متن وی بدین شرح است:

«پدر باشی و هر نَفَس نگران فرزندانت نباشی؟ حاشا!

و حالا که جنگ آمده و در خانه‌مان را زده است، هربار که نگاهم به دو کودکم می‌افتد که نه کاملا از ماهیت جنگ آگاهند و نه آنقدر دور از سیاهی آن که بتوانند به دنیای کودکانه‌شان بازگردند، قلبم مچاله می‌شود از فقدان آن کودکان پرپرشده میناب و همه کودکان این خاک که چه زود و نابهنگام ما را تنها گذاشتند.

چه بگویم از میناب و غم بی‌منتهای دانش‌آموزان پرپر شده‌اش که بی‌گناه و معصومانه رخت بربستند و خون پاک‌شان درخت تنومندِ آزادی ایران یکپارچه را تا ابد آبیاری خواهد کرد.

علیرضا قربانی
تهران اسفند ۱۴۰۴»

نوشته خون پاک کودکان میناب درخت آزادی ایران را آبیاری خواهد کرد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

هر هفته چهره‌هایی از دل سینما، موسیقی و هنر سر برمی‌آورند که با حضورشان جریان خبری هفته را شکل می‌دهند. این هفته، روایت ما به سراغ پنج چهره‌ای می‌رود که هر کدام با اتفاقی خاص در صدر اخبار قرار گرفتند؛ مهران مدیری که حضورش در یک برنامه اینترنتی، پیش از پخش، خودش به خبر تبدیل شد، محسن تنابنده با یک تکذیب کوتاه اما معنادار، دوباره فاصله‌اش با تلویزیون را پررنگ کرد؛ علیرضا قربانی با تیتراژی شنیدنی و حذف ناگهانی‌اش، بحث مجوز و صدا را به مرکز توجه آورد و الیکا عبدالرزاقی با خنده‌های صادقانه‌اش، هم دل مخاطب را برد و هم نقدها را به‌دنبال داشت و سجاد بابایی که با سکوتی طولانی و بیانیه‌ای محترمانه، ورق یک حاشیه فرسایشی را برگرداند.

مهران مدیری؛ تطهیر «ناکوک» دبی با «کوک» قیاسی

خواه‌ناخواه مهران مدیری به نقطه‌ای از زیست رسانه‌ای رسیده که هر حضورش، حتی کوتاه و کنترل‌شده، موجی از واکنش و تحلیل به‌راه می‌اندازد. این هفته، حضور او در قسمت پایانی برنامه «پامپ» به میزبانی امیرحسین قیاسی، بمب خبری بود. ابتدای هفته، امیرحسین قیاسی با انتشار عکسی از مدیری با استایلی متفاوت، خبر از حضور او در آخرین قسمت برنامه «پامپ» داد؛ خبری که پیش از پخش، خودش تبدیل به سوژه اصلی شبکه‌های اجتماعی شد. بسیاری تعجب کردند؛ مدیری که معمولاً با غروری نفوذناپذیر شناخته می‌شود سال‌هاست مهمان هر برنامه‌ای نمی‌شود و آخرین حضورهایش به «کتاب‌باز» سروش صحت و «خندوانه» رامبد جوان برمی‌گشت؛ آن هم با فاصله‌ای طولانی. همین «نرفتن‌ها» باعث شده بود رفتن او به برنامه یک مجری جوان و تازه‌کار، عجیب و هیجان‌انگیز به نظر برسد. اما با پخش برنامه، تکه‌ویدیوها به‌سرعت فضای مجازی را گرفت. تصویری که «پامپ» از مدیری ساخت، مدیریِ جدی و دور از شوخی همیشگی نبود؛ بلکه نسخه‌ای فان‌تر، خندان‌تر و همراه‌تر. قیاسی هم برخلاف تصور، دست‌وپایش بسته نبود و توانست بازی را مدیریت کند؛ حتی گاهی با همان شوخی‌های تند مدیری، او را به چالش بکشد.

مدیری در این گفت‌وگو، از فیلم‌ها و سریال‌هایش گفت، به «شب‌های برره» و «قهوه تلخ» اشاره کرد و جمله‌ای گفت که مثل بسیاری از جملاتش وایرال شد: «من اصلاً کمدی دوست ندارم و تابه حال کمدی ندیده و نمی‌بینم؛ اتفاقی وارد این مسیر شدم.» همان‌قدر که این حرف پارادوکسیکال است، نشان‌دهنده شخصیت پیچیده مدیری است؛ هنرمندی که در دل کمدی، جدی‌ترین نگاه‌ها را دارد.

اما هوشمندانه‌ترین بخش این حضور، زمان‌بندی آن بود. مدیری پس از حاشیه‌های کنسرت دبی و نقدهایی که به خوانندگی‌اش شد، با یک گفت‌وگوی فان و کنترل‌شده، تصویر تازه‌ای از خود ساخت و آن حاشیه‌ها را شست و تصویر ذهنی جدید از او ایجاد کرد. برای نسل تازه‌تر مخاطبان، او دوباره «جذاب» شد؛ ستاره‌ای که بلد است در زمان مناسب، روایت را به نفع خود تغییر دهد.

الیکا عبدالرزاقی؛ خنده‌هایی که جای نقش را گرفته‌اند

اگر این هفته در شبکه‌های اجتماعی گشتی زده باشید، بعید است خنده‌های ممتد و ویدیوهای وایرال الیکا عبدالرزاقی در برنامه «کلوزفرند» را ندیده باشید. دومین قسمت این تاک‌شوی اینترنتی با اجرای امیرمهدی ژوله، به‌واسطه حضور الیکا، به‌مراتب بیشتر از قسمت اول دیده شد؛ تا جایی که بسیاری اصلاً از همین ویدیوها متوجه شروع برنامه شدند.

گفت‌وگوی ژوله و عبدالرزاقی به‌شدت صمیمی، بی‌پرده و فان بود. الیکا در روایت خاطراتش، چیزی برای پنهان‌کردن نداشت؛ حتی جایی که از فوت پدرش می‌گفت، آن‌قدر خندید که ژوله هم خندید و جمله‌ای گفت که وایرال شد: «چرا با ناراحتی‌هامون مردم رو ناراحت کنیم؟» این تصویر از پذیرش زندگی، برای بخشی از مخاطبان دوست‌داشتنی و آرامش‌بخش بود.

اما در کنار این استقبال، موجی از نقد هم شکل گرفت. بسیاری نوشتند تاک‌شوهای اینترنتی بیش از حد زیاد شده و چهره‌هایی مثل الیکا، به مهمانان تکراری این فضا بدل شده‌اند. از «اسکار» مهران مدیری گرفته تا «جوکر»، «شب‌های مافیا»، «شام ایرانی» و حالا «کلوزفرند»، عبدالرزاقی تقریباً همه‌جا هست.

واقعیت این است که نقطه اوج کارنامه بازیگری او به سال ۱۳۸۹ و نقش فخرالتاج در «قهوه تلخ» برمی‌گردد؛ نقشی پرجزئیات، تاریخی و دقیق که تمام تجربه تئاتری‌اش را به نمایش گذاشت. اما پس از آن، مسیر انتخاب‌هایش آرام‌آرام به سمت رئالیتی‌شوها و برنامه‌های کم‌زحمت رفت. امروز از آن قدرت بازیگری کمتر نشانی هست و در عوض، خنده‌های کش‌دار جای نقش‌ها را گرفته‌اند.

با همه این‌ها، صداقت و حال خوب الیکا برای مخاطب کار می‌کند؛ اما سؤال جدی باقی است: آیا او می‌خواهد فقط «مهمان محبوب تاک‌شوها» بماند یا دوباره به بازیگری بازخواهد گشت. نقش خوبی به او پیشنهاد خواهد شد؟

محسن تنابنده؛ وقتی «نقی معمولی» مدیریت «غیرمعمولی» را تکذیب می‌کند

محسن تنابنده این هفته نشان داد که در دنیای واقعی هم به اندازه شخصیت‌هایش، صریح و چالش‌گر است. ماجرا از جایی شروع شد که پیمان جبلی، رئیس سازمان صداوسیما، از تولید سریالی با محوریت «جنگ تحمیلی ۱۲ روزه» خبر داد و اعلام کرد که «به احتمال زیاد» کارگردانی آن بر عهده محسن تنابنده خواهد بود؛ پروژه‌ای که برای نوروز ۱۴۰۵ در نظر گرفته شده است. این اظهارات به‌سرعت در رسانه‌ها بازنشر شد؛ طبیعی هم بود، وقتی رئیس صداوسیما چنین خبری می‌دهد، رسانه‌ها آن را جدی می‌گیرند. اما ساعتی بعد، تنابنده با واکنشی صریح، این خبر را تکذیب کرد و گفت نه قراردادی دارد و نه توافقی برای ساخت چنین سریالی؛ او تا پایان فروردین درگیر پروژه‌ای در شبکه نمایش خانگی است.

همین تکذیب، از سوی بسیاری به‌عنوان طعنه‌ای آشکار به جبلی تعبیر شد؛ طعنه‌ای از هنرمندی که سال‌هاست رابطه‌ای پرنوسان با تلویزیون دارد. تنابنده هم‌زمان با نگارش و بازی در سریال «کندو»، داوری برنامه وعده داده شده استندآپ رامبد جوان و احتمالاً فیلمنامه «پایتخت ۸» را در دست دارد. با این حجم کار، ساخت سریالی جدید عملاً ممکن نیست.

آنچه این ماجرا را مهم‌تر می‌کند، جایگاه تنابنده در ذهن مخاطب عام است. محبوبیت او بیش از هر چیز به «پایتخت» گره خورده؛ سریالی که نبود یا بودنش هر سال خبرساز می‌شود. حالا که خبر عدم تولید پایتخت در امسال هم شنیده می‌شود، فاصله تنابنده و تلویزیون بیشتر به چشم می‌آید. این حاشیه نشان داد تنابنده دیگر هنرمندی نیست که صرفاً منتظر اعلام پروژه‌ها بماند؛ او روایت خودش را می‌سازد و وقتی لازم بداند، بی‌واسطه آن را اصلاح می‌کند. باید دید این نازکردن‌ها به بازگشت ختم می‌شود یا فاصله، طولانی‌تر از همیشه خواهد شد.

علیرضا قربانی؛ صدایی که حتی حاشیه هم به آن کمک می‌کند

در روزگاری که موسیقی مستقل کمتر شنیده می‌شود، تیتراژ سریال‌ها هنوز یکی از مؤثرترین مسیرهای ارتباط با مخاطب است. دوشنبه این هفته، با پخش قسمت سوم سریال «هزار و یک شب» به کارگردانی مصطفی کیایی، قطعه‌ای با صدای علیرضا قربانی و سحر بروجردی(محمدی) به‌عنوان تیتراژ رسمی سریال منتشر شد؛ قطعه‌ای هم‌نام سریال که خیلی زود مورد توجه قرار گرفت.

«هزار و یک شب» با آهنگسازی سهراب پورناظری، شعر حسین غیاثی و اجرای ارکستر سمفونیک آرت بوداپست، دقیقاً همان حال‌وهوای آشنای آثار قربانی را دارد؛ پرمعنا، کش‌دار و روایت‌محور. این قطعه نه‌فقط مکمل سریال، که روایتی مستقل از قصه عشق و انتظار است. اما این اثر بی‌حاشیه نماند. تنها دقایقی پس از انتشار، قطعه از صفحات رسمی قربانی حذف شد. گمانه‌زنی‌ها خیلی زود آغاز شد؛ از مسائل مربوط به مجوز تا حضور خواننده زن به‌صورت دوخوانی مستقل، نه هم‌خوانی. با این حال، قطعه همچنان در نسخه پخش‌شده سریال باقی مانده و در بسترهای دیگر دست‌به‌دست می‌شود.

این حذف ناگهانی، عطش شنیدن را بیشتر کرد. شاید اگر قطعه بی‌حاشیه منتشر می‌شد، این‌همه دیده نمی‌شد. قربانی از معدود خوانندگانی است که حضورش در تیتراژ، هم برای کارگردان ریسک مطمئن است و هم برای مخاطب، نوستالژیک.

واقعیت این است که صدای قربانی، مخصوص لحظات عاشقانه و اندوهگین روایت‌هاست؛ صدایی که بلد است قصه را جلو ببرد. حاشیه‌ها شاید گذرا باشند، اما «هزار و یک شب» بار دیگر نشان داد چرا هنوز هم نام او، انتخاب اول بسیاری از سریال‌سازها برای تیتراژ یا قطعه‌ای در میانه فیلم و سریال است.

سجاد بابایی؛ نجابت سیاوش در برابر هیاهوی شغال

نام سجاد بابایی ماه‌هاست با حاشیه سریال «شغال» گره خورده؛ حاشیه‌ای که با حذف نام او از تیتراژ آغاز شد و به اختلافات حقوقی کشید. حذف نامش از تیتراژ سریال «شغال» به کارگردانی بهرنگ توفیقی. اتفاقی عجیب برای بازیگری که نقش «سیاوش» را به‌عنوان یکی از ستون‌های اصلی روایت ایفا می‌کند و همچنان هم در سریال حضور دارد. حذف نام او، آن هم بی‌هیچ توضیح رسمی، از همان ابتدا پرسش‌برانگیز بود؛ اما بابایی ترجیح داد سکوت کند، سکوتی که چند ماه ادامه یافت و به بخشی از روایت این ماجرا بدل شد.

این سکوت زمانی شکست که علی طلوعی، تهیه‌کننده سریال، با انتشار بیانیه‌ای از رأی هیئت داوری خانه سینما سخن گفت و تلاش کرد روایت خود را رسمی و نهایی جلوه دهد. واکنش همایون اسعدیان، مدیرعامل خانه سینما، اما معادله را پیچیده‌تر کرد؛ او این اقدام را غیرحرفه‌ای خواند و یادآور شد که شکایت متقابل سجاد بابایی نیز در جریان است. درست در همین بزنگاه، بابایی تصمیم گرفت حرف بزند؛ نه با لحن تهاجمی، بلکه با متنی با ادبیات و لحنی با اصالت تئاتری، صریح و اخلاق محور که به‌سرعت در فضای مجازی دست‌به‌دست شد.

او از حذف «ناجوانمردانه» نامش گفت، از پایمال شدن حقوق مادی و معنوی‌اش، و از انتخاب آگاهانه سکوت در برابر هیاهو. جمله‌ای که بیش از همه ماند: «شاید نامم را بتوانند پاک کنند، ولی اثرم را نه.» این موضع‌گیری، تصویری از بازیگری ساخت که خود را نه محصول جنجال، بلکه متعهد به کار و مسیر حرفه‌ای می‌داند؛ بازیگری که تأکید می‌کند هرگز «نفروخته» و انتخاب‌هایش گواه زیست هنری اوست.

موج همدلی اما به همین‌جا ختم نشد. حمایت شبنم مقدمی، هم‌بازی او در نقش مادر سیاوش، به این روایت ضریب داد؛ پستی صمیمی که بابایی را «جوانی بی‌حاشیه و آرام» توصیف می‌کرد و آینده‌ای درخشان برایش می‌دید. اما امروز هم‌زمان، با پخش قسمت بیست‌ویکم «شغال»، حضور پررنگ سیاوش تمام شایعات درباره حذف زودهنگام شخصیت و استفاده از هوش مصنوعی برای ادامه سریال را فعلاً بی‌اعتبار کرد.

در نهایت، آنچه از این ماجرا باقی مانده، نه فقط یک اختلاف حقوقی حل‌نشده، بلکه تصویری روشن از منش حرفه‌ای سجاد بابایی است؛ بازیگری که هم‌زمان با حاشیه‌ها، به‌خاطر بازی‌اش در فیلم «مجنون» نامزد بهترین بازیگر مرد جشن حافظ شده. به‌نظر می‌رسد این جنجال‌ها، بیش از آن‌که مانعی برای مسیر او باشند، سکویی شدند برای دیده شدن سکوتی توامان با ادب که این‌بار، بلندتر از هر فریادی شنیده شد.

نوشته از خنده‌های ناتمام «الیکا» تا نجابت «سجاد» علیه هیاهوی «شغال» اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

هر هفته چهره‌هایی از دل سینما، موسیقی و هنر سر برمی‌آورند که با حضورشان جریان خبری هفته را شکل می‌دهند. این هفته، روایت ما به سراغ پنج چهره‌ای می‌رود که هر کدام با اتفاقی خاص در صدر اخبار قرار گرفتند؛ از بازیگری تا موسیقی و اجراهای تلویزیونی، از بازتاب خشم عمومی در بستر سینما تا اظهارنظرهای جنجالی، هر کدام به نحوی بخشی از فضای عمومی و رسانه‌ای را به دست گرفته‌اند و بازتاب‌های متعددی را در شبکه‌های اجتماعی و رسانه‌ها رقم زده‌اند.

جواد عزتی؛ تولد دوباره با «وحشی»

آخرین قسمت از فصل اول سریال «وحشی» به کارگردانی هومن سیدی، پایانی موقت بود برای قصه‌ای تلخ اما نقطه‌عطفی در کارنامه جواد عزتی. بازی‌ای که در چند هفته اخیر تحسین بسیاری را برانگیخت، در هفته گذشته با پخش قسمت آخر، به اوج رسید. مخاطبان در فضای مجازی ویدیوهایی را به اشتراک گذاشتند که نه فقط قدرت بازی عزتی در این سریال، بلکه مسیر بازیگری‌اش در سال‌های اخیر را مرور می‌کردند؛ مسیری که شاید تا پیش از «وحشی» و «زخم کاری» کمتر دیده می‌شد.

نقش داوود اشرف، مردی که قربانی یک اتفاق ناگهانی و بدشانسی بود، در دستان عزتی به شخصیتی چندلایه بدل شد. او از مردی امیدوار و آرام، به انسانی افسارگسیخته و تهی از معنا تبدیل شد؛ شخصیتی که دیگر از مرگ، زندان و هیچ چیز نمی‌ترسید. همین دگردیسی روانی، لحظه‌به‌لحظه در بازی عزتی آشکار بود؛ او با کمترین اغراق و بیشترین حس، سقوط شخصیت را ملموس کرد.

تأثیر این بازی تا جایی بود که کاربران بسیاری او را در فضای مجازی تگ کردند، از او نوشتند و او، پس از سه سال، دوباره به اینستاگرام بازگشت. عزتی که حتی در ایام رونمایی از اولین فیلم  بلند خود در سینماها یعنی «تمساح خونی» هم صفحه شخصی‌اش در اینستاگرام را فعال نکرده بود، حالا با انتشار تصویری از داود اشرف در سریال «وحشی» در همین صفحه نشان داد که علقه‌ای شخصی هم به این تجربه پیدا کرده است؛ سریالی که حالا بسیاری آن را نقطه عطف کارنامه‌اش می‌دانند.

رهایی داوود از هر چیزی که او را به گذشته پیوند می‌زد، به‌درستی توسط عزتی اجرا شد. این بار دیگر بحث بر سر توانمندی بازیگری او نیست؛ بحث بر سر تثبیت جایگاهی است که سال‌ها با صبر، تلاش و انتخاب‌های درست به دست آمده است.

هادی حجازی‌فر؛ بازنمایی یک خشم عمومی

با انتشار خبر دردناک قتل الهه حسین‌نژاد، دختری که ده روز پیش‌تر ربوده شده بود، یکی از بازتاب‌های پررنگ این اتفاق در فضای مجازی، بازنشر سکانس‌هایی از سریال «پوست شیر» بود؛ جایی که هادی حجازی‌فر در نقش «نعیم» پدری داغ‌دار و خشمگین، مقابل دزد و قاتل دخترش ایستاده است. این سکانس حالا به شکلی نمادین بازنمایی خشم عمومی در برابر جنایت علیه زنان و کودکان شده و بارها دست‌به‌دست می‌شود.

نعیم، پدری است که در لحظه‌ای از رنج و خشم، صدای تمام پدرانی می‌شود که دخترانشان قربانی جنایت شده‌اند. این‌بار، زندگی تلخ الهه حسین‌نژاد، بی‌هیچ فیلمنامه‌ای، آنچه را که «پوست شیر» روایت می‌کرد، در واقعیت زندگی کرد. بازی حجازی‌فر با قدرت و کنترل، خشم را قابل لمس کرد؛ آن‌چنان که گویی درد این شخصیت برای مخاطب، شخصی است.

اما این تنها مورد نبود. در فیلم «ناتور دشت» نیز حجازی‌فر در موقعیت مشابهی قرار داشت: کودک شش‌ساله‌ای به نام یسنا گم شده بود و او در فیلم از مردم در فضای مجازی درخواست کمک می‌کرد. حالا همان سکانس‌ها دوباره در شبکه‌های اجتماعی بازنشر شده‌اند؛ نه فقط به‌عنوان خاطره‌ای از یک فیلم، بلکه به‌عنوان آینه‌ای از جامعه‌ای که هنوز برای نجات فرزندانش به همبستگی در بستر شبکه‌های اجتماعی نیاز دارد.

این هم‌پوشانی دردناک بین واقعیت و درام، حجازی‌فر را به‌واسطه نقش‌آفرینی‌هایش در هفته‌ای که گذشت در کانون توجه قرار داد؛ او در نقش نعیم نه فقط پدری در داستان، بلکه صدای خشم و اندوه یک ملت شد و این چیزی فراتر از بازیگری است؛ این، هنر در لحظه درست است.

بهنوش طباطبایی؛ آزمون بزرگ «زری»

با پخش قسمت اول سریال «سووشون» و بلافاصله توقیف آن، بهنوش طباطبایی بار دیگر به کانون توجه برگشت؛ اما نه صرفاً به‌دلیل نقش‌آفرینی‌اش، بلکه به‌خاطر جنجال‌ها و بازتاب گسترده‌ این اقتباس از رمان سیمین دانشور. صحنه‌هایی از عاشقانه‌ی «زری و یوسف» که با حضور طباطبایی و میلاد کی‌مرام بازی شده بود، در شبکه‌های اجتماعی به‌سرعت وایرال شد و حواشی تازه‌ای برای این بازیگر ساخت؛ صحنه‌هایی که برخی آن‌ها را دلیل توقیف سریال دانستند.

طباطبایی در «سووشون» نقش زنی را بازی می‌کند که همسرش، یوسف، کشته می‌شود و در دل شعله‌های جنگ و سرکوب، به زنی متفاوت و آگاه بدل می‌شود. «زری» یکی از ماندگارترین شخصیت‌های زن در ادبیات فارسی است و به تصویر کشیدن پیچیدگی‌ها و ظرافت‌های او، چالشی جدی برای هر بازیگری محسوب می‌شود. طباطبایی حالا با این نقش، باید از لایه‌های سطحی عبور کند و مسیری را بازی کند که از همسری عاشق به زنی مقاوم و متحول ختم می‌شود.

گرچه قسمت اول هنوز فرصتی کامل برای قضاوت بازی او فراهم نکرده، واکنش‌ها به اجرا متنوع بوده‌اند. عده‌ای با متن و لحن سریال ارتباط نگرفتند و آن را در برابر رمان، ضعیف دانستند. اما درباره بازی طباطبایی، نقدها غالباً میانه‌رو بودند؛ نه ستایش‌گر، نه سرزنش‌گر.

او مدت‌هاست درگیر تولید این سریال است، و حالا با توقیف آن و بازخوردها در فضای مجازی، این بازخوردها بیشتر هم شده. پیش‌ترهم با حضورش در نمایشگاه کتاب در کنار نرگس آبیار و امضای کارت پستال‌های «سووشون»، جنجال‌هایی را برای خود ایجاد کرده بود. اما او همچنان امید دارد زری جان بگیرد، نه آنکه سانسور، این زن را در میانه راه متوقف کند.

رضا رشیدپور؛ پشیمان از یک هیجان‌زدگی

رضا رشیدپور در هفته‌ای که گذشت باردیگر در مرکز جنجال‌ها و حاشیه‌ها قرار گرفت؛ این بار نه با اجرای تلویزیونی، بلکه به‌واسطه انتشار همزمان چند گفت‌وگوی مشروح از او در چند رسانه رسمی به بهانه دورخیزش برای تولید یک برنامه در شبکه خانگی. این جریان با مصاحبه‌ای اینترنتی در برنامه «چهارراه» آغاز شد که موجی از واکنش‌ها را در فضای مجازی به راه انداخت. رشیدپور در این گفتگو، صراحتاً از دخترش، تهدیدهایی که شده و حتی از گذشته سیاسی‌اش گفت. او با لحن آشنا و بی‌پرده‌اش، اعلام کرد که از انتخاب‌هایش پشیمان نیست، اما به تلویزیون هم نقد دارد؛ معتقد است صداوسیما با سیاست «سلبریتی‌زدایی» به جایی نرسیده.

اما توییتی از او بیش از همه سروصدا کرد: «از اینکه گفتم به تلویزیون برنمی‌گردم، پشیمانم.» همین یک جمله، موجی از تحلیل، طعنه و انتقاد را در پی داشت. بسیاری این چرخش موضع را نشانه‌ فشار برای دیده شدن دانستند؛ مخصوصاً برای مجری‌ای که سال‌ها جزو چهره‌های تراز اول رسانه ملی بوده و حالا برنامه‌ای ندارد. او در گفت‌وگو با خبرگزاری‌های ایرنا و مهر، صریح‌تر از این پشیمانی خود گفت و تأکید کرد: «این جمله‌ای که کلاهم هم بیفتد تلویزیون برنمی‌گردم برش دارم، بیشتر ناشی از هیجان‌های یک جوان بود و اگر برگردم به آن مقطع هیچ وقت همچین جمله‌ای را نمی‌گویم.»

واکنش‌ها به این موضع‌گیری آن‌قدر گسترده بود که خبرگزاری فارس، ویدیویی با عنوان «مناظره رشیدپور با رشیدپور» منتشر کرد؛ ترکیبی از اظهارنظرهای به‌ظاهر متناقض او طی سال‌های گذشته. این ویدیو، تصویر مردی را ساخت که گاه منتقد است، گاه حامی و حالا خودش سوژه‌ی نقد شده است. رشیدپور هم در صفحه شخصی خود با بازنشر خبر نادرست خبرگزاری فارس درباره صحت شهید رئیسی پس از سقوط بالگرد، واکنشی کنایی به این ویدئو نشان داد!

رشیدپور این روزها از پایتخت فاصله گرفته و در کیش مشغول فعالیت در حوزه گردشگری است. در عین حال، به ساخت برنامه‌های یوتیوبی و حضور در پلتفرم شیدا با برنامه «هزار و سیصد آفرین» رو آورده‌است. اما جمله کلیدی خودش شاید خلاصه‌ترین روایت این روزهایش باشد: «من عاشق تلویزیونم. خانه‌ام آنجاست. اگر بتوانم برنامه‌ای بسازم که دوستش داشته باشم، حتماً برمی‌گردم.» شاید بازگشتش فقط به یک «اجازه» بند باشد.

علیرضا قربانی؛ صدای تسلی‌بخش یا کنسرت‌های بزرگ

علیرضا قربانی هر بار که روی صحنه می‌رود، نامش در فضای مجازی بر سر زبان‌ها می‌افتد. این روزها او کنسرت بزرگی در ورزشگاه آزادی با ظرفیت هشت هزار نفر برگزار می‌کند که واکنش‌های مثبت و منفی زیادی به دنبال داشت. ویدیوهای این کنسرت در اینستاگرام و شبکه‌های اجتماعی به شدت دست به دست می‌شوند و مخاطبان زیادی را جذب کرده‌اند.

قربانی گفته است هدفش برگزاری اجراهایی در فضای باز است که کیفیت و حس و حال اجراهای خارج از کشور را در ایران نیز به مخاطب منتقل کند. این کنسرت در ادامه تجربه‌ای بود که پیش‌تر در تخت جمشید داشت و نشان داد می‌شود اجراهای بزرگ را با شکوه در ایران برگزار کرد.

منتقدان و طرفداران علیرضا قربانی درباره این کنسرت دیدگاه‌های متفاوتی دارند. رضا صائمی، منتقد ، آن را «بانی حال خوب» خواند و از قربانی به عنوان هنرمندی که در جامعه اثری فراتر از صرفاً زیبایی‌شناسی دارد یاد کرد. محمد آقاسی، جامعه‌شناس، صدای قربانی را «روایت آرام دردهای جمعی» دانست که سکوت مردم را به صدا درمی‌آورد و برای بسیاری تسلی‌بخش است.

اما مخالفان هم می‌گویند اجرای موسیقی سنتی در فضای باز با مشکلات فنی زیادی روبروست و کیفیت صدای قربانی در طول تور به مرور افت می‌کند. آنها معتقدند زیرساخت‌های آکوستیک ایران هنوز برای چنین کنسرت‌های بزرگی آماده نیست و این موضوع باعث می‌شود تحریرهای ظریف و دقیق قربانی به خوبی به گوش نرسد.

با وجود همه این بحث‌ها، محبوبیت قربانی همچنان بالاست و کنسرت‌هایش تقریباً همیشه پر از جمعیت است. او صدایی دارد که با تاریخ موسیقی سنتی ایران پیوند خورده و توانسته همچنان مخاطب خود را حفظ کند، حتی در دوره‌ای که سبک‌های جدید و متنوع موسیقی بازار را پر کرده‌اند.

نوشته از خشم «هادی» در سوگ «الهه» تا بازگشت «جواد» به افتخار «وحشی» اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

این برنامه که با عنوان هدیه نوروزی ایران به مدت یک ساعت و نیم ارائه شد، با همراهی یک گروه ١۴ نفره از نوازندگان حرفه‌ای، مجموعه‌ای از قطعات زیباى موسیقی ایرانی را به اجرا گذاشت.

نکته قابل توجه این رویداد، حضور مهمانانی از نمایندگی‌های مختلف کشورهای عضو یونسکو و همچنین دیپلمات‌ها و نمایندگان کشورهای مختلف بود. این برنامه نه تنها برای ایرانیان حاضر، بلکه برای بسیاری از مهمانان بین‌المللی نیز متفاوت و تأثیرگذار بود. بسیاری از نمایندگان غیرایرانی پس از پایان برنامه ابراز کردند که اجرای موسیقی ایرانی برایشان تجربه‌ای متفاوت و دلپذیر بوده است.

همچنین در پایان برنامه، قطعه «ای ایران» به اجرا درآمد و تمامی حاضران در سالن از جای برخاسته و با این اثر ماندگار همخوانی کردند. این لحظه به عنوان نقطه اوج برنامه، جلوه‌ای از همبستگی فرهنگی ایرانیان را به نمایش گذاشت. این قطعه که با همخوانی ایرانیان در سالن همراه شد، توجه بسیاری از مهمانان خارجی را جلب کرد.

این کنسرت، که با هدف نمایش هنر اصیل ایرانی در سطح بین‌المللی به نمایش گذاشته شده بود، با استقبال گسترده‌ای مواجه شد و بازتابی از هویت مشترک ایرانیان بود که حتی در دوردست‌ها نیز حفظ شده است.

نوشته کنسرت علیرضا قربانی در یونسکو برگزار شد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

هر هفته چهره‌هایی از دل سینما، موسیقی و هنر سر برمی‌آورند که با حضورشان جریان خبری هفته را شکل می‌دهند. این هفته، روایت ما به سراغ پنج چهره‌ای می‌رود که هر کدام با اتفاقی خاص در صدر اخبار قرار گرفتند مانند پیمان معادی، شیرین سوهانی، علیرضا قربانی، ساعد سهیلی و بهنوش طباطبایی در هفته‌ای که گذشت؛ پنج چهره، پنج قصه. هرکدام با زبان خودشان از جهان گفتند؛ یکی با صدای نرم موسیقی، یکی با نقش‌هایی که در سایه ماندند، یکی با تصاویر خیال‌انگیز انیمیشن و دیگری از دل صحنه‌های تئاتر.

پیمان معادی؛ ستاره بی‌سروصدا

نام پیمان معادی همیشه با تصویر مردانی دردمند، پیچیده و سرسخت در ذهن مخاطب گره خورده است. اما این هفته حضور معادی در فیلم «بی‌سروصدا» به کارگردانی مجیدرضا مصطفوی، بار دیگر نام او را در صدر اخبار سینمایی نشاند. فیلمی که اگرچه چند سالی از ساختش می‌گذرد، اما حالا با نمایش اختصاصی‌اش برای اهالی رسانه، نگاه‌ها را به سوی خود کشاند و بنابر اخبار قرار است همزمان با عید فطر سال آینده، روانه پرده سینماها شود.

سحر عصرآزاد، منتقد سینما، درباره بازی معادی نوشت: «نقش‌آفرینی غافلگیرانه پیمان معادی در کنار بازی متفاوت مهران غفوریان و هانیه توسلی از نقاط درخشان فیلم است.»

معادی از آن چهره‌هایی است که سینما را از پشت و جلوی دوربین زندگی کرده؛ از فیلمنامه‌نویسی «آواز قو» تا کارگردانی «برف روی کاج‌ها» و «بمب؛ یک عاشقانه». برای ما که سال‌هاست او را تماشا می‌کنیم، غافلگیر شدن از بازی‌های پیمان معادی دیگر عادت شده. از نادر «جدایی نادر از سیمین» که سیمرغ گرفت تا تجربه‌ای متفاوت در سریال «افعی تهران»، این روزها با «ازازیل» مهمان شبکه خانگی است. مردی که هم در سینمای ایران درخشان است، هم در فیلم‌های هالیوودی کنار چهره‌هایی مثل مورگان فریمن و کریستن استوارت ایستاده است.

شیرین سوهانی؛ و بالاخره سومین اسکار!

اگر سینمای ایران دو اسکارش را مدیون اصغر فرهادی است، حالا سومین مجسمه طلایی اسکار با نام یک زن ایرانی گره خورده؛ «شیرین سوهانی»، کارگردان انیمیشن کوتاه «در سایه سرو» که با همراهی حسین ملایمی توانست به‌عنوان اولین سینماگر زن ایرانی، اسکار بهترین انیمیشن کوتاه را از آن خود کند.

سوهانی شاید پیش از این هفته برای خیلی‌ها اسم آشنایی نبود، اما حالا اولین زن ایرانی است که اسکار گرفته. فیلمی که فقط یک انیمیشن ساده نیست؛ قصه‌ای است از رنج‌های خاموش، از پدرهایی که با زخم‌های جنگ در گوشه‌های فراموش‌شده زندگی می‌کنند و دخترانی که مثل سرو، کنار این زخم‌ها قد می‌کشند.

قصه «در سایه سرو» درباره زندگی یک جانباز اعصاب و روان است که در جزیره‌ای دورافتاده با دخترش زندگی می‌کند. اما پشت این قصه، خاطره‌ای شخصی از رابطه پدر و دختری پنهان است؛ پدری که خودش سرباز جنگ بوده است. انیمیشن در تکنیک و روایت بی‌نظیر است، با ردپایی از فرهنگ ایرانی در قاب‌هایش: لنج، قوری گل قرمز و بالش‌های مخملی.

سوهانی در آثارش همیشه دنبال جزئیات بوده، دنبال روایت‌هایی که آهسته زیر پوست زندگی می‌روند. چهار سال دانشگاه صنایع دستی خوانده، اما دلش با کارهای ظریف و نرم بود. حالا بعد از سال‌ها طراحی استوری‌بورد و کاراکتر در استودیوهای مختلف، با اولین اسکارش به جهان انیمیشن نشان داد قصه‌های ایرانی چقدر شنیدنی‌اند.

شیرین سوهانی و حسین ملایمی کارگردانی انیمیشن مهم «در سایه سرو» را به صورت مشترک به سرانجام رساندند و اسکار این اثر هم به هر دو هنرمند اهدا شد تا اولین جایزه اسکار برای صنعت انیمیشن ایران، به نام این دو هنرمند ثبت شود.

علیرضا قربانی؛ صدای جاودان، شیدای همیشگی

علیرضا قربانی از آن صداهایی است که وقتی می‌خواند، انگار زمان می‌ایستد. این هفته صدای او دوباره در جشن حافظ پیچید؛ جشنی که خودش هم انگار دیگر جزئی از آن شده. همه به شوق شنیدن صدای قربانی آمده بودند، حتی اگر جایزه بهترین اجرای زنده به نام دیگری ثبت شد. درحالی که جایزه بهترین اجرای زنده به مهدی دارابی رسیده بود اما این ویدیو خواندن قربانی بود که بسیار دیده شد و مورد توجه قرار گرفت.

قربانی سال‌هاست که نامش با موسیقی تلفیقی و تیتراژهای عاشقانه گره خورده است و رد صدایش روی تیتراژ فیلم‌ها و سریال‌هایی مثل «مدار صفر درجه»، «هم‌گناه» و «مست عشق» مانده. امسال او برای فیلم «مست عشق» جایزه جشن حافظ را گرفت و این پنجمین بار بود که صدای قربانی از این جشنواره می‌درخشید.

قربانی این هفته  اجرای تازه‌ای را هم در تالار وحدت رونمایی کرد؛ قطعه‌ای که صدای او را با سروده غلامرضا طریقی و آهنگسازی حسام ناصری ترکیب کرده که حالا ساوندلوگوی یک پلتفرم شده است.

حضور همایون شجریان هم در کنار قربانی در جشن حافظ، برای مردم یادآور «افسانه چشم‌هایت» شد؛ آلبومی که در سال ۹۸ منتشر شد و دو صدای ماندگار موسیقی ایران را کنار هم نشاند.

ساعد سهیلی؛ ورود درخشان به دنیای تئاتر

یکی از جالب‌ترین اتفاقات فرهنگی ماه‌های اخیر، ورود ساعد سهیلی به دنیای تئاتر بود. بازیگری که به واسطه حضور در فیلم‌های سینمایی متعدد و موفق در ذهن مخاطب شناخته شده، حالا پا به عرصه‌ای جدید گذاشته و در اولین تجربه خود روی صحنه تئاتر، توانسته تحسین بسیاری را برانگیزد. او در نمایش «ترور» به کارگردانی ابراهیم امینی، نقش دادستان را ایفا کرد و در این کار، با تسلطی که بر نقش خود داشت، چنان درخشید که دیگر هیچ‌کس نمی‌توانست از درخشش این بازیگر جوان چشم‌پوشی کند.

نمایش «ترور» که بر اساس نمایشنامه‌ای از فردیناند فون شیرباخ، نویسنده آلمانی، ساخته شده است، به یکی از دغدغه‌های اصلی دنیای معاصر یعنی تروریسم و پیچیدگی‌های اخلاقی آن می‌پردازد. «ترور» نه تنها یک نمایش، بلکه به نوعی اعلامیه‌ای بود از توانمندی‌های ساعد سهیلی در دنیای هنرهای نمایشی، و این شاید تنها آغاز مسیری باشد که در آن، او به یکی از چهره‌های تاثیرگذار تئاتر ایران تبدیل خواهد شد.

سهیلی  که سال‌ها در سینما و در فیلم‌هایی چون «لاتاری»، «روز صفر»، «چند متر مکعب عشق» و اخیراً «خدای جنگ» توانسته خود را به عنوان یک بازیگر حرفه‌ای در سینما معرفی کند و  در بازی‌های اخیرش بار دیگر نشان داد که بازیگر جوانی است که وارد لابی‌های مرسوم بازیگران و فیلمسازان نشده و به خاطر حضور در محافل در سینما مطرح نشده بلکه به خاطر توانمندی های شخصی اش برای کار آثاری درست انتخاب شده و زندگی حرفه‌ای بی‌حاشیه‌ای دارد.

بهنوش طباطبایی؛ بازگشت به کانون توجه

بهنوش طباطبایی یکی از چهره‌های شناخته‌شده عرصه بازیگری است که حضور مداومش در پروژه‌های مختلف هنری، باعث شده همواره در کانون توجه قرار گیرد. در این هفته دو اتفاق مهم و ویژه، موجب برجسته شدن این بازیگر در رسانه‌ها و فضای مجازی شده است.

اولین اتفاق مهم، حضور پررنگ او در جشن حافظ بود. بهنوش طباطبایی که تجربه طولانی در دنیای بازیگری دارد، همیشه در مراسم‌ها و جشنواره‌ها با حضورش توجه رسانه‌ها و مخاطبان را جلب کرده است. حضور او در سومین جشن تئاتر و موسیقی حافظ و اجرای بخشی از این مراسم واکنش‌های مختلفی را در فضای مجازی به همراه داشت. بهنوش با انتخاب یک پوشش متفاوت، به خوبی توانست نظر بسیاری از کاربران را جلب کند.

دومین دلیل دیده شدن این بازیگر در این هفته، انتشار تیزری تازه از فیلم «سووشون» به کارگردانی نرگس آبیار بود. در این فیلم، بهنوش طباطبایی، زری «سووشون» نوشته سیمین دانشور را زنده کرده است. این سریال که قرار است از فروردین ۱۴۰۴ پخش شود، برای بسیاری از طرفداران سینما و ادبیات ایران، یک اتفاق مهم و قابل توجه است.

بهنوش طباطبایی کارنامه پررنگی در بازی در فیلم‌های اقتباسی از ادبیات و تاریخ شفاهی دارد. حضور او در فیلم‌هایی چون «رد خون»، «غلامرضا تختی»، «سیانور» و حالا «سووشون»، گواه این ماجرا و نشان‌دهنده توانمندی‌های بی‌نظیر او در به تصویر کشیدن شخصیت‌ها و داستان‌های پیچیده است. همچنین، تجربه‌های موفق او در تئاترهایی مانند «مری پاپینز» و «سیندرلا» گواه دیگری بر توانایی‌های بازیگری گسترده و همه‌جانبه او است.

نوشته از دختر اسکاری ایران تا دادخواهی ساعد سهیلی! اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

در ادامه روند انتخاب شعرهایی که قربانی برای آثارش سراغ آن‌‎ها می‌رود، یکی از موضوعاتی بود که او در پاسخ به سروش صحت در خصوص انتخاب این اشعار و چگونگی آن بیان کرد: نکته اول این است که خیلی اهمیت دارد شما چقدر با شعر آمیختگی داشته باشید که شعر جزئی از نگاه روزانه شما باشد. گاهی بچه‌هایم در خانه از من می‌پرسند که چرا انقدر با خودت شعر زمزمه می‌کنی؟ و مفهوم آن را متوجه نمی‌شوند، در صورتی که نمی‌دانند من لذت می‌‎برم از این اتفاق. مثلاً وقتی حافظ می‌‎گوید «باغبانا ز خزان بی‌خبرت می‌بینم/ آه از آن روز که بادَت گلِ رعنا ببرد**رهزنِ دهر نخفته‌ست مشو ایمن از او/ اگر امروز نبرده‌ست که فردا ببرد»؛ این درس زندگی است و نکته این است که من احساسم را با شعر خواندن بیان می‌کنم.

او با بیان علاقه‌اش به اشعار عاشقانه عمیق نیز افزود: نکته دوم این است که نگاهت به شعر چقدر عمیق است یا چه شعرهایی جزو سلیقه شما است. علاوه بر شعرهایی که عاشقانگی در آن وجود دارد، گاهی دلم می‌خواهد که در آن نگاه اجتماعی هم وجود داشته باشد، مثل «روزگار غریب» عاشقانه‌ها هم طبیعتاً هر چه عمیق‌تر و فراتر باشد را ترجیح می‌دهم، نه اینکه زمینی نباشد، اتفاقاً حتماً باید زمینی باشد چرا که ما بدون عشق نمی‌توانیم زندگی کنیم ولی عاشقانه‌ای که از عمق و بعد بیشتری برخوردار باشد، ماندگاری‌اش بیشتر است.

این خواننده همچنین از گوش دان به سبک‌های مختلف موسیقی از سراسر دنیا گفت و در بخشی از صحبت‎‌هایش با اشاره به علاقه‌‎‍‌‌اش به شنیدن قرائت‌هایی از قرآن عنوان کرد: در بسیاری از مواقع علاقه‌مند هستم که قرائت قرآن و صوت قاری‌های مختلف، به خصوص قاری‌های مصری را گوش کنم. علاوه بر این که محتوا مقدس و وحی است، ملودی‌پردازی و تکنیک خوانندگی آن‌ها بسیار تاثیرگذار و تحسین‌برانگیز است. گاهی در تنهایی خودم کار کسانی مثل محمد صدیق منشاوی، حسان عبدالعزیز، مصطفی اسماعیل و عبدالباسط که بسیار مشهور را گوش می‌کنم و بسیار حیرت‌زده می‌شوم از این که یک نفر به تنهایی ۴۰ دقیقه با ملودی‌ها و الحان مختلف قرائت قرآن کند و انقدر هماهنگ و درست بخواند.

او همچنین با اشاره به اجرای کنسرت در تخت جمشید بیان کرد: حساسیت‌های زیادی برای اجرا در اماکن تاریخی وجود دارد و من باوجود اینکه می‎دانستم سختی زیاد است وارد این ماجرا شدم. این را گفتم که بدانیم جایی که ما تصمیم گرفتیم در آن کنسرت بگذاریم گهواره تمدن بشریت است و اینجا جاییست که برای جشن‌های پادشاهی بوده است و اینطور نیست که با این صدای موسیقی آسیب ببیند. اجرا در چنین مکان‌هایی در همه جای دنیا رایج است.

قربانی در بخش دیگری از صحبت‎‌هایش در «اکنون» از ماجرای پیوستنش به ارکستر ملی گفت و با مرور خاطره‌ای از این اتفاق بیان کرد: قبل از آشنایی با جناب فخرالدینی من مدت طولانی خدمت آقای تجویدی می‌رسیدم و تا پیش از آشنایی با ایشان او برایم رویایی بیش نبود، چون از دوران طفولیت از ایشان مواردی مثل «سنگ خارا» و … را شنیده بودم که با خودم مرور می‌کردم و گاهی فکر می‌کردم این آثار زمینی نیستند. بعد از مدت‌ها تلمذ در کنار ایشان، زمانی که احساس کردند که می‌توانم مفید فایده باشم، با صراحت به من گفتند که علیرضا دوست داری با ارکستر موسیقی ملی همکاری کنی؟ و من با شوق گفتم که حتماً این آرزو را داشتم و به آن علاقه‌مندم.

او ادامه داد: این اتفاق زمانی بود که استاد شجریان دو اجرا با ارکستر موسیقی انجام داده‌ بودند و به دلایلی این همکاری با ارکستر قطع شده بود. در ادامه اقای تجویدی با جناب فخرالدینی تماس گرفتند و هماهنگ کردند و قرار شد در تاریخ مشخص شده سر تمرین‌های ارکستر موسیقی ملی بروم. تمرینات در تالار رودکی برگزار می‌شد و کسی هم اجازه ورود به سالن را نداشت. آقای فخرالدینی هم خیلی روی این قضیه حساسیت داشتند به همین دلیل خیلی آرام رفتم و در ردیف‌های وسط نشستم. خاطرم هست که ایشان بین تمرین چندبار عقب را نگاه کردند و احساس کردند که مزاحمی در سالن است و در آخر از من پرسیدند که شما اینجا چه کار دارید؟ من هم از هماهنگی استاد تجویدی گفتم و بعد از اجرای اول از من دعوت کردند تا روی صحنه بروم و بلافاصله دو قطعه‌ای که نت آن را تمرین کرده بودم را بدون اینکه به سلام و معرفی برسد، با شروع نواختن، رو به ارکستر اجرا کردم و بعد باز هم بدون فاصله قطعه دوم اجرا شد که کار خیلی سختی بود. در نهایت با پایان ارکستر آن جمع حدود ۶۰ نفره طبق رسمی که هست با آرشه روی استندهای نت زدند و تشویق کردند و جناب فخرالدینی مجدداً تشویق کردند و گفتند کسی که برای اولین بار این قطعات را به این شکل اجرا می‌کند، حقش هست که دوبار تشویق شود و بعد از آن من خواننده سولیست شدم و تقریباً نزدیک ۱۰ سال تمام برنامه‎‌های ارکستر را اجرا کردم، اتفاقی که نتیجه آن اولین اثر ارکستر موسیقی ملی شد که کارهای آقای قخرالدینی بود.

مرور روزمرگی‌های قربانی و خاطره‌بازی با ترانه‌های افشین یداللهی نیز، بخش دیگری از موضوعاتی بودند که در طول این گفت‌و‌گو مطرح شدند.

«اکنون» به کارگردانی و تهیه‌کنندگی محمدرضا رضائیان و اجرای سروش صحت هر هفته سه‎شنبه‌ها، ۸ صبح از فیلیمو منتشر می‌شود.

نوشته علیرضا قربانی: بدون عشق نمی‌توان زندگی کرد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

در کنار علیرضا قربانی، قیصر نیظامی خواننده‌ معروف کشمیری نیز اشعاری از ابراهیم مسکین را می‌خواند. اشعار فارسی این قطعه سروده‌ فریدون مشیری‌ است.

این اثر با همکاری نوازندگان برجسته‌ بین‌المللی همچون مایک بلاک (نوازنده‌ ویلن‌سل در گروه سیلک رود)، رانی ملای (نوازنده‌ عود از فلسطین) و علی منتظری، حسام ناصری، میلاد محمدی و میثم مروستی (نوازندگان ایران) به‌زودی به علاقمندان موسیقی تلفیقی ایران و جهان عرضه خواهد شد.

نوشته علیرضا قربانی و قطعه‌ جدیدی با نام «نازنی‌نی» اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

اولین ساخته مصطفی کیایی برای شبکه نمایش خانگی در حالی از دوشنبه ۵ اسفندماه منتشر خواهد شد که علیرضا قربانی آهنگ تیتراژ پایانی آن را خوانده است. موسیقی این آهنگ که «هم‌گناه» نام دارد را علیرضا افکاری ساخته است و شعر آن را حسین غیاثی سروده است.

این درام خانوادگی را محسن کیایی و علی کوچکی نوشته‌اند و در خلاصه داستان آن آمده است : خانواده صبوری خانواده‌ای بزرگ و قدیمی است که سال‌هاست در کار صادرات و واردات گل و گیاه است. آن‌ها در خانه‌ای قدیمی همچنان در آرامش با هم زندگی می‌کنند تا اینکه ورود جوانی به این خانواده زندگی همه خانواده را دستخوش تغییراتی می‌کند و….

«هم‌گناه» یکی از پربازیگرترین سریال‌های نمایش خانگی است که با حضور بازیگرانی چون پرویز پرستویی، هدیه تهرانی، محسن کیایی، مهدی پاکدل، پدرام شریفی و حبیب رضایی با حضور مسعود رایگان، رویا تیموریان، افسانه چهره‌آزاد، شاهرخ فروتنیان، افسانه ناصری، احسان کرمی، روشنک گرامی، سوگل خلیق، مارال بنی‌آدم، علی باقری، فروغ قجابگلو، حسین امیدی، شیرین اسماعیلی، مرتضی آقا حسینی، محمد موحدنیا، محمد رسول صفری، آی‌تک جاویدنژاد، با معرفی ساقی حاجی‌پور و فرانک کلانتر  و نقش‌آفرینی هنگامه قاضیانی در نقش لیلا به شبکه نمایش خانگی عرضه می‌شود.

نوشته علیرضا قربانی تیتراژ پایانی سریال «هم‌گناه» را می‌خواند اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

در ادامه، حاج صادق آهنگران قطعه معروف (شب است و سکوت است و آه است و من) که به رزمندگان دفاع مقدس اختصاص دارد را به صورت زنده روی سن خواند.

پس از آن برنامه با اجرای رسالت بوذری شروع شد و گفت: شاید هیچ‌گاه در مخیله محمد خزایی نمی‌گنجید که این جشنواره مأمن فیلمسازان در سراسر دنیا شود و عده‌ای که دوست دارند فیلم بسازند، آن را به این جشنواره بفرستند. مگر چند جشنواره ضد صهیونیسم بجز مقاومت در جهان وجود دارد که چنین رویکردی داشته باشد. رژیم صهیونسیتی فیلمسازان خود را تهدید کرده که در این جشنواره حضور پیدا نکنند و بدون همدلی اهالی سینما این اتفاق نمی‌افتاد. این سینمایی است که در سراسر دنیا به آن می‌بالیم.

پس از آن کلیپی از فیلم‌های حوزه مقاومت که در بخش مسابقه سینمای ایران، روایت نو، جایزه ویژه عماد مغنیه در‌ جشنواره پخش می‌شود، نمایش داده شد. همچنین بخش‌های مختلف مثل نقد و بررسی و اسلام هراسی و… معرفی شد.

سپس محمد خزاعی دبیر پانزدهمین جشنواره فیلم مقاومت گفت: بسیار خوشحالیم که می‌توانیم پانزدهمین جشنواره فیلم مقاومت را با شکوه برگزار کنیم. به افتتاحیه جشنواره مقاومت خوش آمدید.

در ادامه سردار محمدعلی جعفری فرمانده سپاه پاسداران انقلاب اسلامی گفت: هفته مبارک بسیج را خدمت همه هنرمندان و مردم ایران تبریک می‌گویم. می‌دانید که ما هر چه داریم از عزت و عظمت ایران اسلامی از مقاومت ملت ایران است. از هنر مقاومت ملت بزرگ ایران است که این مقاومت و هنر ریشه در تاریخ هزاران ساله ایران اسلامی دارد و تاریخ ۴۰ ساله انقلاب اسلامی دارد. امروز ملت ایران به عنوان یک ملت الگو در تمام دنیا زبان زد هستند.

او ادامه داد: آن چیزی که رخ داده است، ممزوج شدن مقاومت اسلامی است که می‌شود گفت که بسیاری از محاسبات را رقم زده است و محور تمامی سرنوشت‌های دنیا قرار گرفته است. امروز این معنا با تمام قداستش به دنیا در حال ترویج است. مقام معظم رهبری نیز فرمودند که تنها راه نجات ملت‌ها گام برداشتن در مسیر مقاومت اسلامی است. کاری که شما سینماگران دفاع مقدس انجام می‌دهید در مسیر مقاومت اسلامی است.

فرمانده سپاه پاسداران انقلاب اسلامی، خاطر نشان کرد: راهی که امروز در عرصه مقاومت ملت ها طی می کنند، همان راه آزادگی است که سید و سالار شهیدان طی کردند و در ادامه راه امام حسین (ع) است. ما باید به دنبال نشان دادن و هر چه بیشتر عمق بخشیدن به مقاومت اسلامی باشیم که امروز با سرعت در حال گسترش است، چرا که این موضوع سرنوشت آینده دنیا را مشخص می‌کند. اساس مبارزه و پیروزی را اراده انسان‌ها شکل می‌دهد و اگر در قرآن نیز تعمق کنید، می‌بینید که ایستادگی و مقاومت ملت‌ها در ادامه رهنمودهای قرآن و دین اسلام است.

او افزود: خداوند وعده داده است که نور خود را به دست مومنین و ملت‌های مومن روشن نگه می دارد و شرط روشن نگه داشتن این نور جهاد ، مبارزه و ایستادگی در همه عرصه ها است. برداشت که بسیاری از مردم از کلمه جهاد دارند، جهاد سخت و جنگ است؛ اما جهاد در عرصه های فرهنگی، اقتصادی و … بر جهادهای دیگر اولویت دارد. کسی که می خواهد وارد این میدان شود باید با روحیه جهادی کار کند، اگر اینگونه نباشد راه به جایی نخواهد بود. در تعریف کار جهادی سه نکته مطرح می‌شود، اول کار برای رضای خدا باشد، دوم همراه با سخت کوشی و تلاش شبانه روزی و سوم همراه بازخوردهای مخالف باشد. مطمئن باشید که راه انقلاب اسلامی که روز به روز توسعه فنی پیدا می‌کند در آینده بسیار نزدیک نسیب ملت‌های اسلامی خواهد کرد.

جعفری گفت: در زمان دفاع مقدس برخی برای حضور در جنگ تردید داشتند، به همین خاطر برخی آمدند و برخی نیامند. امروز هم همین گونه است. باید تلاش کنیم که با کار جهادی در عرصه های مختلف به کارها عمق ببخشید و آن ها را ماندگار کنیم.

در ادامه مراسم نکوداشت حبیب‌الله کاسه‌ساز، حمید آخوندی، سید ضیاالدین دری و یدالله صمدی برگزار شد. محمد خزاعی، سردار غیب پرور، سردار جعفری و جمشید هاشم پور روی صحنه آمدند و از خانواده مرحوم حبیب‌الله کاسه ساز تجلیل کردند. همچنین از خانواده مرحوم حمید آخوندی با اضافه شدن علیرضا رضاداد به حضار روی صحنه، تجلیل به عمل آمد.

سپس از خانواده مرحوم سیدضیا الدین دری با اضافه شدن مریلا زارعی به حضار روی صحنه، تجلیل شد و پس از آن از خانواده یدالله صمدی با حضور منوچهر شاهسواری مدیرعامل خانه سینما، تجلیل شد. در ادامه این مراسم از فرزند شهید سردار حسین همدانی قدردانی شد.

در ادامه جوایز بخش ۴۰ سال سینمای مقاومت اهدا شد که اسامی به شرح زیر است:

برگزیدگان بخش فیلمنامه: نرگس آبیار، ابراهیم حاتمی‌کیا و محمدحسین مهدویان

برگزیدگان بخش بازیگری: پرویز پرستویی، هادی حجازی‌فر و مریلا زارعی

برگزیدگان بخش کارگردانی: ابراهیم حاتمی‌کیا، مسعود ده‌نمکی و مرحوم رسول ملاقلی

ابراهیم حاتمی‌کیا ضمن دریافت جایزه خود گفت: کسانی که چشم شان آن ۸ سال دفاع مقدس را دید و در این عرصه اثر تولید کردند شایسته تقدیر هستند و من امروز به نمایندگی از همه آنها این هدیه را دریافت می‌کنم.

مسعود ده نمکی ضمن دریافت جایزه خود بیان کرد: من این جایزه را به ابراهیم حاتمی‌کیا و خانم منیر قیدی تقدیم می‌کنم.

برگزیدگان بخش بهترین فیلم: «آژانس شیشه‌ای»، «اخراجی‌ها» و «شیار ۱۴۳»

داوران بخش «جلوه‌گاه نور» نیز دیپلم افتخار برای بازخوانی بخش مهمی از تاریخ انقلاب به مسعود موگویی برای فیلم «نیمه شب ۲۴ آوریل» تقدیم کردند.

دیپلم افتخار برای بهترین ساختار به مصطفی رزاق‌کریمی برای فیلم «بانو قدس ایران» تقدیم شد.

در ادامه حسین انتظامی سرپرست سازمان سینمایی گفت: به همه حضار در این آئین و همه فیلمسازان و سینماگران دغدغه مند که روشنایی بخش این دوره  از جشنواره اند خوشامد می گویم. جشنواره بین المللی فیلم مقاومت که تصویر ایثار و حمیت غیرتمندان است در چهل سالگی پیروزی انقلاب اسلامی که پیروزی عزت و آزادگی است، روایتگر عشق و دلدادگی کسانی است که شجاعت و ایستادگی بر آرمانها را توشه راه خود کردند.

وی افزود: روایت هنرمندان مومن و انقلابی از لحظه های درخشانی است که مایه ارزش و اعتبار سینمای ایران شده است. جشنواره فیلم مقاومت ستایشگر تلاش این فیلمسازان در ایران و جهان است که پانزدهمین دوره آن همزمان با هفته بسیج برگزار می گردد.  حضور تعداد زیادی فیلم سینمایی، مستند و کوتاه در دوره های گوناگون این جشنواره و نیز آثار سینمایی و غیرسینمایی این دوره از جشنواره که عموماً جزو آثار پرمخاطب سال گذشته و امسال سینمای ایران نیز بوده اند نشان از عزم و تلاش سینماگر ایرانی در این عرصه است که به رغم همه مشکلات در این راه با پایمردی وایستادگی توانسته اند برگهایی از این صفحات درخشان را به تصویر کشند و آوازه برخی از آنها از مرزهای ایران فراتر رفته تا آنجا که فیلمسازی با این مضامین به گونه ای معتبر و ستایش برانگیز در جهان تبدیل شده است و جشنواره فیلم مقاومت بیش از همه مدیون تلاش این سینماگران است.

انتظامی گفت: آنچه در این میان شایسته توجه است انتظار مشارکت بیشتر نهادهای مسئول و همه کسانی است که دلبسته این راهند تا این آثار با حمایت و کمک موثر آنها ابتدا به گونه ای شایسته تولید شوند و سپس به گونه ای شایسته به دست مخاطبان تشنه و علاقمند در داخل و خارج از کشور برسد و از این رهگذر به سهم و نقش شایسته خود در تولید و نمایش دست یابد که این انتظار سینماگران انتظاری معقول و به جاست.  برگزاری این دوره را که به همت همه همکارانمان در بنیاد روایت فتح و انجمن سینمای انقلاب و دفاع مقدس و سازمان سینمایی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی صورت پذیرفته به جملگی سینماگران ، مشارکت کنندگان و برگزار کنندگان به ویژه عزیزانمان در سازمان بسیج مستضعفین شاد باش می گویم.

در ادامه با حضور هیات داوران فیلم های کوتاه جوایز به ترتیب زیر اهدا شد:

دیپلم افتخار برای فیلم «باز هم سکوت» به کارگردانی راضیه سراجی

دیپلم افتخار برای فیلم «تاسوکی» به کارگردانی سید پوریا پیشوایی

دیپلم افتخار برای فیلم «مادر» به کارگردانی ماریا ماوتی

تندیس و دیپلم افتخار برای فیلم «درخت زیتون سعد» به کارگردانی احمد زایری

در ادامه این بخش لوح تقدیری به همسر شهید رکن آبادی نیز اهدا شد.

همچنین با حضور هیات داوران بخش فیلم کوتاه مستند «روایت نو» جوایز به ترتیب زیر اهدا شد:

تندیس و دیپلم افتخار بهترین فیلم داستانی برای فیلم «تا فردا» ساخته علی توکل زاینانی

تندیس و دیپلم افتخار بهترین فیلم مستند برای «برای نبل برای الزهرا» به کارگردانی محمد حسین همتی نژاد

در بخش پایانی برنامه نیز علیرضا قربانی به همراه گروهش قطعاتی را اجرا کردند.

لازم به ذکر است محسن مومنی شریف، حجت الاسلام پژمانفر، حسین انتظامی، ابراهیم حاتمی کیا، جمشید هاشم پور،  مسعود ده نمکی، مریلا زارعی، محمدحسین قاسمی، نرگس آبیار، احمد مرادپور، نادر طالب‌زاده، علیرضا داد، جواد جباری، حسین صابری،  احمد میرعلایی، حبیب الله بهمنی، ابراهیم داروغه زاده، علی روئین تن، صادق صادق دقیقی، پروانه مرزبان، انسیه شاه حسنی، مصطفی رزاق کریمی، مهدی فیوضی، اکبر حر، علیمردانی، سعید سیدزاده، هاشم میرزاخانی، حبیب الله بهمنی، محمود گبرلو، اصغر بختیاری، حبیب والی نژاد، نادر طالب زاده، مجید شاه حسینی، علی دهکردی، داریوش بابائیان، فریدون شهبازی، ناصر شفق، محرم زینال‌زاده، کامران ملکی، جواد کاسه‌ساز، منوچهر شاهسواری،محمدحسین مهدویان، هادی حجازی فر و همچنین خانواده سردار شهید همدانی، خانواده های زنده یاد حبیب الله کاسه ساز، زنده یاد یدالله صمدی، زنده یاد سیدضیاء الدین دری، زنده حمید آخوندی در آیین افتتاحیه پانزدهمین جشنواره بین المللی فیلم مقاومت حضور داشتند.

علی ظاهر، ابراهیم فرحات، مراد شاهین و … از جمله چهره های برجسته بین المللی بودند که در مراسم افتتاحیه حضور داشتند.

این مراسم که همزمان از طریق شبکه نمایش پخش می شد حضور گسترده خانواده سینما و خبرنگاران را داشت. همچنین شرکت چشمگیر رسانه های برون مرزی و منطقه ای و بین المللی از جمله: گروه های برون مرزی، شبکه المنار، امید، شبکه جام جم، شبکه شما، شبکه ای فیلم،  گروه شبکه نمایش،  گروه شبکه سحر،  گروه شبکه برون مرزی المیادین،  گروه شبکه الاتجاه (عراق) برون مرزی ، گروه شبکه الفرات ، شبکه العهد عراق،  شبکه النجباء،  گروه شبکه بلادی عراق،  خبرگزاری فرهنگ افغانستان،  اتحادیه رادیو و تلویزیون های اسلامی، اتحادیه رادیو و تلویزیون های اسلامی،  شبکه پرس تی وی، شبکه هیسپان تی وی،  شبکه یونیوز، خبرگزاری سانا،  شبکه بین المللی ایرن پرس،  شبکه تصویری دانا،  واحد مرکزی خبر، شبکه خبر، تهران تایمز،  المنار،  المیادین،  الرشید،  المسیره در پوشش خبری یاریگر افتتاحیه این جشنواره بودند.

سخنان غیرمتعارف دبیر جشنواره که فضای جبهه و دوران دفاع مقدس را با فضای فرهنگی و اجتماعی امروز گره می زد نیز خالی از لطف نبود که اینگونه قرائت شد:

محمد محمد قاسم .

محمد محمد قاسم-

قاسم جان به گوشی؟ محمدم. صدامو داری قاسم جان! فرصت نیست باتری بیسیم داره تموم میشه قاسم جان!

خیالت راحت ما اینجا سفت مواضع رو نگه داشتیم. دشمن همینجوری داره تک می زنه

محمد محمد قاسم .

محمد محمد قاسم-

قاسم جان صدامو میشنوی؟ از هر طرفی که فکرشو بکنی دنبال راه نفوذه اما بچه ها حسین وار وایسادن

؟؟؟ تا جولان، حدیده… آسمونی شدن اما خط رو نگه داشتن

قاسم! قاسم! قاسم!. قاسم جان! ؟؟؟تجهیزات مون رو تحریم کردن. دارن سعی می کنن حلقه محاصره رو تنگ تر کنن. اینجا خیلی شرایط پیچیده شده. هر روز یه تاکتیک جدید می زنن. از ستون پنجمی ها تا کسانی که بریدن.

اما قاسم جان نیستی ببینی خیلی از این بچه ها رو که دارن فوج فوج خودشون رو به خط می رسونن

قاسم جان می شنوی؟ بچه های فاطمیون و زینبیون اینجا با ما دست دادن و محکم وایسادن

صدامو داری قاسم! صدامو داری؟ جات حسابی خالیه. ؟؟؟؟ گردان تخریب رو یادته؟ یادته بچه ها پشت سرهم دم می گرفتن بهر آزادی قدس از کربلا باید گذشت؟ از کنار مرقد آن سر جدا باید گذشت؟

ما اربعین موقعیت کربلا بودیم. بچه های لشگر از کنار مرقد امام حسین قصد قدس کردن. داریم سنگر به سنگر میایم جلو قاسم!

اگه بگم بابت تک تک شون غبطه می خورم. باورت میشه؟

باورت میشه اینجا با کمترین تجهیزات شب تا صبح بدون اینکه پلک  برهم بزنن تو خط مرد و مردونه دارن با دشمن می جنگن؟

قاسم جان! قاسم جان صدامو میشنوی؟

نوشته تنها راه نجات ملت‌ها گام برداشتن در مسیر مقاومت اسلامی است/ سخنان دبیر جشنواره به یاد روزهای جبهه و جنگ اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

در نخستین قسمتها قطعه لیلا به عنوان ترانه تیتراژ پخش و سپس قطعه دیگری با صدای قربانی در پایان بندی جایگزین خواهد شد و در موسیقی متن سریال نیز از صدای این خواننده محبوب موسیقی سنتی استفاده می شود‌.

پخش «پدر» از امشب دوشنبه ۲۵ تیر ماه به صورت هر شبی آغاز می شود و شنبه تا چهارشنبه ها از شبکه دو سیما روی آنتن می رود.

مهدی سلطانی، لعیا زنگنه، سینا مهراد، مسعود فروتن، نیما رییسی، مجید مشیری، کاوه خداشناس، اکبر رحمتی، مژگان ترانه، الهام طهموری، ساناز طاری، شهاب مهربان، مهتاب شیروانی، پوریا سلطانزاده، سیدحسام میثاق و بیژن امکانیان و با معرفی ریحانه پارسا در نقش لیلا بازیگران این سریال به کارگردانی بهرنگ توفیقی هستند.

نوشته رونمایی از اولین قطعه با صدای علیرضا قربانی در سریال «پدر» + تیزر اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

این قطعه کار متفاوتی از علیرضا قربانی خواهد بود که با حضور نوازندگان حرفه ای و طراز اول ضبط شده و تنظیم آن را نیز ستار اورکی برعهده دارد. ضمن اینکه قربانی همزمان دو قطعه آوازی از شاعران بزرگ ایران را برای سریال ضبط کرده است.

در تولید قطعه «لیلا» حمید اسفندیاری از ناشران صاحب نام و موثر عرصه موسیقی سنتی حامد عنقا را به عنوان مشاور همراهی می کند.

علیرضا قربانی در همکاری های قبلی خود با عنقا نه تنها خوانندگی سریال «تنهایی لیلا» نوشته وی را برعهده داشت بلکه با حضور در مراسم رونمایی سامانه کنسرت آنلاین کشور با طراحی، مدیریت و توسعه عنقا، اولین خواننده ای بود که با این سامانه همکاری و قطعاتی منتخب از آلبوم «سودایی» را اجرا کرد.

مهدی سلطانی، لعیا زنگنه، سینا مهراد، مسعود فروتن، نیما رییسی، مجید مشیری، کاوه خداشناس، اکبر رحمتی، مژگان ترانه، الهام طهموری، ساناز طاری، شهاب مهربان، مهتاب شیروانی، پوریا سلطانزاده، سیدحسام میثاق و بیژن امکانیان و با معرفی ریحانه پارسا در نقش لیلا بازیگران سریال «پدر» به کارگردانی بهرنگ توفیقی هستند که به زودی از شبکه دو سیما روی آنتن می رود.

نوشته علیرضا قربانی قطعه «لیلا» را برای سریال «پدر» خواند اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

علیرضا قربانی خواننده آواز مطرح کشورمان در دومین اختتامیه نهمین جشنواره بین المللی سیمرغ به اجرای موسیقی می پردازد و  رضا رشیدپور اجرای این برنامه را برعهده دارد.

در این مراسم که از ساعت ۱۷ الی ۲۰ در سالن اصلی پردیس تئاتر تهران برگزار می شود، از ١۵ برگزیده در بخش کاریکاتور، کمیک استریپ و اینفوگرافیک، ٢١ برگزیده در بخش خوشنویسی، ١٢ برگزیده در بخش صنایع دستی، ١۵ برگزیده در بخش نقاشی و طراحی، پوستر، عکس و نگارگری، ١٢دانشجوی برتر در بخش های فیلم نامه نویسی، تیزر و پویانمایی تقدیر می شود.

همچنین به برگزیدگان ٩ فیلم کوتاه و مستند و ١٢برگزیده در بخش بین الملل در رشته های پوستر، عکاسی، فیلم کوتاه و پویانمایی جوایزی اهدا می شود.

نهمین جشنواره بین المللی سیمرغ تا ۱۹ اردیبهشت ماه در پردیس تئاتر تهران به کار خود ادامه می دهد.

نوشته اختتامیه بخش‌های تجسمی و فیلم جشنواره سیمرغ برگزار می‌شود اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

وی افزود: نسبت به اختتامیه اول تغییرهایی در شکل اجرایی داریم، در اختتامیه سوم که چهارشنبه ۳۰ فروردین ماه برگزار می شود دکور و فرم و محتوای برنامه تغییرهای اساسی دارد و برنامه جذاب و متفاوتی تدارک دیده ایم. مجری اختتامیه دوم، فرزاد حسنی است.

ملکی درباره زمان طولانی اختتامیه ها گفت: به دلیل تعداد بالای برگزیدگان چاره ای جز اجرای مراسم در بیش از سه ساعت نیست، اما سعی می کنیم ریتم مراسم و برنامه های جانبی به شکلی باشد که مخاطبان خسته نشوند.

هشتمین جشنواره فرهنگی اول اردیبهشت ماه به پایان می رسد.

نوشته تجلیل از رضا کیانیان در اختتامیه دوم جشنواره فرهنگی وزارت بهداشت/ اجرای علیرضا قربانی اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

سوره سینما- رونمایی از مجموعه «گذار» متشکل از سه آلبومِ انتشارات ساز و آواز که عبارتند از: ترنمی برای صبح (سیامک جهانگیری، امیر مردانه)، دور نهان (علی اصغر عربشاهی، حسین زمانی)- راحِ روح (هادی آذرپیرا، علی بهرامی فرد)، جمعه ۱۱ اردیبهشت‌ماه ۱۳۹۴ ساعت ۱۷ در شهر کتاب فرشته برگزار می‌شود.

این مراسم با حضور ناشر و خالقین آثار از جمله سیامک جهانگیری، علی بهرامی فرد و امیر مردانه برگزار می­گردد؛ به تبیین اهداف موسسه فرهنگی هنری سازوآواز و چگونگی شکل‌گیری موسیقی منتشر شده پرداخته می‌شود. در این مراسم جمعی اهالی فرهنگ و هنر و اساتیدی چون شهرام ناظری و علیرضا قربانی حضور خواهند داشت.

نوشته شهرام ناظری و علیرضا قربانی در یک مراسم موسیقی اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

به گزارش خبرنگار سوره سینما محمدرضا شهیدی‌فرد اجرای مراسم اختتامییه سی و دومین جشنواره فیلم فجر را بر عهده خواهد داشت. علیرضا قربانی خواننده نیز در این مراسم قطعاتی را اجرا خواهد کرد. این مراسم حدودا سه ساعت طول خواهد کشید و کارگردانی آن را بیژن میرباقری بر عهده خواهد داشت.

اختتامیه جشنواره فجر فردا ۲۲ بهمن ماه ساعت ۱۸:۳۰ برگزار می‌شود. پیش از این قرار بود که حسین پاکدل مجری این مراسم باشد که به دلیل ممنوع‌الکار بودن وی این اتفاق منتفی شد.

نوشته محمدرضا شهیدی‌فر مجری مراسم اختتامیه شد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.