این فیلم پیش‌ازاین اکران آنلاین و عرضه اینترنتی نشده است و فیلم‌نت برای حمایت از مخاطب تصمیم گرفته است عرضه فیلم را به‌گونه‌ای انجام دهد که دارندگان اشتراک این پلتفرم می‌توانند بدون دادن هزینه جداگانه و در قالب اشتراک خود به تماشای این اثر بنشینند.

فیلم‌نت به‌تازگی طرح «ارائه اولین‌بار آثار سینمایی در شبکه نمایش خانگی بدون هزینه مضاعف و در قالب اشتراک» را  در دستور کار قرار داده و در آینده فیلم‌های دیگری را نیز عرضه خواهد کرد.

«دوزیست» به کارگردانی و نویسندگی برزو نیک‌نژاد و تهیه‌کنندگی سعید خانی محصول سال ۱۳۹۸ است که در بخش سودای سیمرغ سی و هشتمین دوره جشنواره فیلم فجر در ۱۳۹۸ نیز حضور داشت. چهارمین ساخته سینمایی نیک‌نژاد، در بین فیلم‌های محبوب مردمی جشنواره آن سال قرار گرفت.

این فیلم به دلیل محدودیت‌های اکران در زمان شیوع کرونا در سال ۱۴۰۱ اکران عمومی شد و  یکی از فیلم‌های پرفروش سال ۱۴۰۱ لقب گرفته است.

در خلاصه داستان «دوزیست» که توسط خود نیک نژاد نوشته‌شده، آمده است: در جنوب شهر جوانی به نام عطا با پدرش زندگی می‌کند و دو تن از دوستان خود را نیز به خانه راه داده است. کلفتی که برای همسایه‌شان کار می‌کند، دل‌بستگی خاصی به این جوان دارد که عطا از آن بی‌خبر است. این کلفت، دختری را به خانه عطا می‌آورد و ادعا می‌کند که دخترخاله‌اش است و از عطا می‌خواهد برای چند روزی مخفیانه او را در منزل خود نگه دارد. عطا می‌پذیرد و ماجراها با ورود این دختر به خانه شروع می‌شود.

جواد عزتی، هادی حجازی فر، پژمان جمشیدی، سعید پورصمیمی، ستاره پسیانی، الهام اخوان، مجید نوروزی و مانی حقیقی، نقش‌های اصلی این فیلم را بر عهده دارند.

نوشته عرضه اختصاصی «دوزیست» در فیلم‌نت اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

فیلم برآمده از اوضاع غالب بر سینمای اجتماعی ایران است که روابط آدم‌ها را با موقعیت‌های شلوغ، دوربین لرزان و نورپردازی تاریک به تصویر می‌کشد و خلق بحران را به احوالات درونی و بیرونی با وجه اشتراک گرفتاری‌های آدم‌ها گره می‌زند. برزو نیک‌نژاد در تازه‌ترین اثر سینمایی خود، از این آشوب‌ها فیلمی را بیرون می‌کشد که مخاطب خود را تا مقطعی همراه می‌کند. فیلم روایت قصه سه جوان است که با مشکلاتی مشترک که دارند به ناچار در یک پارکینگ متروکه که پدر یکی از آنها نگهبان قدیمی آنجاست کنار هم زندگی می‌کنند و راه برون رفت از بحران یکی از این سه نفر در گاوصندوق همسایه است. موضوعی که در نهایت با ورود یک دختر بی‌خانمان برای هر سه تبدیل به اصل و هدف می‌شود و هر سه به دنبال ربودن دل دختر هستند، گویی که تاکنون در دل این شهر و مناسبات کاری عطا (جواد عزتی) که به عنوان مدل شناخته می‌شود، دختر دیگری دیده نمی‌شود، حال اینکه دختری به اسم آزاده با بازی ستاره پسیانی هم دائما در حال قربون صدقه رفتن عطا است.

«دوزیست» زمانی می‌توانست به موضوع باورپذیرتری برسد که جغرافیای فیلم به یک مکان دورافتاده می‌رفت که این سه جوان کارگران یک کارگاه معدن بودند که در آن جغرافیای جنس مخالفی وجود نداشت تا انگیزه رابطه این سه با یک دختر و با روی پای گذاشتن به مفهوم رفاقت و خویشاوندی رنگ به واقعیت نزدیک‌تری به خود می‌گرفت.

عنصری که «دوزیست» را تماشایی می‌کند تلاش بازیگران برای قرارگیری درست در نقش خودشان است به طوری که اندک حضور سعید پورصمیمی هم موثر و دلنشین است و تقابل این سه در ظاهر و تلاش هر کدام برای نشان دادن قابلیت‌های خود به یک ماراتن دلپذیر نزدیک شده است. مانی حقیقی هم با حضور اندکش مقابل جواد عزتی به شمایل یک آدم مغرور از خود راضی و نگاه بالا به اطرافیانش به خوبی شناخته می‌شود اما اندازه پرداخت به این شخصیت به نسبت کم است.

نوشته «دوزیست»؛ تقابل سه مرد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

جواد عزتی، هادی حجازی‌فر، ستاره پسیانی، مجید نوروزی با معرفی الهام اخوان با حضور مانی حقیقی، سعید پورصمیمی و پژمان جمشیدی تیم بازیگری این فیلم اجتماعی را تشکیل می‌دهند.

از دیگر عوامل‌ «دوزیست» می‌توان به مدیر فیلمبرداری: علیرضا برازنده، مجری طرح و مدیر تولید: کامران حجازی، تدوین: مهدی سعدی، طراح گریم: ایمان امیدواری، طراح صحنه: امیر حسین قدسی، صداگذار: علیرضا علویان، موسیقی: آرمان موسی‌پور، مدیر صدابرداری: مهدی صالح کرمانی، طراح لباس: ملودی اسماعیلی، جلوه‌های ویژه بصری: وحید قطبی‌زاده، سرمایه گذار: دکتر جلال تیموری اشاره کرد.

نوشته صدور مجوز نمایش فیلم «دوزیست»/ تلاش برای‌اکران پاییز در سینماها اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

برگ برنده نیک نژاد در «دوزیست»، آشنایی‌زدایی از چهره همیشگی و کلیشه‌شده در ژانر عموماً طنزِ بازیگرانِ شناخته شده‌اش است.

پژمان جمشیدی، دیگر صرفاً لودگی نمی‌کند، بلکه تلخ و عصبی و پُر بغض است. جواد عزتی، از هیاهو می‌گریزد و کم حرف و درون‌ریز شده است. مانی حقیقی، شخصیت‌های اتو کشیده‌اش را به کناری نهاده و رُخ‌ای از هیولای گنده لات محل را به تصویر می‌کشد. استاد سعید پورصمیمی، هم که جای خود دارد. او با وجود سن بالایش همچنان پُر انرژی و ریزپرداز است و یکی از بهترین و تکنیکی‌ترین بازی‌های کل دوران بازیگری‌اش را به نمایش می‌گذارد.

در «دوزیست» با داستانی پر شخصیت، روایت‌های توو در توو، ریز قصه‌ها و داستانک‌های فرعی و دیالوگ‌های دو سویه پرتابی زیادی مواجه ایم و تقابل‌های دو نفره‌ی بین بازیگران است که بار اصلی روایت را بر دوش می‌کشد و داستان را به پیش می‌برد.

حضور هادی حجازی‌فر، که به چهره‌ آشنا و پر مَحاسنِ فیلم‌های رئال مهدویان در این سال‌ها شهرت یافته بود، در فیلم «دوزیست» برزو نیک‌نژاد، شمایلی سورئال به خود می‌گیرد و به دلیل گریم فوق العاده و بازی حیرت انگیزش، تا آخرین دقایق، حتی به واسطه صدایش هم، قابل شناسایی نیست و می‌تواند بخت اول جشنواره امسال برای دریافت سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش مکمل مرد باشد. و پایان شگفت‌انگیز «دوزیست»، بی شک مدیون هنر بازیگری و استعداد غیرقابل چشم پوشی هادی حجازی‌فر در ارائه‌ی هر گونه نقشی با لایه‌های پیچیده شخصیتی است.

پایان‌بندی غافلگیرکننده‌ی «دوزیست»، نه بر مبنای پنهان کاری و فریب دادن تماشاگر، که بهره‌مند از نشانه‌های گوناگونی است که در طول فیلم به مخاطب ارائه شده، اما تماشاگر صرفاً نسبت به آن‌ها بی‌توجه بوده، فلذا بیننده در انتها، حسی از رودست خوردگی و توهین به شعورش را بر دوش نمی‌کشد. که خود، یکی از نقطه قوت‌های این نوع از فیلمنامه‌نویسی به شمار می‌آید.

طراحی صحنه و لباس «دوزیست» هم قابل تمجید است و به فضاسازی اثر کمک شایانی کرده.

در «دوزیست»، دزدی برای به دست آوردن پول، بهانه‌ای می‌شود برای سرک کشیدن به اعماق زندگی آدم‌ها، آن‌هایی که زیر پوست شهر زندگی می‌کنند و اینگونه است که نوع پایان‌بندی قصه، از نام فیلم و دلیل انتخاب آن به خوبی رمزگشایی می‌کند. آدم‌هایی که برای ادامه‌ی بقإ و حیات‌شان، به شکل یک دوزیست، تغییر ماهیت داده و زیرآبی رفتن و پشت پا زدن به مرام‌های اخلاقی را، به ماندن و ایثارگری و رفاقت‌های دیرینه ترجیح می‌دهند.

یکدستی این حجم از بازی‌های متفاوتِ شخصیت‌های گوناگون، دیالوگ‌های کوتاه و مفهومی و کنایه برانگیز و گاه فلسفی و همچنین ارتباط زنجیره‌ای خُرده داستانک‌ها با هسته‌ی مرکزی داستان، می‌تواند کلاس درسی برای علاقه‌مندان به آموختن تکنیک‌های موفق و امتحان پس داده‌ی رشته‌های بازیگری، فیلمنامه‌نویسی و کارگردانی باشد.

نوشته نگاهی به فیلم سینمایی «دوزیست»/ زیر پوست شهر اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

دیدن پژمان جمشیدی در نقشی جدی بر خلاف نقش آفرینی های قبلی او نیز جالب توجه است هرچند نمی توان گفت او بازی بی نقصی ارائه داده ولی نقش آفرینی قابل قبول او این باور را عمیق می کند که جمشیدی می تواند در نقش های مختلف خود را محک بزند.

فیلم به نظرم کاملا دوپاره است، در نیمه اول ریتم تند و داستانی با حوادث و ماجراهای قابل قبول و شخصیت پردازی نسبتا خوب و بازی های خوب و متفاوت بازیگران اصلی از جمله حجازی فر و جمشیدی و استفاده از حرکات دوربین می تواند بیننده را با خود همراه کند و او را ترغیب سازد که ماجرا را دنبال کند اما با ورود مریم به داستان و ایجاد مثلث عشقی که قرار است از این به بعد موتور محرک داستان باشد با بازی ضعیف بازیگر نقش و گره افکنی های نامناسب فیلم از ریتم می افتد و در نهایت نویسنده قادر نیست که حتی یک داستان سرراست که ماجراهای فرعی زیاد و داستانک های مختلف ندارد را برای تماشاگر تعریف کند چرا که تکیه و تاکید کارگردان و فیلمنامه نویس روی تنهایی آدم ها و در نتیجه دلبستگی شان به مریم آنقدر قدرتمند و پرداخت شده نیست که مخاطب را مجاب و او را وادار به ادامه تماشای فیلم کند و به اینها اضافه کنید پایان بندی فیلم را که قرار است غافلگیر کننده باشد اما کاملا قابل حدس و پیش بینی است و این موقعیت هم از دست می رود.

نکته دیگری که ذکر آن لازم است تاکید بر قواعد درست فیلم اجتماعی ساختن است چه اگر بپذیریم کارگردان و نویسنده فیلمنامه در صدد نمایش معضل یا ناهنجاری اجتماعی هستند که برای آن راه حل دارند یا راهکارهایی برای جلوگیری از ایجاد آن در جامعه، باید لحن روایتی را برگزینند که عامه مردم در درجه اول با آن فیلم ارتباط برقرار کنند وگرنه همه تلاش گروه سازنده از همان ابتدا از بین رفته و وقتی فیلمی نتواند به اهداف اولیه ساختش دست یابد قطعا شکست بزرگی برای آن محسوب می شود.

در این میان نباید از طراحی خوب صحنه و لباس غافل شد و همان طور که در سطور قبلی هم نوشتم کارگردانی نیک نژاد هم کم نقص و خوب است به ویژه در هدایت بازیگران نقش اصلی یعنی حجازی فر و جمشیدی و پورصمیمی و عزتی چرا که دیدن بازی این جمع در ژانر اجتماعی برای بیننده ای که عادت کرده آنها را در یک فیلم کمدی ببیند تازگی دارد و البته این پتانسیل هم آنقدر قوی نیست که تماشاگران زیادی را به سالن سینما بکشاند و بعید می دانم در جشنواره هم فیلم بتواند جز کاندیداهای اصلی جوایز اصلی جشنواره باشد.

به هر روی در بهترین حالت می توان «دوزیست» را یک فیلم معمولی دانست چه از نظر کارگردانی و چه از نظر فیلمنامه و این برای کارگردان با تجربه ای مثل نیک نژاد که کارگردانی را می شناسد شاید امتیازی منفی محسوب شود : فیلمی که می توانست سرشار از لحظه های جذاب باشد و بیننده را تا لحظات آخر به دنبال خود بکشاند در نهایت در حد یک ایده خوب باقی می ماند.

نوشته نگاهی به فیلم سینمایی «دوزیست»/ کاملا معمولی؛ به لحاظ فرم و محتوا اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

در ابتدا حمیدرضا مدقق منتقد حاضر در نشست، تصریح کرد: برای دومین بار فیلم را دیدم و به این نتیجه رسیدم که «دوزیست» فیلمی با پایان غافلگیر کننده‌است و مخاطب را شگفت زده می‌کند. این فیلم تماشاگرش را فریب نمی‌دهد بلکه به مخاطب نشانی می‌دهد و این نشانه‌ها در دیالوگ‌ها نیز بیان می‌شود. شخصیت حمید در ظاهر فیلم نیز دروغ می‌گوید و نشانه‌های مختلفی با خود همراه دارد. در این فیلم جزئیات زیاد است. می‌توان گفت که «دوزیست»، فیلم مراقبت است و در همه بخش‌ها این مراقبت نشان داده شده‌است.

او با اشاره به بازیگران این فیلم افزود: آشنایی‌زدایی از بازیگرها از دیگر ویژگی‌های مثبت فیلم «دوزیست» است.

مدقق خطاب به نیک‌نژاد خاطرنشان کرد: به نظرم برزو می‌توانست فیلم «لانه زنبور ۲» را نیز بسازد.

جمشیدی نیز در خصوص نقش‌اش در فیلم گفت: خوشحالم که در این نقش بازی کردم. پیشنهاداتی که در سال به من ‌می‌شود اکثرا ژانر کمدی است و حضور در این نقش و فیلم برای من تجربه متفاوتی بود.

جمشیدی با اشاره به تاثیر تئاتر روی بازیگری‌اش افزود: بازی در تئاتر بسیار سخت است، من تجربه حضور در سی تئاتر را داشته‌ام کرد و این تجربه از من آدم و بازیگر دیگری ساخت.

نیک‌نژاد نیز با بیان اینکه از نتیجه کار راضی هستم در مورد فیلم «دوزیست» اظهار کرد: سعی کردم در این فیلم خیلی از واقعیت‌ها را نگویم. همه ما حرف‌های نزده زیادی داریم و جبر زندگی آدم‌ها را مجبور می‌کند دوزیست‌وار زندگی کنند.

کارگردان فیلم در ارتباط با انتخاب بازیگران نیز گفت: قرار بود ساخت این فیلم آذر پارسال آغاز شود و همه بازیگر‌ها انتخاب اول ما بودند.

سعید خانی نیز در ارتباط با ساخت و پخش فیلم گفت: در ابتدا به دنبال پخش فیلم در پاییز بودیم؛ اما نهایتا تصمیم به اکران فیلم در جشنواره گرفتیم.

حجازی‌فر نیز در ارتباط با نقش خود در فیلم «دوزیست» گفت: از شانس خوب من است که نقش‌های مختلفی به من پیشنهاد می‌شود. تجربه‌های دوست داشتنی را در کنار این تیم خوب داشتم. در بازیگری جرات ریسک زیادی دارم و همچنان در این حیطه تجربه می‌کنم.

نیک‌نژاد در ادامه در ارتباط با انتخاب بازی الهام اخوان در این فیلم گفت: من برای این نقش قطعا بازیگر چهره جدید می‌خواستم. نمایشی از او دیدم و پس از گفت‌وگو با آقای خانی او برای ایفای این نقش انتخاب شد. او در رشته بازیگری تحصیل کرده‌است. برای درست از آب درآمدن این نقش دو سال با او کار کردم. به‌نظر من نتیجه بازی او خوب بود و توانست بین بازیگران چهره خوب بازی کند و بازی یکدستی با آن‌ها داشته باشد.

الهام اخوان در ارتباط با نقش‌اش در «دوزیست» گفت:صرف‌نظر از اینکه توانستم این تجربه خوب را جلوی دوربین داشته‌باشم، بازی در کنار بازیگران خوب و حرفه‌ای فیلم، برایم تجربه بی‌نظیری بود.

او ادامه داد: کارکتر مریم با خودم تفاوت‌هایی داشت که با کمک هم تیمی‌های خوبم توانستم آن را پرداخت کنم.

برازنده هم درباره فیلمبرداری فیلم گفت: عموما در این فیلم از لنزهای تیره‌تری استفاده کردیم و گفت‌وگوهای قبل از فیلم در روند فیلمبرداری بسیار موثر بود.

در ادامه نشست، مهدی سعدی در ارتباط با تدوین فیلم گفت: امیدوارم این فیلم را دوست داشته باشید. من از تدوین این فیلم لذت بردم و تلاش کردم زحمات عوامل فیلم به خوبی نشان داده شود.

پژمان جمشیدی هم درباره همبازی بودنش با جواد عزتی گفت: جواد در پشت صحنه بسیار خوب و همراه است و من در دو فیلم «جهان با من برقص» و «دوزیست» تجربه بسیار خوبی  با او داشتم.

کارگردان فیلم همچنین در ارتباط با شخصیت‌های فیلم و طبقه اجتماعی آن‌ها گفت: شخصیت‌های فیلم طبقه اجتماعی متوسط رو به پایین بودند.

او افزود: به دنبال بیان خرده روایت‌ها در این فیلم نبودم و تلاشم بر این بود که آدم‌ها و شخصیت‌های فیلم را از روایت و منظر آدم‌های دیگر بشناسیم.

کارگردان فیلم تصریح کرد: تلاش کردم قصه مردانه تعریف کنم و معتقدم خانم‌ها در ایران در بعضی از قسمت‌های زندگی تحت جبر قرار می‌گیرند.

او در ارتباط با پایان فیلم بیان کرد: اتفاقات مختلفی در کشور رخ می‌دهد که تاثیرش را روی آدم‌ها می‌گذارد، در سکانس اول فیلم گفته می‌شود زندگی شعبده بازی است و در پایان نشان می‌دهد که خیلی از اتفاقات زندگی ممکن است رخ ندهد.

کارگردان در مورد تحول شخصیت‌های فیلم نیز توضیح داد: برخی از این تحولات گاها به اجبار نقش است و سیر بالا و پایین برای این تحولات در فیلم تعریف شده است.

تدوینگر فیلم در خصوص تدوین فیلم اظهار کرد: اگر صدای فیلم را ببندیم تصویر گویای همه چیز است و رد شدن از برخی صحنه‌ها ما را به بخش‌های مهم فیلم نزدیکتر می‌کند.

تهیه‌کننده فیلم در ارتباط با ساخته شدن فیلم در بخش خصوصی بیان کرد: بعد از فیلم «ارادتمند …» دیگر نمی‌‌خواستم فیلم اجتماعی بسازم؛ اما احساس کردم با کمک برزو می‌توانم فیلم اجتماعی خوبی با هم بسازیم. در کنار تیم حرفه‌ای تلاش کردیم فیلم خوبی بسازیم تا اگر فیلم فروخت دستمزد برزو را بدهیم.

نوشته نشست فیلم «دوزیست» برگزار شد/ برزو نیک‌نژاد: جبرِ زندگی آدم‌ها را مجبور می‌کند دوزیست‌وار زندگی کنند اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

«دوزیست» که فیلم متفاوتی در آثار نیک‌نژاد محسوب می‌شود، در بخش سودای سیمرغ جشنواره حضور دارد و سه‌شنبه ۱۵ بهمن در سالن اصحاب رسانه به نمایش در می‌آید.

جواد عزتی، هادی حجازی‌فر، ستاره پسیانی، مجید نوروزی با معرفی الهام اخوان با حضور مانی حقیقی، سعید پورصمیمی و پژمان جمشیدی تیم بازیگری این فیلم اجتماعی را تشکیل می‌دهند.

از عوامل‌ «دوزیست» می‌توان به مدیر فیلمبرداری: علیرضا برازنده، مجری طرح و مدیر تولید: کامران حجازی، تدوین: مهدی سعدی، طراح گریم: ایمان امیدواری، طراح صحنه: امیر حسین قدسی، صداگذار: علیرضا علویان، موسیقی: آرمان موسی‌پور، مدیر صدابرداری: مهدی صالح کرمانی، طراح لباس: ملودی اسماعیلی، جلوه‌های ویژه بصری: وحید قطبی‌زاده، جلوه‌های میدانی: آرش آقابیگ، برنامه ریز: افشین رضایی، جانشین تولید: علیرضا اصلانی، مدیر تدارکات: فرامرز رضایی، دستیار کارگردان: نوید صلاحی، تصویربردار پشت صحنه: مهران کلنگ‌دار، عکاس: مجید طالبی، سرمایه گذار: دکتر جلال تیموری اشاره کرد.

در خلاصه داستان این فیلم آمده: «حمید: دوزیسته دیگه، نره زیر آب که، میره زیر دست و پا له میشه».

نوشته رونمایی از پوستر فیلم سینمایی «دوزیست» اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.