نوشته «زیرنویس» قسمت هفتم؛ قدرت سگ اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

«هنری پیر» جایزه فیلم مستقل را از «انجمن ملی نقد» گرفت و نامزد جایزه بهترین فیلم در «جشنواره فیلم ونیز» بود. نام این اثر نیز در میان لیست بهترین فیلم‌های سال ۲۰۲۱ از منظر باراک اوباما، به چشم می‌خورد.

جیمی کرکپتریک تدوینگر این اثر، از تجربه انجام یک فیلم وسترن، حرفه تدوینگری و اوضاع این روزهای هالیوود با سوره سینما به گفت‌وگو نشست.

* چه چیزی باعث شد تا تدوین یک وسترن مستقل مثل «هنری پیر» را انجام بدهی؟

من عاشق وسترن هستم و همیشه می‌خواستم در یکی از آن‌ها کار کنم، اما پروژه‌های وسترن به ندرت ساخته می‌شوند. و وقتی هم که ساخته می‌شوند، معمولاً فیلم‌های پرهزینه و با بودجه‌های بالا و ستاره‌های بزرگی هستند، و این فیلم‌ها زیاد به من پیشنهاد نمی‌شوند. همان اول که «هنری پیر» به من پیشنهاد شد، نسبت به امکان تدوین یک فیلم در ژانر وسترن هیجان زده بودم، اما وقتی فیلمنامه را خواندم، برایم روشن شد که محتوای خاصی دارد و توسط یک هوادار واقعی این ژانر نوشته شده است.

* می‌شود بیشتر درباره تجربه‌اَت از کار در این فیلم برایمان بگویی؟

بخاطر این‌که فیلم یک پروژه کم‌بودجه و مستقل بود، زمانبندی بسیار کوتاهی هم داشت. بعلاوه، فیلم وسط کرونا در حال ساخت بود بنابراین من از دور در آپارتمان تک‌اتاق‌خوابه‌اَم در نیویورک در حال تدوین بودم درحالی‌که فیلم داشت در شهر نشویلِ ایالت تِنِسی فیلمبرداری می‌شد. دستیار تدوینم هم در نشویل بود. دستیارم هر روز راش‌های خام را آماده‌سازی و دسته‌بندی می‌کرد و روی پریمیر سیستم سر صحنه قرار می‌داد و بعد من از خانه به آن سیستم وصل می‌شدم و شروع به تدوین می‌کردم. و بخاطر این‌که در آن زمان مدارس نیویورک تعطیل بودند، هر روز که تدوین می‌کردم، دو فرزندم هم سه متر پشت سرم سر کلاس آنلاین بودند. فضای ایدئالی نبود، اما کار را درآوردیم.

* این روزها، وسترن‌های مستقلی مثل «هنری پیر»، به اندازه فیلم‌های دیگری که همراستای با «روایت جریان اصلی هالیوود» هستند، مورد تجلیل و قدردانی قرار نمی‌گیرند.مثلا فیلمی مثل «قدرت سگ» پیشتاز فصل جوایز بوده اما صاحب نظریان جریان به «هنری پیر» توجه خاصی نکرده اند. به نظر شما دلیل آن چیست؟

متأسفانه، فیلم‌های ژانر همیشه مورد بی‌اعتنایی اسکار و جوایز دیگر در آمریکا قرار داشته‌اند. یکی از بارزترین مثال‌های آن در سال‌های اخیر «شوالیه تاریکی» کریستوفر نولان بود. به نظرم در بین فعالان حوزه جوایز نوعی تبعیض وجود دارد که به نظرشان ظاهراً فیلم‌های ژانر مثل وسترن به سطح هنری نمی‌رسند. طنز تلخ ماجرا آن‌جاست که «قدرت سگ» در راتن تومیتو امتیاز پایین‌تری از «هنری پیر» دارد. با همه این اوصاف، «قدرت سگ» فیلمی گیرا و قدرتمند است که کلیشه‌های ژانر وسترین را کاملاً واژگون می‌سازد — کلیشه‌هایی که «هنری پیر» مورد تجلیل قرار داده — و ساخته یکی از بزرگ‌ترین فیلمسازان دوران ما است، بنابراین تعجبی ندارد که منتقدین و رأی‌دهندگان [اسکار و غیره] از آن ستایش می‌کنند.

* به نظر شما آیا می‌توان از یک کار نه‌چندان خوب، با تدوین استادانه فیلمی قابل قبول درآورد؟

بدون شک. بسیاری از اوقات به فرایند تدوین «بازنویسی سوم» هم می‌گویند، چون در اتاق تدوین تحقیقاً می‌شود تمام جوانب فیلم را مورد مواجهه (و دستخوش تغییر) قرار داد؛ از جمله ساختار، ضرب‌آهنگ، رنگ‌مایه، و حتی بازیِ بازیگران.

البته همین‌جا شفاف بگویم که در مورد «هنری پیر» چنین اتفاقی نیفتاد. برعکس، شاید بتوان گفت که «هنری پیر» یکی از ساده‌ترین فیلم‌های من از نظر کار تدوین بود چون‌که فیلمنامه دقت بسیار بالایی داشت و چشم‌انداز پاتسی از چیزهایی که می‌خواست فیلمبرداری کند بسیار واضح و روشن بود. من حتی یک صحنه را هم در کف اتاق کات‌زنی رها نکردم، که اتفاق نادری در تدوین است.

* برای رسیدن به بهترین نتیجه، کدام جنبه فنی فیلمسازی را باید دنبال کرد؟

به نظرم این روزها، افراد بیش از حد روی جوانب فنی فیلمسازی تمرکز می‌کنند. «هنری پیر» مثال بارزی است از این‌که چگونه بدون نیاز به سرمایه زیاد و جادوگری فنی، می‌توان یک قصه خوب روایت کرد. مادامی‌که شخصیت‌هایی ملموس در موقعیت‌هایی گیرا داشته باشید، مردم با آن ارتباط می‌گیرند و به نظرم موفقیت «هنری پیر» این را اثبات کرده است.

* فیلمبرداری خوب چقدر می‌تواند بر راحت‌تر شدن کار شما تأثیر بگذارد؟

سؤال بسیار خوبی پرسیدید! و پاسخش این است: به‌شدت. اما من وقتی از «فیلمبرداری خوب» صحبت می‌کنم، منظورم نورپردازی و جنبه‌های بصری زیبا نیست. بهترین فیلمبردارها، نماهای‌شان را طوری طراحی می‌کنند که بایکدیگر هم‌خوانی داشته باشند، تا یک جریان بصری در تمام فیلم وجود داشته باشد. تقریباً از سومین روز دیدن راش‌ها برای من روشن شد که مدیر فیلمبرداری‌مان، جان ماتیسیاک، دقت فوق‌العاده‌ای در زمینه دکوپاژ و کمپوزیسیون به خرج می‌دهد و البته چشم‌انداز روشنی در مورد کنارهم‌نشینی هر صحنه با صحنه بعد از آن دارد. حقیقتاً هر روز هیجان‌زده بودم که ببینم چه چیزی برایم می‌فرستند و تدوین فیلم بخاطر کار ستودنی او واقعاً برایم لذت‌بخش بود.

* آیا خودتان را در آینده در نقش کارگردان یک فیلم جریان اصلی می‌بینید؟

بله حتماً؛ ممنونم که پرسیدید. خب واضح است که کار تدوین فیلم زمان زیادی از آدم می‌گیرد، اما من در این سال‌ها چندین فیلم کوتاه و نماهنگ نیز کارگردانی کرده‌ام. و در حال حاضر هم در حال تولید یک فیلم بلند درباره یک تیم بیسبال دختران در استتن آیلندِ دهه ۱۹۸۰ هستم که امیدوارم در تابستان ۲۰۲۳ فیلمبرداری آن را شروع کنم.

* آیا فیلمی بوده است که آرزوی کار کردن در آن را داشته‌اید؟

وقتی یک فیلم تأثیر عمیقی در سطح هنری روی من می‌گذارد، بعضی اوقات با خودم می‌گویم «ای کاش من تدوینـش کرده بودم.» البته منظورم این نیست که اگر من تدوین می‌کردم، کار بهتر از آب در می‌آمد؛ کاملاً برعکس. معمولاً به این معنی‌ست که تدوین‌گر فیلم چنان کار استادانه‌ای انجام داده که من آرزو می‌کردم ای کاش اسمم با کاری در آن سطح گره می‌خورد. چند فیلم در این مورد به ذهنم می‌رسد: «زیرپوست»، «ورود»، «تو هرگز واقعاً این‌جا نبودی»، «دانکرک»، و «تل‌ماسه». (اگر از صحبت‌هایم معلوم نبود، باید بگویم که بسیار طرفدار فیلم‌های دِنی ویلنوو و تدوین‌های جو واکر هستم.)

* توصیه‌ای برای اهل فنِ جوان و آینده‌دار دارید؟

همه چیز منتهی می‌شود به این‌که حرفه‌تان را خوب یاد بگیرید. و حالا که تکنولوژی در دسترس همه قرار دارد، این امر هیچ‌گاه این‌قدر ساده نبوده است. یک توصیه‌ای که برای تدوین‌گران آینده‌دار دارم این است که صحنه‌ها یا فیلم‌هایی که عاشق‌شان هستید را با نرم‌افزارهای کانورتر رایگان، ریپ یا کانورت کنید و در نرم‌افزار تدوین‌تان بریزید. پریمیر، فاینال کات، و ریزالو، همگی قابلیتی دارند که نقاط تدوین کلیپ‌های ایمپورت شده را تشخیص می‌دهند. به این صورت می‌توانید کارهای تدوین شده را نما به نما تجزیه و تحلیل کنید و ببینید که چرا فلان صحنه جواب داده (یا چرا جواب نداده). من این کار را با چندین فیلم مورد علاقه‌ام کرده‌ام، و همیشه چیزهای بسیار زیادی آموخته‌ام.

تریلر فیلم «هنری پیر» با زیرنویس فارسی

نوشته جیمی کرکپتریک: «قدرت سگ» پایین‌تر از «هنری پیر» است اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

الیوت که مهمان پادکست مارک مارون بود، از طراحی صحنه و لباس انتقاد داشت؛ او گفت: کاراکترهای این فیلم، شبیه رقاصه کلاب‌های مردان همجنس باز است. سرتاسر فیلم فقط یک سری مردهایی را می‌بینیم که در تلاش هستند تا نمایشی از همجنس بازی ارائه کنند.

الیوت در ادامه افزود: وسترن این فیلم «وسترن» کجاست؟ کامبربچ هیچ وقت روکش چرمی شلوارش را در نیاورد. او دو دست روکش چرمی داشت که همه جا تنش بود. روکش چرمی فقط برای سوارکاری استفاده می‌شود؛ او حین استراحت، رفت آمد به داخل و خارج خانه و گیتار زدن این روکش تنش بود. این کارها یعنی چی؟ (او اشاره دارد که ما می‌دانیم به چه دلیلی او همه جا شلوار چرمی پوشیده است. شلوار چرمی یکی از شاخص‌ترین البسه مردهای همجنس‌باز است.)

الیوت از کارهای قبلی جین کمپیون کارگردان «قدرت سگ» راضی بوده اما او هیچ سر نخی از ژانر وسترن و ایالت مونتانا نداشته و لذا شایستگی ساخت وسترن آمریکایی را ندارد. او گفت: یک زن از نیوزلند چه چیزی درباره وسترن آمریکایی می‌داند؟ اصلا چرا فیلمی درباره مونتانا را در کشور خودش جلوی دوربین برد؟

الیوت اشاره داشت: من بچه تگزاس هستم. ما در آنجا خانوادگی زندگی می‌کردیم. نه لابه‌لای مردها، خانوادگی. خانواده ما نسل اندر نسل کابوی هستند و سبک زندگی ما، «وسترن» است. وقتی این شاهکار را دیدم، گفتم این خزعبلات چیه؟ دنیا داره به کجا میره؟!

سم الیوت بازیگر کهنه کار ژانر وسترن، با نقش آفرینی در «تومبستون» نامزد اسکار شد. او در این فیلم «وسترن» با کرت راسل و ول کیلمر همبازی بود. الیوت امسال در «۱۸۸۳» پیش‌درآمد «یلواستون» (Yellowstone) پر بیننده‌ترین سریال چند سال اخیر که هم اکنون امتیاز ۹.۱ را در وبسایت (IMDB) دارد بازی کرده است. برای اطلاع بیشتر درباره این سریال‌ها، به «۱۸۸۳» و «یلواستون» مراجعه کنید.

سه روز پس از انتشار این گفتگو، وبسایت ددلاین گفت: الیوت با اظهار نظری که داشت، به نوعی موفقیت «قدرت سگ» در اسکار را تضمین کرد. اینگونه عقاید، پیام اخلاقی فیلم را بیش از پیش به حقیقت نزدیک می‌کند.

واکنش نتفلیکس به این اظهارات

نتفلیکس کمپانی سازنده «قدرت سگ» درباره اظهارات الیوت یکی از صحنه‌های فیلم را منتشر کرد که کاراکتر کریستین دانست می‌گوید: او فقط یک مرد است. فقط یک مرد دیگر.

* البته شایان ذکر است که الیوت یکی از لیبرال‌های هالیوود است.

نوشته انتقاد شدید سم الیوت از شانس اصلی اسکار اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

«ماشین من را بران» شاید یکی از شگفتی های امسال برای دیگران باشد. این اثر نامزد دریافت چهار اسکار شد. اما ما درباره این فیلم نیز پیش بینی کرده بودیم که در اسکار خواهد درخشید. (اینجا بخوانید)

بهترین فیلم:

«بلفاست» (Belfast) ، «کودا» (Coda) ، «تل‌ماسه» (Dune) ، «پادشاه ریچارد» (King Richard) و «قدرت سگ» (The Power of the Dog) ، «لیکوریش پیتزا»  (licorice pizza)، «بالا را نگاه نکن» (Don’t Look Up) ، «داستان وست ساید» (West Side Story) ، «کوچه کابوس» Nightmare Alley ، «ماشین من را بران» (Drive My Car)

بهترین کارگردان:

کنت برانا برای «بلفاست»، جین کمپیون برای «قدرت سگ»، استیون اسپیلبرگ برای «داستان وست ساید» ، کیوسوکه هاماگاچی برای «ماشین من را بران» و پال توماس اندرسون برای «لیکوریش پیتزا»

بهترین بازیگر مرد:

بندیکت کامبربچ در «قدرت سگ» ، دنزل واشنگتن در «تراژدی مکبث» (The Tragedy of Macbeth) ، ویل اسمیت در «شاه ریچارد» ، خاویر باردم در «ریکاردو باردم» (Being the ricardos) ، اندرو گارفیلد در «تیک تیک … بوم»

بهترین بازیگر زن:

جسیکا چستین در «چشمان تمی فی» (The Eyes of Tammy Faye) ، اولیویا کلمن در «دختر گمشده» (The Lost Daughter) ، نیکل کیدمن در «ریکاردو بودن» (Being the Ricardos) ، پنلوپه کروز در «مادر موازی» (Prallel mothers) ، کریستن استوارت در «اسپنسر» (Spencer)

بهترین بازیگر مکمل مرد:

جیمی دورنان در «بلفاست» ، کیران هایندز در «بلفاست» ، تروی کوتسار در «کودا» ، کودی اسمیت مک‌فی در «قدرت سگ» ، جی کی سیمونز «ریکاردو بودن» و جسی پلمنز «قدرت سگ»

بهترین بازیگر مکمل زن:

جودی دنچ در «بلفاست»، آریانا دیبوز در «داستان وست ساید»، کریستن دانست در «قدرت سگ»، آنجانو الیس در «پادشاه ریچارد» ، جس باکلی «دختر گمشده»

بهترین فیلمنامه اورجینال:

پل توماس اندرسون برای «لیکوریش پیتزا» ، کنت برانا برای «بلفاست» ، زک بیلین برای «پادشاه ریچارد» ، آدام مک‌کی برای «بالا را نگاه نکن» و ازکیل وات برای «بدترین آدم در دنیا»

بهترین فیلمنامه اقتباسی:

جین کمپیون برای «قدرت سگ» ، مگی جلینهال برای «دختر گمشده» ، سیان هدر برای «کودا» ، رایوسکس هاماگوچی «ماشین من را بران» و دنی ویلینو، اریک راث برای «تلماسه»

بهترین فیلمبرداری:

برنو دلبونل «تراژدی مکبث» ، گریگ فریزر «تلماسه» ، آری وگنر «قدرت سگ» ، یانوش کامینسکی «داستان وست ساید» ، دن لاستسین «کوچه کابوس»

بهترین طراحی صحنه:

گرنت میجر «قدرت سگ» ، تامارا دورل «کوچه کابوس» ، استفان دکانت «تراژدی مکبث» ، پاتریس ورمت «تلماسه» ، ادم استاکهازن «داستان وست ساید»

بهترین تدوین:

هنک کراون «بالا را نگاه نکن» ، پاملا مارتین «پادشاه ریچارد» ، ماریون کیرستین «تیک تیک بوم» ، پیتر شیبرس «قدرت سگ» ، جو واکر «تلماسه»

بهترین صداگذاری:

دنیز یارد «بلفاست» ، مک روث «تلماسه» ، سایمون هینز «زمانی برای مردن نیست» ، ریچارد فلین «قدرت سگ» ، تاد ای میتلند «داستان وست ساید»

بهترین گریم و مدل مو:

«آمدن به آمریکا» (Coming 2 America) ، «کروئلا»  ، «تلماسه»  ، «چشمان تمی فی»  ، «خاندان گوچی»

بهترین طراحی لباس:

جنی بیون «کروئلا» ، لوئیس سکوییرا «کوچه کابوس» ، پال تازول «داستان وست ساید» ، جکلین وست «تلماسه» ، ماسیکو سانتینی پارینی «کراینو»

بهترین جلوه‌های ویژه:

پال لمبرت «تلماسه» ، کلی پورت «مرد عنکبوتی: راهی به خانه نیست» ، چارلی نوبل «زمانی برای مردن نیست» ، «مرد آزاد» ، «شانگچی»

بهترین انیمیشن کوتاه:

Affairs of the Art , Bestia , Boxballet , Robin Robin , The Windshield Wiper

بهترین فیلم کوتاه لایو اکشن:

Ala Kachuu – Take and Run , The Dress , The Long Goodbye , On My Mind , Please Hold

بهترین انیمیشن:

«انکانتو» (Encanto) ، «لوکا» (Luca) ، «گریز» (Flee) ، «رایا و آخرین اژدها» (Raya and the Last Dragon)  و «میچل‌ها ضد ماشین‌ها» (The Mitchells vs the Machines)

بهترین فیلم غیر انگلیسی زبان:

«ماشین من را بران» ، «فرار» ، «بدترین آدم در دنیا» (The Worst Person in the World) ، «دست خدا» (The Hand of God) ، «لولونا: یَک در کلاس» (Lunana: A Yak in the Classroom)

بهترین موزیک متن:

نیکولاس برتیل «بالا را نگاه نکن» ، جانی گرینوود «قدرت سگ» ، آلبرتو ایگلساس «مادران موازی» ، جرمین فرنکو «انکانتو» و هانس زیمر «تل ماسه»

بهترین آهنگ:

“Be Alive” (“King Richard”), Beyoncé Knowles-Carter, Dixson

“Dos Oruguitas” (“Encanto”), Lin-Manuel Miranda

“Down to Joy” (“Belfast”), Van Morrison

“No Time to Die” (“No Time to Die”), Billie Eilish, Finneas O’Connell

”Somehow You Do” (“Four Good Days”), Diane Warren

بهترین مستند کوتاه:

Audible , Lead Me Home , The Queen of Basketball , Three Songs for Benazir , When We Were Bullies

بهترین مستند:

Ascension , Attica , Flee , Summer of Soul (…Or, When The Revolution Could Not Be Televised) , Writing With Fire

نوشته فرهادی نامزد اسکار نشد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

امضای هیئت نظارتی لیبرال‌ها در جای جای این به‌اصطلاح فیلم در چشم بیننده است. به این‌گونه از فیلم‌ها، اسکاری می‌گویند.

اکثریت منتقدان لیبرال نمی‌دانند که دیگر از چه صفاتی برای ستایش «قدرت سگ» استفاده کنند؛ آنها آن‌قدر این فیلم را پسندیده‌اند که به نقل از خودشان، زبانشان بند آمده است.

داستان این فیلم در ایالت مونتانا می‌گذرد. فیل بربنک با بازی بندیکت کامبربچ و جورج بربنک با بازی جسی پلمونز نقش دو برادر را بازی می‌کنند که با پرورش گاو و اسب به ثروت چشمگیری رسیده‌اند. روزی این دو برادر به همراه مابقی کابوی‌ها به رستورانی می‌روند که توسط زنی بنام رز گوردن با بازی کریستین دانست، اداره می‌شود. این زن یک پسر سوسول ظریف و نحیف دارد که به دلیل علاقه به ساختن گل‌های کاغذی، سر میز رستوران توسط کابوی‌ها و فیل مورد تمسخر قرار می‌گیرد.

کارگردان از همین سکانس استفاده کرده تا تصویری خشن، بی‌رحم، بداخلاق و بی مروت از فیل بسازد. مادر این پسر پس از این اتفاق به داخل آشپزخانه رفته و زیر گریه می‌زند. پس از این که فیل و کابوی‌ها رستوران را ترک می‌کنند، جورج برادر فیل، به آشپزخانه می‌رود و به رز دلداری می‌دهد.

جورج پس از اینکه شیفته این مادر مظلوم و معصوم شد، با او ازدواج کرد. این وصلت سبب خشم و قساوت برادرش می‌شود.

تمام داستان‌های بالا به کندی زجرآوری رخ می‌دهد، لذا این فیلم خوراک اسکار است. داوران اسکار عموماً نرفتن بر سر اصل مطلب را به منزله مهم و شایسته بودن یک اثر تلقی می‌کنند. برای نمونه فیلم «منک» (Mank) که نامزد دریافت ده جایزه اسکار شد. این فیلم به‌مانند «قدرت سگ» توسط کمپانی نتفلیکس ساخته شده است. کمپانی که هرساله کمک‌های «بشردوستانه» زیادی به آفریقایی‌ها می‌کند و شکم تعدادی گرسنه را سیر می‌کند؛ البته تمامی این به‌اصطلاح کمک‌ها عمل «ریاکارانه‌ای» نیست و هیچ نیت دیگری وجود ندارد! نتفلیکس با استفاده از همین مسائل و تبلیغات سنگین به داوران جشنواره‌ها یادآوری می‌کند که به فیلم‌هایشان رأی بدهند. در ضمن اعضای آکادمی اسکار یادشان باشد که این فیلم توسط یک «زن» ساخته شده است، (جین کمپیون استرالیایی تبار بیشتر به‌خاطر فیلم «پیانو» شهرت دارد) لذا برای داورانی که بیشتر سیاست‌های لیبرالی برایشان مهم‌تر از شایسته‌سالاری است، «زن بودن» امتیاز بزرگی محسوب می‌شود؛ لذا بدیهی است که اسکار برازنده ایشان باشد.

روی اعصاب بودن خشونت و خصومت و مردسالاری و پرخاشگری و گردن‌کلفتی کاراکتر بندیکت کامبربچ و البته همجنس‌باز بودن، دلیل اصلی اسکاری بودن این فیلم است.

داستان فیلم طوری جلوه می‌کند که در اواسط فیلم، تماشاگران متوجه همجنس‌باز بودن فیل بشوند. اما دست کارگردان از همان اوایل فیلم رو می‌شود.

چرا فیل این‌قدر با یک پسر سوسول ظریف و نحیف، خصمانه برخورد می‌کند؟ چون در صدد فرونشانی هوس‌های همجنس‌بازانه خودش است. چرا فیل این‌قدر مردم‌گریز است؟ زیرا از همجنس‌باز بودن خویش متنفر است. در نیمه‌ پایانی فیلم، فیل شروع به محبت کردن به آن پسرک می‌کند و راه و چاه مرد شدن را به او نشان می‌دهد. اما نیت اصلی او در سیر کردن هوس همجنس‌بازی‌اش است.

کاراکتر کریستین دانست گویا از دل کمپین تصویری «زنان مظلوم و معصوم» عالم گرفته شده است. این زن آن‌قدر تحت فشار سایه سنگین فیل است که متوسل به شرب خمر می‌شود. می‌گرید و عصیان می‌کند.

دقیقاً تصویری که لیبرال‌ها از زنان می‌سازند. زنانی که توسط مردان بی درک و بی‌رحم و بی‌عاطفه به درماندگی و جنون می‌رسند.

کارگردان در اواخر فیلم یک توئیست مثلاً ناگهانی رو می‌کند که به جای برانگیخته کردن حس غم و اندوه، حس خواب‌آلودگی به آدم دست می‌دهد. ۱۳۰ باید این فیلم را دید که در آخر به پیام آزادی همجنس‌بازی برسیم.

پسرک در نهایت مرد بد دل را مسموم کرده و می‌کشد و سبب آرامش مادر مظلومش می‌شود.

کارگردان این ماقبل فیلم، گویا قصد تسویه‌حساب با مردان عادی (غیرهمجنس باز) و دنیای وسترن را دارد. اگر بر فرض تقریباً محال، در فیلم‌های وسترن زنان را عریان می‌کردند، جین کمپیون در فیلمش مردها را عریان کرده است.

موزیک متن بسیار سخیف این فیلم از دیگر جوانب روی اعصاب است. به‌هیچ‌عنوان این سبک موسیقی به دنیای وسترن تعلق ندارد. صرفاً باید هنگام شکنجه یک بمب‌گذار استفاده شود.

در پایان باید گفت که «قدرت سگ» یک آش مشوش و بدمزه لیبرالی است، نه یک وسترن آمریکایی. هاوارد هاکس و سرجیو لئونه مردند تا چنین فیلم‌هایی را نبینند.

ما زجر دیدن این فیلم را به جان خریدم؛ اگر شما می‌خواهید تجدید میثاقی با دنیای وسترن داشته باشید، پیشنهاد ما سریال «یلواستون» (Yellowstone) است. ما در چندین خبر و گزارش این سریال و سریال‌های نظیرش را پوشش داده‌ایم.

نوشته بدترین وسترن دهه اخیر و شانس اصلی اسکار؟! اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

فیلم «بلفاست» (Belfast) نامزد دریافت یازده جایزه شده است؛ بهترین فیلم، بهترین کارگردانی، بهترین فیلمبرداری، بهترین طراحی صحنه، بهترین تدوین، بهترین فیلمنامه اورجینال، بهترین بازیگر در چند شاخه.

از طرفی «داستان وست ساید» (West Side Story) فیلم استیون اسپیلبرگ نیز نامزد دریافت یازده جایزه شده است؛ بهترین فیلم، بهترین کارگردانی، بهترین فیلمنامه اقتباسی، بهترین طراحی لباس، بهترین تدوین، بهترین فیلمبرداری و بهترین بازیگر در شاخه‌های متعدد.

«تل‌ماسه» (Dune) و «قدرت سگ» (The Power of the Dog) هرکدام نامزد دریافت ١٠ جایزه شده اند.

سریال «وراثت» (Succession) در هشت شاخه نامزد دریافت جایزه شده است. بازیگران این سریال در شاخه‌های مختلفی نامزد شده اند.

جوئی برلین مدیر عامل اتحادیه انتخاب منتقدان گفت: ما بسیار خرسندیم که زحمات تیم سازندگان و بازیگران این آثار گرانقدر را جشن می‌گیریم. روز ٩ ژانویه تمامی چشم‌ها به هتل فرمونت پلازا دوخته شده؛ روزی که ستارگان سینما و تلویزیون گرد هم می‌آیند و بهترین‌ها را جشن می‌گیرند.

بهترین فیلم:

«بلفاست»، «کودا» (Coda) ، «تل‌ماسه» (Dune) ، «شاه ریچارد» (King Richard) و «قدرت سگ» (The Power of the Dog) ، «تیک، تیک… بوم!» (Tick, Tick… BOOM!) ، «بالا را نگاه نکن» (Don’t Look Up) ، «داستان وست ساید»

بهترین بازیگر مرد:

بندیکت کامبربچ در «قدرت سگ» ، دنزل واشنگتن در «تراژدی مکبث» (The Tragedy of Macbeth) ، ویل اسمیت در «شاه ریچارد» ، پیتر دینکلیج در «سیرانو» (Cyrano) ، اندرو گارفیلد در «تیک تیک … بوم» ، نیکلاس کیج «خوک»

بهترین بازیگر زن:

جسیکا چستین در «چشمان تمی فی» (The Eyes of Tammy Faye) ، اولیویا کلمن در «دختر گمشده» (The Lost Daughter) ، نیکل کیدمن در «ریکاردو بودن» (Being the Ricardos) ، لیدی گاگا در «خاندان گوچی» (House of Gucci) ، کریستن استوارت در «اسپنسر» (Spencer) و آلانا هایم در «لیکریش پیتزا»

بهترین بازیگر مکمل مرد:

جیمی دورنان در «بلفاست» ، کیران هایندز در «بلفاست» ، تروی کوتسار در «کودا» ، کودی اسمیت مک‌فی در «قدرت سگ» ، جی کی سیمونز «ریکاردو بودن» و جارد لتو «خاندان گوچی»

بهترین بازیگر مکمل زن:

کاتریونا بلفی در «بلفاست»، آریانا دیبوز در «داستان وست ساید»، کریستن دانست در «قدرت سگ»، آنجانو الیس در «شاه ریچارد» ، ریتا مورنو «داستان وست ساید» ، ان دوود «حجم»

بهترین بازیگر نوجوان:

جود هیل «بلفاست» ، امیلیا جونز «کودا» ، سانیا سیدنی «شاه ریچارد» ، ریچل زیگر «داستان وست ساید» ، کوپر هافمن «لیکریش پیتزا»

بهترین تیم بازیگران:

«بلفاست» ، «بالا را نگاه نکن» ، «لیکریش پیتزا» ، «قدرت سگ» ، «داستان وست ساید»

بهترین کارگردان:

کنت برانا برای «بلفاست»، جین کمپیون برای «قدرت سگ»، گیرمو دل تورو برای «کوچه کابوس»، استیون اسپیلبرگ برای «داستان وست ساید» ، دنیس ویلنو برای «تلماسه» و پال توماس اندرسون برای «لیکریش پیتزا»

بهترین فیلمنامه اورجینال:

پل توماس اندرسون برای «لیکریش پیتزا» ، کنت برانا برای «بلفاست» ، زک بیلین برای «شاه ریچارد» ، آدام مک‌کی برای «بالا را نگاه نکن» و آرون سورکین برای «ریکاردو بودن»

بهترین فیلمنامه اقتباسی:

جین کمپیون برای «قدرت سگ» ، مگی جلینهال برای «دختر گمشده» ، سیان هدر برای «کودا» ، تونی کوشنر برای «داستان وست ساید» و دنی ویلینو، اریک راث برای «تلماسه»

بهترین فیلمبرداری:

برنو دلبونل «تراژدی مکبث» ، گریگ فریزر «تلماسه» ، آری وگنر «قدرت سگ» ، یانوش کامینسکی «داستان وست ساید» ، دن لاستسین «کوچه کابوس» و هریس زمبارلکوس «بلفاست»

بهترین طراحی صحنه:

جیم کلی «بلفاست» ، تامارا دورل «کوچه کابوس» ، ادم استاکهازن «گزارش فرانسوی» ، پاتریس ورمت «تلماسه» ، ادم استاکهازن «داستان وست ساید»

بهترین تدوین:

سارا بروشر «داستان وست ساید» ، اونا نی دونگایلی «بلفاست» ، اندی یورگنسن «لیکریش پیتزا» ، پیتر شیبرس «قدرت سگ» ، جو واکر «تلماسه»

بهترین طراحی لباس:

جنی بیون «کروئلا» ، لوئیس سکوییرا «کوچه کابوس» ، پال تازول «داستان وست ساید» ، جکلین وست «تلماسه» ، جنتی ییتس «خاندان گوچی»

بهترین جلوه‌های ویژه:

«تلماسه» ، «کوچه کابوس» ، «زمانی برای مردن نیست» ، «بپا خیزی ماتریکس» ، «شانگچی»

بهترین کمدی:

«بارب و استار به ویستا دل مار می‌روند» Barb & Star Go to Vista Del Mar ، «بالا را نگاه نکن» ، «مرد آزاد» ، «گزارش فرانسوی» The French Dispatch ، «لیکریش پیتزا»

بهترین انیمیشن:

«انکانتو» (Encanto) ، «لوکا» (Luca) ، «گریز» (Flee) ، «رایا و آخرین اژدها» (Raya and the Last Dragon)  و «میچل‌ها ضد ماشین‌ها» (The Mitchells vs the Machines)

بهترین فیلم غیر انگلیسی ‌زبان:

«قهرمان»، The worst person in the world ,Flee, Drive My Car , Hand of God Parallel Mothers

بهترین موزیک متن:

نیکولاس برتیل «بالا را نگاه نکن» ، جانی گرینوود «قدرت سگ» ، جنی گرینوود «اسپنسر» ، ناتان جانسون «کوچه کابوس» و هانس زیمر «تل ماسه»

نوشته «داستان وست ساید» و «بلفاست» پیشتاز نامزدهای جوایز انتخاب منتقدان اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

«وراثت» (Succession) سریالی که از شبکه اچ بی او پخش می‌شود، بیشترین نامزدی را در میان سریال‌های تلویزیونی کسب کرد. این سریال درام در مجموع نامزد دریافت پنج جایزه شد. سریال‌های «تد لاسو» (Ted Lasso) و «برنامه صبحگاهی» (Morning Show) با نامزدی برای چهار جایزه پس از «وراثت» بیشترین نامزدی را در رشته‌های مرتبط با سریال‌های تلویزیونی به دست آوردند.

گلدن گلوب امسال ادای دین خود به لیبرال‌ها را دوباره به‌روزرسانی کرد. از تقابل قابل توجه لیبرال‌ها این است که گلدن گلوب توسط انجمن مطبوعات خارجی هالیوود اداره می‌شود از ماه‌ها پیش هدف انتقاد بسیار زیادی قرار گرفته بود و برخی به دلیل عدم وجود تنوع نژادی در رای‌دهندگان دست به تحریم آن زده بودند. با این حال این انجمن به کار خود ادامه داد و در ماه اکتبر اعلام کرد که بدون پخش مستقیم از تلویزیون و حتی بدون حضور نامزدها، به کار اهدای این جوایز ادامه خواهد داد. پیش‌تر شبکه ان بی سی این مراسم را پخش تلویزیونی می‌کرد. شبکه ان بی سی در بیانه ای گفت: اگر انجمن مطبوعات خارجی هالیوود تغییرات اساسی (پیاده سازی افکار افراطی لیبرالی) در سیاست‌هایش ندهد، ما این مراسم را پخش نخواهیم کرد.

در بخش بهترین بازیگران مرد در فیلم‌های درام، سه چهره سیاهپوست (ویل اسمیت، دنزل واشنگتن و ماهرشاه علی) با خاویر باردم و بندیکت کامبربچ رقابت خواهند کرد، که حضور این تعداد سیاه پوست، می‌تواند عکس العملی در برابر انتقادهای صورت گرفته تلقی شود.

* نامزدهای سینمایی

بهترین فیلم: «بلفاست»، «کودا» (Coda) ، «تل‌ماسه» (Dune) ، «شاه ریچارد» (King Richard) و «قدرت سگ» (The Power of the Dog)

بهترین فیلم کمدی یا موزیکال: «سیرانو» (Cyrano) ، «بالا را نگاه نکن» (Don’t Look Up) ، «لیکریش پیتزا» (Licorice Pizza) ، «تیک تیک … بوم» (Tick, Tick… BOOM!) و «داستان وست ساید» (West Side Story)

بهترین انیمیشن: «انکانتو» (Encanto) ، «لوکا» (Luca) ، «گریز» (Flee) ، «رایا و آخرین اژدها» (Raya and the Last Dragon)  و «معاد آفتابی من» (My Sunny Maad)

بهترین کارگردان: کنت برانا برای «بلفاست»، جین کمپیون برای «قدرت سگ»، مگی جیلنهال برای «دختر گمشده»، استیون اسپیلبرگ برای «داستان وست ساید» و دنیس ویلنو برای «تل ماسه»

بهترین بازیگر مرد (کمدی یا موزیکال): لئوناردو دی‌کاپریو در «بالا را نگاه نکن» (Don’t Look Up) ، پیتر دینکلیج در «سیرانو»، اندرو گارفیلد در «تیک تیک … بوم»، کوپر هافمن در «لیکریش پیتزا» و آنتونی راموس در «در هایتس»

بهترین بازیگر زن (کمدی یا موزیکال): ماریون کوتیار در «آنت»، آلانا هایم در «لیکریش پیتزا»، جنیفر لارنس در «بالا را نگاه نکن»، اما استون در «کروئلا» و راشل زگلر در «داستان وست‌ساید»

بهترین بازیگر مرد (درام): ماهرشالا علی در «آواز قو» (Swan Song) ، خاویر باردم در «ریکاردوس بودن»، بندیکت کامبربچ در «قدرت سگ»، ویل اسمیت در «شاه ریچارد» و دنزل واشنگتن در «تراژدی مکبث» (The Tragedy of Macbeth)

بهترین بازیگر زن (درام): جسیکا چستین در «چشمان تمی فی» (The Eyes of Tammy Faye) ، اولیویا کلمن در «دختر گمشده» (The Lost Daughter) ، نیکل کیدمن در «ریکاردو بودن» (Being the Ricardos) ، لیدی گاگا در «خاندان گوچی» (House of Gucci) و کریستن استوارت در «اسپنسر» (Spencer)

بهترین بازیگر مرد نقش مکمل: بن افلک در «نوار مناقصه» (The Tender Bar) ، جیمی دورنان در «بلفاست»، کیران هایندز در «بلفاست»، تروی کوتسار در «کودا» و کودی اسمیت مک‌فی در «لیکریش پیتزا»

بهترین بازیگر زن نقش مکمل: کاتریونا بلفی در «بلفاست»، آریانا دیبوز در «داستان وست ساید»، کریستن دانست در «قدرت سگ»، آنجانو الیس در «شاه ریچارد» و روت نگا در «عبور»

بهترین فیلمنامه: پل توماس اندرسون برای «لیکریش پیتزا»، کنت برانا برای «بلفاست»، جین کمپیون برای «قدرت سگ»، آدام مک‌کی برای «بالا را نگاه نکن» و آرون سورکین برای «ریکاردو بودن»

بهترین فیلم غیرانگلیسی‌زبان: «قهرمان»، Compartment No. 6 , Drive My Car , Hand of God Parallel Mothers

* نامزدهای تلویزیونی:

بهترین سریال درام یا کمدی: The Great, Hacks, Ted Lasso, Reservation Dogs, Only Murders in the Building

بهترین بازیگر مرد در سریال درام: برایان کاکس (Succession) ، لی جونگ جایه (Squid game)  ، بیلی پورتر (Pose) ، جرمی استرانگ (Succession) ، عمر سای (Lupin)

بهترین بازیگر زن مینی سریال: جسیکا چیستن (Scenes From a Marriage) ، سینتیا ارویو (Genius: Aretha) ، الیزابت اولسن (WandaVision) ، مارگارت کویلی (Maid) ، کیت وینسلت (Mare of Easttown)

بهترین سریال درام: Lupin, The Morning Show, Pose, Squid Game, Succession

بهترین بازیگر زن در سریال درام: اوزو ادوبا (In Treatment) ، جنیفر آنیستون (The Morning Show) ، کریستسن بارانسکی (The Good Fight) ، الیزابت ماس (The Handmaid’s Tale) ، ام جی رودریگز (Pose)

بهترین بازیگر مرد در مینی سریال: پال بتانی (WandaVision) ، اسکار آیزاک (Scenes From a Marriage) ، مایکل کیتون (Dopesick) ، اوان مکگرگور (Halston) ، طاهر رحیم (The Serpent)

بهترین بازیگر زن در سریال کمدی: هانا آینبایندر (Hacks) ، ال فانینگ (The Great) ، ایزا ری (Insecure) ، تریسی الیس رایس (Black-ish) ، جین اسمارت (Hacks)

بهترین مینی سریال: Dopesick, Impeachment: American Crime Story, Maid, Mare of Easttown, The Underground Railroad

بهترین بازیگر مرد در سریال کمدی: انتونی اندرسون (Black-ish) ، نیکولاس هولت (The Great) ، استیو مارتین (Only Murders in the Building) ، مارتین شورت (Only Murders in the Building) ، جیسون سودکیس (Ted Lasso)

نوشته اعلام نامزدهای جوایز گلدن گلوب اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

این فیلم یک وسترن اقتباسی است که براساس رمانی به همین نام نوشته توماس سویج ساخته شده. «قدرت سگ» از حضور چهره‌هایی مثل بندیکت کامبربچ، کریستن دانست، جسی پلمونز و کودی اسمیت-مک‌فی بهره می‌برد ‌و تا امروز شانس اصلی اسکار بهترین فیلم است. ساخته کمپیون همین‌طور برای نامزدی در بخش‌های بهترین کارگردانی، بهترین بازیگر نقش اول و مکمل مرد، بهترین بازیکر مکمل زن، بهترین فیلمنامه اقتباسی، تدوین و فیلمبرداری شانس بالایی دارد.

نوشته ویدئوی اختصاصی/ فصل جوایز/ کلیپی از «قدرت سگ» اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.