مجیدی سپس در دفتر یادبود «مشق ناتمام» درباره کودکان شهید ایران و کودکان مدرسه شجره طیبه میناب یادداشتی به این شرح نوشت:

«به نام خالق زیبایی‌ها

ضمن تشکر و قدردانی از عزیزان حسین پارسایی و محمدصادق میرکریمی و کلیه گروه همکارانشان که یاد و نام شهدای جنگ رمضان بخصوص شهدای مدرسه میناب را گرامی داشتند، قدردان زحمات شما هستیم.

شهدای مدرسه میناب برای همیشه در تاریخ سرافراز ایران باقی خواهند ماند و قطعا خون پاک و مطهرشان پیروزی ایران عزیز را رقم خواهد زد.

به امید پیروزی برای ایران سرافراز

مجید مجیدی»

امشب آخرین شب رویداد بزرگ فرهنگی هنری مشق ناتمام در پل طبیعت تهران با مهمانان ویژه است. این رویداد به روایت حسین پارسایی و تهیه‌کنندگی صادق میرکریمی برگزار می‌شود.

نوشته بازدید مجید مجیدی از رویداد «مشق ناتمام»/ ادای احترام به کودکان شهید اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

آقای جی دی ونس اگر شما کمی سواد داشتید و نگاهی به تاریخ خودتان می‌کردید آن‌وقت قطعاً چنین حماقتی نمی‌کردید که به ملت ایران که تاریخ تمدن‌ساز چند هزار ساله دارد توهین کنید.

ما قطعاً این جمله شما را خطاب به ملت ایران از سر بی‌شعوری شما می‌گذاریم. کافی است نگاهی به تاریخ نزدیک به سه قرن خود بیندازید و ببینید که چطور خون‌خوار و جنایتکار بودید. نام شما و دولتمردان شما همیشه مساوی بود با غارت و نسل‌کشی از سرخ‌پوستان و سیاه‌پوستان گرفته تا جنایت‌های وحشیانه در ویتنام و ژاپن. اخیراً هم نسل‌کشی در غزه و لبنان و بالاخره ایران.

دولت شما امروز برای همه مردم دنیا و حتی مردم خودتان کاملاً مسجل شده به ترور و نسل‌کشی و کودک‌کشی. نمونه بارز آن کودکان بی‌گناه مدرسه میناب. پس لطفاً فرار به جلو نکنید.

چیزی که منتسب به شماست به مردم ایران نسبت ندهید. البته ملتی که تمدن دارد تاریخ چند هزار ساله دارد و همانند درخت تنومندی است که ریشه‌های آن تا اعماق زمین رفته و محکم استوار مثل کوه باقی می‌ماند شما باید فکری به حال خودتان کنید چون ریشه ندارید و همانند علف‌های هرز هستید. توصیه می‌کنم کمی وقت بگذارید تاریخ ایران را بخوانید مطمئنم آن‌وقت حرف بزرگ‌تر از دهانتان نخواهید زد.

نوشته حرف بزرگ‌تر از دهانتان نزنید/ شما همانند علف‌های هرز هستید اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

ناصر تقوایی؛ ثبت‌کننده آیین‌های فراموش‌نشدنی

اگر قرار باشد از مهم‌ترین فیلمساز عاشورایی سینمای مستند ایران نام برده شود، بی‌تردید ناصر تقوایی یکی از نخستین گزینه‌هاست. تقوایی که بیشتر با آثار داستانی ماندگاری چون «ناخدا خورشید» و «کاغذ بی‌خط» شناخته می‌شود، در عرصه مستندسازی نیز سهم مهمی در ثبت آیین‌های مذهبی و عزاداری داشته است.

«اربعین»؛ شاهکار ماندگار عزاداری جنوب

مستند «اربعین» ساخته سال ۱۳۴۹، نخستین اثر عاشورایی تقوایی و یکی از مهم‌ترین مستندهای مذهبی تاریخ سینمای ایران است. این فیلم ۱۹ دقیقه‌ای مراسم عزاداری مردم بوشهر در مسجد دهدشتی را در روز اربعین به تصویر می‌کشد.

ویژگی برجسته «اربعین» روایت کاملاً تصویری آن است؛ فیلم فاقد گفتارمتن است و تنها از طریق تصاویر، موسیقی آیینی، سنج و دمام و ریتم عزاداری با مخاطب ارتباط برقرار می‌کند. تقوایی با تدوینی دقیق و ضرباهنگی منطبق با حرکت عزاداران، مراسم را به بخشی از زندگی روزمره مردم بوشهر پیوند می‌زند؛ از دریا و لنج‌ها گرفته تا نخلستان‌ها و ماهیگیران.

این مستند علاوه بر ارزش سینمایی، سندی تاریخی از شیوه عزاداری جنوب ایران و نوحه‌خوانی مشهور بوشهری «بخشو» نیز به شمار می‌آید.

«مشهد قالی»؛ روایت آیین قالی‌شویان

تقوایی چند سال بعد به سراغ یکی دیگر از آیین‌های منحصربه‌فرد مذهبی ایران رفت و مستند «مشهد قالی» را ساخت. این فیلم به مراسم قالی‌شویان مشهد اردهال می‌پردازد؛ آیینی که هر ساله به یاد شهادت امامزاده سلطان‌علی برگزار می‌شود.

نسخه اصلی این مستند پس از ارسال نگاتیوها برای ظهور در ایتالیا هرگز به ایران بازنگشت و تقوایی ناچار شد یک سال بعد دوباره مراسم را فیلمبرداری کند. او سال‌ها بعد از حسرت نسخه گمشده این فیلم سخن گفت.

«تمرین آخر»؛ تعزیه در قاب یونسکو

علاقه تقوایی به آیین‌های مذهبی پس از انقلاب نیز ادامه یافت. او در سال ۱۳۸۳ مستند «تمرین آخر» را با محوریت تعزیه ساخت؛ اثری که برای ثبت جهانی این هنر آیینی در یونسکو تولید شد. فیلم در دو نسخه کوتاه و بلند ساخته شد و یکی از مهم‌ترین اسناد تصویری درباره تعزیه ایرانی محسوب می‌شود.

مجید مجیدی و نگاه شاعرانه به عزاداری

مجید مجیدی پیش از آنکه با فیلم‌هایی مانند «بچه‌های آسمان» به شهرت جهانی برسد، فعالیت حرفه‌ای خود را در عرصه مستندسازی آغاز کرده بود.

«نجوای عاشورایی»

این مستند کوتاه که در سال ۱۳۷۸ ساخته شد، مراسم عزاداری و سینه‌زنی حسینیه کربلایی‌های تهران را به تصویر می‌کشد. مجیدی برای ثبت این آیین از ۱۱ دوربین استفاده کرد تا بتواند نماهایی متفاوت و تأثیرگذار از شور عزاداران خلق کند.

او درباره انگیزه ساخت فیلم گفته بود که خلأ آثار مذهبی با رویکرد هنری را احساس می‌کرده و این فیلم بدون سفارش و صرفاً از دغدغه شخصی او برای تولید اثری با نگاه معرفتی و هنری شکل گرفته است.

بهمن کیارستمی؛ نگاهی متفاوت به مداحی

«تباکی» ساخته بهمن کیارستمی در سال ۱۳۸۰ یکی از متفاوت‌ترین مستندهای عاشورایی ایران است. فیلم گروهی از مداحان را در جریان سفری زیارتی به مشهد دنبال می‌کند و به رابطه آنان با مفهوم عزاداری، گریه و مداحی می‌پردازد.

نام فیلم از واژه «تباکی» گرفته شده؛ اصطلاحی که به حالت گریه گرفتن یا نشان دادن اندوه برای گرم شدن مجلس عزاداری اشاره دارد. کیارستمی در ابتدا قصد داشت درباره کلاس‌های آموزش مداحی فیلم بسازد، اما پس از آشنایی با این گروه، مسیر فیلم تغییر کرد و به مستندی درباره سفر، مداحی و تجربه زیسته مداحان تبدیل شد.

ریتم تند، لحن صمیمی و نمایش چهره انسانی مداحان باعث شد «تباکی» به یکی از آثار شاخص مستند دهه هشتاد تبدیل شود و جایزه منتقدان و نویسندگان جشنواره مستند کیش را نیز دریافت کند.

رضا میرکریمی؛ از حسینیه اعظم تا ضریح امام حسین (ع)

رضا میرکریمی اگرچه بیشتر به‌عنوان فیلمساز سینمای داستانی شناخته می‌شود، اما در حوزه مستندهای مذهبی نیز فعالیت‌هایی قابل توجه داشته است. او در سال ۱۳۹۰ به‌عنوان مشاور ساخت مستند «حسینیه اعظم» به کارگردانی مجید عاشقی حضور داشت؛ مستندی که یکی از بزرگ‌ترین و مشهورترین آیین‌های عزاداری کشور در زنجان را روایت می‌کند.

مهم‌ترین فعالیت عاشورایی میرکریمی اما تکمیل مستند «شش گوشه عرش» بود؛ پروژه‌ای که مرحوم رسول ملاقلی‌پور درباره ساخت و نصب ضریح جدید حرم امام حسین(ع) آغاز کرده بود اما با درگذشت ناگهانی او نیمه‌تمام ماند. میرکریمی این پروژه را به پایان رساند و آن را به اثری ماندگار تبدیل کرد.

محسن امیریوسفی و بازسازی حماسه کربلا در «کاروان»

این مستند که در سال ۱۳۸۰ ساخته شد، یکی از آیین‌های ویژه شهر سده اصفهان را به تصویر می‌کشد؛ مراسمی که در آن شخصیت‌های واقعه کربلا بازسازی می‌شوند.

در این آیین، شخصیت‌هایی همچون شمر، حر، عمر سعد، حرمله، جعفر جنی و دیگر چهره‌های تاریخی و افسانه‌ای مرتبط با واقعه عاشورا با لباس‌ها و نمادهای ویژه در میان مردم حضور پیدا می‌کنند و نقش خود را اجرا می‌کنند. «کاروان» بیش از آنکه یک مستند صرفاً مذهبی باشد، اثری مردم‌شناسانه درباره شیوه بازنمایی واقعه عاشورا در فرهنگ عامه ایران است.

«کاروان و ساربان»؛ روایت یک نذر خانوادگی

مرجان اشرفی‌زاده در مستند «کاروان و ساربان» به سراغ آیینی در دزفول رفته است. فیلم داستان خانواده‌ای را روایت می‌کند که هر سال با هزینه شخصی کاروانی نمادین برای عزاداری محرم برپا می‌کنند. مستند بیش از آنکه بر خود مراسم تمرکز داشته باشد، تلاش و اعتقاد مردمی را به تصویر می‌کشد که برای زنده نگه داشتن سنت‌های عاشورایی از جان و مال خود مایه می‌گذارند.

«پولکه؛ یک آیین مذهبی»

مجید صباغ بهروز در سال ۱۳۸۱ یکی از متفاوت‌ترین آیین‌های عزاداری ایران را ثبت کرد. «پولکه» مراسمی است که در روستای شیشوان آذربایجان شرقی برگزار می‌شود و عزاداران با مشعل‌های آتشین در مراسمی ویژه شرکت می‌کنند. فیلم ضمن ثبت جزئیات این مراسم، به ریشه‌ها و باورهای مرتبط با آن نیز می‌پردازد و تصویری کم‌نظیر از یکی از ناشناخته‌ترین آیین‌های عاشورایی ایران ارائه می‌دهد.

«نخل»؛ سوگواری در ابیانه

فرهاد ورهرام در سال ۱۳۵۶ مستند «نخل» را درباره مراسم نخل‌گردانی روستای تاریخی ابیانه ساخت. این فیلم علاوه بر ثبت آیین عزاداری، فضایی شاعرانه و رازآلود از معماری و زندگی مردم ابیانه ارائه می‌دهد. بسیاری از منتقدان معتقدند «نخل» از قالب رایج مستندهای مردم‌شناختی فاصله گرفته و با بهره‌گیری از موسیقی و ساختار تدوینی خاص، به اثری سینمایی و تأثیرگذار تبدیل شده است.

«تکیه کن»؛ تاریخ عزاداری در تهران

محسن خان‌جهانی در مستند کوتاه «تکیه کن» سراغ تاریخچه تکیه‌ها در تهران رفته است. این فیلم با مرور تکیه دولت، تکیه تجریش و برخی تکیه‌های قدیمی دیگر، روند شکل‌گیری این فضاهای مذهبی را بررسی می‌کند.

«تکیه کن» یادآور این نکته است که عزاداری محرم تنها در مراسم خیابانی خلاصه نمی‌شود و معماری، شهرسازی و فرهنگ عمومی ایران نیز تحت تأثیر آن شکل گرفته‌اند.

مرور مستندهای عاشورایی سینمای ایران نشان می‌دهد که فیلمسازان هر یک از زاویه‌ای متفاوت به این واقعه و آیین‌های مرتبط با آن نگریسته‌اند؛ از نگاه مردم‌شناسانه ناصر تقوایی و فرهاد ورهرام تا روایت‌های اجتماعی بهمن کیارستمی، مجید مجیدی و محسن امیریوسفی.

این آثار تنها ثبت‌کننده مراسم عزاداری نیستند؛ بلکه اسنادی ارزشمند از فرهنگ، هویت، باورها و شیوه زندگی مردمی هستند که قرن‌هاست واقعه عاشورا را در حافظه جمعی خود زنده نگه داشته‌اند. به همین دلیل مستندهای عاشورایی را می‌توان بخشی مهم از گنجینه فرهنگی و تصویری ایران دانست؛ گنجینه‌ای که هر سال با فرارسیدن محرم، ارزش و اهمیت آن بیش از پیش آشکار می‌شود.

نوشته مستندهایی برای روایت یک حماسه؛ مروری بر مهم‌ترین آثار عاشورایی و محرمی اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

هر هفته چهره‌هایی از دل سینما، موسیقی و هنر سر برمی‌آورند که با حضورشان جریان خبری هفته را شکل می‌دهند. این هفته، روایت ما به سراغ پنج چهره‌ای می‌رود که هر کدام با اتفاقی خاص در صدر اخبار قرار گرفتند؛ بهاره افشاری با یک تجربه تازه در اجرا، مجید مجیدی با روایت‌هایی از جنس ایمان و وطن، مهدی حسینی‌نیا با حضوری هم‌زمان در دو نقش متضاد، روزبه بمانی با صدایی که باز هم قصه گفت و حامد عنقا که میان احساس و حاشیه، روایت خودش را پیش برد. این روایت، نگاهی است به پنج چهره‌ای که هرکدام، به‌نوعی خبر این روزها شدند.

بهاره افشاری؛ «منشور»ی برای گفت‌وگو یا آزمونی برای جسارت؟

بهاره افشاری این روزها بیش از هر چیز با «منشور» شناخته می‌شود؛ برنامه‌ای گفت‌وگومحور که نه فقط برای مخاطب، بلکه برای خودش هم یک ریسک جدی محسوب می‌شود. ورود او به عرصه اجرا در شبکه نمایش خانگی، آن هم در قالبی که سال‌ها از حضور زنان در آن خبری نبود، خود به‌تنهایی یک اتفاق است؛ حرکتی که بیش از هر چیز، امضای شخصی افشاری را دارد: جسارت.

افشاری «منشور» را به‌عنوان فضایی برای گفت‌وگوی بی‌واسطه معرفی کرده؛ جایی که مهمان‌ها بتوانند بدون ترس از قضاوت، از باورها، اشتباهات و حتی زخم‌هایشان حرف بزنند. همین ایده، در عمل هم تا حدی محقق شده است. گفت‌وگو با چهره‌هایی مثل رضا کیانیان، حسن معجونی یا نعیمه نظام‌دوست، لحظاتی خلق کرده که برای مخاطب آشنا و در عین حال تازه است؛ اعتراف‌ها، خاطرات شخصی و روایت‌هایی که کمتر در قاب رسمی دیده‌ایم.

اما «منشور» فقط با استقبال مواجه نشده. نقدها هم به همان اندازه جدی‌اند؛ از سطحی بودن گفت‌وگوها گرفته تا ناتوانی افشاری در هدایت بحث. برخی معتقدند او هنوز در جایگاه مجری، آن تسلط لازم را پیدا نکرده و گفت‌وگوها گاهی از مسیر خارج می‌شوند. با این حال، حتی منتقدان هم نمی‌توانند یک نکته را انکار کنند: «منشور» تلاشی است برای متفاوت بودن.

افشاری پیش از این هم نشان داده که از شکستن قالب‌ها نمی‌ترسد؛ از نقش‌آفرینی جسورانه در «او یک فرشته بود» تا حضور پررنگ در بازی مافیا که او را به مادرخوانده معروف و مشهور کرد. حالا «منشور» ادامه همان مسیر است، اما در سطحی جدی‌تر.

این برنامه هنوز در ابتدای راه است، اما یک سؤال مهم را پیش می‌کشد: آیا افشاری می‌تواند از «جسارت در شروع» به «مهارت در ادامه» برسد؟ پاسخ این سؤال، آینده «منشور» را تعیین خواهد کرد.

مجید مجیدی؛ روایت‌گر ایمان در میانه التهاب

نام مجید مجیدی این روزها دوباره بر سر زبان‌ها افتاده؛ به‌واسطه روایت‌هایی که بیش از آن‌که سینمایی باشند، از جنس زیست شخصی و باورهای عمیق او هستند. حضورش در یک محفل هنری با محوریت امام رضا(ع)، فرصتی شد تا او از خاطراتی بگوید که سال‌ها در ذهنش انباشته شده‌اند.

مجیدی با همان لحن آرام و روایت‌گر همیشگی، از خادمان گمنام حرم گفت، از پیرزنی که تنها دارایی‌اش را وقف کرده بود، از کشاورزی که غبار کفش زائران را از طلا باارزش‌تر می‌دانست. این‌ها صرفاً خاطره نبودند؛ قطعاتی از یک جهان‌بینی بودند که سال‌هاست در آثار او هم دیده می‌شود.

اما آنچه این روایت‌ها را برجسته‌تر کرد، جزئی‌نگری او بود؛ نوعی نگاه سینمایی که حتی در تعریف یک خاطره هم حضور دارد. انگار مجیدی همچنان در حال ساختن فیلم است، حتی وقتی پشت دوربین نیست.

در کنار این روایت‌ها، مواضع اجتماعی و سیاسی او هم دوباره توجه‌ها را جلب کرد. از واکنش به اتفاقات اخیر گرفته تا حمایت از کودکان آسیب‌دیده و امضای بیانیه‌ها، مجیدی نشان داد که هنوز خود را نسبت به جامعه بی‌تفاوت نمی‌داند.

او همیشه میان دو جهان حرکت کرده؛ سینمای انسانی و دغدغه‌های اجتماعی. گاهی این دو در آثارش به تعادل رسیده‌اند و گاهی یکی بر دیگری غلبه کرده. حالا در این مقطع، به‌نظر می‌رسد «روایت شخصی» او پررنگ‌تر از همیشه شده است.

مجیدی همچنان همان فیلم‌سازی است که جهان را از دریچه ایمان و انسانیت می‌بیند؛ آیا این روایت‌های پراکنده، روزی دوباره به یک فیلم منسجم تبدیل خواهند شد؟

مهدی حسینی‌نیا؛ بازیگری میان دو جهان بازیگری

برای یک بازیگر، کمتر پیش می‌آید که هم‌زمان با دو نقش متفاوت در مرکز توجه قرار بگیرد؛ اما مهدی حسینی‌نیا این روزها دقیقاً در چنین موقعیتی است. حضور هم‌زمان او در دو سریال «گل سنگ» ساخته ابراهیم ایرج زاد و «بیست و یک» ساخته بهنام بهزادی، او را به یکی از چهره‌های پررنگ شبکه نمایش خانگی تبدیل کرده است.

در «گل سنگ»، حسینی‌نیا در نقش مردی خانواده‌دوست ظاهر می‌شود؛ پدری دلسوز و همسری عاشق که در عین حال، رازی تاریک را با خود حمل می‌کند. این دوگانگی، همان جایی است که بازی او را جذاب می‌کند. نگاه‌های مضطرب، سکوت‌های معنادار و خشم فروخورده، همه نشان می‌دهند که او به‌خوبی از پس یک نقش چندلایه برآمده است.

در مقابل، «بیست و یک» چهره‌ای کاملاً متفاوت از او نشان می‌دهد؛ یک سرگرد جدی، دقیق و حرفه‌ای که درگیر پرونده‌ای پیچیده می‌شود. اینجا دیگر خبری از آن پدر آرام نیست؛ با شخصیتی مواجهیم که منطق، اقتدار و کنترل، سه ویژگی اصلی‌اش هستند.

این تضاد، همان نقطه‌ای است که جایگاه فعلی حسینی‌نیا را تعریف می‌کند. او سال‌ها مسیرش را آهسته و پیوسته طی کرده؛ از نقش‌های مکمل تا رسیدن به کاراکترهایی که بار اصلی روایت را به دوش می‌کشند. بهترین بازی‌های مهدی حسینی‌نیا در نقش‌های منفی و مشخصا در آثاری مثل «شنای پروانه»، «برادران لیلا»، «می‌خواهم زنده بمانم» و «رهایم کن» رقم خوردند و پیش‌تر توانایی‌اش را ثابت کرده بود. اما او نشان داد از نقش منفی هم خارج شود کارش را بلد است. با ایفای نقشی کمدی در فیلم «هفتاد سی» ساخته بهرام افشاری، در نقش «سیاوش» روی دیگری از خودش را به مخاطب نشان داد که می‌تواند طیف گسترده‌تری از شخصیت‌ها را باورپذیر کند و حالا وارد مرحله‌ای شده که می‌تواند «انتخاب» کند، نه صرفاً «حضور».

این روزها، حسینی‌نیا در نقطه‌ای ایستاده که بسیاری از بازیگران سال‌ها برای رسیدن به آن تلاش می‌کنند؛ نقطه‌ای که مخاطب، نام او را به‌عنوان یک «اعتبار» برای اثر می‌بیند. حالا باید دید این مسیر، او را به کدام نقش ماندگار بعدی خواهد رساند.

روزبه بمانی؛ صدایی که روایت را کامل می‌کند

در دنیایی که تصویر حرف اول را می‌زند، هنوز هم صدا می‌تواند روایت را کامل کند؛ به‌خصوص وقتی پای تیتراژ سریال‌ها در میان باشد. روزبه بمانی یکی از همان صداهایی است که توانسته این جایگاه را حفظ کند.

این هفته، با انتشار قطعه «بی‌نقاب» برای سریال «بیست و یک»، بمانی بار دیگر نشان داد که چگونه می‌توان با یک ترانه، حال‌وهوای یک اثر را تقویت کرد. صدای او، با آن غم پنهان و حس روایت‌گرش، به‌راحتی با مخاطب ارتباط برقرار می‌کند و در ذهن مخاطب باقی می‌مانند. بمانی فقط خواننده نیست؛ او ترانه‌سراست و همین باعث می‌شود آثارش یکپارچگی بیشتری داشته باشند. واژه‌ها، ملودی و اجرا، در کارهای او از یک جنس‌اند.

صدای روزبه بمانی از آن جنس صداهایی است که تیتراژ را از یک بخش فرعی به بخشی ماندگار از اثر تبدیل می‌کند. حضورش در یک سریال یا فیلم، صرفاً یک قطعه موسیقی نیست؛ ادامه‌ای از روایت است که بعد از پایان تصویر، در ذهن مخاطب باقی می‌ماند. به همین دلیل است که خیلی وقت‌ها، مخاطب ترانه‌های او را نه با نام آلبوم یا حتی خود خواننده، بلکه با نام همان اثر تصویری به یاد می‌آورد؛ مثل قطعه «کجا باید برم» که برای بسیاری، بیش از آن‌که یک آهنگ مستقل باشد، یادآور فضای فیلم «لاتاری» است.

اما حرف این روزهای او فقط «بی‌نقاب» نبود. در میانه روزهای تلخ جنگ بمانی باز هم به همان جایی پناه برد که همیشه از آن حرف می‌زند: درد. اما این‌بار، درد شخصی نبود، عاشقانه نبود، حتی دلتنگی هم نبود؛ سوگی بود جمعی، سنگین و غیرقابل‌تحمل. بعد از فاجعه مدرسه میناب و شهادت کودکان معصوم، بمانی با قطعه «تفنگ گریه می‌کنه» نه فقط یک ترانه، که یک مرثیه خواند؛ مرثیه‌ای که بیشتر از آن‌که شنیده شود، حس شد. در این قطعه، صدای او دیگر فقط یک صدا نیست؛ تصویرهایی که می‌سازد، ساده اما ویران‌کننده‌اند؛ کلاس‌هایی که نیمه‌کاره مانده‌اند، مدادهایی که سوخته‌اند، و کودکانی که هنوز باید زنگ تفریحشان را می‌دویدند.

بمانی از آن دسته هنرمندانی است که ابتدا درد را درک می‌کند و بعد آن را به زبان موسیقی ترجمه می‌کند. همین ویژگی، آثارش را صادقانه‌تر می‌کند و صدای او هنوز هم برای مخاطب، «قصه» دارد.

حامد عنقا؛ از اشک‌های پدرانه تا حاشیه‌های «بدنام»

حامد عنقا این روزها زیاد دیده و شنیده شده؛ یکی در قاب تلویزیون با روایت‌هایی احساسی و دیگری در شبکه نمایش خانگی با سریالی پرحاشیه.

حضور او در یک برنامه تلویزیونی و صحبت درباره تجربه شخصی‌اش از روزهای جنگ، یکی از لحظات تأثیرگذار این برنامه بود. وقتی از ترس و اضطراب فرزندانش گفت، بغضش فقط یک واکنش شخصی نبود؛  احساسی جمعی بود که بسیاری از خانواده‌ها تجربه کرده‌اند. این همان نقطه‌ای است که عنقا بلد است با مخاطب ارتباط برقرار کند: روایت از دل تجربه.

اما در سوی دیگر، نام او با سریال «بدنام» گره خورده؛ اثری که از همان ابتدا با حاشیه همراه بود. توقیف اولیه و سپس بازگشت به پخش، باعث شد کنجکاوی درباره آن بیشتر شود. عنقا، به‌عنوان تهیه‌کننده، از اثرش دفاع کرده و آن را مناسب تماشای خانوادگی دانسته؛ دفاعی که البته با واکنش‌های متفاوتی روبه‌رو شده است.

واقعیت این است که عنقا سبک مشخصی در روایت دارد؛ چه در فیلمنامه‌نویسی و چه در گفت‌وگو. او به داستان‌هایی علاقه دارد که در آن‌ها قدرت، فساد و روابط پشت‌پرده نقش پررنگی دارند. اما سؤال اینجاست که آیا این الگو هنوز برای مخاطب تازگی دارد یا با اطلاعاتی که مخاطب از اخبار و فضای مجازی می‌گیرد دیگر این روایت‌ها تکراری شده است؟

با این حال، نمی‌توان انکار کرد که او همچنان توانایی جلب توجه را دارد؛ چه با یک گفت‌وگوی احساسی و چه با یک سریال پرحاشیه.

عنقا این روزها تلاش می‌کند تأثیرگذار باشد چه در بیان احساسات و چه در فیلم‌ سازی و گاهی هم موفق بوده و سریال‌هایش مخاطب خاص خود را دارد و او این روایت‌ها را در بیان أوضاع جامعه بی تأثیر نمی‌داند.

نوشته از مرثیه «روزبه» برای اشک تفنگ تا میزبانی پرریسک «بهاره» اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

پنجشنبه ۶ فروردین توفیق پیدا کردم که با جمعی از دوستان به دیدار خانواده سارنگ که در سه‌راه افسریه واقع در شهرک بروجردی ساکن هستند رفتیم. این خانواده سه شهید به‌نام فاطمه مصطفی و مرتضی تقدیم انقلاب و جنگ حاضر کردند. یکی از فرزندان چهار‌سال پیش در فعالیت‌های جهادی و سازندگی به شهادت رسید و فاطمه بیست و یک ساله و برادرش مرتضی بیست‌و‌شش‌ساله که جزو نوابغ سایبری هوا فضا بودن دوهفته پیش در حال خدمت به کشور مورد حمله وحشیانه بمباران دشمن قرار گرفتند و به شهادت رسیدند.

جالب اینکه خود محل سکونت این خانواده هم مورد هجوم وحشیانه آمریکا و اسراییل قرار گرفته ولی آن‌ها همچنان در آن مجتمع زندگی می‌کنند. پدر و مادر این شهیدان همانند کوه استوار و مقاوم بودند. دوستی خواست مرثیه‌ای بخواند پدر شهیدان آقای سارنگ گفت الان وقت خواندن مرثیه نیست الان وقت خواندن حماسه است، گفت: من در فراق فرزندانم هیچ اشکی نریختم و بی‌تابی نکردم تا روحیه مردم تضعیف نشود و دشمن شاد نشود الان باید حماسه بخوانیم چرا که رزمندگان ما در جبهه‌ها در حال حماسه هستند و در پایان گفت گریه‌های ما بماند به وقت پیروزی آن‌وقت اشک خواهیم ریخت اشک شوق از پیروزی با اشک‌های فراق عزیزان‌مان آمیخته شود.

آری سلاح واقعی ما این است ایمان و ایثار چیزی که دشمن فهمی از آن را ندارد و مگر می‌شود چنین ملتی را شکست داد.

نوشته اکنون وقت خواندن حماسه است نه مرثیه اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

من به‌ عنوان یک هنرمند جهان اسلام از علما و روحانیانی که رزق ‌و ‌روزی‌شان از دربار سلاطین نفتی می‌رسد توقعی ندارم اما از علما و اساتید دانشگاه الازهر مصر که نامش را از حضرت فاطمه زهرا علیها سلام وام گرفته است و روزگاری سخن اول و آخر اهل سنت جهان از آن جا شنیده می‌شد و وحدت و یکدلی با همه مسلمانان هدف و شعارش بود گله‌مند و خشمگینم که چگونه تجاوزها و خونخواری‌های رژیم غاصب اسرائیل را به یک کشور اسلامی و مردم مسلمان می‌بینند و دم فرو بسته‌اند؟

چگونه حملات وحشیانه آمریکای سلطه‌طلب را شاهدند و کشتار صدها کودک و مرد و زن بی‌پناه را می‌بینند و خاموش نشسته‌اند و حتی گاه به جای طرفداری از مظلوم، از ابوجهل‌های زمانه دفاع کرده‌اند. لطفاً به ما بگویند که اگر خبری دارند که قیامتی نخواهد بود و روزی در برابر خدا و رسول و حضرت زهرا نخواهند ایستاد به ما هم اطلاع دهند.

نوشته چگونه سکوت می‌کنید؟ اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

تاریخ برای آیندگان شهادت خواهد داد که چطور رهبر بزرگش در کنار فرمانده‌های ارشد در کنار مردم بی‌دفاع، کودکان معصوم دخترانه دبستان میناب، بیمارستان‌ها، منازل مسکونی، بدون هیچ سر پناهی مورد هجوم وحشیانه قرار می‌گیرند و همانند هم به شهادت می‌رسند.

سازمان‌های به‌ اصطلاح بشردوستانه با سکوت مرگبار خود هم‌پیمان جنایتکاران آمریکا و صهیونیست‌ها می‌شوند.

اشتباه بزرگ دشمنان ایران نداشتن فهم درست از شهادت است. نمی‌دانند که چطور شهادت پیام دارد؛ خون شهید قوی‌تر از هر سلاحی است؛ هر چه از ما بکشند این ملت استوارتر می‌شود.

در کجای تاریخ سراغ دارید که مردم یک سرزمین این‌طور با شجاعت و پایمردی مقابل کل قدرت‌های اهریمنی جهان با اقتدار بایستند؟ امروز مردم دنیا شاهد نمایشی حماسی از مردم سرافراز ایران هستند و دشمنان این سرزمین، این آرزو را به گور خواهند برد که بتوانند در عزم اراده این ملت شریف خللی به وجود بیاورند.

بی‌شک پیروزی از آن ملت بزرگ ایران خواهد بود؛ چراکه این وعده خداوند است: یایها الذین ءآمنو ان تنصروالله ینصرکم و یثبت اقدامکم.

نوشته هر چه از ما بکشند این ملت استوارتر می‌شود اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

در این مراسم رائد فریدزاده رئیس سازمان سینمایی ضمن تبریک به مناسبت فرارسیدن هفته وحدت و میلاد باسعادت پیامبر اکرم (ص) و امام جعفر صادق (ع) گفت: روایتی وجود دارد که حضرت رسول سایه نداشتند و به‌قدری وجود بابرکت ایشان زلال و شفاف بود که نور از وجود او عبور می‌کرد. دو عامل اصلی در آثار مجیدی نور و آب است. نور سرمنشأ ظهور و آب سرمنشأ حیات بوده و البته ماهی که دارای کارکرد مشخصی در حوزه عرفان اسلامی است.

رئیس سازمان سینمایی با بیان اینکه وجود عناصر سه‌گانه، فضایی خاص را در آثار مجید مجیدی ایجاد می‌کند، افزود: زمانی که در فیلم «محمد»(ص) با این المان‌ها مواجه می‌شویم، بخشی از ایمان نهفته در وجود ما به حرکت در‌می‌آید. فیلم آقای مجیدی دارای مخاطب جهانی است و در مخاطبان خود در هرکجای جهان همدلی عمیقی را ایجاد می‌کند و همین همدلی جهانی، هنر بزرگ این فیلم‌ساز است.

فریدزاده همچنین با اشاره به بازتاب‌های و تأثیرات بین‌المللی فیلم «محمد رسول‌الله»، گفت: سینماگران بزرگی همچون میخالکوف در مورد فیلم «محمد»(ص) با حرارت بسیاری به صحبت پرداخته‌اند. حالت بغض‌آلود و اشک‌های این فیلم‌ساز روسی پس از تماشای فیلم نشان می‌داد که او تحت تأثیر این اثر قرارگرفته درحالی‌که میخالکوف یک ارتودوکس معتقد است. مجیدی با پیوند میان آب و نور نوعی بوطیقای زیبایی‌شناسی خلق می‌کند و به‌وسیله ترکیب تصاویر، جهانی سرشار از معنا را بازتاب می‌دهند. برای ایشان آرزوی سلامتی دارم و انشاالله رسول‌الله در این جهان و در جهان آخرت دستگیر او خواهد بود.

پیش از صحبت‌های رئیس سازمان سینمایی، حبیب ایل‌بیگی مدیرعامل موسسه سینما شهر نیز ضمن تبریک ولادت حضرت رسول اکرم (ص) و امام جعفر صادق (ع) گفت: به دفعات فیلم «محمد»(ص) را تماشا کردم اما هر بار که فرصتی فراهم می‌شود و مجدد بنا می‌شود تا این فیلم را تماشا کنم، بازهم همانند بار نخست با شوق‌وذوق بسیاری این اثر ماندگار را به نظاره می‌نشینم. از همین رو خدا را شاکریم که هم پیروان این پیامبر بزرگ هستیم و هم در سینمای ایران هنرمندی همچون مجید مجیدی حضور دارد. خداوند به او و همکاران و عوامل این فیلم توفیقی اعطا کرده که اثری را خلق کنند که تا ابد ماندگار است. هر مسلمان آزاده و حق‌طلب پس از تماشای فیلم به مسلمان بودن خود افتخار می‌کند؛ و این فیلم باعث شد به خود ببالیم که در سینمایی فعالیت می‌کنیم که در آن اثر ماندگاری چون «محمد رسول‌الله» تولید و ساخته‌شده است.

علی درستکار که نیز طی سخنانی با اشاره به تأثیر عاطفی و معنوی فیلم «محمد»(ص) افزود: احساس و ادراک، دریایی از معانی پرشمار و پیچیده در بسته‌ زیبا و پرشور تحت عنوان فیلم «محمد»(ص) موجب ایجاد شوری شیرین از احساس در من شد، به‌گونه‌ای که کلمه‌ها برای بازتاب این نوع از احساس کفایت نمی‌کند. «محمد»(ص) فیلمی همه‌چیزتمام است و باید از خود بپرسیم که در ایران به‌عنوان مهد تمدن بشری چرا این فیلم دهان‌به‌دهان نچرخیده است.

درستکار با بیان اینکه بازی بازیگران در فیلم «محمد»(ص) دارای نوعی صفای ویژه و خالصانه است، اظهار داشت: باید از بابت زیست در زمانه هنرمندی همچون مجید مجیدی به خود ببالیم. مفاخر یک کشور در ظاهر عجیب‌وغریب نیستند و همگی شبیه یکدیگرند؛ اما سایرین باید حواسشان باشند که هم‌زیست چه افراد با قدر و بهایی هستند. این افراد انتظارات عجیبی ندارند و تنها در پی این هستند که شرایط برای فعالیت‌های آن‌ها و به ثمر رسیدن آثارشان مهیا باشد.

پس از اکران فیلم با حضور مجید مجیدی کارگردان، رائد فرید‌زاده رئیس سازمان سینمایی، حبیب ایل‌بیگی مدیرعامل موسسه سینما شهر، کیک میلاد حضرت رسول اکرم بریده شد و سپس مجید مجیدی به ذکر خاطراتی پیرامون چگونگی فرآیند تولید و ساخت فیلم محمد رسول‌الله پرداخت.

فیلم محمد رسول‌الله محصول سال ۱۳۹۴ است که با محوریت ماجرای شعب ابی‌طالب، به شکل‌گیری زندگی و تکوین شخصیتی حضرت رسول پرداخته است. این فیلم که مرحله تحقیقات آن از مهر ۱۳۸۶ آغازشده بود، در شهریور ۱۳۹۴ و پس از موفقیت در سی و سومین جشنواره فیلم فجر، به روی پرده رفت و با استقبال حدود سه میلیون مخاطب مواجه شد.

نوشته اکران «محمد رسول‌الله (ص)» با حضور مجید مجیدی در سینماشهر اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

آخر هفته جاری تیری فرمو رئیس جشنواره در یک کنفرانس مطبوعاتی انتخاب‌های کامل جشنواره را اعلام خواهد کرد و هر چه نزدیک‌تر می‌شویم، گمانه‌زنی‌ها پیرامون این جشنواره بیشتر هم می‌شود.

یکی از غافلگیری‌های بزرگ احتمال حضور فیلم تازه اصغر فرهادی خواهد بود. فیلمی که هیچ خبری از آن منتشر نشده و تنها نشریه سینمایی «ورلد او ربل» مدعی شد، این فیلم‌ساز برنامه‌ای برای فیلم‌برداری در سال ۲۰۲۵ در نیویورک ترتیب داده و خود فرهادی نیز این نکته را تائید کرد، اما هنوز جزئیاتی درباره داستان یا انتخاب بازیگران فاش نشده است.

پیش از این نیز «قهرمان» اصغر فرهادی جایزه بزرگ هیئت داوران جشنواره فیلم کن ۲۰۲۱ را دریافت کرد. «گذشته» نیز نامزد دریافت نخل طلا جشنواره کن شد و در نهایت موفق به کسب نخل طلای بهترین بازیگر زن و جایزه کلیسای جهانی جشنواره فیلم کن شد.

سعید روستایی نیز مشغول کارهای پست پروداکشن «زن و بچه» است تا بتواند در جشنواره کن امسال حضور داشته باشد. حضوری که توسط رسانه‌های سینمایی دنیا هم خبری شده است.

مدتی قبل نشریه هالیوود ریپورتر در گزارشی درباره فیلم‌های مورد انتظار برای رونمایی در جشنواره کن امسال ضمن اشاره به فیلم جدید سعید روستایی، «زن و بچه» را  یک درام خانوادگی معاصر با موضوع انتقام و بخشش معرفی کرد و نوشت: این فیلم با بازی پریناز ایزدیار در نقش یک پرستار بیوه روایت می‌شود. او با پسر سرکش خود درگیر است و هنگامی که یک حادثه غم‌انگیز رخ می‌دهد، خود را درگیر احساس خیانت می‌بیند در حالی که به دنبال عدالت است.

مجید مجیدی دیگر فیلم‌ساز مطرح کشورمان است که فیلم جدید خود را به سرانجام رسانده و این احتمال داده می‌شود تا بتواند یکی از شانس‌های حضور در جشنواره کن امسال باشد. فیلم‌برداری فیلم تازه مجیدی در چابهار به پایان رسیده است. فیلم مجیدی به نام «غذای نیمروز» با حضور بازیگران بومی و در جنوب کشور و به ویژه چابهار تصویربرداری شده است و هومن بهمنش پس از فیلم «خورشید» برای دومین بار به‌عنوان مدیر فیلم‌برداری با مجیدی همکاری می‌کند. «غذای نیمروز» با محوریت کودکان و نوجوانان تولید می‌شود و سرمایه‌گذاری آن بر عهده کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان است.

نوشته مجیدی، فرهادی، روستایی؛ چشم کن به سینمای ایران روشن می‌شود؟ اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

مهلت ارسال آثار تا پایان شهریورماه تعیین شده است و از میان تصاویر ارسالی ۱۰ برگزیده انتخاب و طی مراسمی همزمان با میلاد حضرت زینب (س) در ۱۷ آبان‌ماه علاوه بر لوح تقدیر به هر نفر ۵۰۰ دلار اهدا خواهد شد.

چهارمین رویداد فیلم کوتاه عاشورایی تصویر دهم که فراخوان بخش‌های اصلی آن متعاقبا منتشر خواهد شد به مدیریت مجید مجیدی و دبیری محمد رهبر توسط موسسه فرهنگی خیریه راه ایمان و همراهی عتبه مقدسه حسینی برگزار می‌شود.

نوشته «صید لحظه عاشقی» در اربعین حسینی اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

در ابتدای مراسم پس از پخش کلیپی از رونمایی پوستر  این رویداد عاشورایی، محمد رهبر _ دبیر سومین رویداد فیلم کوتاه تصویر دهم، گفت: سومین رویداد فیلم کوتاه تصویر دهم در محرم سال ۱۴۰۱ توسط موسسه خیریه فرهنگی راه ایمان به عنوان دفتر نمایندگی آیت‌الله سیستانی و با حمایت آستان مقدس حسینی با موضوعیت «از حسین آموختم…» آغاز به کار کرد. مقرر شده بود از علاقه‌مندان با ارسال ایده‌ها و فیلم‌های خود پس از بررسی در آبان همان سال، تقدیر شود، اما با توجه به اینکه تعداد فیلم‌ها و ایده‌های ارسالی به دلیل محدودیت‌های اینترنتی پیش آمده در سال قبل، به حد نصاب نرسید شورای سیاست‌گذاری تصمیم گرفت سومین دوره رویداد فیلم کوتاه تصویر دهم یک سال دیگر تمدید شود که اکنون اختتامیه آن را برگزار می‌کنیم.

او ادامه داد: در این دوره حدود ۲۰۰ فیلم کوتاه و ۱۸۰ ایده برای دبیرخانه ارسال شد. از ۱۸۰ ایده ارسالی که به صورت مستقیم و ۲۰ ایده‌ای که با همکاری انجمن سینمای جوان به دبیرخانه رسیده بودند. آقای بهروز شعیبی _ مدیر طرح و ایده این رویداد با مشورت اعضای هیئت داوران دو طرح برتر را حائز شرایط دریافت جایزه نقدی جهت کمک به ساخت فیلم دانستند؛ این دو فیلم پس از دریافت جایزه خود تولید شدند و در بخش مسابقه فیلم‌کوتاه با دیگر فیلم‌های ارسالی وارد رقابت شدند‌.

رهبر با اشاره به اینکه در دوره سوم رویداد تصویر دهم دو کارگاه فیلم کوتاه برگزارشد، اظهار کرد: دو هیئت انتخاب در سال ۱۴۰۱ و ۱۴۰۲ تعداد ۱۹ فیلم را جهت بررسی توسط هیئت داوران انتخاب کردند.

او درخصوص برگزاری چهارمین دوره رویداد تصویر دهم نیز بیان کرد: چهارمین دوره این رویداد برخلاف دوره‌های قبل با پایان این اختتامیه آغاز می‌شود. با توجه به پیشنهادهای فراوان و همچنین ارسال فیلم‌هایی از کشورهای لبنان و عراق در سومین دوره این رویداد، با حمایت عتبه مقدس حسینی و همراهی معاون رسانه‌ای آستان مقدس حسینی، دبیرخانه مرکزی این رویداد به کربلای معلی منتقل خواهد شد.

رهبر ادامه داد: در بخش طرح و ایده چهارمین دوره رویداد تصویر دهم، علاقه‌مندان می‌توانند طرح‌ها و فیلم‌نامه‌های خود را با محوریت امام حسین (ع) حداکثر تا ۲۰ خرداد ماه سال ۱۴۰۳ به دبیرخانه رویداد ارسال کنند. طرح‌ها و ایده‌های ارسالی تا اول محرم سال آتی توسط مدیر طرح و ایده و همکارانشان بررسی و ایده‌های برتر برگزیده خواهند شد.

او در پایان سخنان خود اظهار کرد: کمک به تولید فیلم، جهتِ بخش مسابقه فیلم کوتاه، به عنوان جوایز این بخش در نظر گرفته شده است و چهارمین دوره رویداد با دریافت فیلم‌های کوتاه به مسیر خود تا سال بعد ادامه می‌دهد. از هنرمندان می‌خواهیم برای اطلاع از شرایط، قوانین و موضوعات منتخب دوره چهارم به فراخوانی که پس از ماه مبارک رمضان منتشر می‌شود مراجعه کنند.

در ادامه این مراسم مجید مجیدی _ مدیر رویداد بین‌المللی فیلم کوتاه «تصویر دهم»، گفت: بسیار خرسندم که توفیق برگزاری سومین رویداد تصویر دهم را علی‌رغم وقفه ناخواسته‌ای که پیش آمد، داشتیم. خرسندی بیش از حد بنده از این است که هر سال بر غنای آثار ارسالی به رویداد تصویر دهم افزوده شده است، به‌ویژه در این دوره که با آثار بسیار خوبی روبرو بودیم. عزیزانی که زحمت داوری آثار را داشتند واقفند که امسال آثار خوبی به دست ما رسید و امیدواریم در سال‌های آینده با آثار درخشان‌تری روبرو شویم.

او افزود: این رویداد از ابتدا زلف خود را به آستان مقدس آقا امام حسین (ع) گره زد و تولیت مقدس حرم امام حسین (ع) حمایت ویژه‌ای از این رویداد داشتند. امیدواریم در سال‌های آینده شاهد برگزاری اختتامیه این مراسم در کربلا باشیم‌.

مجیدی در پایان سخنان خود از ریاست مجموعه خیریه راه ایمان، از هیئت انتخاب و هیئت داوران این رویداد تشکر کرد.

در ادامه عباس عاصم‌الخفاجی _ معاون رسانه‌ای آستان مقدس حسینی، با تشکر از کمیته داوران و شرکت‌کنندگان، گفت: امروز همه ما به عشق امام حسین (ع) در این رویداد گرد هم آمده‌ایم و اعتقاد داریم که هر آنچه برای خدمت به مردم، امام حسین (ع) و زیارت مبارکه اربعین ارائه می‌کنیم ناکافی است؛ بنابراین به دنبال بهترین‌ها، ایده‌آل‌ترین‌ها و مهم‌ترین‌ها هستیم.

او تاکید کرد: آستان قدس حسینی همواره توجه، تاکید و حمایت خود را از هر آنچه که در راستای اشاعه فرهنگ عاشورا و حمایت از طرح‌های فرهنگی حسینی بوده اعلام کرده است. بر این اساس معاونت رسانه‌ای آستان همواره به گونه‌ای که درخورِ نام سرور و سالار شهیدان باشد در پی به ثمر نشاندن حمایت‌ها در میدان عمل است.

معاون رسانه‌ای آستان مقدس حسینی، ادامه داد: با وجود مدیریت خردمندانه تولیت آستان اهتمام ویژه به هنر و سینما وجود دارد. این موضوع به دلیل تاثیر فراوان آن در انسان‌سازی به شکل حقیقی و مورد نظر خداوند متعال و پیامبر گرامی ایشان به عنوان یک هنر ارزشمند تلقی می‌شود که برای رساندن ارزش‌ها و معانی والا به اعماق جان‌ها و اذهان به کار گرفته می‌شود‌. اهمیت این موضوع در آکندن آسمان اندیشه از فیلم‌هایی است که بیانگر ارزش‌های والایی باشد که امام حسین (ع) در راه آنها فداکاری کرد تا در دنیایی که از سر و صدا و هیاهو و زوال اخلاقی ویران شده است با سرمشق قرار دادن حماسه جاودان خود، روح ارزش‌ها و اصول خود را در ما احیا کند‌.

پس از پخش کلیپی از ۱۹ فیلم راه یافته به بخش داوری، دو دیپلم افتخار به همراه جایزه نقدی توسط مجید مجیدی، بهروز شعیبی و عباس عاصم‌الخفاجی به فیلم‌ رقص آب به کارگردانی فرزاد رنجبر و فیلم سر و تن به کارگردانی سعید سلیمان رونقی اهدا شد.

در ادامه این برنامه محمدتقی اختیاری مدیر موسسه خیریه فرهنگی راه ایمان و نماینده آیت‌الله سیستانی در تهران، گفت: موسسه خیریه راه ایمان هزاران دانش‌آموز، هزاران یتیم و هزاران بیمار را در مناطق محروم ایران را حمایت و سرپرستی می‌کند و توجه و حمایت عالمی درد آشنا و نگرانِ این آب و خاک را پشتوانه خود دارد. بزرگمردی ایرانی ولی دور از وطن که بزرگان ادیان و مکاتب دیگر از کوچه ناهمواری در شارع‌الرسولِ نجف عبور می‌کنند‌ و از خانه محقر او بهره‌ها می‌گیرند.

او افزود: خوشحالم که چراغی هرچند نه آنچنان پر سو در عالم هنر و سینما به مدد هنرمندان متدین به زعامت دوست دیرینه‌ام جناب آقای مجید مجیدی روشن شده است و به انتظارم تا این چراغ در سال‌های بعد پرنورتر مسیر راه هنرمندانی را روشن کند که مکتب امام حسین (ع) را در انحصار هیچ دسته و گروهی نمی‌دانند و تلاطم‌های روزگار آنها را از این اسوه حق دور نکرده است.

اختیاری تاکید کرد: اگرچه این روزها در این سرزمین کهن برای بسیاری افراد، هرگونه جلوه مذهبی، سخت و چه بسا اتهام آمیز است و بسیاری سلامت را در دوری از هرگونه عملکرد مذهبی می‌بینند، اما همه می‌دانیم هنرمند واقعی عوام‌گرا، مهرطلب و گیشه‌پسند نیست و ویژگی بارز یک هنرمند متعهد این است که حقیقت را فدای مصلحت نمی‌کند؛ چه این مصلحت نشات گرفته از حاکمان باشد و‌ چه بیمناک هیاهوی عامیان.

در ادامه برنامه مرشد میرزاعلی به نقالی پرداخت و پس از پخش تیزر فیلم‌های ارسالی، با حضور برخی از اعضای هیئت انتخاب سال ۱۴۰۱ تندیس و لوح یادبودِ نفر سوم از سومین دوره این رویداد به فیلم کوتاه نبض‌الاربعین اثر شادی زیدان از لبنان تعلق گرفت. او در این مراسم حضور نداشت و نماینده او برای دریافت جایزه به روی سن آمد.

سپس با حضور برخی از اعضای هیئت انتخاب سال ۱۴۰۲، تندیس و لوح یادبودِ نفر دوم از سومین دوره این رویداد به فیلم کوتاه مرثیه ناتمام به کارگردانی احمد حیدریان تعلق گرفت‌.

در نهایت با حضور مجید مجیدی، کمال تبریزی، بهروز شعیبی و مدیر موسسه خیریه راه ایمان به عنوان برخی از اعضای هیئت داوران سومین دوره رویداد تصویر دهم، تندیس و لوح یادبودِ نفر اول به فیلم کوتاه کوه سفید به کارگردانی مهرداد حسنی تعلق گرفت‌.

جایزه ویژه هیئت داوران نیز به فیلم نذری به کارگردانی نیما نادر پناه تعلق گرفت.

گفتنی‌است؛ امیر بنان، بهمن ارک، بهرام ارک و امید شمس اعضای هیات انتخاب دوره سوم رویداد «تصویر دهم» بودند و ۱۹ فیلم راه یافته به بخش داوری شامل اشکون، نذری، بلاعوض، مرثیه ناتمام، ماه خاکستری، کوه سفید، خداحافظ رفیق، مسافر، شمع هشتم، فراموشی، تراث، روتن، نبض الاربعین، دمام، لحظه دیدار، خوش خط، سفید پوش، ماجان، رقص آب بودند.

عکس داخل خبر از: فرحان فرهنگی‌فر

نوشته آرزوی مجید مجیدی در اختتامیه «تصویر دهم» اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

در این مراسم جوایز فیلم‌های برگزیده سومین دوره «تصویر دهم» اهدا می‌شود.

مجید مجیدی، رضا میرکریمی، بهروز شعیبی،‌ کمال تبریزی و رضا کیانیان اعضای هیات داوران سومین رویداد فیلم کوتاه «تصویر دهم» هستند.

همچنین انتخاب فیلم‌های رسیده به دوره سوم در سال ۱۴۰۱ را محمدرضا مصباح، فرهاد قائمیان، حامد جوادزاده، هادی نائیجی، حمید بهرامیان، سیاوش حقیقی و محمدحسین پویانفر برعهده داشته‌اند و در سال ۱۴۰۲ امیر بنان، بهمن ارک، بهرام ارک و امید شمس اعضای هیات انتخاب دوره سوم رویداد «تصویر دهم» بودند.

«تصویر دهم» با موضوع «از حسین(ع) آموختم…» که به مدیریت مجید مجیدی و دبیری محمد رهبر برگزار می‌شود و آثار برگزیده دوره سوم آن از بین ۱۹ اثر به نام‌های اشکون، نذری، بلاعوض، مرثیه ناتمام، ماه خاکستری، کوه سفید، خداحافظ رفیق، مسافر، شمع هشتم، فراموشی، تراث، روتن، نبض الاربعین، دمام، لحظه دیدار، خوش خط، سفید پوش، ماجان، رقص آب معرفی می‌شوند.

نوشته برگزاری اختتامیه «تصویر دهم» با حضور سینماگران شاخص اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

اسامی فیلم‌های کوتاه بخش مسابقه این رویداد عبارتند از: اشکون، نذری، بلاعوض، مرثیه ناتمام، ماه خاکستری، کوه سفید، خداحافظ رفیق، مسافر، شمع هشتم، فراموشی، تراث، روتن، نبض الاربعین، دمام، لحظه دیدار، خوش خط، سفید پوش، ماجان، رقص آب.

اختتامیه رویداد بین‌المللی فیلم کوتاه «تصویر دهم» با موضوع «از حسین(ع) آموختم…» به مدیریت مجید مجیدی و دبیری محمد رهبر در روزهای آینده برگزار می‌شود.

نوشته معرفی هیات داوران سومین رویداد «تصویر دهم» اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

اعضای هیات انتخاب، در نهایت ۱۹ فیلم کوتاه را شایسته داوری نهایی دانستند که اسامی آن‌ها عبارتند از:

اشکون، نذری، بلاعوض، مرثیه ناتمام، ماه خاکستری، کوه سفید، خداحافظ رفیق، مسافر، شمع هشتم، فراموشی، تراث، روتن، نبض الاربعین، دمام، لحظه دیدار، خوش خط، سفید پوش، ماجان، رقص آب.

اختتامیه رویداد بین‌المللی فیلم کوتاه «تصویر دهم» با موضوع «از حسین(ع) آموختم…» به مدیریت مجید مجیدی و دبیری محمد رهبر در روزهای آینده برگزار می‌شود.

نوشته معرفی هیات انتخاب و آثار راه‌یافته به سومین رویداد «تصویر دهم» اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

*مستندساز موظف به روایت حقایق است

در آخرین روز از برگزاری هفدهمین جشنواره بین‌المللی فیلم مستند ایران «سینماحقیقت»، کارگاه «اخلاق در سینمای مستند» با حضور هانا پولاک؛ کارگردان، فیلمبردار و تهیه‌کننده لهستانی برگزار شد.

پولاک در ابتدای این کارگاه گفت: موضوع اخلاق و سینما از هم جدا نیست. زیرا ما همه به‌عنوان انسان باید راوی موضوعات اخلاقی در جامعه باشیم. بنابراین به‌عنوان یک رهاورد اخلاقی بهتر است بدانیم که چگونه باید با موضوع مهم اخلاق در سینما رو‌به‌رو شد.

وی درخصوص نمایش رنج در مستند، توضیح داد: در ترسیم رنج باید توجه کرد که شادی نیز به نمایش کشیده شود. درواقع، لازم است که حیات با تمامی ابعاد انسانی آن در مقابل دوربین جاری شده و در فیلم گنجانده شود. بحث اخلاق در تمامی دقیقه‌های مستند باید جاری باشد.

وی ادامه داد: ملاحظات اخلاقی اهمیت بسیاری دارند. در جایگاه یک فیلمساز، شما نیز در وضعیت شکننده‌ای هستید و هویت فیلم وابسته به سوژه‌ای می‌شود که قرار است روایتگر رنج، غم و اندوهی باشد. درنتیجه اخلاقی دو جانبه‌ای که بین فیلمساز و سوژه شکل می‌گیرد، بسیار اهمیت دارد.

این مستندساز گفت: ما موظف به روایت حقایق هستیم تا سخاوت‌ها را به گوش جهانیان رسانده و با دسترسی به وقایع و انتشار آن‌ها در راه ساختن جهانی امن‌تر قدم برداریم. در چنین وضعیتی کار من در جایگاه فیلمساز در وهله دوم اهمیت قرار می‌گیرد و اصل مطلب رساندن صدای سوژه‌ها به جهان است.

وی گفت: واقعیت این است که هیچکس مستندسازی را به‌عنوان شغلی برای پول درآوردن انتخاب نمی‌کند. در این راه پرپیچ و خم، فیلمساز رسالتی بر دوش خود حس می‌کند که فرای همه خطرها و ناهمواری‌ها قدمی بردارد برای روایت حقیقتی که هرچند کوچک اما می‌تواند تاثیری را در جهان ترسناک امروزمان داشته باشد.

* حمایت بنیاد پانزده‌ خرداد از ساخت آثاری با موضوع جمعیت

نشست «حمایت از تولید فیلم مستند در حوزه جمعیت و خانواده» با مشارکت مرکز گسترش سینمای مستند، تجربی و پویانمایی و بنیاد ۱۵ خرداد در آخرین روز جشنواره برگزار شد.

یاسر اشراقی؛ معاون اجتماعی بنیاد پانزده‌ خرداد در ابتدای این نشست درباره ورود بنیاد پانزده خرداد به حوزه تولیدات فرهنگی گفت: بنیاد پانزده خرداد یک سابقه ۴۲ ساله دارد و یکی از ۳ مجموعه‌ای است که توسط حضرت امام تاسیس شد. در زمان دفاع مقدس این بنیاد توسط تعاونی‌ها و فروشگاه‌های سراسر کشور به صورت نامحسوس توزیع ارزاق را برعهده داشت و بیش از هزار خانه بهداشت را در مناطق دوردست کشور تاسیس کرده‌ است. همچنین این بنیاد اقدامات دیگری مانند تامین آب شرب مردم قم را با ساخت سد ۱۵ خرداد انجام داده است.

وی افزود: از همان سال‌های ابتدایی فعالیت‌های بنیاد، بخش سمعی-بصری مربوط به تولیدات فرهنگی وجود داشته است و اولین کاری که آقای میرکریمی به نام «برای او» تولید کردند با حمایت بنیاد پانزده‌ خرداد تولید شده است. از سوی دیگر مرکز نوآوری را تاسیس کردیم که با نگاه به مسائل حوزه جمعیت فعالیت می‌کنند.

اشراقی ادامه داد: در حوزه زیرساختی فعالیت‌هایی داشتیم که یک نمونه آن اطلس جمعیت است. باتوجه به اهمیت این موضوع ما با همکاری سازمان نقشه‌برداری و مرکز آمار و ثبت احوال و… زیرساخت این اطلس را آماده کرده‌ایم. با این‌ نگاه تمام بخش‌هایی که می‌خواهند در حوزه جمعیت اقدامی انجام دهند، باتوجه به جمعیت همان استان اقدام کنند.

وی بیان کرد: مهم‌ترین مبحث بنیاد پانزده‌ خرداد حوزه فرهنگی است که مورد تایید مقام‌ معظم رهبری نیز قرار دارد. برخلاف چیزی که در افکار عمومی وجود دارد که مشکل اقتصادی باعث کم شدن فرزند‌آوری است اتفاقا با توجه به آمار در دهک‌های اقتصادی بالا، فرزندآوری کم‌تر است.

معاون اجتماعی پانزده خرداد درباره تلویزیون ایران جوان تصریح کرد: با مجوز صداوسیما امروز تلویزیون ایران جوان  افتتاح می‌شود. این تلویزیون به پایگاه داده خانواده و جمعیت تبدیل شده است و تمام تولیدات در سایت تلویزیون ایران جوان قرار می‌گیرند.

بنیاد پانزده‌ خرداد نیز چند نماهنگ و فیلم و برنامه تلویزیونی ساخته و حمایت کرده است که در این تلویزیون قرار داده می‌شوند.

او درباره حمایت از تولیدات فرهنگی توضیح داد: ما برای اولین بار تفاهمنامه‌ای با انجمن سینمای جوان برای حمایت از چهلمین جشنواره فیلم کوتاه تهران امضا کردیم و جایزه ایران جوان من در اختتامیه آن رویداد اعطا شد. همچنین ما پایگاه داده اطلاعات مربوط به تولیدکنندگان را از دوستان گرفتیم تا کم کم با آن‌ها ارتباط برقرار کنیم.

اشراقی گفت: بنیاد پانزده‌ خرداد ۴ فیلم کوتاه را با انجمن سینمای جوان خواهد ساخت. در همین راستا هم با دیگر نهادها ارتباط برقرار خواهیم کرد و همچنین با مرکز گسترش سینمای مستند، تجربی و پویانمایی هم تفاهمنامه امضا کردیم و جایزه بهترین مستند ایران جوان در اختتامیه «سینما حقیقت» اهدا خواهد شد. ما محدودیتی برای حمایت از آثار نداریم و فقط کیفیت آثار مورد توجه ما قرار دارد.

در ادامه نشست، محمدرضا بهشتی؛ دبیر اجرایی جشنواره‌ گفت: مرکز گسترش سینمای مستند، تجربی و پویانمایی و بنیاد پانزده‌ خرداد در حوزه فیلم‌هایی با موضوع خانواده و جمعیت مشارکت خواهند داشت زیرا اکنون جمعیت یکی از بحران‌های کشور هم‌تراز با آب است. با شناختی که دوستان از مرکز گسترش دارند، می‌دانند که ما سعی داریم فیلم‌هایی را بسازیم که ازنظر محتوایی و فرمی یک پله بالاتر از نهادهای دیگر مانند تلویزیون باشد. قطعا ما فیلم‌های تبلیغاتی نخواهیم ساخت و فیلمسازان ما با تحقیق و پژوهش به این موضوع خواهند پرداخت.

*صدای بی‌صدایان شوید…

دیگر نشستی که در روز آخر جشنواره برگزار شد، نشست «وطن شرقی در سینمای مستند» از پنل ویژه غزه هفدهمین جشنواره بین‌المللی «سینماحقیقت» بود.

مصطفی شوقی؛ مستندساز و مدیر خانه مستند در ابتدای این نشست عنوان کرد: ادوارد سعید؛ مستشرق و شخصیت معروف فلسطینی است. تمرکز ایشان در خاورمیانه و کشورهای عربی بوده و امروز خانم کلمشا نویسنده کتاب «ادوارد سعید: کار روشنفکرانه و نقد اجتماعی» در رابطه با این موضوع صحبت می‌کنند.

آرلین کلمشا؛ استاد دانشگاه سائوپائولو برزیل در رشته تاریخ عرب معاصر عنوان کرد: وقتی می‌خواهیم درباره ادوارد سعید صحبت کنیم باید از جنبه‌های مختلفی به این قضیه بپردازیم. کتاب معروف ادوارد سعید «شرق‌شناسی» است که بحث اصلی آن انتقادی بر این است که قدرت‌های جهان مفهوم و منطقه‌ای به نام‌ شرق ایجاد کردند تا اهداف استعماری خودشان را در شرق پیش ببرند. ادوارد سعید تحلیل و واکاوی می‌کند که قدرت‌های اروپایی چطور این مفهوم‌ شرق را ایجاد کردند. نکته اصلی ادوارد سعید در مفهوم شرق این است که شکاف میان شرق و غرب مصنوعی بود تا قدرت‌ها به اهداف خودشان برسند.چ

کلمشا بیان کرد: مساله فلسطین جالب است زیرا تا پیش از استعمارگران مسیحیان و یهودیان در آن منطقه همزیستی مسالمت آمیزی با هم داشتند. ادوارد سعید از سال ۱۹۶۷ متوجه قضیه فلسطین شد و از سال ۱۹۶۷ نسبت به کاری که دنیا با فلسطین می‌کرد و به آن بی‌توجهی می‌کرد، خشمگین شد و نوشتن مقاله و گزارش برای مطبوعات را در پاسخ به افرادی که مساله فلسطین را وارونه نشان داده بودند، شروع کرد.

این استاد دانشگاه گفت: اینکه فلسطینی‌ها نمی‌توانستند روایت ظلم خودشان را به گوش جهانیان برسانند به این دلیل بود که آن‌ها قربانی شده بودند و قدرت‌ها مناسبت را طوری چیده بودند که آن‌ها اصلا نتوانند روایت واقعی خودشان را وارد تاریخ کنند.

این پژوهشگر اضافه کرد: شخص دیگری که اکنون با ادوارد سعید همراه شده است، الیاس خوری؛ نویسنده فلسطینی است و او می‌گوید که من می‌خواهم درباره سکوت بنویسم. فلسطینی‌ها برای بقای خودشان تلاش می‌کردند و این موضوع خلایی در روایت ایجاد کرده بود. پر کردن این خلا رسالت الیاس خوری بود. کاری که کرد این بود که روایت افراد مختلف در شرایط مختلف را شنید و درباره آن‌ها کتاب نوشت. مانند کتاب «باب‌الشمس». همچنان باید صدای بی‌صدایان شدن ادامه داشته باشد زیرا شما امروزه ازطریق فضای مجازی شاهد اتفاقات غزه هستید؛ اما همچنان مشاهده می‌کنید که افسانه‌سازی انجام‌ می‌شود و می‌گویند که مردم غزه تروریست‌ها را در خانه‌شان پناه می‌دهند. رسانه‌ها چنین تصویری می‌دهند که جنگی میان اسرائیل و حماس در جریان است اما اشتباه است و اسرائیل دارد علیه مردم‌ فلسطین می‌جنگد.

* کتاب «همبستگی علم و هنر در سینمای مستند» رونمایی شد

مراسم رونمایی از کتاب «همبستگی علم و هنر در سینمای مستند» تالیف احمد ضابطی جهرمی و بازنشر کتاب «مقدمه‌ای بر فیلم مستند» نوشته بیل نیکولز با اجرای رامتین شهبازی برگزار شد.

در ابتدای این مراسم، به بهانه بازنشر کتاب «مقدمه‌ای بر فیلم مستند»، حامد شکیبانیا؛ رئیس هیأت مدیره‌ انجمن تهیه‌کنندگان سینمای مستند، گفت: کتاب «مقدمه‌ای بر فیلم مستند» کار مشترک مرکز گسترش سینمای مستند، تجربی و پویانمایی و انجمن تهیه‌کنندگان سینمای مستند است. سال‌ها این کتاب نایاب بود و از آن‌جایی که این کتاب برای مطالعه دانشجویان لازم است بر آن شدیم تا دوباره این اثر مهم را بازنشر کنیم.

وی ادامه داد: محمد تهامی‌نژاد؛ مترجم کتاب نیز ویراستاری دوباره‌ای بر آن انجام داد. درحال حاضر هم اعلام و هم لغت‌نامه کلمات تخصصی آن در حال نوشتن است و کتابی با چارچوب بهتری در دومین چاپ قرار است که به دست خوانندگان برسد.

در ادامه مراسم، رامتین شهبازی درباره کتاب «همبستگی علم و هنر در سینمای مستند» گفت: این کتاب از هفت بخش اصلی تشکیل شده است. این کتاب در شکل جستارهای خودش تمام نمی‌شود و ایده‌هایی در آن مطرح شده که علاقه‌مندان می‌توانند درباره آن‌ها تحقیق کنند.

وی ادامه داد: بحث فیلم مستند و روان‌‌شناسی حیوانات که یکی از فصل‌های کتاب است، موضوعی بود که توجه من را بسیار به خود جلب کرد. حوزه نقد زیست محیطی و اکوسینما، حوزه جدیدی است که حتی در دانشگاه‌ها نیز تعداد پایان‌نامه‌هایی که درباره این موضوع کار می‌شود بسیار انگشت‌شمار است. درنتیجه، کار کردن درباره این موضوعی بسیار مهم است.

شهبازی گفت: در جستار دوم نیز ایده‌ای درباره نشانه‌گذاری‌های آثار مستند مطرح شده است. نشانه‌گذاری تصویری و زبان‌شناسی بصری از هم متفاوت است و در بحث روایت فیلم تفاوت ایجاد می‌کند. درواقع گفت‌وگو و گسترش ایده درباره هرکدام از این جستارها از اهمیت بسیاری برخوردار است.

در پایان مراسم و پس از رونمایی از کتاب، احمد ضابطی جهرمی گفت: کار من ناقابل است اما شاید تاثیراتی در برداشته باشد. وظیفه خود می‌دانم از همکارانم در مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی، محمد حمیدی مقدم، آقای رحیمی و خدارحمی و همین‌طور طراح جلد کتاب آقای خورشیدی تشکر کنم. در این دوره از جشنواره آثاری ارزشمند و دوست‌داشتنی، ایده‌ساز و جریان‌ساز وجود دارد. من تا حدودی می‌توانم استعداد را از اثر هنرمند تشخیص دهم. من استعدادهایی را در بعضی از آثار مستند دیدم که بستری برخاسته از قریحه ملی ما در مستندسازی فراهم می‌کند تا کارهایی ناب و یگانه ساخته شود.

وی گفت: فرم ملی در سینما برای ما مستند است. این جوهره هنر و ادبیات ایرانی است که پشت سینمای ایرانی چون تکیه‌گاهی محکم می‌ایستد. ملت ما ادبیات خلق می‌کند و این نکته‌‌ای بسیار مهم است. ادبیات ما در تراز جهانی حرف‌هایی برای گفتن دارد که در دل هنرمندان ایرانی ذوق می‌پراکند. برای مثال، تدوین، از منوچهر دامغانی شروع می‌شود.

ضابطی جهرمی بیان کرد: از نظر تئوریک خود را آماده دفاع از این حرف می‌کنم. سینمای ایران سینمای غیر استودیویی است و عمدتا از فضاهای واقعی استفاده می‌کند. ممکن است این کتاب توجه مستندسازان را جلب کند. درباره عرفان مستتری که در بسیاری از آثار مستند به چشم می‌خورد، بحث متافیزیک نه فولکلر و خرافات که ماجرایی علمی است.

این پژوهشگر ادامه داد: کشور ما غنی از گویش‌هایی متفاوت است که در سایه زبان فارسی رنگ می‌گیرد. برایم سوال بود چرا درباره این گویش‌های محلی و بومی در معرض انقراض کمتر مستندسازی می‌شود. ما به ارتباط مردم‌شناسی و مستند آگاه هستیم اما زبان‌شناسی و مستند چیزی است که کمتر به آن پرداخت شده است.

ضابطی‌جهرمی بیان کرد: ما پرویز پورصمدی، فیلمبرداری استثنائی را در چند ماه گذشته از دست دادیم که فقدان او با هیچ فیلمبردار دیگری قابل جایگزینی نیست. یک فیلمبردار مستند باید با انضباط و به موقع و آماده در محل فیلمبرداری باشد. آمادگی فیزیکی و جسمانی، خصوصیات روانشناختی و آمادگی ذهنی و اخلاق درست و سواد و مهارت در رشته ویژگی‌هایی بود که مرحوم پورصمدی در کار از همگی آن‌ها برخوردار بود. مرتضی فیلمبرداری بود که فکر کارگردان را می‌خواند.

این پژوهشگر در پایان گفت: اوج هنر او را می‌توان در مستند «تاراز» به خوبی مشاهده کرد. در مستند، تجربه هر فرد می‌تواند استثنائی باشد و مجموع این تجربه‌ها است که مستند را می‌سازد. پس باید حواسمان به آدم‌هایی که خالق این هنرها هستند باشد تا بتوانند در حوزه رسانه دانش‌ و هنر خدمت‌رسانی کنند. علم و هنر دو بال در سینمای مستند هستند و در این کتاب سعی شده به این دو وجه پرداخته شود.

* معرفی داوران بخش مسابقه ملی «سینماحقیقت»

احمد ضابطی جهرمی، مسعود نقاش‌زاده، پروین صدر ثقه‌الاسلامی، مانی میرصادقی، فرشاد محمدی، بهروز نورانی‌پور، مهدی شامحمدی به‌عنوان هیات داوران بخش مسابقه ملی هفدهمین جشنواره بین‌المللی فیلم مستند ایران «سینماحقیقت» معرفی شدند.

* معرفی داوران جایزه شهید آوینی «سینماحقیقت»

مصطفی دالایی، احمد مرادپور و مهدی نقویان به‌ عنوان داوران جایزه شهید آوینی هفدهمین جشنواره بین‌المللی فیلم مستند ایران «سینماحقیقت» معرفی شدند.

گفتنی است؛ جشنواره بین‌المللی فیلم مستند ایران «سینماحقیقت» با دبیری محمد حمیدی‌مقدم در تاریخ یکم دی‌ماه به اکران‌های خود پایان داد.

نوشته مجید مجیدی به تماشای «احمد» آمد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.