دیبا زاهدی که برای فیلم سینمایی «بادیگارد» انتخاب شده در رابطه با تجربه جدید خود به سوره سینما گفت: حضور کارگردانی چون ابراهیم حاتمی‌کیا و بازیگرانی مثل پرویز پرستویی و مریلا زارعی و همه عوامل دیگر این اطمینان را به من داد که علاوه بر همکاری تجربه خوبی در این پروژه خواهم داشت. اصولا همکاری با یک گروه خوب و حرفه ای باعث می‌شود بیشتر از کار لذت ببرم و حس واقعی بازیگری را به درستی تجربه کنم.

وی افزود: به نظر من طول نقش اصلا اهمیتی ندارد چراکه تجربه مهمتر از خودنمایی کردن است. وقتی کارگردان برای همه نقش‌ها حساسیت نشان می دهد و از بازیگران بهترین بازی را می‌خواهد اتفاق خوبی است. الان تعریف کردن از نقش شاید خیلی کارآمد نباشد اما تنها چیزی که می توان گفت اینکه با کار قبلی بسیار متفاوت است و امیدوارم در عمل هم بتوانم بازی خوبی ارائه دهم.

دیبا زاهدی اولین تجربه سینمایی خود را فیلم «پنج ستاره» به کارگردانی مهشید افشارزاده آغاز کرد. او در فیلم سینمایی «بادیگار» ابراهیم حاتمی‌کیا با پرویز پرستویی، محمود عزیزی، بابک حمیدیان، فرهاد قائمیان، بهنوش طباطبایی و مریلا زارعی همبازی است.

نوشته تجربه مهمتر از خودنمایی است/ همکاری دیبا زاهدی و حاتمی‌کیا اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

دیبا زاهدی بازیگر سینما درباره حضور خود در فیلم های سینمایی و انتخاب آثار به سوره سینما گفت: بعد از فیلم سینمایی «پنج ستاره» یک مقدار با وسواس و حساسیت بیشتری به مقوله سینما نگاه می‌کنم و ترجیح می دهم که در فیلم هایی حضور داشته باشم و آثاری را بپذیرم که یک مرتبه بالاتر از کار قبلی باشد و تجربه ای قابل تامل باشد ، در غیر اینصورت دست به انتخاب فیلمنامه های دیگر نخواهم زد .

این بازیگر با اشاره به اینکه چنین روندی ریسک بالایی دارد ادامه داد: کاملا به این جریان واقف هستم که بدلیل شرایط موجود در سینما چنین تصمیمی می‌تواند منجر به حذف من از بازیگری شود ، اما من از اساس فقط بدنبال دیده شدن و کارهای زیاد نبودم و احساس می کنم باید صبر داشته باشم و به هر قیمتی پا در عرصه نگذارم و این بکر ماندن را ترجیح می دهم تا اینکه در هر فیلمی حضور داشته باشم.

وی در ادامه گفت: پس از فیلم «پنج ستاره» و در مرحله انتشار اخبار تدوین کار ، پیشنهادها آغاز شد که حجم آنها برای خودم نیز تعجب برانگیز بود و حدود ۲۰ فیلمنامه در این دو سال پیشنهاد شده است ، اما همانطور که گفتم هدف من از بازیگری دیده شدن نیست و نمی توانم کاری را که دوست ندارم و با آن ارتباط برقرار نمی کنم را بپذیرم و در این مسیر هم صبر و حوصله زیادی دارم و امیدوارم که اتفاقات خوبی در راه باشد.

زاهدی با اشاره به سیستم سینمای کشور گفت: در سینمای ما کیفیت اکثر کارها با ایده آلی که بازیگران در ذهن دارند بسیار متفاوت است و بازیگر نمی تواند براساس ایده آل ذهنی خود انتخاب مورد علاقه خود را داشته باشد ، اما در همین حال در سال های اخیر کارگردانان بسیاری هستند که ضمن توجه به این جریان در انتخاب های خود از میان بازیگران به چهره های بکر و کمتر دیده شده اعتماد می کنند ، چون در همین سال گذشته دو پیشنهاد بود که خودم موافق همکاری بودم و دوست داشتم ، ولی به دلایلی فرصت دست نداد و همین امر نشان می‌دهد که توجه وجود دارد ، پس من هم احساس می‌کنم که جای امیدواری است و صبر خواهم کرد تا اتفاق خوشایندی بیفتد.

بازیگر فیلم سینمایی «پنج ستاره» درباره تمایل خود برای حضور در آثار تلویزیونی گفت: برای من فرقی ندارد و اگر یک کار با قابلیت ها و ویژگی های خوب در تلویزیون وجود داشته باشد، بی‌تردید قبول خواهم کرد، بسیاری از کارگردان ها و هنرمندان خوب ما تخصص این کار را دارند و می‌توان به آنها اطمینان کرد. امیدوارم در مجموع در سال جدید اتفاقات خوبی در راه باشد.

نوشته پس از «پنج ستاره» حدود ۲۰ پیشنهاد داشتم/ دنبال دیده شدن در سینما نیستم اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

سوره سینما- محیا رضایی: مهشید افشارزاده یکی از مهمترین بازیگران سینمای ایران در اواخر دهه ۶۰ و دهه ۷۰ بود، بازیگری که پس از فاصله گرفتن از حرفه اصلی‌اش ادامه تحصیل داد تا به عنوان کارگردان در دل سینمای حرفه‌ای فعالیت کند. پارسال و در سی و دومین جشنواره فیلم فجر «پنج ستاره» نخستین ساخته این بانوی سینماگر روی پرده رفت. نظرها مثبت بود و فیلم بسیاری از مخاطبان سخت پسند را راضی کرد. این روزها «پنج ستاره» روی پرده رفته و در مواجهه با مردمی قرار گرفته که سال‌ها پیش بعضی از آنها تماشاگر فیلم‌های این بازیگر بودند. در نشست نقد و بررسی فیلم «پنج ستاره» در سوره سینما افشارزاده، دیبا زاهدی بازیگر و عبدالرضا تبریزی سرمایه گذار و همسر کارگردان فیلم، حضور داشتند.

سینما در حال حاضر چند ستاره دارد که اگرچه شاید نقش با خود این بازیگران فاصله سنی زیادی دارند اما جوابگوی گیشه اند. در شرایطی که سینما اقتصاد مطمئنی ندارد چطور پذیرفتید نقش کلیدی قصه‌تان را به بازیگری جوان واگذار کنید؟

عبدالرضا تبریزی: اگر سناریو خوب نبوده و کارگردانی درست نباشد هربازیگر توانایی هم وارد این عرصه شود محکوم به شکست است. خیلی‌ها فیلم تجاری می سازند و با برخی ویژگی های ظاهری مردم را به سینما می آورند ولی فیلم خوب مخاطب خودش را پیدا می کند در حالیکه فیلم بد  نه تنها جواب گیشه را نمیدهد بلکه بازیگر هم از بین می رود.

مهشید افشار زاده: زمان ما بر عکس بود ما ۱۰ سال بزرگتر از آنچه بودیم بازی کردیم آن زمان فیلم ها بیشتر خانوادگی و مرد محور بودند و بازیگر زن نقش مکمل را داشت. یادم می آید در ۲۱ سالگی در فیلم «آخرین پرواز» ساخته احمدرضا درویش نقش زن ۳۰ ساله را بازی می کردم که دو فرزند داشت. نقش همسرم را هم بازیگری با ۲۰ سال اختلاف سنی بازی می‌کرد. این به شرایط زمانه برمی‌گردد. الان برعکس است، فیلم با محوریت جوان ساخته می شود در صورتی که بازیگر جوان مجرب تقریبا نداریم. بازیگران معمولا بعد از ۲۰ سالگی وارد کار می شوند این افراد تا در این عرصه به کسب تجربه کافی و مهارت برسند سال های جوانی را طی کرده و معمولا با کمک گریم به ایفای نقش جوان می پردازند.

من فکر می کنم یکی از  نیازهای سینمای ما چهره های جوان است. در صورتی که برای فروش فیلم ها همیشه روی یک سری ستاره ها تاکید کردیم. متاسفانه فیلمنامه ها اغلب بر اساس بازی یک ستاره نوشته می شود به همین خاطر در شبکه روابط فیلمنامه محدودیت ایجاد شده و باعث می شود سایر شخصیت ها به تیپ تبدیل شوند. مثلا بلا استثنا پدر و مادر با لباس و گریم کلیشه حضور دارند وبا یکسری اتفاقات بر سر یک دختر و پسر جوان که بعدها سوپراستار شده و تهیه کننده‌ها تنها به آنها تکیه می کنند قصه پیش می رود. به همین خاطر ستاره ها طی چندسال یک عده بازیگران محدود هستند.

دیبا زاهدی چطور انتخاب شد؟ الان با شرایطی که فیلم دارد از این انتخاب راضی هستید؟

افشارزاده : ما در سینما دچار فقدان بازیگران جوان شدیم چون هیچوقت این دور اندیشی نبوده که کسی به تربیت چهره های جوان بپردازد اگر تهیه کننده ای مثل آقای امیر سمواتی،  دیبا زاهدی را به من معرفی نمی کرد من هم نمی دانستم از چه کسی باید استفاده کنم. این تهیه کننده خدمت بزرگی به سینما کرد. دیبا زاهدی یا نازنین بیاتی که او هم توسط ایشان در فیلم «دربند» به سینما معرفی شد دختران کارآزموده ای هستند که با مطالعه به عرصه بازیگرانی آمدند سینما را می شناسند و به این فکر نکردند به شرط زیبایی ظاهری خودشان را مطرح کنند.من از دیبا تست بازیگری گرفتم و دیدم راحت بازی می کند. به تئاتر و فیلم آشناست و دوره بازیگری گذرانده، تحصیل کرده است و خانواده هنرمندی دارد. به صرف زیبایی بازیگران زیادی آمدند و خواهان حضور در فیلم بودند اما اولویت من چیزی بیش از این ها بود.

تبریزی: بخش خصوصی برای ساخت یک فیلم هزینه های هنگفتی متقبل می شود ما برای ساخت «پنج ستاره» از هیچ کجا حمایت نشدیم. برای اکران هم به ما ۱۷ سینما دادند که اخیرا به بیست سالن رسید این در حالی است که می گویند فلان فیلمی که ۸۰ سالن دارد خوب می فروشد.  کسی معادله را حساب و کتاب نمی کند که فروش فیلم را بر اساس شرایطی که برای اکرانش دارد در نظر بگیرند. در چنین شرایطی هزینه ها باعث می شود نتوانیم ریسک کنیم بازیگری بیاوریم که ممکن است در گیشه طرفدار نداشته باشد اما بخش دولتی که مشکلی از نظر هزینه و بودجه ندارد باید این ریسک را متقبل شود تا چهره های جدید به سینما معرفی کند. انتخاب دیبا زاهدی بسیار هوشمندانه بود . قبل از آغاز کارافرادی برای نقش دیبا زاهدی و سایرین آمدند به ما گفتند حاضرند پول دهند ولی یک نقش بازی کنندمن به عنوان سرمایه گذار حاضر بودم و فکر می کردم به این طریق آنها با خود سرمایه هم می آوردند اما کارگردان تحت هیچ شرایطی قبول نکرد و گفت به خاطر مسایل مالی حاضر نیستم فیلمم را خراب کنم.

با حضور هر چهره جدید به سینما معمولا این شایعات هست که بازیگر با هزینه خود به این عرصه پا گذاشته. خانم زاهدی از این شایعات چه برداشتی دارید؟

دیبا زاهدی: با اینکه می‌دانیم سینما به چهره‌های جدید نیاز دارد باز این شایعات هست که مثلا من یا نازنین بیاتی با پول وارد این کار شدیم.در صورتی که من برای این کار دستمزد هم گرفتم. به نظر من باید بازیگران جدید وارد شوند تا سینما ادامه داشته باشد هر سال فیلم های زیادی چهره جدید معرفی می کنند و این اتفاق خوب است. برای رئال بودن قصه سن و سال در داستان اهمیت دارد. در رابطه با «پنج ستاره» به نظر من و کارگردان فیلمنامه چهره نمی طلبید نقش مریم را اگر بازیگر سرشناسی  که مخاطب پیش زمینه هایی از او دارد ایفا می کرد شاید انقدر باور پذیر نمی شد.

تبریزی: سینما صنعت گرانی است. ما با سرمایه ای که برای فیلم گذاشتیم اگر دوتا آپارتمان گرفته بودیم الان سود مان دو برابر شده بود به همین خاطر تهیه کننده برای حضور بازیگر جدید از ترس بازگشت سرمایه ریسک نمی کند روزی که زاهدی را انتخاب کرده بودند خودم می ترسیدم وبه کارگردان گفتم فکر سرمایه من نیستید اما کارگردان گفت کارم اولویت است.

خانم افشارزاده به عنوان کار اول هزینه های سنگینی برای فیلم گذاشتید این مساله و سختی‌هایی که طی این روزها به آن اشاره کردید منصرفتان نکرد؟

افشارزاده : گفتند هتل اسپانسر شما بود در حالی که علت گران شدن فیلم به خاطر مبلغی بود که به هتل پرداخت کردیم. متاسفانه سینما وابسته به سرمایه است و کسی که سرمایه ندارد نباید فیلم بسازد من حمایت دولتی نداشتم. بعد از اینکه مجوز کارگردانی گرفتم توانستم وارد کار حرفه ای شوم که البته راحت نبود و مشکلات زیادی تحمل کردم . نگاه سنتی به زن ،عدم باورشان به عنوان کارگردان و بازیگر در کنار مسایل مالی ، فرهنگی و اجتماعی که از تفکر غلط مردم ناشی می‌شود اگرچه سخت بود اما من را از ادامه منصرف نکرد . در کشور ما فقط ۱۶ درصد مشاغل را زنان تشکیل میدهند. این نگاه سنتی مارا عقب نگه می دارد که شامل سینما هم می شود. باید به همه بگوییم اندیشه به مرد یا زن بودن ربطی ندارد.

زاهدی: تعداد کارگردان زن در سینما کم است این برای خود مردم هم باید خوشحال کننده باشد که زنان در تلاشند در جامعه هنری با هر سختی توانایی های شان را نشان می دهند و پای هدف شان ایستادگی دارند.

با این تفاسیر مهشید افشارزاده به فیلم‌های بعدی هم فکر می‌کند؟

افشارزاده: چند سوژه در ذهنم دارم امیدوارم انگیزه داشته باشم که بعد از این ادامه دهم . علاوه بر سختی ها هر فیلمسازی باید اول انگیزه بعد سرمایه داشته باشد. درست است انگیزه ام ضعیف شده اما سرمایه مان نمیدانم واقعا با ۱۷ سینما چطورمیخواهد برگردد. اگر برگشتی نباشد من چطور باید به کار بعدی فکر کنم؟ قطعا این سرمایه قرار است با بازگشت خود دوباره به سینما تزریق شود ولی فکر می کنم جریانی نمی گذارد فیلم فروش کند. اگرچه مردم فیلم را دوست دارند اما با آمار و ارقام غلط سنگ اندازی می کنند. الان هم که ساخت فیلم تمام شده و زمان اکران است موانع سر راه ما زیاد است . چرا فیلمی که مردم دوست دارند نباید سالن بیشتر داشته باشد؟ متاسفانه حمایتی پشت من نیست و در سینما رابطه هایی هست که یا ادم را حمایت می کند یا سرنگون می‌کند.

با توجه به سابقه بازیگری تان چطور شد طی این سال ها و یا در فیلم خودتان بازی نکردید؟

افشارزاده: اگر نقش های خوبی پیشنهاد می شد بازی می کردم اما الان فیلم‌ها جوان محورشده و نقش هایی که مطابق سن و سال من باشد بیشتر تیپ و کلیشه است، به همین خاطر ترجیح می دهم کار نکنم اگه کار خوبی پیشنهاد می شد قطعا قبول می کردم چون هدفم کار فرهنگی است. بازیگری، نوشتن یا کارگردانی تفاوتی باهم ندارد. برای نقش مادر مریم هم اتفاقا آقای سمواتی پیشنهاد کرد خودم بازی کنم اما من دوست داشتم به عنوان کارگردان تمام تمرکزم روی کارم باشد. این فیلم به عنوان اولین کار ۳۵ میلیمتری برایم مهمتر بود تا بازیگری .

الان که خروجی کارتان روی پرده سینماهاست به عنوان اولین کارگردانی بازی ها همان بود که انتظار داشتید؟

افشارزاده: خوشبختانه بازیگران ما برای کار انرژی گذاشتند و دنبال کلوز آپ و خودنمایی نبودند. نقش برایشان مهم بود. خانم بهنوش بختیاری گفت اگر کاراکترمن طنز باشد کارنمی‌کنم و وقتی با کاراکترش آشناشد پذیرفت و به بهترین شکل نقش را در آورد. من هم  دنبال این نبودم که فیلمم با طنازی خانم  بهنوش بختیاری یا ستاره بودن آقای شهاب حسینی مردم را به سینما بیاورد.

آقای تبریزی چقدر به نتیجه این سرمایه گذاری و ریسک حضور یک بازیگر جوان مطمئن بودید؟

تبریزی: قبل از اینکه خانم افشارزاده به دانشگاه برود به او گفتم فیلم بسازد اما قبول نکرد. گفت نمی خواهم به صرف اینکه بازیگر بودم و تجربه اندکی دارم سراغ فیلمسازی بروم حتی ارشاد وقت گفت توانایی لازم را داشتید چرا عمرتان را گذاشتید اما مطالعات برایش اولویت داشت «پنج ستاره» اگر امروزبه اینجا رسید اول مدیون اراده کارگردان است بعد تهیه کننده که همه جوره پای کار ایستاد. ما هزینه ها را ۵۰۰ میلیون تومان برآورد کردیم اما یک میلیارد هزینه شد . وقتی آقای سمواتی فیلم توقیف شده وی به نام «آغاز دوم» را دید گفت پس «پنج ستاره» را هم می تواند بسازد آنها اصرار داشتند به ساخت و حضور زاهدی من اصرار داشتم به سرمایه گذاری و اینکه گفتم دیبا دختری بی تجربه است اگر به سینما بیاید مطمئنید جایگاهش به خطر نمی افتد؟ اگر با این فیلم وارد سینما شود اما بعد کار ضعیف بازی کند چطور؟ اما خانم افشارزاده زیربار نرفت. الان هم پیشنهادهای زیاد دارد اما خوشبختانه با درایت تصمیم می گیرد.به همین خاطر در انتخاب بازیگر جدید پشیمان نیستم الان با وجود اینکه تعداد سینماها کم است اما استقبال مردم نشان می دهد فیلم را دوست دارند و همین مرا راضی نگه میدارد.

خانم زاهدی شما جز سینما دغدغه های دیگری هم دارید؟ بعد از این برنامه تان برای بازیگری چیست؟

زاهدی: رشته تحصیلی من معماری است درهمان دانشگاهی است که مریم «پنج ستاره» را بازی کردم. فعالیت های موسیقی من در حوزه سنتور، تنبک و آواز است.  دررابطه با فعالیت های سینمایی هم دوست دارم کمتر کار کنم طی این مدت هم در تلویزیون وهم سینما یک سری پیشنهادات داشتم. جالب اینکه بعضی ها به من توصیه می کردند باید برای دیده شدن حجم کارت را بیشتر کنی ولی  خودم اعتقاد دارم این توصیه ها برای همه یکسان جواب نمی دهد. ترجیح میدهم سر کاری که حاضر می شوم واقعا دوست داشته باشم و تنها به صرف دیده شدن بازی نکنم یک معیارهایی برای خودم در نظر دارم که دوست ندارم از آن سطح پایین تر به هر قیمتی بازی کنم.

نام کارگردان جقدر برایتان مهم است؟ حاضرید جلوی دوربین فیلم اولی هایی که حتی به اندازه مهشید افشارزاده هم نامی ندارند بروید؟

زاهدی: کسانی که کارگردان اول هستند از روی فیلم کوتاه شان میشود تاحدی شناخت شان . ضمن اینکه کارگردان فیلم اولی با همان فیلمنامه ایی که در دست دارد خود را تا حدی معرفی می کند. در سینما بعد از فیلمنامه ؛ کارگردان خیلی مهم است. اوست که از بازیگر میتواند عیار ۱۴ را نشان دهد یا عیار ۲۴ . من فکر می کنم قدرت بازیگری به نوعی منوط به بازی گرفتن کارگردان است.  اینکه بازیگر تازه کار ترجیحش به حضور در آثار فیلمسازان مجرب باشد بیشتر به این خاطر است که فکر می کند کارگردان قدرت بازی گرفتن از بازیگر را دارد و راهنمایی های حاصلش می شود. هرچند که بازیگر اگر کار خود را بلد باشد با هر کارگردانی کار کند مشکلی ندارد .

افشارزاده: زمانیکه تازه بازیگر شده بودم در فیلم های اول ، آقایان خسرو معصومی، احمدرضا درویش، محمدرضا صفوی وخانوم تهمینه میلانی  در شرایطی بازی کردم که همه شان فیلم اولی بودند اما الان هرکدام برای خود اسم و رسمی دارند. این دلیل نمی شود به فیلم اولی ها بها ندهیم. آن زمان استناد من سناریو بود . وقتی سناریو ارزشمندی به دستم می‌رسید دیگر حتی نقش کوتاه و بلند هم برایم اهمیت نداشت. هنوز هم فکر می کنم تغییر و تحول فرهنگی اولویت است من در اوج معروفیت هم با فیلم اولی ها کار کردم و هیچوقت پشیمان نبودم حتی به شهاب حسینی گفتم من زمان خودم به خیلی از کار اولی ها کمک کردم شما هم به نوعی در این کار به من کمک می کنید.

خانم زاهدی دستمزد چقدر برای تان اهمیت دارد؟

زاهدی: دستمزد دغدغه من نیست اگر صادقانه بگویم شایدمن هم جزو افرادی باشم که کار با کارگردانان پیشکسوت را ترجیح دهم اما اگر نقشی از یک کارگردان فیلم اولی به من پیشنهاد شود که بسیار مورد علاقه ام باشد نام و دستمزد اهمیتی برایم ندارد یادمان باشد اگر کارگردانی امروز به شهرت رسیده نتیجه سابقه درخشانیست که در اثار قبلی اش به نمایش گذاشته است . پس کارگردانان تازه کار ما هم هیچ بعید نیست که بعدها همرده اساتید حاضر شوندالبته کارگردانان مجرب ما هم همیشه همه فیلم هایشان خوب نیست و کار متوسط هم در آثار فعلی شان دیده می شود.  پس نباید این شانس را از دست داد که در فیلمنامه خوب کارگردان اولی بازی نکرد. بعد از جشنواره پیشنهادات زیادی شد اما قبول شان کار درستی نبود چون فکر می کنم بازیگر خوب کسی است که بداند چه نقشی به او میخورد شاید یک نقش اول در گروه حرفه ای به او پیشنهاد شود ولی وقتی نقش به او نمی خورد هیچ اتفاق خوشایندی رخ نخواهد داد.

خانم افشارزاده چگونه پیش آمد بازیگری سال ها از سینما دور بود به سمت کارگردان حضور دوباره پیدا کرد؟

افشارزاده: سخت گیری خودم در تلویزیون باعث کم کاری من شد. نقش های پیشنهادی خیلی خاص نبودند. متاسفانه در سال ۷۲ که دوره پرکاری من بود رقابت ناسالمی پیش آمد. افرادی بودند که موفقیت خود را در گرو شکست دیگران می دیدند . آن زمان مسایلی برایم بوجود آمد که مانع بازیگری من شد . قضیه ممنوع تصویری در تلویزیون اشاعه پیدا کرده بود که مثل یک قرارداد ناگفته انگار تبانی کرده بودند با فلان بازیگر کار نکنیم .وقتی ازاوج یکباره فاصله بگیرید دیگر نمیتوانید مثل سابق ادامه دهید. دوباره از صفرشروع کردن سخت بود . من از اول گرایش کارگردانی داشتم گفتم شاید حکمت است که سراغ علاقه ام بروم . جاذبه های بازیگری مرا وسوسه کرده بود و داشتم از اولویت هایم دورتر میشدم. بعداز این اتفاقات گفتم عدو شود سبب خیر و رفتم کلاس کارگردانی گذراندم . الان هم امیدوارم مقدار عمر مفیدی که برایم مانده بتوانم در خدمت مردم باشم و کار کنم البته اگر همکاران اجازه دهند. اگرچه «پنج ستاره»در جشنواره و الان مورد بی مهری قرار گرفت اما من جوابم را از مردم گرفتم.

آقای تبریزی از زمان اکران فیلمتان راضی هستید؟

تبریزی: وقتی پروانه نمایش گرفتیم دوستان زیادی به ما گفتند الان اکران نکنید چون سینما رو ها قشر جوان و دانشجو هستند که روزهای امتحان شان است و تعطیلات خرداد به فیلم ضربه می زند. اما اعتقاد دارم فیلم خوب جای خود را پیدا می کند. با اینکه درسینماهای پرفروش هم همه سانس ها را در اختیار نداریم اما استقبال مردم دلگرممان می کند. بیشترین فروش ما از سینماهای آزادی، ملت، آفریقاو پردیس زندگی بود البته از صدا سیماهم تشکر می کنیم که دراین مدت همکاری خوبی باما داشتند.

خانم زاهدی نقشی در ذهن شما بوده که دغدغه ایفای آن را داشته باشید؟

زاهدی: کاراکتری همیشه در ذهنم هست که مدت هاست به آن فکر می کنم. این کاراکتر مطابق با یکی از نقش‌هایی است که نمیدانم فیلمنامه ساخته شود یا نه امادرباره دختری بسیار باهوش است که ظاهرا ساده لوح و خیالپرداز است. او با دختران هم نسل خودش بسیار متفاوت است کودک درون فعالی دارد و از فرط سادگی گاهی احمق به نظر می‌رسد.

نوشته نقش زنان مسن تر از خودم را بازی می‌کردم/ فیلم خوب نباشد بازیگر جدید دیده نمی‌شود اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

نوشته تصاویر نشست «پنج ستاره» در سوره سینما اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

سوره سینما-سارا کنعانی: فیلم «پنج ستاره» که این روزها روی پرده است یک چهره جوان را به سینما معرفی کرده. دیبا زاهدی بازیگر نقش مریم ، اولین تجربه خود را در مدیوم سینما و با نقش اول یک فیلم شروع کرده و بازی خوبی هم ارائه داده ، آنقدر که باور می‌کنیم دغدغه های یک دانشجوی تنگدست از صورت غمگینش می‌بارد. داستان فیلم با مشکل جدید او شروع می شود اما در ادامه همه شخصیت های داستان به یک نسبت مساوی به مخاطب معرفی می شوند.

شما برای اولین بار با «پنج ستاره» جلوی دوربین ظاهر شدید؟

دیبا زاهدی: بله . این فیلم اولین تجربه تصویری من بود. قبلا تنها در چند نمایش آموزشگاهی بازی داشتم.

فکر می کنم این اولین مصاحبه شما باشد. کمی از خودتان برای مخاطبان می گویید؟

من متولد سال ۶۸ هستم و معماری می‌خوانم. دوره های بازیگری را زیر نظر خانم نصیرپور و آقای رحمانیان گذرانده‌ام. در کلاس‌های آموزشگاه استاد سمندریان شرکت می‌کردم و چون دفتر آقای سمواتی تهیه کننده فیلم نزدیک این محل بود، آنجا هم رفتم و برای بازی در «پنج ستاره» تست دادم و قبول شدم.

بین شروع آموزش بازیگری شما و اولین تجربه کاری تان فاصله کمی وجود داشت؟

نه اینطور نبود. من از مدت ها قبل از شروع فیلم خانم افشارزاده درگیر مقوله بازیگری شده بودم؛ کلاس و ورک شاپ می رفتم و نمایش‌های ساده کلاسی را هم روی صحنه می‌بردیم. شاید به اندازه چهار پنج سال دانشگاه برای آن تلاش کردم.

شما از روی متن نقش اول فیلم را بازی می کنید، اما قصه جوری پرداخت شده که همه به یک نسبت مساوی بازی دارند.

بله. این فیلمنامه قبل از اینکه جلوی دوربین بیاید، چند ورژن دیگر هم داشت و در نسخه نهایی اینطور تصمیم گرفتند که همه بازیگران به نسبت مساوی دیده شوند. قبل از اینکه انتخاب من تأیید شود، چند بار مرا برای صحبت وتست و … به دفتر می خواستند. از ابتدا می‌دانستم که نقش اول قصه به دختری همسن و سال من می خورد.

با این شکل از روایت مخاطب هم بهتر با قصه ارتباط می گیرد. قبول دارید؟

بله. به هر حال آنها بازیگران شناخته شده بودند و قطعا پررنگ تر شدنشان به زیباتر شدن روایت کمک کرده است. این موضوع را بدون اینکه ورژن دیگری از قصه ساخته شده باشد، می‌توان فهمید.

دیبا زاهدی ، بهناز جعفری و سحر قریشی در نمایی از «پنج ستاره»

همبازی شدن با این همکارانی که اسم و رسم دارند برای شما با ترس یا استرس همراه بود؟

ترس نه، اتفاقا با حس خوبی همراه بود. این موضوع مرا مطمئن می کرد که در یک پروژه حرفه ای همکاری می‌کنم. کنار این دوستان بسیار آموختم. شهاب حسینی و بهناز جعفری بازیگرانی هستند که خودشان این هنر را تدریس می‌کنند و من به عنوان یک بازیگر تازه وارد، خیلی خوشحال بودم از اینکه همبازی شان شدم.

بازی کردن در فیلم یک کارگردان خانم که تجربه اولش را پشت سر می گذاشت چگونه بود؟

چیزی که در سینما مطرح است، دید کارگردانی است و نه جنسیت. خانم افشارزاده قبلا بازیگر بودند و حس و حال ما را بیشتر درک می کردند.

ایشان به شما اجازه بداهه پردازی می داد یا طبق متن پیش می رفتید؟

نقش من یک نقش مونوتن بود و چندان جایی برای بداهه پردازی وجود نداشت. خیلی هم به خودم نزدیک بود، چون درسم به تازگی تمام شده و آن زمان که فیلم را بازی می‌کردم، هنوز دانشجو بودم.

چطور موفق شدید با نقش همذات پنداری کنید؟ به نظرم شرایطی مثل شرایط او را در زندگی واقعی خودتان از نزدیک درک نکرده‌اید.

ما داریم از یک جایگاه بالا به این خانواده نگاه می کنیم چون ممکن است در سطح مرفه تری نسبت به آنان به سر ببریم. این در حالی است که آن خانواده و آن دختر خودشان اینطور به دنیا نگاه نمی کردند. این تفکر را در مورد خودشان نداشتند که آدم های بدبختی هستند. در حقیقت آنان خانواده ای کاملا آبرومند بودند که در جامعه ما کم هم نیستند و پرداختن شهریه دانشگاه آزاد نیز برای همه دانشجویان آن ساده نیست. من فکر کردم نباید از نگاه دیبا به این شخصیت نگاه کنم بلکه باید دیدگاه خود مریم حاکم باشد. شاید اگر می خواستم از دریچه چشم خودم به قصه نگاه کنم اصلا با این خانواده ارتباط برقرار نمی کردم چون به هر حال شبیه به من زندگی نمی کردند.

این کاراکتر حتی از گفتن واقعیت های تلخ زندگی اش به غریبه ها ابایی ندارد.

بله. مریم خیلی راحت به دوستش می‌گوید که پدر من کارگر است و ترسی از گفتن این موضوع ندارد.

این جنبه از شخصیت مریم دلخواه شما بود؟

این چیزی بود که در فیلمنامه نوشته شده بود و ما در مشورت های گروهی بیشتر به درستی این پرداخت پی برده بودیم. ممکن است مریم این فیلم بعد از ۴ سال دانشگاه رفتن طرز تفکرش عوض شود چون او تا به حال در خانه بوده و هرگز در موقعیتی قرار نگرفته که خود و دیگر دختران را مقایسه کند.

برنامه های شما برای ادامه این مسیر چیست؟

توقع ندارم که به سرعت در سینما جا بیفتم و در آرزوی شهرت نیستم. علاقه به معروف شدن ذره ای در بازیگر شدن من نقش نداشته است. سعی می‌کنم آهسته جلو بروم.

فیلم را با مردم هم دیدید؟

بله در جشنواره دیدم و خدا را شکر بازخوردها خوب بود. باید صبر کنیم تا چند روزی از اکران بگذرد و بعد ببینیم استقبال واقعی مردم چگونه است، چون در فضاهای جشنواره‌ای معمولا اطرافیان فقط تعریف می کنند.

خیلی از بازیگران مطرح زن سینمای امروز ایران زمانی مثل شما با بازی در نقش اول یک فیلم شروع کردند. مثل ستاره های «من ترانه ۱۵ سال دارم» و «دختری با کفش های کتانی». شما هم هنگام بازی در این فیلم چنین دورنمایی برای خود تصور می کردید؟

بله. دقیقا چنین فکری می کردم و جالب است بدانید از بچگی می خواستم به عنوان اولین تجربه بازیگری در یکی از فیلم های رسول صدر عاملی بازی کنم. قبلا از دیدن فراخوان آقای سمواتی برای فیلم «پنج ستاره» چند بار در دیگر دفاتر سینمایی هم تست داده بودم. گاهی کاندید یا انتخاب هم شده بودم، اما برای نقش های کوتاه تر. من اما سعی کردم قبول نکنم تا شروع محکم تری داشته باشم. حضور آقای کامبوزیا پرتوی نیز یک امتیاز بزرگ برای این فیلم بود. حتی بودند دوستانی که به من می گفتند ظاهر تو با کاراکترهای فیلم های یک دهه قبل صدرعاملی همخوانی دارد.

اگر این قصه ادامه پیدا می‌کرد شما از نگاه خودتان چطور تمامش می کردید؟

رضا می‌خواهد آبروداری کند و این شاید بارز ترین مشخصه او باشد. این امکان وجود داشت که رضا هم با مریم ازدواج کند اما ما داریم این تا این مرحله از زندگی این شخصیت ها را می بینیم و قصه ای که تا اینجا ماجرا رخ داده و قطعا خواسته های کارگردان نیز در همین برش لحاظ شده است.

حرفی باقی مانده؟

تنها از مردم درخواست می کنم برای دیدن فیلم ما به سینما بیایند چون همه برای اجرای درست کار زحمت کشیدیم.

نوشته آدم‌های «پنج ستاره» در نگاه خودشان خوشبختند/ برای دیده شدن عجله ندارم اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.