شیدا با ادامه مسیر خود در جهت تولید و انتشار آثار درام و در راستای ایجاد پویایی و احترام به مخاطبان شبکه نمایش خانگی، پخش سریال جدید «گل سنگ» را در کنداکتور خود قرار داده است.

همچنین با نزدیک شدن به انتشار این اثر، پوستر رسمی آن نیز با طراحی روح‌الله مختاری رونمایی شد.

ابراهیم ایرج‌زاد که با ساخت آثار اجتماعی ملتهبی چون «تابستان داغ»، «عنکبوت» و «شوهر ستاره» در سینمای ایران شناخته می‌شود، در ادامه روایت‌های تکان‌دهنده از جامعه ایران، در نخستین حضور خود در نمایش خانگی قصه‌ «گل سنگ» را مقابل دوربین برده‌است. فیلمنامه این سریال را پیام کرمی و ابراهیم ایرج‌زاد نوشته‌اند.

مهتاب کرامتی، مهدی حسینی‌نیا، الناز ملک، امیر نوروزی، علیرضا ثانی‌فر، فاطمه مسعودی‌فر، مهدی قربانی، مهرو نونهالی، روح‌اله زمانی و با معرفی شریان زارع بازیگران اصلی هستند که در «گل سنگ» ایفای نقش می‌کنند.

نوشته «گل سنگ» به‌زودی از پلتفرم شیدا پخش می‌شود اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

«پرویز خان» از ۲۳ اسفندماه در سینماهای سراسر کشور اکران خود را آغاز کرده بود که با استقبال مخاطبان رو به رو شد.

این فیلم سینمایی در چهل و دومین جشنواره فیلم فجر توانست نظر منتقدان و اهالی رسانه را به خود جلب کند و موفق به نامزدی در ۹ رشته شد و سیمرغ بلورین بهترین فیلم اول، سیمرغ بلورین بهترین تدوین و دیپلم افتخار بهترین فیلمنامه را دریافت کرد.

سعید پورصمیمی، حمیدرضا پگاه، بهنام تشکر، علی باقری، المیرا دهقانی، خسرو احمدی، مهدی قربانی، یاسین مسعودی، محمد صادق ملک، نیما نادری، روزبه رئوفی، یدالله شادمانی، مهدی فریضه، منوچهر علیپور، امیر دانشجو، سیدابوالفضل موسوی، نصیر ساکی، امیرمهدی کوشکی، علی فرحناک، اسکندر کوتی و مریم سعادت بازیگران این فیلم سینمایی هستند.

فیلم سینمایی «پرویز خان» که محصول سازمان هنری رسانه‌ای اوج با حمایت وزارت ورزش و جوانان است، درباره پرویز دهداری یکی از متفاوت‌ترین مربیان بزرگ تیم ملی فوتبال ایران است.

عوامل فیلم سینمایی «پرویز خان» عبارت‌اند از: مدیر فیلمبرداری: وحید ابراهیمی، مدیر صدابرداری: میثم یاردیلو، طراح صحنه: محسن خدابخشی، طراح لباس: آزاده قوام، طراح چهره پردازی: امید گلزاده، تدوین: حسن حسندوست، طراح جلوه‌های بصری: سید هادی اسلامی، مدیر تولید: رضا زنجانیان، طراحی و ترکیب صدا: حسین قورچیان، آهنگساز: بامداد افشار، اصلاح رنگ ونور: فربد جلالی، دستیار اول کارگردان: علی غیاثوند، مدیر تدارکات: امیر مرایی، برنامه‌ریز: سحر زرندی، عکاس: حبیب مجیدی، روابط عمومی: علی سلمان زاده، مجری طرح: استودیو بادبان.

نوشته «پرویز خان» در راه اکران آنلاین اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

ملکان در پاسخ به این سوال که چرا برای فیلم اول این سوژه سخت را انتخاب کرد و مسیری که برای پژوهش طی کرده است، گفت: این یکی از سوژه‌هایی بود که دوست داشتم و دلیل آن سختی در ساخت بود، طرح فیلمنامه برای آقای اصفهانی بود و ما سعی کردیم آن را به زبان سینما جذاب‌تر بیان کنیم.

در ادامه ساعد سهیلی درباره ایفای نقش عبدالمالک ریگی توضیح داد: خیلی خوشحالم بعد از دو سال دوری از سینما به دلایل شخصی با این فیلم به سینما برگشتم و در اینجا حضور دارم. این نقش توفیق زیادی داشت. وقتی آقای  ملکان این نقش را به من پیشنهاد داد برایم خیلی کنجکاو برانگیز بود که در مورد این نقش تحقیق کنم و  بفهمم چگونه یک آدم معمولی که سی دی می‌فروشد به اینجا می‌رسد. این سوال برایم پیش آمد که این آدم چگونه به اینجا رسید.

امیر جدیدی نیز درباره نقشش گفت: کمتر پیش می‌آیدکه در سینمای ما چنین نقشی داشته باشیم. این نقش توانایی فیزیکی زیادی می‌خواست و دوست داشتم این نقش را بازی کنم.

کارگردان «روز صفر» در ادامه درباره انتخاب موسیقی فیلم گفت: از ابتدا نمی‌خواستیم موسیقی انتخابی بگذاریم اما برخی از سکانس‌ها انتخابی شد و برای رسیدن به جشنواره مجبور شدیم موسیقی انتخابی را روی فیلم بگذاریم.

دانش اشرفی درباره طراحی صحنه فیلم توضیح داد: واقعیت این است که اکثر لوکیشن‌های این فیلم داخل ایران انجام شده است و تحقیقات زیادی از سوی کارگردان انجام شده بود. ما به دنبال رسیدن به فضای واقعی بودیم و در برخی از قسمت‌ها شرایط فیلم‌برداری در پاکستان نبود.

ملکان در پاسخ به این سوال که هزینه ساخت فیلم چگونه تامین شده و اطلاعات از کجا به دست آمده، گفت: قرار بود بنیاد فارابی در ساخت مشارکت کند اما پشیمان شدند. قبل از شروع ما مجبور شدیم هزینه را بین دوستان تقسیم کنیم و من هنوز بدهکارم.

ملکان درباره ضرورت نقش اغراق شده امیرجدیدی در فیلم گفت: ما می‌خواستیم کمی از قالب‌های کلیشه‌ای و رایج بازیگری در سینمای ایران بیرون بیاییم. ما در سینمای امریکا صحنه‌های اغراق شده زیادی می‌بینیم اما صدایمان در نمی‌آید به این دلیل که ما در این زمینه‌ها فیلم نساختیم و این شکل بازی برای ما عادی نیست. من فکر نمی‌کنم بازی امیر جدیدی اغراق شده است.

ملکان درباره نقش مهدی قربانی تصریح کرد: بچه‌ها را برای عملیات انتحاری تنها نمی‌فرستند و نفر مکمل این فیلم نیز او را رها کرده است.

پوریا ذوالفقاری منتقد این فیلم در مورد شخصیت‌پردازی گفت: ببینده در شخصیت‌پردازی این فیلم با مجموعه‌ایی از اطلاعات روبه رو است که دقیق نمی‌داند با چه شخص و اطلاعاتی از کارکتر رو به رو است. در مورد تدوین چنین فیلمی با این همه سکانس و صحنه‌های پر کشمکش نیازمند ریتم یکدست بودیم که فکر می‌کنم یکی از سخت‌‌ترین و بهترین کارهای میثم مولایی بوده است.

در ادامه نشست مهدی قربانی درباره ایفای این نقش‌اش در «روزصفر» و لهجه‌اش توضیح داد: من از کودکی با آقای ملکان کار کرده‌ام و از او  بسیار آموخته‌ام. در زمان پیش تولید لهجه‌ها را در دفتر تمرین می‌کردیم. برای درآوردن لهجه، فیلم‌های عبدالمالک ریگی را نگاه کردم که لهجه راحت و جذابی بود.

ملکان  هم در مورد تدوین این فیلم گفت: میثم مولایی در تمام بخش‌های فیلم کنار ما بود و اگر او نبود این فیلم ساخته نمی‌شد. در تدوین فیلم به‌خاطر  مدیریت مولایی یک دقیقه دور ریز نداشتیم.

میثم مولایی هم درباره تدوین «روز صفر» توضیح داد: وظیفه تدوینگر است که در تدوین مدیریت داشته باشد و آقای ملکان با اعتمادی که داشت باعث پیشرفت و افزایش دقت من شد. تدوین این فیلم کار سختی بود به این دلیل که به دو بخش تقسیم می‌شد. در ابتدا ریتم کندتر و فضای آرام‌تری بر فیلم حاکم است اما در نیمه دوم با ریتم تند‌تری روبه رو هستیم. این ترکیب تدوین، ببینده را آماده بخش دوم فیلم می‌کند.

فیلمبردار فیلم در خصوص فیلم گفت: اگر اتفاق خوبی بوده و در فیلم دیده می‌شود کار تیمی و همه اعضا تولید فیلم بوده است.

ذوالفقاری در ادامه گفت: اگربخش‌های انگیزشی فیلم بیشتر از این بود نیز سوالات و انتقادات زیادی برای بینندگان به همراه داشت.

ملکان در خصوص انتخاب سهیلی برای نقش عبدالمالک ریگی گفت: بهترین انتخاب، سهیلی بود که عالی نقش را بازی کرد. توانایی ساعد سهیلی منجر به انتخاب او شد.

ملکان از انگیزه ساخت این فیلم گفت: تمام داستان این فیلم براساس واقعیت است. دوست داشتم آدم‌هایی که بدون اسم و گمنام برای امنیت کشورمان تلاش می‌کنند را روایت کنم. شخصی که در فیلم مامور امنیتی است نیز در پایان به زندگی در میان مردم برمی‌گردد و از آن‌ها طلبکار نیست.

فراستی در میانه نشست به دعوت حسنی پشت تریبون رفت و درباره «روزصفر» توضیح داد: تبریک می‌گویم به سینمای ایران. به ملکان، سهیلی و تیم موسیقی فیلم تبریک می‌گویم. جدیدی در این نقش عالی ظاهر شد. این فیلم اندازه است و تکنیک دارد و افتخار می‌کنم حق مطلب ادا شده است. از نظر من بهترین فیلم جشنواره بود، البته با تدوین فیلم مشکل دارم که بعدا درباره آن صحبت خواهم کرد.

ملکان درباره انتخاب جدیدی توضیح داد: هر کدام شما جای ما بودید انتخاب دیگری جز جدیدی نداشتید. اگر او این نقش را نمی‌پذیرفت این فیلم را نمی‌ساختیم و درباره ساعد هم اعتقادم همین است. همه اکت‌های بازیگران از ایستادن تا لهجه به درستی انجام گرفت.

ملکان خاطرنشان کرد: این فیلم یک فیلم ملی است و هیچ بخشی از آن تخیل نیست. هیچ جایی از فیلم تروریست‌ها را در سیستان و بلوچستان نمی‌بینیم و تمام مقر تروریست‌ها در پاکستان است.

کارگردان در ارتباط با سکانس‌های فیلم بیان کرد: به تازگی در سینمای ایران چنین فیلم‌هایی در حال باب شدن است. بخش‌هایی از سکانس‌ها در شهرک دفاع مقدس طراحی و ساخته شده است.

امیر جدیدی که در ارتباط با نقش مامور امنیتی که در فیلم ایفا کرد، گفت: تمرین‌های زیادی را برای اسلحه دست گرفتن و اجرای این نقش داشتم. این کارکتر کاملا وطن‌پرست است و برای وطنش تلاش می‌کند.

جدیدی تصریح کرد: این فیلم بسیار سخت بود و تک تک اعضا فیلم در اجرای نقش‌ها موثر بودند.

تینو صالحی نیز ضمن تشکر از عوامل فیلم گفت: از عوامل این فیلم ممنونم که اجازه دادند من این نقش را اجرا کنم و خوشحالم که در کنار دوبازیگر حرفه‌ای کار کردم.

ملکان در مورد سرمایه فیلم گفت: حدود هشت میلیارد تومان برای این فیلم هزینه شده است و برخی از تجهیزات ما در برلین دزدیده شد.

ملکان در ارتباط با اضافه شدن یا نشدن سکانس شهید سردار سلیمانی گفت: اصلا اینطور نبوده است و نمایش ترور سردار سلیمانی در فیلم ما هیچ ربطی به فیلمبرداری نداشت.

نوشته نشست فیلم «روز صفر» برگزار شد/ سعید ملکان: تمام داستان این فیلم براساس واقعیت است اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

چطور برای بازی در فیلم «تنگه ابوقریب» انتخاب شدی و وقتی فیلمنامه را خواندی درباره نقش و فیلم چه تصوری داشتی؟

پیش از شروع فیلمبرداری فیلم «تنگه ابوقریب» همکاری مشترکی در تئاتر با آقای مردانه داشتم و ایشان من را به دفتر آقای توکلی معرفی کرد. راستش فیلمنامه چند نسخه داشت و نسخه نهایی سر صحنه فیلمبرداری نوشته می‌شد و من هم همان زمان فیمنامه را می‌خواندم.

شما زمان جنگ به دنیا نیامده بودی و باید در فیلمی بازی می‌کردی که اصلا با فضا و ماجراهایش آشنا نبودی. این سخت نبود؟

یکی از ویژگی‌های نقش حضور این نوجوان در کارزار جنگ بود. او دوست داشت جنگ را از نزدیک ببیند و برای رسیدن به خواسته‌اش تلاش کرد. نوجوانی که در فیلم می‌بینیم دلش می خواهد از حوادث جنگ عکاسی کرده و به هر نحوی که از دستش برمی‌آید به رزمندگان کمک کند. این ویژگی‌ها نقش این نوجوان رزمنده را برای ویژه و جذاب می‌کرد. دورخوانی‌هایی که داشتیم برای رسیدن به نقش به من کمک کرد. ضمن اینکه خودم سعی می کردم تصویرسازی هایی را نزدیک به آنچه در آثار مستند از جنگ دیده بودم  در ذهنم بسازم که برای رسیدن به نقش به من کمک کند.

بازی در فیلم تنگه «ابوقریب» چه تفاوتی با سایر نقشهایت داشت؟

نقشم در این فیلم با نقش هایی که قبلا بازی کرده بودم بسیار متفاوت بود. فیلم‌هایی که قبلا بازی کرده بودم در ژانر اجتماعی و با فیلم‌های جنگی متفاوت بودند. من همیشه دوست داشتم در فیلم جنگی بازی کنم و فضای این فیلم‌ها را از نزدیک دیده و تجربه کنم و بسیار خوشحالم این اتفاق در فیلمی خوب و تماشایی اتفاق افتاد.

از همکاری با بهرام توکلی و تیم بازیگران فیلم بگو؟ تعاملتان چطور بود؟

همکاری با آقای توکلی عالی بود. ایشان کارگردانی خوش اخلاق، باسواد و حرفه‌ای است و بی‌تردید از بهترین کارگردان های سینمای ایران است. من از او بسیار آموختم. ایشان را خیلی دوست دارم و بسیار خوشحالم توانستم با ایشان همکاری داشته باشم. ارتباطم با بازیگران هم بسیار خوب بود. جواد عزتی کوهی از انرژی و انگیزه است. آقای امیر جدیدی بسیار پرانرژی و دوست داشتنی است. آقای حمید آذرنگ استاد و الگوی من است. همه این عزیزان به من برای اجرای نقش کمک کردند و به من این اجازه را دادند تا در کنار آنها بیاموزم، تجربه کسب کنم و از نقش آفرینی در کنارشان لذت ببرم.

بازی در فیلمی در گونه جنگ چه تفاوت‌هایی با آثار درام اجتماعی  داشت؟ سخت‌تر بود؟

سختی کار را نمی‌بینم چون علاقه ام به بازیگری باعث می‌شود این بخش را نبینم. من با عشق و علاقه بازیگری را انتخاب کردم و این عشق باعث می‌شود سختی را حس نکنم. در این کار نیز دوستی و ارتباط بسیار خوب و نزدیک با عوامل کار باعث شد تک تک لحظات برایم خوشایند باشند. در واقع لذت کار بیشتر از سختی‌هایش بود. ضمن اینکه اگر همت و عشق باشد هیچ کاری چندان سخت نخواهد بود.

اگر باز هم برای بازی در فیلمی با مضمون جنگ دعوت شوی قبول خواهی کرد؟

قطعا اگر کار با کیفیت باشد و فیلمنامه را دوست داشته باشم قبول خواهم کرد. البته به این شرط که نقش متفاوت باشد. ژانر جنگ شاخه‌های فراوانی دارد و من دوست دارم در تمام آنها بازی کنم. در دل این گونه سینمایی هزاران سوژه ناب و جذاب وجود دارد و می‌توان از بطن آنها کلی نقش خوب استخراج کرد. بدون شک دوست دارم برایم موقعیتی فراهم شود تا بازی در چنین نقش‌هایی را تجربه کنم. برای مثال دوست دارم در فیلمی درباره بازماندگان جنگ مانند عزیزانی که شیمیایی یا جانباز شدند بازی کنم.

به عنوان یک مخاطب فیلم «تنگه ابوقریب» را چطور می‌بینی؟

زمان تولید هیچوقت پشت مانیتور نرفتم و حتی یک پلان از فیلم را ندیده بودم. اصلا دوست ندارم فیلم را در مانیتور ببینم و دلم می‌خواهد ثمره کار خودم و گروه را روی پرده سینما ببینم. وقتی برای اولین بار فیلم را در در پردیس ملت در کنار منتقدان دیدم واقعا حس می‌کردم در میدان جنگ هستم. آنقدر همه صحنه‌ها واقعی و آنقدر بازی‌ها عالی و درخشان بود که مخاطب لحظه‌ای حس نمی‌کرد با یک فیلم طرف است. موقع تماشای فیلم حس می‌کردم در حال تماشای تلاش رزمندگان هستم و با اینکه خودم در فیلم بازی کرده بودم فاصله‌ای بین خودم و حس و حال فیلم نمی‌دیدم و این بزرگترین برگ برنده فیلم است که از آن اثری شاخص و تماشایی می‌سازد.

منبع : بهمن سبز

نوشته مهدی قربانی: دوست دارم نقش یک جانباز را بازی کنم/ فضای «تنگه ابوقریب» واقعی است اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

او ادامه داد: فکر کردم دراین فرصت کوتاه بد نیست به چند نکته اشاره کنم و آن این است که من حمیدرضا آذرنگ فارغ از هر وابستگی، تا الان سرم را جلوی کسی خم نکردم. به هیچ کجای سیاست و بازی های سیاسی متصل نبودم و باید بگویم موسسه سینمایی اوج را نمی شناختم و با سعید ملکان قرار داد بستم که سال های سال سینما وام دار زحمات او است و به جرات قسم می‌خورم اگر سعید ملکان سر این کار نبود، فیلم به نتیجه نمی رسید.

او ادامه داد: آرامشی که سعید ملکان انتقال می داد و اتحادی که در گروه ایجاد کرد باعث شد همگی تا روز آخر سخت کار کنیم .شما فقط یک ساعت از فیلم را می بینید ولی ما سه ماه در گرما و آلودگی زندگی کردیم. چهار ساعت زمان گریم ما بود و سعید ملکان و گروهش زحمت این کار را کشیدند.

او افزود: این فیلم را مستقل از تمام جریانات سیاسی  ببینید. یک عشقی بود که سعید ملکان و بهرام توکلی با ما در میان گذاشتند، تمام وجودشان را گذاشتند که بتوانیم چهار کلام رو در رو با مردم صحبت کنیم. امیدوارم تمام کسانی که این روزها باعث حال بدی ما شدند، کسانی که ژن های خوب هستند ،اختلاس گرانی که دستشان درجیب ما است و پزشان مال خودشان است بیایند و با دیدن این فیلم شرمنده شوند، گرچه شرمندگی به قیافه آنها نمی‌آید و در نهایت امیدوارم از فیلم لذت ببرید.

مهدی قربانی دیگر بازیگر فیلم هم ضمن تشکر از مردم برای تماشای فیلم تاکید کرد برای ساخت این فیلم زحمت زیادی کشیده شده است و لیاقتش دیده شدن است.

نوشته اکران مردمی «تنگه ابوقریب» با حضور حمیدرضا آذرنگ و مهدی قربانی برگزار شد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

آقای قربانی! چه شد که سر از عالم بازیگری سینما و فیلم سینمایی «ابد و یک روز» در آوردید؟

من کلاس بازیگری می‌رفتم، کلاس بازیگری پانیذ به مدیریت خانم خلوتی، از ۹ سالگی در آنجا ثبت نام کردم و حدود سه سال بعد از اولین باری که من در کلاس ثبت نام کرده بودم، دستیار آقای سعید روستایی با مدیر آموزشگاه تماس گرفت و گفت که ما یک پسر ۱۱، ۱۲ ساله می‌خواهیم با موهای فر و چهره مظلوم، مسئولان آموزشگاه مرا معرفی کردند و من رفتم و تست دادم. در مسیری که به سمت دفتر آقای روستایی می‌رفتم امید این را داشتم که قبول شوم. من در سه سالی که کلاس می‌رفتم جاهای بسیاری تست داده بودم و اما قبول نمی‌شدم اما روزی که برای تست در فیلم ابد و یک روز می‌رفتم، با خودم گفتم من باید در این تست قبول شوم، آن روز نمی‌دانستم که ابد و یک روز قرار است فیلمی به این خوبی بشود و چنین آینده ای در انتظارش باشد. روز اولی که برای تست بازیگری فیلم ابد و یک روز رفتم، قرار بود آن سکانسی را که نوید محمد زاده توسط نیروهای انتظامی دستگیر می‌شود و بعد من به خانه می‌آیم و می‌گویم داداش محسن را گرفتند بازی کنم. من این سکانس را تست دادم و قبول شدم. روزی که من برای تست رفته بودم سعید روستایی نبود و برای دیدن لوکیشن رفته بود. فردای آن روز سعید روستایی به دفتر می‌رود و دستیار فیلم ضبط شده تست بازیگری من را به او نشان می‌دهد اما سعید روستایی باور نمی‌کند که من توانستم تا به این اندازه خوب آن سکانس را بازی کنم و می‌گوید من خودم باید از او تست بگیرم. فردای آن روز سعید روستایی، سکانسی که سمیه من را داخل راهرو می‌برد و می‌گوید به شهناز زنگ زدی و چی گفتی را از من تست گرفت و من زمان بازی کردن این سکانس واقعا گریه کردم، سعید این سکانس را دید و خیلی خوشش آمد و به من گفت اسمت چیست؟ من گفتم: مهدی قربانی، گفت: جناب آقای مهدی قربانی من با شما تماس می‌گیرم. پس فردای آن روز سعید به من زنگ زد و گفت بیا آقای ملکان تهیه کننده مان می‌خواهد تو را ببیند و من به همراه پدرم به دفتر رفتم و قراردادم را بستم و از هفته بعد پیش تولید کار شروع شد و این شد که من فیلم ابد و یک روز را بازی کردم و بعدش هم که بیست و یک روز بعد را.

این عشق به بازیگری از چه زمانی سراغت آمد و چه شد که فهمیدی می‌توانی بازیگر خوبی باشی؟

من از بچگی بازیگری را دوست داشتم، از بچگی ادای بازیگرها و خواننده‌ها را در می‌آوردم.

ادای کدام بازیگرها مثلا؟

ادای رضا عطاران را خیلی در می‌آوردم. وقتی بچه بودم خیلی به آثار کمدی علاقه داشتم اما نمی‌دانم الان چرا دیگر علاقه ای به کمدی ندارم و یهو سر از ابد و یک روز و فیلم‌های اجتماعی در آوردم. آن روزها برای بازیگری به آموزشگاه‌های بسیاری سر زدم، در آموزشگاه کارنامه تنها هنرجوهای بالای ۱۶ سال را پذیرش می‌کردند. یک روز مادرم در اینترنت فراخوانی را دید که یک آموزشگاهی هنرجویانی از ۴ تا ۲۰ ساله پذیرش می‌کرد.

آن موقع تو چند ساله بودی؟

آن روزها ۹ سالم بود، تست اولیه ثبت نام را دادم و قبول شدم و ثبت نام کردم و سه سال پس از آن روزها بود که برای بازی در فیلم ابد و یک روز معرفی شدم.

پس در این میان خانواده ات هم تلاش بسیاری کردند تا تو در مسیری قرار بگیری که با آن علاقه داری، شغل خانواده ات چیست؟

پدر من رئیس شعبه بانک ملی است و مادرم هم خانه دار.

کدامیک از اعضای خانوادات بیشتر در بازیگری مشوقت بود؟

من بیشتر با برادرم هماهنگ هستم، امیرحسین خیلی مشوقم بود نه اینکه پدر و مادرم تشویق نمی‌کردند اما امیر حسین همیشه می‌گفت که استعدادم باید شکوفا بشود و همیشه همراه من بود.

امیرحسین هم در عرصه بازیگری مشغول است؟

نه رشته امیر حسین معماری است و حوزه کاری اش با من فرق دارد.

متولد چه سالی هستی؟

من متولد سال ۸۱ هستم.

برویم سراغ ادامه صحبتمان، تو به ناگاه از آموزشگاه بازیگری سر از یک پروژه بسیار حرفه ای مثل «ابد و یک روز» درآوردی، یک تیم حرفه ای با یک کارگردان کاربلد و بازیگرانی که همگی چهره بودند. از روز اولی که سر لوکیشن فیلم حاضر شدی بگو.

روز اولی که من سر صحنه «ابد و یک روز» رفتم روی یک مبل نشسته بودم و سرم به تبلتم گرم بود و افراد می‌آمدند و می‌رفتند.

یعنی بازیگران فیلم را نمی‌شناختی؟

نه نمی‌شناختم. مثلا روزی که سعید روستایی از من تست می‌گرفت، آقای نوید محمدزاده داخل همان اتاق بود اما من او را نمی‌شناختم، همان روز خانم پریناز ایزدیار هم برای نوشتن قراردادش آنجا بود اما من او را هم نمی‌شناختم.

یعنی قبلش پریناز ایزدیار را در سریال «شهرزاد» هم ندیده بودی؟

موقع استارت «ابد و یک روز» فقط دو قسمت اول از سریال شهرزاد پخش شده بود.

سریال «زمانه» را که با بازی پریناز در تلویزیون پخش شده بود چه؟ آن را هم ندیده بودی؟

من زیاد سریال‌ها را دنبال نمی‌کردم و اهل خواندن اخبار بازیگران هم نبودم، فقط بازیگری را دوست داشتنم و کلاسهایم را به صورت مرتب می‌رفتم.

پس فیلم‌های سینمایی ایرانی را هم نمی‌دیدی؟

نه من فقط فیلم‌های زبان اصلی خارجی را می‌دیدم. روز دور خوانی اول، من روز مبل دراز کشیده بودم دیدم که آقای پیمان معادی آمد داخل اتاق، اما من او را نمی‌شناختم. من قبلا پیمان را در فیلم «کمپ ایکس ری» دیده بودم اما آن لحظه اصلا یادم نمی‌آمد.

پس هیچ کدام از بازیگران فیلم «ابد و یک روز» را نمی‌شناختی؟

من از عوامل فیلم فقط سعید روستایی را می‌شناختم که قبلا از من تست گرفته بود (با خنده).

خب فیلم بردازی «ابد و یک روزم شروع شد و تو رفتی سر صحنه فیلم برداری اثری که بازیگرانش هر کدام به نوبه خود یکی از کارکشته‌های عرصه بازیگری هستند، همکاری با این بازیگران چطور بود؟

راستش نوید محمدزاده در جریان بازیگری «ابد و یک روز» کمک بسیاری به من کرد. نوید خیلی با من رفیق شده بود و بعضی روزهای فیلم برداری چون نوید برخی از غذاهای گروه را نمی‌خورد (نوید برای فیلم باید وزنش را کنترل می‌کرد و باید رژیم خاصی می‌گرفت) با هم به رستوران می‌رفتیم و غذاهای گیاهی می‌خوردیم و یا با هم می‌رفتیم و لباس می‌خریدیم و خلاصه اینکه رابطه‌ام با نوید خیلی خوب بود. هنوز هم رابطه من و نوید ادامه دارد و من برای دیدن کارهای او می‌روم و او برای دیدن کارهای من می‌آید و همیشه کمکم می‌کند و واقعا نوید مثل برادرم است. البته بقیه افراد گروه هم به من کمک کردند از سعید روستایی گرفته تا همه بچه‌های گروه و من از همه آنها تشکر می‌کنم، دم همه شان گرم.

گفتی که فیلم‌های خارجی می‌دیدی، چه ژانر از فیلم‌ها را بیشتر دوست داشتی؟

من فیلم‌های ترسناک بیشتر می‌دیدم و همچنین فیلم‌های هیجان انگیز.

به چه بازیگرهایی بیشتر علاقه داری؟

من در بین بازیگران خارجی مورگان فریمن را خیلی دوست دارم.

الگوی تو در بازیگر کیست؟

من عاشق بازیگران تئاتر هستم. همه شان چه آنهایی که آماتور هستند و چه آنهایی که حرفه ای هستند و در سینما هم الگوی بازیگر من استاد علی نصریان است. در میان بازیگران نسل جدید هم الگوی من نوید محمدزاده است. من پیش از فیلم «ابد و یک روز» اصلا نوید را نمی‌شناختم و به نظرم این مسئله باعث شد که رابطه ما مانند دو دوست شروع شود و اصلا من به او به چشم یک بازیگر معروف نگاه نمی‌کردم و دوستم بود.

خب برسیم به زمانی که «ابد و یک روز» اکران شد و با فروش بسیار خوبی در گیشه‌های سینمایی روبرو شد، بعد از آن هم پس از مدت کوتاهی فیلم به شبکه نمایش خانگی آمد و این روزها کمتر کسی در کشور ما پیدا می‌شود که تا به حال یک بار هم این فیلم را ندیده باشد. این اتفاقات باعث شد که به عنوان مهدی قربانی بازیگر نقش نوید فیلم خیلی معروف بشوی و بیشتر آدم‌های شهر تو را بشناسند، از ماجرای این شهرت بگو و اینکه چه تغییری در زندگی ات ایجاد کرد؟

بگذارید یک خاطره برایتان تعریف کنم، پیش از اکران فیلم «ابد و یک روز» در برج میلاد در روزهای جشنواره، آقای امیر جعفری را دیدم، او به همراه با خانم ریما رامین فر بازیگر نقش خواهر من در فیلم ، کنار من در سالن نشسته بود و اصلا به من توجهی نداشت چون اصلا مرا نمی‌شناخت. فیلم به پایان رسید و آقای جعفری به ناگاه آقای جعفری من را در آغوش گرفت و بوسید، این خاطره همیشه در خاطر من هست که اولین فرد جدیدی که من را در آن سالن شناخت آقای جعفری بود. از کاخ جشنواره که خارج شدیم، مردم من را می‌دیدند و به هم می‌گفتند: عه! همان پسری که در «ابد و یک روز» بازی کرده است، اسم من را نمی‌دانستند. الان هم مردم اسم را نمی‌دانند، همینجا می‌گویم که اسم من مهدی قربانی است (با خنده). من از پله برقی‌های مترو تئاترشهر که بالا می‌آیم، در پله برقی روبروی من افرادی که به سمت پایین مترو می‌آیند، می‌گویند: «عه! بازیگره ابد و یک روزه، ابد و یه روزی؟» (با خنده) این هم از اتفاقاتی است که هر روز برایم می‌افتد و خیلی هم دوستش دارم.

خب نظر کسانی که فیلم را دیده بودند، چه بود؟

نمی خواهم از خودم تعریف کنم اما می‌گفتند خیلی خوب بازی کردی. می‌گفتند نگاه‌هایت خیلی خوب بود.

دقیقا نگاه‌هایت خیلی خوب هستند، این نگاه‌ها از کجا می‌آیند؟

من در آموزشگاه تمرین زیادی روی نگاه داشتم. تشکر می‌کنم از استادانم در آموزشگاه که به من کمک کردند تا بتوانم خوب نگاه کنم.

برسیم به پس از اکران فیلم «ابد یک روز»، فیلم جوایز بسیاری برده بود و تو به عنوان بازیگر فیلم خیلی مشهور شده بودی و طبیعتا پیشنهادهای بسیاری به سمت تو می‌آمد، واکنش تو در برابر پیشنهادها چه بود؟

سعید روستایی به من گفته بود هر کاری را قبول نکنم، چون الان فیلم خوبی کار کرده ای و فیلم خیلی خوب هم فروخته است و نباید هر کارهایی را قبول کنی چون با قبول کردن یک پیشنهاد بد موقعیتت را از دست می‌دهی. در آن مدت کارهای بسیاری از تئاتر تا فیلم‌های سینمایی پیشنهاد شد که به دلیل مدرسه نمی‌توانستم در تئاتر بازی کنم. البته باید بگویم اولویت من تئاتر است، پیشنهادهای بسیاری در حوزه سینما به من شد اما به دلیل فیلم نامه یا مشکلات دیگری که داشتم نتوانستم در آن کارها حضور پیدا کنم و کماکان کلاسهای آموزشگاه بازیگر را ادامه می‌دادم. من اصلا فکر نمی‌کنم که چنین فیلمی را بازی کرده‌ام که تا به این اندازه در کشور و دنیا موفق شده است و همیشه می‌گویم که من برای یاد گرفتن جا بسیار دارم. خلاصه اینکه برای «بیست و یک روز بعد» به من پیشنهاد شد.

در چه نمایش‌هایی بازی کرده ای؟

در تاریخ ۱۸ خرداد ماه امسال، تجربه اجرا و نمایش نامه خوانی در افرا آقای سرابی را داشتم و من نقش برنا را خواندم. بین «ابد و یک روز» و «بیست و یک روز بعد» هم دو کار تئاتر انجام دادم یکی کاری به نویسندگی محمود استاد محمد بود و به کارگردانی محمدرضا غریب زاده که از استادهای آموزشگاه من بود به نام «کافه مک ادم» که آن را هم در تئاتر شهر اجرا رفتیم و یک کار هم با نام کرنومتر که در سالن پالیز اجرا رفتیم.

برنامه جدیدت؟

دو سه کار سینمایی است که صحبت‌هایی درباره اش شده و قرار است برای حضور در جشنواره فیلم فجر حاضر شود.

برسیم به کار «بیست و یک روز بعد» محمدرضا خردمندان، چه شد که این نقش را به تو پیشنهاد دادند؟

محمدرضا خردمندان، فیلم «ابد و یک روز» را دیده بود اما من را یادش نبود، نمی‌دانست که من هم در آن فیلم بازی کرده ام. محمدرضا کلاس‌های بازیگری و مدرسه‌های بسیاری را برای پیدا کردن بازیگری برای این نقش جستجو کرده بود و از بسیاری بچه‌های محله‌های پایین شهر تهران هم تست گرفته بود تا اینکه دستیار آقای خرمندان با آموزشگاه تماس گرفت، آن روزها من سر تمرین کار کرنومتر بودم. زنگ زدند و گفتند به دنبال یک پسر با موهای فر و قیافه جنوب شهری می‌گردند. فردای آن روز من به همراه برادرم به دفتر آقای خردمندان رفتم. جریان انتخاب من برای کاراکتر داستان «بیست و یک روز بعد» خیلی پیچیده بود چون چند تا کاراکتر نوجوان بود و من برای همه آنها تست زدم تا اینکه پس از مدتی آقای خردمندان به این نتیجه رسیدند و من برای بازی در نقش مرتضی که نقش اصلی کار بود انتخاب شدم و از هفته بعد دورخوانی‌ها شروع شد. متن خیلی ادیت شد و بعدها بازیگر نقش مهران انتخاب شد. در طول این فیلم من با چهار دستیار آقای خردمندان تمرین می‌کردم، آرش حسن پور، رضا مسعودی، حسین ایرجی و آرش جمشیدی که کمک بسیاری به من کردند. علیرضا برازنده هم خیلی به من کمک کرد.

از نقشت در این فیلم بگو؟

من نقشم را در «بیست و یک روز بعد» خیلی دوست داشتم نه برای اینکه نقش اصلی بود، که برای اینکه علاقه بسیاری به کارهای خیریه و کمک به بیماران و افراد ناتوان دارم و این باعث شد که من به نقش مرتضی نزدیک بشوم. زمانی که من نقش مرتضی را خواندم برای همه دیالوگهای احساسی اش گریه می‌کردم. فیلم «بیست و یک روز بعد» قسمتی از زندگی محمدرضا خردمندان بود و در سکانس‌های حسی که با خانم بیات داشتیم، من و محمدرضا با هم گریه می‌کردیم و کسانی که این فیلم را می‌بینند متوجه می‌شوند که چقدر من و محمدرضا به هم نزیک بودیم تا توانستیم این کار را به سرانجام برسانیم و خیلی ممنونم از او که نقش اصلی این کار را به من داد، برای یک کارگردان خیلی مهم است که چه بازیگری را برای فیلمش انتخاب کند تا آینده اثرش تضمین بشود.

خودت سینمای کودک را بیشتر دوست داری یا بزرگسال؟

هر دو را، من سینمای کودک را هم خیلی دوست دارم و به نظرم برخی از مدیران هستند که از سینمای کودک و نوجوان حمایت نمی‌کنند و من اگر جای آنها باشم به سینمای کودکان کمک می‌کنم.

افق بازیگری ات چیست؟

من شغلم را خیلی دوست دارم و به کارم احترام می‌گذارم و بازیگری علاوه بر اینکه شغلم باشد، تفریحم هم هست.

در پایان؟

از کسانی که این مصاحبه را می‌خوانند می‌خواهم که فیلم «بیست و یک روز بعد» را ببینند، «بیست و یک روز بعد» فیلمی است که درد جامعه را می‌گوید و واقعیت اجتماع را روایت می‌کند.

منبع: روزنامه هنرمند

نوشته استاد نصیریان و نوید محمدزاده الگوی بازیگری من هستند/ نقشم را در «بیست و یک روز بعد» خیلی دوست داشتم اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

وی به بازی خوب حسین شریفی بازیگر کرمانی این فیلم که امروز در این نشست غایب است اشاره کرد و درباره دیگر بازیگران کودک و نوجوان این فیلم گفت:  راستین عزیزپور بازیگر باهوش و باادب و بااحساسی است که آینده خوبی برایش قابل پیش بینی است، صحنه ای که راستین به دسته ترمز قطار آویزان است را تنها من برایش توصیف کردم و بقیه آن صحنه از آن خودش بود که با بازی فوق العاده ای که از خود نشان داد با هر بار دیدنش اشک در چشمان من جمع می شود. مهدی قربانی نیز می توانم بگویم یک بازیگر حرفه ای است و روحیه فوق العاده ای دارد که علی رقم شیطنتی که دارد و ما بارها دعوا هم کردیم که البته لازمه کار بود تا به هم نزدیک تر شویم مهدی بچه باهوشی است که بازی خیلی خوبی در فیلم داشت. صحنه ای که مهدی روی ریل افتاده بود و کتک می خورد صحنه خیلی سختی بود که مهدی از پس آن برآمد.

این کارگردان تصریح کرد: کار هنرمند آشنایی زدایی از اتفاقاتی است که هر روز رخ می دهد و به صورت روزمره با آن مواجه است. هنرمند یک سوژه را انتخاب می کند و به آن می پردازد این حائز اهمیت است که آن سوژه چطور پرداخت می شود و با چه نگاهی به تصویر کشیده می شود. «بیست و یک روز بعد» زنده کردن شخصیت ها و فیلم هایی است که در ذهن ما از آثار مختلف باقی مانده است و حال از بین رفته و ما می خواستیم آن حس نوستالوژیک را برای نسل امروز زنده کنیم.

وی افزود: اساسا سراغ سوژه ای می روم که خودم خوب می شناسم و در این فیلم هم کاملا نسبت به سوژه شناخت داشتم و موضوع آشنایی بود که تلاش کردم به بهترین شکل که می توانم آن را روایت کنم.

خردمندان درپاسخ به اینکه فیلم در جشنواره فجر کاندید نشد و از نگاه داوران دور ماند، گفت: امسال ما تنها فیلمی بودیم در جشنواره فجر که با یک کاراکتر نوجوان حضور پیدا کردیم و خدا را شکر فیلم از سوی مخاطبان و مردم خوب دیده شد ولی در مورد این فیلم ها شرایط به گونه ای است که همه این حس را دارند که در اینگونه کارها کارگردان ریسک زیادی می کند.

محمدرضا شفاه تهیه کننده فیلم نیز درباره این همکاری توضیح داد: این فیلم تجربه شیرینی برای من بود؛ چراکه در این سال ها که ما در کنار هم با آقای خردمندان کار می کردیم به یک نقطه مشترک رسیدیم که وقت آن است که فیلم بلند آقای خردمندان ساخته شود. به نظر من آنچه که در فیلم آقای خردمندان هست این بوده که در تمام اکران هایی که حضور داشتیم با یک نکته مواجه شدم و آن اینکه ما در این فیلم توانستیم گل بزنیم و اکثر آدم هایی که فیلم را دیدند با هیجان از ما تشکر کردند که این فیلم ساخته شده و از این بابت به آقای خردمندان و تیم تبریک می گویم.

وی درخصوص حضور این فیلم در جشنواره فجر گفت: این طبیعی است که یک جشنواره در داوری و تصمیم گیری ها بستری دارد و براساس آن ها تصمیم می گیرد. برای ما سخت بود در فجر نامزد نشدیم ولی خوشحالیم که فیلم دیده شد و در همان جشنواره یکی از بهترین انتخاب های مردمی شد و این بعد از برگزاری جشنواره و حال حاضر که یک ماه تا اکران عمومی آن مانده این حس را منتقل می کند که این فیلم نه تنها فیلم شریف و جذابی بوده فیلم آبرومندی برای گیشه نیز هست و حال مردم را خوب می کند و می فروشد.

این تهیه کننده عنوان کرد: مهم ترین چیزی که باید به آن اشاره کنم اینکه خیلی از نوجوانان که امروز اینجا هستند سودای سینما را در سر می پرورانند، باید به عنوان یک نکته بگویم همه فیلم ها موتورهایی دارند که قصه را پیش می برند و در مورد «بیست و یک روز بعد» باید گفت موتور متحرک این فیلم خیلی چیزهاست و به نظر من موتور متحرکه همه فیلم های خوب چیزی فراتر از آموزش های آکادمیک است و «بیست و یک روز بعد» حیات خود را مدیون کسی است که از روز اول دست دعا برای موفقیت این فیلم برداشت و هنوز هم محمد خردمندان را دعا می کند. ما بخش عمده ای از موفقیت مان را مدیون این دعای مادر محمد خردمندان هستیم امروز در میان ما نیست و معتقدم همچنان از آن دنیا دست دعا برای محمدرضا و ما برداشته است.

در بخش دیگر این نشست دو بازیگر کودک و نوجوان فیلم نیز به صحبت درباره ایفای نقش در این فیلم پرداختند. راستین عزیزپور بازیگر خردسال گفت: من خیلی دوست داشتم با یک کارگردان مهربان مثل آقای خردمندان بازی کنم. در سکانس ها خیلی پیش می آید که کار خراب شود ولی به من روحیه می داد که کار را خراب نکنم.

مهدی قربانی نیز بازیگر نقش مرتضی گفت: امسال بخاطر بازی در فیلم «بیست و یک روز بعد» در جشنواره فیلم کودک حضور دارم و جای حسین شریفی واقعا خالی است. امشب در سینما فلسطین ما اکان داریم این دومین کار سینمایی من است و قبل آن تئاتر هم کار کرده ام. من در «ابد و یک روز» و «بیست و یک روز بعد» بازی کردم و خداروشکر در این دو فیلم دو نقش متفاوت داشتم. در «بیست و یک روز بعد» از هفته دوم کار دورخوانی ما شروع شد و هفته بعد حسین شریفی آمد و ما دیالوگ ها را آماده کردیم و بعد از شروع فیلمبرداری من و آقای خردمندان که از زمان قبل ارتباط خیلی خوبی باهم گرفتیم کمک زیادی به من کردند که با نقش ها و سکانس ها ارتباط حسی خوب برقرار کنم. نقش مرتضی را خیلی دوست داشتم چون نقش خیلی مقاومی بود که تلاش می کرد به همه اهدافش برسد.

در پایان این نشست محمدرضا خردمندان بیان کرد: دو نکته پایانی باید بگویم یکی در مورد تهیه کننده که باید بگویم محمدرضا شفاه اصلا حس تهیه کننده به من نمی داد و فقط فضا را فراهم می کرد که من بتوانم شرایط را پیش ببرم و در بزنگاه ها نقش خود را نشان می داد. نکته دیگر اینکه در مورد سینمای کودک و نوجوان به شدت با اینگونه فیلمنامه ها سهل انگارانه برخورد می شود و فکر می کنند می توان به شدت با آثار کودک راحت برخورد کرد چون بازیگران کودک هستند و به آسانی می توان از کنار مسائل گذشت. من فکر می کنم اگر فیلمی در نهایت به رشد فکری کودک منجر نشود تا بعد از تماشای فیلم به آن کاراکترها فکر نکند آنوقت شاید در کوتاه مدت مفید باشد ولی در طولانی مدت این موفقیت امکان پذیر نیست.

وی خاطرنشان کرد: از زحمات علیرضا برازنده فیلمبردار کار باید تشکر کنم، ۹۵ درصد فیلم ما روی ریل فیلمبرداری شد و هر فیلمسازی زیر بار آن نمی رود. آقای برازنده خیلی به ما کمک کرد و علاوه بر یک فیلمبردار با عشق در تمام بخش ها به کمک ما می آمد و قوت قلبی برای ما بود.

نوشته خردمندان: نگاه به سینمای کودک سهل انگارانه است/ شفاه: «بیست و یک روز بعد» فیلم آبرومندی برای گیشه است اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

مهدی قربانی بازیگر نوجوان این فیلم که پیش‌تر نیز در فیلم سینمایی «ابد و یک روز» بازی کرده بود اظهار داشت: استقبال مردم در اولین اکران فجر خیلی خوب بود، فیلم خیلی مخاطب داشت اما چون روز آخر جشنواره افتاد به خوبی روزهای اول استقبال نشد، مسلما فیلمی که روز اول اکران می‌شود اقبال بیشتری از سایر فیلم‌ها دارد.

وی در ادامه گفت: این فیلم دومین کار سینمایی‌ام بود، نقش اصلی را در «بیست و یک روز بعد» داشتم خیلی هم به آن علاقه داشتم، چون ما با محمدرضا خردمندان دوست هستیم قبل از کار او را می شناختم و کارهایش را دنبال می‌کردم و اینکه وقتی سر کار رفتم می‌دانستم چه فیلمی قرار است کار بشود و الان هم خیلی رضایت دارم و کار کردن با خردمندان هم برایم خیلی خوب بود.

قربانی با اشاره به اینکه نقش اصلی بودن هم حس خوب و هم بد داشت گفت:  بهرحال تمام گروه و بازیگران با نقش اصلی جلو می‌روند و رضایت همه عوامل از کار تو باید جلب شود و این کار سختی است، اما امتیازاتش هم زیاد بود.

وی گفت: من دو ماه برای کار تمرین کردم، حسین شریفی هم یک ماه تمرین کرد ما نقش‌هایمان جابه جا بود قرار بود نقش دیگری بازی کنم و بعد حسین شریفی آمد و یک قدری انتخاب بازیگر متفاوت شد.

قربانی درباره تأثیر خانواده در بازیگری بچه‌ها گفت: خانواده خیلی به من کمک کردند همین که تحمل می‌کنند و وقت و بی‌وقت بیرون هستم برایشان دشوار بود اما بهرحال تحمل می‌کردند. من خیلی کارم را دوست دارم و این دشواری‌ها برایم سخت نیست.

وی درباره کار بعدی‌اش گفت: الان با آقای بهرام توکلی در حال کار هستم ،دو هفته دیگر پیش تولیدش شروع می شود کار ژانر بزرگسال است و درباره آن بعدا صحبت می‌کنم.

قربانی عنوان کرد که یک تئاتر هم یک هفته پیش «افرا» اجرا رفتیم که یک شب اجرا شد. ۵ نمایشنامه خوانی بود که یک شب اجرای ما هم انجام شد.

این بازیگر نوجوان توضیح داد: «ابد و یک روز» انقدر فروش رفت که خیلی خوشحال شدیم «بیست و یک روز» بعد هم مطمئن هستم که اقبال عموم را خواهد داشت. کلا کار با آقایان روستایی و خردمند هر دو خوب بود.

وی در پایان گفت: من با کارگردان‌های خوش اخلاق دوست دارم کار کنم، از بین بازیگرها هم دوباره دوست دارم با نوید محمدزاده کار کنم.

منبع: خبرگزاری فارس

نوشته مهدی قربانی بازیگر «بیست و یک روز بعد»: کار با کارگردان‌های خوش‌اخلاق را دوست دارم اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

محمد روح الامین، طراحى پوستر ویژه جشنواره کودک و نوجوان «بیست و یک روز بعد» را برعهده داشته است.

فیلم تحسین شده‌ی مردم و منتقدان در جشنواره فجر، قرار است از نیمه تابستان امسال به نمایش عمومی دربیاید. در این فیلم ساره بیات، حمیدرضا آذرنگ، امیرحسین صدیق، جلال فاطمی، رضا استادی، سینا رازانی به همراه دو بازیگر نوجوان سینمای ایران مهدی قربانی و حسین شریفی نقش آفرینی می کنند.

این فیلم ملودرامی اجتماعی از زندگی نوجوانی به نام «مرتضی» است که در راه تحقق آرزوی ناکام پدرش، با چالش بسیاری روبرو می شود.

عوامل فیلم سینمایی «بیست و یک روز بعد» عبارتند از کارگردان: سیدمحمدرضا خردمندان، تهیه کننده: محمدرضا شفاه، نویسنده: سیدمحمدرضا خردمندان، احسان ثقفی، مدیر فیلمبرداری: علیرضا برازنده، تدوین: محمدرضا مویینی، هدی مویینی، طراح صحنه و لباس: کامیاب امین عشایری، طراحی و ترکیب صدا: محمود موسوی نژاد، مدیر صدابرداری: امیر نوبخت، طراح گریم: جلال موسوی، مدیر جلوه های ویژه رایانه ای: محمدرضا نجفی امامی، مدیر تولید: ابراهیم زاهدی فر، مشاور کارگردان: محمد لطفعلی، عکاس: نوید سجادی حسینی، مشاور رسانه ای: هادی فیروزمندی، مدیر تبلیغات: سیدعلی طباطبایی، مجری طرح: باشگاه فیلم سوره، محصول سازمان سینمایی حوزه هنری.

پخش این فیلم برعهده موسسه بهمن سبز حوزه هنری است.

نوشته رونمایی از پوستر فیلم سینمایی «بیست و یک روز بعد» ویژه جشنواره کودک و نوجوان اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

سوره سینما – خودش هم فکر نمی‌کرد در اولین تجربه تصویری‌ که در سینما دارد، به قدری دیده می‌شود که همه او را بشناسند. هنوز هم برایش عجیب است در فیلمی بازی کرده که در جشنواره فیلم فجر بیشترین تعداد سیمرغ‌ها را از آنِ خود کرده است. می‌گوید به همه هنرها علاقه دارد و اگر پایش به بازیگری باز نمی‌شد، از نقاشی یا عکاسی سر درمی‌آورد.

مهدی قربانی سن زیادی ندارد، مدرسه می رود و درسش هم با وجود اینکه دو سال گذشته چند ماهی را سر فیلمبرداری گذرانده، خوب است. قرارمان را در یک باشگاه ورزشی گذاشتیم، انتظار نداشتم تنهایی بیاید، اما تنها بود و بزرگتر از یک پسر ۱۴-۱۵ ساله رفتار می‌کرد. می‌گفت بعد از مصاحبه می‌خواهد تئاتر ببیند و با وجود اینکه دیر رسیده بود، می‌گفت زود تمام شود که به تئاترم برسم!

داستان مهدی قربانی چیست؟

از ۹ سالگی در کلاس‌های بازیگری شرکت می‌کردم. کمی بیشتر از دو سال را دراین آموزشگاه بودم که در همان زمان دستیار آقای روستایی به خانم خلوتی که مدیر آموزشگاه بودند، تماس گرفتند و گفتند که بازیگر ۱۰-۱۱ ساله برای فیلم «ابد و یک روز» می‌خواهند. من را معرفی کردند و برای تست بازیگری رفتم. این‌طور شد که برای بازی در فیلم اول سعید روستایی انتخاب شدم و نقش نوید، پسر کوچک خانواده را بازی کردم.

این فیلم اولین کار تو بوده است؟

«ابد و یک روز» اولین کار تصویری من بود، قبل از آن در تئاتر بازی کرده بودم.

پس از یک فضای عادی و نرمال در بازیگری، بازی در فیلمی را تجربه کردی که احتمالا از اول هم فکر نمی‌کردی تا این اندازه دیده شود؟

دقیقا، اصلا فکر نمی‌کردم «ابد و یک روز» در جشنواره تا این حد قوی ظاهر شود و در فروش هم به خوبی دیده شود. برای خودم خیلی عجیب بودم و اصلا تصور نمی‌کردم این اتفاق‌ها بیفتد.

حالا با همین سن کم تجربه بازی جلوی دوربین و روی صحنه را داری، کدام برایت جذابیت بیشتری دارد؟

بازیگری تئاتر و سینما فرق دارند، اما اولویت من در کار هنری همیشه تئاتر است، چون تئاتر زنده و در لحظه روی صحنه می‌رود و مخاطب هم در همان زمان همه‌چیز را می‌بیند و بازیگر برایش همان شکلی است که روبرویش بازی می‌کند. تئاتر چون زنده است، باید همه توان و انرژی خودت را روی کار بگذاری و مانند سینما نیست که اگر جایی خراب کردی، کات بدهند و دوباره از اول بگیرند. در تئاتر باید از ابتدا تا انتها بروی، اگر هم اشکالی در کار به وجود بیارد، باید خودت را روی صحنه جمع و جور کنی و ادامه بدهی.

نمایش‌هایی که در آن ها حضور داشتی، کدام‌ها بودند؟

نمایشنامه‌خوانی «کافه مک‌آدم» در بزرگداشت محمود استادمحمد که در تئاتر شهر برگزار شد و کار دیگری به نام «کرنومتر» را در تماشاخانه پالیز بازی کردم.

دو سال پشت سر هم در جشنواره فیلم فجر فیلم داشتی، ماجرا برای تو به عنوان بازیگری که سال قبل در یک فیلم پر سر و صدا حضور داشت و امسال هم در فیلمی با فضای نوجوانانه بودی، چطور می گذرد؟

سال قبل و بعد از اکران «ابد و یک روز»، پیشنهادهای خوبی داشتم که منجر به بازی من در «بیست و یک روز بعد» به کارگردانی آقای خردمندان شد، فکر می کنم بعد از اکران این یکی هم باز پیشنهادهایی شود که بتوانم در کارهای بعدی بازی کنم. همین حالا چند پیشنهاد دارم و درباره فیلم آقای معادی صحبت‌هایی شده، اما هیچ‌چیز قطعی نیست.

بیست و یک روز بعد کاملا فیلمی نوجوانانه است، هم درباره آن‌هاست و هم برای آن‌ها ساخته شده، نوجوان‌ها به راحتی با آن ارتباط می‌گیرند، در سینما فیلمی که در این فضا ساخته شود، خیلی نداریم. خودت به عنوان یک نوجوان به فیلمی که در آن بازی کرده‌ای، چند می‌دهی؟ چه جاهایی را بیشتر دوست داری؟

در زمان پیش تولید فیلم دستیار آقای خردمندان با من تماس گرفتند که برای تست رفتم. بین بچه‌هایی که برای نقش آمده بودند، تست دادم، قبول شدم و قرار داد بستم. بعد از آن با حسین شریفی که نقش مهران در فیلم را بازی می‌کرد مشغول کار روی فیلمنامه شدیم. به نظر من فیلم «بیست و یک روز» بعد ملودرام اجتماعی است که هم برای نوجوان‌ها جذابیت دارد و هم برای بزرگسال‌ها می‌تواند جالب باشد و درد جامعه را نشان می‌دهد. خود من همه بخش‌های فیلم را دوست داشتم، چون مرتضی که نقش آن را خودم بازی می‌کردم مقاومت زیادی در زندگی‌اش نشان می‌داد و من هم در زندگی شخصی‌ام مقاومت کردن را خیلی دوست دارم. مقاومتی که وقتی شکست می‌خوری دوباره بتوانی سرپا بایستی، از اتفاقات بگذری و برای رسیدن به هدف تلاش کنی، برای من خیلی مهم است. من «بیست و یک روز بعد» را خیلی دوست داشتم نه به خاطر اینکه در میان بازیگرانش بودم، به خاطر اینکه مقاومت کردن در آن زیاد بود، بالا و پایین زندگی را می‌ شد در آن دید، در حقیقت زندگی جریان داشت و برای همین خودم با فیلم ارتباط خوبی داشتم.

یعنی از مرتضی درس گرفتی؟

قطعا هرکسی که در زندگی‌اش مشکل داشته باشد می فهمد که مرتضی واقعا برای رسیدن به هدف خودش و تهیه کردن پول تلاش زیادی می‌کند. من همیشه از فیلم‌های آموزنده درس می‌گیرم. از هر فیلمی که نکته آموزنده داشته باشد درس می‌گیرم. فکر می‌کنم دیگران هم فیلم می‌سازند که ما به عنوان بیننده تجربه‌ای کسب کنیم و اتفاقی که رخ می‌دهد را ببینیم و درس بگیریم تا خودمان در موارد مشابه بهتر از آن‌ها عمل کنیم.

وقتی خودت فیلم‌هایت را می‌بینی، چه جاهایی از نقش را بیشتر دوست داری و یا جاهایی بوده که نپسندیده باشی؟

در «ابد و یک روز» چند سکانس را بیشتر از بقیه دوست داشتم. سکانسی که داداشم را می‌خواهم لو بدهم و نمی‌دهم، سکانس پایانی و سکانسی که در خانه خوشحالیم و می‌رقصیم. در «بیست و یک روز بعد» هم با راهنمایی‌ها که شدم هیچ اتفاق نیفتاد که از جایی راضی نباشم یا دلم خواسته باشد فرقی داشته باشد، آقای خردمندان در این مسیر خیلی به من کمک کرد.

دوست داری راهت را چطور ادامه دهی؟ میخواهی بازیگری را به همین شکل ادامه دهی؟

من می‌خواهم بازی در سینما و تئاتر را ادامه دهم، دلم می‌خواهد در رشته بازیگری سینما هم ادامه تحصیل بدهم و از شغلی که حالا دارم خیلی راضی هستم و دوستش دارم.

اما بچه‌هایی که وارد سینما می‌شوند، تنها تا جایی رشد می‌کنند و دیده می‌شوند، به نظر می‌رسد این مسیر جایی برای آن‌ها تمام می‌شود و ما دیگر این بچه‌ها را در سینما نمی‌بینیم، نمی‌ترسی که این اتفاق هم برای تو بیفتد؟

اتفاقا به این قضایا فکر کردم و تا امروز خدا هوای من را داشته و کمک کرده است تا اینجا رسیده‌ام. اما اگر اتفاقی بیفتد و چند سال بعد هم نباشم، مانند این است که خدا می‌خواسته آدم را امتحان کند و فرصت و امکاناتی را در اختیار قرار داده تا کاری را انجام دهیم. حالا اگر شرایطی پیش بیاید و دیگر نتوان آن را ادامه داد، به این فکر می‌کنم که خودم را گم نکنم.

علاقه دومی داری؟

علاقه دوم خاصی ندارم، ولی کلا هنر را دوست دارم. نه فقط بازیگری و تئاتر و کارگردانی: بلکه نقاشی، عکاسی، فیلمبرداری، گریم، طراحی لباس را خیلی دوست دارم.

یعنی اگر بازیگر نباشی، از کدام یکی از آن‌ها سر در می‌آوری؟

فکر کنم عکاسی، اگر هم نشود، گرافیک و نقاشی.

برادر بزرگتر از خودت داری؟

بله، یک برادر ورزشکار دارم که در رشته معماری تحصیل می‌کند و یک خواهر کوچکتر از خودم که مدرسه‌ای است.

بالاخره برادر بزرگتر است، قلدری نمی‌کند؟

دعوا که داریم. (می‌خندد)

بعد از اینکه بازیگر شدی و دیگر خیلی‌ها تو را می‌شناختند، رابطه‌ات با خانواده مخصوصا برادر بزرگترت هم تغییر کرد؟

وقتی سینما و تئاتر می‌رویم، برادرم از اینکه مردم مرا می‌شناسند، خوشحال می‌شود. البته این موضوع فقط درباره برادرم نیست، همه اعضای خانواده‌ام از این موضوع خوشحال می‌شوند و افتخار می‌کنند.

از بازی‌ات ایراد نمی‌گیرند؟

بعضی وقت‌ها حسودی‌اش می‌شود! البته من این را به مرور زمان متوجه شدم و این‌طور نیست که برادرم همه‌چیز را بروز بدهد.

دوست‌هایت چطور؟

خیلی تغییر کرده‌اند! فکر می‌کنند من کسی شده‌ام و تحویل نمی‌گیرم! اما واقعیت این‌طور نیست، من مثل قبل هستم.

کسی بوده که در این مدت دوستی‌تان بهم بخورد؟

تقریبا همه دوستانم را از زمانی که وارد این کار شدم از دست دادم، شاید چون حسودی‌شان می‌شود. البته اینکه فکر می‌کنند من تغییر کرده‌ام هم هست.

به نظر می‌رسد در کار دوستان تازه‌ای پیدا کرده‌ای، درست است؟

بله، دوستای زیادی پیدا کردم که در کار هستند و یک سطح داریم، در این شرایط دیگر کسی نیست که حسودی کند. البته بچه‌های آموزشگاه ماجرای‌شان فرق می‌کند و وقتی با هم بیرون می‌رویم خیلی خوب است و آن‌ها هم از اینکه دیگران من را می‌شناسند، خوشحال می‌شوند.

حالا اگر اوضاع فرق می‌کرد و یکی از دوستانت جای تو بود و کلی معروف شده بود، فکر می‌کنی تو حسودی‌ات می‌شد؟

نه، من برایش آرزوی موفقیت می‌کردم و خوشحال هم می‌شدم!

الان که در آن موقعیت نیستی این حرف را می‌زنی!

نه باور کنید این‌طور نیست، همین حالا دوستانی دارم که سطح‌شان از من بالاتر است و همیشه برای‌شان آرزوی موفقیت می‌کنم.

نوجوانی که در فیلم حضور دارد، بار زیادی را بر دوش می‌کشد، مسئولیت پذیری زیادی از خودش نشان می‌دهد و می‌خواهد همه کارها را خودش انجام دهد، واقعا شما نوجوان‌ها در جامعه هم همین حال را دارید که باید خودتان تنهایی بار مسئولیت را به دوش بکشید؟

وقتی کسی واقعا مشکل داشته باشد و محتاج دارو یا حتی یک دوربین برای ساخت فیلمش باشد، همه بار زندگی را می‌خواهد روی دوش بکشد تا به هدفی که تعیین کرده برسد، کسی که سینما می‌رود، شاید فکر نکند که واقعا مشکلات مردم را به تصویر کشیده‌ایم، یا از کسانی‌که در سالن هستند ۸۰ درصد با فیلم ارتباط خوبی برقرار کنند و ۲۰ درصد این‌طور نباشد. این ۲۰ درصد کسانی هستند که مشکلاتی که در فیلم نمایش داده می‌شود را ندیده‌اند. کسانی‌که مشکل دارند، حتما به خوبی ارتباط برقرار می‌کنند و می‌دانند چنین مشکلاتی در جامعه وجود دارد و کسانی هستند که بخواهند این‌طور بار زندگی را بر دوش بکشند.

یعنی نوجوان‌هایی که در خانواده خودشان مشکل داشته باشند، همذات پنداری می‌کنند.

می‌دانید سه ماه قبل از شروع فیلمبرداری و بعد از اینکه فیلمنامه را خواندم و متوجه مشکلات خانواده‌ها شدم، از نزدیک با خانواده‌هایی که چنین مشکلاتی دارند آشنا شدم. از طرفی عموی خودم هم سرطان داشت و دیده بودم که چه مشکلاتی برای خانواده‌ها به وجود می‌آید، به همین دلیل در فیلم هم مادرم و دردهایی که می‌کشید را خیلی درک می‌کردم.

چقدر اهل مطالعه هستی؟

واقعیت این است که خیلی کتاب نمی‌خوانم با اینکه دوست دارم. تئاتر را دوست دارم و برنامه‌ام این است که هفته‌ای یک تئاتر را حتما ببینم. با اینکه خیلی سینما نمی‌روم. نکته جالب این است که از سال ۹۲ وقتی زیاد به دیدن تئاتر رفتم، همه بروشورهای آن‌ها را نگه داشته‌ام و حالا پوشه‌ای بزرگ از همه نمایش‌ها را دارم.

معمولا عیدها چکار می‌کنی؟

در دو سال گذشته که فیلم بازی می کنم، به دلیل اینکه سه ماه سر فیلمبرداری هستم، مجبورم روزهای عید درس‌ها را مرور کنم!

منبع: مجله مهر – شراره داودی

نوشته «بیست و یک روز بعد» را خیلی دوست داشتم/ بعد از بازیگری دوستانم را از دست دادم! اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

گفت و گوی سوره سینما را با مهدی قربانی از نظر می گذرانید که بیشتر پیرامون خود اوست تا چگونگی نقش آفرینی در فیلم هایش:

* چطوری؟

خوبم.

* این روزها چه می کنی؟

درس می خونم.

* به درس علاقه داری یا از آن دست دانش آموزانی هستی که به اجبار باید دوران مدرسه و تحصیل را پشت سر بگذاری؟

درس رو دوست دارم.

* ماههای اخیر درگیر فیلمبرداری فیلم «بیست و یک روز بعد» بودی؛ پس تکلیف مدرسه و درست چه بود؟

سه ماه نتونستم به مدرسه برم؛ این روزها فشرده درس می خونم.

* مشکلی برای تو پیش نیومد؟ چه کسی هماهنگی لازم برای اینکه موقتا به مدرسه نری رو انجام داد؟

از طرف وزارت ارشاد به مدیر مدرسه نامه دادند و من اجازه داشتم مدرسه نرم؛ ولی درس ها رو پیگیری می کردم.

* از تو به صورت جداگانه امتحان گرفتند؟

بله و به معلمهایم قول دادم طول سال جبران کم کاری درسهایم رو حتما داشته باشم.

* به صورت خصوصی برات کلاس می گذاشتند؟

خیر. خودم کلاس های ریاضی و عربی و زبان رو خصوصی گرفتم.

* می دونی که یک بازیگر باید به زبان انگلیسی اشراف داشته باشه؟

بله و این روزها به شدت تمرین می کنم.

* قبل از فیلم «ابد و یک روز» بازی داشتی؟

تئاتر کار کرده بودم و کلاس های بازیگری آموزشگاه «پانیذ» با مدیریت خانم رکسانا خلوتی رو گذرانده بودم.

* چه کسی تو رو به فیلم «ابد و یک روز» معرفی کرد؟

دستیار سعید روستایی با خانم خلوتی تماس گرفت و گفت که تو این سن بازیگر می خواهیم و من معرفی شدم.

* غیر از این دو فیلم؛ کار دیگه ای هم تو کارنامه داری؟

تئاتری به اسم «بزرگداشت محمود استاد محمد» به کارگردانی محمدرضا غریب زاده .

* قبل از «ابد و یک روز» یا بعد از بازی در «ابد و یک روز» کار کردی؟

بعد از بازی در فیلم «ابد و یک روز».

* پس «ابد و یک روز» باعث شناخته شدن تو شد؟

قطعا همینطور است.

* دوست داری در آینده چه شغلی را انتخاب کنی؟

بازیگری.

* تئاتر یا سینما؟ به کدوم بیشتر علاقه داری؟

هر دو.

* کدومش رو بیشتر دوست داری؟

تئاتر.

* تلویزیون رو دوست نداری؟

نه.

* چرا؟

دوست ندارم. اگه سریالهای خوبی  مثل «شهرزاد» یا «ماه تی تی» به من پیشنهاد بشود، دوست دارم بازی کنم.

* سلیقه خوبی هم داری!

می خندد.

* می دونی که تاثیر تلویزیون در شناخته ترشدن تو به مراتب خیلی بیشتره؟

بله.

* الان وقتی می ری تو خیابون؛ مردم چقدر تو رو می شناسند؟

متوسط.

* فرق الان با دو سه سال پیش که مردم اصلا تو رو نمی شناختند چیه ؟

اون موقع من آدم عادی بودم ولی الان به چشم بازیگر منو نگاه می کنند.

* اگه تلویزیون بازی داشته باشی خیلی خیلی بیشتر تو رو می شناسند! چون مدیوم ها با هم فرق داره. سینما برای عموم مخاطب هست  ولی گستردگی تلویزیون خیلی بیشتره.

بله می دونم. الان تو مکانهای عمومی زیاد منو نمی شناسند ؛ ولی وقتی به سالن ایرانشهر یا تئاتر شهر یا مرکزهای هنری می روم بیشتر منو می شناسند.

* می دونی که باید از خودت مراقبت کنی؟

می دونم.

* توضیح بده این مراقبت چگونه باید باشه؟

نباید دچار غرور کاذب بشم. به نوعی جوزده نباید بشم .

* تو مدرسه بین تو و بچه های دیگه فرق گذاشته می شه؟

بله. برای من احترام خاصی قائلند.

* بچه های دیگه حسودی نمی کنند؟

بعضی ها چرا؛ ولی بعضی ها هم نه به موقعیت من احترام می گذارند.

* این روزها پیشنهاد بازی داری؟

پیشنهاد دارم ولی به خاطر مدرسه نمی توانم قبول کنم.

* به مرحله ای رسیدی که خودت انتخاب کنی یا فکر می کنی باید انتخاب بشی؟

معلم آموزشگاه به من نصیحتی کرد که الان به جایگاهی از بازیگری رسیده ای که بعضی فیلمسازان با دعوت از تو برای بازی در فیلمشان؛ موقعیت بازیگری تو رو هرچند ناخواسته تضعیف کنند. به همین دلیل سعی می کنم با فیلم نامه ،عوامل خوب و با کارگردان حرفه ای قرار داد ببندم.

* سعید روستایی یا محمدرضا خردمندان؟

هر دو.

* با کدوم احساس راحتی بیشتری  می کردی؟

می خندد.

* با کدوم کار کردن راحت بود؟

در فیلم «بیست و یک روز بعد» چون نقش  اصلی بودم با محمدرضا خردمندان بیشتر ارتباط داشتم؛ ولی کار کردن با سعید روستایی راهم خیلی دوست دارم.

* اسم چند نفر رو می گم نظرتو راجع به این اسامی بگو…

* پیمان معادی

حرفه ای.

* پریناز ایزدیار

مهربون.

* نوید محمد زاده

(می خندد) داداش.

* سعید ملکان

خیلی دوست داشتنی.

* ساره بیات

بی نظیر.

* حمیدرضا آذرنگ

الگو برای من.

* شبنم مقدمی

خواهر.

* شیرین یزدانبخش

(می خندد) مامانم.

* ریما رامین فر

عالی

* حسین شریفی

واقعا داداشم

* کدوم نقش‌ها تو بیشتر دوست داری؟ فیلم «بیست و یک روز بعد» یا «ابد و یک روز»؟

هر دو نقشم در فیلم ها متفاوت بود؛ اگر شبیه به هم بازی می کردم قطعا نقشم در «ابد و یک روز» رو انتخاب می کردم.

* چقدر به کلاس رفتن و تمرین بازیگری اهمیت می دی؟

خیلی زیاد. در حال حاضر کلاس هایم رو می رم و همچنان در آموزشگاه روی بدنم کار می کنم. تمرین حس و بیان و بدن و تمرکز …

* انتقادی که به نوع بازیت دارم اینکه نحوه بیان و ادای دیالوگ تو آن انعطاف بازیت را ندارد!

بله . کاملا قبول دارم و در همین زمینه کار می کنم.

* مجله فیلم که از مجلات با سابقه و تخصصی سینمای ما به حساب می آید نویسندگانش به نوع بازی خوب تو رای مثبت دادند.

خیلی خوشحال شدم. از آنها ممنونم  و خدا رو شکر می کنم که اگر فیلم «بیست و یک روز بعد» در جشنواره آنطور که استحقاقش بود دیده نشد اما با این نمره قبولی ؛ دل محمدرضا خردمندان رو تونستم شاد کنم.

* چند تا سوال خصوصی بپرسم؟

خواهش می کنم.

* در هر صورت بعد از بازی در فیلم مهم «ابد و یک روز» اعتبار خوبی بدست آوردی.. فیلم «بیست و یک روز بعد» قرارداد مالی خوبی باهات امضاء کردند؟

خوب بود.

* از اون دست بچه هایی هستی که دستمزد خودتو با خانواده به اشتراک بگذاری؟

(می خندد) اگر لازم باشد چرا که نه.

* پدر و مادرت فیلم هاتو تماشا کردند؟

بله.

* نظر اونها نسبت به کدوم فیلم مثبت تر بود؟

گفتند «بیست و یک روز بعد» بیشتر دیده شدی.

* کم کم داریم به عید نزدیک می شویم. عیدی گرفتن رو دوست داری؟

(می خندد) بله.

* عیدی زیاد می گیری یا کم؟

زیاد.

*موقع سال تحویل به شیطنت و بازیگوشی فکر می کنی؟

بچه که بودم خیلی شیطون بودم؛ اما الان نه…

* دعای لحظه سال تحویل…از خدا چه درخواستی داری؟

امیدوارم مردم کشورم در صحت و سلامت باشند و پدر و مادرم سایه شان همیشه بالای سرم باشد.

* راستی چه حسی از اسکار فیلم «فروشنده» داشتی؟

خیلی خوشحال شدم. دم آقای اصغر فرهادی گرم که همیشه باعث افتخار کشورمان هستند.

* قطعا دلت می خواهد با او کار کنی؟

(می خندد) یک بار خواب دیدم که با اصغر فرهادی کار می کنم.

* با کدام هنرمندان بیشتر در ارتباطی؟

نوید محمدزاده را خیلی دوست دارم.

نوشته برای بازی در «بیست و یک روز بعد» سه ماه مدرسه نرفتم/ نوید محمد‌زاده را خیلی دوست دارم اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

مجری «هفت» افزود: بنظر این کسان دیگر کمیسیون فرهنگی هستند که غیرخودی به حساب می آیند و ما نباید مسائل داخل سینما را به بیرون از جمله این افراد بکشانیم. من این پیش فرض برایم جالب است. سینمای ایران از نظر ایشان چیست؟ این قبیله کجاست؟ آیا مسئولین و مدیران سینمایی جز این قبیله هستند و اعضای مجلس نیستند و یا آنها هم جز این قبلیه به حساب نمی آیند؟ و آیا با طرح مسئله، نگاه ها از انتقادات تند و تیز به داوری های پر از اشتباه جشنواره برداشته نشده است؟

وی خطاب به حمید فرخ نژاد گفت: اگر هم مافیایی وجود داشته باشند شما نه جز افسران آنهانید نه سربازان آن. شما خود در «گشت ارشاد ۱» چوب همین رفتارها را خوردید. آقای فراستی کسی بود که در برابر توقیف فیلم «گشت ارشاد ۱» واکنش نشان داد و از فیلم دفاع کرد. لذا این طور رفتار نکن که هرکس به کمیسیون فرهنگی دعوت شد دارد شما را می فروشد. کیمسیون فرهنگی وظیفه اش رصد و پیگیری تولیدات سینمای ایران و جشنواره فجر است و فکر می کنم پیش از برگزاری جلسه با مسعود فراستی، برخلاف آقای ایوبی که شب ها زود می خوابند، جشنواره و برنامه «هفت» را دنبال می کردند. مسعود فراستی در این کمیسیون چیزی جز آنکه همان حرف ها را در برنامه «هفت» و در مقابل میلیون ها مخاطب زده بود، نزد.

وی نهایتا گفت: شما بازیگر بسیار خوبی هستید و جایی را در سینمای ایران پر کرده اید که با نبود شما نمی توان سالها کسی را جایگزین کرد. قدر این نقش آفرینی را باید دانست. ما به تو بیشتر از آقای پرستویی نیاز داریم. شما مثل آقای پرستویی نیستید که با مخالفان ما همراه شده و از هر فرصتی استفاده می کند تا تلافی نقد برنامه سال گذشته را دربیاورد که من در عین سادگی گفتم سیمرغ حق ایشان نبود، حق پیمان معادی بود.

سعید سهیلی: به «هفت» آمدم چون روبرویم یک کارگردان نشسته است!

در ادامه برنامه سعید سهیلی، کارگردان فیلم سینمایی «گشت ۲» میهمان «هفت» شد. وی در گفتگو با بهروز افخمی گفت: به حضرت عباس (ع) قسم به هزار دلیل نمی خواستم به برنامه «هفت» بیایم. اما به یک دلیل خواستم بیایم. دلیل آمدم این است که فقط مقابلم یک کارگردان نشسته است. اگر به نام ترین مجری هم بود نمی آمدم! آمدم به این دلیل که روبرویم کارگردانی نشسته است که سکانس طلایی تصادف فیلم «عروس» را گرفته است که می داند زحمت فیلم ساختن چقدر سخت است.

وی افزود: همانطور که به اعضای کمیسیون فرهنگی گفتم تنها بخاطر آقای پژمان فر است که به این کمیسیون می روم والا نمی رفتم. چون ایشان در یک اظهارنظری گفته بودند خاک پای هنرمندان و سینماگران هستند. کسی که خود را کوچک می کند، در نظر دیگران بزرگ می شود.

کارگردان «گشت ۲» ادامه داد: دعا می کنم خداوند آقای علیرضا داوودنژاد، آقای ابوالقاسم طالبی، آقای حبیب الله کاسه ساز، آقای معززی نیا و همه بیماران اهل سینما و همه مریضان را شفاه دهد.

سهیلی درخصوص حواشی اخیر گفت: همانطور که نباید روی یک فرد بخاطر یک اشکالش، نام بد بگذاریم، یکباره یک نام را روی یک فیلم را گذاشتن، درست نیست. ما باید اشکالات و نقاط قوت و ضعف یک فیلم را با هم ببینیم. من فکر می کنم شما باید در برنامه «هفت» به انتقاداتی هم که به شما می شود توجه کنید و ببینید مشکل از کجاست که در میان سینماگران مورد نقد است. آیا همه نقدها با کینه است و از سر دلسوزی نیست؟

در ادامه بهروز افخمی گفت: اگر برنامه «هفت» زمان جشنواره را دیده باشی من برعکس دو منتقد برنامه درباره فیلم «گشت ۲» معتقد بودم، این فیلم هم کمدی روتین سبکی است که جای خود را در صنعت سینما دارد و باید از این دست فیلم ها ساخته شود و درباره فروش فیلم معتقد بودم، خوب هم می فروشد. درضمن حرف های مسعود فراستی در «هفت» هم گفته شد و تکراری بود. اعضای کمیسیون فرهنگی هم عاقل تر از آن هستند که بخواهند تنها بنا بر حرف مسعود فراستی که همگی سبک نقد او را می شناسند که در سال شاید یکی دو فیلم را تنها بپسندد، عمل کنند.

وی افزود: بنظرم فیلمسازان باید عادت کنند که حرف منتقدین را کمتر گوش کنند. منتقدان درواقع مشاوران تماشاگران هستند. و سازمان سینمایی و آقای ایوبی نیز باید بداند با این جنحال های حاشیه ای و الکی حول یک فیلم نمی تواند، عملکرد پر از اشتباه خود را پوشش دهد.

در ادامه سعید سهیلی در پاسخ به این سوال که آیا حواشی اخیر حول «گشت ۲» به توقیف آن منتهی خواهد شد، گفت: بنظرم «گشت ارشاد ۱» را یک نفر و یک گروه نتوانستند پایین بکشند. چند گروه و دسته این کار را کردند. در آن مقطع عده ای حتی فیلم را ندیده بودند و پس از دیدن، فهمیدند اشتباه می کردند. عده ای نیز در دعواهای سهمیه اکران نوروزی، خواستند این فیلم را به اکران دوم نوروزی بکشانند. بخشی نیز بدلیل سوتفاهامتی بود که در آن مقطع ایجاد شده بود.

وی افزود: امروز ظرفیت های همه از امام جمعه ها، مداحان و… بالا رفته است؛ جز سینماگران! امروز همگی معتقدند که دوران مونولوگ تمام شده است و دوران دیالوگ است. لذا معتقدم آن اشکالات آن روز، امروز جواب نمی دهد. اینکه یک نفر برای نمایندگان مجلس بگوید این فیلم بد است، آنها نیز با چشمان بسته بگویند این فیلم را پائین بکشید.

«گشت ۲» برای اکران ۱۵ دقیقه کوتاه شد

این کارگردان سینما ادامه داد: ما باید توهم توطئه را کنار بگذاریم. معتقدم اگر بهم نزدیک تر شویم اختلافات کمرنگ تر و کمتر می شوند. توهم توطئه در سینما تا جایی پیش می رود که برخی درباره حواشی اخیر فیلم «گشت ۲» می گویند همه اینها سناریوی فرخ نژاد و فراستی بوده برای تبلیغات فیلم!

وی نهایتا گفت: ما هنوز اکران عید را از دست نداده ایم و ان شاالله اکران ما ۱۵ یا ۲۵ اسفند آغاز خواهد شد. من ۱۵ دقیقه از فیلم را کوتاه کردم و خوش ریتم تر و جذاب تر شده است.

گفتگو با عوامل فیلم سینمایی «بیست و یک روز بعد»

«هفت» در ادامه میزبان سیدمحمدرضا خردمندان و مهدی قربانی، کارگردان و بازیگر فیلم سینمایی «بیست و یک روز بعد» بود و با آنها گفتگو کرد.

سیدمحمدرضا خردمندان، کارگردان این فیلم در ابتدا گفت: فیلم «بیست و یک روز بعد» از تمام ظرفیت اکران های مردمی در جشنواره بهره برد و با استقبال خوبی هم که از آن شد تقریبا تمام سانس های آن پر شد و نهایتا خداروشکر در میان ۵ فیلم برتر جشنواره از لحاظ مردمی انتخاب شد. هرچند ما در روز اختتامیه انتظار داشتیم در میان ۳ فیلم برتر جای داشته باشیم، اما نهایتا از این اتفاق خوشحالم.

وعده ای که محقق نشد!

وی درخصوص وعده خانه سینما برای امکان اعتراض تهیه کنندگان و بازبینی آرای خود در رای گیری بهترین فیلم مردمی جشنواره فجر گفت: از همین جا هم خطاب به آقای شاهسواری سلام عرض می کنم و می گویم طبق صحبت ایشان در مراسم اختتامیه قرار بود از شنبه پس از جشنواره، خانه سینما پاسخگوی تهیه کنندگان برای جزییات شمارش آرای مردمی جشنواره باشند، اما علی رغم درخواست رسمی ما در رو دوشنبه پس از جشنواره و چند بار پیگیری متاسفانه تا امروز پاسخگوی ما نبودند و گفتند این کار فعلا امکان پذیر نیست. بروید بعدا خودمان بهتان زنگ می زنیم!

وی درخصوص ایده اصلی شکل گیری این فیلم گفت: اصل داستان مربوط به ۳ سال پیش است و زمانی که خودم درگیر ماراتن «بیست و یک روز بعد» بودم. در داورخانه ۱۳ آبان ایده این کار برایم شکل گرفت و به مرور تصویر کار در ذهنم رسیده بود. ایده قطار در این فیلمنامه هم کاملا ارجینال و دست نخورده است و پیش از این جایی بکار برده نشده بود. درباره استفاده از لوکیشن حاشیه قطار و زندگی در آن موقعیت شهری، همیشه از کودکی برایم این سوال بود که کسانی که در حاشیه ریل راه آهن زندگی می کنند چرا انقدر به آنها کم توجهی شده است؟ گویی جا مانده اند. انگار باید به دیگران بگویی یک لحظه توقف کن، به آنها نگاه کن و این مسافران جا مانده از زندگی را سوار کن.

این کارگردان فیلم اول با بیان آنکه در جشنواره امسال شاهد آشفتگی هایی در داوری ها بودیم گفت: از جمله پس گرفتن نامزدی خانم بیات که علی رغم تماس های مکرری که با ایشان شده بود و کارت نامزدی که برایشان ارسال شد، با کمال تعجب در میان نامزدهای اعلامی نبودند و از آن سو تنها بخشی از فیلم ما نامزد شد (جلوه های ویژه) که تنها بخش ناقص فیلم ما بود! از روز اول که فیلم ما از کنداکتوری خارج شد و به روز آخر جشنواره موکول شد، ما اعتراض کردیم اما پاسخی داده نشد. به هر حال وقتی فیلمی را شایسته حضور در بخش مسابقه می دانید و فیلمی را به بخش مسابقه وارد نمی کنید، باید اولویت را برای فیلم بخش مسابقه قرار دهید.

خردمندان درخصوص تجربیات ساخت نخستین فیلم بلند سینمایی اش گفت: برای من ساخت اولین فیلم سینمایی و حضور در بخش مسابقه جشنواره فجر هم دلنشین بود و هم جدایی از عرصه فیلمسازی کوتاه سخت بود. در مجموع کار کردن با عواملی که همگی حرفه ای بودند و پیش از این آنها را می شناختم، جذاب و خوب بود. در عین حال کسب تجربه در موقعیت های جدید و تازه، چالش برانگیز و مفید بود.

وی ادامه داد: من امسال افتخار داشتم پس از سالها فیلمسازی در عرصه فیلم ۱۰۰، به عنوان داور در این جشنواره حضور داشته باشم که امشب اختتامیه آن برگزار شد. بنظرم یکی از بهترین و منظم ترین جشنواره هایی که در کشور برگزار می شود و به شکل جدی در تقویم جشنواره های کشور، برای سینمای ایران جریان ساز است همین جشنواره است. چون اینجا محل تقابل اندیشه هاست و افراد فارغ از سرمایه ها و امکانات می توانند خود را بیازمایند. من سالها این چنین با فیلم ۱۰۰ زندگی کردم. فیلم هایی که قصه هایش را از خود مردم می گرفتم و می ساختم.

با عینک نشانه شناسی سیاسی «بیست و یک روز بعد» را نبینید!

کارگردان «بیست و یک روز بعد» نهایتا گفت: من یک فیلم اجتماعی ساختم کل فیلم درباره این مسئله حرف می زند. خواهشم این است که مخاطبان و منتقدینی که فیلم را می بینند، ارزیابی شان از خود فیلم باشد نه چیزی بیرون از آن. گاهی احساس می کنم با عینکی درباره فیلم صحبت می شود که عینک مردم نیست. بخصوص درباره نشانه شناسی های اشتباهی که صورت می گیرد، من خودم شوکه می شوم که می بینم برچسب های عجیب سیاسی به فیلم من زده می شود. یک آدم دغدغه مند اجتماعی هستم و به هیچ وجه به دنبال متلک های سیاسی نیستم.

واکنش مسعود فراستی به حواشی اخیر

«هفت» در بخش انتهایی با حضور مسعود فراستی و طهماسب صلح جو به نقد فیلم سینمایی «وارونگی» پرداخت. فراستی در ابتدای میز نقد در واکنش به حواشی اخیر حضور در کمیسیون فرهنگی گفت: نه در شان برنامه و نه در شان خودم می دانم که جواب توهین افراد شکست خورده را بدهم.

وی افزود: آدم فروش در قدم اول خودفروش است. آدم فروشی کلیدش در خودفروشی و وطن فروشی است. آدمی که وطنش را تحت هیچ شرایطی نمی فروشد – از جمله مسعود فراستی چه قبل و چه بعد از انقلاب با تغییراتش – خودش را نمی فروشد و کسی که خودش را نمی فروشد دیگری را هم نمی فروشد. آدم فروش کسی است که نه خودی دارند و نه وطن! و آن کسی که وطنش را فروخته خودش را فروخته، پس می تواند همه را بفروشد. خود داشتن به شدت متعالی است و این متر هر چیزی است. من که عاشق سینما هستم، اگر مجبور به انتخاب شوم، بین سینما و وطن، وطنم را انتخاب می کنم. آدم فروش کسی است که ایران را فروخته است.

این منتقد نهایتا گفت: به قول یک نفر «طوری زندگی کن که دشمنانت از افتادنت هم بترسند. چون می دانند که بعد از بلند شدنت قدم های محکم تر و استوارتری برمی داری»!

میز نقد فیلم سینمایی «وارونگی»

فراستی در ادامه درباره فیلم «وارونگی» گفت: «وارونگی» اولین نکته اش این است که راجع به وارونگی نیست. جز دو نما در ابتدا و انتهای فیلم که تهران آلوده را از نمای بالا می بینیم. اسمش شیک است اما این به فیلم مرتبط نیست.

طهماب صلح جو نیز افزود: با حرف مسعود موافق هستم چون احساس می کنم تم هایی را که فیلمساز دست مایه قرار داده، نمی تواند به درام تبدیل کند. فیلم ۳ تم اصلی دارد. بحران اجتماعی که با وارونگی هوا مطرح می شود. دوم بحران خانواده است. اینها از فیلم بیرون نمی آید. نمی توان اینگونه به فیلم وصله کرد که این وارونگی، وارونگی در روابط آدم هاست. شکل سوم هم خیلی قراردادی و کلیشه ای است. فیلم اتفاقا از جایی ضربه می خورد، که می خواهد با بیان به اصطلاح هنری حرف خود را بیان کند و ناتوان است.

این منتقد ادامه داد: بجای آنکه سازندگان فیلم روی درام وقت بگذارند، دائما نمادسازی و سمبل سازی می کنند. نمادها و سمبل ها چیز قشنگی هستند و اساسا هنر بیان نمادین است، منتها اینکه چگونه وارد این عالم شویم مهم است.

فراستی نیز بیان داشت: اولین مشکل فیلم قصه است. قصه به طور جدی ندارد. به زحمت تمی دارد. دختر در شرف ازدواجی که فکر می کند همه دارند در حق او ظلم می کنند. اما به هیچ وجه به داستان هیچ کس در فیلم نزدیک نمی شود. دوربین هم در فیلم شلخته و نابجا است. فیلم قبلی او بهتر است.

صلح جو نهایتا گفت: هر دو فیلم این کارگردان به نظرم در یک سطح هستند و علتش هم این است که آن بیان هنری به معنای خاص که من با آن مخالفم، در هر دو فیلم بر تماشگر چیره است و نمی گذارد من با خود فیلم راحت باشم. از دید من این فیلم ها تماشاگر را ناراحت می کند و لذا از آن استقبال نمی کند. اصل مطلب چیست؟ وقتی اصل مطلب را فراموش می کنیم و بخصوص با برخی زاویه بندی ها، پلان ها و تکنیک های تحمیلی فیلم را بزک می کنیم، درواقع آن را از بین می بریم!

برنامه سینمایی «هفت» هر هفته جمعه شب ها با اجرا و سردبیری بهروز افخمی روی آنتن زنده شبکه سه سیما می رود.

نوشته گفتگو با عوامل فیلم سینمایی «بیست و یک روز بعد»/ واکنش به حواشی اخیر سینمای ایران اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.