد: یکی از دلایلی که از حوزه هنری جدا شدم فیلم «بچه های آسمان» بود که حاضر نشدند ساخته شود، اما درایت سیدمهدی باعث شد این فیلم تولید شود. شاید اگر بچه های آسمان ساخته نمی شد مسیر فیلمسازی من تغییر می کرد ولی امروز با افتخار اینجا هستم.

تبریزی هم در این مراسم گفت: کسانی که با نوشته های شجاعی آشنا هستند می دانند که چقدر نوشته های او تأثیرگذار است. وی در ادامه متنی از رئیس دولت اصلاحات را درباره سیدمهدی شجاعی خواند.

رئیس دولت اصلاحات نوشته بود: ادبیات ویژه و پرباری که، هم محرک انقلاب بزرگ اسلامی بوده است و هم آیینه‌ی زنگار آن، انسان‌های فرهیخته‌ای را در دامن خود پرورده است تا از آرمان‌های والای انقلاب و حق و حرمت مردمی که انقلاب کرده‌اند، پاسداری کند.

جناب سید مهدی شجاعی، هنرمند دانشور و دردآشنا، یکی از آنان است که جان جوان و پرشور خود را در متن انقلاب بارور کرده است و همه‌ی استعداد و توان خود را در پای آن ریخته است تا درخت امید و آرمان این انقلاب، همچنان شاداب و پربار بماند.

این نویسنده تحلیل‌گر و داستان‌نویس توانا و هنرشناس، جان مایه انقلاب، یعنی اسلام عزیز را آن‌گونه دیده و می‌بیند که انسان را سربلند و ایران را آباد و آزاد، و ایرانی، بلکه هر انساین را عزیز و برخوردار از مزایای معنوی و مادی زندگی می‌خواهد.

آثار فراوان و ارزشمند او، معرف شخصیت دوست داشتنی اوست؛ شخصیتی که هیچگاه هیچ توقعی از انقلاب و جامعه، برای خود نداشته است. ولی با زبانی رسا، دست‌اندرکاران را به خدمت به مردم، و نگاهداشت جانب انقلاب و سرسپردگی به آرمان‌های والای آن، فراخوانده است. همه‌ی ما باید قدردان این عزیز و همه‌ی عزیزانی باشیم که متعهدانه و آگاهانه، خود را خدمت‌گذار انقلاب و مردم عزیز می‌دانند.

سیدمهدی شجاعی که تحت تاثیر قرار گرفته بود پشت تریبون قرار گرفت و گفت: برای من حضور در این جمع باعث افتخار است و دوست دارم از تک تک عزیزان تشکر کنم؛ از جناب نصیریان تا آقای زنجان پور و مجیدی که باعث و بانی حضور من در اینجا مجید مجیدی است.

او ادامه داد: کسی را که مال باخته و ورشکسته است می شود از زمین بلند کرد چراکه رسم بوده برای او گلریزان می گرفتند و او را از زمین بلند می کردند، می شود مشکل مالی مردم را حل کرد و اگر حل نشد می شود پای دشمن را پیش کشید و گفت تقصیر آنها است اما جامعه آمال باخته را نمی شود از زمین بلند کرد. نسخه ای که همیشه تجویز می شود این است که می گویند بسازید البته این بسازید هم معناهای مختلفی دارد برای مثال به معنی ساختن و سوختن یا به معنای دست داشتن در چپاول مردم و … است. یک مدل دیگر آن هم این است که بسازید و بفروشید چراکه ما خریدار هستیم. همه این ها به معنای ساختن است.

سخنان شجاعی با تشویق حاضران رو به رو شد و او ادامه داد: ممکن است هر کدام از ما خودمان را بسازیم اما این همه ماجرا نیست می ترسم آنچه که باقی می ماند یک ایران مخروبه و یک نسل منقرض شده باشد. حتما به یاد دارید که وقتی جامعه ای دچار از دست دادن آرمان های خود می شدند چند سالی طول می کشید تا دوباره بلند شود.

این نویسنده پیشکسوت تاکید کرد: نظر من این است که همه این موارد از جهل و بی فرهنگی است و وظیفه اهل و فرهنگ، اعتلای فرهنگ جامعه است. اگر عوام فریبی وجود دارد به این دلیل است که عوام در جامعه حضور دارند. بهتر است همه نخبگان را فرابخوانیم تا دانش مردم را بالا ببرند چون تنها از این طریق است که می شود جامعه را ساخت.

بیتا فرهی، لاله اسکندری، چنگیز جلیلوند، فریدون جیرانی، صدرعاملی، حسن حسن‌دوست، مریم امیرجلالی، آتش ‌ تقی پور، احمد طالبی نژاد، علی رضا شجاع نوری، هارون یشایایی، شادی کرم‌رودی، مازیار میری، رضا درستکار، کمال تبریزی، مجید مظفری، مهتاب کرامتی، مجید مجیدی، امیرعلی دانایی، سعیدپیردوست و … از دیگر مهمانان این مراسم بودند.

نوشته مراسم بزرگداشت‌ها و نکوداشت‌های جشن خانه سینما برگزار شد/ مروری بر خاطرات چهار هنرمند نامدار اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

در ابتدای این مراسم که با اجرای سیدهادی سیدی آغاز شد؛ داریوش اسدزاده هنرمند پیشکسوت سینما و تلویزیون و تئاتر با تشویق مکرر مهمانان دقایقی مورد استقبال قرار گرفت.

داریوش اسدزاده: هم شادم و هم دلتنگ

در ادامه مراسم، داریوش اسدزاده که با تشویق حضار به روی سن آمد در سخنانی کوتاه گفت: به نام آفرینش صحنه های باشکوه خلقت. من از این اکرام که توسط شما عزیزان صورت گرفت بسیار سپاسگزارم. با دیدن این فیلم ناراحت نشوید، چرا که هروقت خودم نگاه می‌کنم، گریه می‌کنم. شرمسارم، هم شادمانم و هم دلتنگ. این فیلم در سال ۹۰ کلید خورد و ساخته شد.

وی به بیان خاطره ای از دوران جوانی خود پرداخت و افزود: چهل سال قبل با دوستی که در امریکا با ما همکار بود با یک میلیون دلار برای بازاریابی و تحصیل راهی امریکا شدم اما به هر جهت محقق نشد.

اسدزاده در ادامه سخنان خود که تحت تاثیر تشویق های حضار قرار گرفت با گفتن خداحافظ سخنرانی خود را تمام کرد و از همه عوامل تولید تشکر و قدردانی کرد.

پوری بنایی، هنرمند هم در این مراسم حضور داشت و در سخنانی کوتاه از دست‌اندرکاران مراسمِ تجلیل درخواست کرد فقط از داریوش اسدزاده سخن بگویند.

او گفت: امروز روز بزرگداشت داریوش اسدزاده است. این هنرمند سال ها برای هنر ایران درخشیده، بنابراین تقاضای ما این است فقط درباره این بزرگمرد دراین مراسم صحبت کنیم.

شفیعی: داریوش اسدزاده پدر معنوی هنر است

ابراهیم شفیعی نویسنده و کارگردان فیلم مستند «زندگی و دیگر هیچ» نیز در جملاتی کوتاه از داریوش اسدزاده به عنوان پدر معنوی تیم تولید و هنر یاد کرد و گفت که در تولید این فیلم روزانه ۲۲ ساعت فیلمبرداری داشتیم و هیچ یک از همکاران در راه تولید این اثر لحظه ای کوتاهی نکردند.

وی افزود: از علی شاه حاتمی در مقام استادم و مادرم که زحمات زیادی را متحمل شدند نیز تشکر می کنم که باعث شد تا این اثر فاخر به تولید برسد.

کریمشاهی : «داریوش اسدزاده» فرمانده هنر است

در ادامه مراسم ابوالفضل کریمشاهی مدیر عامل شرکت فرش اعیان سخنرانی کرد و گفت: زمانی که پیشنهاد ساخت مستند استاد داریوش اسدزاده به ما اعلام شد به دلیل اینکه بخش کوچکی از زحمات این هنرمند ارزشمند جامعه هنری را جبران کرده باشیم کار را پذیرفتیم.

وی با بیان اینکه در شرکت فرش اعیان به دنبال تبلیغات نیستیم و هدف حضور و مشارکت در فعالیت فرهنگی و هنری بوده تصریح کرد: در شرکت فرش اعیان کیفیت بهترین تبلیغات بوده است.

کریمشاهی در ادامه به بیان خاطره ای از دوران اسارات پرداخت و گفت: حاج آقای ابوترابی در دوران اسارت به رزمندگانی که دل بچه ها را شاد می کرد می گفت که این کار بهترین ارمغانی است که برای آخرت خود می فرستید.

وی اضافه کرد: موضوع هنر در جامعه امروز لازمه زندگی است و زندگی که در آن هنر نباشد بی روح بوده  چراکه هنر معمار جامعه و لازمه زندگی خلاق و پویا است.

کریمشاهی ادامه داد: اخلاق مداری، مردم داری و دینداری همه صحابه هنر است و فرد هنرمندی چون داریوش اسدزاده در مقام فرمانده هنر قرار دارد.

شاه حاتمی: هنرمندان امروز برای روزگار خود گریه می کنند

علی شاه حاتمی در این مراسم خطاب به داریوش اسدزاده با بیان اینکه اگر تو فیلم خود را می بینی و گریه می کنی، هنرمندان امروز، روزگارشان را نگاه می کنند و به حال خود گریه می کنند، افزود: در این مراسم که هیچ یک از مسئولان فرهنگی جامعه حضور ندارند افتخار کن و آن احمق هایی که سینمای ایران را به دلیل دریافت جوایز بین المللی سیاه نمایی می دانند و در برنامه تلویزیونی از آن یاد می کنند نشان دادند که سیاه تر از خودشان وجود ندارد.

در بخشی از این مراسم داریوش اسدزاده از سوی معاونت اجتماعی فرهنگی شهرداری تهران  نیز مورد تجلیل قرار گرفت.

در ادامه این مراسم با حضور داریوش اسدزاده، ابراهیم شفیعی و مجتبی بیطرفان از عوامل تهیه و تولید این فیلم قدردانی و تجلیل شد و همچنین شرکت فرش اعیان تابلو فرش هنرمند داریوش اسدزاده و دیگر هنرمندانی که در این مستند حضور داشتند را به آنها اهدا کرد.

احترام برومند همسر مرحوم داوود رشیدی نیز در این مراسم حضور داشت و تابلو فرشی از چهره زنده‌یاد داوود رشیدی در این مراسم به او اهدا شد.

در پایان این مراسم از فیلم مستند «زندگی و دیگر هیچ» رونمایی شد و حاضران به تماشای این مستند نشستند.

این فیلم  مستند بلافاصله پس از اکران، در اختیار شبکه نمایش خانگی قرار خواهد گرفت و پخش آن نیز بر عهده موسسه فرهنگی فیلمسازی «بیطرف فیلم» است.

لازم به ذکر است در این مستند ۷۵ دقیقه ای، بازیگران شاخص و مطرحی چون علی نصیریان، محمدعلی کشاورز، اکبر عبدی، حسن پورشیرازی، فریده سپاه منصور، محمد کاسبی، علیرضا خمسه، امین الله رشیدی، علی اوسیوند، نادر سلیمانی، علیرام نورایی و کامران تفتی حضور داشته‌اند و اجرای صدای آن بر عهده ماهان شجاعی است. مستند «زندگی و دیگر هیچ» پیش از این در جشنواره مریدای مکزیک مورد تقدیر قرار گرفته و همچنین در جشنواره فیلم سینما حقیقت، ونکوور کانادا و سانتیاگو شیلی حضور داشته است.

عوامل این فیلم عبارتند از: کارگردان و نویسنده ابراهیم شفیعی، تهیه کنندگان ابراهیم شفیعی و مجتبی بیطرفان، مشاور کارگردان علی شاه حاتمی، مدیر تصویربرداری مجید طرقی، تصویربردار تیام کیانی، تدوین میثم بستانی، آهنگساز اکبر بلالی، طراح صحنه و لباس وحیده بخشی، طراح گریم مرجان یاری، صدابردار جلال سعادت، برنامه ریز و دستیار کارگردان ابوالفضل نعمتی، مدیر تولید میلاد عسگریان، مجری طرح ندا مردانی، عکاس معصومه مرادی و حامد داداشی نژاد، مشاور رسانه ای فرانک‌قنبری و صدای ماهان شجاعی.

نوشته مراسم ‌اکران خصوصی مستند «زندگی و دیگر هیچ» برگزار شد/ بزرگداشت داریوش اسدزاده اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

مستند «زندگی و دیگر هیچ» در ۷۵ دقیقه به کارگردانی و نویسندگی ابراهیم شفیعی و تهیه کنندگی مشترک ابراهیم شفیعی و مجتبی بیطرفان و حمایت فرش اعیان تهیه و تولید شده است.

این مستند به روایت زندگی هفتاد ساله هنرمند پیشکسوت داریوش اسدزاده و فعالیت های هنری وی می پردازد که در شهرهای مختلفی چون تهران، شیراز و کاشان تصویربرداری شده است.

در این مستند، بازیگران شاخص و مطرحی چون علی نصیریان، محمدعلی کشاورز، اکبر عبدی، حسن پورشیرازی، محمد کاسبی، علیرضا خمسه، امین الله رشیدی، علی اوسیوند، نادر سلیمانی، علیرام نورایی و کامران تفتی حضور داشته‌اند و اجرای صدای آن بر عهده ماهان شجاعی است.

این فیلم  مستند پس از اکران خصوصی، در اختیار شبکه نمایش خانگی قرار خواهد گرفت و پخش آن نیز برعهده موسسه «بیطرف فیلم» است.

مستند «زندگی و دیگر هیچ» پیش از این در جشنواره مریدای مکزیک مورد تقدیر قرار گرفته و همچنین در جشنواره فیلم سینما حقیقت، ونکوور کانادا و سانتیاگو شیلی حضور داشته است.

عوامل این فیلم عبارتند از: کارگردان و نویسنده ابراهیم شفیعی، تهیه کنندگان ابراهیم شفیعی و مجتبی بیطرفان، مشاور کارگردان علی شاه حاتمی، مدیر تصویربرداری مجید طرقی، تصویربردار تیام کیانی، تدوین میثم بستانی، آهنگساز اکبر بلالی، طراح صحنه و لباس وحیده بخشی، طراح گریم مرجان یاری، صدابردار جلال سعادت، برنامه ریز و دستیار کارگردان ابوالفضل نعمتی، مدیر تولید میلاد عسگریان، مجری طرح ندا مردانی، مشاور رسانه ای فرانک‌قنبری و صدای ماهان شجاعی.

نوشته اکران خصوصی مستند «زندگی و دیگر هیچ» در ایوان شمس برگزار می‌شود اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

وی با اشاره به اهمیت شبکه نمایش خانگی گفت: نمایش خانگی رسانه پر مخاطب، مستقل و تاثیرگذار در حوزه اقتصاد و فرهنگ است. رقیبان فراوانی دارد اما با تکیه بر تکنولوژی روز دنیا و فناوری های جدید رقیبان خود را پشت سر گذاشته است و به جایی رسیده که ما امروز افتخار می کنیم برای نمایش خانگی  جشن با شکوهی برگزار کنیم.

ابطحی تاکید کرد: امسال سال خوبی برای نمایش خانگی است، هویت نمایش خانگی مبتنی بر حضور مفاخر سینمای ایران و هنرمندان برجسته و کسانی در هر نقشی چنان از شخصیت و ظرفیت هنری برخوردار هستند که آن نقش را تحت تاثیر قرار می دهند و در دل مخاطب می نشانند. کسانی که آوازه آنها نه تنها در عرصه ملی که در عرصه بین المللی درخشیده است.

این مدیر سینمایی با بیان اینکه هنرمندان عشق و مهر را بر دل انسانها می کارند، گفت: در این خاک در این مزرعه پاک به جز عشق به جز مهر دگر هیچ نکارند. سینمای ما به نام مهر و محبت و دوستی است سینمایی که می تواند مزیت نسبی این سرزمین کهن باشد، امروز نمایش خانگی با قدرتی روز افزون مکمل این سینمای جهانی شده است.

وی افزود: خوشبختم که برای این سینما و این نمایش خانگی جشنواره ای برگزار می کنیم؛ جشنواره ای با کیفیتی جدید و با خلاقیت و ابتکارهای نوین جشنواره ای که برای نخستین بار سریال های نمایش خانگی مورد ارزیابی و داوری قرار گرفته اند.

ابطحی ادامه داد: در ایام برپایی جشنواره یاس، برای نخستین بار سینمای سیار را به شهرهای فاقد سینما آوردیم و هزار شهر در کشورمان وجود دارد که هرگز ساکنان آن تجربه سینما رفتن نداشتند و امیدواریم سینما سیار در این شهرها نصب شود.

این مدیر فرهنگی ادامه داد: با این جشنواره در ۱۰ شهر استان مازندران دستگاههای سینمای سیار نصب شده تا ساکنان این شهرها همراه با ساکنان رامسر تنکابن و چالوس و بابل فیلمهای جشنواره را ببیند؛ جشنواره ای که با استفاده از فناوری های جدید امکان ارزیابی و قضاوت برای همه تماشاگران فراهم شده است.

دبیر چهارمین جشنواره بین المللی فیلم یاس، گفت: جشنواره ای که برای نخستین بار فیلم های بین الملل که برای این جشنواره به دبیرخانه رسیده به عنوان یک بسته فرهنگی به همه حضار در اختتامیه تقدیم خواهد شد.

**اسدزاده: قدیمی ترین هنرپیشه ایرانی هستم

تجلیل از هنرمندان پیشکسوت بخش دیگر آیین افتتاحیه جشنواره بود که در ابتدا علیرضا خمسه، مجید مظفری، محمد حیدری و مرجانه گلچین برای تقدیر از داریوش اسدزاده به روی سن آمدند.

علیرضا خمسه با اشاره به این که هر گاه در سینما می خواستند از بازیگر رشید مثال بزنند، نام داریوش اسدزاده را به میان می آوردند به شوخی به وی گفت: اصلا ترانه های های رشید خان را برای داریوش اسدزاده عزیز خوانده اند.

اسدزاده نیز حاضران در افتتاحیه جشنواره فیلم یاس را هنرمند و نیمه هنرمند خواند و گفت: شما هنرمند هستید چون هنرمندان را دوست دارید. من هم مرید و سپاسگذار مردم هنر دوست هستم.

وی ضمن تبریک آغاز چهارمین دوره جشنواره و تشکر از اهالی مازندران افزود: زمانی عاشق موسیقی بودم و پیانو کار می کردم. تابستان ها کار می کردم و دو زار دستمزدم بود. با همان دستمزد یک پیانو خریدم. اما موسیقی را کنار گذاشتم و با تئاتر از سال ۱۳۲۰ کارم را شروع کردم.

وی افزود: سال ۳۵ از طرف اداره هنرهای ملی به جشنواره پاریس رفتم.در آن زمان وزارت فرهنگ و ارشاد امروزی تاسیس نشده بود. در سال ۴۶ هم فیلمی در آمریکا بازی کردم و از سال ۵۵ به مدت ۱۰ سال به آمریکا رفتم این خلاصه زندگی من بود و در حال حاضر گه گاهی، اگر حال و حوصله ای داشته باشم فیلم سینمایی کار می کنم. چهار کتاب نوشته ام و آخرین کتابم که این روزها در حال نگارش آن هستم در مورد تهران قدیم است.

اسدزاده درباره پیوستن به وادی هنر گفت: من ۷۵ سال است که در عالم هنر کار می کنم. در حال حاضر قدیمی ترین هنرپیشه ایرانی هستم ولی با عشقم زندگی کردم. با دلم. و از همه چیزم به خاطر آن گذشتم و این گذشتن بسیا ر دشوار است. همین عشق هم مرا تا به امروز نگه داشته است. این عشق را از شما مردم دارم.

**بابائیان:نمایش خانگی مخاطبان میلیونی دارد

بنا بر این گزارش در ادامه این مراسم، سیروس الوند برای تقدیر از داریوش بابائیان به روی سن دعوت شد و درباره وی گفت: امسال می خواستم فیلم بسازم، پروانه ساخت هم گرفتم. سراغ بسیاری از دوستان که عنوان تهیه کنندگی را یا به حق دارند یا یدک می کشند، رفتم اما کمکی دریافت نکردم. بنابراین نتوانستم فیلمم را بسازم.

وی افزود: اما سال ها پیش زمانی که می خواستم فیلم مزاحم را بسازم، فقط یک تلفن به آقای بابائیان کردم و او سرمایه فیلم مرا با این که عنوان تهیه کننده از آن خودم بود، تامین کرد. حالا می فهمم بابائیان چه عزت و احترامی داشت که آن را تاکنون مخفی کرده بود. خوشحال هستم که امشب این عزت و احترام به لطف جشنواره یاس مطرح می شود.

داریوش بابائیان نیز در این مراسم ضمن تشکر از دست اندرکاران شبکه نمایش خانگی، دبیر جشنواره یاس و همکارانش گفت: از مخاطبین ۶۰ میلیونی شبکه نمایش خانگی متشکرم که باعث می شوند سینما هم رونق بیشتری پیدا کند. اما متشکرم که از آدم های پشت صحنه قدردانی می کنید.

وی افزود: قطار زندگی در حرکت است و ما غیر هنری هایی که در آن سوار هستیم، یک به یک نوبت به پیاده شدن ما می رسد.  امیدوارم این اتفاق در جشنواره های دیگر هم تکرار شود. امشب خاک دوره ای را که پشت سر گذاشتم می تکانم اما کوه سنگین تری را روی دوشم می گذارد چرا که باید بهتر کار کنم.

**جشنواره یاس برگزیدگان بخش ویدئو رسانه خود را شناخت

در ادامه این مراسم و با حضورمحمدرضا فرجی، حسن داها و سیمون سیمونیان یاس زرین جایزه فنی بهترین کیفیت عرضه لوح فشرده به موسسه هنرنمای پارسیان به مدیریت علی اکبر قائینی نجفی اهدا شد.

همچنین یاس زرین جایزه فعال ترین موسسه ویدئو رسانه به موسسه سینما ۲۴ به مدیریت مجید محسنی تعلق گرفت.

یاس زرین  بهترین موسسه پخش  فیلم نمایش خانگی نیز به موسسه تصویر دنیای هنر به مدیریت جواد معماری اردستانی اهدا شد.

در بخش پوستر حمیدرضا بابابیگی برای طراحی پوستر «فیلم اینجا کسی نمی میرد» یاس زرین جشنواره را دریافت کرد.

همچنین یاس زرین بهترین آنونس به مسعود رفیع زاده برای ساخت آنونس فیلم «روزی روزگاری سینما» اهدا شد.

در بخش عکس اقلام تبلیغی و اطلاع رسانی سحر طرزی برای عکس های فیلم «اینجا کسی نمی میرد» یاس زرین جشنواره را به خانه برد.

**ثریا قاسمی: هنرمندان پیشکسوت را دریابیم

در بخش بعدی تجلیل های این رویداد فرهنگی، مهدی صباغ زاده، سید مصطفی ابطحی و یدالله صمدی به روی سن آمدند تا از ثریا قاسمی تقدیر کنند.

قاسمی پس از دریافت لوح و یاس زرین، اظهار کرد: بسیار از حضور دو بزرگی که اینجا ایستاده اند و به وسیله آنها تشویق شدم، خوشحال هستم. دو بزرگی که سال هاست در سینما کار می کنند.

وی با تشکر از دست اندرکاران جشنواره برای زحمت های چند ماهی که منجر به برگزاری این جشنواره شد تاکید کرد: از دعوت شما متشکرم. جشن و شادی بسیار خوب است. همه این اتفاقات منجر به این می شود که روحیه ما هم شاد شود.

قاسمی افزود: اما این جشنواره ها و جشن ها تمام می شوند و جشنواره های بعدی می آید. ما بازهم می رویم و شرکت می کنیم. ولی باید در کنار این شادی ها به مسائل دیگری هم توجه کنیم. می خواهم از همه کاربلدها و آنهایی که پر انرژی هستند بخواهم تا راهی برای سامان دهی به امور بیماران، بیکاران و کسانی که دیگر توان کار کردن در این عرصه را ندارند پی

**علی نصیریان: هر قدمی برای رونق بخشیدن سینما موثر است

تجلیل از علی نصیریان، از دیکر برنامه هایی بود که در افتتاحیه چهارمین جشنواره بین المللی فیلم یاس برگزار شد. این بخش با پخش کلیپی آغاز شد. سپس سید مصطفی ابطحی، محمد متوسلانی و همایون اسعدیان برای تقدیر از علی نصیریان روی سن آمدند و لوح سپاس و یاس زرین را به او تقدیم کردند.

علی نصیریان با تشکر از دست اندرکاران این برنامه گفت: با برگزاری چنین بزرگداشت هایی من بیشتر خجالت می کشم چون آنچه تاکنون در عرصه بازیگری انجام دادم، به خواسته خودم بوده و آن را دوست داشتم. عشقم به این حرفه بوده که باعث شده تا به امروز آن را دنبال کنم. بنابراین هیچ انتظار یا توقعی نداشتم که کسی بخواهد به آن توجه کند.

وی تاکید کرد: آن موقع که ما بازیگری را شروع کردیم، هیچ وقت به چنین روزهایی فکر نمی کردیم که حالا بخواهیم به جایی برسیم که از ما به خاطر آن تقدیر شود یا به ما توجهی کنند. آن عشق شخصی بود که می جوشید و ما به خاطرش تلاش می کردیم.

نصیریان با اشاره به این که نتیجه تلاش هایشان در نهایت خدمت به جامعه و مردم بوده گفت: سرمایه ما مردم هستند. عشق ما این بود که با مردم ارتباط بگیریم، به آنها نزدیک شویم و گفت و گو کنیم. همین سلام و علیکی که در حال حاضر در کوچه و خیابان بین ما شکل گرفته بسیار برایمان ارزشمند است.

بازیگر سریال «شهرزاد» درباره نسل آینده هنر گفت: استعدادهای درخشانی در گوشه و کنار این مملکت وجود دارند که امیدوارم اینها رشد کنند و بارور شوند. زمانی بود که ما فکر می کردیم کارگردانان سینما فقط مسعود کیمیایی، داریوش مهرجویی و مرحوم عباس کیارستمی هستند اما امروز می بینیم که یک دفعه کسی مثل اصغر فرهادی پیدا می شود.

وی در خصوص انتقادات برخی به تعدد جشنواره های فرهنگی کشور، گفت: برخی از مدیران فرهنگی ایراد می گیرند که چقدر جشنواره برگزار می کنید. ما کشور ثروتمندی داریم اگر مقداری هم برای فرهنگ خرج شود اشکالی ندارد. با برگزاری این جشنواره ها سینما و هنر در جامعه مطرح می شوند. از همه بهتر این که چنین جشنواره هایی فقط در تهران برگزار نمی شوند و در شهرهای دیگر اجرا می شوند. هر قدمی که برای رونق بخشیدن و رواج دادن هنر و سینما برداشته می شود موثر است.

**تقدیر ویژه جشنواره یاس از شهید اقبالی

در ادامه این مراسم سید مصطفی ابطحی دبیر چهارمین جشنواره بین المللی فیلم یاس از فیلم «پرنده افلاک» تقدیر ویژه کرد.این فیلم به زندگی شهید علی اقبالی پرداخته است. سهیلا پور محمدی، کارگردان این فیلم و همسر شهید اقبالی یاس زرین را دریافت کردند.

همسر شهید اقبالی در این مراسم گفت: همانطور که علی نصیریان گفتند ملت ما بسیار مهربان، شجاع و قدرشناس هستند. وظیفه خود می دانم که از ملت عزیزم تشکر کنم به این دلیل که حالا بعد از ۳۷ سال همسر من شناخته شد. خلبانی که در ماه های اول جنگ تصمیم گرفت با صدام که قصد داشت تهران را تسخیر کند دربیفتد. عزیزان ما جانشان را در کف دستشان گذاشتند و خالصانه برای این ملت جان دادند. نحوه شهادت علی اقبالی بسیار فجیع بود.

همچنین در این مراسم از همسر فداکار شهید مدافع حرم مازندرانی شهید مصطفی تاشوسا تجلیل شد.

چهارمین جشنواره بین المللی فیلم یاس از امشب ۲۲ آذر آغاز و تا ۲۶ آذر در رامسر ادامه خواهد داشت.

نوشته گزارش افتتاحیه جشنواره فیلم یاس/ ابطحی: مردم آثار جشنواره یاس را قضاوت خواهند کرد/ نصیریان: هر قدمی برای رونق بخشیدن سینما موثر است اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

تجلیل از یک عمر فعالیت هنری علی نصیریان، ثریا قاسمی، داریوش اسدزاده و داریوش بابائیان از دیگر برنامه های آیین افتتاحیه جشنواره فیلم یاس است.

همچنین در این مراسم از خانواده دو شهید مدافع حرم استان مازانداران نیز تقدیر خواهد شد.

برگزیدگان دو بخش «بهترین موسسه شبکه نمایش خانگی» و «اقلام تبلیغی و اطلاع رسانی» نیز در آیین افتتاحیه معرفی و جوایز خود را دریافت خواهد کرد.

اجرای استندآپ کمدی توسط علیرضا خمسه و موسیقی زنده توسط علیرضا قربانی و گروهش از دیگر برنامه های مراسم افتتاحیه چهارمین جشنواره بین المللی فیلم یاس است.

اجرای مراسم افتتاحیه بر عهده علی ضیاء است.

این جشنواره به دبیری سید مصطفی ابطحی تا روز جمعه ۲۶ آذر ماه در شهر رامسر ادامه خواهد داشت و در آیین اختتامیه نیز برگزیدگان بخش‌های سریال‌های نمایش خانگی، بین الملل و سینما ایران معرفی خواهند شد.

نوشته جزئیات افتتاحیه جشنواره فیلم یاس/ نصیریان، قاسمی، اسدزاده و بابائیان تجلیل می‌شوند اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

داریوش اسدزاده متولد ۱۳۰۲ کرمانشاه و فارغ التحصیل از دانشکده بازرگانی و دارایی است. وی فعالیت هنری خود را سال ۱۳۲۴ در تئاتر تهران آغاز کرد و از طرف مرکز هنرهای ملی به جشنواره تئاتر پاریس اعزام شد.

وی بعد از مراجعت به کارگردانی تئاتر مشغول شد و در سال ۱۳۴۶ بنا به دعوت یکی از استودیوهای فیلمبرداری عازم مینالوتا آمریکا شد و در فیلم «در آمریکا اتفاق افتاد» به عنوان نویسنده و بازیگر فعالیت سینمایی خود را آغاز کرد.

اسدزاده در سال ۱۳۶۵ به وطن بازگشت و درسینما و تلویزیون ایران مشغول شد. از دیگر فعالیت های وی می توان به سمت ریاست انجمن بازیگران سینمای ایران و در سه دوره جزء اعضای داوران فیلم های ایرانی خانه سینما اشاره کرد.

اسدزاده همچنین ریاست هیأت مدیره مؤسسه فرهنگی هنری «کیمیا» را عهده دار است. وی تاکنون در بیش از ۸۰ فیلم سینمایی همچون «۵۰ کیلو آلبالو»، «جعبه موسیقی»، «بوی کافور، عطریاس»، «دوازده صندلی»، «روز شیطان»، «بلوف»، «همسر» و… و بیش از ۶۰ سریال و فیلم تلویزیونی همچون «سمندون»، «خانه سبز»، «آژانس دوستی»، «دردسرهای عظیم۲» و… بازی کرده است. «سیری در تاریخ تئاتر ایران (قبل از اسلام تا سال ۱۳۵۷ شمسی)»، «برگ‌های خواندنی» و «از لاله زار تا شانزه لیزه» از جمله آثاری است که این هنرمند تاکنون به نگارش درآورده است.

در سومین دوره از جشنواره فیلم یاس از مجید مظفری، داوود میرباقری و کتایون ریاحی تجلیل و تقدیر شد.

چهارمین جشنواره بین المللی فیلم یاس به دبیری سید مصطفی ابطحی ۲۲تا ۲۶ آذر در استان مازندران برگزار می شود.

نوشته تقدیر جشنواره فیلم یاس از یک عمر فعالیت هنری داریوش اسدزاده اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

کمپین “هنر+ایدز” که از نوروز ۹۵ آغاز به کار کرده، کمپینی مردم‌نهاد است که می‌کوشد به نوبه خود زمینه ارتباط بیشتر میان اهالی هنر و مردمان در زمینه آگاهی بخشی پیرامون این بیماری را فراهم کند و به بررسی دلایل عدم استفاده کافی هنرهای نمایشی از سوژه های مرتبط با بیماران اچ.آی.وی بپردازد.

داریوش اسدزاده بازیگر سینما، تئاتر و تلویزیون ایران از نخستین هنرمندان ایرانی است که در این باره طرف گفتگو قرار گرفت.

اسدزاده که این روزها بیشتر مشغول نگارش کتبی درباره تاریخ تهران و تاریخ سینما در ایران است با بیان اینکه سینما و تلویزیون کار جدی درباره بیماران لاعلاج و از حمله بیماران اچ.آی.وی نکرده است بیان داشت: اطلاع رسانی کافی در این زمینه می توان سبب ساز آگاهی بیشتر مردمان از ابعاد این بیماری شده و به پیشگیری منطقی و شخصی بینجامد یعنی به جای اینکه فرد بعد از ابتلا به بیماری تحت پوشش گرفته شود با سرمایه گذاری در تولید آثار آگاهی بخش هنری می توان جلوی ابتلا به بیماری را گرفت.

*حتی فکر کردن به ایدز هم باعث ناراحتی است

بازیگر آثاری چون “خانه سبز” و “همه فرزندان من” ادامه داد: البته که حتی فکر کردن به ابتلا به بیماری نظیر ایدز آدمی را اذیت می کند بخصوص که در جامعه ما طوری عمل شده که حرف زدن در این باره هم با ابراز شرمندگی همراه است و دقیقا یکی از دلایلی که کارگردانان سینما و تلویزیون هم جرأت نزدیک شدن به چنین سوژه هایی را ندارند همین تابو شدن قضیه است.

اسدزاده با بیان اینکه همه انسانها بندگان خدایند و همه هم جایزالخطایند خاطرنشان ساخت: نباید فراموش کنیم که خداوند همیشه در توبه را حتی برای گناهکاران باز گذاشته است یعنی حتی آنها که از طریق انجام فعل گناه آلود به این بیماری مبتلا شده اند هم باز می توانند توبه کرده و از خدا طلب بخشش کنند. در مقابل بقیه انسانها هم باید تا می توانند به این همنوعان خود کمک کنند.

*سینما و تلویزیون ما در تصویرگری زندگی مبتلایان قوی عمل نکرده اند

این بازیگرپیشکسوت در بخش دیگری از گفتگوی خود به صراحت از کارگردانان سینمای ایران خواست به طور جدی تر بر روی سوژه بیماران لاعلاج کار کنند. وی گفت: مسأله بیماران لاعلاج و بیماران صعب العلاج از بیماران ام.اس گرفته تا بیماران هپاتیت و همین ایدز مسأله ای است که در دهه اخیر بیشتر درباره آنها شنیده ایم ولی به دلایل مختلف سینما و تلویزیون ما در تصویرگری زندگی مبتلایان به این بیماری قوی عمل نکرده اند.

*وظیفه دست اندرکاران سینما و تلویزیون است که به آگاهی بخشی درباره ایدز بپردازند

اسدزاده ادامه داد: چرا کارگردانان ما از تصویرسازی پیرامون بیماران اچ.آی.وی واهمه دارند؟ مگر نه اینکه یکی از فلسفه های هنر آگاهی بخشی به مخاطبان و آسیب شناسی است پس چرا در این باره هیچ کار قابل توجهی انجام نشده است.

این بازیگر در پایان گفته های خود با امیدواری نسبت به اینکه در سال پیش رو بیشتر از گذشته بر این موضوع تأکید شود اظهار داشت: امیدوارم همین گفته های ما تلنگری باشد برای دست اندرکاران سینما و تلویزیون که بیایند و به طور جدی تر درامهای مبتنی بر زندگیهای تراژیک مبتلایان به ایدز را که برخی از آنها هم بی کمترین آگاهی به این بیماری دچار شده اند تولید کنند و بگذارند جوانان و نوجوانان در این باره بیشتر بدانند تا درصد پیشگیری بالاتر برود.

نوشته چرا کارگردانان ما از تصویرسازی درباره بیماران اچ.آی.وی واهمه دارند؟ اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

نوشته گلایه بازیگر پیشکسوت از بی‌حرمت شدن بازیگران اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

نوشته استقبال از دیدار نوروزی ایوبی با سینماگران+ تصاویر کیانیان، عسگرپور و خیراندیش اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.