این اثر که به کارگردانی محمود عزیزی و تهیه‌کنندگی محسن اسلام‌زاده تولید شده، توانست در رقابتی تنگاتنگ، فانوس طلایی جشنواره فیلم عمار را در بخش «ملت قهرمان» از آن خود کند. «علاج» فراتر از یک گزارش تولید موسیقی، تصویری از هم‌بستگی هنر و ایستادگی ملی است و نشان می‌دهد که چگونه یک ملودی می‌تواند در حساس‌ترین دقایق تاریخ، مرهمی بر زخم‌ها و سلاحی در برابر هجمه‌ها باشد.

مستند «علاج» روز جمعه ۱۱ اردیبهشت حوالی ساعت ۱۹:۲۰ از شبکه دو سیما پخش خواهد شد تا مخاطبان را به سفری در لایه‌های پنهان خلق یکی از حماسی‌ترین قطعات موسیقی معاصر ایران ببرد.

نوشته مستند «علاج» روی آنتن شبکه دو می‌رود اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

جعفر دهقان، محمود عزیزی، وحید نفر و پدرام کریمی بازیگرانی هستند که به تازگی مقابل دوربین منوچهر هادی رفته‌اند.

جعفر دهقان که با حضور در سریال‌هایی همچون «مردان آنجلس»، «یوسف پیامبر»، «مختارنامه»، «معمای شاه» و ده‌ها فیلم سینمایی برای مخاطبان تلویزیون شناخته شده، در تازه‌ترین تجربه بازیگری خود در این مجموعه حضور خواهد دارد.

محمود عزیزی از کارگردانان شناخته شده تئاتر در سال‌های دهه ۶۰ و ۷۰ است که سالها به تدریس این رشته در دانشگاه‌های مختلف پرداخته و مخاطبان سینما و تلویزیون نیز او را با نقش‌آفرینی در فیلم‌ و سریال‌هایی چون «لیلی با من است»، «بادیگارد»، «معراجی‌ها»، «ستایش»، «روشن‌تر از خاموشی» و… می‌شناسند.

وحید نفر، بازیگر سینما، تئاتر و تلویزیون است که علاوه بر سال‌ها فعالیت به عنوان کارگردان و بازیگر در صحنه تئاتر در حوزه عروسک‌گردانی و صداپیشگی نیز تجارب ارزشمندی در کارنامه خود دارد.

علاوه بر این بازیگران، پدرام کریمی مجری، بازیگر و فیلمنامه‌نویس نیز در تجربه‌ای جدید این بار در «یک، سه، هفت» به کارگردانی منوچهر هادی حضور خواهد داشت.

تصویربرداری این سریال که از بازیگران متعددی بهره می‌برد، در خیابان فرشته تهران ادامه دارد و به تازگی سکانس‌های یک تصادف رانندگی که نقش مهمی در پیشبرد داستان دارد نیز ضبط شده است.

پیش از این بازیگرانی همچون پژمان بازغی، دارا حیایی، علیرضا خمسه، فریده سپاه منصور، فاطیما بهارمست، لعیا زنگنه، مریم مومن، رضا فیاضی، سیما تیرانداز، رزیتا غفاری، حمید گودرزی، هانیه غلامی و کوروش ثنائی نیز در این مجموعه حضور پیدا کرده بودند تا «یک، سه، هفت» به یکی از آثار پربازیگر تلویزیون در سال‌های اخیر تبدیل شود.

نوشته چهار بازیگر جدید به سریال «یک، سه، هفت» پیوستند اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

در گفت‌وگوی پیش ‌رو، این بازیگر طی درد و دل‌هایی که با ما داشت از نابسامانی شرایط روز هنر در جامعه صحبت کرد و با اشاره به اینکه این روزها برای بازی در هیچ مجموعه‌ای حضور ندارد، گفت: خوشبختانه یک تعدادی از دوستان هستند که همیشه در سینما، تئاتر و تلویزیون پرکار هستند. باقی اما دچار آشفتگی اقتصادی، روحی و روانی شده‌اند. در این میان هم یک تعدادی از همکاران هستند که سنشان بالا رفته و به حدی شرایط مالی بدی دارند که حتی قادر به خرید داروهایشان نیستند!

*تنها چند تکه استخوان باقی مانده است…

وی تأکید کرد: من همیشه سعی می‌کنم چیزی نشنوم و یا به اخبار گوش ندهم تا صدمه کمتری به من وارد شود چراکه همیشه به‌عکس چیزهایی که ما می‌خواهیم بشنویم، عمل می‌شود. به عنوان مثال صندوق حمایت از هنرمندان درست می‌کنند و بعد به نحوی داخل آن اسید می‌ریزند که تنها چند تکه استخوان باقی می‌ماند! ممکن است برای خیلی چیزها قانون وجود داشته باشد اما از آن استفاده نشود اما اگر استفاده می‌شد، همه می‌توانستند زمانی که خلاف قانون اتفاقی رخ می‌داد به همان قانون رجوع کنند. متأسفانه در هیچ کجای قوانین جایگاهی برای «هنر» وجود ندارد.

*هنرمندان؛ کارگران فصلی هستند

این بازیگر کهنه‌کار ادامه داد: بنده بارها این موضوع را گفته‌ام و همچنان به آن تأکید می‌کنم که ما هنرمندان، کارگران فصلی هستیم. به عنوان مثال یک نقاش یا عکاس اگر شانس بیاورد سالی یک‌بار نمایشگاهی از تابلوهایش بگذارد و چند فریم از آن‌ها را بفروشد، یا یک موزیسین در تایم خاصی از سال چند کنسرت می‌گذارد و باقی سال بیکار است. حتی یک بازیگر ممکن است در سال فقط دو کار بازی کند.

بازیگر فیلم «لیلی با من است» افزود: درست است که در همه دنیا هنرمندان کارگران فصلی محسوب می‌شوند اما در کشورهای دیگر از هنرمندان حمایت می‌شود. زمان‌هایی که هنرمندان بیکار هستند با حمایت‌های دولتی زندگی می‌کنند و دولت برای آن‌ها پشتوانه است. در هیچ کجای دنیا هنرمندان مجبور نیستند به خاطر امرارمعاش در انتخاب‌هایشان عجله کنند. از طرفی این‌گونه نیست که آن‌هایی که سنشان بالا می‌رود از گردونه خارج و یا فراموش شوند. در دنیا همه به‌طور مستمر حضور دارند، کار می‌کنند و با تماشاگران پیش می‌روند.

*تهیه‌کنندگان امروزی سواد جامعه‌شناسی و روانشناسی ندارند!

عزیزی ادامه داد: ما چنین مسائلی را در کشورمان رعایت نمی‌کنیم و یک دلیل عمده رعایت نکردن آن، این است که ما تهیه‌کننده به معنای واقعی کلمه نداریم. کسانی که امروز به عنوان تهیه‌کننده حضور دارند با یک آدم‌هایی و یک امکانات خاصی این عنوان را گرفته‌اند. نه سواد جامعه‌شناسی و نه روانشناسی دارند و نه حتی تاریخ سینما را می‌دانند. اصلاً نمی‌توانند جامعه را ارزیابی کنند تا ببینند نیاز واقعی جامعه چیست؟ فقط فکر می‌کنند چگونه گیشه را پر کنند. در هر صورت در سال، یک یا دو فیلم هستند که گیشه خوبی دارند اما این برای جامعه‌ای که این‌همه ادعاهای عجیب دارد خیلی کم و فقیرانه است.

*اگر هنرمند کار نکند فعالیت هنری کشور متوقف می‌شود

بازیگر سریال «ستایش» در ادامه با تأکید بر این امر که در هیچ دوره‌ای  بعد از مشروطه، این تعداد علاقه‌مند به حوزه هنر نداشته‌ایم، توضیح داد: شما آمار موزیسین‌ها، نقاش‌ها، تئاتری‌ها و سینمایی‌های تحصیل‌کرده این روزها را ببینید. یک زمانی سقف مدرک تحصیلات در سینما و تئاتر به دیپلم هم نمی‌رسید اما امروز اگر به مدرک تحصیلی هنرمندان نگاه کنید، می‌بینید که از لیسانس هم بالاتر رفته است. این‌ هنرمندان همه جمعیت علاقه‌مندی هستند که اگر یک روز نباشند یا تصمیم بگیرند کار نکنند، کل فعالیت فرهنگی و هنری کشور از کار می‌ایستد و متوقف می‌شود؛ اما متأسفانه میان اکثریت هنرمندان اشتیاق لازم وجود ندارد چراکه همراهی و هم‌پیمانی را از مدیران نمی‌بینند.

*تئاتر امروز ما مانند یک بدنِ طاعون‌زده است

وی با اشاره به تهیه‌کننده‌ها در حوزه تئاتر بیان کرد: امروزه چند نفر از تئاتری‌های قدیمی هستند که امکانات سینما به آن‌ها این توانایی را داده که در عرصه تئاتر تهیه‌کنندگی کنند و اگر این تعداد اندک و انگشت‌شمار هم نباشند که دیگر تئاتری کار نمی‌شود! آنتونن آرتو (نویسنده، شاعر، مقاله‌نویس، بازیگر و کارگردان فرانسوی تئاتر در قرن بیستم میلادی) یک مثال زیبا در ارتباط با تئاتر دوران خود دارد. او می‌گوید: «تئاتر مثل یک بدن طاعون‌زده است و تا آخرین سلول آن مبتلا نشود، متلاشی نمی‌شود که بفهمیم این بدن نابود شده است.» در روزگاری هم که ما زندگی‌ می‌کنیم همین‌گونه شده، حالا نمی‌دانم چه زمانی آخرین سلول تئاتر، سینما، تجسمی و موسیقی مبتلا می‌شود که بدنه این جریان را از بین ببرد و بوی تعفن آن همگان را خفه کند! درصورتی‌که همیشه می‌توان پیشگیری کرد و هزینه پیشگیری خیلی کمتر از درمان‌های بعدی است.

*برای جذب مخاطب نباید به جایگاه اجتماعی او نگاه کنیم

این استاد دانشگاه خاطرنشان کرد: زمانی که ما تئاتر کار می‌کردیم، آرزویمان این بود که آدم‌ها از هر قشری بیایند و اجرای ما را تماشا کنند، بدون اینکه به جایگاه اجتماعی آن‌ها نگاه کنیم. با این نگاه، هر زمان که اجرایی را روی صحنه نمایش می‌بردیم تماشاگران زیادی می‌آمدند و به تماشا می‌نشستند. حالا سینما هم باید با این نگاه پیش برود، با توجه به اینکه سینما یک صنعت نیز محسوب می‌شود می‌توان برای بیشتر شدن مخاطبانشان راه‌حل‌های کارآمدتری هم پیدا کرد.

*مردم حتی پول خرید کتاب را هم ندارند

محمود عزیزی در پایان با اشاره به اینکه در سبد تفریحی خانواده‌ها چیزی باقی نمانده است، گفت: مدام می‌گویند چرا کتاب نمی‌خوانید؟ چرا سرانه مطالعه در کشور تا این حد پایین است؟ اما باید این موضوع را بررسی کنند که در سبد اوقات فراغت یک ایرانی چه چیزهایی گذاشته شده که او بتواند هشت ساعت کار کند، هشت ساعت بخوابد و هشت ساعت تفریح کند. در تفریحاتش پارک هست؟ سینما هست؟ نمایشگاه نقاشی هست؟ کنسرت موسیقی هست؟ راه رفتن در بعضی محله‌های قدیمی هست؟ رفتن به رستوران هست؟ در سبد خیلی‌ها این تفریحات وجود ندارند! این تفریحات از خیلی از مردم گرفته شده است! کسی هم که می‌گوید چرا کتاب نمی‌خوانید متوجه نیست که مردم پول خرید کتاب را هم ندارند! پول رفتن به سینما و تئاتر را ندارند! حل این مشکلات هم می‌تواند از من، شما و آدم‌های جامعه شروع شود. نه خداوند تمایلی دارد که مردم را بدبخت ببیند و نه رسولان خدا. حل این موضوع به دست خود انسان‌هاست…

نوشته هنرمندان؛ کارگران فصلی هستند اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

عزیزی بازیگر و کارگردان تئاتر و تلویزیون درباره فیلم سینمایی «عاقبت» که قرار بود سال گذشته تولید و کارگردانی کند به سوره سینما گفت: هنوز هیچ اتفاقی به لحاظ تامین بودجه نیفتاده و تولید کار را منتفی کردیم تا ببینیم در آینده چه اتفاقی رخ خواهد داد ، از طرفی هم منتظر پاسخ برای اجرای اپرای «مانا و مانی» هستم که صحبت های لازم انجام شده تا در صورت امکان این نمایش را روی صحنه ببریم .

وی ادامه داد: برای اجرای این نمایش چندین بار نشست و گفتگو داشتیم تا اینکه حد و مرز مشخصی ایجاد شود و از آنجا که این کار یک پروژه عظیم محسوب می شود باید ببینیم که بخش دولتی تا چه میزان از سرمایه را متقبل خواهد شد و طبیعی است که در این حوزه یک نیاز مرسوم و متعادل داریم و پس از این هم برای تامین هزینه ها باید با بخش خصوصی وارد مذاکره بشویم تا نتیجه لازم را دریافت کنیم.

این بازیگر در ادامه گفت: ما در این پروژه نیاز به ارکستر سمفونیک ، خواننده ، بازیگران کودک و نوجوان و تمامی عناصر موجود در هنر نمایش داریم که به نظرم تا به حال چنین اتفاقی در کشور رخ نداده است و کاری است که من آن را در دسته نمایش های آیینی و سنتی قرار می دهم و اصولا به چنین نمایش هایی تئاتر کامل می گویم ، از این لحاظ که تمامی عناصر اصلی را در خود جای داده است و به لحاظ اجرایی هم یا در تالار وحدت و یا در سالن برج میلاد اجرا خواهیم داشت و از جهت طراحی صحنه و لباس هم تلاش خواهیم کرد با حداقل امکانات بهترین و مناسب ترین فضا را متناسب با فضای کلی کار طراحی کنیم.

عزیزی درباره فعالیت خود در تلویزیون گفت: یک سریال ۱۳ قسمتی به نام «گاراژ وصال» داشتم که ارائه کردم و قبل از تغییرات گفتند که اسپانسر پیدا کنید و بعد کار را پیش ببریم و در حال حاضر هم خبر خاصی ندارم. این مجموعه با توجه به مسائل اخلاقی درباره چند گروه اجتماعی است که در مواجهه با هم مسائلی از قبیل جابجایی فرهنگی، مشکلات اخلاقی و کمرنگ شدن ارزش های کهن را مورد بررسی قرار می‌دهند و مفاهیمی چون گذشت، انسانیت  و ساده کردن روابط اجتماعی در بستر آن مطرح می‌شود.

وی ادامه داد: همچنین از یک فضای طنز موقعیت نیز برخوردار است و در مجموع اجزای خوبی دارد و فقط نیاز به یک اسپانسر داریم تا این کار را هم به مرحله تولید برسانیم، چون فیلمنامه آماده است، البته شاید به دلیل تغییرات و همچنین نیازها و سیاست های تلویزیون نیاز به یک بازنگری و همچنین نگاه مضاعف باشد که در این صورت هم بطور قطع به کیفیت کار کمک خواهد کرد.

این بازیگر در پایان گفت: امیدوارم که بزودی تکلیف این کارها مشخص شود ، چون من هنوز هیچ برخورد و مواجهه ای با مسئولین جدید نداشتم و فکر می کنم با توجه به نیازهای فرهنگی و دغدغه های ما نسبت به فرهنگ و آداب و ارزش های کهن تولید چنین آثاری بتواند در جذب و اثرگذاری بر مخاطب تاثیر داشته باشد.

نوشته بلاتکلیفی تولید مجموعه «گاراژ وصال» و فیلم «عاقبت»/ تمرکز عزیزی برای اجرای اپرای «مانا و مانی» اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

محمود عزیزی بازیگر و کارگردان سینما و تئاتر درباره تولید فیلم سینمایی «عاقبت» که پروانه ساخت آن را دریافت کرده است به سوره سینما گفت: فیلمنامه را برای حمایت به مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی داده بودیم که در نهایت پس از مدت‌ها گفتند که این فیلم در اولویت ما نیست. نمی‌توانیم برای تولید سرمایه‌گذاری کنیم که به نظر من مساله ای فارغ از فیلمنامه وجود دارد که چنینی اتفاقی می افتد.

وی در پاسخ به اینکه آیا از تولید این فیلم سینمایی صرف نظر کرده است یا خیر گفت: از تولید که منصرف نشده ام و باید بدنبال تامین سرمایه برای ساخت باشم که هنوز اقدام جدی انجام نداده ام. به احتمال فراوان باید از سرمایه بخش خصوصی استفاده کنیم که بررسی ها و مذاکرات در این زمینه را به زودی آغاز خواهیم کرد.

عزیزی درباره اینکه آیا فیلم را به سی و سومین جشنواره فیلم فجر می‌رساند گفت: ما که از ابتدا قصد داشتیم همین کار را بکنیم ، منتها دوستان گفتند که در اولویت تولید ما نیست. من منتظرم ببینم چه فیلم‌هایی در اولویت آنها قرار دارد . به هر حال قرار بود که ما شهریور ماه کار را آغاز کنیم و به جشنواره برسیم که نشد و حالا هم زمان کم است.اگر به زودی بتوانیم با تامین سرمایه کار را شروع کنیم، به جشنواره می‌رسیم و در این مسیر هم کار کردن با سرمایه‌گذار خصوصی شرایط ویژه خود را دارد و باید شرایط را سنجید و بهترین گزینه را انتخاب کرد.

محمود عزیزی بازی در مجموعه‌های «نیمه پنهان ماه»، «ستایش» و فیلم سینمایی «لیلی با من است» را در کارنامه خود دارد.

نوشته مرکز گسترش از تولید فیلمنامه بازیگر قدیمی حمایت نکرد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

سوره سینما – میثم محمدی: وقتی با او مواجه می‌شوم به دلیل حضور در عرصه تئاتر، سینما و تلویزیون مباحث مختلفی برای گفتگو به ذهنم می‌رسد. محمود عزیزی چهره مشترک سینما و تئاتر است، از شرایط بازیگری در تئاتر و سینما تا فیلمنامه‌های سینمایی و معیار و ملاک‌هایی که باعث شده این روزها او و هم نسلانش کمتر در قاب تصویر دیده شوند حرف می‌زنیم. از انتظار برای تصویب متن برای اجرا و از بیم و امیدی که در دل اهالی هنر ریشه کرده است.

زندگی شما با حرفه بازیگری و در کل هنر عجین شده است ، اما این روزها دور از این حرفه قرار گرفتید و فعالیت های شما بسیار کم شده است.

محمود عزیزی: من دور نشده‌ام، بلکه دورم کرده‌اند.

در این شرایط مشغول چه فعالیتی هستید؟

زمان مدیران قبلی مرکز هنرهای نمایشی دو متن ارائه کردم و به مدیران فرهنگی جدید هم اطلاع دادم که هنوز جوابی درباره آنها دریافت نکرده‌ام. یک پروژه به نام «مانا و مانی» که برای استاد محمدحسین دهلوی است و ایشان محبت کردند و پذیرفتند که من این اپرای ارزنده را کار کنم. پیشنهاد و نامه و طرح تفصیلی آن را به معاونت هنری ارائه کردم که هر کدام از اینها تصویب شود من فعالیتم را در زمینه نمایش آغاز می کنم.

در سینما هم ظاهرا  پروژه‌ای را برای کارگردانی مدنظر دارید؟

بله. برای سینما هم فیلمی را دارم که اگر امکانات و سرمایه لازم فراهم شود آن را هم آغاز خواهم کرد، زمان تولید زیاد نیست و می‌توان برنامه ریزی کرد.

در مورد  فیلمنامه این اثر توضیح بدهید. نوشته خود شماست؟

بله.اسمش «عاقبت» بود که قرار است یک جایگزین داشته باشد. از لحاظ موضوع هم در واقع می خواهد بگوید وقتی زندگی در جایی می‌ایستد، برای رسیدن به رهایی و دور شدن از معظلات می توان راه دیگری را انتخاب کرد.

فرمودید شما را از بازیگری دور کردند، مشخصا دلایل خاصی وجود دارد؟

دلایل این جریان را باید از کسانی بپرسید که موجب ایجاد چنین شرایطی شده اند، چون خود من دلیل خاصی برای این امر نمی بینم.

فارغ از این عوامل ثانویه که در ذهن شما وجود دارد ، به نظر می رسد یکی از فاکتورهایی که منجر به ایجاد چنین فضایی می شود ، ضعف در خلق شخصیت های مهم و مربوط به دوره سنی میانسالی و بالاتر از آن است.

 اشاره خیلی خوبی کردید و این برمی‌گردد به موجود نبودن مهندسی فرهنگی درست که مرتبط با هنرهای نمایشی است. در همه جای دنیا یک ستاره جوان سینما مخاطب خود را دارد و این مخاطب هم با او همراه است و تا دوران پیری آن ستاره هم وجود دارد و در اصل از دست نمی رود و همیشه مخاطب می ماند و بابت این جریان در جاهایی که سینما فرهنگ و صنعتی پولساز است فکر و برنامه دارند و حتی هنرمندانی که سن آنها بالای ۶۰ سال است ، موتور اصلی اغلب فیلم ها و در واقع ستاره هستند ، اما در کشور ما وقتی چیزی باب می شود همه سراغ آن می روند و فراموش می کنند که روز به روز سن جامعه بالا می رود و با تمام اینکه جوانانی وارد می شوند ، اما این دو مقطع سنی با هم تفاوت دارند و نمی توان در سینمایی که رو به افول می رود روی یک مقطع سنی ایستاد و در نتیجه باید دید چطور می شود بزرگانی که بخش قابل توجهی از جامعه ما با فیلم های آنها رشد کرده اند ، آموزش دیدند و همذات پنداری کرده اند از این حرفه حذف می شوند و چگونه باید پاسخ اینها را داد.

فکر می‌کنم تاریخ انقضاء تکیه کردن بر ستاره ها و غافل شدن از وجوه مختلف یک فیلمنامه و شخصیت های دیگر در مقطعی خواهد رسید و باید به این جنبه هم توجه داشت.

بله . مردم دیگر از قصه هایی هم که درباره دو جوان از دو طبقه ، خانواده ، فرهنگ و افق متفاوت و در یک مکان مشترک مثل دانشگاه ، دانشکده یا آموزشگاه عاشق و معشوق یکدیگر می شوند نیز استقبال نمی کنند و در اصل فکر و برنامه صحیحی پشت این قصه ها وجود ندارد و امیدورام در تیم جدیدی که رییس جمهور انتخاب کرده و مدیرانی که آقای ایوبی در سمت های مختلف قرار داده بتوانند یک امید و همدلی و اعتماد را فراهم کنند تا ما دوباره بتوانیم یک خیزش سازنده در زمینه سینما داشته باشیم.

در این مدت که از حضور مدیران دولت یازدهم در عرصه فرهنگی گذشته آیا نشانه ها و عملکردهایی مشاهده کردید که بتوان به آینده امیدوار بود؟

ما در این زمینه یک مساله داریم به نام زیرساخت های فرهنگی و هنری که مشکلات زیادی دارند و در این شرایط جریاناتی رشد کرده اند و ریشه دوانده اند و سخت است با اینها مقابله کردن و رسیدن به یک فضایی که تابع رشد طبیعی فرهنگ سینمایی باشد ، چون این عوامل ناسازگار مشکل ایجاد می کنند و اذهان را جهت می دهند و به همین دلیل ایستادگی در مقابل چنین جریاناتی زمان بر است و با این تفاسیر من فکر می کنم در همین زمان کوتاه عملکرد مثبتی داشتند و تاثیر آن را نیز می توان از حضور هنرمندانی با افق های مختلف در عرصه سینما دید که رغبت کرده اند و برای کار کردن تمایل نشان داده اند.

شما در زمینه های تئاتر ، سینما و تلویزیون فعالیت داشتید ، اما بیشتر استقبال به کارهای شما در آثار تلویزیونی بوده و مخاطبان این مدیوم ارتباط گسترده تری با شما دارند . با این وجود برنامه های کنونی تلویزیون را چطور ارزیابی می کنید؟

بعضی مواقع وقتی فرصت باشد تماشا می کنم و من هم مانند مسئولان سیما افسوس می خورم که چرا مخاطب را از دست می دهیم ، اما به این هم فکر می کنم که دلیل این امر چیست و قطعا مسئولان بیش از من این دلایل را می دانند که یکی از عوامل ، کانالیزه شدن روند تولید برنامه‌های تلویزیون توسط یک عده خاص است که حتی اگر در اوج تخصص هم باشند ، بالاخره بیننده از آثار آنها خسته می شود ، مانند خوردن هر روزه یک غذای لذیذ است ، به همین جهت باید تنوع ایجاد شود ، از طرفی هم ما فقط یک نوع تماشاگر نداریم و با وجود شبکه های مختلف با موضوعات گوناگون وقتی خروجی آنها را نگاه می کنیم ، انگار همه در یک مجرا حرکت می کنند  ، به همین دلیل لازم است مسئولان در مورد اشخاصی که متون را تصویب می کنند تجدید نظری بکنند چون این روند از آنجا آغاز می شود ، بطور مثال من در مورد یک متن شنیدم که گفته بودند رادیویی است ، حال آنکه آن اثر سرشار از تصویر بود و این اظهار نظر نشان می دهد که تخصص وجود ندارد و یا جهت گیری صورت می گیرد و مانع از ورود برخی ها در عرصه های نویسندگی و دیگر جریان ها می شوند.مهم تر از این ما قرار نیست سرمایه های خود را هدر بدهیم و منتظر بمانیم تا یک عده خاص کار کنند ، چون منجر می شود به اینکه رویکرد مخاطب به سمت دیگری می رود و در مجموع فکر می کنم با حسن نیتی که وجود دارد باید یک نگاه اساسی صورت بگیرد.

گاهی مشاهده می شود که برخی از بازیگران مطرح تئاتر در آثاری حضور پیدا می‌کنند که در شان و منزلت آنها نباشد. چه دلایل و عواملی منجر به این اتفاق می‌شود؟

همه این مسائل در ابتدا برمی گردد به نبود تامین اجتماعی در خانواده هنر ، بخصوص اهالی تئاتر. شما اگر در سال قادر به بازی در ۲ اثر هم باشید دو مبلغ ناچیز دریافت می کنید که وقتی در ۱۲ ماه تقسیم می کنید یک سوم رقم خط فقر تعیین شده توسط دولت می شود و شرایط بازیگر با عبور از این صحنه به مقابل دوربین تغییر می کند و چندین برابر درآمدش در دو نمایش را کسب می کند و بعضا وقتی در تلویزیون هم یک نقش خوب داشته باشد ماندگار می شود و از طرفی هم در سینما از او برای کسب درآمد و جذب مخاطب استفاده می شود و همه اینها به اقتصاد سینما مربوط می شود و اگر شرایط معیشتی خانواده تئاتر مطلوب بود بسیاری از بازیگران تن به تصویر نمی دادند . 

چه معیارهایی برای تعیین دستمزد بازیگران در سینما وجود دارد؟

ما همه چیز را به اشتباه با یک سنگ می سنجیم ، بعنوان مثال ما در تئاتر یک نوع تئاتر پولساز و تجاری داریم که مردم هزینه می کنند و می خندند ، در یک نوع دیگر تئاتر قصد دارد معضلات اجتماعی را مطرح بکند و یک نوع نمایش هم هست که تحت تاثیر تفکرات و انگیزه های سیاسی  بعنوان ابزار استفاده می شود ، در سینما هم فیلم تجاری داریم که بدنبال یک بازیگر می گردد که درصد بالایی از تماشاگر را به سمت خود بکشد و سود خوبی را حاصل کند ، در سینمای هالیوود هم این شرایط هست ، منتها با این تفاوت که در آنجا اگر ستاره ای را پیدا کردند که این شرایط را دارد تمام امکانات لازم این شغل را در اختیار او می گذارند تا در شغل بازیگری و در حوزه فیلم تجاری بدرخشد ، اما برای ما تجاری و غیرتجاری فرق نمی کند و بازیگر درجه یک ما در هر دو حوزه هم هست و فقط در اسم با عنوان تجاری و فاخر تقسیم بندی می‌شود و در خروجی هیچ سودی ندارد.

سیستم اقتصادی سینمای ما در وضعیتی است که باید نگاه ویژه ای به شرایط اقتصادی و بازگشت سرمایه داشت.شما در انتخاب بازیگران کار جدیدی که می خواهید بسازید چقدر به جنبه تجاری توجه دارید ، چون تهیه کننده انتظار بازگشت سرمایه را دارد.

یک عده از اشخاص شاید با آمارسازی بگویند که میزان تماشاگر ما بسیار زیاد است که بطور معمول درست نیست. ما نتیجه را از فروش فیلم ها متوجه می شویم ، ولی بطور قطع وقتی یک هنرپیشه کارکشته و کاربلد بیاید که مردم او را قبول کرده اند نه یک جریان خاص، بی تردید مخاطب خاص خود را دارد و تهیه کننده به این فاکتور فکر خواهد کرد.

با توجه به صحبت هایی که کردید شرایط هم نسلان شما در عرصه بازیگری چگونه است؟

به جز یک عده معدود که کمتر از لحاظ مالی مشکل دارند، مابقی نیازمند هستند و در شرایط خوبی نیستند.  ما وقتی در تشکیلاتی با عنوان موسسه هنرمندان پیشکسوت آمار این عزیزان را در عرصه های تجسمی ، تئاتر و سینما نگاه می بینیم، وحشتناک و دلهره آور است که هنرمندان ما در چه وضع اسف باری زندگی می‌کنند.

این موسسه چه فعالیت هایی در قبال این هنرمندان انجام می دهد؟

موسسه تا به امروز توانسته فقط یک رقم ناچیزی را به آنها اختصاص دهد که شاید کفاف هزینه آب و برق و تلفن آنها را هم ندهد ولی به هر حال یک روزنه کوچک امیدی هست و آرزو می کنیم که بتوانیم شرایط را تغییر بدهیم ، البته اگر وزیر محترم ارشاد و رییس جمهور  توجه بکنند ، چون این مسائل در حوزه تامین اجتماعی است و تامین اجتماعی تا به امروز این کار را انجام نداده ، حال آنکه تک تک این هنرمندان توانسته اند با آثار خود بخندانند و چشم نوازی و گوش نوازی کنند و بد نیست که چنین نهادهایی اقداماتی هم در این زمینه انجام بدهند.

این فضای وحشتناک و دلهره آور از منظر شما ، باعث نشده که طی این سال‌ها بصورت خودکار تصمیم به کناره گیری از فعالیت های هنری بردارید؟

این حوزه کاری و شغل ماست، این کار را انتخاب کردیم و هر جایی که برویم باز هم دلمان اینجاست. با این که در روزهای سختی هستیم، اما این حرفه را انتخاب کرده‌ایم تا شاید روزهای خوبی هم نصیب ما بشود و به این جریان امیدواریم.

آیا هنرمندان همنسل شما کماکان می‌توانند در نقش های به یاد ماندنی حضور یابند؟ از پیشکسوتان عرصه بازیگری کسی را می توانید نام ببرید که در صورت مهیا بودن شرایط همچنان در عرصه بازیگر بدرخشد؟

صد در صد. این هنرمندان با سالیان سال تجربه به دانش و توانایی خود افزوده اند و شاید از لحاظ فیزیکی گذر زمان چیزی از آنها کم کرده باشد، اما از لحاظ تجربیات افزون شده اند. به طور مثال آقای مشایخی و یا سعید پور صمیمی و بسیاری دیگر که شاید من نام آنها را فراموش کنم. 

نوشته وضعیت تامین اجتماعی در خانواده هنر خوب نیست/ از بازیگری دورم کرده‌اند اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

محمود عزیزی در رابطه با این فیلم سینمایی با اشاره به اینکه در زمان خود یک اتفاق درعرصه سینمای دفاع مقدس بود به سوره سینما گفت: افراد زیادی تجربه «لیلی با من است» را تکرار کردند، اما آن موفقیت تکرار شدنی نبود. «لیلی با من است» در زمان خود یک استثنا بود. این اثردر زمان خود فشارها و محدودیت های زیادی را در رابطه با دیالوگ و صحنه متحمل شد اما بعد از سپری شدن این ممیزی و اکران عمومی به بهترین شکل با مخاطب ارتباط برقرار کرد و توانست همه را شگفت زده کند. این فیلم ثابت کرد سینمای دفاع مقدس اگر سوژه و ساختار منسجم داشته باشد با مخاطب بالایی ارتباط برقرار می‌کند.

عزیزی که در این فیلم نقش کمالی را بازی کرده گفت: بانی حضور من در این فیلم پرویز پرستویی بود. پیش از آن چند فیلمنامه پیشنهادی داشتم که هیچ کدام رغبتی برای حضور در سینما در من ایجاد نکرده بود اما فیلمنامه و حضور یک گروه حرفه ای تمایل من را برای بازی در این نقش زیاد کرد. ضمن اینکه تا قبل از آن فکر می کردم با تئاتر می توان زندگی کرد اما اینگونه نبود. حضور من مقابل پرستویی و بده بستانی که آنها در فیلم داشتند برایم جالب بود.

عزیزی ادامه داد: آن زمان قبول چنین فضایی در سینمای دفاع مقدس امکان پذیر نبود از نظر مسئولان وقت، همه چیز در این ژانر  رنگ و بوی قدسی به خود می‌گرفت، اما یکباره دو نفر(صادق مشکینی و کمالی) در حیطه جنگ و جبهه آمدند و نگاه مردم را تغییر دادند. من پرویز پرستویی را قبل از اینکه بازیگر مطرحی باشد از زمان همبازی بودن در تئاتر دوست داشتم و به توانایی‌اش آگاه بودم، به همین خاطر تبادل عاطفی و احساسی خوبی در رد و بدل دیالوگ ها داشتیم.

این بازیگر در رابطه با حضور کمرنگ خود در سینما و تلویزیون گفت: فقط فیلمنامه بد نیست کم محبتی کارگزاران هم باعث کم کاری من شده است. اگر فیلمنامه ها این روزها خوب نیستند نه اینکه فیلمنامه نویسان بد داشته باشیم. ما در این عرصه نویسنده های توانا زیاد داریم اما نوشتن یک اثر خوب نیاز به وقت دارد، برای صرف زمان باید زندگی کرد و برای ادامه زندگی هم درآمد لازم است. نویسنده ترجیح می‌دهد به جای صرف هزینه و وقت برای یک فیلمنامه ، چند اثر را خلق کند و درآمد بیشتری داشته باشد از طرفی انرژی گذاشتن پای چند کار همزمان به مراتب کیفیت را پایین و انگیزه‌ها را رقیق تر می‌کند البته این مشکل را تمام مشاغل هنری دارند.

محمود عزیزی در رابطه با فعالیت های اخیر خود گفت: در تئاتر دو نمایشنامه را برای اجرا تحویل مسئولان دادم که هنوز هیچ جواب مشخصی نگرفتم امیدوارم مدیران جدید که ظاهرا نظرات متفاوتی نسبت به گذشتگان در عرصه هنر دارند در این زمینه خبر خوشایندی برای ما داشته باشند هر چند که به طور کل من دورنمای جذابی در سینما و تئاتر نمی بینم. فکر می کنم در این زمینه تلویزیون شرایط بهتری دارد و با همه مشکلاتش مفری است برای هنرمندان که از طریق آن گذران عمر کنند.

نوشته پرستویی باعث شد در «لیلی با من است» بازی کنم/ سینمای دفاع مقدس مخاطب دارد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

سوره سینما- امینی برای کارگردانی این فیلم از بازیگرانی مانند محمود عزیزی، علیرضا کمالی‌، شبنم مقدمی، نفیسه روشن، افشین نخعی، مرضیه اکبر‌نژاد، مسعود کشاورز، سیاوش جعفری،مژگان ترانه، فرزانه علایی، آوا دارویت و…  بازیگر نوجوان محمدمهدی احدی دعوت کرده تا در کنار او حضور داشته باشند و قرار است در چند روز آینده فیلم با این ترکیب از بازیگران جلوی دوربین برود.

در این پروژه تلویزیونی که با متنی از مهدی شیرزاد ساخته می‌شود، مانند فیلم سینمایی «بلوک ۹ خروجی ۲» اسماعیل آقاجانی مدیریت فیلمبرداری را برعهده دارد. فهرست عوامل فیلم تلویزیونی «سفر ناتمام» که برای نخستین بار منتشر می‌شود، عبارتند از: کارگردان: علیرضا امینی، تهیه‌کننده: محمدحسین قره‌تپه‌ای، نویسنده: مهدی شیرزاد، مدیر برنامه‌ریزی و دستیار اول کارگردان: علی مردانی، مدیر فیلمبرداری: اسماعیل آقاجانی، مدیر تولید: صادق قره‌تپه‌ای، دستیار تولید: محمدمهدی قره‌تپه‌ای، دستیار برنامه‌ریز : مرضیه اکبرنژاد، دستیار کارگردان: علی‌اکبر مهرآسا دستیار ۲:رضا تقوی‌زنوز، صدابردار: اشکان پورتاجی، عکاس: حسن ناهی، طراح صحنه و لباس: سهیل میرسپاسی، طراح گریم: حسین یزدی، دستیار اول صحنه: علی‌ جعفر‌دوست، دستیار لباس: سامره جوانمرد، مدیر صحنه: علیرضا سلیمی، دستیار اول فیلمبردار: محمد حیدری، دستیار دوم فیلمبردار: رضا گل‌کرمی، دستیاران فیلمبرداری:آیدین فیوضات، مهران کلنگ‌دار، میلاد دادخدایی، مدیر تدارکات: عباس خدادادی، خدمات: رضا علیزاده، رضا میر علی اکبری. روابط عمومی: سیدمحمدصادق لواسانی.

علیرضا امینی هفته قبل فیلمبرداری جدیدترین فیلم سینمایی‌اش با نام «بلوک ۹ خروجی ۲» را به پایان رسانده بود و این فیلم از هفته جاری وارد مرحله تدوین شده است. آخرین اثر تلویزیونی این کارگردان جوان، ساخت سریال «میلیاردر» بود که با استقبال گسترده مخاطبان روبرو شد.

نوشته علیرضا امینی یک فیلم تلویزیونی می‌سازد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.