امیر قادری میزبان برنامه ابتدا عنوان کرد: در جلسات گذشته آقای مسعود اطیابی این ایده جالب را مطرح کرد که آینده سینمای ایران نه کارگردان محوری خواهد بود و نه ستاره سالاری؛ آینده سینمای ایران کمپانی‌محور خواهد بود. من از آقای ابوالحسن داووی می‌خواهم که بحث را از اینجا شروع کنند.

ابوالحسن داودی بیان کرد: ما در ابتدا باید مشخص کنیم که تعریفمان از کمپانی چیست. ما حتی اگر کمپانی را سرمایه تعریف کنیم، باز هم سرمایه جوانب و حواشی خاص خودش را دارد. با این حال اگر کمپانی را با تعریف استاندارد جهانی‌اش بشناسیم، باید بگوییم که ما در ایران فاقد کمپانی هستیم. با توجه به شرایط سیاسی، اقتصادی و اجتماعی که در کشور داریم، در آینده نزدیک هم امکان به وجود آمدن کمپانی به معنای درست را نداریم.

وی درباره کمپانی فیلم‌های کمدی که در حال حاضر مشغول به کار هستند، گفت: آن‌ها مراجع سرمایه‌گذاری در سینما هستند که اگر بخواهیم آن‌ها را بررسی کنیم، ممکن است به مناطق مبهم‌تر و تیره‌تری برویم. آن‌ها به هیچ وجه کمپانی نیستند چراکه کمپانی در وهله اول سینما را به شکل صنعت می‌شناسد نه به شکل وسیله و ابزار سودآوری. در کمپانی همه جوانب اعم از تجهیزات، استودیوها، امکانات تولیدی و … را با هم داریم . شایان ذکر است که همه کمپانی‌ها نقشه راه چند ساله دارند. در کمپانی‌هایی استاندارد جهانی برخلاف ایران که مبنای تولیدشان ساخت سالانه ۲ فیلم پرفروش است؛ آن‌ها سالانه ۵۰ فیلم تولید می‌کنند که شاید ۵ فیلم در میان آن‌ها در بازار داخلی و جهانی دیده شود، اما همان ۵ فیلم به قدری قوی است که ۴۵ فیلم دیگر را پوشش می‌دهد. این باعث می‌شود کمپانی علاوه بر سودآوری برای آینده‌اش برنامه‌ریزی داشته باشد.

این فیلمساز افزود: متاسفانه تعریف دوستان از کمپانی، سرمایه‌هایی‌ست که حتی ممکن است به سود نرسند. گاهی اوقات این سوال پیش می‌آید که اگر این کمپانی‌ها به سود نمی‌رسند، پس چگونه ادامه می‌دهند؟ مگر اینکه با دلایل دیگری وارد این عرصه شده باشند. با توجه به شرایط حال حاضر سینما ۹۰ درصد تولیدات به سود نمی‌رسند.

هوش مصنوعی سینما را از بین نخواهد برد اما روی آن تاثیر می‌گذارد

در ادامه این نشست، اکبر نبوی اظهار کرد: تجربه نشان می‌دهد که فرهنگ رفتاری ما ایرانیان به این شکل است که سود خودمان را در سود جمع تعریف نمی‌کنیم، در نتیجه کمپانی در مفهوم درست خودش شکل نمی‌گیرد. من معتقدم در ۱۰سال آینده سینما وضع امروز خودش را نخواهد داشت و کمپانی‌ها برای سینما فیلم تولید نخواهند کرد و ممکن است فعالیتشان را در فضای مجازی و پلتفرم‌ها ادامه دهند؛ هر چند این امکان وجود دارد که ظاهر پلتفرم‌ها هم تغییر کند. سینمای آینده ایران و جهان این سینمای امروز نخواهد بود و تغییراتی شگفت در بهره‌برداری محصولات صوتی و تصویری به وجود خواهد آمد و این تغییراتی نیست که ارزش‌گذاری شود.

وی ادامه داد: من معتقدم سینما در آینده تقریبا به آن چیزی تبدیل خواهد شد که در سالن به نمایش درمی‌آید و مجموعه‌ای از آثار خاص مانند اپرا خواهد بود. درواقع سینما باید کیفیت خاص خودش را داشته باشد تا به سالن سینما برسد. به نظر من هوش مصنوعی توانسته تاریخ بشر را به قبل و بعد از خود تقسیم کند  و همین میزان تقاضای سینما در آینده بیش از پیش خواهد شد. هوش مصنوعی سینما را از بین نخواهد برد اما به شدت روی آن تاثیر می‌گذارد. برای همین فکر می‌کنم ما کمپانی در سینما نخواهیم داشت؛ مگر اینکه فرهنگمان اصلاح شود و سودمان را در سود جمع ببینیم.

در ادامه محمد حمزه‌ای دیگر مهمان این نشست خاطرنشان کرد: من اعتقاد راسخ دارم که طی ۱۰ ساله آینده ما قطعا سینمای کنونی را نخواهیم داشت. در واقع ماهیت سینمایی که ما دوستش داریم از بین نمی‌رود اما تغییر شکل می‌دهد؛ درست مانند رسانه. به همین دلیل تصور می‌کنم که کمپانی در آینده معنایی نخواهد داشت؛ آنچه که می‌تواند در آینده تاثیرگذار باشد، اندیشه است و اندیشه شکل دیگری برای ارایه پیدا خواهد کرد.

وی درباره افزایش استقبال از سینما در سال‌های اخیر تصریح کرد: من اعتقاد ندارم که سینمای ایران مورد استقبال مخاطب قرار گرفته است. سینمای ایران حالت سینوسی دارد و به نظر می‌رسد بعد از مدتی فیلم‌های کمدی علیه خودشان اقدام می‌کنند؛ در نتیجه این جریان هم می‌خوابد و تصور نمی‌کنم تماشاگر قابل توجهی به سمت تولیدات سینمای ایران آمده باشد.

گران شدن فیلمسازی به نهادهای دولتی و سرمایه‌شان‌ برمی‌گردد

قادری یادآور شد: در سال‌های گذشته که سینمای کمدی به اصطلاح مُد نبود ابوالحسن داودی چند فیلم موفق در این ژانر ساخت که یکی از آن‌ها «نان، عشق، موتور ۱۰۰۰» است. آقای داوودی نظر شما درباره اقبال سینمای ایران در کمدی چیست؟ ممکن است عده‌ای معتقد باشند که این الگوی حال حاضر سینمای ایران می‌تواند برخی از این آسیب‌ها را حل کند.

داودی عنوان کرد: این اقبال از سینمای کمدی زمینه‌های مختلفی دارد و بخشی از این اقبال به شرایط اقتصادی و اجتماعی جامعه باز می‌گردد. حتی در تاریخ سینمای آمریکا موفق‌ترین فیلم‌های موزیکال در دهه ۳۰ بوده است که مردم در بدبخت‌ترین حالت بودند. شکل تولیدات آن زمان آمریکا بسیار شبیه به حال حاضر ایران است و این نوع کمدی ساختن هم مطلوب سرمایه‌گذار است که از میان برترین راه به سود برسد. نگاه دولت‌ها در دو دهه گذشته به سینمای ایران طوری است که حاکمیت عنصر مزاحمت سینما را بیشتر از عنصر سرگرمی می‌داند. آن‌ها معتقدند که سینما باید کنترل نهادی شود و شرایط سانسور زیرپوستی و پنهانی شده است. چیزی که سینما را محدود می‌کند این است که تولید از حالت عادی گران‌تر شود. من این گران شدن فیلمسازی را برنامه‌ریزی شده می‌دانم و معتقدم ریشه آن به نهادهای دولتی و سرمایه‌ آن‌ها برمی‌گردد.

وی ادامه داد: سینمای ایران در سال‌های پس از انقلاب برای خود داشته‌ها و دارایی‌هایی دارد که به مرور و به زحمت جمع‌آوری کرده اما چیزی که دولت‌ها به راحتی می‌توانند آن را تحت‌الشعاع قرار دهند این است که دسترسی به همین داشته‌ها را سخت‌تر کنند. برای همین تولیدات کمتر می‌شود و هزینه بالا می‌رود و طبیعتا منی که سی سال گذشته با سرمایه شخصی می‌توانستم فیلم بسازم الان دیگر قادر به چنین کاری نیستم. وقتی دستمزد بازیگران صدها برابر بیشتر شده، بنابراین می‌توانم بگویم این رقم مشکوک و بیمار است و مبتنی بر اقتصاد سالمی نیست که دوستان آن را کمپانی می‌نامند.

این فیلمساز افزود: ما در طول سال ۴ تا ۵ فیلم پُرفروش داریم که سه تای آن‌ها سرمایه‌گذار مشترک دارند. این سینما به یک سینمای نازل و یک وجهی تبدیل شده که سلیقه مخاطبش را هم نازل می‌کند. پس این اسمش استقبال یا رونق نیست؛ این نوعی انحطاط است که در سینمای ما در حال شکل‌گیری است.

قادری بیان کرد: شاید بخش‌هایی از سینمای اجتماعی مانند «فسیل» و «نان، عشق، موتور ۱۰۰۰» خودش را در شکل کمدی بازتولید می‌کند. در این سال‌ها کمدی در واقع نقد اجتماعی به همراه خود دارد. من فکر می‌کنم در این سال‌ها فیلم‌های کمدی و اجتماعی بهتر با استقبال مردم روبرو شده‌اند؛ یعنی فیلم‌هایی که کمتر فروخته‌اند، ضعیف‌تر بودند.

در ادامه نبوی اظهار کرد: اگر وضعیت سه تا چهار سال گذشته را از فروش چند فیلم محدود بررسی کنیم و آن را مولفه‌ای مثبت برای حیات سینما تلقی کنیم، پس باید این سوال را بپرسیم که چرا سینما از منظر مسئولان و خانواده سینما مورد انتقاد است؟

قادری خاطرنشان کرد: فکر نمی‌کنید دهه ۸۰ دهه طلایی سینمایی ایران است؟

نبوی بیان کرد: من دهه ۶۰ تا اوایل ۸۰ را دوران خوبی می‌دانم نه اینکه مطلقا قابل دفاع باشد اما قابل قبول است چه در مدیریت سینمایی و چه مدیریت دولتی و خصوصی. اما سیاست‌های آن دوره قابل استفاده برای ما نیست چراکه تغییرات جدی در حکمرانی ایران و جهانی شکل گرفته است. شیوه‌های مدیریتی انوار و بهشتی در روزگار خودشان جواب می‌داد چراکه سینما در جامعه مذهبی مورد پذیرش نبود اما آن‌ها سینما را برای توده مردم می‌ساختند. حتی نوع نگاه به مذهب هم این روزها تغییر کرده است.

ابوالحسن داودی تصریح کرد: زمانی که این آکندگی مذهب و سیاست وجود دارد بیشتر مردم نسبت به سیاست واکنش دارند. الان حتی کسانی که به شکل آشکار به مسایل ضدمذهبی تظاهر می‌کنند، ممکن است به مذهب برگردند. در واقع منظور من این است که در حال حاضر افراد برای اعتراض به سیاستی که به نفع خودشان نیست، به مذهب اشاره می‌کنند.

آینده سینمای ایران متعلق به سینمای زیرزمینی است

محمد حمزه‌ای نیز بیان کرد: این لجبازی بین مردم است که حتی اگر قلبا اعتقاد داشته باشند اما در ظاهر همراهی نمی‌کنند. ما دین را معادل ایدئولوژی در نظر گرفتیم و این آسیب‌زا بود. من معتقدم که بخش بزرگی از این نارضایتی همه از سینما به علت نظارت است و منِ سینماگر نمی‌توانم به فرم دلخواهم برسم و آنچه می‌خواهم بگویم. الان سازمان سینمایی مانند پدری است که با وجود اینکه فرزندش مستقل شده، همچنان به کنترلش ادامه می‌دهد. من اعتقاد دارم اگر در بلندمدت با سینماگر توافق نکنند، سینما از این چیزی که هست رهاتر می‌شود. یک طیف تازه فیلمساز و سینماگر در حال حاضر آماده به کار هستند که ابزار کار را دارند و کنترل‌پذیر هم نیستند. من معتقدم اگر چند سال آینده سیستم نظارتی شکل تعامل را تغییر ندهد چیزی به اسم نظارت از بین خواهد رفت و عملا چیزی تحت عنوان سینمایی که مدنظر دوستان است، باقی نمی‌ماند و فیلم مد نظر سیستم دولتی تولید می‌شود که عده خاصی آن را دوست خواهند داشت. تولید در سینما الان به قدری گران است که یا باید در چارچوب کار کنم یا آنچه را که می‌خواهم بسازم، ببوسم و کنار بگذارم.

ابوالحسن داودی نیز عنوان کرد: به نظر من آینده سینمای ایران متعلق به سینمای زیرزمینی است که با تساعد هندسی در حال رشد است و هیچ کدام از دولت‌ها امکان و ابزار رویارویی با آن را ندارند. این تضادها گنده‌تر از اداره نظارت و حذف پروانه ساخت است. من تفاوت زیادی بین رویکرد دولت‌ها می‌بینم. دولت قبل برنامه‌ریزی آشکار داشت و هیچ ترسی نداشت که آن را مطرح کند. سینمای مطلوب دوره قبل رونق سینماداران بود و فکر می‌کردند اگر ۴ فیلم فروخته است، پس سینما رونق پیدا کرده و تعادل ۴۰ ساله سینمای ایران به راحتی در این دوره شکست. برای همین «فسیل» فیلمی است که به دستور مستقیم وزیر ارشاد یک سال در اکران ماند تا به رقم ۳۰۰ میلیارد برسد. الان تنها گونه‌ای که می‌تواند یک منفعت نسبی کسب کند، کمدی است.

وی ادامه داد: بسیاری از فیلم‌ها محصول غلبه تفکر سینمای زیرزمینی است و هر ساله تعداد این فیلم‌ها در حال افزایش حتی اگر خلاف قوانین و بی‌حجاب ساخته شده باشند. فیلمی که ایران امسال به صورت رسمی به اسکار معرفی کرد، پذیرفته نشد اما از سوی دیگر ۲ فیلم از سینمای زیرزمینی ایران از ۲ کشور جزو منتخبان اسکار قرار می‌گیرند. ممکن است ممنوعه بودن شرایط فیلم به دیده شدنش کمک کند و این یک سواستفاده سیاسی است. سینمای آینده نمی‌تواند خودش را در قید و بند شرایط الان نگه دارد. به عنوان مثال الان دوستان در شورای پروانه ساخت بسیار راحت‌تر از گذشته برخورد می‌کنند اما به هر حال شیوه، شیوه کهنه‌ای است. اگر نگاه‌های دولتی و حاکمیتی با شرایط معقول جامعه همسو نشوند، سینمای ایران مانند بسیاری از مسایل دیگر در جامعه تغییر شکل خواهد داد و از نوع تحت نظارت قرار گرفتن دولت خارج خواهد شد.

نمی‌توان در شرایط امروز انتظار داشت که سیاست راهبری همپا یا جلوتر از جامعه باشد

امیر قادری در ادامه گفت: من اخبار داخل و خارج ایران را زیاد دنبال می‌کنم و اکنون نشانه‌ای از کم‌رونق‌تر شدن سینما وجود دارد اما با این وجود استقبال ایرانیان از سینما بسیار بالاست و گروه‌های مردم برای تماشای فیلم‌ها به سینما می‌روند‌. البته فکر می‌کنم نظر شما بیشتر ناظر بر وضعیت کنونی سینما است.

سپس اکبر نبوی عنوان کرد: من به سنت‌های متکثر توجه می‌کنم نه صرفا اجتماعی. این مساله وجود دارد که شیوه‌ها و بازیگران حکمرانی در دنیا تغییر کرده است. در جریان ۷ اکتبر و طوفان الاقصی، جریان مسلط رسانه در تمام دنیا تلاشش را کرد که در حداقل ممکن اخبارش منتشر شود اما بازیگران جدید نشان دادند که می‌توانند جریان مسلط را غافلگیر کنند. امروز دیگر رسانه، بازیگر مسلط نیست. ما از زمان رسانه‌های گروهی به رسانه‌های جهانی رسیدیم. اکنون در مرحله انسان رسانه هستیم و هر فرد خودش می‌تواند یک رسانه باشد. من معتقدم نه مسئولان و نه ما متوجه نیستیم که سمت و سوی این سینما تولیدش نیست بلکه جایگاهش در جامعه است.

ابوالحسن داودی گفت: سیستم دولتی یک جریان کارمندی است و اینکه ما انتظار داشته باشیم با شرایط روز جامعه حرکت کند، بسیار بیهوده‌ است‌. با نگاهی به گذشته می‌توان دریافت که جامعه چه زمان، نوار کاست را پذیرفت و حاکمیت چه زمان؟ جامعه چه زمان ویدئو را پذیرفت و حاکمیت چه زمان آن را پذیرفت؟ وقتی شما به شیوه‌های برخورد با این پدیده‌ها نگاه می‌کنید، حتی فراتر از طنز است. در چنین شرایطی نمی‌توان انتظار داشت که سیاست راهبری همپا یا جلوتر از جامعه باشد. شرایط امروز و آنچه که در این ۴ دهه بر ما گذشته است، امکان این را ندارد که ما به آگاهی در سطح مدیریت دولتی برسیم که مدیریت دولتی یک پله بالاتر از جامعه بایستد.

نبوی عنوان کرد: بسیاری از آقایان نمی‌توانند واقعیت‌ها را بپذیرند اما شرایط جدید ناگزیر خود را تحمیل می‌کند، مانند ماهواره.

داودی تصریح کرد: ما یک دوره در سال ۷۶ با آقای نبوی در خانه سینما بودیم و تازه زمان ورود موبایل به ایران بود. نزدیک ۲ تا ۳ ماه مکاتبه کردیم و با کلی زحمت و قرارداد و تعهد از اداره مخابرات بالاخره یک‌گوشی موبایل به ما اجاره دادند. همین‌ نمونه را شما در دوره‌های مختلف هم‌ مشاهده می‌کنید به همین دلیل می‌گویم که شما هرگز نمی‌توانید این شیوه مدیریت را اصلاح کنید.

در ادامه محمد حمزه‌ای بیان کرد: درواقع تکنولوژی خودش را تحمیل می‌کند و درنتیجه دولت ناگزیر به پذیرش آن است. اکنون فیلمسازانی هستند که هیچ نیازی به سیستم‌ حمایتی در کشور ندارند و برخی فیلمسازان هستند که کارشان نسبت به سینمای حرفه‌ای و بدنه حیرت‌انگیز است. این افراد منتظر روزنه‌ای هستند که خودشان را مطرح کنند. روزی با آقای حیدریان جلسه داشتیم و من از وضعیت تهیه‌کنندگی در ایران گلایه کردم که چرا من به عنوان فیلمساز همه کارهای پروژه را انجام می‌دهم اما تهیه‌کننده تصمیم‌گیرنده می‌شود؟ اکنون سینمای زیرزمینی بسیار جدی است و ما نمی‌توانیم تا آخر عمر باب گفتگو را ببندیم.

داودی گفت: همین چند ماه پیش من داور جشنواره فیلم کوتاه تهران بودم و کارهایی دیدم که حیرت کردم. چیزی که برای من حیرت‌انگیز بود این بود که از مکان‌هایی مانند زابل، خاش و تربت جام و… فیلم‌های بسیار باکیفیتی ارسال می‌شد. من همان زمان به مسئول انجمن سینمای جوان گفتم اگر به این نسل جوان میدان ندهید، این نسل به جریان شورشی تبدیل خواهد شد که تمام شما را به تصرف خودش درمی‌آورد.

قادری گفت: اکنون ۷۰ درصد فیلم‌ها استاندارد لازم را دارند و بالا آمدن از بین این تعداد فیلم متوسط سخت است. امسال در جشنواره فیلم کوتاه تهران من فیلم‌های زیادی دیدم که از حد متوسط بالاتر بودند.

محمد حمزه‌ای عنوان کرد: سال گذشته بنیاد فارابی المپیاد فیلمسازی برگزار کرد و من ابتدا تردید داشتم که به بچه‌های ۱۲_۱۳ ساله باید چه چیزی آموزش دهم. باعث تعجبم بود که نوجوانانی که اهل شهرستان‌ها‌ی مختلف بودند، کاملا به‌روز بودند زیرا امروزه فضا برایشان فراهم است.

پلتفرم‌ها درحال فروپاشی هستند اما آثار آن قطعا در سینما مشاهده خواهد شد

امیر قادری بیان کرد: از طرف دیگر پلتفرم‌ها به معنای خاص در اختیار دولت نبودند، ممیزی کمتری داشتند و با جامعه همسوتر بودند. چه اتفاقی باعث شد که باز هم ناموفق باشند؟

داودی پاسخ داد: شکل گرفتن پلتفرم‌ها در چند سال اخیر کاملا در نظر همه ما بوده است و ما ناظر آن بودیم. من به عنوان یک فیلمساز به این مساله امیدوار بودم و حس می‌کردم کمک می‌کند که نگاه محدودکننده دولتی خودش را اصلاح کند و پلتفرم‌ها و اکران آنلاین با سینما می‌توانند مکمل هم باشند. اتفاقی که رخ داد این بود که نهاد و جریانی که پلتفرم‌ها را شکل و گسترش داد از ابتدا مشکل داشت. یعنی پلتفرم‌ها به جای اینکه با مردم تعامل داشته باشند، سرمایه‌هایی واردشان شد که مشکوک و مبهم بودند.‌ نهادهای قدرت، امنیتی و… وارد این رسانه‌ها شدند و جریان را به سمتی پیش بردند که اکنون نه‌ تنها کمک حال سینما نیستند بلکه به شدت سینما را غارت می‌کنند.

وی ادامه داد: سینمای ایران پس از انقلاب با همکاری دولت از صفر شروع کرد و بازیگر و عوامل فنی پرورش داد. پلتفرم مانند یک مهمان ناخوانده به صورت رایگان از این دستاوردها استفاده می‌کند یعنی اکنون تمام بازیگران، عوامل فنی و تجهیزات را در اختیار گرفته‌اند. به طور مثال من ۷ سال پیش به یک بازیگر ۸۰ میلیون دستمزد دادم و دستمزد آن فرد اکنون ماهی ۵ میلیارد تومان شده است. این جهش با تعریف هیچ اقتصاد سلامتی منطقی نیست. من در این ۷ سال هنوز نتوانسته‌ام فیلم دلخواه خودم را بسازم و این مساله صرفا به سرمایه بستگی ندارد. من‌ اکنون دیگر حاضر نیستم که هر فیلمی بسازم و اگر قرار باشد کمدی هم بسازم دوست دارم کمدی خودم را بسازم. پلتفرم‌ها با بازیگران قرارداد چندساله می‌بندد که فقط با تولیدات خودشان کار کنند. تولیداتی که حتی به سرمایه اولیه خودشان هم دست پیدا نمی‌کنند. سوال اینجاست که این سرمایه چگونه خودش را تامین می‌کند؟

سپس محمد حمزه‌ای بیان کرد: در اواخر دهه ۸۰ تولیدات ما به سریال و سینما خلاصه می‌شد و در این میان تله فیلم‌ها به وجود آمدند و اهالی سینما و تلویزیون برای امرار معاش وارد حوزه تله فیلم شدند تا پولی دربیاورند.‌ شرایط تولید تله فیلم به گونه‌ای شد که تقریبا غالب شد و این سیستم علیه خودش اقدام کرد.‌ یعنی تله فیلم سطحی از کیفیت را زیرسوال برده بود که هنرمندان حاضر به کار کردن در تله فیلم‌ نبودند.

داوودی تصریح کرد: هر فروپاشی که رخ می‌دهد تبعاتش اطراف را هم دربر می‌گیرد. پلتفرم‌ها درحال فروپاشی هستند اما آثار بدش قطعا در سینما مشاهده خواهد شد. قطعا ما نمی‌توانیم نرخ برخی بازیگران را پایین‌تر بیاوریم.

امیر قادری عنوان کرد: درباره پلتفرم‌ها چند ابهام وجود دارد که یکی از آن‌ها این است که در دنیا پلتفرم‌ها با تعدد تولید چرخ خودشان را می‌چرخانند. وقتی همچنان تعداد تولید سریال تا این حد پایین است منطقی نیست که در این شرایط ورشکستگی ادامه بدهند. اکنون از آثار برخی پلتفرم‌ها استقبال نمی‌شود اما همچنان کار می‌کنند و این یکی از نقاط مبهم پلتفرم‌ها است.

سینمای ایران باید از انحصار فکری خارج شود

وی در بخش پایانی این نشست بیان کرد: این سوال را از همه دوستان دارم که اگر بخواهید به آقای فریدزاده یک توصیه ضروری داشته باشید، چیست؟

اکبر نبوی پاسخ داد: من به او می‌گویم که خیلی خودت را درگیر امروز نکن و به فردا نگاه کن زیرا فردا چالش‌های جدیدی به وجود می‌آید که باید برای مواجهه با آن‌ها آماده بود. این را هم‌ بگویم که قرار نیست پلتفرم جای سینما را بگیرد. اما در ایران به دلیل درهم ریختگی سازمانی پلتفرم‌ها این شرایط را پیدا کرده اند.‌ بخش مهم وضعیت امروز پلتفرم‌ها خانواده سینما هستند که به این مناسبات تن می‌دهند. این ها هستند که انواع و اقسام درهم ریختگی اقتصادی را به سینما تحمیل می کنند.

قادری گفت: پس در اینجا با آقای داوودی هم نظر هستید که پلتفرم‌ها نه تنها به وضعیت سینما کمکی نکرده بلکه در درهم ریختگی آن هم سهم داشته است. اگر بنده مناسبات کلان اقتصاد سینما را بدانم و بدانیم و منافع شخصی خود را در منافع جمعی تلقی کنیم آن موقع بُرد خواهیم کرد.

داودی مطرح کرد: این قضیه بدون این است که ما شرایط اجتماعی و سیاسی جامعه را نگاه کنیم. در همه عرصه‌ها به شرایطی رسیدیم که بی‌اخلاقی به کل جامعه حاکم شده و به فضیلت تبدیل شده است. اگر یک زمانی در یک جامعه‌ای ساعت ۳ شب سر چهارراه رفتید و دوربین نداشت و همه توقف کردند، باید بدانید که نظم و مسئولیت در آن جامعه جاری است و در غیر این صورت چنین چیزی تقصیر خانواده سینما نیست. ما درباره بدنه عام جامعه و سینما صحبت می‌کنیم و همه آسیب‌پذیر هستند و با شرایط جامعه باید تعریف و قضاوت شوند. در دوران کرونا پلتفرم‌ها چه خواسته و چه ناخواسته عملا کمک بزرگی به خانواده سینما کردند. از طرف دیگر شرایط طلبکاری که پیش آمد وضعیت امروز ما را پیش آورد.

اکبر نبوی بیان کرد: اینکه دگرخواهی کم‌رنگ می‌شود و خودخواهی افزایش پیدا می‌کند را قبول دارم. مقطع کوتاه کرونا که بسیاری از اهالی خانه سینما گرفتار تنگنای معیشتی بودند و پلتفرم به کمک آمدم، قبول دارم اما اگر قرار است به فکر سینما باشیم، نباید به مناسباتی تن دهیم که به یک اصل کلی آسیب بزند.

ابوالحسن داودی توضیح داد: دولت‌ها به شکلی اقتدار خود را از دست داده‌اند و من نسبت به اینکه بتوانند کاری تاثیرگذار انجام دهند، چشم‌انداز روشنی نمی‌بینم. با نگاه آقای نبوی بیشتر موافقم که دوستان سعی کنند بفهمند این سرنوشتی که در انتظارشان است چگونه قرارست رقم زده شود و با همه این احتمالات که در سطح جامعه است، چگونه خواهد بود. دیدن این وضعیت و توجه و فکر کردن به این که چگونه می‌توان سازمان داد و وارد تعامل شد، کار بسیار سخت ولی لازم است.

محمد حمزه‌ای نیز گفت: آقای فریدزاده از آنجا که جوان هستند باید سینمای ایران را از انحصار فکری خارج کنند و باید از طیف جوان و سرزنده‌ای که در بدنه و زیرمتن سینما است، کمک بگیرند.

داودی در پایان درباره خانه سینما و مشکل بزرگ آن خاطرنشان کرد: خانه سینما به عنوان یک نهاد صنفی از ابتدا برخلاف تمام نهادهای صنفی دنیا به عنوان یک هرم به جای اینکه از قاعده شکل بگیرد از سر شکل گرفته است و به نوعی دولت‌ساخته است.

نوشته ششمین نشست «سینما رو به آینده» برگزار شد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

در این نشست‌، چهره‌هایی از صاحب‌نظران و سینماگران از جمله ابوالحسن داودی، اکبر نبوی و محمد حمزه‌ای و با اجرای امیرقادری، حضور خواهند داشت.

بدین ترتیب این نشست تخصصی، شنبه اول دی‌ماه راس ساعت ۱۷:۳۰ در سالن «شهر خاطره» پردیس سینمایی آزادی برگزار می‌شود.

سلسله نشست‌های «سینما رو به آینده» که با همت سازمان سینمایی سوره و با رویکرد «چالش‌های سینمای ایران، در دولت جدید» برگزار می‌شود، به واکاوی راهکارها و ایده‌های تازه برای مدیریت سینما در آینده می‌پردازد.

نوشته برگزاری ششمین نشست «سینما رو به آینده» در اولین شب زمستان اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

برپایه این گزارش آموزش عملی و تخصصی برگزیدگان به صورت مجازی به پایان رسیده و ۳۰ نوجوانان فیلمساز دختر و پسر از روز یکشنبه ۲۵ شهریورماه ساخت فیلمهای خود را در گروه‌های ۵ نفره به سرپرستی یکی از مربیان یاد شده آغاز می‌کنند.

قرار است محصول نهایی فیلمسازان نوجوان، امسال در بخش ویژه‌ای در سی و ششمین جشنواره بین‌المللی فیلم‌های کودکان و نوجوانان روی پرده رفته و همچنین هماهنگی لازم به منظور پخش آثار یاد شده از شبکه امید نیز صورت گرفته است.

هشتمین المپیاد فیلمسازی نوجوانان ایران با مدیریت وحید ملتجی از ۲۴ تا ۲۹ شهریورماه امسال توسط بنیاد سینمایی فارابی و شهرداری اصفهان به میزبانی اصفهان برگزار می‌شود و ۳۰ نوجوان فیلمساز از ۱۴ استان کشور که از میان نزدیک به یک هزار متقاضی برگزیده شده‌اند در مرحله نهایی این رویداد حضور دارند.

نوشته معرفی مربیان هشتمین المپیاد فیلمسازی نوجوانان اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

در خلاصه داستان این فیلم آمده است: «به من میگن عیسی، هرکاری بخوام می‌کنم…»

پانته‌آ پناهی‌ها، پژمان بازغی، امیرحسین بیات، بهار نوحیان، ارغوان شعبانی و … بازیگران این فیلم سینمایی هستند.

علاقمندان برای حضور در ششصد و هجدهمین نشست باشگاه فیلم تهران می‌توانند به فرهنگسرای ارسباران واقع در خیابان شریعتی بالاتر از پل سیدخندان‌، خیابان جلفا مراجعه کنند و یا با شماره‌های ۲۰- ۲۲۸۷۲۸۱۸ تماس بگیرند. همچنین برای رزرو صندلی نیز می‌توانند به بخش فیلم ایرانی در سایت سینماتیکت مراجعه کنند.

نوشته نمایش و نقد «کاپیتان» در فرهنگسرای ارسباران اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

در ابتدای این نشست، حمزه‌ای گفت: بعد از ۵ سال در خدمت شما هستم. نسخه‌ای که شما دیدید چند جا اشکالات فنی فاحش داشت که من را عصبی کرد و از سالن بیرون آمدم. ما زمان نداشتیم که نسخه آخر را چک کنیم و متأسفانه این مشکل به وجود آمد.

وی در مورد تجربه ساخت این فیلم توضیح داد: خودم تلاش دارم در حوزه‌های متفاوتی تجربه کنم و این تجربه ادعایی به مفهوم اینکه خیلی بلدم، نیست. فقط دوست دارم ژانرهای متفاوت را تجربه کنم. بعد از فیلم «آذر»، قصه‌هایی را که می‌خواندم در حوزه اجتماعی بود و درنهایت این قصه پیش آمد و به نظرم رسید کار کردن با بچه می‌تواند چالش بزرگی باشد چراکه یک بچه کار را سخت می‌کند چه برسد به روایتگر قصه‌ای که همه قهرمان‌های آن کودک باشند.

حمزه‌ای در مورد کار با کودکان گفت: دو ماه تمام این بچه‌ها زحمت کشیدند. به‌عنوان‌مثال عیسی قصه، هرروز ساعت ۴ صبح از کرج می‌آمد و ۱۰ شب می‌رسید منزل و این اواخر ۵ کیلو وزن کم کرده است.

وی ادامه داد: من معتقدم که اصل و اساس شکل‌گیری فیلم، فیلم‌نامه است. شکل‌گیری این قصه یک روایت خاصی دارد اما وقتی به این قصه رسیدیم بچه‌هایی می‌خواستیم که فراخوان دادیم و برای پیدا کردن عیسی قصه زمین‌های فوتبال را گشتیم و درنهایت یادم افتاد که «ملاقات خصوصی» ساخته امید شمس را دیدم و پسری در آن بود که در آن خوب بازی می‌کرد و او را پیدا کردیم و از او تست گرفتیم و عیسی قصه پیدا شد.

این کارگردان گفت: نگاه رئالیستی صرف نداشتم و قطعاً همه ما با این بیماری آشنایی داریم و اگر یک نگاه واقع‌گرایانه بخواهیم داشته باشیم می‌دانیم که این کودکان نمی‌توانستند در فیلم جست‌وخیز داشته باشند.

وی در مورد انتخاب نقش عیسی گفت: در ابتدای امر کاراکترها روی کاغذ شکل گرفته بود و مهم بود که به‌درستی اجرا شود و وقتی به یقین می‌رسیدم، سر صحنه تلاش کردیم که اتمسفرمان بیرونی شود.

سه روز مانده بود که کار را کلید بزنیم و من میان امیرحسین و یک بازیگر دیگر تردید داشتم و فقط هم به خاطر لهجه ترکی او بود اما درنهایت چون نتوانستیم امیرحسین را به فارسی نزدیک کنیم سعی کردیم پژمان بازغی را که پدرش بود را به ترکی نزدیک کنیم.

حمزه‌ای خاطرنشان کرد: برای اینکه بخواهیم این قصه را روایت کنم خیلی تخیل کردم، چراکه اگر کسی بیمارانی سرطان داشته باشد عمدتاً تحت نظر است و نمی‌تواند تا این حد جست‌وخیز داشته باشد. سعی کردیم قصه ما قصه بچه‌ها باشد.

سیدصابر امامی؛ تهیه‌کننده بیان کرد: سرمایه‌گذاری این اثر فارابی بوده و حال و هوای خوبی از این فیلم ایجاد شده است.

امیرمحمد عبدی؛ نویسنده فیلم نیز گفت: آقای حمزه‌ای فیلم‌نامه‌ای برای من فرستادند که بازنویسی کنم و آن را خواندم و با همه صحبت کردم و قرار شد که بازنویسی کنم اما چون مقید به این کار نیستم خواهش کردم که برداشتی از آن قصه داشته باشم و فیلم‌نامه خودم را بنویسم که درنهایت تبدیل شد به «کاپیتان».

وی ا‌دامه داد: نمی‌توانم قضاوت کنم که قصه اولیه باورپذیر بوده است و من متأسفانه تحصیل‌نکرده‌ام و هر آنچه از من درمی‌آید به خاطر طبیعت من است و من هم به بانک عاطفی درونم رجوع کردم و این قصه را نوشتم.

امیرحسین بیات؛ بازیگر نقش عیسی گفت: ۱۳ سالم است و اصالت زنجانی و ساکن کرج هستم. زمانی که انتخاب شدم زیاد باور نمی‌کردم و بعد که تست دادم آقای حمزه‌ای من را قبول کرد و بعد چند گفتند به تمرین برم و بعد از یک ماه تمرین به لوکیشن رفتیم. سختی‌های خود را داشت. کلاً درس‌ومشق را تعطیل کرده بودم.

وی ادامه داد: خاله من به خاطر سرطان فوت کرد و اول بازی در این نقش را درک نمی‌کردم اما با خودم کنار آمدم و سعی کردم با این نقش شرایط خاله‌ام را قبل از فوت درک کنم.

شایان دارمی‌پور؛ بازیگر فیلم گفت: اول از بازی در پیام بازرگانی شروع کردم و بعد فیلم کوتاه بازی کردم و «کاپیتان» اولین بازی من در فیلم سینمایی بود. ۹ سالم است و اصالتاً آبادانی هستم.

ارغوان شعبانی؛ بازیگر فیلم بیان کرد: من واقعاً آرزوی دریا را دارم و زمانی که ساحل قشم رفتیم خوشحال شدم و برایم لذت‌بخش است. من در تست برای این فیلم انتخاب شدم. آقای حمزه‌ای با من مهربان بود و از روز اول با ایشان ارتباط خوبی گرفتم.

پرهام غلام‌لو؛ بازیگر گفت: ده‌ساله هستم من و شایان خیلی رفیق بودیم و بعضی وقت‌ها در یکی از اتاق‌های بیمارستان می‌رفتیم و صحبت می‌کردیم. خیلی با شایان می‌خندیدیم.

نوشته حمزه‌ای: برای روایت قصه از تخیل استفاده کردم اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

در اولین تصویر از این اثر سینمایی پانته‌آ پناهی‌ها را می‌بینیم که ثبت این تصویر و لحظات دیگر «کاپیتان» را مهدی دلخواسته برعهده داشته است.

فیلمنامه «کاپیتان» را امیرمحمد عبدی به نگارش درآورده و در خلاصه داستان آن آمده است: «به من میگن عیسى، هرکارى بخوام می‌کنم.»

پژمان بازغى، امیرحسین بیات، بهار نوحیان، ارغوان شعبانى، شایان دارمى‌پور، پرهام غلاملو و… از دیگر بازیگران اصلی این فیلم سینمایی هستند.

عوامل اصلی «کاپیتان» عبارتند از: کارگردان: محمد حمزه‌اى، نویسنده: امیرمحمد عبدى، مدیر فیلمبردارى: امین جعفرى، تدوین: امید میرزایى، موسیقى: حبیب خزایى‌فر، مدیر تولید: امیر یمینى، صدابردار: داریوش صادق‌پور، طراح گریم: مهرداد میر کیانى، طراحى و ترکیب صدا: حسین مشعلى و امید محمدى‌پور، طراح صحنه: حامد اصلانى، طراح لباس: ملودى اسماعیلى، دستیار اول کارگردان: محمد عزیزى، برنامه‌ریز: امیر رونقى، عکس: محمدمهدى دلخواسته، تهیه‌کننده: سیدصابر امامى.

نوشته اولین تصویر فیلم «کاپیتان» منتشر شد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

حمزه‌ای کارگردان فیلم، ضمن ابراز خوشحالی از حضور قابل توجه مخاطبان برای فیلم او یادآور شد: «آذر» در جریان جشنواره فیلم فجر نزدیک به ۳۰ نمایش را پشت سر گذاشت و به نظر می‌رسید نمایش آن در جشنواره‌ای که هفت هشت ماه بعد برگزار می‌شود دیگر شور و حال چندانی نداشته باشد، اما امشب از دیدن این میزان از مخاطب هیجان‌زده و خوشحال هستم و این حضور برایم بسیار مغتنم است.

مریم کاویانی، نگین صدق گویا، حسین متولیان و … از جمله چهره‌هایی بودند که در این برنامه حضور داشتند. «آذر» با بازی نیکی کریمی، هستی مهدوی‌فر، حمیدرضا آذرنگ و … یکی از فیلم‌های بخش سینمای ایران در جشنواره فیلم شهر است.

ششمین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم شهر از نهم تا چهاردهم مرداد در تهران در حال برگزاری است.

نوشته شب باشکوه فیلم سینمایی «آذر» در جشنواره فیلم شهر اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

در این فیلم نیکی کریمی، حمید رضا آذرنگ، هستی مهدوی، فرید سجادی حسینی، مهران نایل، شیرین آقا کاشی، مائده طهماسبی، پریسا هاشم پور، مانیا علیجانی و لیلا زارع با حضور پژمان جمشیدی و هومن سیدی به ایفای نقش می پردازند.

یادآور می‌شویم ؛ فیلم تلویزیونی تحسین شده «حبیب آقا» آخرین ساخته محمد حمزه ای که مورد توجه منتقدین و مخاطبان قرار گرفت پیشتر در  پنجمین دوره این جشنواره بین‌المللی شرکت کرده  و حسین ملکی بازیگر این فیلم جایزه بهترین بازیگر مرد این رویداد را از آن خود  کرده بود.

نوشته نمایش «آذر» چهارشنبه ۱۱ مرداد در جشنواره فیلم شهر اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

در ابتدای این نشست محمد حمزه‌ای ضمن عرض تسلیت برای درگذشت حسن جوهرچی گفت: نیکی کریمی قصد داشت به عنوان تهیه‌کننده با یک کارگردان فیلم اولی همکاری کند. در همین راستا من به او معرفی شدم و پس از چند جلسه برای ساخت این فیلم به نتیجه رسیدیم.

وی ادامه داد: ویژگی کاراکتر آذر فعال و شاداب بودن اوست به ویژه در پرده اول. در کل او فرد غم زده‌ای نیست.  آذر در موقعیت‌های مختلفی قرار می‎‌گیرد که موانعی بر سر راهش است. در این فیلم قصد نداشتیم بر خلاف تصور، مردان را سیاه و زنان را سفید به تصویر بکشیم.

در ادامه نیکی کریمی هم درباره روند ساخت این فیلم و همکاری ‌اش با یک کارگردان فیلم اولی توضیح داد: یک سال به دنبال سرمایه برای ساخت این فیلم بودم. تولید آن هم یک ماه و نیم تولید کشید و بعد هم از اواخر آذر کارهای فنی‌اش انجام شد.

کریمی افزود: از آنجا که فیلمنامه معمولا در سینمای ایران زیاد جدی گرفته نمی‌شود، می خواستم حتما فیلمنامه‌ام حرفی جدی برای گفتن داشته باشد. فیلمنامه را با احسان بیگلری و همسرش شروع و روی آن کار کردیم و در نهایت «آذر» ساخته شد.

وی درباره پاره‌ای از مسائل حقوقی در فیلم «آذر» توضیح داد: وکیلم فیلم را دیده است و همزمان مسائل حقوقی را چک می‌کردیم و سعی کردیم در فیلم تمام نکات لحاظ و رعایت شود.

پرویز آبنار هم طی سخنانی کوتاه گفت: همزمان مونتاژ و صداگذاری فیلم را انجام می‌دادیم. دقیقه ٩٩ فیلم آماده شد و متاسفانه اصلا فرصت نکردیم فیلم را ببینم که اگر نواقصی دارد، آن را اصلاح کنیم.

در بخش دیگری از این نشست کریمی در پاسخ به سوال خبرنگاری مبنی بر اینکه اینکه چرا اصرار داشتید با یک فیلم اولی کار کنید؟، گفت: زمانی که «شیفت شب» را ساختم تصمیم گرفتم از کسی که می‌خواهد فیلم اولش را بسازد، حمایت کنم. چون می‌دانم جوانان زیادی هستند که استعداد دارند. آدمی هستم که نمی‎خواهم درجا بزنم و مدام می‌خواهم تجربه کنم.

وی در پایان افزود: تشکر می‌کنم از عوامل خوبم که همگی تا آخرین لحظه تلاش کردند این فیلم به جشنواره برسانند. در کنار آنها چیزهای زیادی یاد گرفتم.

نوشته نشست نقد و بررسی «آذر»/ محمد حمزه‌ای: قصد نداشتیم مردان را سیاه و زنان را سفید به تصویر بکشیم اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

وی با بیان اینکه فیلم «آذر» برایم تجربه خوب همکاری با یک فیلم اولی بود ادامه داد: در این فیلم با تیمی همکاری داشتم که حرفه ای بودند؛از خانم نیکی کریمی گرفته که از بازیگران مورد علاقه من هستند تا محمد حمزه ای کار گردان کار ،پیمان شادمانفر،پرویز آبناز و حمیدرضا آذرنگ که در من ایجاد انگیزه برای همکاری بودند.

سجادی حسینی که بازیش در فیلم «فروشنده» با تحسین منتقدین همراه بود در مورد نحوه کارگردانی حمزه ای توضیح داد:عده ای از فیلمسازان هستند که دیدگاه و نگاه خاص خود را دارند و در نهایت امضایشان پای کار باقی می ماند؛حمزه ای هم از این دست کارگردانهاست که در طول فیلمبرداری می دانست که چه می خواهد و به همان چیزی که می خواست عمل می کرد؛این جوان توانایی خوبی هم در بازی گرفتن از بازیگران دارد و می دانست چگونه صحنه را به بهترین شکل  دکوپاژ کند و میزانسن عالی ارائه دهد.

وی با اشاره به اینکه «آذر» فیلمی شریف و سالم است گفت: به مطرح شدن فیلم «آذر» در جشنواره خیلی امیدوارم؛اصلا معلوم است با حضور مصطفی خرقه پوش فیلم تدوین خوبی خواهد داشت یا حضور پرویز آبنار و بازی بازیگران خوبی چون هومن سیدی و نیکی کریمی کار خوبی ارائه خواهد شد. امیدوارم مخاطبان این فیلم را دوست داشته باشند.

وی همچنین در مورد کسب سیمرغ بازیگری نیز با لبخند گفت: از سن من چنین هیجاناتی گذشته است؛ولی نمی توانم منکر اهمیت و اعتبار آن شوم.

نوشته «آذر» فیلم شریف و سالم جشنواره امسال است اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

گفتگوی سوره سینما را با او از نظر می گذرانید:

* جناب حمزه ای شما سالهای سال در سینما به عنوان مدیر برنامه ریزی و دستیار کارگردان فعالیت داشتید و تجربه کسب کردید. این فعالیت مداوم تاثیری در روندی کاریتان داشت؟

قطعا تاثیر داشته و دارد، ولی ماجرا از این قرار است که ما در سینمای ایران هر بار در هر فیلم یک فضای متفاوت و تازه ای را تجربه  می کنیم و این کاملا منحصر به چیدمان تیم و عواملی است که در آن پروژه خاص  به عنوان فیلمساز با آنها کار می کنیم. بی شک این شناخت و تجربه  قبلی می تواند در مدیریت و هدایت و همراه شدن تیم در آن پروزه برای ما مثمر ثمر باشد. اما به مجردی که  تیم و فضا و آدمها عوض می شود  نمی توانیم بر اساس تجربه مشخص گذشته رفتار کنیم و تیم جدید روحیات جدیدی را با خود همراه دارد و ما به عنوان سکاندار گروه می توانیم بخشی از  تجربه  مدیریتی آثار قبلی یا پروژه هایی که در آن بودیم استفاده کنیم…

* با نیکی کریمی پیشتر تجربه همکاری داشتید؟

تجربه  کاری من با خانم کریمی مربوط به ده سال پیش است که گمان نمی کنم با توجه به اینکه ایشان ازبازیگران  فعال سینما هستند و مدام با عوامل مختلف  ومتعددی در پروژها  کار می کنند خاطرشان باشد.وتجربه این همکاری به یک دهه پیش باز می گردد.

* چه شد که ساخت فیلم «آذر» در اولویت برنامه کاریتان قرار گرفت؟

ظاهرا ایشان تصمیم داشتند به عنوان تهیه کننده ، مستقل از فعالیت فیلمسازی خودشان فیلمی را تهیه کننده باشند  که در این مسیر با چند تن از دوستان جوان و فیلمساز صحبت هم کرده بودند و من به واسطه دوستانم  محمد یمینی و علی اصغری به ایشان معرفی شدم و کارهای بلند و کوتاه من را دیدند  نوع نگاه و سلیقه فیلمسازی من را پسندیدند و بعد از چند جلسه به این جمع بندی رسیدیم که می توانیم با هم همکاری مشترکی داشته باشیم.

* پوریا آذربایجانی این فیلم نامه را با نام «بندر تهران» می خواست بسازد که با نیکی کریمی به توافق نرسیدو شما با تغییراتی در فیلمنامه این فیلم را ساختید؟

به نظرم بهترین منبع توضیح در این خصوص خانم نیکی کریمی هستند ؛چون من هم با ایشان به عنوان تهیه کننده  و هم با پوریا آذربایجانی که از دوستان من هم  است جلساتی را داشتم . ولی  در جریان دقیق و جزئیات  ماجراهای پروژه قبلی نیستم و علت جدائی پوریا آزربایجانی و عدم همکاریشان با تهیه کننده را به نظرم از خودشان سوال کنید. من بر اساس این فرایند که عرض کردم به پروژه ملحق شدم و پیش از آن از پوریا آزبایجانی و دوستان سوال کردم و از انصراف پوریا که مطمئن شدم و مشورتی که با هم داشتیم همکاری من تهیه کننده شروع فاز جدی تری شد.

* داستان آذر از چه قشر و طبقه ای از مردم جامعه ما صحبت می کند؟

داستان « آذر» مشخصا در فضای شهری تهران و نزدیک به طبقه متوسط اتفاق می افتد. «آذر» سخت اما یک خود آزمایی بزرگ بود.

* می توان گفت که  شما در این فیلم به ترسیمی از  فضای شهرتهران هم پرداختید؟

اینکه مشخصا فضای شهر تهران نقش کلیدی و کارکرد اساسی در روند قصه داشته باشد وما حالا بخواهیم به واسطه بیان قصه از فضای شهری تهران تعریف ارائه بدهیم خیر؛ اینگونه نیست قصه ی فیلم در همه جا شاید اتفاق بیفتد، ولی به واسطه واکنشهای کاراکترها نسبت به وقایع درون فیلم نامه شاید بشود از این منظرهم به فیلم نگاه کرد که مسائل اینچنینی بیشتر در کلانشهرها اتفاق می افتد و در شهرهای کوچک مواجه ادمها با توجه به فرهنگ و اقلیم منطقه شان متفاوت باشد.

* انگار به طور همزمان نگارش فیلم نامه و فیلمبرداری آذر انجام می شد. با چنین روندی مشکلی نداشتید؟

به شخصه جز آن دسته از فیلمسازانی هستم که حتی در فیلمهای کوتاه و فیلم های تلویزیونی  خودمم هم همه چیز از قبل مشخص و معین شده است و می دانم باید سر صحنه چه کنم و چه  میزانسنی قرار است ارائه دهم که به پرداخت مناسب صحنه برای تصویر کردن قصه مناسب برسیم ؛حتی میزان تغییری که در صحنه شاید بعد از مشورت با بازیگران و فیلمبردار انجام شود هم از قبل برای خودم مشخص می کنم . اصلا این مدل کار یعنی نگارش همزمان با فیلمبرداری  را نمی پسندم چرا که شرایط سختی را برای  کارگردان در صحنه فراهم می کند که برای من فیلمساز ریسک ماجرا را بالا می برد و همه چیز در هاله ای از ابهام اتفاق می افتد هر چند که همه چیز در راستای بهبود کیفیت کار بود که اینجا خداروشکر با صحبتهای مداوم با علی اصغری به عنوان بازنویس فکر میکنم در هر صورت ان اتفاق مطلوب برای همه ی ما تا اندازه ی قابل توجهی افتاد.

* در فیلم آذر ترکیبی از جوانان به عنوان عوامل حضور داشتند؛ از نحوه و چگونگی این همکاری برایمان بگویید.

بله گروه ما گروه جوانی بود که برای من در کنار این جمع بودن فرصت مغتنم و حائز اهمیتی بود .همکاری با پیمان شادمانفر به عنوان فیلمبردار که در جای جای این فیلم با من همراه بود وروزبه سجادی حسینی یک دستیار درجه یک و دلسوز کارگردان بود؛ محمد یمینی که به عنوان یک مدیر تولید  کاردان و  صبور بود یا مهدی موسوی طراح صحنه ای که همیشه  در راستای نگاه کارگردان پر از ایده بود و همینطور مصطفی خرقه پوش نازنین که به عقیده من  ایشان در فیلم« آذر» فراتر از یک تدوینگر عمل کردند یکی از شانسهای من در فیلم اولم سینمایی در مرحله پس پروداکشن حضور ایشان به عنوان یک تدوینگر بود که مهمتر از همه به ساختمان کلی فیلم و روایت و قصه گویی تسلط دارد و هیچ چیزی را فدای کار خود نمی کند به پیکره ی کلی فیلم فکر می کند.

* به سبک  فیلمساز خاصی هم علاقه دارید؟

من در حوزه سینمای اجتماعی که اگر این اصطلاح را پذیرفته باشیم برای رساندن مقصودمان، آثار کیانوش عیاری و اصغر فرهادی را و فیلمهایی از این دست را بیشتر می پسندم و دنبال می کنم.

* کیانوش عیاری  نتوانست با فیلم کاناپه در جشنواره حضور داشته باشد و این مسئله با مکدر شدن خیل عظیمی از فیلمسازان و اهالی سینما همراه بود. شما صحبتی در این زمینه دارید؟

به اعتقاد من عیاری فیلمساز کاربلد و مسلط به حوزه ی سینمااست و اساسا به یک  نوشیوه  رئالیستی خاص در کارهایش فکر می کند و همین وجه تمایز اثارش از فیلمسازان هم نسلش است  . من فکر می کنم در این فیلمش هم  یعنی کاناپه  او از عرف و اصول رایج  خارج نشده و همه اینها را برای رسیدن به باور پذیری مخاطب خود انتخاب کرده . ای کاش کاناپه در جشنواره فجر یک نمایش داشت و می توانستیم بازخوردهای مخاطبینش را ببینیم.

* فکر می کنید جشنواره فیلم فجر چه اهمیتی در روند ادامه فیلمسازی شما دارد.؟

بی شک حضور در یک جشنواره مثل جشنواره فیلم فجر که ترکیبی از محصولات یک سال سینمای ایران در آن حضور دارد و نمایش داده می شود خیلی هیجان انگیز است و نمایش فیلم ما در کنار سایر فیلمسازان هم نسل و پیشکسوت اتفاق خوب و مبارکی است ؛اما به نظرم هیچ نکته ای در نگرش فیلمساز نباید تحت تاثیر این جریان باشد که متاسفانه طی این سالها عکس این اتفاق می افتد و همه حاضرند از روی هم عبور کنند و اخلاق حرفه ای صنفی را زیر سوال ببرند تا در این رویداد حضور داشته باشند و در ادامه می بینیم بعد از اینکه بعضا فیلمی مورد تشویق و عنایت قرار گرفت موج شبیه سازی به آن فیلم راه می افتد که این افت بدی است برای سینمای یک کشور شرایط اکران و رقابت آنچنان باید برابر باشد که فیلمسازان نباید حیات و ممات خود را مشروط به حضور در جشنواره ودریافت جایزه بگیرند که فعلا این نگاه و نگرش وجود دارد و کاری نمی توان کرد؛ولی من به عنوان یک فیلم اولی امیدوارم در این موقعیت و شرایط قرار نگیرم و حداقل راحتر بتوانم فیلم بعدی خود را بسازم که می دانم با این سازو کار معیوب و جنگی که در سینما است خواب باطلی است.

* و سوال آخر اینکه  فکر می کنید سیمرغ بهترین کارگردانی به چه کسی تعلق می گیرد؟

(می خندد) نمی توانم حدس بزنم. اما آرزو می کنم سیمرغ به کسی که شایستگی اش را دارد برسد.همین.

نوشته «آذر» سخت اما یک خود آزمایی بزرگ بود اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

وی در گفت و گو با سوره سینما می‌گوید: بستر شکل گیری قصه «آذر» گذر زندگی یک زن است. همانطور، که نام این زن عنوان فیلم است؛ بالطبع  فضای زنانه ای دارد و تلاش می کند به سادگی قصه  این  زن را در کلانشهری همچون  تهران روایت کند و به شکل کاملا طبیعی در مسیر زندگی  با همسر خود و دیگر کارکترهای قصه در ارتباط است که کلیت این داستان را شکل دهد و در خلال قصه ما مردهایی داریم که نقش چشمگیری در تصمیم و اراده آذر دارند.

این کارگردان جوان می گوید: نمی توان گفت چون قصه  آذر قصه زنانه ای است چون به مردها نیز پرداخته است.  اگر بپذیریم که فضای جامعه ما تقریبا فضای مرد سالاری است «آذر» ممکن است قصه طیفی از زنان جامعه باشد که در فضای سنتی و مرد سالار ما  تلاش بر استقلال در زندگی خود دارند و طبیعتا در این راه چالش هایی را پیش رو هم خواهد داشت.

حمزه‌ای همچنین، در مورد چگونگی ساخته شدن فیلمش می گوید: دو سال پیش قرار بود اولین فیلم سینمایی ام را به تهیه کنندگی سامان سالور بسازم که به دلایل خاصی شرایطش فراهم نشد تا اینکه امسال فرصت ساخت فیلم «آذر» پیش آمد. با مشورتی که با تعدادی از دوستان داشتم ساخت فیلم را با همت و حمایت نیکی کریمی در پروسه زمانی بسیار کوتاهی شروع کردیم.

کارگردان فیلم تحسین شده «حبیب آقا» در ادامه به ساختار فیلمش اشاره می کند  و ادامه می دهد: اساسا ادعایی در خصوص فیلم «آذر» ندارم جز اینکه ماحصل تلاش من و همکارانم نتیجه قابل قبولی در  نظر مردم و منتقدین باشد.

وی ادامه می دهد: در تمام فیلم هایی که می سازم چه کوتاه، چه بلند تلاش می کنم قواعد سینمایی را رعایت کنم و با وسواس و دقت خاصی کار را جلو می برم. قطعا، در فیلم «آذر» هم با توجه به عوامل حرفه ای که در این فیلم حضور داشتند آن قواعد لازم سینمایی  شکل گرفته است. البته باز هم می گویم نظر اصلی  را منتقدین و مردم باید بگویند.

این کارگردان  در بخش دیگری از صحبتش مخاطبان فیلم آذر را عموم مردم  می داند و می گوید: واقعا دوست دارم فیلم هایم را مخاطبان و مردم دوست داشته باشند حتی در ساخت فیلم های کوتاهم هم این عقیده را دارم چون نظرم این است  حرف فیلم باید به مخاطب انتقال داده شود این فیلم هم  مخاطب خاصی را هدف قرار نداده است داستانش به گونه ای روایت می شود که از هر طبقه فکری و از هر قشری با فیلم ارتباط برقرار می کنند.

کارگردان فیلم کوتاه «طبق عادت همیشگی» همچنین در مورد فضای رقابت جشنواره امسال و نارضایتی عده ای از عدم پذیرش فیلمشان و متهم کردن هیات انتخاب به بد سلیقه بودن می گوید: پیشتر هم عنوان کردم از حضور در جشنواره خوشحال خواهم شد اما تلاش من این است که بتوانم فیلم قابل قبولی بسازم و نمایش در جشنواره می تواند بستری برای این نگاه من باشد و بس.

وی ادامه می دهد: از سوی دیگر عده ای از دوستان و همکاران من هم با زحمت و تلاش یک اثری تولید کرده اند که وقتی فیلمشان انتخاب نمی شود. طبیعتا، مکدر می شوند و ممکن است نکات این چینی عنوان کنند که شاید از منظر خود حق دارند به این انتخاب معترض باشند و این انتخاب ها و این اعتراض ها ظاهرا، قاعده ای این چند ساله شده و ربطی به دولتها هم ندارد.

کارگردان فیلم کوتاه «دور یا نزدیک» می گوید: در هر مقطعی از جشنواره عده ای معترض هستند و چون کسی فیلمها را به شکل عمومی ندیده همه حق را به خود می دهند که نسبت به عدم انتخاب اثرشان معترض باشند فضای سختی است راجع به این اتفاق نظر دادن چون همانطور که عرض کردم اساسا پروسه فیلمسازی سخت و بعضا پروسه ای ناهمواری در کشور ما است و جشنواره فجر به عنوان تنها جشنواره ملی سینمای ایران می تواند محلی برای نمایش و قضاوت این فیلم ها باشد و این خارج شدن از گردونه قدری ممکن است دلگیری ایجاد کند و حقیقتا من به شخصه نمی توانم اظهار نظری راجع به این دسته از دوستانم داشته باشم ولی امیدوارم همه  این فیلمها که شرایط حضور در جشنواره را نداشتند زمان و فضای برابری برای عرضه و نمایش داشته باشند.

نیکی کریمی، حمیدرضا آذرنگ، هستی مهدوی، فرید سجادی حسینی، مهران نایل، شیرین اقاکاشی، مائده طهماسبی، پریسا هاشم پور، مانیا علیجانی و لیلا زارع با حضور پژمان جمشیدی و هومن سیدی ترکیب بازیگران فیلم «آذر» را تشکیل می دهند.

نوشته محمد حمزه‌ای: امیدوارم «آذر» فیلم قابل قبولی در نظر مردم و منتقدین باشد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

هومن سیدی بازیگر و کارگردان سینمای ایران در نقشی متفاوت به تازگی جلوی دوربین فیلم «آذر» رفته است و لیلا زارع که پیش از این در فیلم «شیف شب» با نیکی کریمی همکاری داشته است، هم به جمع بازیگران فیلم اضافه شده است.

در خلاصه داستان «آذر» آمده است: ادامه زندگی بهای سنگینی دارد.

«آذر» اولین فیلم بلند سینمایی محمد حمزه‌ای است که فیلمنامه آن توسط احسان بیگلری با همکاری پریسا هاشم پور به نگارش در آمده است. تهیه کنندگی این فیلم برعهده نیکی کریمی کارگردان و بازیگر سینمای ایران است.

نیکی کریمی و حمیدرضا آذرنگ بازیگران اصلی «آذر» هستند که برای اولین بار در یک فیلم سینمایی مقابل یکدیگر به ایفای نقش می پردارند.

عوامل تولید این فیلم عبارتند از: کارگردان: محمد حمزه‌ای، فیلمنامه احسان بیگلری با همکاری پریسا هاشم‌پو، مجری طرح: مازیار میری، مدیر فیلمبرداری: پیمان شادمانفر، فیلمبردار: ادیب سبحانی، صدابردار: پرویز آبنار، طراح لباس: غزاله معتمد، طراح صحنه: مهدی موسوی، طراح گریم: افروز بوجاریا، مدیر تولید: محمد یمینی، دستیار و برنامه‌ریز: روزبه سجادی حسینی، منشی صحنه: شهره فهیمی، عکاس: سحاب زری باف، مدیر تدارکات: امیر یمینی، مشاور رسانه‌ای: بیتا موسوی، فیلمبردار پشت صحنه: ریحانه طراوتی، مسئول فضای مجازی: آریان امیرخان، جانشین تهیه کننده: سعید پاکستانی و تهیه‌کننده: نیکی کریمی.

نوشته فیلم سینمایی «آذر» از نیمه گذشت/ هومن سیدی و لیلا زارع بازیگران جدید اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

سوره سینما- این فیلم جمعه ۱۱ اردیبهشت‌ماه ساعت ۱۳ روی آنتن می‌رود. در این فیلم که از تولیدات گروه فیلم و سریال شبکه پنج است، حسین ملکی ، سجاد افشاریان، علیرضا استادی،پوریا رحیمی سام، بهاران بنی احمدی ، یداله شادمانی، بهار ریاحی ،جواد پورزند، محمد رسول صفری ، مجید توکلی، سینا سعیدیان ،عباس شجاع به همراه مریم بوبانی،امید روحانی، حسن اسدی و بهنام تشکر بازی کردند.

فیلم «حبیب آقا» از جمله آثار راه یافته به بخش مسابقه فیلم های بلند ویدیوئی جشنواره فیلم شهر است که خردادماه برگزار می‌شود. برخی از عوامل این فیلم عبارتند از کارگردان :  محمد حمزه‌ای ،تهیه کننده : سید مرتضی عمادی ،فیلمنامه: پیام کرمی . مهدی کیا(بر اساس طرحی از محمد حمزه ای)،تصویر بردار: پیمان عباس زاده، دستیار اول کارگردان و برنامه‌ریز: امیر رونقی ،صدابردار : منصور شهبازی، صداگزاری و میکس: علیرضا علویان ،تدوین منصور شهبازی، مدیر تولید داوود هاشم‌زاده.

نوشته «حبیب آقا» روز پدر پخش می‌شود اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.