فاطمه معتمدآریا، محسن تنابنده، الهام شفیعی، هیراد آذرنگ، سهیل جمالی و امیرحسین ابراهیمی در این فیلم نقش‌آفرینی کرده‌اند.

در خلاصه داستان «روزی روزگاری آبادان» آمده است: در آبادان، سال ۱۳۸۱ خانواده پنج‌نفری مصیب چرخیده در آخرین روز سال مشغول خرید شب عید هستند اما به دلیل حال بد مصیب که ناشی از گرفتاری‌اش به مواد مخدر است کشمکشی میان آنها در می‌گیرد و در اوج تلاش خیری مادر خانواده برای به آرامش رساندن خانواده به ناگاه اتفاقی غیرمنتظره همه آنها را غافلگیر می‌کند و…

اولین نمایش این فیلم در سی و نهمین جشنواره فیلم فجر بوده است.

عوامل فیلم «روزی روزگاری آبادان» عبارت‌اند از: کارگردان: حمیدرضا آذرنگ، تهیه‌کنندگان: عبدالله اسکندری، علی اوجی، فیلمنامه‌نویس: حمیدرضا آذرنگ، مدیر فیلم‌برداری: مسعود سلامی، چهره‌پرداز: عبدالله اسکندری، طراح صحنه و لباس: سهیل دانش اشراقی، تدوین: سپیده عبدالوهاب، صدابردار: بابک بنی‌اردلان، مجری طرح: محمدرضا منصوری، صداگذار: بهمن بنی‌اردلان، موسیقی: حسام ناصری، جلوه‌های ویژه می‌دانی: علیرضا موسوی، جلوه‌های ویژه بصری: فرید ناظر فصیحی، منشی صحنه: ساناز هرندی، برنامه‌ریز: حمید شوریده، دستیار کارگردان: مجید آذرنگ، جانشین تولید: اسماعیل کلبی آبادی پشت‌صحنه: مهتا محدث، امور اداری: ساره زرآبادی، عکاس: سارا ایوانی، روابط‌عمومی: سپیده حیدرآبادی، محصول: فیلم مارکت.

نوشته پروانه نمایش «روزی روزگاری آبادان» صادر شد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

دلیل حضور نداشتن عوامل اصلی فیلم

امیر پوریا در آغاز این جلسه درباره حضور نداشتن بهروز افخمی و بازیگران این فیلم توضیح داد: آقای افخمی به دلیل حضور در جلسه‌ای برای سریال «رعد و برق» در استان گلستان حضور دارد و خانم نیکی کریمی بازیگر این فیلم هم مشغول فیلمبرداری فیلم خود در مقام کارگردان است و امکان حضور آقای ابوالفضل پورعرب نیز فراهم نشد.

اعلام حضور ستاره‌های جوان سینمای بعد از انقلاب با فیلم «عروس»

پوریا درباره «عروس» گفت: زمانی که فیلم «عروس» در جشنواره روی پرده رفت، همه جوایز جشنواره را به فیلم «پرده آخر» ساخته واروژ کریم مسیحی باخت اما ممنوعیت ناگفته و نانوشته حضور ستاره‌های جوان در سینمای بعد از انقلاب با کاندیداتوری پورعرب و کریمی شکسته شد.

تابوشکنی‌های «عروس»

این منتقد سینمایی در ادامه از فیلم «عروس» به عنوان اولین فیلمی یاد کرد که در سینمای بعد از انقلاب تصویر جوانی پر انرژی، دارای جذابیت ظاهری و دارای علاقه‌ای انسانی را نشان داد که حق عاشق شدن و دست یافتن به عشق خود را داشت و تا پیش از آن عشق‌ها و دوست داشتن زن، نوعی نگاه جنسی به نظر می‌رسید.

وی افزود: بهروز افخمی هم یک بچه مسلمان و هم آشنا به سینمای کلاسیک آمریکا بود که این دو وجه در شکل‌گیری فیلم «عروس» موثر بودند.

در ادامه پوریا از جواد خلعتبری خواست تا با نگاه روانشناسانه به تحلیل فیلم «عروس» بپردازد که این کارشناس روانشناسی اجتماعی بیان کرد: در فیلم «عروس» برای اولین بار در سینمای بعد از انقلاب، تصویر کلوزآپ زن در نقش اجتماعی و جنسیتی خود نشان داده شد، تا قبل از آن نقش زنان بیشتر در قالب مادر، کارگر و … به تصویر کشیده می‌شد و اگر نقش زن را از فیلم حذف می‌کردند، فیلم دچار مشکل نمی‌شد.

وی با اشاره به عشقی که در این فیلم نمود پیدا می‌کند، یادآور شد: در روانشناسی اصطلاحی داریم به نام طرحواره‌های زندگی و معتقدیم که برخی آدم‌ها با طرح واره‌های خود عاشق می‌شوند که آنها را دچار مشکل می‌کند. حمید هم در کودکی رهاشدگی را تجربه کرده و عشق و محبت کافی را در سن کودکی دریافت نکرده است. این رهاشدگی در زندگی آینده تاثیرگذار است و دیگر تحمل ندارد که عشقش او را ترک کند.

این کارشناس روانشناسی از طرحواره دیگری در زندگی حمید با بازی ابوالفضل پورعرب یاد کرد و گفت: طرحواره دیگری که حمید در فیلم «عروس» دارد تله نقص و شرم است. تله‌های زندگی وقتی شکل می‌گیرد با سه واکنش روبه‌رو می‌شود، یا فرد تسلیم می‌شود و باور می‌کند که آدم بی‌کفایتی است یا فرار می‌کند و یا حمله می‌کند که این ویژگی‌ها را در شخصیت حمید کاملا مشاهده می‌کنیم، اما شخصیت مهین با بازی نیکی کریمی در طرحواره اطاعت است و هر چیزی که پدرش خواسته در طول زندگی اطاعت کرده است. مهین رفته رفته به جایی می‌رسد که خواسته‌ها و نیازهای خودش مهم نیست و همه چیز برای او دیگران هستند و در صحنه تصادف هم همه فکرش درگیر فرد مصدوم است.

تعجب اسکندری از نبودن نامش در تیتراژ «عروس»

در ادامه این جلسه، امیر پوریا از عبدالله اسکندری درباره دلیل نبودن نامش در تیتراژ فیلم «عروس» پرسید که اسکندری در پاسخ گفت: بعد از تماشای فیلم «عروس» احساس کردم این فیلمی نیست که من کار کرده‌ام چون اسمی از من در تیتراژ آن نبود و فقط اسم آقای رامبد شکرابی و خانم عاطفه رضوی به عنوان گریمور آورده شده بود که نشان می‌دهد عنوان گریمور را یادشان نرفته ولی متوجه نشدم که چرا نامی از من برده نشده است.

سوپراستارهای ۵۰ ساله دهه ۶۰/ کمبود بازیگران جوان بعد از انقلاب

این گریمور باسابقه سینمای ایران در ادامه با اشاره به نبود بازیگران جوان در سینمای بعد از انقلاب اظهار کرد: در دهه ۶۰ سر در بسیاری از سینماها تصویر جمشید مشایخی بود و با ۵۰ سال سن همچنان سوپراستار بود به این دلیل که در زمینه حضور بازیگران جوان در سینمای بعد از انقلاب دچار خلاء و کمبود شده بودیم و به ناچار بازیگرانی با ۴۷ سال سن همچنان دنبال ازدواج و نشستن پای سفره عقد بودند. بهروز افخمی شهامت به خرج داد که برای اولین بار پایش را از کلیشه‌ها فراتر گذاشت و از جوانان عرصه تئاتر استفاده کرد.

همه جا صحبت از فروش میلیاردی است نه فیلم خوب

اسکندری همچنین درباره متفاوت شدن ارزیابی کیفی فیلم‌ها بیان کرد: آن روزگار، ما به فیلم خوب افتخار می‌کردیم، اما امروز همه جا صحبت از میزان فروش فیلم‌هاست و  به فروش میلیاردی فیلم‌ها افتخار می‌کنند و هیچ صحبتی از فیلم خوب نیست.

وی در ادامه با تبریک به نرگس آبیار برای بهره‌گیری از جوانان تئاتری در فیلم خود که سیمرغ هم دریافت کرده است، اظهار امیدواری کرد که سایر کارگردان‌ها هم با الگو گرفتن از افخمی و آبیار از حضور بازیگران تئاتری در آثارشان استفاده کنند.

یک تماس تلفنی ضروری!

در این بخش از جلسه، بهروز افخمی از طریق تماس تلفنی با عبدالله اسکندری صحبت کرد و گلایه‌های طراح گریم فیلم «عروس» را شنید.

خلعتبری نیز درباره نسبت میان شخصیت‌های فیلم با مباحث روانشناسی شخصیت‌ها اظهار کرد: حمید در این فیلم یک باره تغییر نمی‌کند بلکه در یک سیر تغییر قرار می‌گیرد ابتدا با بازی در تئاتر در جهت مردم فعالیت دارد، بعد با جذب شدن به مهین و ورود به موضوع قاچاق دارو در جهت دوری از مردم حرکت کرد و در پایان فیلم با صحنه تصادف و فرار از این صحنه، علیه مردم حرکت می‌کند. در روانشناسی شخصیت‌ها نیز ما آدم‌ها را بر اساس فضای فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی و … مورد بررسی قرار می‌دهیم.

مسائل شخصیتی آدم‌ها را عینی دنبال کرده‌ام

عبدالله اسکندری با بیان این که مسائل شخصیتی آدم‌ها را در زمینه گریم به صورت عینی و نه علمی دنبال کرده است، یادآور شد: از همان زمانی که کار گریم را شروع کردم، به افراد جامعه خیلی توجه می‌کردم، مثلا چهره یک معتاد یا بیماران مختلف را دقیق نگاه می‌کردم که ببینم اعتیاد یا نوع خاصی از بیماری چه تاثیری روی چهره ظاهری افراد می‌گذارد. در  فیلم «عروس» هم چهره همراه با ته ریش و موهای بهم ریخته و چشم‌های پف کرده حمید می‌تواند آشفتگی روحی او را نشان دهد که این مسائل را من به صورت عینی تحصیل کرده‌ام.

تأثیر امواج مثبت و منفی آدم‌ها در گریم

در ادامه این جلسه اسکندری در پاسخ به پرسش تماشاگری درباره جذابیت چهره برخی آدم‌ها گفت: گاهی در گریم امواج منفی یک چهره آنقدر تأثیرگذار است که هر اندازه معیارهای زیبایی را روی صورت او پیاده کنیم، باز هم خشونت و بدجنسی از نگاه آنها ساطع می‌شود و این به اعتقاد من به امواج مثبت و منفی آدم‌ها برمی‌گردد.

همیشه پای یک طرحواره درمیان  است!

در بخش دیگری از این جلسه، خلعتبری درباره انواع عشق سخن گفت و تأکید کرد: در روانشناسی به این معتقدیم که همیشه پای یک طرحواره در میان است، آدم‌هایی که دچار طرح‌واره و تله‌های زندگی هستند، هر چه را از والدین خود شنیده‌اند، باور دارند و بنابراین پسران به دنبال همسری هستند که مثل مادرشان باشد و دختران دنبال پسری مانند پدرشان می‌گردند، بنابراین آنها با خاطرات خود ازدواج می‌کنند که در روانشناسی به آن تسکین طرحواره می‌گوییم.

در ادامه این برنامه فرحناز منافی ظاهر یکی از بازیگران فیلم «عروس» که در سالن حضور داشت که به بیان تجربیات شخصی خود از عشق پرداخت و گفت: جوانان لازم است برای ازدواج به بلوغ فکری ازدواج برسند.

عاشق گریم هستم

در بخش دیگری از این جلسه، عبدالله اسکندری از گریم به عنوان عشق خود در زندگی یاد کرد و گفت: در آن روزگار آدم‌های سینما عاشق کارشان بودند ولی امروز کاسب‌ها در سینما زیاد شده‌اند.

وی افزود: من اگرچه فرزندان و خانواده‌ام را بسیار دوست دارم اما عاشق کارم هستم و زمانی که گریم می‌کنم، از خودم جدا می‌شوم. وقتی قصه یک فیلم را می‌خوانم، سی درصد آن را طراحی می‌کنم ولی پای آینه اتفاقات دیگری می‌افتد، طراحی بی آنکه متوجه باشم پیش می‌رود و این نوعی رهاشدگی برای من است.

تفاوت ارزش و هدف در زندگی آدم‌ها

خلعتبری هم درباره این ویژگی آدم‌ها که به کارشان علاقه بسیاری دارند، توضیح داد: میان هدف و ارزش‌ها تفاوت است، آقای اسکندری درگیر ارزش‌های کاری خود شده‌اند. ارزش‌ها عمیق‌ترین خواسته قلبی هر فرد است که تا پای جان مورد علاقه اوست که تا وقتی آدم‌ها در مسیر ارزش‌های زندگی خود حرکت می‌کنند، مشکلی نیست، اما وقتی ارزش‌ها تبدیل به هدف می‌شوند، آسیب‌هایی به دنبال دارد. وقتی کار آدم‌ها باعث شود که به روابط بین فردی و سلامتی آنها آسیب وارد شود، زمانی است که هدف شما بت شده است و این آسیب است.

وی در پایان تأکید کرد: معتقدم که همه اهالی سینما باید در کنار متخصصان هنری، با توجه به محتوای فیلم خود از حضور افراد متخصص در روانشناسی، جامعه‌شناسی و دیگر تخصص‌ها بهره‌مند باشند.

در پایان این جلسه، لوح تقدیری از سوی برگزارکنندگان جشنواره به مهمانان این جلسه اهدا شد.

«هفته فیلم ازدواج» برای اولین بار و به همت دبیرخانه ستاد ملی هفته ازدواج با همکاری اداره کل ورزش و جوانان استان تهران و باغ کتاب تهران برگزار می‌شود.

این برنامه همزمان با هفته ازدواج از روز جمعه ۱۱ مرداد آغاز شده و تا روز سه‌شنبه ۱۵ مرداد ساعت ۱۸:۳۰ تا ۲۱:۳۰ در سالن شماره ۸ باغ کتاب ادامه خواهد داشت.

در پنجمین و آخرین روز از «هفته فیلم ازدواج» (سه‌شنبه ۱۵ مردادماه) ساعت ۱۸:۳۰ فیلم سینمایی «در آرزوی ازدواج» ساخته اصغر هاشمی با حضور تعدادی از بازیگران و عوامل فیلم به نمایش در می‌آید و پس از اکران، تحلیل و بررسی می‌شود. همچنین در روز پایانی «هفته فیلم ازدواج» مراسم اختتامیه این رویداد فرهنگی هنری با حضور مدیران وزارت ورزش و جوانان و تعدادی از مسئولین سینمایی برگزار خواهد شد.

نوشته شهامت افخمی در معرفی ستاره‌های جوان در «عروس»/ تأثیر امواج مثبت و منفی آدم‌ها در گریم اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

آیا کسی هست که گریم اکبر عبدی در نقش یک بیمار روانی در «مادر»علی حاتمی را از یاد ببرد؟؟ آیا کسی را سراغ داریم که گریم داریوش ارجمند در نقش مالک اشتر نخعی سریال «امام علی(ع)» یا در نقش عبدالعظیم حسنی در «مسافر ری» را فراموش کرده باشد؟؟ چند نفر از مخاطبان سینما و تلویزیون هستند که بلافاصله بعد از ذکر نام فریبرز عرب‌نیا، قالبی که اسکندری با هنرش برای چهره‌اش در «مختار» طراحی کرده بود را به خاطر نیاورند؟

اسکندری کارنامه پر و پیمانی دارد و از فیلمهای گونه دفاع مقدس نظیر «افق» و «هور در آتش» گرفته تا ملودرامهایی مثل «زرد قناری»، «پاییزان»، «عروس» و «فراری» تا کمدیهایی مثل «جعفرخان از فرنگ برگشته»، «کما» و «همیشه پای یک زن در میان است»، منتهی الیه تسلط خود در چهره پردازی را ارائه داده است.

اسکندری همچنان همچون جوانی که تازه در ابتدای راهست می کوشد با خلق پرسوناژهای ویژه برای کاراکترهای مختلف ردّپای خویش در هنر چهره پردازی را پررنگ و پررنگتر کند.

بهانه گفتگو با اسکندری همین پرکاری توأم با قوام کاریست؛ اسکندری در این گفتگو بیش از گله‌گزاری از  سختکوشی و به اصطلاح پوست کلفت بودنش به عنوان اصل اساسی ماندگاری حرف زد.

* بیش از سه دهه در چهره پردازی سینما و تلویزیون حضور داشته‌اید اما نه خسته شده‌اید و نه کیفیت کاری‌تان نزول پیدا کرده است. این ماندگاری در کجا نهفته است؟ نزدیک شدن به اقتضائات روز یا اراده پولادین داشتن؟

اول و آخر باید به‌روز باشیم. مسلما با گذشت زمان باید به‌روز بود و در اغلب حرفه‌های دیگرهم چنین است؛ این روزها لازمه هر کاری هم همین است که باید درحرفه کاری، حال هر شغلی که باشد، به‌روز باشیم در غیر اینصورت به مرور کنار گذاشته خواهیم شد و واجب است که همیشه درحال آپدیت شدن خودمان باشیم! ما نیز چنین کرده‌ایم و تقریبا به‌روزهستیم البته اگر وسایل کامل باشد، مانند مواد خام گریم! که در آن صورت بسیار بیشتر از قبل درباره هنر چهره پردازان ایرانی خواهید شنید.

* …یعنی معتقدید در تولید تجهیزات اولیه گریم و چهره پردازی نتوانسته ایم رشد داشته باشیم؟

درباره ابزار و مواد خام چهره‌پردازی تولید به معنای صنعتی‌اش که در داخل وجود ندارد. فارغ از این، مشکل اصلی آنجا است که در ایران تجارت مخصوص مواد اولیه گریم و چهره‌پردازی را نداریم و مانند نگاتیو می‌ماند که باید دولت مواد اولیه را وارد کند یا ارشاد این کار را انجام دهد که متأسفانه این کار را به درستی انجام نمیدهند و طبیعی است که این مواد بیشتر از کانال قاچاق وارد کشور میشود.

*با این حساب باید در تهیه وسایل گریم و چهره پردازی دردسرهای زیادی را متحمل شوید؟

بعضی از افراد و شرکتها که لوازم آرایشی وارد کشورمی‌کنند و به مقدارخیلی کم می فروشند، برخی از لوازمات گریم و چهره پردازی را هم وارد می کنند و می فروشند ولی در کل حتی برای این جماعت هم واردات رسمی ادوات گریم توجیه اقتصادی ندارد و می گویند برایمان صرف نمی کند! راهی که پیش پای گریمورها میماند چیست؟ اینکه لوازم مورد نیاز خود را توسط دوستانی که به خارج سفرمی‌کنند، سفارش داده و از آنها می خواهیم هنگام بازگشت از مسافرت، لوازم مورد نیازمان را تهیه و به دستمان برسانند!!

*عجیب است که در تهیه سخت افزار، چهره پردازی سینمای ایران این قدر بدوی باشد!

به هر حال نامش را «بدوی» بگذاریم یا هر چیز دیگر این واقعیتی است که خودم بیش از سی سال درگیرش بوده ام و همیشه هم تعجب کرده ام که چرا هنر گریم را که اتفاقا خیلی بیشتر از بسیاری هنرهای دیگر مرتبط  با سینما میتواند ارتقا یابد جدی نمی‌گیریم و گریمورهای ما برای داشتن مواد اولیه باید دست به دامن مسافران پروازی شوند!!! زیبنده سینمای ایران نیست که ابزار چهره‌پردازی‌اش از طریق مسافران پروازی تأمین شود!!

*شاید هم جدی نگرفتن واردات صنعتی ابزار چهره‌پردازی مرتبط باشد با ادعاهایی که هرازگاه درباره تخریب پوست بازیگران به واسطه گریم‌های متعدد طرح می‌شود؟

این ادعاها صددرصد کذب است؛ اگر کار چهره پردازی به صورت حرفه‌ای و با ابزار استاندارد صورت پذیرد به هیچ عنوان ضرری برای پوست ندارد به‌خصوص که بازیگران سرشناس، حساسیت خاصی نسبت به پوست خود دارند و اگر اتفاقی پیش بیاید منجر به مسایل حقوقی و کشمکش‌های دادگاهی و خسارتهای مالی می‌شود! از این رو تولید کنندگان حرفه‌ای سینما و تلویزیون از بهترین مواد اولیه برای ساختن قالبهای گریم و چهره‌پردازی استفاده می‌کنند تا مبادا به دلیل عواقب مواد بی کیفیت دچار مشکلات حقوقی و دادگاهی شوند.

*خیلیها می گویند دستمزد پیشکسوتان پشت صحنه گران است و همین گرانی باعث کم کاری شان شده است. با توجه به اینکه جزو پیشکسوتان پرکار هستید این گفته را چقدر تصدیق می کنید؟

خیر، من اینطور تصور نمی کنم؛ شاید یکی از دلایل کم کاری، پیرشدن یا خسته شدن باشد ولی نمی تواند ربطی داشته باشد به دستمزد بالا. اتفاقا پیشکسوتان خیلی بیشتر از جوانان با تهیه کنندگان راه می آیند! تازه کاران زودتر عصبی شده و بر سر قرارداد آن قدر چانه می زنند تا بتوانند  ریال آخر آن را هم بستانند اما پیشکسوتان آن قدر حجب و حیا دارند که گاهی حتی قید قسط آخر را هم میزنند مبادا حرمتشان زیر سوال دارد.

*با نگاهی که نسبت به تازه کاران دارید به نظر می‌رسد رابطه تان با جوانان هم کاملا جدی باشد؟

خوشبختانه ارتباطم با دانشجویان و جوانان بسیار صمیمانه و خوب است. خودم همین حالا نزدیک به ۱۶ نفر شاگرد دارم که طراح هستند و همیشه رابطه مان خوب بوده است و کم پیش آمده که حتی یک بار با تندخویی باهاشان برخورد کنم. این را هم اضافه کنم که خیلی از افراد هستند که زیر نظرخودم کارمی‌کنند، رشد می کنند و می روند برای خودشان گروه طراحی گریم تشکیل میدهند که اتفاقا این مسأله خیلی هم خوب است. این ارتباط همیشه باید برقرار باشد و جوانان در جایی از سایه درآمده و حرکت مستقل خود را دنبال کنند زیرا آنان هستند که در آینده کارها را به دست خواهند گرفت. نه تنها در این حرفه، بلکه در تمام حرفه‌ها باید بین پیشکسوتان و جوانان و دانشجویان این ارتباط برقرار باشد وگرنه انتقال تجربیات و پیشرفت حاصل نخواهد شد چون نمیشود جوان ۳۰ ساله تجربه پیرمرد ۶۰ ساله را داشته باشد. آن پیر ۶۰ ساله باید تجربیاتش را به جوان ۳۰ ساله بدهد تا این جوان نیز وقتی به سن و سال بالا رسید، هم تجربیات خودش و هم تجربیات استادش را در اختیار نیروهای جوانتر قرار دهد.

*این تشریک تجربیات اگر در مسیری سیستماتیک و از طریق نهادهای صنفی مانند خانه سینما انجام شود بهتر نیست؟ اصلا خانه سینما چقدر توانسته اسباب بهره گیری از تجربیاتتان را برای جوانترها فراهم سازد؟

در مورد کلاسهای آموزشی، فعلا که زمینه اش نبوده یعنی اصلا کلاسهایی نداشته‌ایم که به طور جامع به انتقال تجربیات منجر شود. خانه سینما باید این مقوله را جدی بگیرد و با راه اندازی کارگاههای ویژه، شرایط انتقال تجربیات و مهارتهای حرفه ای ها را فراهم سازد. خانه سینما آن قدر که در داوری و حل مشکلات حقوقی سینماگران تلاش کرده در دیگر زمینه ها تلاش نکرده است.

*یعنی معتقدید خانه سینما توانسته ملجأیی مناسب برای بازپس گیری حق و حقوق صنفی سینماگران باشد؟

منظور من اختلافات درون صنفی بود. به هر حال همین که احکام شورای داوری خانه سینما بار حقوقی دارد و سینماگران میتوانند به جای روانه دادسرا شدن به خانه سینما مراجعه کنند و اختلافاتشان را از طریق شورای داوری خانه سینما حل کنند جای امیدواری است اما کار نکرده فراوان است و باید در همه امور به مانند شورای داوری تخصصی حرکت کنند.

*…و معیشت از حیطه‌هایی است که متأسفانه کم‌کاری بسیاری در آن صورت گرفته

اوضاع معیشتی نامناسب مختص همه صنوف آسیب پذیر است و از جمله در سینما و تلویزیون، عده ای هستند که سالها بیکار می مانند و به زحمت خرج خود را درمی‌آورند. کارگردان توانمندی سراغ دارم که متأسفانه پنج سالی است که کار نکرده و همین اسباب افسردگیش شده! چرا باید چنین باشد؟ این خیلی اسف‌باراست که این همه متخصص و کاربلد بیکار باشند و همه این افراد کسانی باشند که می‌توانند تأثیر بسیار مثبتی بر فرهنگ جامعه جوان ما داشته باشند.

*در سالهای اخیر کم ندیده ایم صاحبان رانت یا ژنهای خوب که از سینما سربرآورده اند. به طور واقعی چقدر حضور این چنین افرادی را برای آینده سینما خطرناک می‌دانید؟

در تمام حرفه ها آقازادگان و صاحبان ژن خوب حضور دارند اما ماندگاری برای آنهایی است که تجربه دارند! تجربه است که ماندگاری می‌آورد و نه آقازادگی و رانت داشتن!!! در سینما و تلویزیون که این مقوله جدیتر است.  در همه این سالها کدام صاحب رانتی را دیده اید که توانسته باشد محصول ماندگار خلق کند؟؟ صاحبان رانت همه هنرشان الصاق خود به نیروهای مجرب است و کافیست همین نیروها کنارشان نباشند تا با سر به زمین بخورند! نه تنها حرفه بنده، بلکه حرفه های حساس هنری، رانت پذیر و یا رابطه پذیر نمی باشد زیرا تخصص و تجربه باید داشت. نمی‌شود با رابطه یا رانت، کار مورد علاقه و ماندگاری برای مردم ساخت.

*حالا که به عقب بازمی‌گردید و کارنامه‌تان را مرور می‌‎کنید سخت ‌ترین کار هنریتان چه زمانی و در چه سن و سالی بوده است؟

از آنجایی که کارم را خیلی دوست دارم، هر چقدر سختتر باشد بیشتر از آن لذت می برم به همین لحاظ است که راحت میتوانم بگویم طراحی‌هایی که برای آثار تاریخی و از جمله «امام علی(ع)» انجام دادم را خیلی دوست دارم زیرا چالش در آنها بیشتراست و کسب تجربه بهتری صورت می پذیرد. خلاصه کنم هر کاری که برایم سختتر و پرچالشتر باشد بیشتر می‌پسندم و از انجام آن بسیار لذت می برم. عاشق طراحی گریم چهره‌های خاص تاریخی هستم!

*کمبودها و سختی‌های سینمایی که صنعتی نیست مطمئنا حالا حالاها ادامه دارد. هیچ گاه نشده این سختیها مأیوس‌تان کند؟

اگر بخواهم بی‌پرده حرف بزنم باید بگویم زندگی شخصی خشن تر ازسینما است و میدانم اغلب سینماگران با این موضوع درگیرند! همانطور که قبلا هم گفتم بنده هر چقدر در کار دچار چالش باشم بیشتر لذت می‌برم و سختکوش‌ترمی‌شوم و این شغل من است! بنابراین زندگی حرفه ای هیچگونه برایم خشن نیست ومرا آزرده نخواهد کرد که کارم به یأس و نومیدی منتج از آن برسد…

نوشته تجربه ماندگاری می‌آورد/ کارهای پرچالش را می‌پسندم/ عاشق طراحی چهره‌های خاص تاریخی هستم اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

این طراح‌ چهره‌پردازی درباره تغییراتی که نسبت به کاراکترها ایجاد کرده‌اند، اظهار کرد: ناچار بودم بازیگرها را برای حفظ راکورد کلی مجموعه به همان شکلی که بودند گریم کنم، با این‌حال برخی از آن‌ها را بر اساس ایده‌های جدیدی که آقای فتحی داشت و در قصه هم اتفاق‌هایی افتاده بود، تغییراتی دادیم.

وی ادامه داد: برای مثال، آقای زمانی در این سری به پختگی رسیده، ازدواج کرده، معلم شده و شخصیت وزین‌تری از قبل دارد، پس گریم او به تغییراتی نیاز داشت. در عین حال برخی تغییرات را در گریم خانم علیدوستی ایجاد کردیم که به ضرورت قصه بود، چون به هر حال این کاراکتر از ازدواج اول رضایت نداشت و به قدری بی‌حوصله و بی‌اعصاب بود که تمایلی نداشت در خودش تغییر ایجاد کند. اما او حالا از وضعیت قبلی خودش دور شده و با کسی که دوستش داشته، زندگی مشترک را شروع کرده است. به همین دلیل، فکر کردیم که زمان خوبی است تا تغییر ظاهری را در نظر بگیریم و آرایش چهره را به او اضافه کردیم؛ شهرزاد دیگر به خواسته دلش رسیده و خانمی است که بچه دارد و لازم است از حالت دختربچه‌گونه جدا شود.

اسکندری همچنین تاکید کرد: درباره خانم ایزدیار هم با توجه به اینکه به آسایشگاه می‌رفت، مجبور بودیم گریم را تغییر دهیم و صورت او علاوه بر اینکه بدون آرایش می‌شد، لازم بود چهره بیمار و گنگی داشته باشد که خورد و خوراک درستی هم ندارد. بقیه بازیگرها را هم سعی کردیم به همان گریمی که داشتند وفادار بمانیم.

وی ادامه داد: با توجه به اضافه شدن چند کاراکتر جدید به مجموعه، اسکندری درباره طراحی چهره‌ آن‌ها نیز بیان کرد: چند شخصیت جدید در این قسمت داشتیم که باید برای آن‌ها طراحی گریم تازه انجام می‌دادیم، اما من دستم باز نبود که هر کاری می‌خواستم انجام دهم. طراحی آن‌ها هم باید هم‌وزن دیگران اتفاق می‌افتاد تا کار در نگاه کلی نزدیک به یکدیگر باشند.

اسکندری همچنین گفت: پس از پخش قسمت‌های اول فصل دوم در فضاهای مجازی برخی درباره گریم‌ها نظر می‌دادند و حتی درباره مژه مصنوعی داشتم ترانه علیدوستی صحبت کردند، طراح چهره‌پردازی مجموعه با اشاره به این‌که شخصیت شهرزاد آرایش دارد، عنوان کرد: در دهه ۳۰ مژه مصنوعی خیلی مُد بوده را باید در نظر گرفت. به هر حال شهرزاد، زنی است که در آن زمانه پزشک شده است. ما باید نشان دهیم که او با دیگر زن‌های جامعه فرق دارد و حتی فرهنگ متفاوتی هم پیدا کرده است. او حالا برای خودش از مژه استفاده می‌کند. ما برای اینکه بگوییم شهرزاد دختر ساده‌ای نیست، در صورت و نوع آرایش او تغییر ایجاد کردیم.

وی در ادامه با بیان اینکه مخاطب به چهره‌هایی که در فصل اول دیده، عادت کرده بود، اظهار کرد: این خیلی نکته مهمی است که شرایط کاراکترها تغییر کرده، مثلا شهرزاد به مرد دلخواهش رسیده یا فرهاد استاد شده و باید وزین‌تر می‌شد.

اسکندری با بیان اینکه معمولا طراحی‌هایش را به مردمی که خارج پروژه هستند، نیز نشان می‌ٔهد، تاکید کرد: در سریال شهرزاد هم این کار را انجام دادم و با توجه به اینکه آن‌ها دلایل من را از تغییرات می‌دانستند، برخورد خوبی داشتند. بعد از اینکه پخش مجموعه بین مخاطب عام آغاز شد، گریم هنوز در ذهن آن‌ها جا نیفتاده بود و به همین دلیل، به نظر می‌رسید دلیل کافی برای این سطح از تغییر در نگاه مخاطب وجود ندارد. البته در این زمینه می‌توان به مخاطب هم حق داد.

این طراح گریم در بخشی از صحبت‌هایش با اشاره به اینکه سعی می‌کند با بازیگرها برای گریم‌‌شان ارتباط بگیرد، گفت: شخصا در کار گریم و همان ابتدا سعی می‌کنم رابطه خوبی را با بازیگر برقرار کنم و از خود آن‌ها می‌پرسم حالا که قصه را خوانده‌اید چه ذهنیتی از نقشی که قرار است آن را بازی کنید، دارید و کاراکتر را چطور می‌بینید. هیچ‌وقت این‌طور نبوده که یک طرفه کار را جلو ببرم و بازیگر روی صندلی بنشیند و من هم کار خودم را انجام بدهم، چون این بازیگر است که باید با گریم ارتباط بگیرد، آن‌را بپذیرد و دوست داشته باشد تا بتواند در آن قالب نقشش را خوب بازی کند. اگر بازیگر، گریم را نپذیرد، هم بازی مصنوعی می‌شود و هم گریم. در این کار هم از روز اول با هم کار کرده‌ایم و ایده‌های یکدیگر را شنیده‌ایم. وقتی گریمور با بازیگر هماهنگ شود، نتیجه این می‌شود که گریم روی صورت بازیگر می‌نشیند، به بازی او کمک می‌کند و برای مخاطب هم بیرون از کادر نمی‌زند.

در ادامه اسکندری در پاسخ به این پرسش که کار گریم در فضای تلویزیون و نمایش خانگی چه فرق‌هایی با هم دارد، عنوان کرد: دستمان در شبکه نمایش خانگی نسبت به تلویزیون بازتر است. به هر حال تلویزیون جایی است که نسبت به همه جامعه تعهد دارد و باید همه سلیقه‌ها را راضی کند، ولی سینما و نمایش خانگی خواستگاه خودش را دارد و اگر مخاطب دوست داشته باشد برای تماشای آن پول پرداخت می‌کند، اگر هم دوست نداشته باشد، اصلا سمت آن نمی‌رود که بخواهد گله‌ کند. به هرحال اوضاع در تلویزیون فرق می‌کند، آثاری که در این مدیوم ساخته می‌شوند باید همه طیف‌های جامعه را راضی کند. در نمایش خانگی این آدم‌ها هستند که انتخاب می‌کنند و آثار هم مشتری خودشان را دارند.

وی همچنین ادامه داد: برای گریمور این تفاوت خیلی زیاد نیست، چون به هر حال باید شخصیت را بسازد و این کار به نحوه عرضه محصول بستگی ندارد. وقتی شما می‌خواهید یک بازیگر را به شکل راننده تریلی گریم کنید، در هر مدیومی برای رسیدن به کاراکتر یک کار را انجام می‌دهید.

اسکندری در پاسخ به این پرسش که سلیقه گریمور چقدر در کاری که انجام می‌ٔدهد، تاثر دارد نیز توضیح داد: طراحی که تجربه داشته باشد، بالطبع دانش گریمش هم بالا می‌رود و از رنگ‌های نژادی، جغرافیایی و… تا حالت‌های چهره را می‌شناسد و می‌تواند به کارگردان یا بازیگر ایده بدهد و بگوید این شخصیتی که در داستان نوشته شده، می‌تواند این ویژگی‌ها را داشته باشد. به هر حال گریمور است که چهره بازیگر را با نگاهی فنی می‌بیند و می‌تواند در کنار کارگردان ایده بدهد.

نوشته عبدالله اسکندری: تغییرات گریم به فراخور قصه «شهرزاد» اتفاق افتاد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

منبع: میزان

نوشته تصویری دیده نشده از پشت صحنه فیلم «مادر» علی حاتمی اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

در حالی برخی از رسانه های از همکاری مجدد عبدالله اسکندری و مسعود کیمیایی بعد از ۴۰ سال خبر دادند، که آخرین همکاری این دو سینماگر معتبر به سال ۶۴ و فیلم «تیغ و ابریشم» بر می گردد. عبدالله اسکندری درباره همکاری مجدد خود با مسعود کیمیایی برای فیلم «قاتل اهلی» به آی سینما می گوید: «این خبر خیلی موثق نیست، چون میان من و مسعود کیمیایی تنها صحبتی در خصوص همکاری بوده و هنوز هیچ چیز قطعی نیست و ممکن است هر اتفاقی بیافتد. دوستان قرار است سناریو را برای من ارسال کنند و بعد از خواندن آن تصمیم نهایی در خصوص این موضوع گرفته خواهد شد.»

اسکندری که به عنوان یکی از معتبر ترین گریمورهای سینما و تلویزیون شناخته می شود، بیشتر علاقه دارد با جوان ترهای این عرصه همکاری کند، اسکندری خود این موضوع را تایید می کند و می گوید از جوانی اش همیشه علاقه داشته که با سینماگران و کارگردانان جوان همکاری کند: «من همیشه همینطور بوده ام، به عنوان مثال از سال ۶۲ همیشه سعی داشتم که با جوانان کار کنم. چون می خواهم جوانان علاقمند و مستعد سینما راه خود را برای آن چه که لیاقت دارنده باز کنند.»

با اتمام سریال «مختارنامه» داوود میرباقری اعلام کرد که سریال «سلمان» را خواهد ساخت. ساخته شدن این پروژه بزرگ تاکنون با اما و اگرهایی مواجه شده. بحث کمبود بودجه سازمان صداوسیما یکی از اصلی ترین مشکلات آغاز نشدن این پروژه بود. طولانی شدن مسیر ساخت این سریال حتی باعث شد که بهروز خوش رزم، از تهیه کنندگی این سریال انصراف دهد و میرباقری هم «شاهگوش» و «دندون طلا» را جلوی دوربین ببرد. سریال «سلمان» با توجه به سفرهای سلمان فارسی به ایران باستان، اروپا و منطقه حجاز، یکی از پرخ خرج ترین سریال های «الف ویژه» تلویزیون به حساب خواهد آمد که میرباقری پیش از این اعلام کرده بود ساخت سریال «سلمان» ۴ برابر سخت تر از «مختارنامه» است.

اما بعد از سال ها اما و اگر در خصوص ساخته شدن این سریال، بالاخره داوود میرباقری قرارداد ساخت این سریال را با سازمان صداوسیما منعقد کرده است. در ارتباط با این موضوع عبدالله اسکندری که به عنوان یار قدیمی داوود میرباقری در تمامی سریال ها و فیلم های سینمایی این کارگردان نقش بسزایی داشته، در پایان درباره ساخته شدن سریال «سلمان» می گوید: « آقای میرباقری به تازگی قرارداد سریال «سلمان» را که به زندگی سلمان فارسی می پردازد، با تلویزیون منعقد کرده و هم اکنون در مرحله نگارش فیلمنامه قرار دارد.»

داوود میرباقری فیلمنامه این سریال را همراه با امرالله احمدجو کارگردان سریال مشهور «روزی روزگاری» می‌نویسد.

منبع: آی سینما

نوشته قرارداد سریال «سلمان» میرباقری بسته شد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

گفتنی است؛ فیلم سینمایی «خوب، بد، جلف» اولین تجربه بلند سینمایی پیمان قاسم‌خانی در مقام کارگردانی است که بازیگرانی چون مانی حقیقی، حمید فرخ‌نژاد، پژمان جمشیدی، سام درخشانی، ویشکا آسایش، مجید مظفری، نیوشا ضیغمی، رضا رویگردی، آزاده صمدی، نسیم ادبی، رضا کریمی، امیر مهدی ژوله و … در آن حضور دارند.

در خلاصه داستان این فیلم آمده است: یک کارگردان هنری سینما از طرف تهیه‌کننده‌اش تحت فشار  است تا از دو بازیگر تجاری برای بازی در نقش‌های اصلی فیلمش استفاده کند. از نظر کارگردان آن‌ها بدترین انتخاب‌های ممکن هستند. اما اگر می‌خواهد که فیلم را بسازد، مجبور است در مدت کوتاهی آن‌ها را به نقش‌هایشان نزدیک کند و این کار آسانی نیست.

گفتنی است؛ بیژن امکانیان که یکی از بازیگران این فیلم معرفی شده بود بنا به  دلایلی موفق به بازی در این فیلم نشد و عوامل سازنده مجید مظفری را انتخاب کردند.

عوامل فیلم «خوب، بد، جلف» عبارتند از:

نویسنده و کارگردان: پیمان قاسم‌خانی، تهیه‌کنندگان: محسن چگینی، عبدالله اسکندری، سرمایه‌گذار: سید محمد امامی، محسن چگینی، طراح گریم: عبداله اسکندری، مدیر فیلمبرداری: علی تبریزی، صدابردار: داریوش صادق‌پور، مدیر تولید: رضا کریمی، کارگردان صحنه‌های اکشن: دهقان محمدی، دستیار اول کارگردان و برنامه ریز: زینب نصراللهی، طراح صحنه: پیام اسکندری، طراح لباس: رعنا امینی، منشی صحنه: نائله شریفی، مشاور رسانه‌ای : آریان امیرخان، عکاس: محمد بدرلو، دستیار دوم کارگردان: عباس خدری، دستیارسوم کارگردان: آرش چگینی، دستیار اول فیلمبردار: بهمن نادیاب، دستیاران صحنه: محمدرضا غفارزاده، جواد بهبودی، دستیار لباس: نسیم لطیفی، مدیر تدارکات: پوریا عطابخشی،دستیاران تدارکات: مجید رنجبر، مهدی سعدی، مجری طرح: مؤسسه تصویرغزال.

منبع: باشگاه خبرنگاران

نوشته آخرین خبرها از فیلم جدید پیمان قاسم‌خانی/ امکانیان رفت، مظفری آمد! + تصاویر جدید اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

لازم به توضیح است که فیلم‌برداری فیلم سینمایی «فصل نرگس» به نویسندگی و کارگردانی نگار آذربایجانی  هفته آینده در منطقه سعادت آباد جلوی دوربین خواهد رفت . «فصل نرگس» در ژانر اجتماعی و با موضوع انسان دوستی و هم نوع گرایی است. این فیلم روایت آدم‌های معمولی است که در وانفسای امروز و در جهانی که میل به خودشیفتگی و خود محوری دارد، شفافیت روح و ذهنشان را از دست نداده‌اند و مفهوم احساس خوش ناشی از انسانیت و نوع‌دوستی را به درستی درک می‌کنند. «فصل نرگس» در جزئیات خود داستان عشق است و دوستی با هم نوع، اما در تعریف کلی‌تر، هویت انسان‌ها را به چالش می‌کشد و اهمیت احترام به نفس زندگی را به مخاطب یادآوری می‌کند.

عوامل پشت صحنه فیلم عبارتند از:

نویسنده و کارگردان:نگار آذربایجانی، مدیر فیلمبرداری:تورج منصوری،مدیر تولید:بهزاد هاشمی، طراح صحنه:مهرزاد ضرابیان،طراحان لباس:مهرزاد ضرابیان،مه لقا ناقد، طراح چهره پردازی:عبدالله اسکندری،صدابردار:عباس رستگار پور،طراحی و ترکیب صدا:رضا نریمی زاده،تدوینگران:سودابه سعید نیا،خشایار موحدیان،موسیقی:ستار اورکی،گرافیست و طراح تیتراژ:عزیز محسنی،جلوه های ویژه ی کامپیوتری:فرید فصیحی،طراح پوستر:سیروس سلیمی،دستیار اول کارگردان و برنامه ریز:شکیل مظفری، منشی صحنه: آذر تجلی،فیلمبردار:رضا غفاری،عکس: امید صالحی،مستند پشت صحنه:شایسته ایرانی،مشاور رسانه ای: منصوره بسمل،تبلیغات فضای مجازی:آریان امیر خان،مدیر تدارکات:امیر یمینی،امور فنی صدا، تصویر و اصلاح رنگ:استودیو مون،پشتیبانی تجهیزات فیلمبرداری و نور:جمشید قدرتی، تامین آکسسوار صحنه:امیر یوسفی، تهیه کننده: سحر صباغ سرشت.

گفتنی است بزودی بازیگران اصلی این پروژه معرفی می شوند.

نوشته عبدالله اسکندری با «فصل نرگس» همراه شد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

روبروی آیینه که می‌ایستد شاعر می‌شود؛ به سینما که نگاه کنیم جا پای غزل‌ها و قصیده هایش را خوب می بینیم. مگر می‌شود که «هزار دستان» را ببینی و تصویر و چهره‌های شخصیت‌ها در ذهنت مجسم نشود؟! مگر می‌شود «کمال‌الملک» را ببینی و پیش از کارگردانی و بازی‌های ناب‌ از جادوی اسکندری حظ نبری؟! این که «روز واقعه»، «امام علی (ع)» و «مختار نامه» بدون حضور هنرنمایی عَبِد سینمای ایران چیزی کم داشت پر بی‌راه نیست؛ خودش می‌گوید در این آثار با عشق قلم را به دست گرفته است.

حضور پر رنگ و تاثیرگذار وی در آثار تاریخی و مذهبی ما را را بر آن داشت تا در این ایام به سراغش برویم که حاصل آن را در پی می‌خوانید.

_ بهتر است از زمانی که وارد کار شده‌اید بگویید همان طور که بارها گفته اید کارتان را با بیژن محتشم آغاز کرده‌اید.

بله همانطور که همه جا گفته ام در سال ۵۰ کارم را با آقای محتشم شروع کردم او بنده و دوازده نفر دیگر را در تلویزیون استخدام کرد آنجا در همان زمان مشغول به کار شدیم شش ماه دوره دیدیم.

محتشم در آن زمان به این عرصه علاقه‌مند بود که استخدام تلویزیون می‌شود قرار بود ابتدا بازیگر شود که در نهایت گریمور شد بعد به آمریکا رفت و دوره‌ای نزد یکی از اساتید بزرگ گریم دید جان چمبرز پیش وی دوره دید حدود شش ماه بعد به ایران آمد و اطلاعاتی را که در این مدت آموخته بود به ما منتقل کردند.

من جزو بچه‌های جنوب شهر خانی‌آباد بودم در حال حاضر دیگر جنوب و شمال در تهران معنی ندارد. چون به تئاتر علاقه داشتم با یکی از معلمان‌مان ادبیاتم این موضوع را در میان گذاشتم و از آن به بعد گاهی در مدرسه نیز نمایش هایی را اجرا می‌کردم. در نمایش‌ها نیاز داشتیم که افراد گریم شوند از آنجایی که من نقاشی‌ام خوب بود وظیفه گریم را من بر عهده گرفتم. مثلاً اگر نیاز بود صورت یکی از بازیگران را سیاه کنیم پنبه‌ای را آتش می‌زدم و این کار را انجام می‌دادم. زمینه کار گریم از آنجا برایم شروع شد و هیچ وقت فکر نمی‌کردم گریمور شوم.

شرایط خانوادگی‌مان به نوعی بود که باید حتماً سر کار می‌رفتم تا درآمدی داشته باشم. پدرم یازده فرزند داشت من هم به تازگی دیپلم گرفته بودم و آزرده بودم و دائم فکر می‌کردم که چگونه می‌توانم به پدرم کمک کنم در به در دنبال کار می‌گشتم و کار پیدا نمی‌کردم تا جایی که حتی برای پیشخدمتی به ارگان دولتی رفته بودم تا استخدام شوم که در نهایت مرا سین جیم کردند که تو برای چه آمده‌آی تا اینجا استخدام شوی. من تنها به این فکر می کردم که در حال حاضر منبع درآمدی داشته باشم و بعداً فکر دیگری خواهم کرد.

برای این که می‌گفتند با دیپلم ریاضی برای چه به نخست وزیری آمده‌ای و می خواهی پیش خدمت بشوی؟! تعجب کرده بودند. من هم گفتم بیایید خانه ما را تماشا کنید پدرم کارمند راه آهن است و یازده تا نان خور دارد من هم در شرایطی هستم که باید به آن ها کمک کنم و از آنجایی که فرزند اول پدرم بودم بیش از همه احساس وظیفه می‌کردم.

_البته در آن زمان دیپلم ریاضی داشتن یک اتفاق مهم محسوب می‌شد و باید کارهای بهتری برای شما بوده باشد!

درست است اما واقعاً هر جا که رفتم نیاز به پارتی بود و افراد دیگری در اولویت بودند. در این زمان تلویزیون اطلاعیه در روزنامه منتشر کردند که به تعدادی گریمور نیازمندیم من هم به آنجا مراجعه کردم امتحان‌های مختلفی از ما گرفتند تعداد شرکت کنندگان نزدیک به دو هزار نفر بود. مرحله اول ضریب هوشی افراد را تست می‌کردند. بیژن محتشم و چند نفر دیگر نشسته بودند امتحان های مختلفی از ما می‌گرفتند.  در نهایت دوازده نفر را پذیرفتند که من هم یکی از آن ها بودم. البته یکی از مواردی که در آن امتحان ها کمکم کرد نقاشی بود که در دوران نوجوانی می کشیدم و چند بار هم مرحوم پدرم مرا برای این کار کتک زد اما ثمره‌اش را در آن امتحان ها دیدم. عکس های کوچکی را به دیوار می‌چسباندم و در ورقی آن‌ها را می‌کشیدم. پدرم هم پس گردنی می‌زد و می‌گفت: «پسر این چه کاریه؟ برو درست را بخوان.»

_ در نتیجه با توجه به صحبت‌های خودتان می‌توانیم نقش قابل توجهی برای استاد بیژن محتشم در مسیر کاری‌تان قائل شویم؟!

صد در صد. او به طور کلی تاثیر مهمی در تحول گریم ایران دارد. تا قبل از وی گریم الکن و ابتدایی بود و محتشم به دلیل سفر به آمریکا و آموزش هایی که دیده بود با پدیده مهمی به نام گریم و چهره‌پردازی آشنا شده بود. البته برای پیشرفت در کارهای هنری دوره‌های مختلف تاثیر ندارد بلکه جوهره آن باید در درون روح و ذات آدمی باشد. مثلاً شما باید صدای خوبی داشته باشید تا بتوانید خوب هم بخوانید. در کار ما هم باید زمینه طراحی، نقاشی و یا مجسمه سازی وجود داشته باشد.

_از بین دوازده نفر فرد دیگری نام آشنا شده است؟

بله جلال الدین معیریان، زنده یاد معیری، مهری شیرازی برخی دیگر هم در شاخه‌های دیگر سینما مشغول به کار شدند.در واقع بنده کارمند تلویزیون هستم و خودم را فرزند تلویزیون می‌دانم و تلویزیون خانه دوم من است.

_اولین کارتان را با گوزن‌ها در سینما آغاز کردید کمی از کار با مسعود کیمیایی بگویید به هر حال در آن زمان شما جایگاه امروز را نداشتید و شناخته شده نبودید کار با بازیگران و کارگردان به نام سینمای ایران برای‌تان استرس به همراه نداشت؟

اگر منظورتان استرس از کار کردن در مقابل افراد به نام است که آن چیزی که مرسوم است نداشتم. به نظرم کاری که انجام می‌‌شود اگر با اعتماد به نفس و اطمینان انجام شود استرس نخواهد داشت. من هم این گونه بودم اما بسیار خوشحال بودم که کارم را با افراد بزرگ و به نام در سینما شروع کرده بودم. در آن زمان مخاطبین سینما کارگردان‌ها را نمی‌شناختند و اکثراً فیلم‌ها را با نام بازیگران آن می‌شناختند. اما در آن شرایط مسعود کیمیایی را می‌شناختند. در واقع خیلی خوشحال بودم با کارگردانی در سینما کار کردم که گریم را می‌شناسد. یکی از حسرت هایی که همیشه در زندگی‌ می‌خورم این است که ای ‌کاش گریم «داش آکل» را من انجام می‌دادم. بازیگران فیلم سینمایی «گوزن‌ها» هم با من بسیار همکاری کردند زمانی که متوجه شدند گریم را می‌شناسم به من اعتماد کردند. سعی کردم با افرادی در سینما کار کنم که فیلم برای‌شان مهم بود.

_عبدالله اسکندری در حال حاضر در جایگاهی در سینما قرار دارد که قطعاً بسیاری علاقه‌مند هستند که با وی همکاری داشته باشند اما شاید از نگاه کارگردانان جوان پیش از آشنایی با شما تصور داشته باشند نمی‌توان با فردی در جایگاه عبدالله اسکندری به راحتی کار کرد چرا که به وی دارای تجربه و نگاه ویژه‌ای است و آن ها نمی‌توانند نظرات خود را به راحتی بیان کنند و یا اخلاقاً به اشتباه خود را در معذوریت‌هایی قرار دهند که نظرشان را ارائه ندهند نحوه برخورد و برقرار ارتباط‌تان با جوان‌ترها به چه صورت است؟

اصولاً به کار با جوان‌ترها عادت دارم جوان ها هم که پیشنهاد همکاری می‌دادند با روی باز می‌پذیرفتم. ابتدا کاری که انجام می‌دهم خودم را به اندازه وی پایین می‌آورم و هم سطح جوان نشان می‌دهم. تمام پیشینه خود را به لحاظ سابقه و سن طوری به کار می‌گیرم که با وی ارتباط صمیمی برقرار کنم تا جایی که او ایراد من را از نگاه خودش عنوان کند. بعضی اوقات برخی علاقه دارند که با رفتارشان بگویند من کارگردان و تصمیم گیرنده اصلی هستم مثلاً می‌گویند عَبِد جان می‌شود سبیلی را که درست کردی کمی نازک تر کنی؟ حال شما فکر کنید که بنده برای طراحی و درست کردن آن فکر کرده‌ام اما می‌گویم: «خوب تست را برای همین گذاشته‌اند. حتماً فقط بعد از اتمام کار یک عکس هم بگیریم و هر دو را با هم مقایسه کنیم» با دیدن تصاویر خودش متوجه می‌شود که چقدر طرح جدید با نقش فاصله دارد.

در نهایت خودش می‌گوید: «عَبِد جان سبیلی که خودت درست کردی خوب بود». خوب می‌دانم اگر با او بحث داشته باشم در نهایت یک دغدغه برایش درست کردم و هیچ وقت کاری را که برایش انجام داده‌ام در نظرش خوب جلوه نمی‌کند و تنهای فکر می‌کند که می‌خواستم کارم را به وی تحمیل کنم. به هیچ عنوان اهل این نوع رفتار نیستم. اگر از کارگردان های جوانی که در حال حاضر برای خودشان به نام شده اند بپرسید حتما به شما این موارد را می‌گویند.

_کمی جلوتر بیاییم و به «روز واقعه» برسیم و فعالیت‌تان در یک اثر مذهبی تاریخی که درمورد امام حسین (ع) است.

فکر می کنم خیلی جلو رفتیم. از همان ابتدای فعالیتم کارهای مذهبی را به صورت داوطلبانه انجام می‌دادم. اولین کارم در این زمینه در سال ۵۳ با عنوان «وقتی دژخیم می‌گرید» بود. که در مورد سرگذشت دو طفلان مسلم بود. از آن به بعد که کارم را دوست داشتند در تمام کارهای مناسبتی از من برای همکاری دعوت می‌کردند. یکی از دلایل ورزیده شدنم در گریم آثار تاریخی، کارهایی است که در این زمینه انجام داده‌ام. به هر حال من بچه پامنبری هستم و پای منبر بزرگ شده‌ام.

_گفتید که به عقب تر از تجربه کاری در فیلم سینمایی «روز واقعه» برویم پس تمرین‌ها و تجربه های‌تان به پیش از این فیلم مربوط می‌شود.

در سال‌های دور وقتی در مقابل آیینه می‌نشستم و گریم می‌کردم قطعاً تجربه حال را نداشتم به نوعی تمرین می‌کردم و نتیجه تمرینات و تلاش‌هایم باعث شد که کاری را ارائه دهم که مخاطب بپسندد. طراحی به نوعی حاصل تجربه است یا زمانی که تجربه وسیعی دارید می‌توانید نتیجه آن را ببینید. شخصیت ساز نیاز به تجربه دارد و همچنین به گذشته عمیقی که بر گرفته از اطلاعات و دریافت درست است. درحقیقت به عنوان یک طراح باید با خودمان توشه‌ای را به همراه داشته باشیم.

_ در حقیقت باید به کمال خاص و ویژه‌ای رسید تا بتوانیم به خَلق درست و اصولی برسیم؟

واقعاً این بخش را خدا می‌داند و در نهایت هم مردم باید نظر دهند.

_به این که پا منبری بودید اشاره کردید این علاقه در کارهای شما همچنان هم وجود دارد؟

الان هم وجود دارد صد در صد با آن‌ها عشق می‌کنم حالا شاید شما یا هر فرد دیگری این حرف‌ها را به حساب دیگری بگذارد اما من با آن‌ها عشق می‌کنم. هرطور می‌خواهید فکر کنید.

_به هر حال گریم افراد در آثار تاریخی می‌تواند ویژگیهای خاصی داشته باشد. در چهره پردازی و طراحی بازیگران مرد دست شما بازتر است می‌توانید از مو و سایر بخش‌های صورت به راحتی استفاده کنید اما در بازیگران زن محدودیت وجود دارد چگونه این بخش را مدیریت می‌کنید تا جایی که بازیگر زن احساس کمبود در پرداخت کاراکترش نداشته باشد؟

اتفاقاً در آثار تاریخی کار راحت‌تر است به دلیل این که در آن زمان سربندهای زیادی بوده است و انواع و اقسام لباس می‌تواند ما را کمک کند. در تمام کارهای مذهبی از این بخش استفاده کرده‌ایم. بینید ما دو چهره داریم. یک چهره واقعی و دیگری نمایشی است یعنی چهره‌ای که باید بدوی شود. مثلاً فردی که در بیابان و سرد و و کم آب زندگی می‌کند دقیقاً چهره‌اش همین طور است که در آثار تاریخی می‌بینیم؟! این جا است که باید تا اندازه‌ای خود را تابع نمایش کنیم تا مخاطب خسته نشود.

بگذارید به یکباره خاطره‌ای در ذهنم آمد آن را بگویم. این که می‌گویم من عشق می‌کنم واقعیت است. هنگامی که مشغول ساخت سریال «امام علی (ع)» بودیم. مجبور بودم برای حفظ راکورد (حفظ موقعیتی که ضبط شده و قرار است در پلان بعدی یا در روزهای بعد ادامه همان موقعیت تصویر برداری شود) از بازیگران عکس گرفته بودم و آن‌ها را با نام نقش‌شان به روی دیوار چسبانده بودم. در یکی از روزها هیئتی از قم برای بازدید از قم آمده بودند تا از کار بازدید کنند. فردی که در رأس این هیئت بود که از من پرسید «این گریم‌ها کار شما است؟» گفتم: «بله» گفت: «چقدر اسلام را می‌شناسی؟» من هم در جواب گفتم: «من مسلمان هستم پای منبر هم بودم. در همین حد واقعاً» .گفت: «می دانی چرا این سؤال را می‌پرسم؟! چون من پنجاه سال است روی تاریخ اسلام کار می‌کنم. نام‌هایی که در تاریخ خوانده‌ام و در اینجا تصاویرشان را می‌بینم دقیقاً همان تصاویری است که در ذهن مجسم کرده بودم مثلاً اگر کسی پیش از این از من می‌پرسید مالک اشتر چه شکلی است در تاریخ اسلام همین چیزی که شما تصویر کردید در ذهنم مجسم می‌شد.»

واقعاً دلی کار کردم شاید اطلاعاتی که داشتم در رتبه بعدی قرار می‌گرفت اما اولیت دلم بود که کار می‌کرد. زمانی که در مقابل آیینه می‌ایستم همه چیز فرق می‌کند. نمی‌خواهم خودم را با شاعر و کارم را با شعر مقایسه کنم برای این که خیلی کوچکتر از این حرف‌ها هستم. اما واقعاً شاعر هم که شعر می‌گوید به حالتی خاص می‌رسد من هم در زمان کار و مقابل آیینه چنین حالی دارم. شاعر زمانی که می‌سراید نمی‌داند در آخر به چه می‌رسد. من هم زمانی که دست به قلم می‌شدم درمقابل آیینه همه چیز خودش کم‌کم شکل می‌گیرد.

_می گویند نقاش وقتی تابلوی زیبایی را خلق می‌کند گاهی آنقدر خودش به وجد می‌آید که دائم بخش‌هایی را به تابلو اضافه می‌کند تا آنکه دست آخر دیگر تابلو آن چیزی نیست که خودش دوست داشته برای شما چنین حالتی پیش آمده است؟

وقتی کامل می‌شود دیگر خودت هم کاملی. برخوردم با اثرم این طور بوده است. زمانی که حس می‌کنم همه چیز کامل و تمام شده است دیگر شعر هم تمام شده است. البته گاهی هم تمام نمی‌شود مثلاً در فیلم سینمایی «مسافر ری» ۴ بار داریوش ارجمند را گریم کردم آخرش هم گریمش را دوست نداشتم. یعنی نشد. آنطور که باید خودم راضی نشدم. زمانی هم که فیلم پخش شد متوجه شدم که آن اثر را که دنبالش بودم نگذاشته است. اما در سریال «امام علی (ع)» در نقش مالک اشتر این تاثیرگذاری وجود داشت در صورتی که هر دو نقش را یک بازیگر ایفا کرده بود. نمی‌دانم چرا گریم آن نقش در نمی‌آمد.

_با گذشت این همه سال هنوز هم دلیلش را نمی‌دانید؟

نه متاسفانه هنوز هم که «مسافر ری» را می‌بینم نمی‌دانم چرا آن گریم به گونه‌ای که می‌خواستم نشد. بارها پیش آمده گریمی را دوست نداشتم آنقدر تست زده‌ام تا بالاخره راضی شده‌ام مالک اشتر را بر روی چهره داریوش ارجمند سه بار تست کردیم و دست آخر هم خیلی خوب شد اما وی را در این نقش بارها تست کردم نشد که نشد. بارها برایم پیش آمده که مردم گفته‌اند ما با دیدن فیلم‌ها، چهره نقش‌ها به سرعت در ذهن‌مان مجسم می‌شود.

_در واقع برآیند صحبت‌های شما یک نکته مهم برای ما داشت و آن هم این است که گریم‌ها و طراحی‌هایی که دلی است ماندگار است چون در آن‌ها روح وجود دارد که به آن‌ها زندگی می‌بخشد اما اگر صرفاً تکنیک را وارد کار کنیم از ماندگاری آن نیز کم خواهد شد.

صد در صد. نکته‌ای را که می‌خواهم بگویم نه مطالعه کردم و نه در جایی شنیده‌ام. بلکه حاصل تجربه سال‌ها کارم است. دیدم و حس کردم کارهایی که از دلم بر آمده است و در آیینه دوستشان داشتم ماندگار شده‌اند. واقعاً گاهی سؤالات کلیشه‌ای پرسیده می‌شود که مثلاً کدام فیلم را که کارکرده‌اید بیشتر دوست دارید؟! اصلاً این جمله برای من مفهومی ندارد همه آن‌ها را دوست دارم اما برخی ماندگارترند.

_کمی از سریال «مختار نامه» بگویید و گریم سه بعدی که در ایران به راه انداختید؟ 

اصلاً بنده گریم این سریال را انجام ندادم و در آن زمان که این سریال انجام می‌شد بنده درگیر پروژه امام حسین (ع) بودم دو ماه ابتدایی سریال «مختار نامه» نبودم. زحمات این سریال را استاد مسعود ولدبیگی کشیده‌اند. کمی بعد پروژه فیلم امام حسین (ع) متوقف شد در همین زمان عوامل مختار به دنبالم آمدند که من گفتم نمی‌آیم. داوود میرباقری گفت: «بیا مشاوره من باش»، که در نهایت تنها پذیرفتم تا مشاوره بدهم. اما واقعاً نمی‌توانستم ۵ الی ۶ سال تنها مشاور باشم کار من چیز دیگری بود. خودم پیشنهاد دادم اگر اجازه بدهید گریم‌های سه بُعدی‌تان را که نیاز به قطعه دارد را من انجام دهم. که از این موضوع استقبال شد. خداروشکر باب جدیدی باز شد. مثلاً گریم کیانیان و  زخم ها نیز بخشی از این نوع گریم بودند اما زمانی که از من به عنوان گریمور یاد می شود به نوعی حالم بد می‌شود، حس می‌کنم حق استاد ولدبیگی ضایع می شود. من تنها در این بخش بودم اما زحمات بخش زیادی از کار بر عهده وی بوده است.

البته از گذشته هم این کار را انجام می‌دادم اما اسم نداشت. مثلاً در فیلم سینمایی «بایکوت» در صحنه ای که می‌خواهند مجید مجیدی را اعدام کنند نگاهش به جنازه‌اش  به روی زمین می‌افتد که کم‌کم صورتش باز می‌شود قرار بود که تماشاگر با دیدن این صحنه حالش بد شود من صورت وی را قالب گیری کردم و به بچه ها گفتم مورچه‌های بزرگ که ما به آن ها مورچه کالسکه ای می گوییم گیر بیاورند داخل شکاف قالب صورت مجیدی گذاشتند زمانی که فیلمبرداری شروع شد یکی از مورچه‌ها چشم طفلک مجیدی را گاز گرفت.

زمانی هم که گریم محمود بصیری در فیلم سینمایی «دست فروش» رابرای آمریکایی‌ها فرستادم اصلاً فکرش را هم نمی‌کردند که این کار یک ایرانی باشند در بین ۱۵۰ شرکت کننده بنده جزو ۱۰ نفر برتر انتخاب شدم.

_نظرتان در مورد پروژه «محمد رسول الله(ص)» چیست؟ گریم فیلم راچطور ارزیابی می‌کنید؟

به نظرم کاری که مجیدی کرد بسیار درست و خوب بود. اگر فرض بر این باشد که ما هم توانایی داشتیم که این کار را انجام دهیم به هر حال ضعف هایی هم داریم. به هر حال سینما برای آنها است و ما می‌توانیم در تبادل فرهنگی از آن ها چیزهایی را در زمینه گریم بیاموزیم یا به قدرتهای مان پی‌ببریم و یا ضعف های مان را از بین ببریم. این که مثلا بدانیم خودمان چقدر قوی عمل می‌کنیم خوب است.

یک روز که محمود احمدی نژاد برای بازدید به پروژه «مختار نامه» آمد زمانی که وارد اتاق من شد گفت: آقا شما چقدر خارجی هستید. گفتم قبول دارید که ما توانمند هستیم گفت: بله. گفتم خوب پس کمک کنید وسایل موردنیاز مان را وارد کنیم. افرادی که من آموزش دادم در حال حاضر بدون وسیله هستند. در حال حاضر به لحاظ توانایی در حوزه چهره پردازی منطقه را در دست داریم. خیلی از افراد ما در کشو های اطراف و عربی مشغول به کار شده‌اند. چرا نباید از این پتانسیل استفاده کنیم؟! چرا نباید به سینمای دیگر کشور ها نفوذ کنیم؟!

در مجموع فکر می کنم تبادل فرهنگی که مجیدی به واسطه فیلمش رقم زد خیلی خوب است. واقعاً بسیاری از بچه های صحنه ما یاد گرفتند کاری که در صحنه فیلم مجیدی انجام شد دکور نیست اما متاسفانه کار های ما مشخص است که دکور است کافی است که نگاهی به آثار تاریخی خودمان بیندازیم.

_ البته بسیاری از افراد ایرانی در آنجا بسیار یاد گفتند عظیم فراین که دستیار چهره پرداز ایتالیایی بود نیز جزو همین افراد است.

بله. عظیم خودش را کامل کرد. عظیم در سریال «مختار نامه» شاگرد ولدبیگی بود. این اتفاق باعث شدکه یک فرد کار کشته به سینما اضافه شود.

_اجازه بدهید کمی سماجت کنم و پافشاری کنم بر این که شما نظر واضح‌تری در مورد فیلم سینمایی «محمد رسول الله (ص)» بدهید و کمی بخش چهره پردازی این فیلم را به نقد بکشید. قطعاً وقتی عبدالله اسکندری بر پرده سینما این فیلم را دیده است در دلش در مورد این بخش حرف هایی گذشته است که شنیدنی است.

(عبدالله اسکندری با تواضع از پاسخ دادن طفره می‌رود)

واقعاً کارشان خوب بود و زحمت کشیده‌اند.

_اصلاً سلیقه‌تان را بگویید که اگر شما بودید چگونه گریم می کردید؟

نه واقعاً آنچه دیدم بد نبود.

_حداقل بگویید چه ایده‌ای هنگام دیدن فیلم به ذهنتان آمد؟

خداییش قشنگ نیست در مورد فیلمی که در جریان است این طور وارد صحبت بشویم. نکته هایی وجود دارد که می‌توان به آن‌ها پرداخت و می‌توانم دلایلش را هم عنوان کنم اما در حال حاضر زمان این کار نیست. شاید یک سال‌آینده این سوال را بپرسید پاسخ‌تان را بدهم.

_کدام صحنه از این فیلم را دوست داشتید؟

همه صحنه هایش را دوست داشتم.

_ماحصل کارهای مذهبی برای شما چه بوده است؟

در فیلم سینمایی «روز واقعه» آنقدر چهار چوب نوشته درست است که هر بخش اثر خودش پیام می‌دهد که باید چه کنیم. آنقدر فیلم‌نامه کامل بود که سعی کردم پایبند آن باشم چون برایش فکر شده بود.

_کدام شخصیت در کارهای مذهبی که انجام داده اید برای‌تان ویژه بوده است؟

تا به حال جایی این را نگفته ام اما شما با سوال های‌تان باعث می شوید به نکاتی اشاره کنم که در دلم است. وقتی می خواستم علیرضا شجاع نوری را گریم کنم علاقه داشتم وی مسیحی باشد که ما با وی حس جدایی نداشته باشیم  و همه دوستش داشته باشند. در زمان تست هایی که انجام می دادم دائم به این فکر می کردم. خداییش همچنان که تصویر آن را می بینم چیزی در آن است که خودم هم نمی‌دانم چیست و دوستش داشتم. واقعاً منظوم این نیست که چون من کارکرده ام این گونه است می خواهم رابطه دل را برای‌تان بگویم.

پیر زن دست فروش هم به گونه ای درست کردم که یهودی، و مسیحی و هر فردی از هر آئینی فکر کند وی مادرش است. روز اول که فیلم نمایش داده شد چند نفر به من گفتند که آیا این پیر زن مسیحی بود و من واقعاً کیف کردم گفتم: «آخیش اونی شد که می‌خواستم.» حسی که در آن جاری شده است منتقل می‌شود.

_ با کدام کارگردان راحت‌تر کار می کنید؟

داوود میرباقری. میرباقری در ساخت فیلم‌های تاریخ اسلام نظیر ندارد. واقعاٌ آن را داریم تلف می کنیم. این مرز و بوم در این مقطع از تاریخ چنین فردی را تلف می‌کند. او نباید فیلم های دیگری بسازد اما در شرایطی که تلویزیون با وی این رفتار را می کند مجبور می‌شود. اگر فیلمنامه «سلمان فارسی» را بخوانید عاشقش می‌شوید او باید آن را بسازد قول می دهم بین المللی می‌شود این فیلم البته اگر ساخته شود. میرباقری دیگر دارد پیر می‌شود باید از او استفاده کرد.

منبع: خبرگزاری فارس

نوشته هیچگاه فکر نمی‌کردم گریمور شوم / داوود میرباقری را تلف نکنیم / با کارهای مذهبی عشق می‌کنم اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

سوره سینما – به گزارش مشاور رسانه ای فیلم ذوب شدن پادشاه، هوتن زنگنه پور کارگردان فیلم ذوب پادشاه قبل از نمایش فیلم خطاب به حضار گفت: امروز خوشحالم که فیلم در موزه سینما به نمایش در می آید و از اینکه با حضور تان آمدید تا از این فیلم حمایت کنید متشکرم .

وی ادامه داد : ذوب شدن پادشاه به بخش هنر و تجربه راه پیدا کرد، گروهی که سالها نبودنش حس می شد و مشکلاتی که سالها بدلیل نبودن این گروه حس می شد با آمدن گروه هنر و تجربه بین علاقمندان جدی سینما و فیلمهای خاص از بین رفت .زنگنه پور ادامه داد :هنر و تجربه باعث شد تا فیلمسازانی همچون من بتوانیم نفس تماشاگر و حس مخاطبان سینما را حس کنیم.

کار گردان فیلم ذوب شدن پادشاه با اشاره به نقش ایرج کریمی در سینمای ایران و فقدان وی نمایش شب گذشته فیلم ذوب شدن پادشاه را به ایرج کریمی تقدیم کرد.

در ادامه برنامه زنگنه پور از عوامل و بازیگران فیلم دعوت کرد تا به روی سن بیایند.

فرشید نوابی یکی از بازیگران فیلم گفت: فیلم ذوب شدن پادشاه فیلمی بسیار شریف و متین است تا آنجا که سالها بعد به بازی خودم در این فیلم افتخار می کنم.

وی با اشاره به جمع زیادی از سینماگران حرفه ای که در سالن حضور داشتند گفت : امشب اساتید زیادی حضور دارند اما برای من حضور عبدالله اسکندری و امین تارخ افتخار بسیار بزرگی است.

لیلا زارع و سینا رحمانی بازیگران فیلم و ابوالفضل لیوی مدیر تولید فیلم نیز از حضار تشکر کردند.در این مراسم پوستر فیلم توسط سینماگران امضا شد و فیلم ذوب شدن پادشاه به نمایش در آمد .

در این مراسم افرادی همچون امین تارخ ، عبدالله اسکندری ، لیلا زارع ، پناه بر خدا رضایی، فرشید نوابی ،هوتن زنگنه پور ، حسن دادخواه ، محمد حمزه ای ، بهرنگ دزفولی زاده ،سارا منجزی ،امیر عابدی ،میثم مزلقانی ، محسن محسنی نسب حضور داشتند.

نوشته تارخ و اسکندری به تماشای فیلم «ذوب شدن پادشاه» نشستند / تقدیم فیلم به ایرج کریمی اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

سوره سینما- اجرای این مراسم بر عهده کامران تفتی بود. ابتدای مراسم فیلمی برای حاضران پخش شد که در آن ناصر ملک مطیعی، رخشان بنی‌اعتماد، رضا کیانیان، محسن تنابنده،حبیب اسماعیلی، فرشته طائرپور، علیرضا قربانی و مهران مدیری درباره استاد عبدالله اسکندری صبحت کرده بودند و پس از آن ناصر تقوایی روی صحنه آمد و درباره جایگاه ایشان در سینما و خاطراتی که با او داشته سخن گفت.

وی در بخشی از صحبت هایش گفت:حرف زدن راجع به اسکندری سخت است و آثارش گواه بر توانمندی اش است، ما سینمایی ها او را عبد صدا می کنیم و عبد یکی از مشهورترین اسم‌ها در سینمای ایران است. عبدالله اسکندری درک عمیقی از شخصیت هایش در یک اثر دارد و هنگامی که یک بازیگر با چهره پردازی ایشان جلوی دوربین می رود بازی برایش چندین برابر سهل‌تر است.

در ادامه این مراسم عبدالله اسکندری با تشکر از حضور میهمانان گفت: از برگزار کنندگان این مراسم تشکر می‌کنم و امیدوارم از این پس مرسوم شود تا در هر اکران خصوصی از هنرمندان تقدیر کنند و تنها به عشق شماست که من اینجا هستم.

در پایان این مراسم «احسان دلاویز» یکی از  تهیه کنندگان لامپ صد با هدایایی  از عبدالله اسکندری و سعید آقاخانی تقدیر کرد و نمایش فیلم در سالن آغاز شد. ناصر تقوایی، امین تارخ، رضا کیانیان، علیرضا شجاع نوری ،حسن پور شیرازی، مهناز افشار ،مهدی صباغ زاده،بهرام دهقانی،علی سرتیپی ، مجید مظفری ،جمشید گرگین، ساره بیات ،نوید محمودی ، مهرداد صدیقیان ، جمشید محمودی،مسعود پاکدل ، مهدی پاکدل، بهنوش طباطبایی،احمد مهرانفر، حامد کمیلی ،محسن کیایی،حسن مصطفوی،سعید الهی ، سامان مقدم،رضا داوود نژاد، منصور ضابطیان، نیما رییسی، طناز طباطبایی ، اردشیر کاظمی ، شهرام حقیقت دوست، رحیم نوروزی،امیر دلاوری، هادی کاظمی، مجید مطلبی،مانی رهنما، ملیکا شریفی نیا ،لیلا بلوکات، روح الله کمانی، علیرضا ابراهیمی، امیر رضا خادم (معاون وزیر ورزش و جوانان)، دکتر حمیدرضا عاصفی (مشاور وزیر ارشاد)، عباس انصاری فرد (مدیر عامل سابق باشگاه پرسپولیس)، دکتر سلطانی فرد (مدیر مرکز مطالعات رسانه ای)، دکتر علیرضا جزینی (قائم مقام وزیر کشور و دبیر ستاد مبارزه با مواد مخدر)،  از حاضران در این مراسم بودند.

نوشته کار بازیگر با گریم عبدالله اسکندری سهل می‌شود/ جشن سینماگران برای استاد چهره‌پردازی اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

نوشته تصاویر بزرگداشت عبدالله اسکندری/ اکران خصوصی یک فیلم با حضور تقوایی و افشار اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

نوشته عکس‌های چهاردهمین «جشن حافظ» اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

سوره سینما- به گزارش روابط عمومی جشن سینمایی/ تلویزیونی «حافظ»، عبدالله اسکندری در سال ۱۳۲۴ در تهران متولد شد. چهره پردازی را از سال ۱۳۵۱ زیر نظر بیژن محتشم در تلویزیون ملی ایران آغاز کرد و از نخستین هنرمندانی‌ست که توفیق یافت چهره‌پردازی را بر اساس «شخصیت» خلق کند، که از تجارب او در این زمینه می شود به سریال «دایی جان ناپلئون» در تلویزیون و فیلم «گوزن‌ها» در سینما اشاره کرد.

اسکندری کار خود را با سریال « هزاردستان» پس از انقلاب ادامه داد که طراحی و اجرای چهره‌پردازی این مجموعه هنوز هم یکی از کارهای شاخص این رشته در ایران محسوب می‌شود.از دیگر کارهای شاخص این هنرمند می‌توان به طراحی و اجرای چهره «محمود بصیری» در نقش یک پیرزن در اپیزود دوم فیلم «دستفروش»، چهره عزت‌الله انتظامی و گوهر خیراندیش در فیلم «بانو» و اکبر عبدی در فیلم «مادر» اشاره کرد.

سی و دو سال تلاش بی وقفه و ارزشمند وی در عرصه چهره پردازی و تربیت شاگردان فراوانی که بسیاری از آنها هم اکنون جزو طراحان خوب چهره پردازی ایران هستند، باعث شد تا مجله معتبر چهره پردازی Make – up – artist، کشور ایران را جزو ده کشور برتر جهان و استاد اسکندری را جزو ده طراح مهم جهان در سال ۱۹۹۹ انتخاب کند.

استاد عبدالله اسکندری تاکنون بیش از یکصد و شصت پروژه سینمایی و تلویزیون را در ایران طراحی کرده است که از جمله آثار شاخص و به یاد ماندنی آن می‌توان به «مثل آباد»، «کندو»، «سایه‌های بلند باد»، «روز واقعه»، «بازمانده»، «ساحره»، «آدم برفی»، سریالل «امام علی(ع)»، «دلشدگان»، «مادر» و … اشاره کرد.

جایزه یک عمر فعالیت هنری از دوره نخست جشن به سینماگران مهمی چون سعید پورصمیمی، زنده‌یاد نعمت حقیقی، زنده یاد ساموئل خاچیکیان، ناصر تقوایی، زنه یادحمیده خیرآبادی، زنده یاد مهدی فتحی، ناصر تهماسب، عزت الله انتظامی، داریوش مهرجویی، جمشید مشایخی، منوچهر اسماعیلی و سعید راد اهدا شده است.

نوشته اهدای جایزه یک عمر فعالیت هنری به عبدالله اسکندری در جشن حافظ اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

اسکندری طراح گریم مجموعه «شاهگوش» به سوره سینما گفت: «شاهگوش» گریم سنگینی دارد چون برخی بازیگرها چند شخصیت را بازی می‌کنند که باید با گریم از هم متفاوت شود و همچنین تعداد زیادی بازیگر وجود دارد که هر کدام باید بر اساس کاراکتری که بازی می‌کنند گریم شوند. البته در این پروژه پنج دستیار دارم ولی معمولا خودم همیشه سر کارهایم هستم.

وی درباره این تجربه که در کارنامه داوود میرباقری خاص محسوب می‌شود گفت: این مجموعه شبیه تئاترهای «دنودن طلا» و «عشق‌آباد» است که سال‌ها پیش میرباقری کارگردانی کرد. مسائل اجتماعی که به طنز  مطرح می‌شود. در آن تئاترها به عنوان گریمور کنار میرباقری بودم. از این مجموعه ۲۵ قسمتی ۸ قسمت ساخته شده و قطعا فیلمبرداری قسمت‌های باقی مانده تا چند ماه دیگر ادامه دارد.

این سینماگر باسابقه درباره دیگر تجربه‌های خود توضیح داد: فیلم «نقش و نگار» به کارگردانی علی عطشانی و «به تهران خوش آمدید» را امسال کار کردم که گریم‌های ساده‌ای داشت و چندان سخت نبود. سال گذشته برای همه همکاران سال بیکاری بود امسال نه تنها در سینما بلکه در دیگر بخش‌های جامعه امیدواری می‌بینیم. در جشنواره فجر امسال دوستان زیادی از حرفه‌ای سینما حضور دارند. من هم مثل بقیه منتظرم تا فیلم‌های فیلمسازان مطرح کشور را ببینم.

اسکندری طراح گریم «مختارنامه»، «روز واقعه»، «دزد عروسک‌ها»، «هامون»، «گوزن‌ها» و … بوده است. در مجموعه «شاهگوش» که به تازگی وارد شبکه نمایش خانگی شده، فرهاد اصلانی، محسن تنابنده، طناز طباطبایی، اکبر عبدی، مرجانه گلچین و … بازی می‌کنند.

نوشته اسکندری: مشتاقم فیلم‌های فیلمسازان مطرح جشنواره امسال را ببینم اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.