این اثر با روایت عملیات خیبر و بازآفرینی بخشی از زندگی شهیدان مهدی و مجید زین‌الدین، طی هفته‌های اخیر با استقبال گسترده علاقه‌مندان سینمای مقاومت مواجه شده است.

فیلم سینمایی «مجنون» روایتی از عملیات خیبر و بخشی از زندگی شهیدان مهدی و مجید زین‌الدین را به تصویر می‌کشد و توانسته جایگاه ویژه‌ای میان مخاطبان و تحلیلگران سینما پیدا کند و به یکی از  آثار جریان‌ساز سال تبدیل شود.

سجاد بابایی، شبنم قربانی، بهزاد خلج، محمد رشنو، سید مهدی حسینی، افشین حسنلو و حسام منظور در فیلم سینمایی «مجنون» به ایفای نقش پرداخته‌اند.

پیش از این، فیلم سینمایی «پیش‌مرگ» به کارگردانی علی غفاری و تهیه‌کنندگی آرش زینال‌خیری با فروش ۱۵ میلیارد تومان، عنوان پرفروش‌ترین فیلم تاریخ ژانر دفاع مقدس را در اختیار داشت.

پخش فیلم سینمایی «مجنون» بر عهده دفتر پخش «بهمن سبز» است.

نوشته «مجنون» پرفروش‌ترین فیلم دفاع مقدس شد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

این قطعه موسیقی برای فیلم سینمایی «مجنون» تولید شده که ترانه‌سرایی و خوانندگی آن بر عهده روزبه بمانی بوده و موسیقی آن را بابک زرین برعهده داشته است.

فیلم سینمایی «مجنون» به کارگردانی مهدی شامحمدی و تهیه کنندگی عباس نادران روایتی از حماسه شهیدان مهدی و مجید زین‌الدین در جزیره مجنون و عملیات خیبر است.

این قطعه بر موضوع ایران تمرکز دارد.

رامین دارستانی تنظیم قطعه «مجنون» را انجام داده و ایمان احمدزاده مسئولیت میکس را بر عهده داشته است. تهیه‌کنندگی قطعه «مجنون» نیز بر عهده محمدصادق ابدی‌خواه بوده است.

نوشته روزبه بمانی برای «مجنون» خواند اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

همزمان با اکران این اثر در سینماهای سراسر کشور از پوستر جدید این فیلم سینمایی با طراحی محمد شکیبا رونمایی شد.

فیلم سینمایی «مجنون» که محصول سازمان هنری رسانه‌ای اوج است، روایتی از حماسه و ایثار شهیدان مهدی و مجید زین‌الدین در جزیره مجنون و عملیات خیبر را به تصویر می‌کشد.

«مجنون» پیش‌تر در چهل‌ودومین جشنواره فیلم فجر با دریافت چهار سیمرغ بلورین از جمله جایزه بهترین فیلم، عنوان درخشان‌ترین اثر جشنواره را از آن خود کرده بود.

پخش این فیلم بر عهده دفتر پخش «بهمن سبز» است.

نوشته «مجنون» صاحب پوستر جدید شد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

طراحی پوستر این اثر را محمد روح‌الامین بر عهده داشته است.

«مجنون» روایتی از وطن‌دوستی و حماسه آفرینی برادران زین‌الدین است که از ۱۶ مهر در سینماهای سراسر کشور به نمایش در می‌آید.

مجید انتظامی پس از یک دهه دوری از سینما، با ساخت موسیقی فیلم «مجنون» به صحنه بازگشت و طنین تازه‌ای از حماسه و احساس را رقم زد و موفق به دریافت سیمرغ بلورین شد.

این فیلم که محصول سازمان هنری رسانه‌ای اوج است، در چهل‌ودومین جشنواره فیلم فجر عنوان بهترین فیلم را از آن خود کرد و با دریافت چهار سیمرغ بلورین درخشید.

سجاد بابایی، شبنم قربانی، بهزاد خلج، محمد رشنو، سید مهدی حسینی، افشین حسنلو و حسام منظور در فیلم سینمایی «مجنون» به ایفای نقش پرداخته‌اند.

عوامل اصلی این اثر عبارتند از: نویسنده: علیرضا محصولی، موسیقی: مجید انتظامی، مدیر فیلمبرداری: سعید براتی، تدوین: حمید نجفی‌راد، طراح صحنه: بهزاد جعفری‌طادی، طراح لباس: بهزاد آقابیگی، صدابردار: هادی ساعدمحکم، طراح و ترکیب صدا: علیرضا علویان، عکاس: حسن شجاعی، طراح چهره‌پردازی: شهرام خلج، جلوه‌های ویژه میدانی: ایمان کرمیان، جلوه‌های ویژه بصری: کامیار شفیع‌پور و محمد برادران، روابط عمومی: الهام عرشی‌زاده، پخش از: موسسه بهمن سبز.

نوشته پوستر فیلم سینمایی «مجنون» رونمایی شد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

این فیلم که محصول سازمان هنری رسانه‌ای اوج است، بخشی از حماسه آفرینی شهیدان مهدی و مجید زین‌الدین در جزیره مجنون و عملیات بزرگ خیبر را به تصویر می‌کشد.

فیلم سینمایی «مجنون» بهترین فیلم چهل و دومین جشنواره فیلم فجر شد و موفق به دریافت ۴ سیمرغ شد .

اکران «مجنون» به‌زودی در سینماهای سراسر کشور آغاز خواهد شد و زمان دقیق نمایش این اثر پس از نهایی شدن قراردادهای پخش اعلام می‌شود.

پخش این اثر بر عهده دفتر پخش بهمن سبز است.

نوشته «مجنون» پس از دو سال روی پرده می‌رود اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

در ابتدای این جلسه امیر قادری میزبان برنامه بیان کرد: در دور اول و دوم سلسله نشست‌های «بر سینمای ایران چه گذشت» سینمای ایران را از دهه ۶۰ بررسی کردیم و تا امروز ادامه دادیم. اما برای دور جدید این جلسات به پیشنهاد دوستان در سازمان سینمایی سوره که برگزارکننده این مراسم هستند، تصمیم گرفتیم با توجه به انتخابات دوره چهاردهم ریاست جمهوری درباره آینده سینمای ایران صحبت کنیم. در این جلسه اشخاص مستقلی وجود دارند و همچنین افرادی هستند که مشخصا سمت‌هایی دارند و براساس آن می‌توانند صحبت کنند. سوال اول من درباره حذف پروانه ساخت است.

مهدی سجاده‌چی درباره این موضوع عنوان کرد: یک مشکل جهانی که در  کشور ما نیز وجود دارد، این است که تا زمانی که چیزی یا پروسه‌ای کار کند، دیگر کسی با آن کاری ندارد. همه دوستان می‌دانند که بسیاری از فیلمسازان و به ویژه تهیه‌کنندگان از دشمنان اصلی حذف پروانه ساخت هستند؛ استدلالشان هم واضح است، آن‌ها زحمت می‌کشند و با گرفتن پروانه ساخت در واقع یک امضا از دولت گرفته‌اند تا در آینده مزاحم اکران‌شان نشود. معاونت یا سازمان سینمایی اصولا نسبت به مسایل بیرون از خودش بسیار حساس است؛ من جایی را نمی‌شناسم که با این حساسیت تابع شرایط بیرون باشد.

وی ادامه داد: من موافق حذف پروانه ساخت هستم. پیشنهاد من این است به افرادی که مایل به دریافت این مدرک هستند، پروانه ساخت بدهید و بقیه هم اجازه کار بدون پروانه ساخت را داشته باشند؛ در واقع این ریسک را قبول کنند. من فکر می‌کنم نباید این کار به شکل انتحاری باشد و حتی با این روش می‌توان مساله حذف پروانه ساخت را آزمود. به نظر من تهیه‌کنندگان و کارگردانان با سابقه در ابتدا باید برادری خود را ثابت کنند و به شکل اصولی پروانه ساخت را بردارند.

در ادامه محمدرضا عباسیان درباره حذف پروانه ساخت مطرح کرد: صحبت‌های آقای سجاده‌چی کاملا درست بود. فرق تولید سریال و سینمایی در نمایش خانگی با روزنامه و رسانه چاپی در این است که برای یک فیلم سینمایی تهیه‌کننده ۶۰_۷۰ میلیارد تومان سرمایه‌گذاری می‌کند و برای سریال این مبلغ از کف ۵۰ میلیارد شروع می‌شود. همچنین همیشه در سینمای مستند و داستانی دوستان توقع  نگاه حمایتی داشتند. نکته صحیح آقای سجاده‌چی این بود که تهیه‌کننده زیربار نمی‌رود چراکه ریسک بالایی است پولی که سرمایه‌گذاری شده، برنگردد. در اصل کسانی که پروانه ساخت می‌گیرند و با تغییرات اساسی فیلم‌شان را می‌سازند، امیدشان همین تضمین پروانه ساخت و از بین نرفتن سرمایه‌شان است.

وی افزود: شعار آخرین دولت مستقر هم این بود که مشکل پروانه ساخت را حل کرده و هدف اصلی‌ هم کمک به اقتصاد سینما بود تا سرمایه‌گذاران برگه‌ای متعهدانه داشته باشند که فیلمشان روی پرده سینما می‌رود. من موافق حذف پروانه ساخت هستم به شرطی که ریسک‌پذیری وجود داشته باشد. در تلویزیون هم اینگونه بود و مدیران پیشنهاد می‌دادند که تهیه‌کنندگان از زمان تولید حضور داشته باشند و برنامه ساخته شده را تحویل ندهند. برای تولید فیلم در پلتفرم‌ها یا تلویزیون اگر کار از مرحله فیلمنامه جلو برود، اطمینان‌شان بیشتر است تا زمانی که با سرمایه شخصی فیلمی تولید کنند و از استاندارد پایین‌تر باشد. در واقع چه پروانه ساخت در وزارت ارشاد و چه انعقاد قرارداد تولید، ضریب امنیت را برای تهیه‌کننده بالا می‌برد.

در ادامه این بحث عباس نادران نیز بیان کرد: من با فرمایش دوستان که معتقدند تهیه‌کنندگان موافق حذف پروانه ساخت نیستند، مخالفم. ابتدا باید این سوال را مطرح کرد که کارکرد پروانه ساخت برای سازمان سینمایی و دولت‌ها چیست؟ پروانه ساخت مهمترین ابزار برای سوگیری و جهت‌دهی به سینماست. هیچ دولتی به این راحتی این ابزار را کنار را نمی‌گذارد. دولت ناگهان تصمیم می‌گیرد به اصطلاح شیرفلکه سینمای اجتماعی را ببندد و چندین کمدی پُرفروش را پشت در اکران تلنبار کند. پروانه ساخت یک دست‌آویز خوب و ورق مهمی برای سازمان سینمایی است.

نادران ادامه داد: برای تهیه‌کنندگان قطعا نظرات متفاوت است. همواره این خطر وجود دارد که با تغییر دولت و رویکرد وزارت ارشاد تکلیف فیلم معلوم نیست که آیا فیلم ساخته شده از خط قرمز رد شده است یا نه. ایده شکل گرفته که پروانه ساخت حذف شود در صورتی است که یک آیین‌نامه شفاف مصداقی داشته باشیم و قانون مشخصی وجود داشته باشد که در فیلم اعمال سلیقه نمی‌شود. نکته دوم توسعه سینمای زیرزمینی در جهان و به ویژه ایران است که با توجه به آن این سوال مطرح می‌شود که با این شرایط پروانه ساخت به حیات خود ادامه می‌دهد یا خیر؟ البته که نهادهای رسمی این موضوع را تکذیب می‌کنند اما واقعیت رویه‌ دیگری را نشان می‌دهد. من تهیه‌کننده معتقدم سری را که درد نمی‌کند، چرا دستمال ببندم؟ من زمانی در این زمین بازی وارد می‌شوم که اگر با مسئولیت خودم و بر اساس آیین‌نامه فیلمی را ساختم، دچار اعمال سلیقه شخصی در تغییر دولت و مدیران نشوم.

امیر قادری یادآور شد: باید گفت زمانی که پروانه ساخت نباشد، دولت ابزارهای دیگری مانند بودجه را برای در اختیار گذاشتن به دست اندرکاران سینما دارد. از آقای امیررضا مافی می‌خواهم که درباره این مساله صحبت کند.

امیررضا مافی درباره این مساله مطرح کرد: من حتما به لحاظ تئوریک معتقدم که پروانه ساخت حذف شود. ما در شیوه حکمرانی فرهنگی‌مان مسایل بسیار مهمی داریم. یکی از مهمترین مسایل ما این است که هنوز می‌خواهیم با شیوه‌های سنتی جریان امروز را اداره کنیم و این موضوع در تمام حوزه‌ها به همین شکل دیده می‌شود. در حال حاضر شرایط به نحوی نیست که ما یک نهاد مهارگر باشیم بلکه باید نهاد تنظیم‌گر باشیم. در تنظیم‌گری هم ابزارهایی که شما مثال زدید، امروز اثرگذار نیست چراکه تعداد زیادی آثار زیرزمینی امروز در ایران تولید شده است. اتفاقا من مخالف واژه قاچاق برای این فیلم‌ها هستم، چون ما قانونی درباره این موضوع نداریم تا بگوییم کسی خلاف قانون رفتار کرده است. در نتیجه پروانه ساخت در این شرایط اساسا بی‌معنی است و اگر برای آن تصمیم نگیریم تبدیل به قانون مشروطی می‌شود که نتوان از آن بهره کافی برد. ما قبل از این اتفاق باید برای پروانه ساخت راه علاج پیدا کنیم. بر اساس صحبت‌های عباس نادران درباره اینکه ما باید نظام‌نامه روشنی داشته باشیم، بسیار صحیح بود. دلیل نبود این آیین‌نامه روشن این است که ما در حکمرانی فرهنگی‌مان رفتار سیاسی داریم؛ یعنی نگاه ایدئولوژیک مدیران به مسایل در دوره‌های مختلف متفاوت است. سیاست‌ورزی در عرصه فرهنگ امر خوبی اما سیاست‌زدگی که موجب سلیقه‌محوری می‌شود، امر بدی است.

مافی ادامه داد: قانون پروانه ساخت اساسا متروک است و از بین می‌رود. من حتی به شما قول می‌‌دهم که با توسعه پلتفرم‌های جهانی در آینده هم به پروانه نمایش نیازی نیست چون فیلم‌ها به پرده نمایش نیازی ندارند و فیلمسازان می‌توانند در عرصه جهانی فیلمشان را اکران و حتی درآمد کسب کنند. نهاد مهارگر در شرایطی به نهاد تنظیم‌گر تبدیل می‌شود که ما نگاه ایدئولوژیک به مفهوم فرهنگ را تغییر دهیم؛ به این معنا که مسایل به نفع قدرت پیش نرود. این موضوع در فرهنگ خلل غیرقابل پوششی ایجاد می‌کند لذا در فرهنگ یکی از مهمترین موارد شفافیت این است که دستورالعمل به شکل صریح اعلام شود، اما به نحو ایجابی اصلا امکان چنین چیزی در جهان امروز وجود ندارد.

وی تصریح کرد: باید گفت که نهاد تنظیم‌گر نهاد مسئولی در کشور است؛ به عنوان مثال نهاد خصوصی نمی‌خواهد درباره قهرمانان ملی کشور فیلم بسازد اما نهاد مسئول با بودجه عمومی باید وظیفه‌اش را انجام دهد و برای مفاخرش آثار بسازد حتی اگر در سینما فروشی نداشته باشد. این کار برای تاریخ نیاز است. اما غیر از این می‌توانیم سلیقه سینماها را هم تقسیم کنیم. ما امروزه یک تنوع و تکثر فرهنگی داریم که به شکاف می‌زند. پس در شرایط امروز ما باید محیط‌هایی را که مردم در آن فیلم می‌بینند، متنوع کنیم و این کار دولت است چراکه وظیفه‌اش تنظیم‌گری است.

مافی افزود: شکاف‌های ما در عرصه اجتماع معلول شکاف‌های ما در عرصه سیاسی است. زمانی که در عرصه سیاسی همچنان تعریف واحدی از انقلاب‌گرا، اصول‌گرا و جبهه روشنی نداشته باشیم، حتما در عرصه فرهنگ به عنوان مولود سیاست‌ورزی نمی‌توانیم چنین چیزی داشته باشیم. فرهنگ مولود سیاست نیست و امر رشیدی است اما در شرایط فعلی و به واسطه سیاست‌زدگی ما، حتما هر پدیده فرهنگی ذیل امر سیاسی و سیاست‌زده تعریف می‌شود. لذا تا زمانی که نتوانیم این شکاف‌ها را حل کنیم، نهادهای تنظیم‌گر نمی‌توانند کار ایجابی کنند و تنها به کار سلبی روی می‌آوردند.

امیر قادری در ادامه این پرسش را مطرح کرد: برخی سینماگران موسوم به سینمای اجتماعی مسایلی مطرح شد که علت درخواست نکردن پروانه ساخت متغیر بودن جامعه و از نظر من رو به تحول است و فیلمسازان نمی‌دانند سراغ چه سوژه‌های که مبتلا به این اجتماع بروند. به نظر شما باید و نبایدهای فعلی سینما چیست و آیا این‌ موارد همچنان می‌تواند خواست تماشاگر امروز را نمایندگی می‌کند؟ آیا جامعه امروز ایران در این حوزه باید و نبایدها می‌تواند کار خودش را انجام بدهد و امیدوار باشد که از نسل z تا پدران ما ارتباط برقرار کند؟

عباس نادران در ادامه این نشست گفت: به نظر من پروانه ساخت ترمز سینمای ایران است و وزارت فرهنگ نه به عنوان یک سازمان بلکه به عنوان نماینده حاکمیت روی ماجرا کنترل‌گری دارد. پروانه ساخت یک دست‌انداز بزرگ برای آینده سینمای ایران است که تماما برای سیستم حاکمیت هزینه دارد. من معتقدم که ای کاش در سیستم فرهنگی کشور ما یک قوه عاقله وجود داشت و این هزینه‌تراشی را برای خودش ایجاد نمی‌کرد. نکته دیگر بحث کنترل‌گری است؛ شما در پروانه ساخت می‌توانید اظهارنظر کنید اما متر و معیار خاصی ندارد. متاسفانه من حتی شاهد این بودم که بنا به موقعیت اجتماعی از ما خواستند که در فیلم‌هایمان قهرمان زن را به قهرمان مرد تبدیل کنیم.

وی افزود: بزرگترین مشکل سینمای ایران در حال حاضر دارد و علت عدم حضورش در عرصه بین الملل این است که در فیلم‌هایمان اجازه بازتولید تصویر قهرمان را نمی‌دهیم؛ گویا ما نمی‌خواهیم «قیصر» و «آژانس شیشه‌ای» ساخته شود. دلیل این کار دستور از بالا نیست بلکه رویکرد مدیران ترسویی است که ترجیح می‌دهند در دوره‌ مدیریت خود محتاط عمل کنند تا اتفاقی نیفتد، برای همین است که با سینمای بی‌خاصیت و اخته‌ای مواجه می‌شویم که کاری نمی‌کند و ترجیح می‌دهند سینمای کمدی داشته باشند که صرفا فروش آن به وزیر ارشاد سوتفاهم رییس جمهور شدن بدهد. این جذاب تر از این است که فیلمی داشته باشیم که در جامعه کُنش ایجاد کند و به مردم روحیه ایستادگی بدهد.

نادران تاکید کرد: در سینمای خارجی به معنای واقعی جریان سینمای بدنه وجود دارد که رویکرد سیاسی خود را یعنی حمله به افغانستان، حمله به عراق و … را با قهرمانان ملی به همه دنیا نشان می‌دهد. حتی ممکن است این فیلم‌ها در خود آمریکا طرفدار چندانی نداشته باشند اما با هدف مخاطب خاورمیانه و آسیای دور ساخته می‌شود. مدیران ما در این سال‌ها اصلا چنین دغدغه‌ای نداشتند. ارتباط این با پروانه ساخت آنجایی است که شما با یک شورایی طرف هستید که ترجیح می‌دهد فیلمنامه‌اش انقدر قیچی شود که فیلمساز فیلم خودش را تشخیص ندهد. در واقع وجود پروانه ساخت تقویت و تایید ‌کننده و بهادهنده فیلم‌های زیرزمینی است.

امیر قادری بیان کرد: از نظر من یکی از مهمترین علل‌های عدم وجود قهرمان این است که خود هنرمندان ما تجربه قهرمانی ندارند تا بخواهند آن را در آثارشان نشان دهند. هنرمندان ما آن درک لازم از دنیا را ندارند برای همین نمی‌تواند قهرمان خلق کند؛ مگر اینکه توخالی باشد.

سجاده‌چی در ادامه بیان کرد: کسی که فیلم جنگی می‌سازد، مگر طرفدار جنگ است؟ منظور از قهرمان آدم قوی نیست، بلکه کسی است که ساختارشکن است. آقای مافی امر فرهنگ را ذیل امر سیاست تعریف کردند که از نظر من بی‌معناست، من همه چیز را فرهنگی می‌دانم و معتقدم گاهی پدیده‌های فرهنگی ‌مانند سیاست و دین حاکمیت پیدا می‌کنند اما در واقع اَشکالی از فرهنگ هستند. درباره قهرمان در داستان باید گفت که خود شخص آقای خامنه‌ای اجازه ساخت «آژانس شیشه‌ای» را به این شکل دادند. قهرمان برایش دولت مستقر یا شهروندان مهم نیست، او می‌خواهد حق خودش را بگیرد ولو اینکه تلاشش بیهوده باشد.

عباسیان درباره گرفتن پروانه ساخت «آژانس شیشه‌ای» مطرح کرد: شایان ذکر است که فیلمنامه «آژانس شیشه‌ای» پروانه ساخت نگرفته بود تا اینکه به دست حضرت آقا رسید و ایشان اجازه ساخت دادند. ما اگر از آینده سینمای ایران صحبت می‌کنیم باید این نکته را حتما ذکر کنیم که این سینمای بدون قهرمان کمدی حتما ادامه‌ای نخواهد داشت.

وی درباره معیارهای مجوز سینمای ایران و اینکه آیا چارچوب سینمای ایران می‌تواند پاسخگو به نیاز امروز مردم باشد، بیان کرد: من از دو منظر به این موضوع نگاه می‌کنم. یک جامعه سینمایی را تصور کنید که در آن پروانه ساخت و پروانه نمایش وجود ندارد و آنقدر آزادی هست که هرکس هر فیلمی را که می‌خواهد، می‌سازد و آن را روی  پرده سینما اکران کند. بعد از دو سال و بدون نهادهای دولتی ما چه چیزی خواهیم داشت؟ در حال حاضر ما مشابه این سرمایه‌گذار صرفا اقتصادی را در پلتفرم‌‌ها داریم که اتفاقا رقیب جدی برای سینما شده‌اند چراکه پروانه ساخت را جدی نمی‌گیرند و پروانه نمایش هم رسما صادر نمی‌شود. من فکر می‌کنم بدون دخالت دولت ما سینمای اجتماعی را نخواهیم داشت، چون در گیشه فروش نمی‌رود.

مهدی سجاده‌چی در ارتباط با صحبت‌ها عباسیان عنوان کرد: قبل از ۱۳۵۷ چیزی به اسم پروانه ساخت وجود نداشت بلکه پروانه نمایش داشتیم. در وزارت فرهنگ کمیسیونی با نماینگان مختلف برای اکران وجود داشت که حتی نماینده ساواک هم در آن جمع بود.

عباس نادران مطرح کرد: بازار تکلیف را معلوم می‌کند. در بازاری که «گنج قارون» می‌فروشد، باید معادله‌ای پیدا کنیم و فیلم اجتماعی جدی بسازیم که سینمادار پرده را در اختیارمان قرار دهد. این تهیه‌کننده است که باید مسئولیت تمام این موضوع را قبول کند. اگر نمی‌توان فیلمی را جوری ساخت که مخاطب عام را به سینما بکشاند، نباید فیلم ساخت. من معتقدم که سیاست «آسمان باز» حوزه هنری در دهه ۷۰ باید جمع شود.

امیر قادری اظهار کرد: آیا پیش فرض شما این نیست که مخاطب فقط محصول مبتذل می‌پسندد؟ عباسیان در پاسخ به این سوال گفت: مدتی پیش مطالعه‌ای داشتم درباره این مساله که چند سال اخیر چند فیلم حال خوب کن ساخته شده است؟ قبلا ممکن بود سالی سه فیلم داشته باشیم. البته که بخشی از دست اندرکاران سینما قهر کرده‌اند اما در بخش دیگر که سرمایه‌گذار شخصی وارد شده است، چقدر این دفاتر برای فیلم‌های اجتماعی که سینمادار هم برایش تمایلی ندارد، می‌تواند ریسک و سرمایه‌اش را وارد کند؟

در ادامه این نشست، مهدی سجاده‌چی اظهار کرد: سینما پدیده‌ای است که باید به لحاظ اقتصادی توجیه داشته باشد. تا کی حاکمیت باید پول سینما را بدهد؟ تا زمانی که تماشاگر مطمئن شود که حاکمیت در ازای این فیلم‌ها هیچ انتظار و توقعی ندارد. در دو تا سه سال اخیر فیلم‌هایی اکران شد که جزو سینمای ما نبود. چنین فیلم‌هایی به هیچ وجه امکان ساخت و پخش در یک دولت اصولگرا را نداشتند. اما شرایط کشور به نحوی پیش رفت که سالن‌های سینما و کنسرت و… خالی شدند، برای پُر کردن سالن‌ها به هر راهی دست زدند ولو اینکه فیلم‌هایی با شوخی‌های جنسی زیاد اکران شود.

وی افزود: یکی از نقدهایی که من به برخی از فیلم‌های سینمای ایران دارم این است که همه مردهای بازیگر ما باید رقاص باشند. بله؛ آلپاچینو هم می‌رقصد اما منظور من این است که چرا باید برای کشاندن تماشاگر به سالن سینما به رقاصی فکر کنیم؟ ما در دوره‌ای به سر می‌‌بریم که فیلمسازهای جدی ما به شدت از قضاوت شدن پرهیز می‌کنند و می‌ترسند. در واقع جرئت نمی‌کنند مثل زمان‌های قدیم فیلم بسازند و درباره یک موضوع و دغدغه اخلاقی مهم حرف بزنند. نمونه‌اش این است که آخرین اثر اصغر فرهادی، یعنی فیلم «قهرمان» بسیار کم فروخت. ما در دوره‌ای هستیم که احتمال دارد با توجه به شرایط سیاسی وجود آمده ممکن است به دوره تعادل برگردیم.

سجاده‌چی در پاسخ به این پرسش که آیا با معیارهای دولت قبلی به عنوان مثال سالهای ۹۶ تا ۱۴۰۰ می‌توان فیلم اجتماعی ساخت، بیان کرد: اصلا. دولت همیشه عقب‌تر از سینماگر است. الان سینماگران هستند که باید فیلم بسازند و بدانند فیلم اجتماعی نباید الزاما بدبختی را نشان دهد. معیارهای سازمان سینمایی بسیار قدیمی و منسوخ است. البته باید این نکته را گفت که معیارهای مشخص، خود آغاز دعواست. هنر با تشخص و مرز گذاشتن تعریف نمی‌شود و انتخاب معیار مشخص آغاز چالش جدیدی است. حرف آخر من این است که اصولا دولت تا حد ممکن باید نظام سینمایی تعریف کند و تا حد امکان تنظیم‌گر باشد.

عباس نادران نیز درباره این مساله عنوان کرد: اگر دوستان اجازه می‌دادند «قاتل و وحشی» حمید نعمت اله اکران می‌شد، پای جماعتی که می‌خواهند فیلم خوب ببینند به سینما باز می‌شد چراکه با یک فیلم اجتماعی جسور و رو به جلو مواجه می‌شدند. نمی‌توان با شیرفلکه پروانه ساخت اجازه تولید و تکرار «قاتل و وحشی»‌‌ها را داد.

در ادامه امیررضا مافی تصریح کرد: هر قدر نظام‌نامه‌ها شفاف‌تر باشند، قضاوت‌های صنفی و طیفی و همچنین گروهی را سخت‌تر می‌کند. من معتقدم که فرهنگ ذیل سیاست است و باید گفت که هیچ انسان غیرسیاسی وجود ندارد اما می‌تواند سیاست‌زده نباشد‌‌. زمانی که تعصب بورزیم، سیاست‌زده هستیم. لذا فرهنگ نیل به جهت سیاسی دارد و امکان ندارد فرهنگ بدون جهت سیاسی حرکت کند. چیزی که ما در فرهنگ با آن مواجه هستیم ابتذال امر سیاسی و رشد سیاست‌زدگی است.

وی یادآور شد: ما امروز در فضای کاملا استادیومی بین دو طیف قرار داریم و بیش از اینکه از پیروزی تیم خودمان خوشحال باشیم، از شکست تیم رقیب خوشحالیم. دلیلش این است که ما ایده مرکزی را شکل نداده‌ایم و زمانی که گفت‌وگو شکل نداده باشیم، گفتمان هم شکل نمی‌گیرد. ما امروز دچار بحران‌های سیاست‌زدگی هستیم که به وسیله آن فروش بالای فیلم‌هایمان را تفسیر به خوب می‌کنیم و یا با سیاست‌زدگی آن را رد می‌کنیم‌. آقای عباسیان معتقد است که اگر اینطور نباشد وضع سینما خوب می‌شود؛ در واقع در دلش این دیدگاه نهفته است که معتقد است رها کردن کامل پروانه ساخت به اقتصاد بازار نمی‌انجامد. شایان ذکر است که اساسا عرصه فرهنگ پاسخ غایی ندارد و در مسیرش تعریف می‌شود.

مافی ادامه داد: فهم من این است که در شرایط کنونی جهان و اقتصاد دیجیتال، حتی پرده سینما هم معنای سابق را ندارد چرا که به پرده احتیاجی نیست؛ وقتی می‌توان با ابرگزاری فیلم دریوتیوب به درآمد رسید. باید این سوال مطرح شود که در این شرایط تکنولوژی و چارچوب‌مندی که ما را از خودمان تهی می‌کند، آیا نظامات عصر مدرن می‌تواند به ما حاکم باشد؟ خیر. در عمل ما حتما باید به نظامات جدید بیندیشیم، نظامات جدید معلول این تکثر هستند که حتما باید پاسداشته شود.

وی در جواب به این سوال که آیا معیارهای سینمای ایران تاریخ گذشته شده است، بیان کرد: من در حال حاضر نمی‌توانم درباره معیارها نظر دهم، چون اساسا معیاری وجود ندارد. من اگر در شورای پروانه ساخت باشم جوری نگاه می‌کنم، شما جور دیگری. ما نگهبان یکسری قوانین و معیارها نیستیم. از سوی دیگر پروانه ساخت و پروانه نمایش بسیار شبیه شورای تصویب یا رد فیلمنامه در نهادهای مختلف است. سلقه و نگاه من نوعی موثر است حالا یک وزیر یا رییس سازمان سینمایی در پروانه ساخت یا پروانه نمایش بنا بر مشی سیاست زده یا پشتوانه ایدئولوژیک خود افرادی را انتخاب می‌کنند که اعمال نظر و سلیقه کنند.

مافی تاکید کرد: ما در کشوری زندگی می‌‌کنیم که شخص اول کشور به «آدم برفی» اجازه اکران می‌دهد اما این فیلم در چرخه مدیران میانی به مشکل می‌خورد و یا برای ساخته شدن فیلمنامه «آژانس شیشه‌ای» باز هم این شخص اول مملکت است که باید دخالت کند و این وضعیت برای بدنه مدیران سینمایی، خیلی فاجعه است. این که نگاه خوب اعمال شود، بسیار خوب است اما سازوکار اشکال دارد. ما درباره پروانه نمایش باید یک نگاه اکنون، میان‌مدت و بلند مدت داشته باشیم. نگاه اکنون یعنی اینکه بیش از یک سوم سالن سینماهای کشور دولتی هستند، آیا ما می‌توانیم همه این‌ها را واگذار کنیم؟ این کار فرآیند زمان‌بری است. حال اگر ما این کار را انجام دادیم، به سمت اقتصاد بازار رفتیم و فیلم‌های مرتبط با شهدای ما پشت ترافیک فیلم کمدی ماند، چه کار کنیم؟ نه تنها در ایران بلکه در همه جای جهان دولت‌ها در تولید آثار ملی دخالت می‌کنند.

وی ادامه داد: هیچ‌کس امروز نمی‌گوید پروانه نمایش حذف شود همانطور که هیچ کس از ممیزی کتاب هنوز فریاد برنیاورده است. در بلندمدت چه اتفاقی می‌افتد؟ ما باید یک نظر سلبی داشته باشیم. چیزی که خطرناک است، این است که ما انکار وضع موجود می‌کنیم. در شرایط موجود ما باید شجاعت داشته باشیم و بگوییم که با پروانه ساخت امکان این را به ملت نمی‌دهیم که فیلم ببینند؟ مگر دوران فارابی‌ست که بروند دوربین کرایه بدهند؟ طرف با دوربین گوشی آیفون خود می‌تواند یک فیلم بسازد. صداگذاری می‌کند و به جشنواره خارجی می‌فرستد. چه کسی می‌خواهد جلوی آن را بگیرد؟ با کدام قانون؟

امیر قادری مطرح کرد: ما در جامعه متکثری زندگی می‌کنیم که آدم‌ها معیارهای مختلفی دارند. آیا باتوجه به این می‌توانیم سازوکاری پیشنهاد کنیم که بیاید سانسور را هم کم کم به دوش همین خود جامعه بندازیم؟

مافی گفت: با شرایط کنونی نه. ما در این شرایط قرار نداریم.

قادری مطرح کرد: چرا فکر می‌کنید که نمی‌شود؟

مافی ادامه داد: یک پلتفرمی در کشور راه می‌افتاد به اسم «بلبل جان». عده‌ کثیری از مردم فیلم‌های روز جهان را روی آن می‌بینند. کارزاری در خبرگزاری فارس راه می‌افتد که این را فیلتر کنید و فیلتر که شد کل مدیران حزب‌اللهی، رفیقان ما می‌گفتند ای بابا چرا این را فیلتر کردند؟ داشتیم فیلم می‌دیدیم ما. حالا باید دانلود کنیم. بلافاصله مووی جوان را آوردند.

قادری گفت: فکر نمی‌کنید همین یک فرقی بین‌شان است؟ نیروی فارس مخالفت می‌کند. یک گروه دیگر اصلا شما بگو از داخل حاکمیت نه.

مافی توضیح داد: برای همین است که می‌گویم امروز نمی‌توانیم سانسور را برعهده مخاطب بگذاریم. ما هنوز در نظام رده بندی سنی مشکل داریم. آن موقع که من در تلویزیون مسئولیت داشتم، سال ۹۵، ما هفته فیلم وحشت را داشتیم در شبکه تهران و شاینینگ کوبریک را نشان دادیم. برای اینکه نظام طبقه بندی سنی را به مخاطب آموزش بدهیم.  اولین شبکه اچ دی تلویزیون بودیم. ما با شاینینگ کوبریک شروع کردیم و شب بیست و نهم تا به مخاطب یاد بدهیم که وقتی برای این فیلم زده منفی هفده سال، بچه‌تان نباید فیلم را ببیند. می‌خواهم بگویم که ما هنوز از نظر فرهنگی به نظام رده‌بندی سنی نرسیده‌ایم تا بعد از آن به مرحله بعدی برویم. ما همچنان در شرایطی هستیم که مردم ما مدام درباره هر پدیده‌ای از دولت متوقع هستند.

قادری توضیح داد: ما باید به جای سانسور به سمت درجه‌بندی برویم و اینکه من نظر شخصی خودم را می‌گویم که به جای سانسور، باید درجه‌بندی کنیم و به جای اینکه از بالا به پایین تحمیل شود، توسط خود گروه‌های مردمی اتفاق بیفتد، خیلی بهتر است. نظر شما درباره این موضوع چیست؟

در ادامه مهدی سجاده‌چی توضیح داد: به نظر می‌رسد این مساله انکارناپذیر است. همه این را می‌گویند که به سمتی می‌رویم که این اتفاق بیفتد. مثلا فرض کنید در درجه بندی هم تغییر اتفاق می‌افتد و یکسان نمی‌ماند. زمان می‌گذرد و مثلا فیلمی که زمانی برای زیر هجده سال ترسناک بوده است، عوض شده و برای برخی عادی به نظر بیاید. ظاهرا اینطور به نظر می‌آید که همه دنیا نیازمند یک قواعدی برای کارهای سینمایی هستند که اصلا وارد ماهیت اثر و سینمایی نمی‌شوند. قواعد شکلی دارد و همه دنیا آن را قبول دارند. اما همه می‌دانند که این صفر و صد نیست و لزومی ندارد شما از تمام اجزای این محافظت کنید.

وی ادامه داد: از سوی دیگر پدیده‌ای مثل اینترنت را نمی‌توان کاملا کنترل کرد. اما به نظر می‌آید که به تدریج باید مهربان‌تر باشیم. من یک بار به یکی از دوستان روحانی خود گفتم شما یک مشکلی دارید که پس ذهنتان می‌گویید مردم پررو شده‌اند. این مسایل را از ذهن خود بیرون بریزید و به مردم بیشتر اعتماد کنید. در واقع حاکمیت باید نگاهش مردمی‌تر شود و گردن مردم نیندازد. قطعا هر دو طرف مرتکب خطاهای بسیاری می‌شوند ولی نباید آنقدر ترسو باشیم. هرچه شرایط بیشتر به سمت ارتباط بهتر حاکمیت با مردم برود، سینما هم در این وسط بهره خودش را می‌برد.

امیررضا مافی مطرح کرد: من قویا معتقدم که دولت همچنان باید دخالت کند به ویژه در صدور پروانه نمایش. یک دلیل جدی اجتماعی برای این موضوع دارم؛ ما در وضعیت تکثر پیچیده فرهنگی هستیم که این تکثر پیچیده شکاف‌های جدی و گسل‌های فراوان معرفتی را ایجاد کرده است. یعنی ما امروز انواع اقسام آدم‌ها با تفکرات مختلف را داریم. یک جمله‌ای از من تیتر شد و این بود که اگر من مدیر سینمایی بودم، نمی‌گذاشتم فیلم «عامه‌پسند» اکران شود. هنوز هم معتقدم که فیلم «شیشلیک» محمدحسین مهدویان نباید اکران شود و در این باره بحث کرده‌ام‌‌. آن‌چیزی که در غرب رخ می‌دهد این است که ما در مناظره رییس جمهور آمریکا می‌بینیم که آقای بایدن و ترامپ درباره رابطه‌شان صحبت می‌کنند و خود آمریکایی‌‌ها به فردی رای می‌دهند که قمارباز است و با کسی رابطه داشته است. شرایط فرهنگی مردم آن جامعه یک‌دست‌تر از جامعه ما است. جامعه ما همچنان نیاز دارد که دولت دخالت کند.

در ادامه عباس نادران در پاسخ به این پرسش که آیا می‌توان بخشی از سانسور سینما را به دوش مخاطب منتقل کرد، مطرح کرد: اینکه ما درباره پروانه ساخت صحبت کردیم، این ذهنیت را ایجاد نکند که اساس ممیزی‌هایی که در پروانه ساخت وجود دارد لزوما درباره مسایل جنسی یا رعایت نکردن شئونات است بلکه در چندسال اخیر پروژه‌هایی داریم که مذهبی بوده‌اند و به مشکل خوردند. مثلا پروژه آقای درویش درباره عاشورا است. ساخته می‌شود و به دلیل اعمال نفوذ دسته‌ای، مهم‌ترین فیلمی که پس از روز واقعه و درباره عاشورا ساخته شده است، به محاق توقیف می‌رود و پرونده‌اش بسته می‌شود. این مساله یعنی اینکه پروانه ساخت این فیلم ارزشی نداشته است. دلیلش این است که مدیران فرهنگی ما همانگونه که جسارت خلق فیلم‌های قهرمان‌محور را ندارند، جسارت ایستادن پای امضای خودشان را هم ندارند.

وی ادامه داد: درباره بخش دوم باید بگویم که حداقل نفرات اول انقلاب اسلامی رویکرد و شعارشان این بوده است که ما در مواجهات سیاسی و اجتماعی باید به مردم اعتماد کنیم. وقتی نفر اول سیاسی کشور این درک و شعور را در عامه مردم می‌بیند اما مدیران رده میانی کشور این درک را ندارند. یکی از دلایل این موضوع منافع گروهی، حزبی و سیاسی است یعنی تو نمی‌توانی طبقه اجتماعی متوسط را مهار کنی و برایش حلقه‌ کنترل‌گری بگذاری زیرا در عصر جدید بشر چنین چیزی را به رسمیت نمی‌شناسد.

امیر قادری بیان کرد: این نگاه که مردم نمی‌فهمند و نمی‌توان به مردم اعتماد کرد، یک قدمتی دارد. هم نگاه چپ و هم نگاه ارزشی چنین دیدگاهی دارند.

نادران ادامه داد: حداقل پس از انقلاب اسلامی ادعای اعتماد به مردم در گفتمان رسمی کشور وجود دارد و از مدیران فرهنگی پس از انقلاب انتظار می‌رفت که به اتکای این اعتماد رهبران انقلاب اجازه دهند که مردم تجربه کنند. به عقیده من اگر پروانه ساخت حذف شود، ایده آل این است که بازار تعیین می‌کند چه اتفاقی رخ دهد. بازار یعنی اینکه فیلمساز روشنفکر ما باید فیلمی بسازد که با مخاطب عام کف خیابان ارتباط برقرار کند. اگر شخصی نمی‌تواند چنین فیلمی بسازد، ایراد از فیلمساز است که گفتمان نسل z را نمی‌شناسد.

امیر قادری گفت: منظور شما از مخاطب عام این است که هر فیلمسازی مخاطب خودش را دارد. مهم این است که برای مخاطبش فیلم بسازد.

مهدی سجاده‌چی خاطرنشان کرد: یعنی اگر کسی برای مردم کف خیابان فیلم می‌سازد، بودجه خودش را دارد و کسی که برای اقلیت فیلم می‌سازد، هم بودجه خودش را دارد.

عباس نادران گفت: در هالیوود مسئولیت یک فیلم از ابتدا تا انتها با تهیه‌کننده است یعنی وقتی یک فیلم برای تعداد محدودی می‌سازی، تهیه‌کننده باید شکست در گیشه را گردن بگیرد. اکنون معضل سینمای ایران نبود تهیه‌کنندگانی است که مسئولیت بپذیرند.

در ادامه نشست، محمدرضا عباسیان درباره رده بندی سنی بیان کرد: اکنون احسان علیخانی فصل دوم «جوکر» را در حال پخش از یکی از پلتفرم‌ها دارد. بالاترین رده‌بندی ما ۱۸ سال است اما من فصل دوم «جوکر» را با دختر ۲۵ ساله یا پسر ۲۲ ساله‌ام نمی‌توانم تماشا کنم. حتی با پدر ۸۰ ساله‌ام هم نمی‌توانم تماشا کنم. پس ما نمی‌توانیم همه چیز را به مخاطب بسپاریم و بگوییم برو هرکاری دلت می‌خواهد بکن زیرا معیار فرهنگی خودمان را داریم.

امیر قادری مطرح کرد: فکر نمی‌کنید که خود مخاطب وقتی گزینه‌های مختلف باکیفیت دارد، خودش دیگر «جوکر» را برای تماشا کردن انتخاب نمی‌کند؟

عباسیان ادامه داد: مانند این است که روی کارخانه لبنیات نظارت نکنیم و وقتی که یک محصول فاسد تولید کرد و چند نفر مردند حالا نظارت کنیم. رده‌بندی فیلم‌ها چیزی است که اخیرا زیاد مطرح می‌شود و می‌گویند که می‌توانیم فیلم‌ها را رده‌بندی کنیم و مقایسه می‌کنیم با غرب درحالی که رده‌بندی در کشور ما به دلیل فرهنگ عمومی ما کاملا متفاوت است. درنتیجه ما رده‌بندی فیلم را به شکلی که در غرب وجود دارد، نمی‌توانیم انجام دهیم.

وی تاکید کرد: درباره آیین‌نامه‌ها نیز بله ما هیچ آیین‌نامه‌ای در شوراها نداریم. نه در شورای پروانه ساخت و پروانه نمایش وزارت ارشاد و نه صداوسیمایی که نظام ۳۰_ ۴۰ ساله دارد. هیچ کتابچه‌ای ندارند که به شما بگویند این چیزها را می‌توانی استفاده کنی و این چیزها را نمی‌توانی. کاملا به بازبینی که آن شب کار تو را تماشا می‌کند، بستگی دارد. این مشکلی هست که کاملا سلیقه افرادی که در شوراها حضور دارند، دخیل است و هیچ آیین‌نامه ای وجود ندارد‌. پروانه ساخت که هیچ بلکه می‌تواند پروانه نمایش هم برداشته شود به شرطی که جریمه و پنالتی هم به صورت جدی اعمال شود. یعنی اگر تهیه‌کننده‌ای فیلمی را ساخت و پخش کرد که یک‌سری موارد را رعایت نکرد، جریمه حداکثری را پرداخت کند.

عباس نادران گفت: البته اصلا به جریمه نمی‌رسد و مساله‌ای ندارد‌ چون شما سینمادار هستید یعنی از طرف دولت موکل اکران هستید.

محمدرضا عباسیان ادامه داد: این دلیل نمی‌شود. یک سینمادار دولتی در تهران می‌گفت که خداراشکر که «فسیل» اکران شد زیرا من نتوانسته بودم حقوق کارکنان چند پردیس را پرداخت کنم.

امیررضا مافی گفت: آقای عباسیان با ایده دوستان یک فیلمی که امروز مروج همجنس‌گرایی باشد، در سینمای ایران تولید می‌شود. اگر با این ایده جلو برویم، بله؛ باید همین فیلم را اکران کنیم و مردم انتخاب کنند. من‌ می‌گویم که ما در شرایط فرهنگ عمومی‌مان این امکان را نداریم یعنی فرهنگ عمومی ما هنوز پذیرای این اتفاق نیست. ممکن است ۲۰ یا ۳۰ سال دیگر تغییر کند.

عباس نادران بیان کرد: ما درباره شرایطی که پیش نیامده است، راحت می‌توانیم صحبت کنیم. در این شرایط فرهنگی ما اجازه ندادیم در حوزه پروانه ساخت و پروانه نمایش گفتمان‌های مختلف اجازه داشته باشند صحبت کنند. من درباره اقلیت‌های جنسی صحبت نمی‌کنم بلکه درباره فیلمی مانند «رستاخیز» و «قاتل و وحشی» صحبت می‌کنم. من می‌گویم ما نباید پیش‌فرضمان این باشد که چون در آمریکا رده‌بندی فیلم آزاد است، پس مردم آمریکا و غرب مردم فهیم‌تری از ایران هستند و ما چون هنوز به این بلوغ سیاسی، اجتماعی و فرهنگی نرسیده‌ایم، نباید اجازه دهیم و وارد این زمین بازی شویم زیرا زمین باخت ما است.

امیر قادری درباره حضور نداشتن فرزاد موتمن توضیح داد: آقای فرزاد موتمن هم سرماخورده‌اند و قرار است در ادامه به جمع ما اضافه شوند. ایشان برای یک نسلی هستند که شاید آموزش و خاستگاه دیگری دارند و اگر بودند این بحث همه‌جانبه‌تر می‌شد. من می‌خواهم در این فاصله از هرکدام از دوستان پرسشی داشته باشم. مهم‌ترین نتیجه ما تا اینجای بحث این است که ما باید تصمیم‌های خیلی متفاوت و بزرگی بگیریم. اکنون سوال من این است که بزرگ‌ترین تهدید و امیدی که از الان به بعد در سینمای ما وجود دارد، چیست؟ یعنی در سال‌های آینده چه تهدیدی بیشتر به سینما ضربه خواهد زد؟ از طرفی به آینده سینما امیدوار هستید؟

محمدرضا عباسیان در پاسخ به سوال میزبان برنامه مطرح کرد: باکمال تاسف باید بگویم که سینمای ایران را بسیار رو به احتضار می‌بینم. حدود ۱۰-۱۲ سال پیش بحث جدی داشتم و بسیارهم مورد هجمه قرار گرفتم. در آن زمان که سینمای نمایش خانگی به تازگی فراگیر شده بود و سریال‌ها به صورت دی‌وی‌دی منتشر می‌شدند گفتم که این موضوع می‌تواند آسیب جدی به هنر-صنعت سینمای ما بزند که جزو مفاخر کشور ماست و در برخی از کشورهای دنیا ما را با سینمایمان می‌شناسند. اکنون شرایط خیلی بدتر شده است و باکمال تاسف و عذرخواهی از کسانی که در سینما کار می‌کنند، اکنون کسانی که نمی‌توانند وارد جریان پلتفرم‌ها و پول زیاد آنجا شوند، وارد سینما می‌شوند. من دوسال گذشته عضو هیات انتخاب جشنواره فیلم فجر بودم و اوضاع بسیار خراب است. سال گذشته من ۷۵ فیلم دیدم و واقعا نمی‌توان ۱۰ فیلم چشمگیر معرفی کرد.

امیر قادری گفت: یعنی این فیلم‌ها قدرت این را ندارند که مردم را به سالن‌های سینما بیاورند؟

محمدرضا عباسیان بیان کرد: سالن سینما که هیچ حتی این آثار مردم را پای تلویزیون هم نمی‌توانند بکشند. اوضاع سینما و چشم‌انداز سینما را بسیار بد می‌دانم. این واقعیت وجود دارد که برآیند سینمای ما جشنواره فیلم فجر است و شما می‌بیند فیلمی که دوسال پیش سیمرغ دریافت کرده، اکنون اصلا نیست.

وی ادامه داد: درباره موضوع قهرمان فرصت نشد که صحبت کنیم. آقای نادران می‌گویند که هالیوود قهرمان معرفی می‌کند درحالی که این‌ها قهرمان نیستند بلکه ساخته شده‌اند. رمبو و راکی یک سربازی که در ویتنام حضور داشتند، قهرمان هستند. اکنون سربازان جنگ عراق را نیز قهرمان معرفی می‌کنند درحالی که جنگ عراق تجاوز بود.

مهدی سجاده‌چی مطرح کرد: شما فیلم «اولین خون» را نگاه کنید که یک فیلم کاملا ساختارشکنانه است. جنگ ویتنام را محکوم می‌کند، زشتی‌هایی که از آن جنگ وارد جامعه شده است و مردم آمریکا را که حاضر نیستند این زشتی‌ها را ببینند، محکوم می‌کند. این فیلم‌ها را با فیلم‌هایی که صرفا جنبه اقتصادی دارند، مقایسه نکنید.

محمدرضا عباسیان گفت: من می‌گویم که آن‌ها قهرمانی را که ندارند، هم‌ قهرمان می‌سازند و معرفی می‌کنند. ما قهرمانی را که داریم آن‌طور که باید و شاید به مردم معرفی نکرده‌ایم.‌ هرچند که در اکران موفق نباشند. آن بخشی که باید حمایت‌ فرهنگی کند، باید از این نوع فیلم‌ها حمایت کنند.

امیر قادری گفت: شما نقطه امیدی در سینما می‌بینید؟

عباسیان پاسخ داد: تقریبا در ۱۳ سال گذشته نزدیک به ۱۰۰۰ فیلم ساخته شده است. اگر در گذشته فیلم چشمگیری که حالت را خوب بکند وجود داشته است اما در ۱۳ سال گذشته به ۲۰ فیلم‌ نمی‌رسد! که این نگران کننده است. متاسفانه واقعیتی که ما می‌بینیم خیلی امیدوار کننده نیست.

در ادامه این نشست، عباس نادران مطرح کرد: من فرمایش آقای عباسیان را با یک تبصره قبول دارم. با این که شما عضو هیات انتخاب جشنواره فیلم فجر هستید و فیلم‌های دندان‌گیر، جریان‌سازی و ماندگار نمی‌بینید، موافق هستم. اما من با این گزاره موافق نیستم که بگوییم جشنواره فیلم فجر برآیند تولیدات سینمای ایران است. این ماحصل دست‌پخت سازمان سینمایی است که همچنان همان بند و تبصره‌ای که درباره پروانه ساخت و نمایش هست، وجود ندارد. ما درباره قهرمان صحبت می‌کنیم و ما در پرتره‌ای که از شهید زین‌الدین ساختیم متهم می‌شویم که قهرمان نیست چون نماز نمی‌خواند. یعنی اگر می‌خواهیم قهرمان هم خلق کنیم باید از مسیر سنگلاخی عبور کنیم. ما از ابتدا سعی داشتیم قهرمانی بسازیم که مخاطب با او ارتباط برقرار کند و بداند.

وی تاکید کرد: درباره تهدیدهای سینمای من همچنان معتقدم مدیرانی که در تصمیم‌گیری و تصمیم‌سازی ترسو هستند و چوب لای چرخ تولیدات سینمای ایران می‌گذارند، بزرگ‌ترین تهدید هستند. اما برخلاف آقای عباسیان من به شدت امیدوارم. نقطه امیدواری من نیز نسل جدید و به ویژه فیلم اولی‌هایی هستند که برخی از آن‌ها تحت نظر قوانین غلط مدیران بازی نمی‌کنند. آن ها کسانی هستند که فیلم‌هایشان را به جشنواره‌ها نمی‌فرستند و در استان‌ها و خارج از ایران اکران می‌کنند. در فیلم کوتاه هم اتفاقات خوبی رقم می‌خورد‌. من درباره جریان اپوزیسیون صحبت نمی‌کنم بلکه نسل جدید فیلم‌اولی‌ها یک جریان و عشق به سینمایی دارد که برایش فیلمسازی موضوعیت دارد و مهم است‌.

مهدی سجاده‌چی در ادامه عنوان کرد: ما در کشورمان نیروی انسانی عجیبی داریم که تمام نمی‌شوند؛ هرچقدر پیر شوند، فوت شوند و از ایران بروند. نیروی انسانی نه تنها در سینما بلکه در کشورمان حتی با سیستم فشل آموزشی موفق ظاهر می‌شوند. درباره تهدیدها باید بگویم که یک چالش اصلی وجود دارد که سینمای دنیا با آن درگیر است. سال گذشته فیلم «اوپنهایمر» را دیدیم و نفس راحتی کشیدیم که بالاخره یک فیلم خوب دیدیم. در ایران هم همین مساله وجود دارد. نباید بر سر سینما زد، بلکه بحرانی است که‌ در دنیا وجود دارد. مخاطب جدید آنقدر فیلم و سریال می‌بیند که سختگیر شده است و آدم‌های خاصی باید پیدا شوند که فیلم خاصی بسازند. ما نیز طبیعی است که مانند دنیا سالی ۲-۳ فیلم خوب، ۱۴-۱۵ فیلم متوسط و چندین فیلم بد بسازیم.

امیررضا مافی در پایان سخنان خود گفت: من امروزه بزرگترین بحران سینما را سیاست‌زدگی می‌بینم. این باعث شده است که ما عمق معنایی را در سینما از دست بدهیم و عمق راهبردی ما دچار مساله شود. سینمای ما امروز به لحاظ محتوایی در وضعیت ابتذال به سر می‌برد. این مساله به واسطه سیاست‌زده بودنش یک تهدید است زیرا مدیران ما خیلی در جهان امروز زیست نمی‌کنند. حرکت‌های اجتماعی و مردمی این را نشان می دهد که ما داریم از این بحران گذر می‌کنیم. فکر می‌کنم در وضعیت جدید سینما مردم ما سراغ دیدن فیلم‌هایی در سالن سینما می‌روند که در قواره سینمایی باشد و ما امروز فیلم در قواره سینما خیلی کم داریم. به جز فیلم‌های کمدی، فیلم‌های غیرکمدی که ارزشمند باشند و مخاطب آن را روی پرده سینما ببیند، بسیار کم است. امیدواریم که فیلمسازانی در این کشور رشد کنند که قدر معنا را بدانند و فیلمی برای سینما بسازند و مردم را به سالن‌های سینما ببرند. اما معتقدم که لازمه پرشور شدن سالن‌های سینما ساختار اثر معنایی از هر نظر است. این ابتلای شدید سینمای ما به سیاست‌زدگی موجب بحران‌های زیادی شده است.

در پایان این نشست امیر قادری گفت:  به نظر من ما اکنون در نقطه تصمیمات مهم ایستاده‌ایم و مدیرانی باید این تصمیات بزرگ را بگیرند.

دومین جلسه از سلسله نشست‌های «سینما رو به آینده» امشب ۱۸ تیرماه  با حضور سیدمحمد حسینی، منوچهر شاهسواری، کمال تبریزی، بابک خواجه پاشا، آزیتا موگویی و محمد ساسان در پردیس سینمایی آزادی برگزار می‌شود.

نوشته دولت در سینما باید تا حد امکان تنظیم‌گر باشد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

محمدرضا شهیدی‌فرد با حضور روی صحنه و خوشامدگویی به حاضران گفت: حلول ماه شعبان مبارک باشد، ماه ولادت حضرت سیدالشهدا(ع)، حضرت ابوالفضل(ع) و … است. ماهی که زمین و زمان در سرور است و دل‌ها و جان‌های ما به نجات جهان قوا می‌گیرد. این ولادت‌ها برای همه شما مهنا باشد. خوش‌آمد می‌گویم به همه حضاری که در این سالن حاضر شده‌اند، از اهالی رسانه تا عوامل فیلم‌ها که امشب در میان ما هستند. امسال یکی از دوره‌های پررونق را گذارنده‌ایم و به آیین اختتامیه رسیده‌ایم. از خانواده‌های شهدا یاد می‌کنیم و به آن‌ها تعظیم‌ می‌کنیم. بیشتر از ما، عزیزانی که کاندیدا شده‌اند دل در دلشان نیست و منتظرند ببینند سیمرغ‌ها بر بال کدامشان می‌نشینند.

شهیدی‌فرد در ادامه بیان کرد: در سایه‌سار استقلال، آزادی و رهایی و عهدی که در سال ۱۳۵۷ بسته‌ایم‌، همچنان با قدرت زندگی می‌کنیم و امروز چهل و‌پنجمین سالگرد پیروزی جمهوری اسلامی است و پای آن‌ ایستاده‌ایم. خاطره انگیزترین خاطرات آن سال‌ها (سال ۵۷) را با هم مرور می‌کنیم که خیلی از شما عزیزان آن‌ها خوب را به خاطر دارید.

در ادامه ویدیویی از روزهای سال ۵۷ پخش شد. سپس شهیدی‌فر گفت: در طی ده روز گذشته سینماهای زیادی فیلم‌های هر دو بخش ملی و بین‌الملل را نمایش داده‌اند. در استان‌ها نیز هموطنان ما بیشتر از سال‌های گذشته به تماشای فیلم‌ها نشستند. رسانه‌ها پرشورتر از همیشه این اتفاقات را دنبال می‌کردند و پوشش می‌دادند. در این ده روز؛ مبعث رسول اکرم را داشتیم و به‌علاوه پخش مسابقات ایران‌ در جام ملت‌های آسیا که شور و هیجانی‌ زیادی را در جشنواره برپا کرد.

وی افزود: یک گروه مفصل در تهران و سایر شهرهای ایران و برخی پائیتخت‌های آسیایی و اروپایی و امریکایی در طول هشت ماه کذشته مشغول کارهای مفصلی بودند تا ما به این آیین اختتامیه برسیم. این گروه مفصل تحت هدایت مجتبی امینی بوده‌اند و حالا او در آستانه میانسالی پیش‌روی ما است و در خدمت او هستیم.

 *مجتبی امینی: اکران سال پیش‌رو، گرم و پررونق خواهد بود

در ادامه مجتبی امینی؛ دبیر چهل و دومین جشنواره فیلم فجر طی سخنرانی خود در آیین اختتامیه عنوان کرد: فرارسیدن سالروز پیروزی انقلاب اسلامی را تبریک می‌گویم و در آغاز سخنانم یاد و خاطره شهدای حادثه تروریستی کرمان و شهدای مظلوم غزه را گرامی می‌دارم. به پایان ده روز خاطره‌انگیز و پرشور رسیدیم و پرونده چهل و دومین جشنواره فیلم فجر بسته شد. پیش از آغاز مراسم اختتامیه، از مسیری سخن می‌گویم که در کنار شما طی کردیم. در بخش ملی، در رقابتی نفسگیر و پر تب و تاب، ۳۳ فیلم اکران شد. با حضور سینماگران و نمایندگان رسانه‌ها، نشست‌های نقد و بررسی پرچالشی داشتیم و بازار انتقاد و گاه گلایه، گرم بود.

وی ادامه داد: در بخش «نگاه نو»، که یکی از جذاب‌ترین بخش‌های هر دوره و محل ظهور و بروز سینماگران جوان است، آثاری روی پرده رفت که امیدوارکننده و نویدبخش حضور نسل جوان است. توجه به بخش «نگاه نو» در این دوره، به دلیل افزایش تولید فیلم‌های اول بود، آثاری که همه آنها بخت حضور در جشنواره را نداشتند؛ اما سعی کردیم در حد توان، زمینه دیده‌شدنشان در مهمترین رویداد سینمایی ایران را فراهم کنیم.

دبیر جشنواره بیان کرد: مفتخرم که جشنواره امسال، تصویری از قهرمانان ملی‌مان، شهیدان بزرگوار؛ احمد کاظمی، علی‌اکبر شیرودی و مهدی زین‌الدین به یادگار گذاشت و خاطرات سال‌های حماسه را زنده کرد. هر روز ِجشنواره چهل و دوم را به یاد هنرمندانِ عزیزِ از دست‌رفته، نامگذاری کردیم و به بزرگانی ادای احترام کردیم که نامشان با تاریخ سینمای انقلاب اسلامی گره خورده است.

امینی خاطرنشان کرد: گمان می‌کنم در زمینه تولید محتوا و توجه به مضامین ملی و استراتژیک و تمرکز بر سینمای پرمخاطب، در جشنواره امسال به تعادل رسیده‌ایم و می‌توانیم این تنوع و تکثر و گوناگونی را امتیازی بزرگ برای جشنواره بدانیم. برگزاری اکران‌های پرشور در استان‌ها و سالن های مملو از جمعیت این چشم انداز را مقابل دیدگانمان جان بخشید، که اکران سال پیش‌رو، گرم و پررونق باشد.

وی افزود: تمرکز دوستان و همراهان رسانه‌ای، در خبرگزاری‌ها، روزنامه‌ها و شبکه‌های رادیویی و تلویزیونی برای پوشش رخدادها و آثار جشنواره امسال، کم‌نظیر بود. بر خود واجب می‌دانم از این همدلی و همراهی تشکر کنم. امیدوارم شور و حال جشنواره، در اکران ۱۴۰۳ جاری باشد.

امینی ادامه‌ داد: در بخش بین‌الملل این دوره، حضور مهمانان، فیلمسازان، اساتید و داوران محترم به بهتر برگزار شدن این بخش انجامید. علاوه بر نمایش فیلم و برگزاری بازار، نشست‌های تخصصی با حضور این دوستان، بر پا شد و مورد توجه قرار گرفت. در کنار این عزیزان، دوستانی از هیات‌های بلند پایه سیاسی در ایام جشنواره در کنارمان بودند و به ایده گسترش روابط بین‌المللی در سینمای ایران، جامعه عمل پوشاندند. این تعامل و برنامه‌های مشترک برای آینده سینمای منطقه را مغتنم می‌دانیم و برای تحقق آن می‌کوشیم.

دبیر جشنواره ذکر کرد: چهل و دومین جشنواره بین‌المللی فیلم فجر، با همراهی گروهی بزرگ از فعالان حوزه‌های مختلف فرهنگی، مدیریتی و رسانه‌ای، به پایان راه خود رسید. خاطرات باشکوه این دوره جشنواره، تجربه‌ای گرانقدر برای همه ما و سینمای ایران است. از همراهان جشنواره در هیات های انتخاب و داوری که مسئولیتی دشوار را بر عهده گرفتند و خستگی‌ناپذیر و حرفه‌ای و منصفانه فیلم دیدند تشکر می‌کنم، از داوران محترم بخش بین الملل و همچنین از دوستانم در ستاد برگزاری این رویداد که ماه‌ها برای بهتر برگزار شدن جشنواره تلاش کردند، سپاسگزارم. برای خانواده محترم سینمای ایران که در این ده روز، کنار ما بودند، آرزوی سعادت و سربلندی دارم.

امینی در پایان سخنان خود از حامیان این دوره از جشنواره، بانک ملی و روبیکا قدردانی کرد و گفت: به لطف بانک سینا سه هزار تسهیل خرید کالا به اهالی رسانه داده شده است. این بانک قبول زحمت کرد و به خانواده شهدا و اهالی سینما نیز ۶ هزار تسهیل خرید کالا خواهد داد. در پایان آرزوی سلامتی، نشاط و سلامت برای همگی شما از خداوند منان مسالت می‌نمایم.

** برگزیدگان بخش بین‌الملل

پس از سخنرانی مجتبی امینی، شهیدی‌فرد عنوان کرد: اهدای جوایز را با برگزیدگان بخش بین‌الملل آغاز می‌کنیم. فیلم‌هایی از ۷۰ کشور جهان در جشنواره فیلم فجر به نمایش درآمدند. در همین سالن روسای سازمان سینمایی از ۷ کشور منطقه حضور دارند. همچنین هنرمندان و کارگردانان و کارشناسان سینما در یک هفته گذشته در ایران بودند. بخش بین‌‌الملل جشنواره در ۴ بخش فیلم‌ها را به داوری گذاشت و اولین بخشی که امشب برگزیدگان خود را خواهد شناخت، بخش بین‌الادیان است.

*«شور عاشقی» بهترین فیلم بخش بین‌الادیان

دیپلم افتخار این بخش توسط عبدالستار یارار، علی حنون و بهمن حبشی داورهای بخش بین‌المذاهب، به محمود کلاری برای فیلم «تابستان همان سال» اهدا شد.

سیمرغ بلورین بهترین فیلم در این بخش به داریوش یاری برای فیلم «شور عاشقی» اهدا شد.

در ادامه شهیدی‌فر؛ مجری مراسم در راستای همدردی با مردم غزه گفت: بگذارید برای چند دقیقه‌ای درباره یک اتفاق حیرت‌انگیز صحبت کنیم. در سرزمینی که خیلی از ما دور نیست، در یک گوشه جهان بیش از ۴ ماه شاهد یکی از بزرگ‌ترین فجایع بشری هستند.

در ادامه صحبت‌های مجری کلیپی از مردم غزه و این فاجعه بشری پخش شد.

* «قلب رقه» بهترین فیلم بخش مقاومت (فلسطین: روح و دم)

هیات داوران (متشکل از شادی زیدان و ولید الدرویش)، ضمن تقدیر از فیلم‌های «آسمان غرب» و «مجنون» دیپلم افتخار را به فیلم محمدحسین حقیقت برای فیلم «پرواز ۱۷۵» تقدیم کردند.

محمدحسین حقیقت پس از دریافت جایزه‌اش گفت: هر خیری به زندگی من برسد قطعا از دعای خیر پدر و مادرم است. همیشه در فیلم‌ها وقتی یکی از همکاران اشتباهی مرتکب شود پدرم به آن‌ها تذکر می‌دهد و این استدلال را دارد که هر کسی ممکن است اشتباه کند اما ما باید مصحلت کل فیلم را درنظر بگیریم. عزیزان من به عنوان‌ فرزند کوچک سینما می‌گویم که با هر سلیقه و گرایشی باید بمانیم پای هرچیزی که هستیم و این اشتباهات را به فراموشی بسپاریم.

سیمرغ بلورین بهترین فیلم این بخش به خیرالله تقیانی‌پور برای کارگردانی فیلم «قلب رقه» تقدیم شد.

* برگزیدگان بخش جلوه‌گاه شرق/ محمد عسگری بهترین کارگردان

داوران این بخش متشکل از سلمی مصری، احمد مجتبی زمال، کاتسومی یاناگی جیما، عزیز ژامباکیوو و ابوالقاسم طالبی برای اهدای جوایز روی سن آمدند.

سیمرغ بلورین بهترین دستاورد جلوه‌گاه شرق به تاستیا جمیل برای بازی در فیلم «فاطیما» اهدا شد و کارگردان این فیلم به نمایندگی از او سیمرغ را دریافت کرد.

سیمرغ بلورین بهترین فیلمنامه به نسیم باستانی برای نگارش فیلمنامه فیلم «ظاهر» اهدا شد و تهیه‌کننده فیلم به نمایندگی از او جایزه را دریافت کرد.

سیمرغ بلورین بهترین کارگردانی به محمد عسگری برای کارگردانی فیلم «آسمان غرب» اهدا شد و حبیب والی‌نژاد؛ تهیه‌کننده فیلم جایزه را دریافت کرد.

جایزه ویژه هیات داوران این بخش به آسخات کوچینچیرکوف برای فیلم «باورینا سالو» از کشور مغولستان اهدا شد.

سیمرغ بلورین بهترین فیلم به ذولجارگل یوروداش برای ساخت فیلم «رویای خواب زمستانی» از کشور قزاقستان اهدا شد.

* برگزیدگان بخش سینمای سعادت/ «تابسان همان سال» برگزیده هیات داوارن

هیات داوران این بخش متشکل از وو لانگ، خوزه ماریا لارا، سرگی دورستووی، کارن آویتیسیان، آندره مورگان و هاتف علیمردانی روی سن آمدند و جوایز را اهدا کردند.

سیمرغ بلورین بهترین دستاورد هنری به آنجلس رالیس «آفرین در عصر سیلاب» از کشور یونان اهدا شد.

سیمرغ بلورین بهترین فیلمنامه به الکساندرو باردانی برای فیلم «بهترین قرن زندگی من» از کشور ایتالیا اهدا شد. این نویسنده در پیامی ویدیویی گفت: خوشحالم که این جایزه را دریافت کردم و این جایزه برایم ارزش دو چندان دارد چراکه سینمای ایران را غنی می‌دانم و دریافت این جایزه احساس افتخار می‌کنم.

سیمرغ بلورین بهترین کارگردانی به آلخاندرو روخاس و خوآن واسکوئز برای فیلم «در بدو ورود» از کشور اسپانیا اهدا شد.

جایزه ویژه هیات داوران به محمود کلاری برای فیلم «تابستان همان سال» اهدا شد.

کلاری پس از دریافت جایزه گفت: ممنونم و از آقای علی اوجی تهیه‌کننده فیلمم تشکر میکنم چرا که بدون همراهی ایشان ساخت این فیلم امکانپذیر نبود.

سیمرغ بهترین فیلم در این بخش به استفان کوماندراف برای فیلم «به درس‌های بلاگا» اهدا شد. این کارگردان در پیامی ویدیویی گفت: من کارگردان این فیلم هستم و دوست دارم از هیات داوری و جشنواره وزین فجر تشکر کنم و این حایزه برای من و تیم من افتخار بسیار بزرگی است.

*محمد خزاعی: من باید به فکر اقتصاد سینمای ایران باشم!

در ادامه مراسم، محمد خزاعی؛ رییس سازمان سینمایی، سخنان خود را با دعای تحویل سال شروع کرد و گفت: سال جدید سینمای ایران را به همه شما عزیزان تبریک می‌گویم. سلام و درود دارم خدمت شما عزیزان حاضر ارجمند. سال گذشته لحظات تلخ و شیرینی برای سینمای ایران رقم خورد؛ تلخ به معنای درگذشت سینماگران بزرگ ایران مثل آقای مهرجویی، خانم پروانه معصومی، آقای آتیلا پسیانی و خاطرات تلخ دیگری مانند بحث معیشت و اقتصاد و امنیت شغلی سینماگران که در جلسات مکرر مسایل خود را مطرح کردند. ما همراه وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی سعی کردیم این مشکلات را برطرف کنیم البته که این مسایل ادامه دارد و سعی داریم که همه آنها را در جلسات متعدد همراه وزیر محترم ارشاد برطرف کنیم.

وی ادامه داد: در دوران کرونا و پساکرونا و اغتشاشاتی که سال گذشته شکل گرفته بود باعث شد سینمای ایران در آستانه تعطیلی قرار گیرد و با تنفس مصنوعی ادامه حیات دهد. خوشبختانه در حال حاضر جان گرفته است و امروز شرایط مطلوبی دارد. مخاطبانی که از سینما قهر کرده بودند، فیلم‌های سینمای امسال را دیدند. احیای سینمای ایران با فروش خوبی رقم خورد و برخی از دوستان نقد می‌کنند که چرا جای برخی از آثار خالی بود و من می‌گویم اگر سینما را یک خانواده در نظر بگیریم که پدر آن کرایه خانه را پرداخت نکرده باشد و مادرش بیمار باشد، شما در چنین خانواده‌ای چکار می‌کنید؟ آیا در چنین شرایطی برای بچه‌های خانواده شاهنامه می‌خوانید؟

رییس سازمان سینمایی تاکید کرد: برای دوستانی که نقد می‌کنند چرا برخی فیلم‌ها حضور ندارند، باید بگویم که ما باید ابتدا اقتصاد سینما را درست می‌کردیم و در برنامه‌های آتی به مسایل دیگر بپردازیم.

خزاعی یادآور شد: در ۴۰ سال گذشته، ۵۷۰ سالن سینما ساخته که به همت دولت ۲۵۰ سالن به آن اضافه شده است. تمام تلاش ما این است که تا پایان دولت سالن‌های سینما را به ۱۰۰۰ سالن برسانیم که جهش خوبی در سینما است.

وی ادامه داد: علی‌رغم اینکه برخی فکر می‌کنند تولیدات سینمای ایران خوابیده است بالغ بر ۴۳۰۰ مستند کوتاه، تله فیلم، فیلم و غیره در سینمای ایران تولید شده است. همچنین سیاه‌نمایی از سینمای ایران رخت بربسته است اما این به معنای این نیست که ژانرهای مختلف در سینما تقویت نشود، ما به آثار مختلف نیاز داریم. سینما باید خوبی‌ها، زشتی‌ها و پلیدی‌ها را بییند و امیدوارم شاهد آثار خوبی در سینما باشیم؛ آثاری با رعایت اصول ما و مسائل شرعی. من شعاری مطرح کردم که سازمان سینمایی بر اساس آن پیش می رود و از ما نخواهید که آن را نقض کنیم.

وی افزود: من سال بعدی را سال همدلی و همگرایی برای سینمای ایران نامگذاری می‌کنم، در جلسات خصوصی با سینماگران صحبت میکنیم تا به یک همدلی و همگرایی برسیم.

باید از دو قطبی سازی جلوگیری کنیم، درست است که نفع برخی از همین موضوعات است اما باید همدل بر سر نظام باشیم، در این چند روز بر این دو قطبی سازی در رسانه‌ها با گفتن فیلم‌های خصوصی و دولتی پافشاری می‌شد اما باید هر دو فعال باشند.

رییس سازمان سینمایی با اشاره به جنایات رژیم صهیونیستی در غزه گفت: اگر این‌ها را نبینیم جریان مقاومت از بین می‌رود اما اینطور نیست و ریشه مقاومت گسترش پیدا می‌کند، سینمای ایران و هفتاد کشوری که در این جشنواره بودند باید برای غزه و کودکان غزه فیلم بسازند و جریانات را به تصویر بکشیم.‌ خواهش می‌کنم برای مقاومت مردم فلسطین و غزه یک دقیقه‌ ایستاده تشویق کنید.

پس از صحبت‌های رئیس سازمان سینمایی، نوبت به اجرای موسیقی رسید، در این بخش محمد معتمدی با همراهی گروه نوازنده‌اش روی صحنه آمدند و دو قطعه اجرا کردند.

** برگزیدگان بخش سینمای ایران

سپس کلیپی از خاطرات سینمای ایران و درگذشتگان سینمای ایران پخش شد‌.

* «آسمان غرب» برگزیده جایزه سرباز وطن

در ادامه مراسم، نوبت به اعلام برگزیده جایزه سرباز وطن رسید. در این بخش، محمدمهدی اسماعیلی؛ وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی، زینب سلیمانی؛ دختر شهید قاسم سلیمانی و مجتبی امینی برای اهدای جایزه روی صحنه آمدند.

جایزه ویژه این بخش به حبیب والی‌نژاد و محمد عسگری؛ تهیه‌کننده و کارگردان فیلم سینمایی «آسمان غرب» اهدا شد.

والی‌نژاد طی صحبت‌هایی گفت: آقای عسگری برای ساخت این فیلم ساعت‌ها نخوابیدند و کسالت دارند. در مسیر بودند تا در مراسم شرکت کنند اما نرسیدند. من از طرف ایشان از شما تشکر می‌‌کنم. با افتخار این جایزه را دریافت می‌کنیم زیرا درباره کسی فیلم ساختیم که سرباز وطن بود‌.

جایزه «گوهرشاد» به عنوان جایزه ویژه وزیرارشاد که از سال گذشته به جشنواره اضافه شده است، در این دوره به انسیه شاه‌حسینی برای کارگردانی فیلم «دست ناپیدا» اهدا شد‌.

سپس سیمرغ بلورین «گوهرشاد» به حبیب‌الله والی‌نژاد برای فیلم «احمد» اهدا شد‌.

حبیب والی‌نژاد پس از دریافت جایزه از امیرعباس ربیعی دعوت کرد روی سن بیاید و سپس این تهیه‌کننده مطرح کرد: برای ساخت فیلم «احمد» تلاش شبانه‌روزی انجام شد. این فیلم بسیار سخت بود و حمایت‌های زیادی لازم داشت. اگر کمک‌های ویژه نبود قطعا این فیلم ساخته نمی‌شد. من دست آقای ربیعی را می‌بوسم زیرا در سخت‌ترین شرایط کنار من بود تا درباره حاج احمد فیلم بسازیم. شهدا؛ شهید شده‌اند اما اکنون کسانی کنار ما هستند که باید قدر آن‌ها را بدانیم. سردار حاجی‌زاده در تمام مراحل تولید این فیلم کنار ما بودند و از ایشان ممنونم.

*وزیر ارشاد: جشنواره فجر امسال به آرمان‌های بزرگ مردم ایران نزدیک‌تر بود

محمدمهدی اسماعیلی؛ وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی به عنوان سخنران بعدی آیین اختتامیه چهل‌ودومین جشنواره بین‌المللی فیلم فجر روی صحنه رفت و گفت: حلول ماه شعبان را به شما عزیزان تبریک عرض می‌کنم. انشالله از وزش رحمت الهی در این ماه مستفیض شویم. آغاز چهل‌وپنجمین بهار انقلاب اسلامی ایران را تبریک می‌گویم‌. انقلاب ما یک انقلاب فرهنگی است و از نشانه‌های فرهنگی بودن این انقلاب این است که قله رویدادهای فرهنگی هنری ما به نام فجر انقلاب نامگذاری شده است و همه برنامه‌های مهم فرهنگی هنری در این ایام برگزار می‌شود.

وی اضافه کرد: این افتخار مهم برای اصحاب فرهنگ و هنر این مرزوبوم ثبت و ضبط شده است که در چنین روزهای باشکوهی ملت ایران استقلال، آزادی، عدالت و آرمان‌های خودش را در قامت انقلاب به پیروزی رساند. من باید برای اتفاق بزرگی که امسال شاهدش بودیم، تشکر کنم. خانواده فرهنگ و هنر پُررونق‌ترین دوره خود را تجربه کرد. از ابتدای سال تا به امروز هیچ روزی در سال بر اصحاب فرهنگ و هنر سپری نشد مگر اینکه یک رویداد باشکوه را تجربه کردند.

وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی یادآور شد: امروز جشن فرهنگ و هنر در کشور عزیز ما است. سینمای ایران همپای همه عرصه‌های فرهنگی،هنری این روزهای باشکوه را تجربه می‌کند‌. امسال بیش از هزار و ۱۰۰ میلیارد فروش و نزدیک به ۲۷ میلیون تماشاگر و ساخت نزدیک به ۱۳ سالن سینما داشتیم که این‌ها بخشی از کارنامه پُرافتخار سینما است.

وی تصریح کرد: جشنواره فجر امسال از جشنواره‌های قبل، به آرمان‌های بزرگ مردم ایران نزدیک‌تر بود. حضور پُرشور پیشکسوتان، فیلم‌اولی‌ها و… روزها و شب‌های باشکوهی را برای جامعه ایرانی رقم زد. جشنواره فیلم فجر امسال در همه استان‌ها برگزار شد و مفاخر بزرگ ایران مورد تجلیل قرار گرفتند. موضوعاتی مانند ملی شدن صنعت نفت، حادثه و جنبش بزرگ ۱۵ خرداد، اتفاق باشکوه کاروان اسرای کربلا، تصویر پزشکان دفاع مقدس، تصویر مفاخر بزرگ فرهنگی و… در فیلم‌های امسال دیده می‌شد. جا دارد در اینجا از هیات انتخاب و هیات داوری و همه تهیه‌کنندگان، نهادها، شخصیت‌ها، شهرداری تهران، صداوسیما و… تشکر کنم.

وی در پایان گفت: خبر مهمی که امسال با پشتیانی رئیس جمهور و معاون اول تقدیم کردیم، ساخت بزرگترین مجموعه فرهنگی هنری برای خانه جشنواره‌های فجر انقلاب اسلامی بود. ساخت این کار بزرگ در گذر فرهنگی تهران آغاز خواهد شد. امیدواریم که تا جشن پنجاهمین سالگرد انقلاب این مجموعه را تقدیم هنرمندان کنیم. همچنین انشاالله فضای همدلی، همگرایی، امید، اخلاق و معنویت در سینمای ایران اسلامی برپا باشد.

در ادامه کلیپی از فیلم‌های ماندگار سینمای ایران در ۴۰ سال گذشته در سالن پخش شد و نوبت به اعلام برگزیده‌های بخش ملی جشنواره فیلم فجر رسید.

در ادامه طی کلیپی از اعضای هیات انتخاب شامل داریوش ارجمند، محمدرضا عباسیان، حسین زندباف، روح‌الله سهرابی، محمدحسین نیرومند، احمد مرادپور و محمدحسین لطیفی معرفی شدند.

*برگزیدگان بخش «نگاه نو»/ جواد عزتی بهترین کارگردان فیلم اولی

در بخش دیگر فیلم‌های حاضر در بخش نگاه نو نمایش داده شدند و هیات داوران متشکل از محمدهادی کریمی، پوران درخشنده، محمدحسین لطیفی، عبدالحمید قدیریان، شهاب اسفندیاری، مهدی فخیم زاده و بهرام عظیمی برای اهدای جوایز سودای سیمرغ و نگاه نو روی سن آمدند.

در این بخش، سیمرغ و جایزه ویژه هیات داوران به علی طاهرفر برای ساخت فیلم «آپاراتچی» اهدا شد. طاهرفر بعد از دریافت جایزه‌اش گفت: اگر دستی در اینجا سیمرغی را بالا می‌برد بخاطر دست‌های خونینی است که در دهه فجر بالا رفته اند. به افتخار همه مادران ایران و همه شهدای سرزمینم دست بزنید.

سیمرغ بلورین بهترین کارگردان فیلم‌ اول به جواد عزتی برای فیلم «تمساح خونی» اهدا شد.

جواد عزتی گفت: از هیات داوران ممنونم. بدیهی است که ما جای سامان لطفیان و عباس جمشیدی فر را خالی کنم که امشب در جمع ما نیستند. ترجیح می‌دادم این جایزه را در سمت بازیگری بگیرم اما قسمت نشد. در چندسال پایانی زندگی پدرم خیلی تلاش کردم و بهترین بازی‌های زندگی‌ام را انجام دادم که این صحنه را ببینند اما نشد.

سیمرغ بلورین بهترین فیلم اول سینمایی به عطا پناهی برای تهیه‌کنندگی فیلم «پرویز خان» اهدا شد.

سیمرغ بلورین و دیپلم افتخار فنی و هنری به دلیل یک اقتباس ادبی به رضا کشاورزحداد برای کارگردانی فیلم «باغ کیانوش» اهدا شد.

بعد از این بخش نوبت به اعلام برگزیدگان بخش اصلی (سودای سیمرغ) رسید.

*بهترین جلوه‌های ویژه بصری؛ محمد برادران برای فیلم «احمد»

نامزدهای بهترین جلوه‌های بصری هادی اسلامی برای فیلم «پرویز خان»، حسن ایزدی برای فیلم «قلب رقه»، محمد برادران برای فیلم «احمد»، کامیار شفیع‌پور برای فیلم «مجنون»، امیر ولی‌خانی برای فیلم «نوروز» بودند.

سیمرغ این بخش به محمد برادران برای فیلم «احمد» اهدا شد.

*بهترین جلوه‌های ویژه میدانی؛ حمید رسولیان برای فیلم «دست ناپیدا»

نامزدهای بهترین جلوه‌های ویژه میدانی آرش آقابیگ برای فیلم «بهشت تبهکاران»، حمید رسولیان برای فیلم «دست ناپیدا»، ایمان کرمیان برای فیلم «آسمان غرب»، ایمان کرمیان برای فیلم «قلب رقه»، ایمان کرمیان برای فیلم «مجنون» بودند که سیمرغ این بخش اهدا شد به حمید رسولیان برای فیلم »دست ناپیدا» و حمید رسولیان پس از دریافت جایزه گفت: با افتخار جایزه ام را به پدر موشکی ایران سردار حسن تهرانی‌ مقدم تقدیم می‌کنم.

*بهترین چهره‌پردازی؛ مرتضی کهزادی برای فیلم «احمد»

نامزدهای بهترین چهره‌پردازی شهرام خلج برای فیلم «پروین»، محسن دارسنج برای فیلم «صبح اعدام»، مرتضی کهزادی برای فیلم «احمد»، مهرداد میرکیانی برای فیلم «تابستان همان سال»، مهین نویدی برای فیلم «بهشت تبهکاران» بودند.

سیمرغ بلورین این بخش به مرتضی کهزادی برای فیلم «احمد» اهدا شد.

*بهترین طراحی صحنه؛ کامیاب امین‌عشایری برای فیلم «تابستان همان سال»

نامزدهای بهترین طراحی صحنه کامیاب امین عشایری برای فیلم «تابستان همان سال»، بهزاد جعفری طادی برای فیلم «مجنون»، بهنام جعفری طادی برای فیلم «قلب رقه»، محسن خدابخشی برای فیلم «پرویز خان»، امیر زاغری برای فیلم «آبی روشن» بودند.

سیمرغ بلورین این بخش به کامیاب امین‌عشایری برای فیلم «تابستان همان سال» اهدا شد.

*بهترین طراحی لباس؛ مهرنوش بیانی برای فیلم «تابستان‌ همان سال»

نامزدهای بهترین طراحی لباس رویا ابراهیمی برای فیلم «پروین»، مهرنوش بیانی برای فیلم «تابستان همان سال»، علی شیرمحمدی برای فیلم «صبح اعدام»، آزاده قوام برای فیلم «نوروز»، اصغر نژاد ایمانی برای فیلم «بهشت تبهکاران» بودند.

سیمرغ بلورین این بخش به مهرنوش بیانی برای فیلم «تابستان‌ همان سال» اهدا شد.

*بهترین صدابرداری؛ امیر عاشق‌حسینی برای فیلم «قلب رقه»

نامزدهای بهترین صدابرداری، بهمن اردلان برای فیلم «آسمان غرب»، طاهر پیشوایی برای فیلم «احمد»، عباس رستگارپور برای فیلم «آغوش باز»، هادی ساعد محکم برای فیلم «مجنون»، امیر عاشق حسینی برای فیلم «قلب رقه» بودند.

سیمرغ بلورین این بخش به امیر عاشق‌حسینی برای فیلم «قلب رقه» اهدا شد.

*بهترین صداگذاری؛ بهمن اردلان برای فیلم «آسمان غرب»

نامزدهای بهترین صداگذاری، بهمن اردلان برای فیلم «آسمان غرب»، امین شریفی برای فیلم «قلب رقه»، علیرضا علویان برای فیلم «تابستان همان سال»، علیرضا علویان برای فیلم «مجنون»، آرش قاسمی برای فیلم «آبی روشن» بودند.

سیمرغ بلورین این بخش به بهمن اردلام برای فیلم «آسمان غرب» اهدا شد.

*بهترین موسیقی متن؛ مجید انتظامی برای فیلم «مجنون»

نامزدهای بهترین موسیقی متن مجید انتظامی برای فیلم «مجنون»، مسعود سخاوت‌دوست برای فیلم «شور عاشقی»، فرید سعادتمند برای فیلم «آبی روشن»، بهزاد عبدی برای فیلم «پروین»، کارن همایونفر برای فیلم «قلب رقه» بودند.

سیمرغ بلورین این بخش به مجید انتظامی برای فیلم «مجنون» اهدا شد.

*بهترین تدوین؛ حسن حسندوست برای فیلم «پرویز خان»

نامزدهای بهترین تدوین بهروز افخمی برای فیلم «صبح اعدام»، حسن حسندوست برای فیلم «پرویز خان»، مهدی سعدی برای فیلم «قلب رقه»، میثم مولایی برای فیلم «آسمان غرب»، حمید نجفی‌راد برای فیلم «مجنون» بودند.

سیمرغ بلورین این بخش به حسن حسندوست برای تدوین فیلم «پرویز خان» اهدا شد.

*بهترین فیلمبرداری؛ کوهیار کلاری برای فیلم «تابستان همان سال»

نامزدهای بهترین فیلمبرداری علیرضا برازنده برای فیلم «آسمان غرب»، فرشاد خالقی برای فیلم «پروین»، پیمان عباس‌زاده برای فیلم «آبی روشن»، امیر کریمی برای فیلم «بهشت تبهکاران»، کوهیار کلاری برای فیلم «تابستان همان سال» بودند.

سیمرغ بلورین این بخش به کوهیار کلاری برای فیلم «تابستان همان سال» اهدا شد.

محمود کلاری برای این بخش روی سن آمد تا فرزندش را همراهی کند و بعد از دریافت جایزه این پدر گفت: من ۵ سیمرغ در خانه دارم و کوهیار هم از بچگی آن‌ها را در خانه دیده است. باورتان نمی‌شود هیچکدام از آن‌ها به اندازه سیمرغ کوهیار من را خوشحال نکرد.

*بهترین فیلم پویانمایی؛ محمدمهدی مشکوری برای «ببعی قهرمان»

دیپلم افتخار بهترین فیلم پویانمایی که نامزدی برای آن اعلام نشده بود، به محمدمهدی مشکوری برای تهیه‌کنندگی فیلم پویانمایی «ببعی قهرمان» اهدا شد.

*بهترین فیلمنامه؛ علی ثقفی برای فیلم «پرویز خان»

نامزدهای بهترین فیلمنامه بهروز افخمی برای فیلم «صبح اعدام»، علی ثقفی برای فیلم «پرویز خان»، محمود کلاری برای فیلم «تابستان همان سال» بودند.

این بخش به تصمیم هیات داوران سیمرغ بلورین نداشت و دیپلم افتخار آن به علی ثقفی برای فیلم «پرویز خان» اهدا شد.

*بهترین بازیگر نقش مکمل مرد؛ بهزاد خلج برای فیلم «مجنون»

نامزدهای بهترین نقش مکمل مرد پیام احمدی‌نیا برای فیلم «شور عاشقی»، بهزاد خلج برای فیلم «مجنون»، داود فتحعلی‌بیگی برای فیلم «صبح اعدام»، رامین ناصرنصیر برای فیلم «پروین»، رضا یزدانی برای فیلم «بهشت تبهکاران» بودند.

سیمرغ بلورین در این بخش به بهزاد خلج برای بازی در فیلم «مجنون» اهدا شد.

وی بعد از دریافت جایزه‌اش گفت: از هیات داوران و عوامل فیلم «مجنون» و «تمساح خونی» تشکر می‌کنم. دست پدر و مادرم را می‌بوسم و این جایزه را به پسرهایم که فرشته‌های زندگیم هستند، تقدیم می‌کنم. ‌

*بهترین بازیگر نقش مکمل زن؛ شبنم قربانی برای فیلم «مجنون»

نامزدهای بهترین نقش مکمل زن، ناهید استواری برای فیلم «شه‌سوار»، رویا جاویدنیا برای فیلم «تابستان همان سال»، آزاده صمدی برای فیلم «نبودنت»، شبنم قربانی برای فیلم «مجنون»،  لادن مستوفی برای فیلم «بهشت تبهکاران»، مهرو نونهالی برای فیلم «تابستان همان سال» بودند.

دیپلم افتخار این بخش به مهرو نونهالی برای فیلم «تابستان همان سال» اهدا شد و سیمرغ بلورین این بخش نیز به شبنم قربانی برای بازی در فیلم «مجنون» اهدا شد.

*بهترین بازیگر مرد نقش اول؛ ارسطو خوش‌رزم برای فیلم «صبح اعدام»

نامزدهای بهترین نقش اول مرد سجاد بابایی برای فیلم «مجنون»، سعید پورصمیمی برای فیلم «پرویز خان»، شهرام حقیقت‌دوست برای فیلم «قلب رقه»، ارسطو خوش‌رزم برای فیلم «صبح اعدام»، علی شادمان برای فیلم «تابستان همان سال»، جواد عزتی برای فیلم «تمساح خونی» بودند.

هیات داوران ضمن تقدیر از سعید پورصمیمی، سیمرغ بلورین این بخش را به ارسطو خوش‌رزم برای بازی در فیلم «صبح اعدام» اهدا کرد.

وی پس از دریافت جایزه‌اش گفت: در جشنواره‌ای که آقای پورصمیمی، جواد عزتی و… کاندید هستند برای من دریافت این جایزه افتخار است. جواد جان من به جای تو این جایزه را به روح پدر بزرگوارت تقدیم می‌کنم.

*بهترین بازیگر زن نقش اول؛ مارال بنی‌آدم برای فیلم «پروین»

نامزدهای بهترین نقش اول زن مارال بنی‌آدم برای فیلم «پروین»، سارا حاتمی برای فیلم «آبی روشن»، سحر دولتشاهی برای فیلم «نبودنت»، ساره رشیدی برای فیلم «احمد»، شهره موسوی برای فیلم «شور عاشقی» بودند.

هیات داوران دیپلم افتخار این بخش را به ساره رشیدی برای بازی در فیلم «احمد» اهدا شد و سیمرغ بلورین این بخش نیز به مارال بنی‌آدم برای بازی در فیلم «پروین» اهدا شد.

بنی‌آدم بعد از دریافت جایزه‌اش گفت: به عنوان کوچک‌ترین عضو این خانواده می‌خواهم چیزی بگویم.

همیشه دختر امروز، مادر فرداست
ز مادرست میسر، بزرگی پسران

این سیمرغ را به تمام زنان تاثیرگذار و مادران کشورم تقدیم می‌کنم.

*بهترین کارگردانی؛ بهروز افخمی برای فیلم «صبح اعدام»

نامزدهای بهترین کارگردانی بهروز افخمی برای فیلم «صبح اعدام»، علی ثقفی برای فیلم «پرویز خان»، مسعود جعفری جوزانی برای فیلم «بهشت تبهکاران»، مهدی شامحمدی برای فیلم «مجنون»، جواد عزتی برای فیلم «تمساح خونی»، محمود کلاری برای فیلم «تابستان همان سال» بودند.

برای اهدای جایزه این بخش وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی، رییس سازمان سینمایی و دبیر جشنواره فیلم فجر روی سن آمدند.

سیمرغ بلورین در این بخش به بهروز افخمی برای فیلم «صبح اعدام» اهدا شد.

وی بعد از دریافت جایزه‌اش گفت: قبلا گفته ام که کیفیت کار هیات داوران موقع انتخاب نامزدها معلوم می‌شود زیرا سیمرغ‌ها ممکن است با یک‌نظر تغییر کنند. ما دیروز در برنامه هفت داشتیم بررسی می‌کردیم که هیات داوران در کاندیداها چه چیزی را جا انداخته است و چیزی پیدا نکردیم. من پیش از دریافت این جایزه وقتی صبح اعدام در ۸ رشته کاندید شد، جایزه‌ام را دریافت کردم. جنبه معنوی این‌ جایزه را به محمدرضا ورزی برای فیلم پروین تقدیم می‌کنم.

*بهترین فیلم؛ عباس نادران برای فیلم «مجنون»

نامزدهای بهترین فیلم علی اوجی برای فیلم «تابستان همان سال»، عطا پناهی ببرای فیلم «پرویز خان»، علی شیرمحمدی برای فیلم «صبح اعدام»، عباس نادران برای فیلم «مجنون»، حبیب‌اله والی‌‌نژاد برای فیلم «آسمان غرب» بودند.

سیمرغ بلورین این بخش به عباس نادران برای فیلم «مجنون» اهدا شد.

وی بعد از دریافت جایزه‌اش گفت: من یک تشکر ویژه از همه عوامل خوب فیلم‌ مجنون دارم که با قلبشان در سخت ترین شرایط پای این فیلم ایستادند. این سیمرغ را به ۴ قهرمان ملی کشورم مهدی زین‌الدین، مجید زین‌الدین، شهید شیرودی و احمد کاظمی تقدیم می‌‌کنم و از شما خواهش می کنم این عزیزان را ایستاده تشویق کنید‌.

*جایزه «آرمان» ویژه شهردار تهران؛ محمدجواد موحد برای فیلم «باغ کیانوش»

در پایان این مراسم، جایزه «آرمان» که جایزه ویژه شهرداری تهران است با حضور امینی دبیر جشنواره، نادری معاون وزیر و رئیس خبرگزاری ایرنا، هاشمی جانشین وزیر ارشاد، اسلامی معاون وزیر ارشاد و امین توکلی زاده معاون فرهنگی هنری شهرداری تهران به فیلم «باغ کیانوش» اهدا شد.

محمدجواد موحد؛ تهیه کننده این فیلم بعد از دریافت جایزه‌اش گفت: این کار محصول کانون و باشگاه فیلم سوره حوزه هنری است ما برای نوجوانان فیلم ساختیم وقتی این اثر در همین سالن دیده شد اهالی رسانه و منتقدان ما را تشویق کردند چون فیلم ما یک قهرمان متفاوت داشت و این قهرمان یک نوجوان بود این جایزه را به قهرمانان کودک و نوجوان غزه که زیر سخت‌ترین فشارها هستند تقدیم می‌کنم امیدوارم روزی فلسطین آزاد شود و ما برایش فیلم بسازیم.

نوشته «مجنون» بهترین فیلم چهل‌و‌دومین جشنواره فجر شد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

در گریم، موسیقی و صداگذاری فیلم «مجنون»، حضور عوامل حرفه‌ای توانسته فیلم را سروشکل دهد و ظرافت مینیمال با توجه به بضاعت فیلمنامه و در عین حال متفاوت نسبت به دیگر آثار جنگی باشد. گریم شهرام خلج از گل‌درشت بازی‌های مرسوم فاصله دارد، علیرضا علویان سبک تازه‌ای را در صداگذاری این فیلم رو می‌کند و آن هم سکوت‌هایی است که در فیلم جای درست دارند و این سکوت‌ها فرصتی می‌شوند برای هضم مخاطب از آنچه که دیده و این به خودی خود جای لحظه‌ای درنگ را می‌دهد و برای فیلمی که سراسر در موقعیت جنگی است نسخه خوبی است. از طرفی دیگر موسیقی مجید انتظامی هرچند که با آثار درخشانش فاصله دارد اما همچنان گوش‌نواز و درست است.

با توجه به عنوان فیلم و عملیات خیبر که در جزیره مجنون سپری می‌شود، اولین دغدغه فیلمساز بعد از شخصیت‌پردازی شهید زین‌الدین باید به سمت معرفی درست و دقیق از جزیره برمی‌گشت اما از آنجایی که تهیه‌کننده به حداقل‌ها راضی شده است و با توجه به عدم تجربه‌اش در این حوزه، با ظرفیت موجود و آسان کار را پیش برده است.

آفت دیگری که گریبان فیلم «مجنون» را می‌گیرد، ساده پنداشتن دشمن است، اینکه چند نیرو به مقر عراقی‌ها نفوذ می‌کنند و همه تانک‌ها را بمب‌گذاری می‌کنند و پیروز این عملیات می‌شوند برای مخاطب نوجوان امروز این سؤال مطرح می‌شود که چرا این جنگ به این سادگی، هشت سال ادامه  پیدا کرده است؟!

جنگ در ماه‌های نزدیک به پذیرش قطعنامه جزو دوران فرسایشی محسوب می‌شد که در عین حال رزمندگان ما با غیرت و ممارست ایستادند و موفق شدند، نکته‌ای که در فیلم «مجنون» می‌توانست به زیبایی به آن پرداخت شود و سندی باشد بر آن دوران سخت اما تجربه مستندسازی فیلمساز و عدم شناخت کافی وی از ظرفیت بالای سینمای داستانی، این فرصت را از دست می‌دهد و انتهای فیلم با متن به پایان می‌رسد که می‌توانست این متن در فیلم به تصویر کشیده شود!

نوشته «مجنون»؛ به سوی پرواز اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

در این نشست، مهدی شامحمدی؛ کارگردان، عباس نادران؛ تهیه‌کننده، سجاد بابایی، حسام منظور، شبنم قربانی، بهزاد خلج،  محمد رشنو، افشین حسنلو بازیگران، بهزاد آقابیگی؛ طراح لباس، بهزاد جعفری‌طادی؛ طراح صحنه، علیرضا محصولی؛ نویسنده و حمید نجفی‌راد؛ تدوینگر حضور داشتند.

در ابتدای این نشست، عباس نادران؛ تهیه‌کننده گفت: آقای مجید انتظامی گفتند که من امروز فقط به احترام نسل جوان فیلمساز به جشنواره آمدم و در فتوکال شرکت کردم و از اهالی رسانه برای اینکه نتوانستند در نشست حضور داشته باشند، عذرخواهی کردند.

وی ادامه داد: ما برای انتخاب نقش شهید زین‌الدین دچار چالش‌های جدی بودیم. اول اینکه نمی‌توانستیم سراغ چهره‌ای برویم که مخاطبان از او خاطره دارند. از طرفی باید سراغ کسی می‌رفتیم که بتوان به او اعتماد کرد و فراز و فرودهای این نقش را به درستی ایفا کند.

این تهیه‌کننده افزود: باید اعتراف کنم که سجاد را خیلی اذیت کردم و تقریبا ۳ بار بعد از تست گریم می‌گفتم نه! من در تمام طول این مسیر دنبال این بودم که آیا سجاد بابایی واقعا با قلبش می‌خواهد این نقش را بازی کند یا خیر؟ تا حالا به خودش هم نگفته بودم اما سجاد در تمام طول پیش‌تولید حتی یک روز از این نقش دست برنداشت و به جایی رسید که ما هر دو یقین داشتیم که بهترین فرد برای ایفای نقش شهید زین‌‌الدین سجاد بابایی است.

وی تاکید کرد: من از همه کسانی که نمی‌خواستند این فیلم ساخته شود، تشکر می‌کنم. به خصوص از ارتش! عملیات خیبر یکی از مهم‌ترین عملیات‌های جنگی است و ما برای این فیلم برای دریافت ۲ هلیکوپتر ۴ ماه تلاش کردیم. در فیلم‌های جنگی در میان ارگان‌های دولتی جزیره‌وار عمل می‌شد، انگار شهید ما و شهید آن‌ها دارد. این فیلم یادگار یک عزیز بزرگوار است که اکنون میان ما نیست و باعث و بانی اصلی ساخته شدن مجنون شهید قاسم سلیمانی هستند.

مهدی شامحمدی؛ کارگردان این فیلم اظهار کرد: در اولین نمایش مردمی که در میدان هروی بود، از مسیریاب استفاده می‌کردم و برنامه گفت که وارد اتوبان زین‌الدین شرق بشوید. همان‌جا گفتم خدایا یعنی می‌شود پس از این فیلم ما کاری کنیم تا مردم و جوانان به خصوص نسل دهه هفتاد، این شهید بزرگوار را به درستی بشناسند؟!

وی در واکنش به این دیدگاه که اولین فیلم از شهیدی ساخته شده که در انتهای آن قهرمان آن زنده مانده است، توضیح داد: ما در بخش پژوهش گروه مفصلی داشتیم. سکانس شهادت ایشان هم وجود داشت اما تصمیم گرفتیم که آقامهدی در خیبر زنده بماند و قهرمان را در پایان داستان زنده نگه داشتیم.

شامحمدی در پاسخ به این پرسش که شهید زین‌الدین در پایش دچار آسیب بوده است ولی در فیلم وجود نداشت، توضیح داد: من ۲۰ سال است که مستند می‌سازم و تمام سال ۸۰ را فقط مستند جنگ ساختم و به نوعی خود را در این حوزه متخصص می‌دانم. هیچکس اندازه من  وی سینمای مستند در سینمای داستانی غیرت نداشته است. من تلاش کردم تا به مستند و مستند در قالب داستانی برسیم. به طوری که مخاطب شاهد سینمای داستانی باشد اما در لحظاتی حس کند فیلم مستند نگاه می‌کند.

وی ادامه داد: ما در این فیلم شاید واقعیت را در جاهایی پس و پیش کردیم اما به حقیقت دست نزدیم. من دوست نداشتم مهدی زین‌الدین که برای این آب و خاک زحمت کشیده و سلحشورانه زیست کرده است، در این روایت پایش را روی زمین بکشد.

سجاد بابایی؛ بازیگر نقش شهید زین‌الدین درباره مراحل نزدیک شدن به شخصیت این شهید گفت: در حضور دخترخانم آقامهدی و خواهرشان صحبت کردن سخت است. ما از روز اولی که قرار بود این فیلم را بسازیم دنبال یک تصویر نزدیک به واقعیت و کامل بودیم. در این زمینه من هرچیزی که در مستندات و مکتوبات بود، خواندم و سعی کردم به لحاظ فیزیکی هم به این شهید نزدیک شوم.

وی افزود: من نگاهی را از آقامهدی به ارث بردم و به نظرم این خیلی عجیب است که شما از کسی که هیچ طلبی نداری و اتفاقا به او بدهکاری چیزی را به ارث ببری و سعی کنی در مسیر او قدم بگذاری!

این بازیگر که برای این بازی در این نقش وزن زیادی کم کرده است، درباره رژیم کاهش وزن خود گفت: شاید فرصت یک ماهه داشتم تا حدود ۱۰ کیلو وزن کم کنم؛ اما باز هم وقتی جلوی آینه رفتم احساس کردم هنوز باید ۳_۴ کیلو کم کنم.

این موضوع به شدت روی اعصاب و روان تاثیر می‌گذار اما سعی کردم خیلی در نقش ایجاد نکند و در نهایت بیش از ۱۳ کیلو وزن کم کردم تا بتوانم در این نقش به خوبی قرار بگیرم.

وی درباره سیمرغ سال گذشته و اینکه در انتخاب نقش تاثیر داشته است یا نه، گفت: سیمرغ سال گذشته در انتخاب این نقش تاثیر نداشت. من جوانتر که بودم یک دوچرخه داشتم که همیشه با آن صحبت می‌کردم و می‌گفتم تا جایی که پا دارم پا میزنم و در بازیگری هم‌همین هستم، از فیلم کوتاه شروع کردم و تا جایی که توان داشتم در این مسیر پا زدم و تا جایی به مقصد رسیدم. من فیلم کوتاه، تئاتر و فیلم مستقل کار کردم و پارسال هم کار سختی داشتم و توانستم سیمرغ بگیرم. امسال هم به این نقش سخت رسیدم و دوباره تلاش کردم. من به خود آقامهدی گفتم که من تلاش می‌کنم و شما من را به مقصد برسانید.

حسام منظور دیگر بازیگر «مجنون» عنوان کرد: می‌خواستم به نوبه خودم سهم کوچکی در این فیلم داشته باشم که اگر اینگونه نبود حسرت می‌خوردم.

شبنم قربانی که نقش همسر شهید زین‌الدین را ایفا می‌کرد بیان کرد: باعث افتخار است که نقش همسر شهید زین‌الدین را بازی کردم. به نظرم پرداختن به این وجه از زندگی شهدا مهم است زیرا این زنان به دلیل آرمان‌هایی که داشتند از خیلی از چیزها گذشتند و همسران خود را به جبهه فرستادند. امیدوارم از پس این نقش برآمده باشم زیرا دینی بر گردن من بود.

بهزاد جعفری‌طادی؛ طراح صحنه این فیلم گفت: یک نکته مهم در فیلم‌های جنگی این است که برای تهیه و تولید گروه تدارکاتی باید باشد. با اینکه یک شهرک دفاع مقدس داریم، در ۱۰ سال گذشته نه تنها چیزی به این شهرک اضافه نشده بلکه کم هم شده است. این یک هشدار است و شاید در چند سال آینده نتوانیم فیلم جنگی بسازیم زیرا دیگر تجهیزاتی نداریم.

بهزاد آقابیگی؛ طراح لباس نیز مطرح کرد: ما یک گروه خیلی خوب کنار هم بودیم. ما در فصل زمستان فیلمبرداری کردیم و لوکیشن‌های سختی داشتیم. این مسائل چالش‌های مهم ما در هنگام فیلمبرداری بودند.

حمید نجفی‌راد؛ تدوینگر عنوان کرد: این فیلم ثمره رفاقت ۱۵ _۱۶ ساله با مهدی شامحمدی و ثمره سینمای مستند است. این فیلم اگر حال خوبی دارد، معجزه فیلم مستند است.

محمد رشنو دیگر بازیگر فیلم گفت: خوشحالم که توانستم نقش مجید زین‌الدین را بازی کنم. مثل اینکه مادرشان روی مجید خیلی حساس بوده‌اند. حاج خانم امیدوارم توانسته باشم مجیدتان را زنده نگه داشته باشم.

افشین حسنلو دیگر بازیگر این فیلم گفت: در جشنواره چندسال پیش چند نفر جلوی در اجازه نمی‌دادند که من وارد شوم چون کارتی نداشتم. از اینجا می‌خواهم به آن‌‌ها بگویم که سلام من اینجا هستم!

بهزاد خلج عنوان کرد: من همیشه از روی فیلمنامه تصمیم می‌گیرم. وقتی این فیلمنامه را خواندم دوست داشتم این نقش را بازی کنم. «مجنون» خیلی کار سختی بود و ممکن است پس از این من دیگر فیلم‌ جنگی بازی نکنم.

علیرضا محصولی؛ نویسنده این اثر گفت: سختی کار ما از چند جهت بود؛ یکی اینکه ما تعدد کاراکتر داشتیم، دوم اینکه شخصیت‌های ما نمونه واقعی داشتند و این مساله دست نویسنده را در شخصیت‌پردازی می‌بست. سختی دیگر این بود که تو نباید دخل و تصرفی در واقعیت داشته باشی!

در پایان این نشست سجاد بابایی گفت: گروه ما خیلی برای این فیلم تلاش کردند. در پایان ممنونم از این نام که اجازه داد مدتی او را زندگی کنم. فارغ از هرچیزی ایمان دارم که همه ما به این اسامی مدیون هستیم.

نوشته عباس نادران: ممنونم از کسانی که نمی‌خواستند این فیلم ساخته شود! اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

این فیلم سینمایی که محصول سازمان هنری رسانه‌ای اوج است بخشی از حماسه آفرینی شهیدان مهدی و مجید زین‌الدین در جزیره مجنون و عملیات بزرگ خیبر را به تصویر می‌کشد.

سجاد بابایی ، بهزاد خلج ، شبنم قربانی، حسام منظور، محمد رشنو ، سید مهدی حسینی، افشین حسنلو و محمدرسول صفری در «مجنون» به ایفای نقش پرداختند.

دیگر عوامل اصلی این فیلم سینمایی عبارتند از: نویسنده: علیرضا محصولی، مدیر فیلمبرداری: سعید براتی، آهنگساز: مجید انتظامی، طراح صحنه: بهزاد جعفری طادی، طراح لباس: بهزاد آقابیگی، چهره پرداز: شهرام خلج، تدوین: حمید نجفی راد، سرپرست کارگردانی و برنامه ریز: رضا کشاورزی، صدابردار: هادی ساعدمحکم، طراحی و ترکیب صدا: علیرضا علویان، عکاس: حسن شجاعی، جلوه های ویژه میدانی: ایمان کرمیان، جلوه های ویژه بصری: کامیار شفیع پور، طراح لوگو: مجتبی حسن زاده.

نوشته رونمایی از پوستر فیلم سینمایی «مجنون» اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

همچنین تدوین این فیلم سینمایی که هم‌زمان با فیلم‌برداری آغاز شده بود، به‌تازگی توسط عماد خدابخش به پایان رسیده است.

هم‌زمان با پیشرفت مراحل پست پروداکشن این فیلم برای حضور در چهلمین جشنواره فیلم فجر، نخستین عکس از نازنین بیاتی در «شادروان» منتشر شد. او در این فیلم ایفاگر نقشی متفاوت در کارنامه بازیگری خود است.

سینا مهراد، گلاره عباسی، نازنین بیاتی، بهرنگ علوی با هنرمندی رویا تیموریان و با حضور رضا رویگری و بهرام ابراهیمی ترکیب بازیگران «شادروان» را تشکیل می‌دهند.

«شادروان» به روایت حسین نمازی روایتی شیرین از یک ملودرام اجتماعی در بستر خانواده‌ای حاشیه‌نشین است که خود را برای حضور در چهلمین جشنواره فیلم فجر آماده می‌کند.

عوامل این فیلم عبارت‌اند از: نویسنده و کارگردان: حسین نمازی، تهیه‌کننده: عباس نادران، مدیر فیلم‌برداری: مسعود سلامی، تدوین: عماد خدابخش، مدیر صدابرداری: بابک اردلان، صداگذار: آرش قاسمی، طراح صحنه: بهزاد جعفری طادی، طراح چهره‌پردازی: امید گل‌زاده، جلوه‌های ویژه کامپیوتری: کامیار شفیعی‌پور، مدیر تولید: عماد طاهری، مدیر تدارکات: هادی غفارلو، دستیار کارگردان و مدیر برنامه‌ریزی: سعید بیات، منشی صحنه: آرزو قربانی، روابط‌عمومی: زهرا دمزآبادی، عکاس: محمدصادق زرجویان.

نوشته مراحل فنی «شادروان» ادامه دارد/ انتشار نخستین عکس از نازنین بیاتی اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

هم‌زمان با اتمام فیلم‌برداری، ترکیب کامل بازیگران این فیلم سینمایی معرفی شدند. علاوه بر سینا مهراد، گلاره عباسی، نازنین بیاتی، بهرنگ علوی و با هنرمندی رویا تیموریان، چهره‌هایی چون رضا رویگری و بهرام ابراهیمی نیز در این اثر سینمایی به ایفای نقش می‌پردازند.

همچنین در این فیلم پر بازیگر، چهره‌های تئاتری چون ایمان برات‌پور، محسن مهری، سجاد رضایی، حافظ نبی‌زاده، بهناز نادری، اعظم کبودیان، فرناز صالحتاش، الهه افشاری، بابک جعفریه، مریم افشار و محمدموسی اکبری نیز نقش‌آفرینی می‌کنند.

«شادروان» روایتی شیرین از یک ملودرام اجتماعی در بستر خانواده‌ای حاشیه‌نشین است. پیش‌بینی می‌شود اولین نمایش این فیلم سینمایی در چهلمین جشنواره ملی فیلم فجر باشد.

عوامل این فیلم عبارت‌اند از: نویسنده و کارگردان: حسین نمازی، تهیه‌کننده: عباس نادران، مدیر فیلم‌برداری: مسعود سلامی، مدیر صدابرداری: بابک اردلان، طراح صحنه: بهزاد جعفری طادی، طراح لباس: فاطمه صفری زاده، طراح چهره‌پردازی: امید گل‌زاده، مدیر تولید: عماد طاهری، مدیر تدارکات: هادی غفارلو، دستیار کارگردان و مدیر برنامه‌ریزی: سعید بیات، منشی صحنه: آرزو قربانی، روابط‌عمومی: زهرا دمزآبادی، عکاس: محمدصادق زرجویان.

نوشته «شادروان» به ایستگاه پایانی رسید/ انتشار نخستین عکس از فیلم اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

بر اساس برنامه ریزی صورت گرفته قرار است این فیلم تابستان امسال و بعد از ثبت قرار داد در شورای صنفی نمایش اکران شود.

وی همچنین درباره اینکه گفته می شود نیروی انتظامی با نمایش این فیلم مخالف بوده است گفت: پروانه نمایش این فیلم بدون هیچ مشکلی صادر شده است و سو تفاهماتی که ایجاد شده بود با گفتگو حل شده است.

فیلم سینمایی «شاه کش» به کارگردانی وحید امیرخانی و تهیه‌کنندگی عباس نادران  و با حضور مهناز افشار، هادی حجازی‌فر، مهدی کوشکی، علی کمالی، فرید سجادی حسینی ، پیمان مقدمی و مجید صالحی  ساخته شده است.

با توجه به فضای متفاوت فیلم پیش‌بینی می‌شود «شاه کش» یکی از فیلم های موفق گیشه تابستانی باشد.

سایر عوامل این فیلم عبارتند از: نویسنده و کارگردان: وحید امیرخانی، مدیر فیلمبرداری: علیرضا قاضی، مدیر تولید: محمد یمینی، طراح صحنه: محسن نصراللهی، طراح گریم: ایمان امیدواری، صدابردار: وحید مقدسی، تدوین: حسین ایوبی، صداگذار: رضا دلپاک، دستیار کارگردان: درنا مدنی، برنامه‌ریز: احسان سجادی حسینی، منشی صحنه: زهرا تحقیقی، طراحی لباس: ملودی اسماعیلی، جلوه‌های میدانی: آرش آقابیگ، جلوه‌های بصری: فرید فصیحی، طراح پوستر و لوگو: محمد روح‌الامین، تبلیغات: سینما توپیا، امور رسانه ای : علی زادمهر ،فضای مجازی : سعید حسینی ،تهیه‌کننده: عباس نادران، پخش: نمایش‌گستران.

نوشته فیلم سینمایی «شاه کش» تابستان امسال اکران می‌شود اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.