«استخر» با نزدیک بیش از ۳۵ میلیارد تومان و «زنده‌شور» با حدود ۳۴ میلیارد تومان، نه‌تنها گیشه را به حرکت درآورده‌اند، بلکه رقابتی جذاب میان دو فیلم با دو جنس متفاوت از سینمای کمدی و اجتماعی شکل داده‌اند.

از ۲۴ تیرماه، با آغاز اکران «استخر» و «زنده‌شور»، مخاطبان، پس از روزهایی کم‌رمق، دوباره به سالن‌های سینما بازگشته‌اند.

تا امروز، «استخر» با فروش بیش از ۳۵ میلیارد تومان، عنوان پرفروش‌ترین فیلم تازه‌اکران را در اختیار دارد و «زنده‌شور» نیز با عبور از ۳۴ میلیارد تومان، فاصله بسیار کمی با رقیب خود دارد. این یعنی تنها دو فیلم در مدت زمانی کوتاه، نزدیک به ۷۰ میلیارد تومان فروش داشته‌اند؛ آماری که برای گیشه امسال اهمیت ویژه‌ای دارد.

آنچه این رقابت را جذاب‌تر می‌کند، تفاوت جهان دو فیلم است. «استخر» با امضای سروش صحت، همان فضای آشنای آثار او را دنبال می‌کند؛ کمدی‌ای مبتنی بر شخصیت، روابط انسانی و موقعیت‌هایی که از دل زندگی روزمره بیرون می‌آیند. صحت در سال‌های اخیر نشان داده علاقه‌ای به شوخی‌های سطحی و فرمول‌های رایج کمدی ندارد و تلاش می‌کند مخاطب را هم بخنداند و هم با شخصیت‌هایش همراه کند.

در مقابل، «زنده‌شور» با روایتی متفاوت و فضایی اجتماعی‌تر، مسیر دیگری را انتخاب کرده است. فیلم با تکیه بر داستان و شخصیت‌هایی که از دل واقعیت بیرون آمده‌اند، توانسته مخاطبان زیادی را جذب کند و نشان دهد گیشه صرفاً در اختیار کمدی‌های مرسوم نیست. استقبال از این فیلم ثابت می‌کند اگر روایت و اجرا بتوانند با مخاطب ارتباط برقرار کنند، ژانر مانع موفقیت نخواهد بود.

از سوی دیگر، همزمانی اکران این دو فیلم باعث شده رقابتی هیجان‌انگیز میان آن‌ها شکل بگیرد؛ رقابتی که در نهایت، برنده اصلی آن سینمای ایران است. در سال‌هایی که معمولاً یک فیلم با فاصله زیاد از دیگر آثار گیشه را در اختیار می‌گرفت، حالا دو فیلم تقریباً شانه‌به‌شانه حرکت می‌کنند و هر روز آمار فروششان افزایش پیدا می‌کند.

این اتفاق از یک منظر دیگر نیز قابل توجه است. فروش بالای «استخر» و «زنده‌شور» فقط موفقیت دو فیلم نیست؛ بلکه نشانه‌ای از بازگشت تدریجی اعتماد مخاطبان به تجربه سینماست. وقتی دو فیلم تازه ‌اکران‌شده می‌توانند در مدت کوتاهی ده‌ها میلیارد تومان فروش داشته باشند، یعنی هنوز هم اگر محصولی جذاب و تبلیغات مناسبی داشته باشد، مردم حاضرند سینما را برای گذراندن اوقات فراغت خود انتخاب کنند.

همچنین این رقابت می‌تواند به نفع دیگر فیلم‌های روی پرده نیز تمام شود. تجربه سال‌های گذشته نشان داده هر زمان یک یا دو فیلم بتوانند شور و هیجان حضور در سینما را ایجاد کنند، آثار دیگر نیز از افزایش رفت‌وآمد مخاطبان به سالن‌ها بهره‌مند می‌شوند. به همین دلیل، موفقیت «استخر» و «زنده‌شور» را باید فراتر از یک رقابت دو نفره دید؛ این دو فیلم در عمل به موتور محرک گیشه تبدیل شده‌اند.

با نزدیک شدن به روزهای پایانی تابستان، پرسش اصلی این است که آیا این رقابت ادامه خواهد داشت یا یکی از دو فیلم فاصله خود را با دیگری بیشتر می‌کند. اختلاف فروش فعلی تنها چند میلیارد تومان است و با توجه به استقبال مخاطبان، هر دو شانس آن را دارند که در هفته‌های آینده از مرزهای فروش بزرگ‌تری عبور کنند.

امین حیایی، سحر دولتشاهی، مهران مدیری، کاظم سیاحی، علیرضا خمسه، پانته آ پناهی‌ها، بیژن بنفشه خواه، مجید یوسفی، سورنا صحت گروه بازیگران «استخر» را تشکیل می‌دهند.

«زنده‌شور» درباره یک شب از کار مرتضی زند، نماینده دادستان است که برای اجرای حکم ۵ اعدامی متهم به قتل به شهر دیگری آمده است، اما اجرای حکم اول تازه آغاز ماجرا است … . بهرام افشاری، سارا بهرامی، حامد بهداد، امیر جعفری، شبنم مقدمی، صدف اسپهبدی، محمد ولی‌زادگان، رؤیا جاویدنیا، علیرضا محمدی‌آرا، عرفان ناصری، فرید سجادی‌حسینی، بهرام ابراهیمی، حسین پورکریمی، مارال فرجاد، محمد عسگری و تورج الوند فهرست پربازیگر این فیلم دانشی را تشکیل می‌دهند.

نوشته «استخر» و «زنده‌شور» در کمتر از دو هفته ۷۰ میلیارد فروختند اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

هر هفته چهره‌هایی از دل سینما، موسیقی و هنر سر برمی‌آورند که با حضورشان جریان خبری هفته را شکل می‌دهند. این هفته، روایت ما به سراغ پنج چهره‌ای می‌رود که هر کدام با اتفاقی خاص در صدر اخبار قرار گرفتند؛ «ننه نقلی»؛ مادری که رفت و عمو پورنگ بچه‌ها را به سوگ نشاند، امیر جعفری که همزمان با «کوری» و «زنده‌شور» یکی از پرکارترین و مورد توجه‌ترین بازیگران روزهای اخیر بود، مهدی نصرتی با بازی در «لباس شخصی» که بعد از مدت‌ها رفع توقیف شد دیده شده، جواد خیابانی که حواشی برنامه «برجام» بار دیگر نام او را به صدر بحث‌های رسانه‌ای آورد و سروش صحت که با اکران «استخر» بار دیگر جهان منحصربه‌فرد خود در فیلمسازی را مقابل قضاوت مخاطبان قرار داد.

ننه‌نقلی؛ یک مادر رفت و بخشی از کودکی یک نسل به سوگ نشست

بعضی آدم‌ها هیچ‌وقت ستاره سینما یا تلویزیون نمی‌شوند اما حضورشان آن‌قدر در حافظه جمعی مردم نفوذ می‌کند که رفتن‌شان به اندازه یک چهره مشهور خبرساز می‌شود. این هفته، خبر درگذشت مادر داریوش فرضیایی، همان «ننه‌نقلی» محبوب، دقیقاً از همین جنس بود؛ مادری که شاید نام رسمی‌اش را خیلی‌ها نمی‌دانستند اما میلیون‌ها نفر او را با همان لقب صمیمانه‌ای می‌شناختند که پسرش بارها با عشق بر زبان آورده بود.

برای نسلی که با عموپورنگ بزرگ شد، ننه‌نقلی فقط مادر یک مجری کودک نبود. او به مرور به بخشی از روایت زندگی داریوش فرضیایی تبدیل شد؛ زنی که در پشت صحنه موفقیت یکی از ماندگارترین چهره‌های کودک ایران ایستاده بود. نخستین حضورش در تلویزیون در برنامه «دوستت دارم مادر» اتفاق افتاد؛ جایی که مخاطبان برای اولین بار با مادری روبه‌رو شدند که از سختی‌ها، نگرانی‌ها و دلبستگی‌هایش به فرزندش گفت. از همان زمان مشخص شد رابطه این دو نفر چیزی فراتر از یک پیوند معمولی مادر و فرزند است.

سال‌های بعد، حضور او در برنامه‌های مختلف از جمله «خندوانه» این تصویر را کامل‌تر کرد. صحنه‌ای که داریوش فرضیایی دستان مادرش را بوسید و از او به‌عنوان محور زندگی‌اش یاد کرد، هنوز هم یکی از صمیمی‌ترین لحظات تلویزیونی سال‌های اخیر به شمار می‌رود. در دورانی که نمایش احساسات خانوادگی گاهی به کلیشه و نمایش تبدیل می‌شود، رابطه این مادر و پسر برای بسیاری واقعی و باورپذیر بود.

اما آنچه این هفته بیش از خود خبر درگذشت مورد توجه قرار گرفت، واکنش فضای مجازی به سوگ عموپورنگ بود. انتشار گسترده تصاویر و ویدئوهایی از گریه‌ها و لحظات فروپاشی احساسی او، بحث مهمی را درباره مرز میان خبر و حریم شخصی مطرح کرد. آیا مشهور بودن به معنای از دست دادن حق سوگواری خصوصی است؟ آیا هر لحظه دردناک یک چهره شناخته‌شده باید به محتوایی برای وایرال شدن تبدیل شود؟

شاید پاسخ این پرسش‌ها مهم‌تر از خود خبر باشد. ننه‌نقلی رفت، اما در کنار اندوه از دست دادن او، یک بار دیگر یادآوری شد که شهرت نباید مجوز ورود به خصوصی‌ترین لحظات زندگی آدم‌ها باشد. داریوش فرضیایی سال‌ها با انرژی کودکان جوان ماند و برای بسیاری همان عموپورنگ همیشگی باقی ماند. اما از این هفته به بعد، شاید برای نخستین‌بار مخاطبان احساس کنند بخشی از کودکی او نیز همراه با ننه‌نقلی به پایان رسیده است.

امیر جعفری؛ از اتاق بازپرسی تا سلول اعدام!

کمتر بازیگری در سال‌های اخیر توانسته به اندازه امیر جعفری میان نقش‌های متضاد رفت‌وآمد کند و همچنان برای مخاطب باورپذیر باقی بماند. این هفته بیش از هر زمان دیگری نام او در مرکز توجه قرار گرفت؛ از یک سو با آغاز پخش سریال «کوری» در شبکه نمایش خانگی و از سوی دیگر با ادامه اکران فیلم «زنده‌شور»؛ دو اثر متفاوت که جعفری را در دو سوی کاملاً متضاد یک ماجرا قرار داده‌اند.

در «کوری» ساخته سجاد پهلوان‌زاده، جعفری نقش یک بازپرس اداره آگاهی را بازی می‌کند؛ مردی که علاوه بر پرونده‌های پیچیده شغلی، در زندگی شخصی نیز با بحران‌هایی دست و پنجه نرم می‌کند. این نقش از همان قسمت نخست نشان داد که سازندگان روی یکی از مهم‌ترین ویژگی‌های جعفری حساب باز کرده‌اند؛ توانایی خلق شخصیت‌هایی که در عین قدرت، آسیب‌پذیر هم هستند. قد و قامت، صدای خش‌دار، لحن تند و نوع حضور فیزیکی او باعث شده سال‌هاست برای نقش‌های اقتدارگرا انتخابی قابل اتکا باشد.

همزمان در «زنده‌شور» ساخته کاظم دانشی، او در نقطه‌ای کاملاً مقابل این جایگاه ایستاده است. این بار نه در لباس قانون، بلکه در قامت یکی از زندانیانی که باید شب اجرای حکم اعدام را پشت سر بگذارد. نقشی که به گفته بسیاری از مخاطبان جشنواره و اکران عمومی، یکی از نقاط قوت فیلم به شمار می‌رود. جعفری در این اثر نشان می‌دهد چگونه می‌توان بدون اغراق، ترس، استیصال و انسانیت را همزمان به تصویر کشید.

شاید مهم‌ترین نکته درباره امیر جعفری همین توانایی عبور از مرزها باشد. او از نسل بازیگرانی است که مخاطبان ابتدا با کمدی شناختند؛ از «بدون شرح» و «من یک مستاجرم» گرفته تا آثار سینمایی طنز. اما خیلی زود ثابت کرد قرار نیست در همان قالب باقی بماند. نقش‌های جدی او در «میوه ممنوعه»، «نفوذی» و بسیاری آثار دیگر نشان از همین مسئله بود.

در روزگاری که بسیاری از بازیگران بیش از بازیگری با حاشیه‌ها دیده می‌شوند، جعفری همچنان از معدود چهره‌هایی است که شهرتش را از مسیر کار به دست آورده است. پرکار است، مطرح است و محبوب؛ اما کمتر وارد بازی سلبریتی‌بودن می‌شود. شاید همین ویژگی باعث شده مخاطب هنوز هم او را پیش از هر چیز یک بازیگر بداند. حالا باید دید «کوری» می‌تواند یکی دیگر از نقش‌های ماندگار او را ثبت کند یا نه؟

جواد خیابانی؛ از گزارشگر تلویزیون تا بی‌اخلاقی و جنجال‌های وایرال

اگر قرار باشد فهرستی از شناخته‌شده‌ترین صداهای ورزشی ایران تهیه شود، نام جواد خیابانی بدون تردید در صدر آن قرار می‌گیرد. او سال‌ها بخشی از خاطرات فوتبالی مردم ایران بود؛ از گزارش مسابقات ملی گرفته تا جملاتی که بارها دستمایه شوخی، بازنشر و خاطره‌سازی شدند. اما این هفته نام خیابانی نه به خاطر فوتبال، بلکه به دلیل حاشیه‌های برنامه «برجام» بار دیگر در مرکز توجه قرار گرفت.

برنامه مشترک او و خداداد عزیزی از همان روزهای نخست بر پایه تنش، شوخی‌های تند و درگیری‌های کلامی بنا شده بود. تقریباً هر قسمت بخشی دارد که در شبکه‌های اجتماعی جدا می‌شود، وایرال می‌شود و درباره آن بحث شکل می‌گیرد. یک روز خیابانی قهر می‌کند و از صحنه خارج می‌شود، روز دیگر خداداد عزیزی میان صحبت‌های او با طعنه و تمسخر وارد می‌شود و گاهی هم بحث‌ها به مرز بی‌احترامی می‌رسد.

مدافعان این مدل برنامه‌سازی معتقدند رسانه امروز بدون لحظات وایرال دیده نمی‌شود. اما منتقدان می‌گویند تفاوت بزرگی میان جذابیت و جنجال وجود دارد. آنچه بسیاری را درباره حضور خیابانی متعجب کرده، این است که او سال‌ها در تلویزیون رسمی ایران فعالیت کرده و با قواعد اجرا، احترام به مخاطب و مدیریت گفت‌وگو آشناست. به همین دلیل انتظار می‌رود نقش متعادل‌کننده را داشته باشد، نه اینکه خود بخشی از تنش باشد.

همین هفته یکی از جدل‌های او و خداداد عزیزی به اندازه‌ای خبرساز شد که موجی از واکنش‌ها را در فضای مجازی به همراه داشت. بسیاری از کاربران این برنامه‌ها را با برنامه‌های فوتبالی نسل گذشته مقایسه کردند؛ دورانی که کارشناسانی مانند زنده‌یاد حمیدرضا صدر با آرامش، دانش و احترام درباره فوتبال صحبت می‌کردند و جذابیت برنامه از محتوا می‌آمد، نه از دعوا.

شاید مسئله اصلی فقط جواد خیابانی نباشد. آنچه در این برنامه دیده می‌شود نشانه تغییری گسترده‌تر در رسانه است؛ جایی که گاهی تولید لحظه‌های کوتاه قابل بازنشر، جای کیفیت، تحلیل و خلاقیت را گرفته است. با این حال، خیابانی به عنوان یکی از باسابقه‌ترین چهره‌های رسانه ورزشی ایران، بیش از دیگران در معرض قضاوت قرار دارد.

او سال‌ها با فوتبال زندگی کرد و صدایش بخشی از حافظه ورزشی مردم شد. اما اگر این مسیر ادامه پیدا کند، ممکن است نسل جدید او را نه با گزارش‌های خاطره‌انگیز، بلکه با جنجال‌هایی به یاد بیاورد که بیشتر از آنکه چیزی به فوتبال اضافه کنند، از اعتبار برنامه‌سازی ورزشی کم می‌کنند.

مهدی نصرتی؛ فرصتی برای یادآوری یک آغاز درخشان

اولین‌ها همیشه نقش مهمی در کارنامه حرفه‌ای افراد دارند و وقتی پای هنر نمایش و تأثیر بازخورد مخاطبان بر مسیر حرفه‌ای هنرمندی در میان باشد، این «اولین» اهمیت ویژه‌تری هم پیدا می‌کند. در میان بازیگران برخاسته از صحنه نمایش، هیجان اولین حضور در مقابل دوربین و تأثیری که این تجربه بر ادامه مسیر آن‌ها می‌تواند داشته باشد، معمولا وسواس‌ها را به اوج می‌‌رساند، به خصوص اگر پای یک «نقش اول» هم در میان باشد. همه این مقدمه لازم بود تا از مهدی نصرتی بنویسیم و اینکه چرا نامش در ترکیب چهره‌های این هفته قرار گرفت.

نصرتی طعم شهرت و مواجهه با مخاطبان گسترده را با سریال «سوران» چشید و تا به امروز در سینما هم نقش‌آفرینی‌هایش در فیلم‌هایی همچون «ضد» و «پیش‌مرگ» در معرض نقد و داوری مخاطبان و منتقدان قرار گرفته است اما مهمترین نقش‌آفرینی او در مقابل دوربین مربوط به اولین حضورش در نقش اصلی یک فیلم بلند سینمایی می‌شود که هر چند هفت سال پیش رقم خورد اما تا به امروز در محاق توقیف باقی مانده بود.

فیلم سینمایی «لباس شخصی» که به‌حق می‌توان آن را یکی از جنجالی‌ترین پروژه‌های سیاسی و امنیتی در یک دهه گذشته سینمای ایران توصیف کرد، اولین تجربه کارگردانی امیرعباس ربیعی است که مهدی نصرتی ایفاگر نقش اصلی آن است. فیلم در پایان دهه ۵۰ روایت می‌شود و به یکی از پیچیده‌‌ترین پرونده‌های امنیتی مرتبط با نفوذ در سران بلندپایه نظام نوپای اسلامی می‌پردازد. نگاه متفاوت فیلم به شبکه پیچیده نفوذ حزب توده در ساختار نظام جمهوری اسلامی در همان بدو تأسیس، حساسیت‌ها نسبت به آن را به اوج رساند و پس از رونمایی در جشنواره فیلم فجر به محاق توقیف رفت.

مهدی نصرتی در این فیلم ایفاگر نقش یاسر است؛ جوانی آرمان‌خواه و انقلابی که فرزندش در موشک‌‌باران تهران قربانی می‌شود و حالا انگیزه بالایی برای رمزگشایی از یک شبکه نفوذ در بدنه نظامی کشور دارد. او ردپای برخی از اعضای حزب توده را در این شبکه نفوذ کشف می‌کند و در مسیر اثبات مدعای خود، خودش در معرض اتهام قرار می‌گیرد و همین ویژگی‌هاست که ایفای این نقش را برای نصرتی جوان تبدیل به یک اتفاق ویژه در عرصه بازیگری مقابل دوربین کرد.

حالا و پس از هفت سال بالاخره «لباس شخصی» از محاق توقیف بیرون آمده  از همین هفته روانه پرده سینماهای کشور شده است؛ مهدی نصرتی در این فیلم یکی از بهترین نقش‌‌آفرینی‌هایش را به ثبت رسانده و بیراه نیست بگوییم اگر فیلم در همان سال ساخت فرصت اکران عمومی پیدا می‌کرد، شاید مسیر بازیگری این بازیگر جوان هم نسبت به امروز سمت و سوی متفاوتی پیدا کرده بود.

سروش صحت؛ فیلمسازی که در جهان خودش زندگی می‌کند

در سینمای ایران کمتر فیلمسازی را می‌توان پیدا کرد که تا این اندازه جهان شخصی خودش را ساخته باشد. سروش صحت از همان روزهایی که به عنوان نویسنده و طنزپرداز شناخته شد، مسیر متفاوتی را انتخاب کرد؛ مسیری که در کارگردانی نیز ادامه پیدا کرد و حالا با اکران فیلم «استخر» بار دیگر به موضوع بحث مخاطبان و منتقدان تبدیل شده است.

«استخر» سومین فیلم بلند سینمایی صحت پس از «جهان با من برقص» و «صبحانه با زرافه‌ها» است؛ فیلمی که مانند آثار قبلی او موافقان و مخالفان جدی دارد. تماشاگران آثار صحت معمولاً به دو گروه تقسیم می‌شوند؛ کسانی که کاملاً با جهان او ارتباط برقرار می‌کنند و کسانی که اساساً نمی‌توانند وارد این فضا شوند. شاید دلیلش این باشد که صحت هرگز تلاش نکرده خود را با سلیقه غالب بازار هماهنگ کند. او به جای تغییر مسیر، جهان خودش را گسترش داده است.

برخی منتقدان معتقدند «استخر» به قدرت دو فیلم قبلی او نیست، اما حتی همین منتقدان نیز بر یک نکته اتفاق نظر دارند؛ اینکه صحت همچنان صاحب امضاست. در روزگاری که بسیاری از آثار شبیه یکدیگر شده‌اند، فیلم‌های او را می‌توان از چند دقیقه نخست تشخیص داد؛ از نوع دیالوگ‌ها گرفته تا ریتم روایت و جنس طنز.

یکی از نکات جالب توجه «استخر»، حضور سورنا صحت، فرزند سروش صحت است. بازی او در نقش سهیل برای بسیاری از مخاطبان غافلگیرکننده بود. شباهت صدا، لحن و حتی برخی ویژگی‌های رفتاری او باعث شد تماشاگران بارها از خود بپرسند که آیا نسخه جوان‌تر سروش صحت را روی پرده می‌بینند؟ رابطه فانتزی و شیرین شخصیت او با نقش امین حیایی نیز به یکی از نقاط جذاب فیلم تبدیل شده است.

اما اهمیت سروش صحت فقط به فیلمسازی محدود نمی‌شود. او طی دو دهه گذشته از ساخت «ساختمان پزشکان»، «پژمان» و «لیسانسه‌ها» تا اجرای «کتاب‌باز» و سپس «اکنون» نشان داده که درک دقیقی از مخاطب فرهنگی دارد. برنامه «اکنون» نیز با وجود پایان پخش، هنوز در فضای مجازی بازنشر می‌شود؛ نشانه‌ای از اینکه مخاطبان همچنان برای آن نوع گفت‌وگو و مواجهه فرهنگی دلتنگ هستند.

اکران «استخر» حالا آزمون تازه‌ای برای صحت است. آزمونی که مشخص خواهد کرد مخاطب امروز هنوز مایل است وارد جهان خاص او شود یا نه. اما فارغ از نتیجه گیشه، یک واقعیت تغییر نکرده است؛ سروش صحت از معدود هنرمندانی است که در تمام این سال‌ها خودش مانده و به جای دنبال کردن مدها، سعی کرده جهان خودش را بسازد؛ جهانی که موافقان و مخالفان فراوان دارد، اما به سختی می‌توان آن را با دیگری اشتباه گرفت.

نوشته از وداع با مادرانه‌های «ننه نقلی» تا انتخاب‌های خاص «امیر» اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

در این جلسه، اعضای شورای صنفی نمایش با اتفاق آرا تصویب کردند اکران فیلم سینمایی «خواب‌نما» به کارگردانی رضا مقصودی از روز ۱۹ تیرماه و اکران فیلم سینمایی «استخر» به کارگردانی سروش صحت از روز ۲۴ تیرماه آغاز شود.

نوشته «خواب‌نما» از ۱۹ تیر و «استخر» از ۲۴ تیر اکران می‌شوند اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

پیش از این نام امین حیایی، سحر دولتشاهی، کاظم سیاحی، پانته‌آ پناهی‌ها، علیرضا خمسه، بیژن بنفشه‌خواه، مجید یوسفی و مهران مدیری به عنوان بازیگران فیلم رسانه‌ای شده بود.

«استخر» اولین همکاری سروش صحت با پسرش سورنا صحت در یک پروژه سینمایی محسوب می‌شود.

«استخر» سومین اثر بلند سینمایی سروش صحت پس از «جهان با من برقص» و «صبحانه با زرافه‌ها» محسوب می‌شود و جهانی مشابه به دو اثر قبلی این کارگردان دارد و برای حضور در چهل و چهارمین جشنواره فیلم فجر آماده خواهد شد.

این فیلم سینمایی محصول «شایسته‌فیلم» است.

نوشته سورنا صحت به عنوان آخرین بازیگر «استخر» معرفی شد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

پیش از این نام امین حیایی، سحر دولتشاهی، مهران مدیری، کاظم سیاحی، پانته‌آ پناهی‌ها، علیرضا خمسه و بیژن بنفشه‌خواه به عنوان بازیگران فیلم رسانه‌ای شده بود.

«استخر» سومین همکاری مجید یوسفی و سروش صحت پس از پروژه‌های «مگه تموم عمر چندتا بهاره» و «صبحانه با زرافه‌ها» محسوب می‌شود.

«استخر» سومین اثر بلند سینمایی سروش صحت پس از «جهان با من برقص» و «صبحانه با زرافه‌ها» است و جهانی مشابه به دو اثر قبلی این کارگردان دارد.

اسامی دیگران نقش‌آفرینان این فیلم پُربازیگر به زودی اعلام می‌شود.

این فیلم سینمایی محصول «شایسته‌فیلم» است.

نوشته مجید یوسفی به جمع بازیگران «استخر» پیوست اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

پیش از این نام امین حیایی، سحر دولتشاهی، مهران مدیری، کاظم سیاحی، پانته‌آ پناهی‌ها و علیرضا خمسه به عنوان بازیگران فیلم رسانه‌ای شده بود.

«استخر» پنجمین همکاری بیژن بنفشه‌خواه و سروش صحت پس از پروژه‌های «ساختمان پزشکان»، «پژمان»، «لیسانسه‌ها» و‌ «صبحانه با زرافه‌ها» محسوب می‌شود.

«استخر» سومین اثر بلند سینمایی سروش صحت پس از «جهان با من برقص» و «صبحانه با زرافه‌ها» محسوب می‌شود و جهانی مشابه به دو اثر قبلی این کارگردان دارد.

اسامی دیگران نقش‌آفرینان این فیلم پُربازیگر به زودی اعلام می‌شود.

این فیلم سینمایی محصول «شایسته‌فیلم» است.

نوشته بیژن بنفشه‌خواه به جمع بازیگران «استخر» پیوست اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

پیش از این نام امین حیایی، سحر دولتشاهی، مهران مدیری، کاظم سیاحی و پانته‌آ پناهی‌ها به عنوان بازیگران فیلم رسانه‌ای شده بود.

«استخر» اولین همکاری علیرضا خمسه با سروش صحت در مقام کارگردان محسوب می‌شود.

فیلمبرداری این فیلم سینمایی همچنان در در شمال ایران در حال انجام است.

«استخر» سومین اثر بلند سینمایی سروش صحت پس از «جهان با من برقص» و «صبحانه با زرافه‌ها» محسوب می‌شود و جهانی مشابه به دو اثر قبلی این کارگردان دارد.

اسامی دیگران نقش‌آفرینان این فیلم پُربازیگر به زودی اعلام می‌شود.

این فیلم سینمایی محصول «شایسته‌فیلم» است.

نوشته علیرضا خمسه در «استخر» سروش صحت اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

پیش از این نام امین حیایی، سحر دولتشاهی، مهران مدیری و کاظم سیاحی به عنوان بازیگران فیلم رسانه‌ای شده بود.

«استخر» اولین همکاری پانته‌آ پناهی‌ها با سروش صحت در مقام کارگردان محسوب می‌شود.

فیلمبرداری این فیلم سینمایی هم‌اکنون در شمال ایران ادامه دارد.

«استخر» سومین اثر بلند سینمایی سروش صحت پس از «جهان با من برقص» و «صبحانه با زرافه‌ها» محسوب می‌شود و جهانی مشابه به دو اثر قبلی این کارگردان دارد.

اسامی دیگران نقش‌آفرینان این فیلم پُربازیگر به زودی اعلام می‌شود.

این فیلم سینمایی محصول «شایسته‌فیلم» است.

نوشته پانته‌آ پناهی‌ها جلوی دوربین «استخر» رفت اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

اپیزود چهل و دوم «اکنون» روز سه‌شنبه ۱۸ شهریور منتشر می‌شود و سروش صحت، به گفت‌وگو با مرادی کرمانی درباره زندگی، آثار و نگاه او به ادبیات پرداخت.

هوشنگ مرادی کرمانی، متولد ۱۶ شهریور ۱۳۲۳ در سیرچ کرمان، خالق آثار ماندگاری همچون «قصه‌های مجید»، «مهمان مامان» و «شما که غریبه نیستید» است و از چهره‌های تأثیرگذار در ترویج فرهنگ کتاب‌خوانی در ایران به شمار می‌رود.

برنامه «اکنون» به کارگردانی محمدرضا رضائیان و با اجرای سروش صحت از پاییز ۱۴۰۳ در فیلیمو آغاز به کار کرده است. این برنامه با هدف ترویج ادبیات، هنر و فرهنگ کتابخوانی تولید می‌شود و در هر قسمت میزبان یکی از چهره‌های برجسته هنری، ادبی یا پژوهشی است.

نوشته جشن تولد ۸۱ سالگی هوشنگ مرادی کرمانی در «اکنون» اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

پیش از این امین حیایی، سحر دولتشاهی و مهران مدیری به عنوان بازیگران فیلم معرفی شده بودند.

این فیلم سینمایی که تهیه‌کنندگی آن را محمد شایسته برعهده دارد، به تازگی برای ادامه مراحل فیلمبرداری راهی شمال ایران شده‌است.

کاظم سیاحی پیش از این در سریال «لیسانسه‌ها»، فیلم سینمایی «جهان با من برقص» و سریال «مگه تموم عمر چندتا بهاره؟» با سروش صحت به عنوان بازیگر همکاری داشته است.

«استخر» سومین اثر بلند سینمایی سروش صحت پس از «جهان با من برقص» و «صبحانه با زرافه‌ها» محسوب می‌شود و جهانی مشابه به دو اثر قبلی این کارگردان دارد.

اسامی دیگران نقش‌آفرینان این فیلم پُربازیگر به زودی اعلام می‌شود.

این فیلم سینمایی محصول «شایسته‌فیلم» است.

نوشته کاظم سیاحی به فیلم سینمایی «استخر» پیوست اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

این فیلم سینمایی که تهیه‌کنندگی آن را محمد شایسته برعهده دارد، مدتی است در تهران جلوی دوربین رفته و با اضافه شدن بازیگران جدید، ادامه مراحل فیلمبرداری خود را به زودی در شمال ایران طی خواهد کرد.

اولین همکاری سروش صحت و مهران مدیری به مجموعه «جنگ۷۷» به کارگردانی مهران مدیری باز میگردد که سروش صحت با این پروژه به دنیای هنر معرفی شد.

«استخر» سومین اثر بلند سینمایی سروش صحت پس از «جهان با من برقص» و «صبحانه با زرافه‌ها» محسوب می‌شود و جهانی مشابه به دو اثر قبلی این کارگردان دارد.

اسامی دیگران نقش‌آفرینان این فیلم پُربازیگر به زودی اعلام می‌شود.

این فیلم سینمایی محصول «شایسته‌فیلم» است.

نوشته مهران مدیری به فیلم سینمایی «استخر» پیوست اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

این فیلم سینمایی که تهیه‌کنندگی آن را محمد شایسته برعهده دارد، مدتی است در تهران جلوی دوربین رفته است.

بر همین اساس قرار است اولین همکاری دولتشاهی با سروش صحت در مقام کارگردان در این پروژه رقم بخورد.

«استخر» سومین اثر بلند سینمایی این فیلمساز پس از «جهان با من برقص» و «صبحانه با زرافه‌ها» محسوب می‌شود و جهانی مشابه به دو اثر قبلی این کارگردان دارد.

اسامی دیگران نقش‌آفرینان این فیلم پُربازیگر به زودی اعلام می‌شود.

این فیلم سینمایی محصول «شایسته‌فیلم» است.

نوشته سحر دولتشاهی به فیلم سینمایی «استخر» پیوست اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

بر همین اساس امین حیایی به عنوان نخستین بازیگر این اثر سینمایی معرفی شد و قرار است اولین همکاری خود را با سروش صحت در مقام کارگردان نیز رقم بزند.

«استخر» سومین اثر بلند سینمایی این فیلمساز پس از «جهان با من برقص» و «صبحانه با زرافه‌ها» محسوب می‌شود و جهانی مشابه به دو اثر قبلی این کارگردان دارد.

اسامی دیگران نقش‌آفرینان این فیلم پُربازیگر به زودی اعلام می‌شود.

این فیلم سینمایی محصول «شایسته‌فیلم» است.

نوشته تازه‌ترین ساخته سروش صحت کلید خورد/ امین حیایی در «استخر» اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

صدرعاملی با ساخت فیلم‌های ماندگاری همچون «من ترانه ۱۵ سال دارم»، «دختری با کفش‌های کتانی» و «دیشب باباتو دیدم آیدا» همواره توجه ویژه‌ای به روایت‌های انسانی و خاصه جهان دختران در آثارش داشته است. او در گفت‌وگو با سروش صحت به روند شکل‌گیری این نگاه در فیلم‌هایش پرداخت و از تجربه‌های زیسته‌اش در طول سال‌های فعالیت حرفه‌ای در سینما سخن گفت.

صدرعاملی همچنین در بخش‌هایی از این گفت‌وگو، به روزهای جوانی‌اش اشاره کرد و از دوران خبرنگاری‌اش در روزنامه اطلاعات در سال‌های منتهی به پیروزی انقلاب اسلامی ایران یاد کرد؛ ایامی که با شوق نوشتن و علاقه به مستندسازی و روایت‌گری همراه بوده است.

برنامه «اکنون» با اجرای سروش صحت و تهیه‌کنندگی و کارگردانی محمدرضا رضائیان از پلتفرم فیلیمو پخش می‌شود و در هر قسمت میزبان یکی از چهره‌های برجسته حوزه فرهنگ و هنر کشور است.

نوشته رسول صدرعاملی به برنامه «اکنون» می‌آید اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

هر هفته چهره‌هایی از دل سینما، موسیقی و هنر سر برمی‌آورند که با حضورشان جریان خبری هفته را شکل می‌دهند. این هفته، روایت ما به سراغ پنج چهره‌ای می‌رود که هر کدام با اتفاقی خاص در صدر اخبار قرار گرفتند؛ از بازی درخشان نگار جواهریان در نقش وکیلی که شکلی تازه از قدرت و تسلط را به تصویر می‌کشد، تا شوخ‌طبعی و نگاه منحصربه‌فرد سروش صحت به دنیای کمدی؛ از حاشیه‌ها و انتظارها پیرامون نرگس آبیار و اقتباس جنجالی‌اش گرفته تا اجرای جدید مجید واشقانی در دنیای رئالیتی‌شوها و در نهایت حضور سجاد افشاریان در تئاتر و عرصه‌های نوظهور فعالیت هنری.

رهایی نگار؛ هم سکوت و هم صلابت در «وحشی»

در ششمین قسمت از سریال «وحشی»، چیزی که بیشتر از هر چیز دیگری در فضای مجازی دست‌به‌دست شد، صدای قاطع نگار جواهریان بود؛ صدایی که سال‌هاست با لحن آرام و بازی‌های درون‌گرایانه‌اش خو گرفته بودیم. اما این بار، با نقش «رها جهانشاهی» ـ وکیلی که همه پرونده‌هایش را باخته و حالا به‌دنبال اولین پیروزی در دفاع از «داوود اشرف» (با بازی جواد عزتی) است ـ جواهریان پا به نقشی گذاشته که انگار برای اولین‌بار اجازه فریاد زدن پیدا کرده است.

در اولین نگاه، رها جهانشاهی شخصیتی متزلزل به‌نظر می‌رسد، اما در صحنه‌های دادگاه، ناگهان جواهریان را می‌بینیم که با اعتماد به‌نفس تمام، منطق و عدالت را در کلماتش تزریق می‌کند. همین تضاد، مخاطب را غافلگیر می‌کند. به‌ویژه در سکانسی که جواد عزتی به او ابراز علاقه می‌کند و پاسخ سرد اما عمیق رها، از آن لحظات به‌یادماندنی سریال می‌شود.

ده سال پس از «اعترافات ذهن خطرناک من»، این دومین همکاری جواهریان با هومن سیدی است. اما به‌وضوح، تفاوتی فاحش میان دو تجربه وجود دارد: این بار جواهریان، زن آرام فیلم‌های قبلی نیست؛ زنی‌ست که از صحنه دفاع پا به میدانی بزرگ‌تر گذاشته. از قاب تصویر به دنیای صدای خود رسیده است.

این روزها او نه‌تنها در سریال «وحشی» حضور پررنگی دارد، بلکه در «رادیو گوشه» با کتاب‌های صوتی‌اش هم شنیده می‌شود و قرار است یکی از نقش‌آفرینان سریال جدید «استخر» به کارگردانی سروش صحت هم باشد. بازیگری که آرام پیش می‌رود، اما هر بار با حرکتی حساب‌شده، خود را بازتعریف می‌کند.

سروش صحت؛ صبحانه با خیال، شام با حقیقت

سروش صحت را اگر فقط کارگردانی بدانیم که فیلم می‌سازد، حق مطلب را ادا نکرده‌ایم. او قصه‌گوست؛ چه وقتی پشت دوربین باشد، چه وقتی با صدای آرام و لبخند همیشه‌اش مقابل دوربین بنشیند. این هفته، نام صحت به واسطه اکران آنلاین فیلم «صبحانه با زرافه‌ها» دوباره بر سر زبان‌ها افتاد؛ فیلمی که از جشنواره تا پلتفرم، همانطور که انتظار می‌رفت، مخاطب خاص خود را دارد.

«صبحانه با زرافه‌ها» با ترکیب غیرمتعارف بازیگرانش، از هوتن شکیبا و هادی حجازی‌فر گرفته تا بهرام رادان و بیژن بنفشه‌خواه، مخاطب را دعوت می‌کند به دنیای عجیبی که فقط در ذهن سروش صحت می‌گذرد. این فیلم نه برای خنداندن صرف است، نه برای انتقال مستقیم پیام؛ انگار فیلم‌نامه از روی یادداشت‌های روزانه یک معلم فلسفه نوشته شده که نیمه‌شب‌ها خواب حیوانات سخنگو را دیده و صبح‌ها در دفترچه‌ای یادداشت کرده. فیلمی که به گفته فریدون جیرانی، «سینما را زنده نگه می‌دارد.»

صحت که همیشه از کلیشه‌های رایج سینمای کمدی فاصله می‌گیرد، در این فیلم هم وفادار به سبک خاص خودش مانده. هدف، خنداندن و در عین حال، دادن مفاهیمی‌ست که از دل زندگی روزمره می‌آیند. مثل معلمی که لابه‌لای شوخی، تلنگری هم به ذهن دانش‌آموز می‌زند.

در کنار اکران فیلم، حضور صحت در برنامه «اکنون» و ساخت سریال تازه‌اش؛ «استخر» باز هم نشان داد که او فقط در سینما حضور ندارد؛ بلکه در ذهن مخاطب هم خانه کرده. این روزها، تصاویرش در فستیوال «کوچه» در بوشهر کنار احسان عبدی‌پور و محسن شریفیان، و به‌ویژه هم‌دردی‌اش با مردم بندرعباس، صحت را از مردی پشت دوربین به چهره‌ای عمومی تبدیل کرده است. چهره‌ای که صبحانه‌اش را با خیال سرو می‌کند، اما شام را با واقعیت‌های تلخ و شیرین جامعه می‌خورد.

نرگس آبیار؛ زنِ داستان‌ها و حاشیه‌ها

نرگس آبیار را بیش از آن‌که به‌خاطر حاشیه‌ها به یاد بیاورند، به‌واسطه روایت‌های زنانه و دغدغه‌مندش در سینما می‌شناسند. اما این هفته، بار دیگر نام او نه صرفاً به‌خاطر فیلم‌سازی‌اش، که به‌دلیل حاشیه‌ای در دل نمایشگاه کتاب خبرساز شد.

ماجرا از آن‌جا شروع شد که آبیار همراه با بهنوش طباطبایی در غرفه انتشارات خوارزمی حاضر شد تا درباره تجربه اقتباس از رمان «سووشون» برای مخاطبان صحبت کنند؛ رمانی که آبیار آن را دستمایه ساخت سریالی با همین نام کرده است. انتشار پوستری برای این برنامه با عنوان «جشن امضا» و بعدتر انتشار ویدیوی این برنامه که به امضای کارت پستال‌های سریال اختصاص داشت، خیلی زود در فضای مجازی پیچید و واکنش‌ها به آن هم داغ‌تر از تصور بود. عده‌ای به تندی نوشتند که مگر کسی که از اثری اقتباس کرده، مجاز است به‌جای نویسنده اصلی آن را امضا کند؟ برخی دیگر اما گفتند مهم این است که مردم بیشتر کتاب بخوانند، حتی اگر به واسطه چهره‌ای سینمایی باشد.

این اولین‌بار نیست که آبیار در کنار ساخت اثر، حاشیه‌هایی را هم تجربه می‌کند. سریال «سووشون» از همان ابتدا با حاشیه‌سازی‌هایی همراه بود؛ از بستن طولانی‌مدت باغ عفیف‌آباد شیراز برای فیلم‌برداری گرفته تا نگرانی‌هایی که درباره وفاداری به متن سیمین دانشور مطرح شد. همزمان زمزمه ممیزی و سانسور سریال هم موعد پخش آن را با اماواگرهایی مواجه کرد تا پلتفرم تاریخ قطعی آغاز پخش آن را جمعه ۹ خردادماه اعلام کند.

با تمام این‌ها، آبیار همچنان در مرکز توجه است و با آغاز پخش سریال، بیشتر هم از او خواهیم شنید. او که هم‌زمان سریال «بامداد خمار» را هم در دست تولید دارد، در گفت‌وگوی اخیرش در نمایشگاه کتاب، ابراز امیدواری کرده که «سووشون» بدون ممیزی به دست مخاطب برسد. شیرازی‌ها، دوستداران دانشور، و اهل قلم، حالا همه منتظرند ببینند نرگس آبیار، با همه افت‌وخیزهایش، روایتی درخور از یکی از مهم‌ترین رمان‌های تاریخ معاصر ایران ارائه داده یا نه.

مجید واشقانی؛ بازیگرِ صریح، مجریِ بی‌پرده

مجید واشقانی حالا دیگر فقط یک بازیگر نیست. این روزها در قاب‌های مختلف دیده می‌شود؛ از گردانندگی استندآپ تا گفت‌وگوهای صمیمی و بی‌پرده. در روزگاری که بسیاری از بازیگران برای دیده‌شدن راهی تاک‌شوها و رئالیتی‌شوهای شبکه نمایش خانگی می‌شوند، واشقانی با «رُک» سراغ چیزی رفته که بیشتر به خودش شبیه است: صراحت، بی‌واسطگی و کنجکاوی بی‌پروا درباره زندگی مهمانانش.

«رُک» با حضور بهاره افشاری شروع شد؛ کسی که مخاطب او را با واشقانی در «مافیا»، «پدرخوانده» و «الکلاسیکو» به خاطر دارد. هوشمندی واشقانی در این بود که برنامه‌اش را با چهره‌ای آغاز کرد که هم رفاقتی قدیمی با او دارد، هم سابقه جذابیت مشترک برای مخاطب. و همین کافی بود تا ویدیوهای برنامه دست‌به‌دست شود. بعد نوبت به نیما شاهرخ‌شاهی رسید؛ گفت‌وگویی که بازتاب زیادی داشت و بار دیگر ویدیوهای این برنامه را وایرال کرد.

فرم اجرایش با آن‌چه پیش‌تر از مجری‌ها دیده‌ایم فرق دارد. خودش را پشت چهره رسمی پنهان نمی‌کند، سؤال‌های شخصی می‌پرسد، از حرف‌های نگفته عبور نمی‌کند و همین است که گاهی فضا را متشنج می‌کند. نه او دنبال ایجاد دعواست، نه مهمان‌ها قرار است خیلی چیزها را بگویند؛ اما اسم برنامه «رُک» است و این صراحت، هم امتیاز است، هم ریسک باید دید چقدر از پسش بر می‌آید.

در کنار این تاک‌شو، واشقانی اجرای برنامه استعدادیابی «رینگو» به کارگردانی سعید پاک را هم بر عهده دارد؛ برنامه‌ای که به دنبال کشف استعدادهای استندآپ‌کمدی است. چون بیرون از تلویزیون ساخته شده، آزادی عمل بیشتری در شوخی‌ها و کلمات دارد، و این ممکن است برای بسیاری ناخوشایند باشد.

واشقانی مدت‌هاست در قالب مسابقه‌ها و رئالیتی‌شوها ظاهر می‌شود. گویی از زمانی که در «مافیا» خوش درخشید، چرخه‌ای آغاز شد که دیگر نگذاشت به‌سادگی به دنیای صرفِ بازیگری بازگردد. به نظر می‌رسد وقتی یک بازیگر در یک شو جواب می‌دهد، دیگر او را در همه رئالیتی‌شوها می‌بینیم؛ مثل آنچه در برنامه‌های مافیا، پدرخوانده، جوکر، شام ایرانی، رُک و الکلاسیکو رخ می‌دهد.

شاید خیلی‌ها بپرسند که واشقانی به بازیگری برمی‌گردد یا نه؟ شاید هم خودش هنوز نمی‌داند.

سجاد افشاریان؛ بازیگری که تئاتر را با احساس در آغوش گرفته

سجاد افشاریان این روزها بیش از هر زمان دیگری در مرکز توجه قرار گرفته است. حضور پررنگ او در سی‌و ششمین نمایشگاه کتاب، جایی که برای امضای کتاب «بک تو بلک» صفی طولانی از مخاطبان منتظر بودند، نشان می‌دهد محبوبیتی که در تئاتر به دست آورده به دنیای تصویر و ادبیات هم سرایت کرده است. این کتاب، نام نمایش مونولوگی است که خود سجاد نویسندگی، کارگردانی و اجرای آن را بر عهده دارد و در سال‌های اخیر به یکی از پرفروش‌ترین تئاترها تبدیل شده است.

افشاریان بیشتر با اجرای نمایش‌های تک‌نفره شناخته می‌شود و نمایش‌هایی مانند «بک تو بلک»، «هیدن» و «تنهایی و تن‌هایی وطن‌هایی» که او در آن‌ها حضور داشته، همواره مخاطبان پرشماری را جذب کرده‌اند. توانایی او در اجرای نقش‌ها به گونه‌ای است که هر کلمه را با احساس می‌خواند و فضای صحنه را با حضورش پر می‌کند. این مهارت در اجرا، افشاریان را به یکی از بازیگران محبوب و سرشناس تئاتر ایران تبدیل کرده است.

با این حال، افشاریان در سال‌های اخیر به دنبال تجربه‌های تازه و فراتر از تئاتر هم بوده است. این هفته، همکاری او با مهران مدیری در کنسرت نمایشی «جان بی‌قرار» بسیار دیده شد؛ پروژه‌ای که تلفیق موسیقی و اجرا بود اما بازخوردهای متفاوتی از سوی منتقدان و مخاطبان دریافت کرد. برخی این اجرا را فاقد انسجام لازم دانستند و معتقد بودند دو بخش موسیقی و نمایش به صورت جداگانه و بدون اتصال کافی در کنار هم قرار گرفته‌اند.

با وجود این چالش‌ها، سجاد افشاریان نشان داده که نه تنها در تئاتر بلکه در عرصه نویسندگی هم جسارت دارد. او تلاش می‌کند مسیرهای جدیدی را امتحان کند و از چارچوب‌های معمول خارج شود، هرچند که موفقیت و پذیرش این مسیرهای نو هنوز در حال آزمون است. اما یک چیز واضح است: افشاریان همچنان هنرمندی است که با صداقت و تعهدش به تئاتر و هنر، جایگاه ویژه‌ای در دل مخاطبان خود دارد و همه چشم‌ها به آینده‌اش دوخته شده است تا ببیند چه مسیر تازه‌ای را خواهد پیمود.

نوشته عصیان آرام «نگار» در «وحشی»/ صبحانه «سروش» از دهن نیفتاد! اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.