«معکوس» در فضایی اکشن و پرتحرک به تصویر آورده شده و به قصه اعضای یک خانواده می پردازد که در فضایی بیرون از خانه با یکدیگر مواجه می شوند.

بابک حمیدیان، لیلا زارع، شهرام حقیقت دوست، اکبر زنجانپور، علیرضا کمالی نژاد، پروانه معصومی و سیاوش طهمورث بازیگران اصلی «معکوس» هستند.

عوامل پشت صحنه این فیلم سینمایی عبارتند از: نویسنده و کارگردان: پولاد کیمیایی، مدیر فیلمبرداری: تورج منصوری، تدوین: مصطفی خرقه پوش، آهنگساز: بهزاد عبدی، صدابردار: پرویز آبنار، چهره پرداز: محمد قومی، طراح صحنه و لباس: بابک کریمی، عکاس:علی نیک رفتار، روابط عمومی محیا رضایی کلانتری، مشاور رسانه: فاطمه پزشکی، مدیر تولید: رحمت الله عبدالله زاده، تهیه کننده: مسعود کیمیایی و سرمایه گذار محمد خوشنام.

نوشته فیلم سینمایی «معکوس» به سینماپاتوق رسید اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

در ابتدای جلسه یزدان عشیری مدیر روابط عمومی و محافل سازمان سینمایی حوزه هنری با اشاره به هفته دفاع مقدس عنوان کرد: برنامه سینما پاتوق حوزه هنری به دلیل حساسیت و اهمیت موضوع خرمشهر این قسمت از برنامه اش را به نمایش فیلم«از آزادی تا آبادی» اقای دیندار اختصاص داد. این فیلم مستندی چالشگر، جسور و منتقدانه است و انتخاب آن برای این برنامه به دلایلی مختلفی بود.

به گفته وی، خرمشهر برای همه ما نوستالژیک است. مقاومت و آزادی اش و ترانه«جهان ارا»  در ذهن و ضمیر همه ما نقش بسته و در این فیلم به طرز تلخی شاهدیم که با آمد و رفت دولت های مختلف همچنان این شهر هنوز اباد نشده است. زخم جنگ بر جان و تنش وجود دارد.

محمد دیندار با اشاره بر رسالت کارگردان‌ها برای کنکاش در مشکلات و معضلات جامعه و انعکاس آنها در آثارشان گفت: شهر خرمشهر و مشکلات این شهر همیشه در ذهنم بود. زمان جنگ این شهر را دیده بودم و پس از آن نیز بارها به این شهر سفر کردم. خرمشهر همیشه برایم شهری نوستالژیک و دوست داشتنی است و همیشه این نگرانی با من است که چرا این شهر که پیش از جنگ آباد و زیبا بود حالا و پس از گذشت بیش از سه دهه از جنگ هنوز آثار جنگ را در خود دارد.

او افزود: آزادی خرمشهر از افتخارات ملی ماست و دغدغه همیشگی من این است که چرا این شهر که با آنهمه از خودگذشتگی آزاد شد هنوز آباد نشده است. اتفاقا بودجه بسیاری برای آبادی این شهر اختصاص داده شده است اما بخاطر مدیریت نادرست این شهر هنوز تا آباد شدن فاصله‌ای بسیار دارد. آنچه باعث شد به فکر ساخت این مستند بیفتم دغدغه‌ای است که در مورد این شهر داشته و دارم. ضمن اینکه تصمیم داریم به سراغ مدیران و مسئولانی که در فیلم صحبت‌های‌شان را می‌شنویم و وعده‌هایی در مورد شهر می‌دهند برویم و از آنها پرس و جو کنیم که آیا وعده های‌شان محقق شده است یا نه؟ خلاصه اینکه پرونده این مستند هنوز بسته نشده است.

در ادامه جلسه حجت الاسلام سعید فخرزاده ضمن تشکر از کارگردان به جهت پرداختن به مسایل و مشکلات شهر خرمشهر اظهار داشت: به عنوان یک مخاطب فیلم «از آزادی تا آبادی» را دوست دارم و به دلم می‌نشنید. تصاویر انتخاب شده و تصویربرداری خیلی خوب و از نظر فنی فیلم را مقبول می‌دانم اما از نظر محتوایی به فیلم ایرادهایی وارد است. اگر قرار بود به موضوع بازسازی خرمشهر پرداخته شود باید گروهی متخصص که به چنین کاری اشراف داشته باشند هم در مجموعه سازندگان قرار می‌گرفتند یا نظرات‌شان توسط تیم سازنده را جویا می‌شد. فیلم آقای دیندار خطاب به مسئولان است اما فیلم را می‌شد برای مخاطب عام ساخت. باید پیش از فیلم تصمیم گرفته می‌شد که آیا این فیلم صرفا برای مسئولان ساخته می‌شود یا عموم مردم.

فخرزاده در ادامه گفت: مشخص است برای این فیلم بسیار زحمت کشیده شده و مشخص است گروه سازنده وقت بسیاری برای تولید آن صرف کرده‌اند. ایکاش در پایان فیلم جمع بندی ای هم می‌شد و راهکاری هم برای مشکلات ارائه می‌شد و عنوان می‌شد برای حل مشکلات خرمشهر چه قدم‌هایی باید برداشته شود. ضمن اینکه من معتقدم قدم‌هایی هم برداشته شده است که در فیلم هیچ اشاره‌ای به اقدامات انجام شده در این سال‌ها نشده است.

در ادامه، محمد تقی فهیم اظهار داشت: بنظر من وظیفه فیلمساز ارائه راهکار یا به تصویر کشیدن قدم‌هایی که در این شهر برای آبادانی برداشته شده نیست. اگر قرار بود مستندی با این موضوع ساخته شود باید همان استاندار و مسئولانی که در فیلم می‌بینیم هزینه کرده و تهیه کنند. وظیفه هنرمند ایستادن کنار مردم و بازتاب سخنان آنهاست. طبیعی است آقای دیندار به خرمشهر رفته است تا به مردم در سراسر ایران بگوید که شهری در این کشور است که هموطن‌های شما در آن برای حفظ ایران جان داده و شهید شده‌اند اما این شهر هنوز آباد نیست و نه تنها آباد نشده که در آن مردمی که روی لوله های نفت زندگی می‌کنند تنها هفته‌ای دو ساعت آب دارند. از این منظر فیلم «از آزادی تا آبادی» اثری ارزشمند است.

فهیم گفت: البته فیلم خالی از اشکال نیست اما از نظر موضوعی قدم بزرگی برداشته است و در آن دغدغه ای ملی مطرح می‌شود. درواقع فیلم اثری معترضانه نیست بلکه منتقدانه است و این انتقاد را بخوبی مطرح می‌کند.
مستند از آزادی تا آبادی فیلمی منتقدانه است،اما معترضانه و برانداز نیست.سیاه نمایی نمی کند اما حرف و مشکلات مردم را بخوبی و باصداقت نشان می دهد.

وی اضافه کرد: از آزادی تا آبادی مستند ارزشمندی است که دغدغه ملی دارد‌ و یک فیلمساز وطنی و ملی باید همین کار رابکند.نه اینکه بخشی از ماجرا را به تصویر بکشد و نه مثل فیلمی از ایران‌ که به اسکار معرفی شده و مرکز ماجرای آن فردی است‌که مرغ مرده به فرزندش می دهد و فرزندش می میرد‌ و حالا این فیلم به عنوان‌نماینده ایران به اسکار فرستاده می شود!!

فهیم همچنین گفت: دیندار در این مستند اعتدال به خرج داده و با اینکه وظیفه نداشته اما تریبون در اختیار استاندار و دیگر مدیران‌ قرار داده تا آنها نیز حرفهایشان را بزنند‌در حالی که می توانست فقط حرف های مردم را مطرح کند‌. مدیران‌اگر کاری کرده اند بروند و آگهی بازرگانی داده تا ببینیم که در این‌ ۳۰ سال چه کاری برای مردم‌انجام دادند.

ناصر هاشم‌زاده نیز،گفت: اولین بار که مستند از آزادی تا آبادی را از تلویزیون دیدم حس خوبی به من دست داد و همین حس خوب باعث شد تا بلافاصله با دیندار تماس بگیرم و بگویم دستتان درد نکند و این کارها باید ادامه پیدا کند.

وی افزود:کارگردان این مستند آدم با دغدغه ای است و با دغدغه وارد این کار شده است. ما فیلمساز دغدغه مند هم در سینمای داستانی و هم مستند کم داریم. البته برخی ها هم دغدغه هایی دارند که از جنس دغدغه های ما نیست و به دغدغه های خود هم می رسند! و مسئولین هم از آنها حمایت می کنند!

هاشم زاده همچنین تاکید کرد: مسئولین فرهنگی کشور به دلیل راه و روشی که دارند ما را ورشکسته کرده اند. یعنی این فقط بحث دلار و اقتصاد نیست که مشکل پیدا کرده، بلکه در فرهنگ، مشکلات ما بسیار بیشتر و فاجعه است و فقط به حرمت خون شهدا و اعتقادی که داریم پرچم را بالا نبردیم و می گوییم شاید هنوز امیدی هست.شاید اندک شرری هست هنوز، مانده خاکستر گرمی جایی… شاید.

وی ضمن انتقاد از مدیران اجرایی گفت: در بحث خرمشهر همه می دانیم که این شهر با چه عظمت و فداکاری آزاد شد،اما آبادی آن را ندیدیم، اما می بینیم مدیرانی که در این مستند حضور دارند طوری حرف می زنند که انگار ما و مردم‌ باید کاری می کردیم و انجام ندادیم در حالی که خود آنها باید پاسخگو باشند.
هاشم زاده  ضمن تاکید بر ادامه مسیر فیلمسازی کارگردان‌های دغدغه‌مند با موضوعات جنگ و دفاع مقدس گفت: وقتی برای اولین بار فیلم را دیدم با آقای دیندار تماس گرفتم و به ایشان خسته نباشید گفتم و به ایشان گفتم این مسیر باید ادامه پیدا کند. آقای دیندار فیلمسازی متعهد و دغدغه مند هستند و چنین فیلمسازی هم در حوزه سینمای داستانی و هم مستند کم داریم.

وی اظهار داشت:  من خیلی به نام فیلم‌تان فکر کردم. آزادی خرمشهر حماسه‌ای کم نظیر در تاریخ ایران بود. وقتی خبر آزادی خرمشهر را با صدای گرم آقای کریمی شنیدیم نه فقط شاد شدیم که احساس آزادی کردیم. آزادی خرمشهر آزادی کل ایران و مردم ایران بود چراکه ما همه احساس کردیم خانه و شهر خودمان آزاد شده است. این حس حتی هنوز هم زنده است. کلی جانفشانی شد تا آزادی خرمشهر محقق شود اما آبادانی آن هنوز محقق نشده است. وقتی در نام فیلم می‌خوانیم از آزادی تا آبادی مخاطب حس می‌کند آبادانی آن را هم باید ببیند. به این معنی که نام فیلم به مخاطب القا  می‌کند که آبادانی شهر نیز صورت گرفته در حالی که چننی نیست و حرف فیلم هم همین است. شاید یک علامت سوال کنار واژه آبادی می‌توانست حق مطلب را در عنوان فیلم نیز ادا کند.

جواد اردکانی از دیگر میهمانان برنامه سینما پاتوق حوزه هنری کمبود مستندهای انتقادی و افشاگرانه را مشکل سینمای مستند اجتماعی کشور دانسته و گفت: از آقای دیندار بخاطر فیلم خوبی که ساخته اند تشکر می‌کنم.

اردکانی با اشاره به اینکه اختلاس و فساد مالی امروز کشور را تهدید می کند، تاکید کرد که وظیفه مستندساز امروز این است که فضا را برای مفسدان ناامن کند.

وی افزود: بعد از نخستین مناظرات تلویزیونی خط قرمزها عوض شد و مستندسازان امروز باید فراتر از خط قرمزهای بیست سال پیش گام بردارند و با طرح سوالات سخت و صریح مطالبات مردم را از مدیران جویا شوند اما متاسفانه اغلب مستندهای اجتماعی امروز در قالب گذشته گام بر می دارند.

این کارگردان شناخته شده سینما‌ در باره مستند سینمایی از آزادی تا آبادی اظهار داشت: کاری که دیندار انجام داد خوب و خیلی شجاعانه بود با توجه به اینکه بالاخره از این دست کارها را ما زیاد انجام ندادیم. ولی من می گویم وقتی فیلمساز شجاعی مثل ایشان وجود دارد و جایی مثل روایت فتح وجود دارد،می توان گام‌های بلندتری در این‌حوزه برداشت، چنانکه مایکل مور از اول مایکل مور نشده است بنابراین هم مستند سازان‌ باید همت کنند و هم‌مسئولان اگر خودشان اهل زد و بند نباشند باید کمک کنند تا فضا برای تولید آثار افشاگر مهیا شده و اگر کسی بخواهد در یک جایی یک تخلف درشت انجام دهد بداند فیلمساز شجاعی هست که آن را افشا کند.

وی معتقد است سوژه‌هایی مانند موضوعی که فیلم «از آزادی تا آبادی» به آن می‌پردازند به شدت نیاز امروز سینمای ماست. مستندهایی انتقادی و حتی افشاگرانه. خط قرمزها اینروزها کمی جابجا شده است و بعد از مناظره‌های انتخاباتی که در تلویزیون دیدیم خط قرمزهای رسانه‌ای فرق کرد و فضا برای انتقاد بازتر شده است. حرف‌هایی که در حال حاضر در رسانه ها گفته می‌شود بسیار انقلابی تر از حرف‌هایی است که ما در مستندهای اجتماعی مان مطرح می‌کنیم. متاسفانه ما هنوز با خط قرمزهای بیست سال پیش مستندهای اجتماعی می‌سازیم در حالی که مطالبه مردم چیز دیگری است. متاسفانه در حال حاضر در کشور رانت‌خواری و اختلاس بسیار شده و مطالبه مردم افشاگری این موارد است.

در ادامه جلسه کامران ملکی دفاع مقدس و آزادی خرمشهر را نقطه عطف تاریخ معاصر کشور دانسته و گفت: آنچه ما را از پیش از انقلاب متفاوت می‌کند روحیه ای است که در مردم تغییر کرد و اتفاقاتی است که کشور به خود دیده و بی شک مهمترین این اتفاقات جنگ تحمیلی و شکل گیری دفاع مقدس بود. اگر بخواهیم مثال بزنیم که در طی این چهل سال چقدر با پیش از آن تفاوت داشته ایم می‌توانیم دفاع مقدس را مثال بزنیم و با استناد بر این واقعه تاریخی بگوییم این تفاوت در کجاست و به چه شکل بروز کرده است.

ملکی در ادامه افزود: اگر قرار است در مورد دفاع مقدس صحبت کنیم قطعا آزادی خرمشهر نگین این صحبت‌ها خواهد شد. متاسفانه در فیلم آقای دیندار شاهد بودیم پس از سی سال هنوز خرمشهر آباد نشده است و سوال من اینجاست که چه چیزی از آباد کردن این شهر در کشور مهم تر بوده که است به خرمشهر نرسیدیم و به آن موضوع رسیدگی کردیم؟  آقای فهیم فرمودند فیلم یک اثر منتقدانه است اما من می‌خواهم بگویم این فیلم اثری واقعگرایانه است و کارگردان موضوعی را واقعگرایانه روایت کرده است.

درخشان در ادامه جلسه با اشاره به اینکه خود ساکن خرمشهر است و با مشکلات شهر بخوبی آشناست اظهار داشت: به عنوان یک خوزستانی از دغدغه های آقای دیندار خبر دارم و از شرایط مردم خرمشهر هم کاملا باخبرم.  متاسفانه ما در کشور بیش از مدیریت بحران، بحران مدیریت داریم. بنظر من آقای دیندار بخاطر دغدغه هایی که داشتند به موارد بسیاری از مشکلات این شهر حتی شده در حد چند صحنه اشاره کرده اند. واقعیت این است که می‌توان به هرکدام از مشکلاتی که در فیلم می‌بینیم در حد یک فیلم مستند مستقل پرداخت.

او در ادامه گفت: بسیاری از مردم این شهر بعد از جنگ تمایل به بازگشت به شهر و دیارشان داشتند اما واقعا شرایط مطلوب نیست. برای مثال یک تاجر چطور به این شهر بازگردد و به تجارت بپردازد وقتی زیرساخت ها هنوز تکمیل نشده است. در فیلم می‌بینیم که یکی از اهالی خرمشهر به کشتی وسط رودخانه الوند اشاره می‌کند و می‌گوید اگر این کشتی مخروبه از این میان برداشته شود بسیاری از مشکلات ما حل میشود. واقعا مگر چقدر هزینه برای برداشتن آن کشتی لازم است که هنوز بعد از سی و اندی سال جابجا نشده است؟

در ادامه جلسه محمود کریمی علویجه گوینده خبر آزادی خرمشهر از رادیو، گفت: آقای اردکانی به درستی اشاره کردند که خط قرمزها جابجا شده اما آیا اگر این فیلم لحن تندتری می‌داشت باز هم به مرحله پخش در تلویزیون می‌رسید؟ البته من به مسئولان هم تا حدی حق می‌دهم که ملاحظاتی را در نظر بگیرند. شبکه های خارجی برنامه های ما را رصد می‌کنند و از صحبت‌های مسئولین و اخبار ما برداشت‌هایی دارند که همان‌ها را در قالب برنامه های مختلف تولید می‌کنند.

کریمی علویجه اظهار داشت: وقتی فیلم «جورچین» آقای دیندار را دیدم فهمیدم ایشان کارگردانی دغدغه مند، عمیق و بی ادعا هستند و انسان هایی مثل ایشان در عرصه هنر کم داریم. من از حوزه پژوهشی به فیلم نگاه می‌کنم و می‌دانم آقای دیندار چند سال درباره موضوع فیلم شان تحقیق داشته اند و این مورد در فیلم کاملا مشهود است.

در پایان جلسه علیرضا نورانی ضمن قدردانی از سازندگان مستند «از آزادی تا آبادی» گفت: مسایل و مشکلات خرمشهر واقعا فاجعه آمیز است. متاسفانه فقر و بیکاری در شهر بیداد می‌کند و مردم امکانات درمانی ندارند. عموی من فرمانده جنگ بودند و در عملیات ولفجر شیمیایی شدند و بینایی یک چشم را کاملا و چشم دیگر را تا هفتاد درصد از دست دادند. چند وقت پیش مشکل چشم پیدا کردند و نیاز بود فشار خون چشم شان اندازه گیری شود اما متاسفانه دستگاه فشار خون چشم در کل شهر آبادان و خرمشهر وجود ندارد.

او در پایان افزود: خرمشهر برای همه مردم ایران عزیز و نوستالژیک است و این شهر عزیز با مشکلات بسیاری دست به گریبان است که یکی از عمده ترین شان نداشتن آب آشامیدنی مناسب است. متاسفانه در چند وقت اخیر ما عزادار پنج میلیون اصله درخت نخل بودیم که بخاطر مدیریت های غلط در زمینه کشاورزی رخ داد.

نوشته مستندهای انتقادی و افشاگرانه نیاز امروز سینمای ماست اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

بر پایه این خبر، برنامه فرهنگی «سینما پاتوق» به منظور توسعه تعامل سینماگران و گسترش مراودات بین اهالی رسانه و هنرمندان و بسترسازی برای معرفی بهتر محصولات سینمای ایران زیر نظر روابط‌عمومی و امور محافل سازمان سینمایی حوزه هنری ایجاد شده است.

در این خبر عنوان شد: در برنامه سینما پاتوق علاوه بر متقاضیان دائمی برنامه جمعی از میهمانان نشست تحلیلی خط و مشی فرهنگی و رسانه‌ای که با حضور دکتر سعید نجف نژاد دبیر کارگروه فرهنگی و اجتماعی مرکز ملی فضای مجازی کشور و دکترمحمدحسین صفار هرندی عضو مجمع تشخیص مصلحت نظام در محل حوزه هنری برپا شده بود نیز حضور یافتند.

نوشته نمایش فیلم «تنگه ابوقریب» در برنامه «سینما پاتوق» حوزه هنری اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

نسخه سینمایی مستند «از آزادی تا آبادی» به نویسندگی و کارگردانی محمد دیندار همزمان با هفته گرامیداشت دفاع مقدس در برنامه سینما پاتوق حوزه هنری اکران می شود.

نوشته اکران «از آزادی تا آبادی» در «سینما پاتوق» حوزه هنری اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

فیلم‌های کوتاه : «چای جوشیده» به کارگردانی محمد علیزاده، «چرخ» ساخته مهدیه محمدی، «خاطره» به کارگردانی رقیه فتحی، «نفرس» به کارگردانی سامان غنائمی، «شیرینی» ساخته محمدحسین امانی، «چشم به راه» ساخته حسین دارابی، «مادر» کاری از رضا زهتابچیان، «نفرین شدگان» به کارگردانی مهدی افضل زاده، «کانتینر ۴۰۱» ساخته امید میرزایی و انیمیشن های: «آنتراکت» به کارگردانی محمدرضا خردمندان و «آقای گوزن» کاری از مجتبی موسوی در این برنامه به نمایش درآمدند. این فیلم‌ها از تولیدات باشگاه فیلم سوره و مرکز تلویزیون و انیمیشن حوزه هنری هستند.

«سینما پاتوق» به منظور توسعه تعامل سینماگران، حمایت از فیلمسازان جوان و گسترش مراودات بین اهالی رسانه و هنرمندان و بسترسازی برای معرفی بهتر محصولات سینمای ایران زیر نظر روابط‌ عمومی و امور محافل سازمان سینمایی حوزه هنری راه‌اندازی شده است.

به همین منظور این برنامه فرهنگی با هدف همکاری مطلوب با سینماگران پیشکسوت، همکاری با جوانانی که از ایده‌های نو در سینما استفاده می کنند و همچنین برقراری ارتباط صمیمانه‌‌تر بین اهالی رسانه با هنرمندان؛ سالن اکران «شهید آوینی» واقع در سازمان سینمایی حوزه هنری را در خدمت اهالی سینما قرار می‌دهد.

نوشته اکران بسته فیلم‌های کوتاه تولید حوزه هنری در برنامه «سینما پاتوق» اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

«سینما پاتوق» به منظور توسعه تعامل سینماگران، حمایت از فیلمسازان جوان و گسترش مراودات بین اهالی رسانه و هنرمندان و بسترسازی برای معرفی بهتر محصولات سینمای ایران زیر نظر روابط‌ عمومی و امور محافل سازمان سینمایی حوزه هنری ایجاد شده است.

به همین منظور این برنامه فرهنگی با هدف همکاری مطلوب با سینماگران پیشکسوت، همکاری با جوانانی که از ایده های نو در سینما استفاده می کنند و همچنین برقراری ارتباط صمیمانه ‌تر بین اهالی رسانه با هنرمندان؛ سالن اکران «شهید آوینی» واقع در سازمان سینمایی حوزه هنری را در خدمت اهالی سینما قرار می دهد.

هنرمندانی که تمایل دارند تولیدات جدید شان را برای تعدادی از خبرنگاران، منتقدان و سینماگران نمایش دهند می توانند از امکان دارا بودن آخرین تجهیزات صدا و تصویر، بهره مند شوند. علاوه بر سالن شهید آوینی سالن بزرگتری نیز برای این منظور در نظر گرفته شده است.

برای هماهنگی می توانید با شماره تلگرام و تلفن ۰۹۳۵۸۲۹۲۹۱۳ محیا رضایی تماس بگیرید.

نوشته «سینما پاتوق» حوزه هنری میزبان ۳ فیلم سینمایی شد/ امکان فضای گسترده‌تر در سال آینده اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

فقر پاتوق‌های فرهنگی و سینمایی باعث شده تا بخشی از بار این مسئولیت به اشتباه بر دوش کافه‌ها و کافی شاپ‌ها بیفتد. فضای اداری و خشک بسیاری از مراکز فرهنگی و سینمایی ما این امکان را سلب کرده تا کارکردهای واقعی و پایگاهی‌شان را حفظ کنند. از این رو، در اتمسفر سرد و دلمرده سینما ایجاد و راه‌اندازی پاتوق‌های سینمایی و فرهنگی نعمتی است.

خوشبختانه، سازمان سینمایی حوزه هنری در یکی دو سال اخیر با افق نگاهی تازه نشان داده که در جستجوی مسیرهای موثر است. در این عرصه با ایجاد «سینما پاتوق» تداعی سال‌های خیلی دور را برای علاقمندان سینما ایجاد کرد که در اوج فقر و محدودیت آثار سینمایی، دسترسی به محصولات سینمای کلاسیک و فیلم‌های روز دنیا را در قالب سالن سینما کوچک فراهم آورد که برای نسل ما همواره خاطره انگیز مانده است.

«سینما پاتوق» نیاز سینماست. نیاز سینماگران است. آن‌ها، نیاز دارند کنار هم بنشینند و آثار یکدیگر را ببینند، نقد کنند و به چالش بکشند. از سر و کول هم بالا بروند و نفس به نفس با اهالی رسانه به کشف لایه‌های زیرین فیلم‌ها بپردازند.

در جشنواره‌های رنگارنگی که در کشور برگزار می‌شود این گونه محافل بسیار کم و حتی، نایاب است. بیشتر با کلیشه یکنواخت ورگ شاپ‌ها و کلاس‌های بی‌روحی سرو کار داریم که خروجی ندارند و یا به اصطلاح جلسات نقد و بررسی هستند که به شدت جانبدارانه و آزاردهنده‌اند.

ابتکار حوزه هنری در راه اندازی «سینما پاتوق» و ایجاد بسترهای مناسب برای تقویت مناسبات فیمابین فیلمسازان، دست اندرکاران و فعالان رسانه و نیز، ایجاد فرصت برای فیلم‌هایی که از فجر یا از اکران جا می‌مانند و امکانی برای عرضه و دیده شدن ندارند انصافا ارزشمند و مغتنم است. آن هم وقتی که نشست‌های نقد و بررسی جشنواره فجر که از مهم‌ترین و جریان سازترین قطعه پازل جشنواره نیز است به سمت جریان سازی‌های انحرافی و بی‌ثمر پیش می‌رود و به جای آنکه برای سینماگران جذابیت و رغبت ایجاد نماید باعث دافعه و دوری آن‌ها از رسانه‌ها می‌شود. بارها، شاهد بوده‌ایم که بعضا، با تشکیل گعده‌ها و سودهی غلط باعث آسیب زدن به ظرفیت‌های تحلیلی و فرهنگی نقد و ضرر و زیان‌های جدی اقتصاد فیلم ها نیز شده است.

تجربه نشان می‌دهد که در دوره‌هایی به دلیل عدم آگاهی از این جایگاه مهم به بسیاری از فیلمسازان از طریق تریبون رسمی فجر و همین «جلسات نقد و بررسی» آسیب‌ها و لطمات زیادی وارد شده و به شخصیت خیلی از فیلمسازان توهین شده است. همچنین، در دوره‌هایی با شکل دهی «گعده‌های دوستانه» و «برخورد رمه‌ای» نسبت به تعدادی از فیلم‌ها نه تنها به صاحبان آثار ظلم شده بلکه به شآن و ساحت نقد و منتقد هم ظلم مضاعف صورت گرفته؛ تا جایی که حتی، خیلی از تهیه‌کنندگان به دلیل عواقب و پیامدهای همین رویه‌ها و رویکردهای غلط از شرکت در این نشست‌ها پرهیز می‌کنند.

سینما به پاتوق‌های استمراری و دائمی نیاز دارد. سینماگران نیاز دارند دائم با منتقدان و رسانه‌ها به مثابه ویترین افکار عمومی کنار هم بنشینند و به رصد و تحلیل مضامین و نیازهای اجتماعی، منافع ملی و بین‌المللی و شناسایی جایگاه فیلم‌های ایرانی در چشم اندازهای جهانی بپردازند. نوعی گفتگو و تماس دوسویه در دل پاتق های سینمایی. کاری که خوشبختانه اگر چه دیرهنگام ولی درست و ضروری بخش سینمای حوزه هنری آغاز کرده است.

از دیگر سو، سالانه دهها فیلم با سرمایه‌گذاری هنگفت در کشور تولید می‌شود که ره به جایی نمی‌برند. نه بر پرده سینماها و نه در جداول جشنواره‌ها جایی ندارند. بواقع، ماحصل ماهها و سال ها مجاهدت و تلاش مجموعه بزرگی از سینماگران در بایگانی‌ها خاک می‌خورد و یا در حسرت چند سئانس اکران می‌سوزند. جشنواره فجر هم به دلیل محدودیت‌هایش در خوشبینانه‌ترین حالت تنها قادر است یک سوم این آثار را نمایش دهد. پس یک ظرفیت بزرگ‌تر به آسانی نادیده گرفته می‌شود. اگرچه ممکن است چند تایی هم مستقیم راهی سینماها شوند؛ با این حال فیلم‌های خوب و نجیب زیادی باقی می‌مانند که هم سازندگانشان تشنه عرضه و نمایش آن‌ها هستند و هم بخش عظیمی از بدنه سینما، رسانه‌ها و منتقدان کنجکاوند آن‌ها را رصد کنند و ببینند.

«سینما پاتوق» حوزه هنری پاسخ به خلایی است که وجود دارد. هر چند در آغاز راه است ولی می‌تواند قدمی در این وادی بردارد. گامی درست، کارآمد و ضروری. فضایی که با جهت دهی‌های هوشمندانه؛ و فرصت دهی برای بهره‌گیری از حضور متنوع رسانه‌ها و سینماگران می تواند کارکردهای وسیع سینمایی و اجتماعی داشته باشد.

نوشته «سینما پاتوق» حوزه هنری و پاسخ به یک نیاز مهم اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

به همین منظور «سینما پاتوق» حوزه هنری این هفته روز ۱۸ دی ماه به فیلم سینمایی «نفس های آرام» ساخته میثم هاشمی طبا اختصاص داشت که با حضور بازیگران این فیلم برگزار شد.

در خلاصه داستان فیلم سینمایی «نفس‌های آرام» آمده است: محیا و رضا زوج جوانی در آستانه ازدواج هستند. رضا مهندس معمار است و محیا شاگرد و نامزد اوست. حادثه ای برای محیا اتفاق می‌افتد که مسیر زندگی هر دوی آنها تغییر می کند.

کوروش تهامی، محمود پاک نیت، همایون ارشادی، لیلا بلوکات، آوا دارویت، با هنرمندی جعفر دهقان و شهرام عبدلی از جمله بازیگران این فیلم هستند.

دیگر عوامل این فیلم عبارتند از:  نویسنده، کارگردان و طراح صحنه و لباس: میثم هاشمی طبا، تهیه کننده : حافظ احمدی، مدیر فیلمبرداری و مجری طرح: حافظ احمدی، مدیر تولید: علیرضا بیات، صدابردار: جعفر علیان، دستیار اول کارگردان و برنامه ریز: مریم پدمه، منشی صحنه: فرشته عروجی، دستیار دوم کارگردان: ابوالفضل حمیدی، عکاس: طناز هاشمی طبا، مشاور رسانه‌ای: بهناز شیربانی، طراح گریم: علیرضا خورشید، مجریان گریم: مهدی قاسم‌زاده، شعف محمودزاده، مدیر تدارکات: اصغر جبارپور، دستیار اول فیلمبردار: مصطفی معمار، دستیار دوم فیلمبردار: حمیدرضا زارعی، گروه فیلمبرداری: مهدی میر علایی، محسن شالی، علی محمدپور، محمدجواد رستگار، اجرای صحنه: امیرحسین مدرس، دستیار صحنه: مهران محمدیان، دستیار لباس: آریاناز ضرابی، دستیار صدابردار: جواد شعبانی، گروه تدارکات: مراد خانه زاد، محمد مهری.

نوشته «سینما پاتوق» سازمان سینمایی حوزه هنری آغاز به کار کرد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.