وی ادامه داد: مرحوم سلحشور در همین حوزه هنری سال‌ها تئاتر ایوب پیامبر را روی صحنه می برد، در سینما و تلویزیون هم از فیلم سینمایی «مردان آنجلس» گرفته تا «مریم مقدس» و از سریال «امام علی(ع)» و «ولایت عشق» و «یوسف پیامبر» گرفته تا «مختارنامه» را داریم که می توان بیش از صدها صحنه و دیالوگ خوب از مجموع این فیلم ها و سریال ها درآورد و گنجینه ارزشمندی ساخت.

دهقان خاطرنشان کرد: به همان نسبت که در آن زمان گرایش سینما و تلویزیون به سمت کارهای آموزشی و ارزشی و مفید بود، کارنامه ما بازیگرهای هم همانقدر به در بخور و پرمغز می‌شد و اگر هر بازیگری سالی یک بار در مثلا نقش یکی از یاران معصومین بازی می کرد سلامت رزومه کاری و زندگی شخصی یک سال خودش را تضمین کرده بود و همچنین برای بازی‌های بعدی محتاط‌تر و با درایت‌تر دست به انتخاب می زد.

وی ابراز تاسف کرد و گفت: اما از زمانی که سیاست‌های محوری سینما و تلویزیون تغییر کرد، نه فیلم‌های مذهبی و دفاع مقدسی خوبی ساخته شد، نه تنها سریال‌های تاریخ اسلام که مانند «مختارنامه» سالی چند دوره از تلویزیون پخش شود و ما بازیگرهای علاقه‌مند به آن سبک هم تقریبا بی طرفدار ماندیم و گزینه مناسبی برای ادامه مسیرمان نداشتیم.

وی تشریح کرد: اگر سینمای مذهبی و دفاع مقدس را کنار هم نام می‌برم زیرا با تجربه حضور مداوم در هر دو زمینه به جرات می‌توانم بگویم دفاع مقدس ما برگرفته از فرهنگ جهاد در سیره انبیا و اولیای خداست و ما باید سینمای جهاد را جایگزین سینمای جنگ کنیم که در واقع با این تغییر نام ، کربلا ، ‌الگوی سینمای دفاع مقدس می شود و روح از دست رفته این سینما به آن باز می‌گردد و به جرات می توان گفت با این ورود روح عاشورا به سینما، ژانرهای مذهبی، دفاع مقدس و خانواده از رکود در می‌آیند.

وی ادامه داد : سینمای دفاع مقدس وجه نظامی سینمای مذهبی است و ما سالهاست جنبه مذهبی جبهه‌ها را فراموش کرده ایم و فقط فیلم جنگی می سازیم که نه بویی از مذهب خالصانه دارد، نه تکنیک‌های لازم فیلم‌های صرفا جنگی دنیا را و نتیجه‌اش می‌شود همین که شما ملاحظه می‌فرمایید.

دهقان در پایان گفت: مسئولین باید تدابیر زیرساختی عمیقی بچینند که عاشورا در تمام ارکان و سراسر وجود سینمای ما،‌ حضور داشته باشد تا از این کلیشه‌های تکراری خارج شویم و با شروع محرم به چند سریال چندقسمتی مناسبتی که فقط بازیگران آن مشکی پوشیده اند و در دسته‌های عزاداری زنجیر می‌زنند بسنده نکنیم.

نوشته با انعکاس صحیح فرهنگ عاشورایی در سینما، چند ژانر از رکود در می‌آیند اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

وی ادامه داد: اگر چه فیلم‌هایی با این مضامین هیچ وقت برای بازیگرانش سیمرغ نمی آورد و برای من هم افتخار سینمایی دنیال نداشت اما نوعی ادای دین شخصی‌ام به فرهنگ عاشورایی بود و به لحاظ وجدانی آن را یکی از درخشان‌ترین نقاط کارنامه هنری‌ام می‌دانم.

کارگردان «ناردون» در پاسخ به این سوال که چرا سینمای مذهبی اقبال جشنواره ای ندارد و به قول خود شما سیمرغ آور نیست گفت: این مسئله یکی از ضعف های زیربنایی سینمای ماست که حل و فصلش در یکی دو جمله نمی‌گنجد و ساعت‌ها پژوهش و جلسات متعددی برای نقد و بررسی طلب می‌کند. اینکه واقعا مگر در هر جشنواره‌ای چند فیلم با موضوع مذهبی و دینی صرف وجود دارد. یا تاکنون کلا چند فیلم برای بازنمایی توبه ساخته شده است؟

وی خاطرنشان کرد : بازگشت انسان ها به فطرت پاک خود که در اسلام توبه نامیده می شود، در سراسر دنیا حقیقتی محض و روشن دارد و در فیلم «من و زیبا»، تصویر خوبی از توبه و امید به رحمت الهی و حسن ظن به خداوند نشان داده شده است. این توبه هم با عمل صالح همراه بود و هم با توسل و طلب شفاعت از امام حسین (ع). آیا همین به تصویر کشیدن توبه به شکل کامل و صحیح آن که منجر به رستگاری می شود کم ارزش دارد؟

کارگردان «وقتی همه خواب بودند» متذکر شد: فرهنگ عاشورا بی نهایت مضمون جهانی و انسانی دارد که می شود سالی چندین و چند فیلم خوب و درجه یک درباره آن ساخت و همچنین واقعه کربلا سراسر تصاویر سینمایی و چشم نواز است که می توان حتی به صورت مستقیم به آن پرداخت و روایت هایی مستندگونه تاریخی ازهزار و اندی سال گذشته تا روایت های معاصر از پیاده روی های اربعین هرساله مردم عاشق ساخت ، اما دریغ که سرمایه گذاری کلان سینما روی مباحث دیگری متمرکز شده و امثال بنده هم با بودجه های محدود و شخصی به سختی می توانیم قدم در این مسیر غیر سود ده بگذاریم. اگرچه که علقه و گرایش شخصی ام همچنان اراده و حس ساختن «من و زیبا» های دیگر را در من زنده نگه می دارد و به امید فرداهای بهتر برای سینمای دینی و سینمای کودک ، دو شمع رو به خاموشی در گیشه هستم.

نوشته فیلم‌های مذهبی سیمرغ نمی‌گیرند/ ادای دین به فرهنگ عاشورایی با «من و زیبا» اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.