قزوینی پس از نمایش فیلم با اشاره به گسترده بودن تحقیقاتش در زمینه گروهک تکفیری داعش گفت: من چند سالی است در زمینه داعش و به خصوص درباره رسانه‌های این گروهک تروریستی کارهای تحقیقاتی می‌کنم. وقتی به این برنامه دعوت شدم سریعا پاسخ مثبت دادم چراکه خودم هم هنوز پر از سوالات بی‌جواب درباره این گروه هستم. من دکترای تاریخ دارم و در دانشگاه تهران تدریس می‌کنم و خیلی اتفاقی به واسطه یک دوست به آقای حاتمی‌کیا معرفی شدم. ایشان نیز با روی گشاده پذیرای من شدند و طی جلساتی که به نزدیک به پانزده نشست می‌رسید درباره داعش صحبت کردیم و به ایشان مشاوره دادم.

قزوینی در ادامه گفت: حدود چهارسال است که فیلم‌هایی را که داعش در فضای مجازی پخش می‌کند به صورت مستمر دانلود کرده و می‌بینم و درباره این فیلم‌ها از بعد رسانه‌ای تحقیق می‌کنم. وقتی قرار سد درباره داعش با آقای حاتمی‌کیا صحبت کنم در ابتدا به موضوع “کارگردانی خشونت” اشاره و تاکید کردم. کارگردانی وحشت به این معناست که در دارو دسته هر گروهی از داعش همواره یک فیلمبردار هم حضور دارد تا اتفاقات را پوشش تصویری دهد.

وی در ادامه افزود:  کم کم و پس از مدت‌ها تماشای ویدئوهای این گروه به این نتیجه رسیدم که اصلا این اتفاقات تروریستی و شقاوت‌ها به این خاطر انجام می‌شوند که به صورت تصویری ضبط و رسانه‌ای شوند و بخاطر همین نام کارگردانی خشونت را برای این اقدام‌شان مناسب دیدم. این گروه به خوبی رسانه و تاثیر آن را می‌شناسد و نیت از کارگردانی لحظات خشونت‌بار صرفا بخاطر رسانه‌ای شدن و جنگ روانی است. حتی سرودهایی که در این ویدئوها شنیده می‌شوند به نحوی ساخته شده‌اند که مخاطب دائم آنها را با خود تکرار کرده و از خاطر نبرد.

قزوینی با اشاره به اینکه شخصیت کارگردان در فیلم «به وقت شام» به پیشنهاد او شکل گرفته اظهار داشت: داعش صحنه‌های اعدام افراد را به وسیله فردی که به او تبلیغاتچی می‌گویند کارگردانی می‌کند و با بهترین کیفیت تصویری، میزانسن، موسیقی و تدوین در فضای مجازی پخش می‌کند. مثلا وقتی سر کسی از بدنش جدا می‌شود کلی طراحی می‌کنند تا سر جدا شده در گوشه‌ای از قاب تصویر بیفتد و حالت فیلم‌های هالیوودی و حرفه‌ای داشته باشد. این موضوع به خوبی در فیلم «به وقت شام» به مخاطب نشان داده می‌شود و مخاطب پس از تماشای فیلم می‌داند که چقدر رسانه‌ای شدن این جنایات برای داعش حائز اهمیت است.

استاد تاریخ دانشگاه تهران گفت: آنکه در داعش بالاترین رتبه را دارد فرد تبلیغاتچی است و من به این نتیجه رسیده‌ام که داعش یک کمپانی فیلمسازی است و قرار است با نمایش خشونت به شکل سینمایی هم از قبح آن بکاهد، هم نیروی انسانی جذب کند و هم علیه نیروهایی که در مقابلش مبارزه می‌کنند جنگ روانی به راه انداخته و رعب و حشت ایجاد کند. داعش اصلا به این نیت عملیات تروریستی و اعدام‌های شقاوت بار به راه می‌اندازد که از آنها فیلمبرداری کرده و در فضای مجازی منتشر کند.

او در همین باره اظهار داشت: داعش با وام گرفتن از گیم‌هایی نظیر کال او دیوتی صحنه‌های خشونت را چنان سینمایی فیلمبرداری و تدوین می‌کند که فرد بیننده حس می‌کند این افراد هم مانند شخصیت‌های گیم حق دارند افراد را کشته و مکان‌های مختلف را منفجر کنند. جالب است برای‌تان بگویم  در یکی از اقدامات تروریستی که داعش در روز انجام داد فردی از این گروهک کشته شد. در حالی که اگر این اقدام تروریستی در شب انجام می‌شد کسی کشته نمی‌شد. اما در شب دیگر امکان فیلمبرداری به شکل ایده‌آل وجود نداشت و این اقدام در روز روشن انجام شد چارکه  برای‌شان اهمیتی نداشت افراد گروه کشته شوند و آنچه برای‌شان مهم بود ساختن فیلمی با کیفیت و سینمایی از اقدام تروریستی شان بود.

قزوینی با اشاره به اهمیت نقش رسانه در شناخته شدن گروه داعش در جهان  گفت: همه داعش را می‌شناسند اما کمتر کسی نام گروهک فیلق‌الشام را شنیده است. در حال حاضر هم تعداد افراد گروهک فیلق الشام و هم ارتباطاتی که با خارج از کشور دارد بسیار بیشتر از داعش است اما همه داعش را می‌شناسند چراکه این گروهک تروریستی با استفاده از رسانه بر ذهن مخاطب خود اثر گذاشته و ایجاد رعب و وحشت کرده است. همانطور که اشاره کردم این گروه تکفیری رسانه را بخوبی را می‌شناسد و می‌داند با بهره‌گیری از رسانه می‌تواند به مقصود خود که همان ایجاد رعب و وحشت است برسد. یک تبلیغاتچی در داعش اهمیت فرمانده‌ای نظامی را دارد و حتی شاید بتوان گفت بر فرمانده نظامی نیز برتری دارد. این افراد دوربین روی دوش در همه عملیات‌ها گروه نظامی را دنبال کرده و از همه مراحل عملیات فیلمبرداری می‌کنند. داعش به این افراد القا می‌کند که کاری جهادی انجام می‌دهند و شعارشان این است که تبلیغات همان جهاد است و جهاد همان تبلیغات. فردی که دوربین روی دوش دارد دیگر سلاحی در دست برای دفاع از خود ندارد و این از نظر داعش آخرین مرحله فداکاری برای گروه است و به همین خاطر یک تبلیغاتچی از فرمانده‌ای نظامی رتبه ای بالاتر دارد.

قزوینی در پایان سخنان خود اظهار داشت: قدرت رسانه را به هیچ وجه نباید دست کم گرفت. متاسفانه ما در این زمینه بسیار کند عمل می‌کنیم. چند وقت پیش فیلم مستندی به نام «کسرالحدود» درباره شهید قمی از شبکه خبر پخش شد که مستندی ضعیف بود و شش ماه پس از شهادت ایشان تولید شده بود و بخش بسیاری از فیلم همان ویدئوهای داعش بود. داعش به سرعت عمل کرده و هر اقدامی را رسانه ای می‌کند به نحوی که همه در دام روایت داعش میفتند. بی‌شک تولید آثار سینمایی و مستند روشنگرانه درباره داعش می‌تواند رویکرد اصلی این گروهک تکفیری و تروریسیتی را به مردم کشورمان و حتی مردم جهان نشان دهد. ما نیز باید با استفاده از قابلیت‌های رسانه به شناساندن اهداف و نیات شوم این گروه ظالم مبادرت ورزیم.

نوشته داعش کمپانی فیلمسازی برای ایجاد وحشت است/ داعشی‌های «به وقت شام» واقعی بودند اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

وی ادامه داد: در حین ساخت این مستند به حقایق جنگ نابرابر سوریه پی بردم و تصمیم گرفتم یک فیلم داستانی با موضوع بحران در منطقه بسازم.

این کارگردان فیلم اولی اضافه کرد: بنابراین به دلیل داشتن تجربه حضور در مناطق جنگی به این جمع بندی رسیدم که یک فیلم داستانی با موضوع گروهک های تروریستی و بحران در منطقه کارگردانی کنم. داستان تعریف شده در فیلم نیز براساس شخصیت های حقیقی ساخته شده است.

لاجوردی درباره تامین هزینه های تولید این فیلم سینمایی گفت: نصرت نوری و عباس فاتح سرمایه گذاری این فیلم سینمایی را به عهده داشتند. اما بعد از اینکه فیلمبرداری به پایان رسید، انجمن انقلاب و دفاع مقدس مجموع راش ها را دید و درخواست مشارکت در تولید کرد و ۵۰ درصد از هزینه های تولید را نیز متقبل شد.

کارگردان فیلم سینمایی «جشن تولد» متذکر شد: مجموع صحنه های این فیلم سینمایی در سوریه و در مناطق پر خطر فیلمبرداری شده است. شرایط سختی برای فیلمبرداری داشتیم به عنوان نمونه در برخی از صحنه ها، گروه و عوامل تولید در ۴۰۰ متری تکفیری ها قرار داشتند بنابراین سعی کردم در دل جنگ مباحث انسانی را مطرح کنم.

وی یادآور شد: به خوبی به یاد دارم هنگام فیلمبرداری برخی از صحنه ها، پرواز هواپیماها و جنگنده ها را از نزدیک می دیدیم و به معنای واقعی وحشت زده می شدیم.

وی تصریح کرد: با وجود وحشت بسیاری که هنگام فیلمبرداری در برخی از صحنه ها حاکم بود سعی کردیم تولید فیلم را به بهترین شکل ممکن انجام دهیم و اتفاقا در این شرایط سخت پلان های هوایی بسیاری از حرم حضرت زینب (س) فیلمبرداری کردیم.

لاجوردی با اشاره به چگونگی تولید این فیلم سینمایی گفت: مجموع عوامل این فیلم سینمایی ایرانی هستند و احمد کاوری و علیرام نورایی نیز از بازیگران اصلی هستند و چند بازیگر کودک سوری نیز در فیلم حضور دارند. زبان فیلم عربی است و با زیرنویس انگلیسی پخش می شود.

این کارگردان درباره داستان فیلم «جشن تولد» گفت: داستان این فیلم سینمایی درباره یک خانواده سوری است که در یک روز آرام جشن تولدی برای فرزند خود می گیرند اما این جشن تولد با آتش گلوله تکفیری ها به خاک و خون کشیده می شود و در نهایت می بینیم شهر زیر و رو می شود.

لاجوردی ادامه داد: مدت زمان این فیلم سینمایی ۸۰ دقیقه است و فرهاد محمودی مدیر فیلمبرداری و یعقوب غفاری تدوین این فیلم سینمایی را به عهده داشته اند.

کارگردان فیلم سینمایی «جشن تولد» با اشاره به اینکه این فیلم سینمایی قابلیت حضور در بخش «سودای سیمرغ» را دارد، گفت: معتقدم «جشن تولد» این قابلیت را داشت که هم در بخش «نگاه نو» و هم «سودای سیمرغ» حضور داشته باشد اما به دلیل اینکه فیلم کامل نبود نتوانست در بخش «سودای سیمرغ» حضور پیدا کند.

وی در پایان صحبت هایش بیان کرد: البته در شرایط فعلی هم نگران نیستم و مطمئنم که فیلم ارزش های زیادی برای دیده شدن در بخش «نگاه نو» این دوره از جشنواره دارد.

فیلم سینمایی «جشن تولد» به کارگردانی عباس لاجوردی و تهیه کنندگی مهدی فیوضی که در بخش «نگاه نو» سی و چهارمین جشنواره فیلم فجر حضور دارد امروز سه شنبه ۱۳ بهمن ماه در کاج جشنواره برای اهالی رسانه به نمایش در می آید.

منبع: مهر

نوشته «جشن تولد» اثری درباره تروریست است/ تولید فیلم در کنار داعش! اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

به گزارش سوره سینما به نقل از روابط عمومی جشنواره بین‌المللی «سینماحقیقت»، چمنی‌گل پیرامون موضوع این مستند گفت: با حمله نیروهای تروریستی داعش به کردهای ایزدی منطقه شنگال (از توابع استان نینوا و واقع در غرب اقلیم کردستان)، تعدادی زیادی از زنان به اسارت گرفته شدند. این مستند داستان زنی را روایت می کند که بعد از ۹ ماه اسارت توانسته از دست مزدوران داعش فرار کند و خود را به کمپ آورگان ایزدی برساند.

این مستندساز با اشاره به رابطه‌ی عنوان فیلم و محتوای آن افزود: در طول تاریخ، ۷۴ مرتبه ژینوساید (نسل‌کشی) اتفاق افتاده و فیلم نیز با بررسی همین موضوع آغاز می‌شود.

وی درباره انتخاب این موضوع و نحوه آشنایی با سوژه نیز گفت: به دلیل اینکه کرد هستم و در سنندج زندگی می‌کنم، با فرهنگ کردها آشنایی کاملی دارم و همچنین از نزدیک جنگ علیه نیروهای داعش را می‌شناسم. طی تحقیقاتی که با خانم ویدا صالحی داشتیم، کمپ مخصوص ایزدی‌ها را پیدا کردیم و تازه متوجه شدم اطلاعات بسیاری از جنایات این گروهک تروریستی به دلیل ترس از آنها هنوز منتشر نشده است! بدین ترتیب مراحل تولید کار در منطقه عربت اقلیم کردستان که یکی از دور افتاده ترین کمپ های کردهای ایزدی است، آغاز شد. پژوهش این مستند هم بیش از ۱۵ روز بصورت میدانی به طول انجامید و طی ۱۰ جلسه تصویربرداری به پایان رسید تا برای اولین نمایش عمومی در سینماحقیقت آماده شود.

گفتنی است که عوامل تولید مستند «۷۴» عبارتند از: کارگردان: سیدستار چمنی‌گل/ تحقیق و پژوهش: ویدا صالحی/ تصویربردار: حشمت نارنجی/ صدابردار: هادی ساعدمحکم/ تدوین: رضا موسوی/ مدیران تولید: عبد طهماسبی، ریبوار هه ورامی/ مجری طرح: حمید طهماسبی/ برنامه‌ریز: جلال ساعدپناه/ تهیه‌کنندگان: سیدستار چمنی‌گل، رضا سلامی.

مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی سازمان امور سینمایی کشور، نهمین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم مستند ایران «سینماحقیقت» را طی روزهای ۲۲ تا ۲۸ آذرماه ۱۳۹۴ و با شعار «حقیقت بهترین راهنماست» که از فرمایشات حضرت علی(ع) است، در سینما فلسطین و سینما سپیده شهر تهران برگزار خواهد کرد.

نوشته جنایات داعش در «سینماحقیقت» افشا می‌شود اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

به گزارش سوره سینما به نقل از روابط عمومی جشنواره بین‌المللی سینماحقیقت، از جمع ۸۰۰ فیلم مستند ایرانی که در دبیرخانه نهمین دوره این جشنواره به ثبت رسیده است، ۳۴ فیلم با موضوع مقاومت و مبارزه با نیروهای داعش است که نشان از ذات سینمای مستند در توجه به رویدادها و حوادث منطقه و تعهد مستندسازان ایرانی در به تصویر کشیدن فجایع سوریه و عراق است.

برپایه‌ی این گزارش، اسامی این آثار مستند به شرح ذیل است:

* مستندهای کوتاه: حرکت نجبا، خاچیک‌های شکسته، عصر جمعه (وحید فراهانی)، خانه‌های بی‌پلاک (بیژن زمان‌پیرا)، حریم خصوصی (حیدر زیبایی)، داعش: عنوانی تازه بر داستانی قدیمی (حنیف شهپرزاد)، سراج، کرار، معلم (محسن اردستانی رستمی)، هبه دختری از فلسطین (روح‌الله رفیعی)

* مستندهای نیمه‌بلند: آن سوی دیوار (وحید چاووش)، آغازی بر یک پایان (سعید صادقی)، ۷۴ (سیدستار چمنی‌گل)، ایرانی‌های مرتد (حمید عبدالله‌زاد)، ب-ا-ز-گ-ر-د (ماریا مآوتی)، بچه‌های باج کنداله (بیژن زمان‌پیرا)، به دنبال صلح (محسن اسلام‌زاده)، پل (امیرحسین نوروزی)، تک تیرانداز، عشق بدون مرز ۱، عشق بدون مرز ۴، عشق بدون مرز ۳ (وحید فراهانی)، در راه بودن (جواد یغموری، رسول نبوی)، روایت خنجرها (حنیف شهپرزاد)، روز هشتاد و چهارم (مهدی عوض‌زاده)، شمرهای زمان (عباس لاجوردی‌طوسی)، فالکون (سیدمحمدمهدی پوریزدان، هادی خسروی)، فرمانده جواد (روح‌الله رفیعی)، مثلث مرگ (مرتضی شعبانی)

* مستندهای بلند: A157 (بهروز نورانی‌پور)، در میان دیوارهای شهر (مهدی نادری)، شیر سامرا (علیرضا ضیایی)، صبحی که نزدیک است (وحید چاووش)، همراه با فرات (فرشاد اکتسابی)

لازم به ذکر است که نمایش هر یک از فیلم‌های یاد شده در جشنواره سینماحقیقت، منوط به آرای اعضای هیات انتخاب بخش «مسابقه ملی» است که تا پایان آبان ماه اعلام خواهد شد. این آثار در صورت انتخاب شدن، در دو بخش مسابقه ملی و یا جایزه بین‌المللی شهید آوینی، با دیگر فیلم‌های منتخب رقابت خواهند کرد.

مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی سازمان امور سینمایی کشور، نهمین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم مستند ایران «سینماحقیقت» را طی روزهای ۲۲ تا ۲۸ آذرماه ۱۳۹۴ و با شعار «حقیقت بهترین راهنماست» که از فرمایشات حضرت علی(ع) است، در سینما فلسطین و سینما سپیده شهر تهران برگزار خواهد کرد.

نوشته ارسال ۳۴ فیلم مستند با موضوع مقاومت علیه داعش به جشنواره سینماحقیقت اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

این دختران اهل شهر«دیرک» هستند و پدر آن ها ۲۰ روز قبل از سقوط شهر کشته شده است. آن ها به همراه مادر و برادر خود در خانه شان زندگی می کنند.. زندگی که همراه ترس است و هر لحظه ممکن است مورد حمله تروریست ها قرار بگیرند. البته آن ها برادرشان را نیز از دست داده اند و او نیز که در جستجوی پدر می رود ناپدید می شود. بالاخره آن اتفاق تلخ رخ   می دهد و تروریست ها به خانه شان حمله کرده و مادر و سه دختر را به اسارت می برند. از همین جا است که مادر از آن ها جدا شده و تاکنون از او خبری نیست.

دختر بزرگتر که اکثر بار اصلی حکایت ها، دلداری دادن دو خواهر دیگر و ایفای نقش مادری برای آن ها را بر دوش دارد، از جنگ تعریف می کند و به اثر های آن اشاره می کند. تنها آروزی او این است که بار دیگر مادرش را ببیند و او را در آغوش بکشد. او به خوبی این موضوع را درک کرده است که دشمن طعمه های خود را از قبل شناسایی کرده است چرا که می گوید داعشی ها خانه مسیحی را از خانه مسلمان ها جدا کرده بودند و با علم به این موضوع به خانه ها حمله ور می شدند.

داستان به این جا ختم نمی شود.این دختران معصوم یک مشکل بزرگ دارند. مشکلی که از گفتن آن ابا دارند و از نگاه بقیه می ترسند. آن ها به دلیل سن کمشان حتی راه مقابله با این موضوع را هم نمی دانند. آن این است که به دلیل تجاوز این تروریست ها به آن ها، باردار هستند در حالی که به دلیل سن کمشان اصلا نمی دانند چه باید کنند. شاید هم این موضوع به دلیل معصومیت آن ها باشد. دختر کوچک که تاب تحمل این موضوع و نگاه معنی دار بقیه را ندارد، تاکنون چند بار دست به خودکشی زده است و البته ناکام مانده است. این موضوع نیز به مصایب خواهر بزگتر اضافه شده است و او باید علاوه بر این موضوع، فرق دختر بودن و زن بودن را برای خواهران کوچک خود توضیح بدهد.

بخش دیگر داستان روایت همان اتفاق تلخ است. آن چه که به این نوجوانان بی گناه گذشته است و اکنون با پیامدهای آن درگیر هستند. هر کدام از دختران که می خواهند آن ماجرا را روایت کنند فقط گریه میکنند و به دوربین خیره می شوند. خواهر بزرگتر می گوید که تروریستها زنان مسن، میان سال و دختران جوان را از هم جدا می کردند و طعمه هایشان را از میان دختران جوان انتخاب می کردند. او می گوید که این دشمنان برای انجام این کار به فتوایی مبنی بر مالکیت بر اسرا استناد می‌کنند، دین این دختر را بیهوده و عبث می دانند و به التماس های یک دختر جوان هیچ توجهی ندارند.

در سکانس بعدی شخصیت های جدیدی وارد داستان می شوند. زوبیر عبیده یک عکاس است که علاوه بر کار عکاسی از آوارگان، به آن ها کمک می کند که عزیزانشان را پیدا کنند. نفرات دیگر هم اعضای صلیب سرخ هستند که بدون توجه به پایمال شدن احساسات یک دختر، به آن ها توضیح می دهند که در برخورد با مساله بارداری چگونه باید رفتار کنند.

روایت بازی بچه ها در زمین های خاکی و سخت که در فصل سرما، گلی نیز هست و هم چنین آرزو کردن برای کشتن داعشی ها نشان از جریان داشتن زندگی و حس آزادگی در این اردوگاه دارد . اما برای این سه دختر زندگی به سختی پیش می رود چرا که آن ها علاوه بر این که خانه و زندگیشان را از دست داده اند، پدر و مادرشان را نیز از دست داده اند و با بچه ای رو به رو هستند که نمی دانند باید با آن چه کنند. خودشان به دلیل این که شناسنامه و برگه هویت ندارند اجازه خروج از اردوگاه و مراجعه به دکتر را ندارند و با این اوصاف برای فرزندی هم که قرار است متولد شود نمی توانند شناسنامه بگیرند. و البته نگاه های بد سایر آوارگان به آن ها باعث شده است که یکبار اردوگاه خود را عوض کنند.

در میان این افراد، پسر بچه ای به اسم« رامی» قوت قلبی برای آن ها است. این پسر بچه همانند یک برادر نیازهای آن ها را رفع می کند و در کارها به آن ها کمک می کند.

در بخش بعدی مستند، بیننده به خوبی با جو آشنا شده است و حالا کارگردان ادامه داستان را به صورت تاریخی جلو می برد و سعی می کند قصه را به نقطه اوج آن نزدیک کند. در یکی از همین بخش ها دختر جوان به شرایط زندگی در اردو گاه اشاره می کند. او می گوید که داعشی ها در آب مورد استفاده آن ها سم تالیوم می ریزند، جیره نفت معلوم نیست ادامه داشته باشد در حالی که زمستان فرا رسیده است و جیره نان نیز دو هفته یک بار به آن ها می رسد. او می گوید که بالاترین درد اسارت این است که هیچ حامی نداری و فرزندی را با خود به همراه داری که نمی توانی او را بکشی چرا که گناه دارد و البته اگر هم بخواهی خود را به قتل برسانی، دو نفر را کشته ای و خداوند تو را مواخذه می کند.

در این زمان یکی از دختران یاد روزگاری می کند که دشمن از کشورش دور است و خانواده آن ها دور همدیگر جمع هستند. او با یادآوری آن صحنه ها بی اختیار گریه می کند.

روایت تاریخی بعدی به زمانی برمی گردد که خواهر کوچکتر مجبور می شود که فرزند خود را در زودتر از موعد مقرر به دنیا بیارود. دکتر در سخنانی کوتاه می گوید که این دختر حتی بلد نبود که بچه را بغل کند. و البته این دختر نوجوان که دیگر تاب تحمل این فضا را ندارد بالاخره خودکشی می کند.صحنه آخر در گورستان است جایی که سولاف در آن جا آرام گرفته است. این گونه یک خانواده از هم فرو می پاشد.

باید گفت که روایت این داستان ۷۰ دقیقه ای آن قدر خوب و تاثیر گذار است که بیننده به خوبی می تواند شرایط زندگی آن ها را درک کند. اما در بعضی دقایق این روایت آن قدر تلخ است که شاید نتواند مخاطب عام را تا دقیقه آخر به دیدن کار ترغیب کند.

البته این موضوع اجتناب ناپذیر است و جنگ نابرابر علیه مردم مظلوم این روایت تلخ را درست کرده است اما شاید نشان دادن امید و انگیزه ای که در دل این دختران وجود داشت تا حقانیت خود و باطل بودن دشمن را فاش کنند بتواند کمی از تلخی کار بکاهد. پدر این دختران آن قدر دلیر بوده است که به جنگ با دشمن برود و آن ها باید به پدرشان افتخار کنند. این موضوع است که می تواند مخاطب عام را علیرغم دیدن صحنه دلخراش جنگ، متقاعد به نشستن تا آخرین لحظه بکند.

نوشته مستند«A157»، قصه‌ی دختران سوری و جنایت تجاوز داعشی‌ها اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

موسسه پخش جبرائیل با مشارکت ستاد اکران‌های جنبی سینمای ایران مسولیت پخش این فیلم را که به بیان تفاوت اسلام واقعی و اندیشه‌های تکفیری‌های داعشی می‌پردازد برعهده دارند و به احتمال فراوان از اوایل آذرماه اکران عمومی آن آغاز خواهد شد.

«آوازهای سرزمین من» که مسولان  سال گذشته اجازه حضور در جشنواره فجر را ندادند، داستان جوان مسلمانی به نام ناصر است که دل در گرو عشق دختری مسیحی به نام سارا دارد. اما آوار مشکلات، مسیر این پیوند را دشوار کرده است.

بنابراین گزارش، «آوازهای سرزمین من» اولین اثر سینمایی با محوریت مستقیم تحرکات گروهک تروریستی داعش در منطقه است و عباس رافعی کارگردانی این فیلم را بر عهده دارد.

فیلمبرداری «آوازهای سرزمین من» ۱۱ شهریور در لبنان آغاز شد و پس از طی چندین جلسه فیلمبرداری همزمان با عید قربان به تهران و لوکیشنی در منطقه رباط کریم آمد تا ادامه فیلمبرداری مربوط به عملیات‌های داعش در این منطقه فیلمبرداری شود و در نهایت هم بخش های پایانی این فیلم مجددأ در مناطق شمالی لبنان مقابل دوربین رفت.

فهرست عوامل اصلی این فیلم عبارتند از: تهیه کننده: امیرحسین شریفی، جانشینان تولید: جعفر صمدی، مهدی شریفی، هماهنگی تولید: حیدر شکاری، کارگردان: عباس رافعی، دستیار اول کارگردان و برنامه ریز: بهرام صحیحی، دستیار دوم کارگردان: علیرضا ابراهیمی، منشی صحنه: فرحناز خسرو آبادی، عکاس: سیما محمدی، مدیر فیلمبرداری: روزبه رایگا، مدیرصدابرداری: بهروز معاونیان، طراح گریم: مهرداد قلی پور، طراح صحنه: ایمن جابر، طراح لباس: غالب حلاوی، تدوین: پرهام وفایی، بازیگران: ادی رعد، جمال حمدان، امال افیش، مری الیزابت دبس، اشرف غیبور، علی طحان، علی شیبی، حامد ابراهیمی و پل سلیمان، هماهنگی بازیگران لبنانی: علی بوزید، محصول آفاق فیلم، به سفارش مرکز بین الملل صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران.

منبع: فارس

نوشته تکلیف اکران اولین فیلم درباره داعش مشخص شد / «آوازهای سرزمین من» آذرماه در سینماها اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

به گزارش سوره سینما ، این فیلم مستند آخرین اثر بهروز نورانی پور کارگردان مستند تحسین شده ی «جنایت در سکوت» است .

در این مستند مخاطب از نزدیک با دردها و رنج های این سه دختر نوجوان آشنا می‌شود و با زندگی این خانواده در اردوگاه آوارگان همراه می­گردد.

فیلمبرداری این مستند در اردوگاه آوارگان سوری در مرز ترکیه انجام شده است و روند تولید این اثر بیش از یک سال طول کشیده است.

«آ ۱۵۷»، در مرکز مستند سوره حوزه هنری تهیه شده است و قرار است اواخر آبان ماه از این اثر با حضور اهالی فرهنگ و هنر رونمایی شود.‎

نوشته روایتی تلخ از سرگذشت آوارگان سوری در یک مستند اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

جمیل رستمی از نوشتن طرحی برای ساخت یک فیلم با موضوع جنایات داعش خبر داد و به سوره سینما گفت: ساختن فیلم درباره مسائل اخیر خاورمیانه برایم خیلی مهم است. طرح آن را نیز به بنیاد سینمایی فارابی برده ام و منتظر تشکیل جلسه برای تایید آن و گرفتن مجوز ساخت هستم.  اگر طرح تصویب شود، نوشتن فیلمنامه آن را آغاز می کنم. به عنوان یک کرد، اطلاعات زیادی درباره حضور و جنایت‌های داعش در منطقه دارم. اگر دیگران به صورت گذرا اخبار را دنبال می کنند، من روزانه بیش از ۲۰ تماس تلفنی دارم و مشخصات جنگ در عراق را به خوبی می دانم.

کارگردان فیلم «چشم» ادامه داد: فیلم درباره این است که داعش از کجا آمده، کدام دولت های خارجی آن را حمایت می‌کنند و هدف آن چیست. هدف آن ها خدشه دار کردن چهره اسلام است و به وجود آمدن چنین گروه هایی بخشی از پروژه اسلام ستیزی غرب است. درست است که من کرد هستم ولی در سینما به دنبال مطرح کردن قومیت خاصی نیستم. موضوع داعش یک بحران جهانی است که می‌توان درباره‌اش بحث کرد.در این طرح همه مردم عراق را مورد توجه قرار داده ام. مساله، مساله خاورمیانه است.

این کارگردان در ادامه به جزییات فیلم اشاره کرد و گفت: این اثر به هیچ وجه قهرمان محور نیست. در واقع قهرمانان مبارزه با داعش هم ملت عراق هستند. به دنبال بازی گرفتن از چهره های شاخص سینمایی در این فیلم نیستم. باید فیلمنامه نوشته شود و بعد ببینیم از میان بازیگران ایرانی و عراقی کدام یک به کار ما می آیند.  امیدوارم با توجه به اولویت های کشور، بتوانم مسئولان فارابی را برای ساخت این فیلم قانع کنم تا از این طریق خدمتی کرده باشیم. هزینه ساخت این پروژه زیاد نیست.

این کارگردان همچنین درباره پروژه دیگری گفت که در دست ساخت دارد و توضیح داد: فیلمنامه «چهل تیکه» را به همراه فرشته مستوفی نوشته‌ام و در انتظار پروانه ساخت آن هستم. دلم می خواهد خودم این فیلم را تهیه کنم. داستان این فیلم در تهران می گذرد و حال و هوایی اجتماعی دارد. داستان سه خواهر که بدون پدر و مادرشان زندگی می‌کنند. داستان از آنجا آغاز می شود که برای یکی از آن ها خواستگار می آید و ماجراهای بعدی به دنبال آن پیش می آید. از میان دو طرح یاد شده، هر کدام که زودتر پروانه ساخت بگیرد را شروع می‌کنم و مشغول ساخت می شوم.

جمیل رستمی فیلم‌های سینمایی «چشم»، «ژانی گل» و «مرثیه برف» را کارگردانی کرده است.

نوشته «داعش» به سینمای ایران می‌آید/ «چهل تیکه» در انتظار مجوز ساخت اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.