آدم‌کش (The Killer)

کارگردان: دیوید فینچر

دیوید فینچر این کارگردان نامدار آخرین بار با فیلم باشگاه مشت‌زنی در سال ۱۹۹۹ در جشنواره ونیز حاضر شد. او در سال جاری با اقتباسی از رمان گرافیکی فرانسوی از الکسیس نولنت با تصویرگری لوک جاکامان به جشنواره بازگشته است. فینچر سال‌ها بر روی آدم‌ کش کار کرده، و این فیلم از موردانتظارترین برندگان جوایز اصلی جشنواره امسال است. این فیلم که به تعریف فینچر «بی‌رحم، خونین، و جنایتی آمیخته به ابهامات اخلاقی» توصیف شده در مورد آدم کشی هدفمند (با بازی مایکل فاسبندر) است که با بیداری وجدانش با درهم‌شکستگی روانی مواجه می‌شود. او در پی عملیاتی ناموفق در می‌یابد که خودش به یک هدف تبدیل شده است. دیوید فینچر که در ارائه فیلم بد ناتوان است، فیلم‌نامه نویس فیلم هفت، اندرو کوین واکر را در کنار خود دارد که وظیفه اقتباس از این رمان را به عهده گرفته، و ترنت رزنور و اتیکوس راس، همکاران همیشگی فینچر نیز او را در این فیلم همراهی می‌کنند، و همه این‌ها دلایلی هستند که ما را در مورد این فیلم هیجان‌زده می‌کنند. اگر همه این‌ها کافی نبود، می‌توانیم به ایفای نقش تیلدا سوئینتون نیز در این فیلم اشاره کنیم.

منشأ (Origins)

کارگردان: ایوا دوورنی

ایوا دوورنی فیلم‌ساز نامزد اسکار به اولین زن سیاه‌پوست آفریقایی آمریکایی تبدیل شد که در جشنواره فیلم ونیز به رقابت خواهد پرداخت. فیلم او بر اساس کتاب برنده جایزه پولیترز ایزابل ویلکرسون با عنوان «طبقه حاکم: منشأ نارضایتی‌های ما» می‌باشد، و ستارگانی اعم از  آنجانو الیس تیلور، ورا فارمیگا، در کنار آدرا مک‌دانلد، نیک آفرمن و کانی نیلسون در این فیلم به ایفای نقش می‌پردازند. فیلم منشأ به نابرابری نژادی سیستماتیک در آمریکا، و سلسله مراتب طبقات حاکم ناعادلانه‌ای که آمریکا را شکل داده‌اند، می‌پردازد.

مایسترو (Maestro)

کارگردان: بردلی کوپر

بردلی کوپر ستاره‌ای متولد شده است را برای اولین بار در جشنواره ونیز پیش چشم همگان برد. این پلتفورم برای کوپر ثمربخش بود، که در ادامه منتج به نامزدی فیلمش در هشت بخش اسکار شامل نامزدی بهترین فیلم و بهترین بازیگر مرد برای کوپر شد. او با دومین فیلمش به لیدو بازگشته، و در این فیلم در نقش آهنگساز افسانه‌ای لئونارد برنستاین به جلوی دوربین رفته، و همچنین در مقابل او کری مولیگان در نقش همسرش فلیشیا مونته‌آلگره، بازیگر و فعال مدنی، به ایفای نقش می‌پردازد. طبق گزارشات، این فیلم ۳۰ سال از زندگی برنستاین را در بر می‌گیرد و موضوع فیلم عمدتاً بر روابط شخصی او با همسرش متمرکز است تا بر زندگی حرفه‌ای این فرد. با وجود صحبت‌هایی که از پیش از جشنواره در رابطه با این فیلم مطرح بوده است.

اِل کوند (El Conde)

کارگردان: پابلو لارین

پابلو لارین کارگردان شیلیایی در فیلم جکی و اسپنسر به کاوشگری در تاریخ پرداخت. او با حس و حالی تاریخی از نوع متفاوتی، مجدداً به ونیز بازگشته است. اِل کوند اثری راز آلود با رویکرد تجدیدنظر طلبانه‌ای است که دیکتاتور شیلیایی آگوستو پینوشه را به عنوان خون‌آشامی ۲۵۰ ساله به تصویر می‌کشد که خون مردم را در شیشه کرده است. فیلم لارین که به آسیب‌های روحی طولانی‌مدت دیکتاتوری می‌پردازد، فیلم با شکوه سیاه و سفیدی است که توسط تصویربرداران کهنه‌کار تاد هینز و اد لاکمن فیلمبرداری شده، و با ترکیب رئالیسم جادویی با فرضیاتی دیوانه‌وار، پیغام نویدبخشی را برای ما می‌فرستد. با علم به این موضوع که لارین در فیلم نامزد اسکار «نه» به بررسی موضوع ظلم و ستم طولانی‌مدت تحت دیکتاتوری پرداخت، می‌توانیم انتظار داشته باشیم که اِل‌کوند را در میان نامزدهای شیر طلایی ببینیم.

بیچارگان (Poor Things)

کارگردان: یورگوس لانتیموس

آخرین فیلم یورگوس لانتیموس این فیلمساز مشهور یونانی از فضای سورئال تا طنز تلخ، شبیه به فرانکنشتاینی است که جنسیتش تغییر کرده است (این اولین فیلم او پس از سوگولی است که در جشنواره ونیز به اکران گذاشته شد). اما استون در این فیلم نقش زنی را بازی می‌کند که توسط دانشمندی دیوانه (ویلم دفو) به زندگی بازگردانده شده است. او با مارک رافلو فرار می‌کند و روز به روز به انسانیت خود آگاه‌تر می‌شود. تیزر این فیلم نمایانگر عامه‌پسندتر بودن این فیلم لانتیموس است.

مقدس (Holly)

کارگردان: فیِن تراک

آن‌چیزی که در جشنواره امسال به قدر کافی ارائه شده فیلم‌های ژانر وحشت است. بیچارگان با طبع رازآلودش؛ اِل کوند و شرح آن از ژانر خون‌آشامی… و همچنین فیلم مقدس. فیِن تراک این کارگردان بلژیکی با فیلمی درباره دختری ۱۵ ساله با موهبت و مصیبتی ویژه به لیدو بازگشته است. این دختر مقدس می‌تواند به هر کسی که در حضورش است حس آرامش دهد. که خب اصلاً چیز بدی نیست… اما بعد از این که مردم تلاش می‌کنند از او سوء استفاده کنند همه چیز تغییر می‌کند. طبق گزارشات، این فیلم به بررسی موضوع ملالت‌های نوجوانی می‌پردازد، ‌و به گفته مدیر جشنواره ونیز، آلبرتو باربرا، «این فیلمی عاشقانه است که با نماد‌های ژانر وحشت بازی می‌کند.»

شیطان وجود ندارد (Evil Does Not Exist)

کارگردان: رایوسکه هاماگوچی

رایوسکه هاماگوچی ژاپنی در سال ۲۰۲۱ با دو فیلم ماشینم را بران که برنده جایزه اسکار شد، و چرخ بخت و فانتزی (فیلمی فوق‌العاده اما کمتر دیده شده) همه را حیرت زده کرد. او امسال با رونمایی از فیلم جدیدش شیطان وجود ندارد همه را شگفت‌زده کرده است. این فیلم پس از معرفی و سوپرایز کردن همه، مستقیماً وارد فهرست اصلی جشنواره شد. این فیلم که در شهر کوچکی در ژاپن جریان دارد، نشان می‌دهد که چگونه یک شرکت توکیویی بزرگ برنامه دارد تا یک کمپ لاکچری دائمی در دل طبیعت ساخته، بدون این‌که ذره‌ای به ساکنانی اهمیت دهد که قرار است شاهد تصرف محیط زندگیشان با سازه‌های ضمخت و آسیب زا به محیط زیست باشند.

دیو (The Beast)

کارگردان: برتراند بونلو

فیلم علمی تخیلی بونلو ما را به آینده نزدیکی می‌برد که احساسات به یک تهدید تبدیل شده‌اند. گابریل (لیا سیدو) نهایتاً تصمیم می‌گیرد که از احساسات رهایی یابد، و از ماشینی استفاده می‌کند که او را به زندگی‌های قبلی‌اش خواهد برد و او را از احساسات عمیقش رهایی خواهد داد. او در طی این مسیر با لوئیس (جوج مک‌کی) آشنا می‌شود، و در ادامه رابطه آن‌ها همه‌چیز را پیچیده خواهد کرد. این فیلم که از رمان «دیوی در جنگل» هنری جیمز (۱۹۰۳) الهام گرفته شده است.

فِراری (Ferrari)

کارگردان: مایکل مان

این اولین فیلم مایکل مان در طی هشت سال گذشته است. هشت سال به خصوص بعد از پروژه ناموفق کلاه سیاه زمان زیادی است. بنا بر این انتظارات از فیلم بیوگرافی فراری بالاست؛ آدام درایور در این فیلم در نقش انزو فراری راننده مسابقات که به موسس شرکت اتومبیل تبدیل می‌شود، به بازی پرداخته و پنه‌لوپه کروز نقش همسرش لارا را ایفا می‌کند. از باقی ستارگان این فیلم می‌توان به شایلین وودلی، جک او‌کانل و پاتریک دمپسی اشاره کرد. این پروژه که سال‌هاست ذهن و دل مایکل مان را تسخیر کرده و او از سال ۲۰۰۰ (با کریستین بیل و سپس هیو جکمن) پیگیر ساخت آن است، زندگی یکی از صاحب‌نفوذ‌ترین تولیدکنندگان اتومبیل را به تصویر خواهد کشید. و از آنجایی که درایور در ایفای نقش افراد مشهور ایتالیایی بسیار ماهر است (با اشاره به بازی در نقش مائوریتزیو گوچی در فیلم خانه گوچی)، از این فیلم انتظار زیادی می‌رود.

پریسیلا (Priscilla)

کارگردان: سوفیا کاپولا

پس از فیلم ماکسیمالیستیِ الویس باز لورمن که با اقتباس از کتاب «من و الویس» پریسیلا پریسلی (۱۹۸۵) زندگی حرفه‌ای پادشاه راک ‌اند رول را به تصویر کشید و با فروش ۲۸۸.۷ میلیون دلاری عملکرد خوبی را در باکس آفیس از خود به جای گذاشت، فیلم پریسیلا کاپولا به جنبه دیگری از زندگی الویس خواهد پرداخت. سوفیا کاپولا (کارگردان خودکشی باکره‌ها، سرگشته در غربت) در این فیلم زندگی همسر سابق الویس، پریسیلا پریسلی (کیلی اسپینی) و تجارب او با الویس (جیکوب الوردی) را به تصویر کشیده است. کاپولا این فیلم را به ماری آنتوانت در گریس‌لند (شهر محل تولد الویس) تشبیه کرد، و اولین تصاویر از این فیلم نویدبخش اصالت آن بوده – به خصوص که پریسیلا پریسلی تهیه‌کننده آن است.

حالا با توجه به این همه فیلم و بازیگران کمی که به ونیز رفته‌اند باید دید در روز اختتامیه عوامل کدام اثر شادمان خواهند شد.

نوشته سینما زیر سایه سیاست اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

این کارگردان در مورد نسخه اکران عمومی فیلمش گفت: «فِراری» احتیاجی به بازبینی مجدد و تغییر و یا کوتاهی در نسخه اکران عمومی ندارد؛ به همین جهت همان نسخه جشنواره را برای مخاطبان در اکران عمومی نمایش می‌دهیم.

وی درمورد میزان استقبال از این فیلم گفت: به نظرم مخاطبان با این فیلم همراه می‌شوند و با داستان آن ارتباط خوبی برقرار می‌کنند.

در این فیلم محسن تنابنده، ترلان پروانه‌، سیامک صفری‌، سیما تیرانداز، رضا داودنژاد و رضا کیانیان به ایفای نقش می‌پردازند.

«فِراری» از سی و پنجمین جشنواره فیلم فجر سیمرغ های بلورین بهترین فیلم نامه (کامبوزیا پرتوی)، بهترین بازیگر نقش اول مرد(محسن تنابنده) و بهترین صدابرداری (پرویز آبنار) را به خود اختصاص داد و همچنین علیرضا داوودنژاد جایزه ویژه هیات داوران و سیمرغ بلورین را برای کارگردانی این فیلم دریافت کرد.

نوشته علیرضا داوودنژاد: «فِراری» را تابستان اکران می‌کنیم اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

در ادامه کلیپی از درگذشتگان یکسال گذشته سینمای ایران برای حاضران پخش شد و یاد عباس کیارستمی، جمشید ارجمند، اصغر بیچاره، ثریا حکمت، حسن جوهرچی، نیما طباطبایی، داوود رشیدی، فرج‌الله سلحشور، محمد زرین دست، محسن سیف، پرویز شاهین‌خو، پرویز صبری، نصرت‌الله طلایی، دنیا فنی‌زاده، علیرضا قومی، احمد مسروری، جعفر والی و رضا رستمی گرامی داشته شد. کلیپی از فعالیت‌های جشنواره از روز افتتاحیه و یازده روز برگزاری جشنواره در برج میلاد نیز در ادامه پخش شد.

در بخش دیگر این مراسم، محمد حیدری دبیر جشنواره فیلم فجر ضمن خوشامدگویی به حاضران به ویژه وزیر امور خارجه و وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی اظهار کرد: ممنونم که به من اعتماد کردند و امیدوارم خدمتگذار خوبی برای این سینما باشم.

حیدری در ادامه متنی را خواند و در آن به ماهیت سینمای ایران و برگزاری جشنواره فیلم فجر اشاره کرد. وی گفت: سلام به سینمایی که ماهیت ارادت به مخاطب دارد و سر منزل مقصودش وحدت مردم است. خوشحالیم که در سینمای ایران دعوا بر سر انتخاب و داوری است، اینجا جدال فرهنگی است، بر خلاف جدال‌ها و جنگ‌های امنیتی و سیاسی دنیا.

وی ادامه داد: چقدر خوشحالیم که در مملکتی زندگی می‌کنیم در فضایی آرام و به دور از ناامنی‌های دنیا که امروز فرصت این جدل‌های فرهنگی را داریم. این ذات انقلاب ماست که یک انقلاب فرهنگی در حوزه فکر و اندیشه است. خوشحالیم که بدانیم در چه شرایطی زندگی می‌کنیم و دغدغه‌ها و دشواری‌های امنیتی و اقتصادی و اجتماعی کشورمان را باور داریم. خوشحالیم و باورمان این است که سینمای ایران به این مضامین توجه جدی دارد، گیرم به افراط و خطا ولی نشانی‌هایمان در امید است و یافتن مفاهیم شریف آن.

دبیر جشنواره فیلم فجر با تاکید بر اینکه سینمای ایران مستقل‌ترین، مشکل‌ترین و پرتلاش ترین و مهم‌ترین پدیده فرهنگی پس از انقلاب سینمای ایران است که  در این دنیای پر آشوب معرف فرهنگ ایران اسلامی می شود، بیان کرد: سینمای ایران دست مردم را می‌فشارد و بر آن بوسه می‌زند. برای ما خادمان فرهنگ افتخاری است که در خدمت این سینما هستیم. اهل سینما در جستجوی فرهنگ هستند. سینمای ایران پلی می‌شود برای فاصله‌ها و مرهمی برای زخم‌ها. مرحبا به این شکوه و مرحبا به این بزرگی و خوشحالیم در خدمت سینمای باشکوه ایران هستیم.

حیدری در پایان صحبت‌هایش افزود: سرمایه و آموزش و همه دستاورد سینمای ایران از آن خودش است. بیایید با هم مهربان‌تر باشیم. در کنار هم و در کنار سینمای جهان که گمشده در سردرگمی‌اش. افتخار می‌کنیم که تولید آرمان‌هایمان برای مردم عزیز است و این سینما برای مردم موجودیت دارد. این سرمایه را پاس بداریم و فاصله‌هایمان را بی‌فاصله کنیم.

جوایز بخش فیلم کوتاه جشنواره فیلم فجر

در ادامه مراسم جایزه ویژه فیلم کوتاه که سیمرغ نمادینی برای یکی از فیلم‌های کوتاه بود، با حضور حجت‌اله ایوبی و امیرتوده‌روستا اهدا شد. این جایزه از میان پنج فیلم که توسط صنف داوری شده‌اند، به کاوه مظاهری برای فیلم «روتوش» اهدا شد.

مظاهری با حضور روی صحنه ابراز امیدواری کرد که از سال آینده سیمرغ فیلم کوتاه به صورت رسمی وارد جشنواره فیلم فجر شود و ابراز خوشحالی کرد که بعد از هفت سال این سیمرغ را به فیلم کوتاه برگرداندند. او سیمرغ خودش را به ۶ فیلمی که در ۶ سال گذشته باید درجشنواره دیده می‌شدند و این اتفاق نیفتاده بود، تقدیم کرد.

پس از این جایزه، کلیپی از فیلم‌های نمایش داده شده در جشنواره با قطعه «آهای خبردار» فیلم «رگ خواب» ساخته سهراب پورناظری و با صدای همایون شجریان پخش شد. احسان کرمی هم در ادامه گفت از همین‌جا برای محمدرضا شجریان، فخر موسیقی ایران آرزوی سلامتی می‌کنیم که این جمله با استقبال حاضران مواجه شد.

جوایز بخش مستند جشنواره فیلم فجر

در ادامه با حضور داوران بخش مستند سیمرغ بلورین، لوح تقدیر و جایزه نقدی بهترین دستاورد فنی و هنری در بخش آثار مستند به سید وحید حسینی برای فیلم مستند بزم رزم اهدا شد.

سید وحید حسینی که سیمرغ دستاورد بهترین دستاورد فنی و هنری را برای «بزم رزم» گرفت با حضور روی صحنه از اهالی هنر ابراز نارضایتی کرد که هنرمندان در سالن‌ها حضور پیدا نکردند و فیلم‌ها را ندیدند و گفت: این جایزه را همه عشق و ارادت خودم به مادر و پدرم تقدیم می‌کنم. فیلم من درباره موسیقی بوده و وبازهم برای استاد شجریان آرزوی سلامتی می‌کنم.

سیمرغ بلورین بهترین کارگردانی مستند نیز به یاسر خیر برای مستند «آهستگی» تعلق گرفت. وی با حضور بر روی صحنه سیمرغ بلورین بهترین کارگردانی را دریافت کرد و گفت: همیشه این مراسم را از تلویزیون را می‌دیدم و امشب حال خوبی دارم که اینجا هستم و خوشحالم که جایزه را گرفتم. امسال فیلم‌های خوبی را در جشنواره دیدیم که همه آن‌ها می‌توانستند مخاطب را جذب کنند. از عوامل فیلم تشکر می‌کنم که سه سال من را همراهی کردند و باید از شخصیت‌های فیلمم که اجازه دادند من وارد زندگی‌شان شوم هم تشکر کنم.

این کارگردان ادامه داد: اگر سینما نبود این جهان برای من جای قابل تحملی نبود و با سینماست که حال خوبی دارم. امیدوارم فیلم‌های مستند هم از سال‌های بعد در بخش اصلی جشنواره دیده شوند و استانداردهایی دارد که فکرمی‌کنم این بخش از سینما قابلیت دیده شدن و اکران و در میان مخاطب رفتن را دارد.

سیمرغ بلورین بهترین فیلم مستند به حسام اسلامی برای فیلم «متهمین دایره بیستم» اهدا شد. حسام اسلامی با حضور بر روی صحنه، ضمن تشکر از داورها، از جمعیت حمایت از کودکان کار و خیابان نیز تشکر کرد و گفت:‌ اگر این جمعیت در کنار من نبود، قطعا این فیلم ساخته نمی‌شد.

جوایز بخش سودای سیمرغ جشنواره فیلم فجر

در ادامه مراسم پایانی جشنواره فیلم فجر کلیپی با حضور نامزدهای بخش‌های مختلف سودای سیمرغ در سالن پخش شد که همه آن‌ها به این سوال‌ها که اگر سیمرغ را بگیرند چه حالی دارند و اگر نگیرند چه حالی خواهند داشت، پاسخ داده بودند!

سیمرغ بلورین بهترین عکس تعلق گرفت به امیرحسین شجاعی برای مجموعه عکس‌های فیلم «رگ خواب». شجاعی بعد از دریافت سیمرغ بلورین بهترین عکس از حمید نعمت‌الله تشکر کرد که اجازه داده از فیلم او عکسبرداری کند و همه این سال‌ها او را راهنمایی کرده است.

سیمرغ بلورین بهترین چهره‌پردازی نیز تعلق گرفت به ایمان امیدواری برای «زیرسقف دودی».

سیمرغ بلورین بهترین جلوه‌های بصری تعلق گرفت به مهدی قاسمی برای «ویلایی‌ها».قاسمی که سیمرغ بلورین بهترین جلوه‌های بصری را دریافت کرد، ضمن تشکر از عوامل فیلم گفت: خوشحالم که این جایزه را گرفتم و برای آن زحمت زیادی کشیدم.

سیمرغ بلورین بهترین جلوه‌های ویژه میدانی تعلق گرفت به  آرش آقابیک برای خفه‌گی، رگ خواب و یک روز به خصوص. آرش آقابیک که سیمرغ بلورین بهترین جلوه‌های ویژه بصری را برای سه فیلم دریافت کرد، در مراسم حضور نداشت، به همین دلیل دایی او در مراسم حضور داشت و جایزه را دریافت کرد.

سیمرغ بلورین بهترین طراحی صحنه و لباس تعلق گرفت به بهزاد جعفری طادی برای «ماجرای نیمروز». وی که سیمرغ بلورین بهترین طراحی صحنه و لباس برای فیلم «ماجرای نیمروز» را دریافت کرد، جایزه‌اش را به همه عوامل فیلم «ماجرای نیمروز» اهدا کرد.

سیمرغ بلورین بهترین صدابرداری تعلق گرفت به پرویز آبنار برای «فراری». پرویز آبنار برای فیلم «فراری» سیمرغ بلورین بهترین صدابرداری را دریافت کرد و با حضور روی صحنه گفت: امشب جایی دعوت بودم که برای احترام به سینما خواستم اینجا باشم، امشب مراسم ازدواج مانیا دختر اصغر شاهوردی است و من خوشحالم که این خبر خوب را اینجا اعلام می‌کنم.

سیمرغ بلورین بهترین صداگذاری تعلق گرفت به سیدعلیرضا علویان برای «بدون تاریخ، بدون امضاء». سیدعلیرضا علویان برای فیلم «بدون تاریخ، بدون امضا» سیمرغ بلورین بهترین صداگذاری را دریافت کرد و با حضور روی صحنه سه بار از هیئت داوران تشکر کرد و گفت: این تشکر برای سیمرغ امروزم نمی‌گویم، من از بچگی دلم می‌خواست در فیلمی کار کنم که نام این اعضای بزرگ را در آن ببینم و این اتفاق برایم افتاد. امشب خیلی خوشحالم که این جایزه را گرفتم و با احترام به همه کاندیدها فکر می‌کنم حقم بود این جایزه را بگیرم.

سیمرغ بلورین بهترین بازیگر مکمل مرد تعلق گرفت به نوید محمدزاده برای «بدون تاریخ،بدون امضاء». نوید محمدزاده که سیمرغ بلورین بهترین بازیگر مکمل مرد را دریافت کرد، در میان تشویق بسیار حضار روی صحنه رفت و اظهار کرد: سال گذشته حرفی نزدم، اما امسال می‌گویم، خیلی خوشحالم امسال این جایزه را گرفتم. اتفاقی افتاد که بعد از اعلام نامزدها شیطنت کردند و اسامی را منتشر کردند، این کار قشنگ نیست، هیئت داوری اینجا هستند که از بزرگان سینما هستند، به آن‌ها باید احترام بگذاریم. سال بعد اگر من نامزد نشوم، باز هم باید احترام بگذارم. من حالا حالاها هستم و دوست دارم روی این صحنه بیایم و این جایزه بسیار ارزشمند است و یادمان باشد که دیوار این خانه از طلاست.

سیمرغ بلورین بهترین بازیگر مکمل زن تعلق گرفت به  ثریا قاسمی برای «ویلایی‌ها». او در مراسم حضور نداشت.

سیمرغ بلورین بهترین موسیقی تعلق گرفت به  کریستف رضاعی برای فیلم «نگار». سیمرغ این بخش با تشکر از پیمان یزدانیان که از حداقل عناصر موسیقایی استفاده کرده است، به کریستف رضاعی اهدا شد و او با حضور روی صحنه عنوان کرد: باعث افتخار و خوشحالی است که این جایزه را گرفتم. از داورها و رامبد جوان، نوازنده‌ها و کسانی‌که در استودیو‌ها کار می‌کنند و پشت صحنه هستند، هم تشکر می‌کنم.

سیمرغ بلورین بهترین تدوین تعلق گرفت به سهراب خسروی برای «تابستان داغ». سهراب خسروی سیمرغ بلورین بهترین تدوین را دریافت کرد و گفت: از هیئت داوران تشکر می‌کنم که بعد از این‌همه سال با این سیمرغ به من انگیزه دادند. امیدوارم این فیلم که کاملا مستقل تهیه شده در اکران هم موفق شود.

سیمرغ بلورین بهترین فیلمبرداری تعلق گرفت به  هومن بهمنش برای «تابستان داغ».هومن بهمنش سیمرغ بهترین فیلمبرداری را از هیئت داوران گرفت و با حضور روی صحنه اظهار کرد: من مجری طرح فیلم «تابستان داغ» هم بودم و آقای نوروزبیگی به من این افتخار را دادند که استاد من باشند و من هم توانستم به حوزه تهیه‌کنندگی ورود کنم.

وی درباره بحث‌هایی که چند روز گذشته پیرامون نامزدی این فیلم اتفاق افتاده بود، گفت: فیلم ما در جشنواره ۱۳ رشته نامزد شد. و بابت این موضوع از هیئت داوری عذرخواهی می‌کنم که ما فیلمی ساختیم که باعث شد به شما توهین کنند. ما از شما سینما را یاد گرفتیم و جمله‌هایی درباره شما از صدا و سیما و دیگر رسانه‌ها پخش شد که درست نبود. ما را ببخشید که فیلمی ساختیم که شما دوست داشتید و این مقدار متهم شدید، نباید به دلیل موضوعات این چنینی انسانیت را زیر پا بگذاریم. واقعیت این است که سال قبل در «اژدها وارد می‌شود» حضور داشتم و همکارم سیمرغ گرفت و باور کنید که سال قبل خوشحال‌تر بودم تا امسال و چند روزی است که کام من به خاطر این نامزدی در ۱۳ رشته بسیار تلخ است.

سیمرغ بلورین بازیگر نقش اول مرد تعلق گرفت به  محسن تنابنده برای «فراری». محسن تنابنده گفت: می‌خواستم حرف بزنم، اما نوید محمدزاده همه حرف‌ها را گفت. از همه تشکر می‌کنم، مخصوصا از آقای داودنژاد و آقای کوثری که در این فیلم بازی کردم.

در بخش بهترین بازیگر زن نقش اول نامه‌ای قرائت شد که هیئت داوران بازی همه زنان بازیگر را تحسین کردند و از همین رو دو سیمرغ بلورین برای زنان در نظر گرفتند.

سیمرغ بلورین بازیگر نقش اول زن تعلق گرفت به مریلا زارعی برای «زیر سقف دودی» و لیلا حاتمی برای «رگ خواب». مریلا زارعی و لیلا حاتمی دو بازیگر زن سینمای ایران روی صحنه آمدند و هر دو سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش اول زن را دریافت کردند. حاتمی از همه تشکر کرد و زارعی اظهار کرد: اعتراف می‌کنم یکی از مهیج‌ترین و جذاب‌ترین جشنواره‌ها را تجربه کردم و خوشحالم که در کنار همکاران خودم هستم. به کسانی‌که سیمرغ گرفتند تبریک می‌گویم و خیلی خوشحال هستم. از خانم درخشنده تشکر می‌کنم و خوشحالم سومین سیمرغ خودم را از هیئت داورانی که بزرگ ما هستند دریافت کردم، آن‌هم در جشنواره‌ای که پوستر آن مزین به بزرگ‌مرد سینمای ایران علی حاتمی است و خوشحالم اینجا در کنار یادگار علی حاتمی ایستاده‌ام.

منیر قیدی سیمرغ بلورین استعداد درخشان (بهترین فیلم اول) جشنواره را برای فیلم «ویلایی‌ها» دریافت کرد.

سیمرغ بلورین بهترین فیلمنامه تعلق گرفت به کامبوزیا پرتوی برای «فِراری» . پرتوی در مراسم حضور نداشت.

سیمرغ بلورین ویژه هیئت داوران به علیرضا داوودنژاد برای فیلم «فِراری» تعلق گرفت.علیرضا داودنژاد با حضور روی صحنه گفت: سوالی وجود دارد درباره اینکه چرا رسانه ملی درباره جشنواره و شور و حالی که در این مدت درباره سینما وجود دارد، به جای مشوق بودن و حمایت کردن، با کارهای خودشان بدنامی به وجود می‌آورند، یک جواب هست و اینکه وقتی رسانه ملی فیلم‌های ما را نمی‌خرد، تبلیغ نمی‌کند و نمی‌بینید، چرا انتظار دارید برنامه‌ای بسازد که قرار باشد از سینما حمایت کند؟
وی ادامه داد: وقتی رسانه ملی سینما را نمی‌بیند، قطعا برنامه‌ای پر از توهین و تحقیر می‌سازد، من امیدوارم این نگاه خصمانه و پر از کینه رسانه ملی نسبت به سینما پایان پیدا کند.

سیمرغ بلورین بهترین کارگردانی تعلق گرفت به  وحید جلیلوند برای «بدون تاریخ ،بدون امضاء». وی با حضور روی صحنه گفت: من مانند سایرین حرف‌های تلخی داشتم؛ رسانه ملی، برنامه هفت و آقای افخمی، تلاش کردید که ما با یکدیگر قهر کنیم، ما همدیگر را دوست داریم، یکدیگر را در آغوش می‌کشیم و به پیشکسوت‌هایمان احترام می‌گذاریم. ما همدیگر را دوست داریم اما شما سعی کردید میان ما فاصله بیندازید.

سیمرغ بلورین بهترین فیلم جشنواره سی و پنجم به سیدمحمود رضوی برای «ماجرای نیمروز» تعلق گرفت. سید محمود رضوی برنده سیمرغ بلورین بهترین فیلم جشنواره سی و پنجم فیلم فجر با حضور روی صحنه از همه اعضای گروه «ماجرای نیمروز» خواست روی صحنه برای دریافت سیمرغ حاضر شوند.

محمد جواد ظریف، علی ربیعی، حسین فریدون، معصومه ابتکار، حجت‌الله ایوبی و محمد حیدری برای اهدای سیمرغ زرین از نگاه ملی و بهترین فیلم از نگاه تماشاگران روی صحنه آمدند. ظریف، برای خواندن نام بهترین فیلم از نگاه ملی پشت میکروفون قرار گرفت و سیمرغ زرین بهترین فیلم از نگاه ملی را سید محمود رضوی برای فیلم «ماجرای نیمروز» دریافت کرد.

منوچهر شاهسواری برای اعلام نام بهترین فیلم از نگاه تماشاگران روی صحنه آمد و گفت: فکر می‌کردم امشب باید نکته‌هایی را اعلام می‌کردم، اما جوان‌هایی که روی صحنه‌ آمدند و حرف زدند. از بزرگترهای بخواهید برای سینمای ایران اسپند دود کنند چون باید آرزوی چشم بد دور از سینمای کشورمان داشته باشیم.

وی تاکید کرد که تا ۶ صبح امروز جمع‌آوری آرای تماشاگران ادامه داشته و سه فیلم را در این بخش معرفی می‌کنند. دو فیلم تقدیر می‌شوند و یک فیلم سیمرغ بهترین فیلم از نگاه تماشاگران را دریافت می‌کنند.

شاهسواری بیان کرد: به عنوان امانت‌دار رای مردم در این رای‌گیری‌ها بودند و با اینکه انواع ناسزاها را در این مسیر شنیده‌اند، اما نه حرفی زده‌اند و نخواهند زد. همچنین از روز شنبه هر کدام از تهیه‌کننده‌ها که خواستند می‌توانند برای دریافت اطلاعات آرا حضور پیدا کنند. فیلم «خوب، بد، جلف» به تهیه‌کنندگی محسن چگینی و عبدالله اسکندری و فیلم «آباجان» به تهیه‌کنندگی هاتف علیمردانی در این بخش شایسته تقدیر بودند.

هاتف علیمردانی هم با حضور روی صحنه جایزه این بخش را به فاطمه معتمدآریا تقدیم کرد و گفت: قاعده بازی این است که داور‌هایی وجود دارند که سلیقه مخصوص خودشان را دارند، من هفت سال است که در این جشنواره حضور دارم و گاهی فیلم‌هایم دیده شده و گاهی نه، اما چیزی که یاد گرفتم احترام به هیئت داوران بوده است. همچنین از آقای ایوبی تشکر می‌کنم که چهار فیلم را در دوران ایشان ساختم و فضای خوبی برای ساخت اثر داشتم.

عبدالله اسکندری به نیابت از محسن چگینی به روی سن آمد نیز از همه حاضران در سالن تشکر کرد و گفت: آرزو می‌کنم سینمای ما روز به روز پیروزتر شود.

در نهایت سیمرغ بلورین بهترین فیلم از نگاه تماشاگران تعلق گرفت به سیدمحمود رضوی برای فیلم «ماجرای نیمروز».

گفتنی است در مراسم اختتامیه سی و پنجمین جشنواره فیلم فجر، محمدجواد ظریف وزیر امور خارجه، سیدرضا صالحی امیری وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی، علی ربیعی وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی، حسین فریدون دستیار ویژه رئیس جمهور، معصومه ابتکار رئیس سازمان محیط زیست، شهیندخت مولاوردی معاون رئیس جمهور در امور زنان ، حجت‌الله ایوبی رییس سازمان سینمایی، علیرضا تابش مدیرعامل بنیاد سینمایی فارابی، حبیب ایل‌بیگی معاون ارزشیابی و نظارت سازمان سینمایی و محسن تنابنده، رامبد جوان، نوید محمدزاده، عبدالله اسکندری، سیروس الوند، سعید روستایی، سعید راد، فاطمه معتمدآریا، رویا نونهالی، مرتضی رزاق کریمی، جهانگیر کوثری، علیرضا داوودنژاد، رضا داوودنژاد، زهرا داوودنژاد، جهانبخش سلطانی، غلامرضا موسوی، مجید مظفری، محمد حسین مهدویان، علی معلم، وحید جلیلوند، امیر آقایی، فرشته طائرپور، منوچهر شهسواری، محسن کیایی، بابک حمیدیان، مینا ساداتی، جواد عزتی، پوران درخشنده، مهرداد صدیقیان، غزل شاکری، مهتاب کرامتی، علی جلیلوند، محمودگبرلو و ….. در سالن همایش‌های برج میلاد حضور داشتند.

نوشته اختتامیه جشنواره فیلم فجر ۳۵ برگزار شد/ «ماجرای نیمروز» بهترین فیلم جشنواره و رکورددار کسب سیمرغ اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

وی افزود: قصه «سوفی و دیوانه» قصه پرداخت و جزئیات است. امروز همه کارها آپارتمانی شده و من اصرار داشتم وارد شهر شوم و همین موضوع ساخت فیلم را با دشواری هایی همراه کرده بود. زمانی که هم نسلان من علاقه زیادی به جنس فیلم های کیارستمی داشتند، من فیلم خود را ساختم و همیشه به یک سینمای قصه گو اعتقاد داشتم. امروز هم که با موفقیت های آقای فرهادی، تقلید از سینمای فرهادی به اوج خود رسیده، اما من سعی می کنم فیلم خود را بسازم.

این کارگردان ادامه داد: برخلاف فیلم های تلخ و سیاه این روزها، فیلم «سوفی و دیوانه» امیدوارکننده، تمیز، شاد و بامزه ای است. بطور خلاصه فیلم شیرین و سرحالی است. من فیلم به فیلم سعی می کنم کار جدیدی کنم. این فیلم با همه فیلم های قبلی من تفاوت دارد و تا حدودی فانتزی است. دوست دارم فیلم بعدی ام یک کمدی بسازم.

کرم پور نهایتا گفت: «سوفی و دیوانه» نگاهی دقیق به جغرافیای شهری و شهر به مثابه یک کاراکتر دارد و فکر می کنم سال ها بعد بتوان برای شناخت تهران امروز، به آن رجوع کرد. این گرایش اخیرا در فیلمسازان زیاد شده است. شما اگر از میدان هفت تیر فیلم نگیرید، یک ماه بعد راکوردش تغییر می کند. چون شهر به سرعت در حال تغییر است.

الوند: اعتبار جشنواره امسال خدشه دار شده است!

در ادامه برنامه سیروس الوند، کارگردان سینما میهمان «هفت» شد. وی درخصوص جشنواره امسال گفت: جشنواره امسال، جشنواره پاستوریزه ای است. اگر بگوییم اعتبار هر جشنواره به فیلم هایش است، این اعتبار با هیئت انتخابی که داشته کمی زیر سوال است.

وی افزود: اما فیلم «ایتالیا ایتالیا» ساخته کاوه صباغ زاده، فیلم گرم و پرانرژی ای بود. فیلم خیلی بهتر از فیلمنامه درآمده است. اشکال اساسی آن این است که فیلم بدون آنکه جم و جور شود وارد جشنواره شده است و می تواند ۱۵ دقیقه کمتر شود. بنظرم بازیگر نقش زن این فیلم قطعا باید جز نامزدهای بازیگران زن باشد.

این کارگردان ادامه داد: فیلم دیگری به نام «اِو» (خانه) دیدم که واقعا فیلم هنر و تجربه ای که می گویند همین فیلم است که در استفاده منطقی از دوربین رو دست لحظات خوبی خلق کرده است و بنظرم باید بدان کمک کرد. دوربین روی دست یا دوش، بدلیل آن است که برخی از دادن میزانسن عاجز اند. اما در این فیلم اینگونه نبود. فضای فیلم همین میزانسن و دوربین را می داد.

الوند درخصوص فیلم «رگ خواب» گفت: برایم خیلی جالب بود که فیلم نعمت الله بسیار شبیه به فیلم های مهرجویی بود. فیلم تحت تاثیر و تقلید «بی تا» مهرجویی است. تم همان تم است و قبلا نیز گفته آن فیلم را دوست دارم. فیلم خوبی است اما اشکال، سناریوی آشفته ای است که دارد. اما به هرحال من این فیلم را نسبت به کار قبلی ایشان «آرایش غلیظ» بیشتر پسندیدم.

وی افزود: فیلم دیگری دیدم که ایده فوق العاده ای داشت اما در اجرا حرام شده است. فیلم کاملا تلویزیونی، ساده و معمولی «آزاد به قید شرط»

الوند درباره «فراری» علیرضا داوودنژاد نیز بیان داشت: این فیلم فصل مشترکی از فیلم های تجربه گرای داوودنژاد و فیلم های کلاسیک او دارد. مثل فیلم «نیاز» که شروع یک تجربه دگرگونه داوودنژاد بود و موفق هم شد. این فیلم به فیلم «مرهم» نیز طعنه ای می زند و سوژه، اجرا، بازی ها و تدوین خوب بود. فیلم لحن و نظریه دارد. دیدگاه و میزانسن با مسائل روز دارد و شعار نمی دهد.

وی نهایتا گفت: توقع من به دلیل سنم بالا نیست، اما این ترکیب امسال جشنواره خیلی اخلاق گرایانه و محافظه کارانه انتخاب شده اند. امروزه فیلمسازان جوانی وارد عرصه فیلمسازی شده اند که بخشی از آن ناشی از ذوق و استعداد واقعی جوان هاست. اما بخشی نیز تصمیم است که آقایان گرفته اند و به این سمت کشانده اند. چون تصور می کردند فیلمسازانی که ممکن است در گوشه و کنار و زیرزمین فیلمش را بسازد، با دادن مجوز بیایند قانونی فیلم بسازند. مشکل این جاست که امروز کسانی که قابلیت ندارند، کنار نمی روند. در کنار یک فیلمساز اولی برجسته خوب، ۵-۶ فیلمساز اولی نابلد هم می آیند و در کنار حرفه ای ها تجربیات اشتباه خود را به نمایش می گذارند.

گلایه علیمردانی از تشابه اسمی فیلم «ماجان» با فیلمش

در ادامه هاتف علیمردانی، کارگردان فیلم سینمایی «آباجان» با حضور در برنامه «هفت» درخصوص این فیلم گفت: «آباجان» به معنی مادرجان است. اما فیلمی با اسمی مشابه ما به نام «ماجان» نیز ساخته شد که اساسا به زبان آذری معنی ای ندارد. کار قشنگی نبود که وقتی فیلم ما تولید و ساخته شد، فیلمی با این اسم مشابه از نام فیلم ما سواستفاده کند! من به آقای عسگرپور نیز تذکر دادم و خواهش کردم نام فیلم را عوض کنند، قول هم دادند تغییر دهند اما این کار را نکردند! اصلا حیرت انگیز است فیلمی با این تشابه اسمی چطور پروانه ساخت گرفته است.

وی افزود: زبانی که در فیلم می بینیم زبان فارسی-ترکی قاطی است. این زبان رسمی زنجانی هاست. خانم معتمدآریا فوق العاده هستند و در فیلم بازی متفاوتی از خود نشان دادند. من سعی کردم یا از بازیگرانی استفاده کنم که زنجانی اند و ترکی را خوب بلدند و یا توانایی خوبی در تقلید لهجه دارند مثل خانم شبنم مقدمی.

کارگردان «آباجان» اظهار داشت: من واقعا سعی کردم بدون ورود به ورطه تندروی ها و کندروی ها در این فیلم بگویم. به نظرم برخی تعصب ها را باید کنار بگذاریم و درباره مسائل آن سالها حرف بزنیم. ما یک عادت بد داریم که قهرمانان خود را زود فراموش می کنیم. هنوز قهرمانان جنگ جهانی دوم را تقدیر می کنند، اما ما چطور می توانیم چنین رشادت هایی را فراموش کنیم؟!

این کارگردان نهایتا افزود: کسانی رفتند تا ما بمانیم. «آباجان» از شهودی ترین و ملموس ترین لحظه های زندگی من نوشته شده و تنها مشخصه آن بی طرفی است. من به اعتقاد رسیده ام هرچه از دل برآید به دل می نشیند. امیدوارم این تا وقتی ادامه یابد که پسرفت نباشد و از آن پشیمان نشوم.

نقد فیلم های روز چهارم جشنواره فیلم فجر

«هفت» در ادامه با حضور مسعود فراستی و سعید قطبی زاده به نقد و بررسی فیلم های روز چهارم جشنواره فیلم فجر پرداخت. سعید قطبی زاده درخصوص فیلم سینمایی «کوپال» ساخته کاظم ملایی گفت: «کوپال» فیلم عجیبی بود. اما احساس کردم فیلم با وجود زحمت های کارگردان فیلم اولی، رخدادها خیلی مناسب با ظرفیت های زمانی فیلم نیست. بخاطر همین در میانه فیلم بسیار کش می آید. بنظرم فیلم تا حدود زیادی ناکام است. اما من از این تجربه گرایی در فیلم ها بسیار خوشم می آید. اگر فیلمی شبیه فیلم های دیگر نباشد، حتی اگر ناکام باشد برای من بسیار مثبت است.

شروع ژانر نکبت در سینمای ایران با «ابد و یک روز»

در ادامه مسعود فراستی در نقد فیلم سینمایی «آباجان» هاتف علیمردانی بیان داشت: من بسیار از این فیلم تعجب می کنم. با وجود کارنامه قابل تحمل هاتف بخصوص درباره «کوچه بی نام»، ولی این فیلم غیرقابل تحمل است. خیلی بد است. قصه سال ۶۵ است که ما تا آخر هم به سختی می فهمیم چه کسی همسر چه کسی است و فاطمه معتمدآریا با بدترین بازی عمرش، مادر کیست. فضای خانه هم، فضای خانه زمان جنگ نیست. جز دو سه لحظه شنیدن صدای آژیر، دیگر خانه زمان جنگ نمی دهد. آدم ها هم شخصیت نیستند و به ما چیزی نمی دهند. بنظر کارگردان فیلم اصلا خاطره ندارد یا تحقیقات کافی درباره آن زمان ندارد.

این منتقد ادامه داد: فیلمنامه به شدت پاره پاره است. زن ها همه ماقبل تیپ هستند. دوربین آقای جعفریان در این فیلم باورنکردنی بد است. بی خودی در کوچه رو دست می گیرد و در صحنه بعدی در همان کوچه روی پایه می گذارد. فیلم در واقع به هیچ عنوان کارگردانی ندارد. نه آدم، نه فضا و نه بازی می سازد.

در ادامه سعید قطبی زاده درخصوص این فیلم بیان داشت: راجع به فیلم «آباجان» من فکر می کنم پس از موفقیت سال گذشته «ابد و یک روز» ژانری امسال به وجود آمده به نام ژانر نکبت! همه فیلم هایی که نگاه می کنی پائین شهر، با بدبختی، فقر و فلاکت همراه است. در این ژانر نکبت، شاهد تشنج ها و بحران های متعدد در فیلم هستیم. رابطه مخفی، اعتیاد، اختلاف خانوادگی، دست نوشته، پدر مریض فلج و … . واقعا نمی دانم فیلم طراح صحنه داشته یا نداشته است! این مظاهر پوپولیستی در فیلم چیست؟ پوستر «طوفان نو»، «سوته دلان» و… آنجا چه می کند؟ این ژانر نکبت چه بلایی سر مخاطب می‌آورد؟ به هیچ عنوان زخمی بر تماشاگر نمی زند. حتی در حد یک نیش. او را بی حس می کند.

وی افزود: در این فیلم آشپزخانه صرفا مکانی است برای اطلاع رسانی نسبت به هم درباره وقایع، بدون میزانسن و… . من باورم نمی شود حسین جعفریان فیلمبردار این فیلم باشد. فیلم بسیار بدی از هاتف علیمردانی بود. این فیلم ظلم و جفا در حق خاطرات کودکی آن دوران است. ما وحشتی برای دوران کودکی آن زمان نمی بینیم!

فراستی: «فِراری» هرچه دارد از بیرون دارد

فراستی در ادامه در نقد فیلم سینمایی «فِراری» گفت: بنظرم فیلم هرچه دارد از بیرون دارد. هیچ کدام از آدم های فیلم به شخصیت تبدیل نمی شوند. ادعای فیلم اینکه فیلم ضدسرمایه داری است. این ژست، ژست بدی است. آیا این فیلم ضدسرمایه داری است؟ ابدا این طور نیست. هرچند به ظاهر می خواهد مدافع دختر بیچاره شهرستانی بی هویت باشد. اما طرفدار او نمی تواند باشد. نه نعره زدن و جیغ زدن های دختر مسئله مان می شود و نه مرفه هان فیلم، منفور می شوند!

وی افزود: اما فیلم از اینها می خواهد طرفه ببندد که ابدا برای فیلم نیست. این یعنی همان چیزی که گفتم فیلم از بیرون می خورد. و من نمی فهمم چرا این فیلم باید اساسا یک فیلم سینمایی باشد. فیلم می تواند با مایه های مستند و دوربین غیرسینمایی تر ساخته شود و از این قیافه ضدسرمایه داری که در فیلم نیست فاصله بگیرد.

فراستی گفت: بسیاری از پلان های شهر بی مورد است و می توان نمی از آن را حذف کرد. ما در فیلم یکسری مصاحبه می بینیم که علی القاعده باید این را برای پلیس توضیح دهند. در صورتی که پلیسی وجود ندارد و بلکل از فیلم بیرون است.

در ادامه قطبی زاده بیان داشت: یک فَراری در جستجوی فِراری. این فیلم، فیلمی خیابانی است. اگر موضوع فیلم علت فرار این دختر و میسر حرکتش بود می توانست برای من سرگرم کننده تر و جذاب تر باشد. بنظرم صورت مسئله کمی اشکال دارد. این دختر چطور بدون هیچ آدرسی به تهران آمده است؟ چطور در فیلمی از داوودنژاد می بینیم که برای آنکه بفهیم دختره کسی را ندارد، دست در کیفش کند و ما ببینیم کسی را ندارد؟ از داوود نژاد بعید بود. تنها چیزی که از فیلم برای من جذاب بود، شهرستانی بودن آن است.

این منتقد ادامه داد: رابطه تنابنده و ترلان پروانه برایم معنادار نبود. برای من این رابطه ها که پشتوانه ای ندارد و ناشی از یک رابطه لحظه ای ست، همواره خطرناک است. اما من در فیلم به هیچ وجه احساس خطری درباره این رابطه در دختر ندیدم. این ظرایف نادیده گرفته شده است. شخصیت از همین چیزها شکل می گیرد. واقعیت این است که در طول فیلم من خسته می شوم و احساس می کنم رابطه بین این دو فراز و نشیب ندارد. اینجا نیز ماشین صرفا موقعیتی است برای اطلاع رسانی و هیچ چیزی برای ما ندارد.

قطبی زاده ادامه داد: به هر حال انتظار از داوودنژاد بسیار بیشتر از این است. این فیلم در قدم اول می ایستد. من در تهران زندگی می کنم، قاعدتا شما وقتی دنبال فراری می گردی، به خیابان نواب یا بهار جنوبی نمی روید! این فیلم ممکن است خوب هم بفروشد، اما بنظرم اشکلات بزرگی دارد و تلاش تنابنده در فیلم بکار نمی آید.

فراستی نیز نهایتا بیان داشت: من فیلم «نیاز» داوودنژاد را بسیار دوست دارم و «مرهم» هم فیلم خوبی است. اما «فراری» واقعا در حد داوودنژاد نیست و بد است. این فیلم تنها در حد یک فیلم بفروش گزارشی است. این فیلم انقدر پیر، محافظه کار، قابل پیش بینی، لخت و بد است که کاملا قابل پیش بینی است.

ویژه برنامه سینمایی «هفت» به مناسبت سی و پنجمین جشنواره فیلم فجر در طول برگزاری جشنواره هر شب از ساعت ۲۲:۳۰ با اجرای بهروز افخمی روی آنتن زنده شبکه سه سیما می رود.

نوشته گلایه علیمردانی از تشابه اسمی فیلم «ماجان» با فیلمش/ قطبی زاده: این ژانر نکبت چه بلایی سر مخاطب می‌آورد؟/ فراستی:‌ «فِراری» پیر، محافظه کار و قابل پیش بینی است اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

در ابتدای این نشست علیرضا داودنژاد درباره ساخت این فیلم و فضای ذهنی خودش گفت: من فکر می‌کنم سال به سال که می‌گذرد باید بگوییم دریغ از سال قبل. چون هرچه که می‌گذرد روحیه انفعال، تقلید و مصرف‌زدگی بیشتر ترویج و روحیه ابداع کاهش پیدا می‌کند که این شرایط خیلی نگران کننده‌ای است. فیلم «فِراری» هم تحت تاثیر این تلقی من از جامعه بوده است.

وی ادامه داد: همیشه نگرانی درباره آینده دارم و فکر می‌کنم این نگرانی را باید به این شکل در فیلم نشان داد، چون بسیار جدی درباره آینده نسل جدید نگران هستم و در چشم‌انداز من شرایط نگران کننده وجود دارد که آن را به این صورت که در «فِراری » بود، به تصویر کشیدم.

کلاری که فیلمبرداری این اثر را برعهده داشته است، در پاسخ به کیفیت تصویر فیلم عنوان کرد: این فیلم شیوه ساختاری خاصی داشت و از ابتدا قرار بود که همین چیزی باشد که امروز دیده‌اید. اصلا جنبه جذابیت فیلم برای من این بود که تجربه جدیدی را خواهم داشت، چون در این کار سه دوربین کوچک که روی ماشین نصب می‌شدند، داشتم و دیگر نمی‌دانستم کجا و چطور فیلم می‌گیرد. همه سکانس‌ها و همه بخش‌ها با همین سه دوربین فیلمبرداری شد.

وی در ادامه توضیح داد: فیلم‌هایی که با این شیوه فیلمبرداری می شوند، بخش اعظمی از کار به دوره بعد از فیلمبرداری برمی‌گردد که ما چندان فرصت نداشتیم و سه روز قبل از اینکه شما آن را ببینید، حاضر شده بود. اما به طور کلی این فیلم در ذات، نوع و شکل تصویرپردازی همان هدفی را دنبال می‌کرد که روی پرده دیدید و همان چیزی بود که باید اتفاق می‌افتاد.

سپهری‌شکیب که پیش از این در فیلم «مرهم» با علیرضا داودنژاد همکاری داشته و آهنگساز اثر تازه این کارگردان نیز بوده است، درباره شیوه شکل‌گیری موسیقی فیلم اظهار کرد: فضای این دو فیلم با یکدیگر فرق می‌کرد و دلیل این تفاوت این بود که «مرهم» روایت امیدوار کننده‌ای داشت، در حالی‌که «فراری» شامل چالش‌هایی می‌شد و همچنین فضای مدرنیته‌ای هم داشت.

وی ادامه داد: از ابتدا با آقای داودنژاد روی فرم موسیقی کار می‌کردیم و این نکته را در نظر گرفته بودیم که فرهنگ و داستان ایرانی داریم و ساختار ارکستر باید به شکلی جلو می‌رفت که به فضای داستان بخورد. همچنین باید بگویم که در این پروژه شاگردی می‌کردم و چیزهای زیادی را یاد گرفتم.

تنابنده بازیگر این اثر سینمایی نیز در پاسخ به شیوه کار در این پروژه بیان کرد: پروسه کارگردانی با آقای داودنژاد بسیار طولانی بود. یادم است وقتی سر پروژه «پایتخت» بودیم، آقای داودنژاد آمدند و مدت زمان طولانی با هم حرف زدیم و زمان گذراندیم. آقای داودنژاد در ابتدا باید بازیگر خودشان را دوست داشته باشند که این شیوه کار برای من تجربه جدیدی بود.

وی در اشاره به لهجه قمی که داشت، عنوان کرد: پیشنهاد این لهجه از طرف آقای داودنژاد بود و می‌گفتند اگر این شخصیت لهجه‌ای نزدیک به تهرانی داشته باشد و پایه شخصیت مذهبی هم داشته باشد، نتیجه بهتری دست می‌دهد. همچنین چند فامیل قمی داشتند که از طریق همین اشنایی به نتیجه‌ای که می‌خواستیم رسیدیم.

این بازیگر در پاسخ به این پرسش که بازی در مقابل بازیگری از یک نسل دیگر کار سختی برای او بوده یا نه، نیز اظهار کرد: احساس می‌کنم با حضور آقای داودنژاد معضلی در این‌باره وجود نداشت. ما جلسات زیادی را قبل از فیلمبرداری تمرین کردیم، معاشرت داشتیم و با یکدیگر آشنا شدیم.

تنابنده همچنین با اشاره به اینکه بخش زیادی از فیلم نماهای بسته‌ای داشته، بیان کرد: وقتی ۷۰ درصد از فیلم به شکلی باشد که که بازیگر کمتر امکان استفاده از حرکت‌های بدن خودش را داشته باشد، کار سختی پیش رو دارد و بازی در اتمسفری که میان دو بازیگر است، شکل می‌گیرد که در حقیقت این در کنار هم بودن بازیگرها و پیش رفتن با یکدیگر است که به نتیجه نهایی دست پیدا می‌کنند.

پروانه که بازیگر مقابل تنابنده در فیلم بود نیز درباره نقش خود توضیح داد: ما جلسات خیلی زیادی قبل از فیلمبرداری تمرین داشتیم و آقای تنابنده در این نقش کمک زیادی به من کردند. چون وقتی دو نفر در تصویر هستند، باید با یکدیگر ارتباط بگیرند، از همین رو در ابتدا من و آقای تنابنده بودیم که با یکدیگر در ارتباط بودیم و در ادامه به رابطه گلنار و نادر رسیدیم به طوریکه وقتی بازی می‌کردیم خود من نمی‌دانستم ترلان در چه حالی است و چه کاری انجام می‌دهد و کامل در نقش گلنار قرار گرفته بودم.

نوشته نشست نقد و بررسی «فِراری»/ داوودنژاد: فیلم «فِراری» تحت تاثیر تلقی من از جامعه است اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

وی بیان کرد: هنوز مطمئن نیستم فیلم «فِراری» برای  نمایش به جشنواره  فیلم  فجر برسد و ممکن است این فیلم نمایشی در جشنواره نداشته باشد.

داوود نژاد به انصراف فیلمش از جشنواره اشاره ای نکرد اما در پاسخ به چرایی این موضوع  به این نکته بسنده کرد که: به دلیل پاره ای از مشکلات  که هنوز حل نشده شاید فیلم به جشنواره امسال نرسد.

در این فیلم محسن تنابنده، ترلان پروانه‌، سیامک صفری‌، سیما تیرانداز، رضا داودنژاد و رضا کیانیان  به ایفای نقش می پردازند.

پیش از این فیلم  «امپراطور جهنم» هم اعلام کرد بنا به دلایلی در جشنواره فیلم فجر نمایشی نخواهد داشت.

نوشته علیرضا داوودنژاد: شاید «فِراری» به جشنواره فیلم فجر نرسد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

در این گزارش نگاهی به برخی از آثار شاخص در حال تولید سینمای ایران و احتمال حضور آن‌ها در این دوره از جشنواره فیلم فجر داریم.

آیا «رگ خواب» نعمت‌الله به جشنواره می‌رسد؟ 

حمید نعمت‌الله کارگردان فیلم «رگ خواب»، به تازگی فرم حضور در جشنواره را پر کرده‌ است. فیلمی که هر روز اخبار ضد و نقیضی در مورد آغاز تولید آن منتشر می‌شود. از یک سو روز گذشته خبرگزاری مهر در خبری اعلام کرد که «رگ خواب» نعمت‌الله کلید خورده است و  فیلمبرداری آن در آغاز راه قرار دارد و گروه تولید این اثر سینمایی در تلاش است تا آن را به سی و چهارمین جشنواره فیلم فجر برساند و از سوی دیگر روزنامه سینما در گزارشی که صبح امروز منتشر کرده است، اعلام کرده است که فیلمبرداری این اثر از هفته آینده شروع می‌شود و سازندگان «رگ خواب» همچنان مشغول انتخاب بازیگران و عوامل تولید فیلم خود هستند.

با این تفاسیر معلوم نیست که آیا تازه‌ترین تجربه سینمایی نعمت‌الله به جشنواره امسال می‌رسد یا نه!

«فروشنده» فرهادی، به جای «فجر» به «کَن» می‌رود   

روز گذشته روزنامه سینما خبر آغاز فیلمبرداری فیلم سینمایی «فروشنده» جدیدترین ساخته اصغر فرهادی را منتشر کرد. فیلمی که در لوکیشن اصلی‌اش واقع در خیابان فرشته کلید خورده است و براساس اعلام تیم تولید آن، فیلمبرداریش ۳ ماه و نیم طول خواهد کشید.

شاید به همین خاطر باشد که اصغر فرهادی هنوز فرم جشنواره را پر نکرده است، چرا که می‌داند فیلمبرداری اثرش تا اواخر بهمن ماه ادامه دارد و قطعا به این دوره از جشنواره نخواهد رسید. البته برخی شنیده‌ها حاکی از آن است که تیم تولید سنگین‌ترین پروژه اصغر فرهادی از همان ابتدا برای حضور در فستیوال کن برنامه‌ریزی کرده‌اند و برنامه‌ای برای حضور در جشنواره فیلم فجر نداشتند. بنابراین اصغر فرهادی یکی از اصلی‌ترین غایبان این دوره از جشنواره فیلم فجر خواهد بود.

«پلیس بازی»، فقط به دنبال اکران موفق  

فیلم سینمایی «پلیس بازی» با نام قبلی «پژمان» اولین تجربه سینمایی پیمان قاسمخانی در قامت یک کارگردان است که هم عوامل و بازیگران آن انتخاب شده است و هم قرار است که فیلمبرداری آن به زودی آغاز شود، ولی به نظر می‌رسد که سازندگان این فیلم هیچ عجله‌ای برای رساندن آن به این دوره از جشنواره ندارند و تمرکز آن‌ها بیشتر بر اکران موفق این اثر در نوروز ۹۵ است.

پژمان جمشیدی، بیژن امکانیان، ابوالفضل پورعرب، مانی حقیقی و ویشکا آسایش از جمله بازیگران این فیلم سینمایی هستند که قرار است در نقش های خودشان در فیلم حاضر شوند.

صاف‌کننده، فِراری و دیگران!   

علاوه بر سه فیلمی که در بالا به آن‌ها اشاره کردیم، چند اثر دیگر نیز وجود دارد که کارگردان‌های شناخته شده‌ای دارند و حضور آن‌ها در این دوره از جشنواره فیلم فجر همچنان نامشخص است.

«صاف‌کننده» دو هفته است که فیلمبرداریش را آغاز کرده است و این روزها در تلاش است که با تدوین همزمان نیما جعفری‌جوزانی خود را به جشنواره فیلم فجر برساند تا برای سومین سال پیاپی شاهد حضور اثری از مصطفی کیایی در این جشنواره باشیم.

«فِراری» علیرضا داوودنژاد دیگر اثر در حال تولید سینمای ایران است که بعد از حواشی بسیار بر سر انتخاب بازیگر دختر آن از طریق فراخوان تلگرامی و قطعی شدن ترلان پروانه در آن، این روزها فیلمبرداری خود را از روز گذشته و با مدیریت محمود کلاری در تهران آغاز کرده است و به نظر می‌رسد با توجه به پیشکسوت بودن داوودنژاد  مسئولان جشنواره راهی برای حضور اثر او در آخرین روزهای باقیمانده از کار هیئت انتخاب جشنواره باز کنند.

«سیانور» بهروز شعیبی نیز از جمله آثاری است که احتمال حضور آن در این دوره از جشنواره زیاد است، هرچند که فیلمبرداری آن به تازگی آغاز شده است و با توجه به فضای تاریخی آن روند تولی سختی را در پیش رو دارد ولی به نظر می‌رسد با تدوین همزمان بتوان آن را به جشنواره امسال رساند.

نوشته گزارش «سوره‌سینما» از غایبان احتمالی جشنواره سی‌و‌چهارم فجر؛ فرهادی به دنبال کَن، قاسمخانی در جستجوی اکران موفق، حضور نعمت‌اله و کیایی و داودنژاد در ابهام اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.