صرف‌نظر از اینکه این حجم از لمپن‌نگاری و لات‌گرافی قرار است چه کارکردی داشته باشد و فیلمساز در پی تطهیر این دسته از آدم‌هاست و یا می‌خواهد وجوه دیگری از واقعیت زندگی‌شان را به ما نشان دهد، باید پذیرفت که «یاغی» در همین چند قسمت منتشر شده، مطابق با مؤلفه‌های یک اثر پرمخاطب جلو رفته است. سلسله اقداماتی وجود دارد که گروه «یاغی»، آگاهانه و از پیش فکر شده انجام داده‌اند تا در یک کلام «بفروشند» که عبارت‌اند از:

انتخاب پارسا پیروزفر و طناز طباطبایی به‌عنوان محبوب‌ترین چهره‌های مرد و زن بازیگری، به استناد اعلام و ابراز کاربران همه صفحات مجازی، برای نقش‌های اصلی، تکیه بر اقبالی که مضمون و جهان فیلم «شنای پروانه» در جشنواره سی و هشتم از سوی مخاطب به دست آورد و دست‌کم نگرفتن کوچک‌ترین فرصت‌ها برای تبلیغات. در جشنواره چهلم شاهد بودیم که طناز طباطبایی در نشست خبری یک فیلم، با کلاه ظاهر شد و این‌طور عنوان کرد که به‌منظور لو نرفتن گریم سریال «یاغی» از پوشش متعارف همیشگی خود منع شده است. با توجه به اینکه این بازیگر در مراسم اختتامیه با همین موهای بلوند شده ظاهر شد و اصراری هم برای پوشاندن آنها نداشت، نتیجه می‌گیریم که سوابق و تجربه کاری محمد کارت در حدود یک دهه قبل در عالم رسانه و شغل خبرنگاری (اتفاقاً در همین سوره سینما که یادداشت حاضر را از سوی آن می‌خوانید)، در این نقطه از کار به یاری او آمده که البته این موضوع به ذات خود، قابل‌تحسین هم ارزیابی می‌شود، اما باید دید که این ولع دیده‌شدن و فروش بالا و کسب مخاطب حداکثری، آیا بر کیفیت سریال هم اثر گذاشته یا نه؟ آیا او تمام امید خود را به سروشکل و اعتبار بازیگران خوش‌قیافه‌اش سنجاق کرده یا نه؟ آیا بار کشش داستان را صرفاً روی شانه‌های قوی و جوان ستارهٔ سریال یعنی علی شادمان گذاشته یا قوت فیلمنامه را هم مدنظر داشته است؟

چیزی که  در بعضی از سکانس‌ها (و نه همه آنها) به‌شدت توی ذوق می‌زند، خام‌دستی تیم سه‎نفره نویسندگان در دیالوگ‌نویسی و پردازش ادبیات شخصیت‌هاست. سکانس باشگاه اسب‌سواری را در قسمت ششم به خاطر بیاورید؛ وقتی بهمن با هم‌تیمی قدیمی‌اش مواجه می‌شود، هرچند که دو بازیگر نهایت تلاششان را برای درست بازی کردن به خرج داده‌اند اما جنس دیالوگ‌ها به قدری غلط است که زحمت آنها را به باد می‌دهد. آن جملات، نه تنها برای نویسندگان و کسانی که تجربه فیلمنامه‌نویسی دارند، بلکه برای مخاطب عام هم از کادر بیرون می‌زند و بیننده را به این قطعیت می‌رساند که این سکانس حتی یک بار هم بازنویسی نشده است. شخصاً از آن کاراکتر وارسته و درون‌گرایی که داستان، پیش رویم گذاشته بود انتظار حرف‌های کوبنده‌تر و فکرشده‌تری داشتم. او کسی بوده که تشک کشتی را بوسیده و به دل دشت پناه برده، از آدم‌ها کناره گرفته و با اسب‌ها عیاق شده؛ چنین شخصیتِ اتفاقاً نابی می‌طلبید که زیباتر از آنچه دیدیم به مخاطب معرفی می‌شد.

از این جزئیات و ریزبینی‌ها که بگذریم باید از فلسفه کلی اثر سخن گفت. شناسنامه‌دار شدن جاوید، اولین دغدغه‌ای بود که سریال، برای ما رونمایی کرد. گویی که قرار است در زیر متن داستان، درباره هویت یک قشر همواره مغفول مانده، بازنگری داشته باشیم و یک تعریف جدید از چیستی آنها به دست بیاوریم؛ بسیار خوب، اما سؤالی مطرح می‌شود: ما تا چه حد با حقیقت این قشر روبه‌رو هستیم و تا چه میزان رد پای خود فیلمساز را احساس می‌کنیم؟

جاوید واقعاً کیست؟ پسری که همه عمرش را بین اراذل و اوباش گذرانده و حتی دستش به دزدی هم آلوده شده اما هم عشق را بلد است و هم ادب را؟ چگونه باور کنیم که کاراکتری با چنین خاستگاهی، هیچ مشکلی با قرار گرفتن خواهرش در یک گروه موزیسین با حضور یک مرد ندارد؟ مردی که اتفاقاً حدس می‌زند که به او نظر دارد!

از سوی دیگر کاراکتر عاطفه (با بازی باورپذیر و خوب آبان عسکری) هم جای بحث دارد. او به عنوان دختری برآمده از همان اتمسفر خاص، نه‌تنها موزیسین قابل‌قبولی است، بلکه در نواختن سازی متخصص شده است که به استناد یک دیالوگ موجود در خود سریال، یک ساز جدید در ایران است (هنگ‌درام). همه این تناقض‌ها به خواست صاحبان اثر به داستان الصاق شده و یا اینکه در واقعیت امر، می‌تواند وجود داشته باشد؟ احتمالاً به خاطر جذابیت‌های ذاتی چنین کاراکترهایی برای مخاطب ایرانی، این ظرایف از چشم او پنهان می‌ماند اما مخاطب حرفه‌ای در عین لذت بردن از «یاغی»، سوالاتی را هم از خود می‌پرسد؛ مثلاً سکانس خودکشی دختر نوجوان و بی‌قراری مادر جذاب میانسال (مه‌لقا باقری) و هراس او از پدر کوچ کرده به خارج از کشور، زیادی تکراری نبود و خاطره نه چندان دور از تماشای «زخم کاری» را به ذهن ما نمی‌رساند؟

در پایان، نمی‌توان چند خطی را به طور ویژه برای علی شادمان ننوشت؛ بازیگری که با درک کامل از نقش، روی ادای غیر رسای دیالوگ‌ها، نحوه راه‌رفتن، شکل غذا خوردن در خانه بهمن، چگونگی پشت موتور نشستن و بسیاری نکته‌سنجی‌های دیگر تأکید داشته تا انتخاب نام شخصیتش به عنوان نامِ سریال، انتخاب غریبی نباشد؛ او حالا نه تنها یاغی سریال محمد کارت، بلکه یاغی جدید عالم بازیگری است

نوشته هویت‌یابی تازه برای قشر ناشناس قدیمی اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

محمد کارت را احتمالاً بسیاری با اولین فیلم بلند سینمایی او یعنی «شنای پروانه» به یاد می‌آورند. کارت در همان فیلم اول بلند سینمایی خود اثبات کرد که به‌خوبی فضای موردتوجه جامعه ایرانی را می‌شناسد و می‌تواند یکی از مهم‌ترین کارهایی که در طول سال‌های اخیر در سینمای اجتماعی ایران تک‌چهره‌هایی مانند اصغر فرهادی و سعید روستایی آن را انجام داده بودند، به ثمر برساند. فیلم‌های کمی در سینمای اجتماعی ایران در دهه ۹۰ توانسته بودند موفقیت فراوانی از نظر اقبال مخاطب به دست بیاورند و محمد کارت با «شنای پروانه» این اتفاق را برای خویش رقم زد.

اما این موفقیت کارت از «شنای پروانه» شروع نشده بود. او در طول سال‌های دهه ۹۰ با ساخت چند مستند درباره فضایی که در اصطلاح «جنوب شهری» خوانده می‌شود، موفق شد به دل جرم و جنایت و آسیب‌های اجتماعی بزند و فضایی متفاوت ازاین‌دست را روایت کند. او چنان در مستندهایش – «پیله»، «آوانتاژ»، «معلق»، «بختک»، «خون‌مردگی»، «سمفونی مرگ» و… – به سراغ آسیب‌های اجتماعی در فضای شهری رفت و به معنای دقیق کلمه به «خیابان» پرداخت که می‌توان آنها را در میان بهترین نمونه‌های این ژانر در ایران به‌حساب آورد. با چنین تجربه ارزشمندی بود که کارت دل به ساخت فیلم کوتاه داد و به طور رسمی فضای فیلمسازی را بر اساس درام‌های تراژیک و پرخطر اجتماعی آغاز کرد.

اولین نقطه‌ای که به طور کامل توجه‌ها را به کارت جلب کرد، فیلم کوتاه «بچه‌خور» بود. یک فیلم ۱۸ دقیقه‌ای که ساخت آن در سال ۱۳۹۷ ظهور کامل یک کارگردان مستعد در ژانر سینمای اجتماعی ایران را نوید می‌داد. «بچه‌خور» داستان نوجوانی را روایت می‌کرد که با دست‌فروشی زندگی می‌گذراند و عاشق دختری است که در یک قمارخانه کار می‌کند. داستان از آنجا اوج می‌گیرد که برای قماربازان چیزی وسوسه‌انگیزتر از قمار روی این دختر نیست. در این شرایط است که پسر با تمام وجودش تلاش می‌کند دختر را نجات دهد. کارت در «بچه‌خور» فضایی تراژیک از زندگی دو نوجوان عاشق را بدون هیچ‌گونه اضافه‌گویی ساخت و در آنجا نشان داد که توانایی دارد بر خلاف بسیاری از هم‌نسلان خود آسیب‌های اجتماعی فضای جنوب شهری را به بهترین شکل ممکن روایت کند.

از میانه همین تجربه‌ها بود که کارت اولین فیلم سینمایی خود را ساخت. او در «شنای پروانه» دقیقاً به سراغ یک فضای جنوب شهری رفت و همان‌طور که خود بارها تاکید کرده فضای این فیلم را با تجربه گرفتن از فضای جنوب شهر در شهرهای مختلف ایران بنا کرد. کارت اما در ساخت فضای ملتهب و پر از بحران «شنای پروانه» تنها نبود. او در نوشتن اولین فیلم بلند سینمایی خود دو همکار داشت که یک سال پیش از حضور «شنای پروانه» در جشنواره فیلم فجر، اولین فیلم بلند سینمایی خود را با کارگردانی مشترک به جشن سینمای ایران آورده بودند. پدرام پورامیری و حسین دوماری که پیش از آن با فیلم سینمایی «جان‌دار» نشان داده بودند که به‌عنوان استعدادهای تازه سینمای ایران قدم در راه گذاشته‌اند، در کنار محمد کارت ترکیبی را ساختند که شاید بتوان از نظر نگارش فیلمنامه در سینمای ایران آن را یکی از ترکیب‌های برنده دانست. فیلمنامه «شنای پروانه» تا آخرین لحظه مخاطب را درگیر خویش می‌کرد و به دلیل استفاده از شخصیت‌های فراوان و حرکت حجت (با بازی جواد عزتی) به‌عنوان شخصیت اصلی برای پیداکردن کسی که برادرش را به پای چوبه اعدام کشانده، یکی از پر جزئیات‌ترین سناریوهای نوشته شده در سال‌های اخیر بود.

اما کارت پیش از آنکه دوباره به سینما بازگردد و فیلم دوم سینمایی خود را بسازد، به همراه پورامیری و دوماری، فیلمنامه تازه‌ترین اثر خود را به شبکه نمایش خانگی آورد. رویکرد کارت در قبال روزگاری که ساخت فیلم سینمایی و اکران آن در سینماها با اما و اگرهای فراوانی روبه‌رو می‌شود، احتمالاً یکی از تأثیرگذارترین تصمیمات یک کارگردان جوان در مسیر حرفه‌ای اوست. تصمیمی که گوش هر مخاطب همیشگی و غیر همیشگی سینما و تلویزیون ایران را درباره هر ساخته محمد کارت تیز می‌کند.

«یاغی» همه آن چیزی که مخاطب شبکه نمایش خانگی محتاج آن است را با هم دارد. از کارگردان و تیم نویسندگان فیلمنامه که بگذریم، «یاغی» در ترکیب بازیگران به طور هوشمندانه به سراغ شخصیت‌هایی رفته که هر یک از آنها مهم‌ترین آدم‌هایی هستند که در سال‌های اخیر سینمای ایران به خود دیده است. کارت با بهره‌گیری از گروه بازیگران فیلم «شنای پروانه» و بازگرداندن قدرتمندانه علی شادمان در نقش جاوید، برای بازیگران چهره سریال خود به سراغ پارسا پیروزفر (در نقش بهمن) و طناز طباطبایی (در نقش طلا) رفته است. این زوج هر چند که قبلاً در کنار یکدیگر در سینمای ایران نقش‌آفرینی نکرده‌اند اما ترکیب آنها همان نقطه قوتی است که یک سریال تلویزیونی در شبکه نمایش خانگی به آن احتیاج دارد. در این بین بازی درخشان علی شادمان در نقش جاوید است که نشان می‌دهد محمد کارت کار خود را در بازی گرفتن درست از بازیگرانش به درستی انجام می‌دهد.

جاویدِ «یاغی» همه خصوصیات یک شخصیت ساده و در عین حال بسیار پیچیده را دارد. جاوید از فراز و نشیب‌های زندگی در محله «لیان شامپو» – محله‌ای در فضای جنوب شهری که کارت مختصات ساخت آن را به خوبی می‌داند – قرار است بزرگ شود و در دنیای قهرمانی بزرگی کند. او همه خصوصیت‌های یک قهرمان را دارد: کشتی‌گیر خوبی است؛ لوطی است؛ در میان یک گروه خشن عاقل‌تر از بقیه است و از همه مهم‌تر عاشق است و عاشقی کردن را هم بلد است. نویسندگان «یاغی» در تعریف شخصیت جاوید سنگ‌تمام گذاشته‌اند و همه کوشش خود را به کار گرفته‌اند تا علاوه بر تاکید به صداقتِ شخصیت، حس نوع‌جویی مخاطب به او را هم برانگیزانند.

فیلمنامه «یاغی» که با نگاهی به رمان «سالتو» – نوشته مهدی افروزمنش – نوشته و ساخته شده، مجمع‌الجزایر جزئیات است. نویسندگان با دقت تمام این جزئیات را به کار گرفته‌اند و همین رویکرد است که می‌تواند آنها را به دنیای پرحادثه زندگی جاوید رهنمون کند. یکی از ویژگی‌های مهم «یاغی» این است که در پایان هر اپیزود به طور هوشمندانه‌ای اتفاق یا حادثه‌ای مهم رخ می‌دهد تا تماشاگر آماده و مهیا به انتظار پنجشنبه بعد بنشیند. علاوه بر این، قدرت کارگردانی کارت برای در آوردن صحنه‌های هیجان‌انگیز – حتی در لحظه‌های آرام و عاشقانه فیلمنامه – فضایی متفاوت را برای «یاغی» رقم زده است. در این میان موسیقی بامداد افشار و دوربین سامان لطفیان هم به کمک آمده تا همه آنچه که در این سریال نیاز است را یک جا داشته باشیم. هوشمندی بامداد افشار در استفاده درست از موسیقی و پلان‌های فوق‌العاده لطفیان در تعقیب و گریزها و حتی فضاهای آرام سریال «یاغی» را به یک اتفاق متفاوت در شبکه نمایش خانگی تبدیل کرده است.

آنچه تاکنون در «یاغی» دیده‌ایم محصول یک همکاری همه‌جانبه است که همچون تمام سالتوهایی که جاوید به رقبایش بر روی تشک کشتی می‌زند، کار را در آورده است. «یاغی» محمد کارت از جایی در نیمه‌شب‌های خوف‌انگیز خیابان‌های تهران شروع می‌شود و از فرهنگ جنوب شهری اتصال عجیبی به فضای لاکچری شمال شهر می‌دهد. داستانی که هنوز مانده تا پیچ و خم‌های آن خود را نشان دهد اما تا همین چند اپیزود ابتدایی هم می‌توان گفت که پیوند پسری که از خیابان به تشک کشتی رسیده و به هر آنچه در مقابلش قرار می‌گیرد سالتو می‌زند، یک اتفاق ویژه برای تماشاگر ایرانی است. گویی این سالتوی خیابانی قرار است رنگ و معنای اتفاق‌های بی‌شمار بعدی باشد. اتفاق‌هایی که خود را در قامت معما نشان خواهد داد و باید به‌تدریج و پله پله حل شود.

نوشته سالتوی خیابانی اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

*تجارتی به نام VOD

همین می‌شود که سازندگان نیز برای تولید و جذب مخاطب بیشتر حالا دیگر با VODها کار می‌کنند و برای پخش در آن‌ها سریال‌سازی انجام می‌دهند و پلتفرم‌های فیلیمو، نماوا و فیلم‌نت به‌عنوان سه گزینه اصلی این رسانه با مبلغ‌های سنگین سریال‌ها را خریداری می‌کنند تا آمار بازدید و فروش خود را بالا ببرند و البته در این زمینه با یکدیگر رقابت می‌کنند و خیلی از اوقات سعی دارند برنامه یا سریالی که به نظرشان پرمخاطب خواهد شد را از دست دیگری درآورند. به‌هرحال این هم یک نوع تجارت است و این رسانه‌ها باید تلاش کنند تا در این تجارت زنده بمانند!

شاید پس از موفقیت سریال «شهرزاد» که در زمان پخش آن رسانه‌هایی چون فیلیمو و نماوا وجود نداشتند و پخش این سریال به‌صورت CD و یا DVD در سوپرمارکت‌ها و فروشگاه‌ها توزیع می‌شد، مسئولان به این فکر افتادند که هر چه سریع‌تر شبکه‌های VOD را راه‌اندازی کنند تا هم مخاطبان و هم تولید آثار بیشتر شوند.

*خداحافظی با تلویزیون؟!

در همان ابتدای فعالیت فیلیمو بود که سریال‌هایی چون «گلشیفته»، «ممنوعه»، «نهنگ آبی»، «کرگدن» و … تولید شدند و آمار بازدید این پلتفرم به‌اندازه‌ای بالا رفت که سازندگان دیگر نیز به این فکر افتادند که تقریباً با تلویزیون خداحافظی کنند و به رسانه VOD بپیوندند. پس از آن بود که سیل عظیمی از سریال‌ها روانه این پلتفرم شدند و در کنار آن نیز رسانه دیگری با نام نماوا که در ابتدا شریک فیلیمو بود و حالا با آن به رقابت می‌پردازد، در این عرصه معرفی شد و کم و کم فیلم‌نت نیز به این دو اضافه شد.

اکنون بیش از ۶ سال از شروع فعالیت رسانه VOD می‌گذرد و طبق آمار بازدید آن‌ها چندین برابر تلویزیون و برنامه‌ها و سریال‌های آن شده است؛ اما حالا دیگر شرایط مانند ۶ یا ۷ سال گذشته نیست و هر چه می‌گذرد کار برای این رسانه سخت‌تر هم می‌شود چرا که باید به‌قدری قوی و قوی‌تر عمل کند که بتواند مخاطبان خود را راضی نگه دارد چرا که مخاطب امروزی با کوچک‌ترین لغزش از سوی رسانه آن هم رسانه‌ای که برای تماشای برنامه‌های آن پول پرداخت می‌کند (اشتراک خریداری می‌کند و اینترنت و برق مصرف می‌کند) به‌راحتی کنارش می‌گذارد و باتوجه‌به عصری که در آن زندگی می‌کند که عصر تکنولوژی است، به‌راحتی رسانه دیگری را جایگزین می‌کند.

*رقابت تنگاتنگ میان پلتفرم‌ها

این روزها انتخاب برای مخاطب گسترده شده و دست او را باز گذاشته است. تولیدات نمایش خانگی به‌اندازه‌ای بالا رفته که بیننده در میان دو یا سه گزینه مجبور به انتخاب نباشد، حالا دیگر شرایط، تولیدات و سطح کمی و کیفی آن‌ها به‌اندازه‌ای بالا رفته که مخاطب با درک و منطق یکی را رد می‌کند و بیننده برنامه دیگری می‌شود، همین امر شرایط سازندگان و البته رقابت میان پلتفرم‌ها را هم سخت‌تر کرده است. به‌هرحال در نهایت این سازنده اثر است که تصمیم می‌گیرد سریال و یا اکران آنلاین فیلم خود را به کدام یک از آن‌ها بسپارد.

در دو سه سال گذشته شاهد سریال‌ها، مسابقه‌ها و رئالیتی‌شوهای پربیننده‌ای از جمله «زخم کاری»، «ملکه گدایان»، «سیاوش»، «شب‌های مافیا»، «شب آهنگی»، «همگناه»، «می‌خواهم زنده بمانم»، «جوکر»، «گیسو»، «قورباغه» و … بوده‌ایم. سریال‌هایی چون «خاتون» و «نیسان آبی» هم که به‌تازگی به اتمام رسیده‌اند و در مقابل «مهمونی»، «ساخت ایران ۳»، «جیران»، «خسوف» و … همچنان در حال پخش هستند.

فعالیت VODها به جایی رسیده که با پایان یافتن یک سریال، بلافاصله یک سریال دیگر را جایگزین آن می‌کنند و حالا یک لیست از سریال‌هایی که قرار است به‌زودی وارد شبکه‌های نمایش خانگی شوند در دست داریم که در ادامه به معرفی آن‌ها می‌پردازیم.

*سریال «نوبت لیلی» ساخته روح‌الله حجازی در نماوا

سریال «نوبت لیلی» به کارگردانی روح‌الله حجازی است. کارگردانی که آخرین ساخته او فیلم سینمایی «روشن» بود که در سال ۱۳۹۹ تولید و در جشنواره فیلم فجر همان سال رونمایی شد و رضا عطاران توانست برای بازی در این فیلم سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش مرد را از آن خود کند و پیش از آن فیلم‌های سینمایی «در میان ابرها»، «زندگی خصوصی آقا و خانم میم»، «زندگی مشترک آقای محمودی و بانو»، «مرگ ماهی»، «اتاق تاریک» را کارگردانی کرده بود. حالا حجازی هم مانند خیلی از کارگردان‌ها وارد عرصه سریال‌سازی شده و این بار یک روایت رازآلود را تجربه کرده است.

سریال «نوبت لیلی» با بازی حمید فرخ‌نژاد، مریلا زارعی، پردیس احمدیه، مهران غفوریان، گوهر خیراندیش و … داستان شخصیتی با نام لیلی است که از طریق کتابی متوجه می‌شود که او و خانواده‌اش تاکنون در زمان و مکان‌های بسیاری زیسته‌اند و اکنون نوبت او است تا با رمزگشایی از کتاب و یا یافتن تابلویی ارزشمند از نیاکانش دست به یک انتخاب بزند.

قسمت ابتدایی سریال «نوبت لیلی» دوشنبه ۲۲ فروردین‌ماه به‌صورت اختصاصی از نماوا پخش و جایگزین سریال پرمخاطب «خاتون» شد.

*حضور سریال «مترجم» به کارگردانی بهرام توکلی در نماوا

سریال «مترجم» به کارگردانی بهرام توکلی و تهیه‌کنندگی سعید ملکان است که اتفاقاً این روزها از فیلم سینمایی «روز صفر» این دو هنرمند، در سینماها استقبال خوبی شده است.

بهرام توکلی نیز که برای نخستین‌بار است که دست به تولید سریال می‌زند، پیش‌ازاین در سینما با تولید آثاری چون «من دیه‌گو مارادونا هستم»، «بیگانه»، «تنگه ابوقریب»، «آسمان زرد کم‌عمق»، «غلامرضا تختی» و … موفق عمل کرده است. البته ناگفته نماند که تاکنون فیلمنامه دو سریال «نهنگ آبی» و «بیمار استاندارد» را نیز به نگارش درآورده است.

سریال «مترجم» با بازی صابر ابر، مجتبی پیرزاد، مهتاب ثروتی، هدی زین‌العابدین، پانته‌آ پناهی‌ها و ملیکا شریفی‌نیا داستان یک مترجم جوان است که در شغلش مسیرهای تازه‌ای را کشف می‌کند و به رازی خانوادگی پی می‌برد که روی زندگی‌اش سایه می‌اندازد.

این سریال قرار است به‌صورت اختصاصی از نماوا منتشر و پخش شود.

*سریال کمدی «شبکه مخفی زنان» به کارگردانی افشین هاشمی به نماوا می‌آید

این سریال به کارگردانی افشین هاشمی، تهیه‌کنندگی جواد نوروزبیگی و بر اساس طرحی از محمد رحمانیان نوشته شده که البته در ژانر کمدی ساخته شده است.

افشین هاشمی که کارنامه قابل قبولی در سینما، تئاتر و تلویزیون دارد، پیش‌ازاین هم با ساخت فیلم سینمایی «خسته نباشید» به همراهی محسن قرایی توانسته بود توانایی خود را در سینما ثابت کند و حالا تلاش خود را برای تولید سریال کرده و سریال «شبکه مخفی زنان» را با بازی بازیگران توانایی چون لیلا حاتمی، سیامک انصاری، شبنم مقدمی، حمید فرخ‌نژاد، مهدی هاشمی، شقایق دهقان، احمد مهران‌فر و لیلا زارع تولید کرده است که قرار است به‌زودی و به‌صورت اختصاصی از نماوا منتشر شود.

داستان این سریال در ابتدای قرن چهاردهم شمسی (سال ۱۳۰۰) روایت می‌شود. وقتی شاه متوجه جنبش‌های نوظهور مربوط به حقوق زنان در کشور می‌شود، مأموریت ویژه‌ای به یکی از اهالی دربار خود می‌دهد و داستان شکل می‌گیرد.

*سعید نعمت‌الله با «پدر گواردیولا» به نماوا می‌آید

یکی از سریال‌های پربازیگری که این روزها مراحل تصویربرداری‌اش را پشت سر می‌گذارد سریال «پدر گواردیولا» به نویسندگی و کارگردانی سعید نعمت‌الله است که در اواخر سال گذشته در یکی از محله‌های جنوب شهر مقابل دوربین رفت.

سریال «پدر گواردیولا» دومین تجربه سریال‌سازی سعید نعمت‌الله پس از تولید «زمین گرم» است. حضور متفاوت بازیگران این سریال با گریم‌های متفاوت‌تر از نکات قابل‌توجه آن است.

مهران مدیری، حمید فرخ‌نژاد در نقش «گواردیولا»، مهران غفوریان، امیرمهدی ژوله، پانته‌آ بهرام، ستاره اسکندری، پریوش نظریه، هنگامه قاضیانی و آرش عدل‌پرور در این سریال به ایفای نقش می‌پردازند.

این سریال اجتماعی قرار است پس از اتمام تولید به‌صورت اختصاصی از پلتفرم نماوا پخش شود.

*حضور برادران کیایی با سریال «بی‌گناه» در فیلیمو

«بی‌گناه» به کارگردانی مهران احمدی و تهیه‌کنندگی مصطفی کیایی است. موفقیت سریال «همگناه» موجب شد تا برادران کیایی به فکر تولید سریال دیگری بیافتند که خروجی آن سریال «بی‌گناه» شده است.

مهران احمدی با تجربه ساخت دو فیلم سینمایی «مصادره» و «سگ بند» پا به عرصه سریال‌سازی گذاشته است. محسن کیایی نیز یکی از سه ضلع اصلی این سریال محسوب می‌شود که علاوه بر بازی در آن، سرپرستی گروه نویسندگان را نیز برعهده دارد.

سریال «بی‌گناه» یک درام اجتماعی و خانوادگی است و داستان آن درباره کاراکتری به نام بهمن مردانی است که برای کشف راز آنچه بیست و پنج سال قبل باعث فرار او به خارج از کشور شده بود به ایران برمی‌گردد، خانواده رشید فرشباف استاد مشهور طراحی فرش را در موقعیت تازه‌ای قرار می‌دهد و موقعیت‌های عجیبی طی داستان برای او اتفاق می‌افتد.

در سریال جدید برادران کیایی بازیگرانی چون محسن کیایی، شبنم مقدمی، ماهور الوند، ویشکا آسایش، مسعود رایگان، مهران احمدی، رویا تیموریان و نسرین نصرتی بـه ایفای نقش پرداخته‌اند.

سریال «بی‌گناه» قرار است به‌زودی و به‌صورت اختصاصی از پلتفرم فیلیمو پخش شود.

*محمد کارت، پارسا پیروزفر و طناز طباطبایی با سریال «یاغی» به فیلیمو می‌آیند

و اما سریالی که مخاطبان ماه‌ها است در انتظار پخش آن هستند، سریالی به کارگردانی محمد کارت به نام «یاغی» است.

محمد کارت با اینکه سال‌ها در عرصه مستندسازی فعالیت داشته و جوایز بسیاری را در این زمینه کسب کرده است اما با ساخت فیلم سینمایی «شنای پروانه» در سال  ۱۳۹۸ به اوج محبوبیت رسید و خود او به همراه عواملش توانستند برای این فیلم ۸ سیمرغ بلورین در رشته‌های مختلف هنری را از جشنواره سی و هشتم فیلم فجر دریافت کنند.

محمد کارت مستندهایی چون «آوانتاژ»، «خون‌مردگی»، «بختک» و «بچه خور» را کارگردانی کرده است و حالا پس از موفقیت در سینمای مستند و سینمای داستانی دست به تولید یک سریال برای شبکه نمایش خانگی زده است.

تصویربرداری این سریال با بازی پارسا پیروزفر و طناز طباطبایی اسفندماه ۱۴۰۰ به پایان رسیده است و قرار است از پلتفرم فیلیمو به‌صورت اختصاصی پخش شود.

نوشته صفِ طویلِ انتظارِ پخش در رسانه نمایش خانگی اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

درواقع تنها دو پلات اصلی برای «بی‌رویا» محتمل است که بدون قطعیت در آن حتی نمی‌شود قصه یک‌خطی درستی را از آن ارائه داد. فیلم قرار است یا درباره بیماری اسکیزوفرنی باشد یا داستانی جنایی-روان‌شناختی درباره نوعی کلاه‌برداری؛ اما واقعا کدام است؟

اگر فکر می‌کنید این مقدار ابهام می‌تواند محصول خواست و اراده مولفان فیلم باشد، شاید شما هم مجبور شوید حتما فیلم را دست‌کم یک بار به تماشا بنشینید تا خوب دست‌تان بیاید که با نوعی ابهام هنرمندانه طرف نیستیم بلکه این واقعا یکی از آن دست اشتباه‌های جدی در چیدن منطق داستان و نظام دادن به ساختار علّی-معلولی آن است که می‌شود حتی آن را سر کلاس‌های فیلمنامه‌نویسی و کارگردانی به روش «ادب از که آموختی» درس داد.

«بی‌رویا» صرف نظر از ضعف ساختار داستانی و روایی آن، ماجرای زنی است که به یکی از دو دلیل پیش‌گفته، هویت واقعی خود را می‌بازد و آن را گم می‌کند. اما لاجرم خیلی فرق دارد که شخصیت اصلی به علت یک بیماری روانی ، در میان دو هویت سرگردان شده باشد یا عده‌ای او را از هویت واقعی‌اش محروم کرده باشند. در هر دو سناریوی احتمالی هم با نشانه‌های اشتباهی مواجه می‌شویم.

در احتمال اول یعنی اسکیزوفرنی با شخصیت‌هایی در داستان روبه‌رو خواهیم بود که قاعدتا باید توهم شخصیت اصلی باشند اما سایرین هم آن‌ها را دیده و حتی لمس کرده‌اند. در احتمال دوم یعنی کلاهبرداری با انبوهی از انگیزه‌های نامعلوم در چنین هم‌دستی بی‌نقصی در اطرافیان شخصیت اصلی روبه‌روییم و البته کپشن پایانی فیلم هم جدی‌ترین مانع سر راه این پلات خواهد بود.

با تمام این‌ها اما فیلم در طرح مسئله «هویت گم‌شده» با هر دو فرض، تامل‌برانگیز و نو جلوه می‌کند. زنی که یا به خاطر بیماری و یا از روی تحمیل اطرافیان، هویت خود را می‌بازد و در جهانی پر ابهام و همواره مشکوک سرگردان می‌ماند. فیلم در انتقال حس هولناک گم شدن هویت شخصی موفق عمل می‌کند و از پس ایجاد همذات‌پنداری در مخاطب با چنین موضوع تلخی برمی‌آید. بازی جاافتاده و دقیق طناز طباطبایی، مهم‌ترین عامل این موفقیت است. اما همان قدر که فیلمنامه در انتخاب جهت‌گیری پلات سردرگم عمل می‌کند، کارگردانی هم در انتخاب فضای روایت، نامنسجم است؛ گاهی از نورپردازی و عمق میدان فیلم ترسناک استفاده می‌کند و گاهی دیگر از قاب‌بندی‌هایی برای انتقال فضای سورئال، گاهی هم جهت روایت فرمی رئال را در پیش می‌گیرد.

نوشته چگونه یک ساختار علّی-معلولی کاملا خراب بسازیم اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

در ابتدای این نشست وزیردفتری در خصوص نقش هومن سیدی در فیلمنامه این فیلم گفت: من این فیلمنامه را نوشته بودم و بعد از آقای سعدی، آقای سیدی فیلمنامه را خواندند و به جمع ما اضافه شدند و پس از آن نکاتی را به من گفتند و اگر ضعفی هست از جانب من است.

وی ادامه داد: نسخه اولیه فیلم را که به شورای پروانه نمایش دادیم این تیتراژ نبود ولی من نمی‌خواستم تعدیل شود و کامل‌ترین نسخه آن نمایش داده شود.

این کارگردان اضافه کرد: برای طراحی قصه از رمانی الهام نگرفتم گرچه فیلم‌های زیادی در این باره دیده‌ام. فیلمی که در هنگام نوشتن به آن خیلی به آن فکر می‌کردم «بچه رزماری» بود. کلیدواژه اصلی فیلم برای من بحث هویت است.

وی خاطرنشان کرد: هرکسی که با پروژه ما همراه می‌شد این را یادآور می‌شدم که باید برای مخاطب این رویا بودن فیلم محسوس باشد و می‌خواستم که مثل رویا، فیلم را کار کنم و این استراتژی از ابتدای فیلمنامه برای من بود اما از یک جایی دیدم کار از دستم درمی‌رود اما با همراهی همه عوامل که به من کمک کردند، این استایل اصلی حفظ شد.

وی افزود: کافمن و پولانسکی فیلمسازان موردعلاقه من هستند و من همیشه از استایل و ایده تعلیق آن‌ها تأثیر گرفته‌ام. از فیلم من تعبیرهای متفاوتی می‌شود، روان‌شناختی، فلسفی و یا واقعیت مخدوش از این فیلم تعبیر می‌شود اما چیزی برای من اهمیت داشت حضور در جشنواره فیلم فجر بود.

وزیردفتری در مورد اکران بین‌المللی فیلم گفت: دراین‌خصوص اتفاقات خیلی خوبی برای فیلم افتاده است.

هومن سیدی؛ یکی از تهیه‌کنندگان این فیلم توضیح داد: اساساً چون خود را تهیه‌کننده نمی‌دانم و چنین برنامه‌ای را ندارم و فقط قصدم این بود که کمکی کنم که آرین فیلمش را بسازد و هر چیزی که در فیلم هست کار خود او است و من تلاش کردم مزاحمتی ایجاد نکنم و حقیقت هم این است که تهیه‌کننده اصلی آقای سعید سعدی و تمام زحمات روی دوش ایشان بود.

وی افزود: سینما برای هرکسی مفهومی دارد و اگر قرار باشد باور من، فیلمنامهٔ نویسنده‌ای را عوض کند او از باور خود دور می‌شود. خودم شخصاً خیلی این فیلم را دوست داشتم.

سیدی ادامه داد: فکر می‌کنم برای اکران عمومی با ارشاد صحبت کنیم و تیتراژ را عوض کنیم چرا که به فیلم آسیب وارد می‌شود. فیلم کوتاهی از آرین دیده بودم و پس از آن با هم دوست شدیم. تلاش می‌کردم که او را راهنمایی کنم و از یک جایی به بعد فکر کردم باید ورود کنم تا فیلم ساخته شود.

طناز طباطبایی بازیگر نقش اصلی این فیلم نیز بیان کرد: بحث کپشن آخر که نوشته شد این داستان ماجرای یک فرد اسکیزوفرنی است، به بازی من مربوط می‌شود که اصلاً در بازی من کانسپت ندارد! اما برای پروانه نمایش به ما گفتند که این کپشن اضافه باید شود اما نه فیلم و نه کاراکتری که من بازی کردم در مورد اسکیزوفرنی نیست ولی نمی‌توان این را منکر شد که لایه‌های روان‌شناختی در فیلم وجود دارد.

وی ادامه داد: من کلیت فیلمنامه را خیلی دوست داشتم و این جابه‌جایی که از نیمه دوم فیلم اتفاق می‌افتاد را دوست داشتم تجربه کنم و وقتی در دل کار رفتم متوجه شدم که به نظرم هولناک‌ترین چیزی که یک انسان می‌تواند تجربه کند ازدست‌رفتن هویت یک شخص است.

شادی کرم‌رودی نیز بیان کرد: از مرحله طرح در جریان ساخته‌شدن فیلم بودم و از همان مرحله وارد فیلم شدم. این نقش پیچیده‌ترین نقشی بود که بازی کردم زیرا در سه هویت در آن ایفای نقش داشتم.

نوشته آرین وزیردفتری: از ایده‌های کافمن و پولانسکی تأثیر گرفته‌ام اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

پارسا پیروزفر و طناز طباطبایی بازیگران گزیده‌کاری که هر دو سال‌هاست بازی در سریالی را نپذیرفته‌اند، در سریال «یاغی» نقش‌آفرینی خواهند کرد.

نگارش فیلمنامه این سریال توسط پدرام پورامیری، حسین دوماری و محمد کارت طی یک سال گذشته انجام شده‌ و مدتی‌ست به اتمام رسیده است. این تیم تجربه نگارش فیلمنامه فیلم سینمایی «شنای پروانه» را نیز با یکدیگر در کارنامه خود دارد.

گفتنی ا‌ست به زودی اسامی تعدادی از بازیگران چهره و سرشناس سینما که حضورشان در این سریال قطعی شده است به همراه سایر عواملی که در این پروژه همکاری می‌کنند، به صورت رسمی اعلام خواهد شد.

«یاغی» محصول انحصاری پلتفرم «فیلیمو» است.

نوشته محمد کارت «یاغی» را می‌سازد/ حضور پارسا پیروزفر و طناز طباطبایی در سریال اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

محمدصادق رنج‌کشان سرمایه گذار فیلم بوده و سیدمازیار هاشمی به عنوان مجری طرح در «شنای پروانه» حضور داشته است.

نویسندگی فیلم را محمد کارت، حسین دوماری و پدرام پورامیری بر عهده داشته‌اند.

جواد عزتی، طناز طباطبایی، امیر آقایی، علی شادمان، مهدی حسینی‌نیا، مه‌لقا باقری، ایمان صفا، بهروز پناهنده، ناهید مسلمی،  نادر شهسواری، روح الله مهرابی، نیلوفر شهفری، محمد مطهری‌پور با معرفی آبان عسکری و هنرمندی پانته‌آ بهرام و حضور افتخاری علیرضا داودنژاد در این فیلم به ایفای نقش پرداخته‌‌اند.

نوشته «شنای پروانه» از ۱۱ فروردین اکران آنلاین می‌شود اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

فیلمنامه «روسی» نوشته کارگردان در ژانر اجتماعی است و این دومین همکاری امیر حسین ثقفی و امیر آقایی پس از «مرگ کسب و کار من است»خواهد بود.

«روسی» اثری پر بازیگر و پر لوکیشن است و انتخاب بازیگران فیلم همچنان ادامه دارد تا این پروژه سینمایی اوایل آذر ماه در تهران  فیلمبرداری خود را آغاز کند.

بزودی اخبار جدیدی از این فیلم در اختیار رسانه ها قرار خواهد گرفت.

نوشته امیر آقایی و طناز طباطبایی با فیلم سینمایی «روسی» می‌آیند اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

در ابتدا ثریا قاسمی گفت: از اینکه در این جلسه حضور دارید، متشکرم. همچنین از سعید ملکان به عنوان تهیه کننده این فیلم تشکر می‌کنم. این فیلم در شرایط سخت ساخته شد. این فیلم لحظاتی  از انتظار زنان در جهان است که به ظلم جنگ افروزان می‌سوزند.

وی افزود: این فیلم هیچ شوی تبلیغاتی  نداشت و حکایت زیبایی را که دیده بودیم به نمایش گذاشتیم. اگر این فیلم افتخاری بود به اندیمشکی‌ها و دزفولی‌ها تقدیم می‌کنم. از آنها و از خدمات و محبتی که در گرمای سخت به ما داشتند، تشکر می‌کنم و خوشحالم که در کنار جوانان توانستم گوشه‌ای از کار را بگیرم.

صابر ابر بازیگر فیلم گفت: من سهم کوچکی داشتم و بودن در این فیلم برایم ارزشمند بوده است. اگر در این فیلم نبودم قطعا غبطه می‌خوردم. من به شدت به‌خاطر حسی که در فیلم وجود دارد یاد همه مادران می‌افتم و انتطار آنها، قابل ستایش و ستودنی است.

منیرقیدی کارگردان فیلم «ویلایی‌ها» با تشکر از مخاطبان گفت: ممنونم که سکوت و صبوری کردید و تا لحظات آخر فیلم را دیدید. از زمان نگارش تا ساخت ۱۰ سال طول کشید چون کسی تهیه‌کنندگی این فیلم را قبول نمی‌کرد.

طناز طباطبایی نقش اول زن این فیلم در مورد «ویلایی‌ها» گفت: وقتی منیر قیدی ۱۰سال پای ایده ایستاد، از قبول نقش خودم مطمئن‌تر شدم و فکر می‌کنم که جای همه ما در فیلم درست بود.

وی ادامه داد: ما فکر نمی‌کردیم که این اتفاق خوب برای فیلم ‌بیفتد. از سعید ملکان و منیر قیدی تشکر می‌کنم که باعث شدند یکی از متفاوت‌ترین کارهایم را انجام دهم. خوشحالم که در این فیلم بودم.

پریناز ایزدیار بازیگر دیگر فیلم گفت: بازی در «ویلایی‌ها» کار سختی بود. فیلمنامه بسیار  درخشان بود و این فیلم برای من تجربه‌ای دوست داشتنی بود. من و تمام بازیگران باید از میان فیلمنامه‌هایی که پیشنهاد می‌شود، انتخاب درستی داشته باشیم. سعی کردم که به تکرار در نقش نیفتم. به نظر من به ویژه در «ویلایی‌ها»، تکراری در ایفای نقش‌ها وجود ندارد.

ستار اورکی آهنگساز نیز در مورد فیلم گفت: وقتی فیلم را دیدم، نتوانستم جلوی احساس و اشک خودم را بگیرم خدا را شکر  می‌کنم که در این فیلم حضور  داشتم.

منیر قیدی کارگردان این فیلم اظهار داشت: من خودم را کارگردان فیلم اول نمی‌دانم زیرا در ۲۰ فیلم منشی صحنه بودم. ملکان فقط تهیه‌کننده نبود او یک مولف است و از حضورش در فیلم استفاده کردم.

انسیه شاه‌حسینی  که در جلسه حضور داشت با تحسین فیلم «ویلایی‌ها» گفت: من افتخار دارم که بگویم بعد از سال‌ها از تنها فیلمی که در مورد دفاع مقدس ساخته شده لذت بردم. خوشحالم که یک منشی صحنه پرچم خاک خورده دفاع مقدس را علم کرده است. ثریا قاسمی بیداد کرد و واقعا نقش خودش را زیبا ارائه کرد.

منیر قیدی درادامه بیان کرد: من برای اولین بار با این قصه از طریق دوستانم آشنا شدم. دنبال خانواده‌ها و خانم‌هایی که در آنجا بودند گشتم و تحقیق کردم. فکر می‌کنم ماجرا به قدری جذاب  بود که ارزش داشت ۱۰سال به پای آن صبر کنم.

طباطبایی نیز در ادامه در مورد کسب سیمرغ برای نقشش در «ویلایی‌ها» گفت: من به بحث سیمرغ کار ندارم اما این فیلم را با تمام وجود دوست دارم. اگر برای این فیلم سیمرغ بگیرم، خوشحال‌تر می‌شوم.

سعید ملکان در پایان این نشست گفت: من خوش شانسم که با کارگردان‌های خوب آشنا می‌شوم. باید فیلمنامه‌ها را به‌خوبی خواند و بعد تصمیم گرفت. من فیلمنامه‌ها را خوب می‌خوانم و بعد نظر می‌دهم. از  آقای کویتی‌پور تشکر می کنم که تیتراز این فیلم  را خواندند. ما تلاش کردیم تا در این فیلم سر سوزنی از فداکاری‌های شهدا را نشان بدهیم.

نوشته نشست نقد و بررسی «ویلایی ها»/ طناز طباطبایی: منیر قیدی ۱۰سال پای ایده فیلم ایستاد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

تا کنون طناز طباطبایی و ثریا قاسمی در این فیلم جلوی دوربین رفته اند وعمده فیلمبرداری «ویلایی ها» در اندیمشک انجام می شود.

منیره قیدی کارگردان زن سینمای ایران پیش از این به عنوان منشی صحنه و دستیار کارگردان با فیلمسازان متعددی همکاری داشته است. او همچنین ساخت فیلم های کوتاهی همچون «دختر، پسر، پیرمرد»، «در راه ویلا» و مستند «تهران، شهر چناران» را در کارنامه دارد و جوایزی از جشنواره های مختلف برای این آثار دریافت کرده است.

فیلمنامه این فیلم که اثری در ژانر دفاع مقدس است، توسط منیره قیدی و ارسلان امیری به نگارش در آمده است.

سعید ملکان تهیه کننده «ویلای ها» سال گذشته با دو فیلم «ابد و یک روز» و «برادرم خسرو» در جشنواره فجر حضور داشت. هم اکنون از این تهیه کننده «ابد و یک روز» اکران عمومی شده است که با توجه به استقبال مردم، عنوان پر فروش ترین فیلم اجتماعی تاریخ سینمای ایران را به خود گرفته است.

بازیگران «ویلایی ها» عبارتند از:طناز طباطبایی، پریناز ایزدیار، علی شادمان، با هنرمندی ثریا قاسمی و بازیگران کودک: امیر علی ایمان وند، علیرضا داوری و هستی فرتوتی.

همچنین به زودی بازیگران دیگری به این پروژه اضافه می شوند.

از عوامل تولید این فیلم می توان به:نویسنده:منیره قیدی، ارسلان امیری، کارگردان:منیره قیدی، مشاور کارگردان:محمد مهدی عسگرپور، مدیرفیلمبرداری:علی قاضی، مدیر تولید:محمدرضا منصوری، طراح چهره پردازی:سعید ملکان، طراح صحنه:مهدی موسوی، صدابردار:رشید دانشمند، طراح لباس:مه لقا ناقد، جلوه های ویژه میدانی:ایمان کریمیان، جلوه های ویژه کامپیوتری:هادی اسلامی، دستیار اول کارگردان:پانته آ حسینی، برنامه ریز:وحید کاشی، منشی صحنه:ندا قائدی مقامی، عکاس: امیر حسین شجاعی، دستیار فیلمبردار:آرش رمضانی، جانشین مدیر تولید:کیومرث عباسی، دستیار صحنه:محسن شریفی، مدیر صحنه:علیرضا سلیمی، مجری دکور:رحیم منصوری، علی لادن، گروه فیلمبرداری:عاطف امیری، ادیب سبحانی، مصطفی صادقی، پیمان وعدتی، سینا شاد چهره، مسئول دوربین:هومن سعیدی، پشتیبانی تچهیزات فنی:امیر زمستانی، اجرای چهره پردازی:مسعود علمداری، طاهره مهدوی، لیلا شنگله، دستیار صدابردار:میلاد ملکی، پرهام تقدیری، دستیاران لباس:نیاز حمیدی، نگار افشار، مدیر تدارکات:کاظم نامنی، هماهنگی تولید:علی صبوری، تدارکات:فرهاد عسگری، حسین رحیمی، فرشاد عزیزی یگانه، صارق مهری، حمل و نقل:امیراله نوری، حسین یادگاری، شهرام شکیبا، مظفر سجادی، مشاور رسانه ای:بیتا موسوی، مسئول فضای مجازی: آریان امیرخان و تهیه کننده:سعید ملکان.

نوشته «ویلایی ها» با طناز طباطبایی کلید خورد/ اولین فیلم منیره قیدی در اندیمشک اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

وی افزود: خانواده شهدا حق بزرگی به گردن همه ما دارند،همیشه وقتی به یاد می آورم که جوان‌های جان برکف و شجاع که از خانه و خانواده دل کندند و برای ما جنگیدند، منقلبم می‌شوم. پس فکر کردم هرچند کوتاه خودم را جای آنها بگذارم تا درد عمیق خانواده شهدا را تا حدودی تجربه کنم.

طباطبایی در بخش پایانی صحبت های خود در مورد جدیدترین فعالیت سینمایی خود خاطرنشان کرد: فیلم عبدالرضا کاهانی آخرین فعالیت من است که منتظر اکران آن هستیم.

منبع: باشگاه خبرنگاران جوان

نوشته طناز طباطبایی: بازی در «اروند» را به خاطر تجربه درد عمیق خانواده شهدا قبول کردم اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

ضمن این‌که کار ساخت جلوه‌های بصری «اروند» توسط امیر سحرخیز آغاز شده و همزمان مراحل تدوین و صداگذاری فیلم هم در حال انجام است. کارن همایونفر هم به‌زودی ساخت موسیقی متن «اروند» را آغاز می‌کند.

این نخستین بار است که پوریا آذربایجانی به عنوان کارگردان و مهدی داوری در مقام تهیه‌کننده فیلمی با محوریت هشت سال دفاع مقدس می‌سازند. همچنین برای دومین سال متوالی سعید آقاخانی در نقشی کاملا جدی و غیرکمدی مقابل دوربین قرار گرفته است.

«اروند» داستان یونس جانباز اعصاب و روان دفاع مقدس را روایت می‌کند که بیست و هفت سال پس از پایان جنگ هنوز هم با خاطره همرزمانش روزگار می‌گذراند و ناگهان در همراهی با یک گروه تفحص اتفاقات تازه‌ای در جریان سیال ذهنش وارد می‌شود.

در این فیلم سعیدآقاخانى، طنازطباطبایى، پانته‌آ پناهى‌ها، مهرداد صدیقیان، امید روحانى، حسین سلیمانى، کاظم سیاحى، امیرحسین قدسى، على شادمان، مالک سراج، سینا کرمى و بازیگران خردسال سپهراد فرزامى و ستایش مرادى ایفای نقش می‌کنند.

عوامل «اروند» عبارتند از نویسنده و کارگردان: پوریا آذربایجانى، مدیرفیلمبردارى: مرتضى غفورى، تدوین: امیر ادیب‌پرور، صدابردار: محمود خرسند، طراح صحنه و لباس: مهدى موسوى، آهنگساز: کارن همایونفر، طراح گریم: کامران خلج، جلوه‌هاى ویژه میدانى: محمدرضا شرف‌الدین، جلوه‌هاى ویژه کامپیوترى: امیرسحرخیز، منشى صحنه: جمشید خندان، گروه کارگردانی: پانته‌آ حسینى، مهدى سلیمانى، منصور، سعیدروشن، مدیرتدارکات: سهراب دادگستر، عکس: مونا سرتوه، مدیر تبلیغات: میثم میرزایى، روابط عمومى: محمدصادق شایسته، مجرى طرح و مدیرتولید: پیمان جعفرى، جانشین تهیه‌کننده: على باذل، مهدی معزی، تهیه‌کننده: مهدی داوری.

منبع: صبا

نوشته جلوه‌های ویژه «اروند» آغاز شد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

سوره سینما- در این نشست که ساعت ۱۸ برگزار می‌شود، در کنار حضور ابوالحسن داوودی کارگردان، بیتا منصوری تهیه کننده، بهرام دهقانی تدوینگر و بازیگران فیلم حضور پیدا می‌کنند. محمدرضا مقدسیان نیز به عنوان منتقد در جلسه نقد و بررسی فیلم حضور دارد. «رخ دیوانه» یازدهمین ساخته ابوالحسن داودی داستان چند جوان است که در یک قرار اینترنتی با یکدیگر آشنا شده و به دنبال یک شوخی و شرط بندی در مسیری پیچیده و دلهره آور می افتند، مسیری که درک جدیدی از زندگی و اجتماع را برای هرکدامشان رقم می زند.

این فیلم در بخش مسابقه سی و سومین جشنواره فیلم فجر حضور داشت. این فیلم سیمرغ بلورین بهترین فیلم از نگاه تماشاگران، بهترین فیلم، بهترین کارگردانی، بهترین صداگذاری و بهترین جلوه های ویژه میدانی و جلوه های بصری این جشنواره را دریافت کرد و در بخش های بهترین فیلمنامه، بهترین نقش اول زن (طناز طباطبایی)، بهترین نقش مکمل مرد (ساعد سهیلی)، بهترین فیلمبرداری، بهترین تدوین، بهترین موسیقی متن و بهترین طراحی صحنه و لباس نامزد دریافت سیمرغ بلورین سی و سومین جشنواره فیلم فجر شد.

ابوالحسن داودی (کارگردان)، محمدرضا گوهری (نویسنده براساس طرحی از ابوالحسن داودی)، بیتا منصوری(تهیه کننده)، فرشاد محمدی(مدیر فیلمبرداری)، نظام کیایی (مدیر صدابرداری)، بهرام دهقانی(تدوین)، بهمن اردلان (طراحی و ترکیب صدا)، کارن همایونفر(موسیقی)، مهری شیرازی (طراح چهره‌پردازی)، مجید لیلاجی، شهریار کلهر (طراح صحنه و لباس)، روح‌الله مهاجری (مدیر تولید)، نفیسه ذاکری (منشی صحنه)، مهیار جوادیفر (روابط عمومی و مشاور رسانه‌ای)، مسعود اشتری (عکاس) و پویان بحق(فیلمبردار پشت صحنه) عوامل این فیلم هستند.

طناز طباطبایی، صابر ابر، ساعد سهیلی، نازنین بیاتی، امیر جدیدی، سحر هاشمی، رضا آحادی، فرنوش آل احمد، بیژن امکانیان، گوهر خیراندیش و امیرمحمد زند در این فیلم بازی کردند.

نوشته نمایش «رخ دیوانه» در فرهنگسرای فردوس اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

نوشته آنونس فیلم‌های اکران نوروزی/ «رخ دیوانه» را اینجا ببینید اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

نوشته گزارش تصویری فیلم‌های اکران نوروزی/ عکس‌های «رخ دیوانه» اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.