در این سریال پرویز پرستویی در نقش میرعطا خان (سرهنگ) ایفاگر نقش اصلی است. همچنین الهام پاوه‌نژاد، مهدی حسینی‌نیا، سوگل خلیق، الهام نامی، ستایش دهقان، عرفان ابراهیمی، محسن غفاری، نیک‌آفرید سماواتی، ماهان خیری، نازنین احمدی و مرسانا نوروزی در کنار دیگر بازیگران حضور دارند.

فیلیمو پیش از این نیز نسخه توضیح‌دار مجموعه‌هایی چون «دل»، «هم‌گناه»، «می‌خواهم زنده بمانم»، «زخم کاری» (فصل‌های ۱ تا ۳)، «یاغی»، «جیران»، «رهایم کن»، «آکتور» و «حیثیت» را برای نابینایان منتشر کرده است.

نوشته نسخه ویژه نابینایان «شکارگاه» آماده شد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

هر هفته چهره‌هایی از دل سینما، موسیقی و هنر سر برمی‌آورند که با حضورشان جریان خبری هفته را شکل می‌دهند. این هفته، روایت ما به سراغ پنج چهره‌ای می‌رود که هر کدام با اتفاقی خاص در صدر اخبار قرار گرفتند؛ پنج روایت. از بازگشت نوستالژیک مهران غفوریان تا ظهور ریحانه رضی در نقش‌های متفاوت، از جسارت‌های نیما جاویدی در روایت تا پختگی مرتضی امینی‌تبار و تجربه تازه پارسا پیروزفر.

مهران غفوریان؛ بهروز خالی‌بندِ دیروز، بازیگر جدیِ امروز

بازپخش دوباره سریال خاطره‌انگیز «زیر آسمان شهر» از شبکه آی‌فیلم، نام مهران غفوریان را بار دیگر وایرال کرد. سریالی که در دهه هشتاد به‌عنوان اولین کمدی نود شبی تلویزیون، میلیون‌ها مخاطب را پای تلویزیون نشاند و شخصیت «بهروز خالی‌بند»؛ مکانیکی ساده‌دل، به یکی از کاراکترهای ماندگار کمدی بدل شد. هنوز هم شوخی‌ها، دیالوگ‌ها و فضای صمیمانه آن آپارتمان برای نسل‌های مختلف زنده است.

غفوریان در مقام کارگردان و بازیگر آن سریال، جریانی تازه در طنز شبانه ایجاد کرد. خودش در مصاحبه‌ای قدیمی در کنار مدیری و عطاران که چندی پیش وایرال شد، گفته ایده اولیه ساخت سریال را رضا عطاران در دهه هفتاد داشته و حتی نام آن از پروژه نیمه‌تمام عطاران آمده است. حالا ۲۴ سال بعد، خاطرات «خشایار مستوفی»، «غلام ششلول‌بند» و «بهروز خالی‌بند» همچنان در ذهن مردم جا خوش کرده‌اند.

اما مسیر غفوریان فقط در طنز خلاصه نشد. با پیشنهاد محمدرضا شریفی‌نیا، او در سال ۹۶ در سریال «داش‌آکل» و نقش «کاکا رستم» بازی کرد و این کشف شریفی‌نیا، نقطه شروعی برای ورود او به مسیر تازه‌ای در نقش‌های جدی بود. او طی سال‌های اخیر، با نقش‌های جدی در سریال‌هایی مثل «خاتون»، «قورباغه» و «زخم کاری» نشان داد توانایی‌اش فراتر از کمدی است. حضور پررنگش در سینما با «بی‌سروصدا» و «زیبا صدایم کن» هم تحسین منتقدان را به همراه داشت. این هفته نیز خبر حضورش در سریال تازه سیامک مردانه به نام «محکوم» توجه بسیاری را جلب کرد، سریالی که از چهارشنبه هفته پیش رو، پخش آن آغاز می‌شود.

غفوریان در ویدئویی اینستاگرامی تولد ۵۱ سالگی‌اش را جشن گرفت و بار دیگر ثابت کرد چه در کمدی و چه در درام، برای مخاطب یادآور خاطرات خوش و لحظات اثرگذار است. بعد از سه دهه فعالیت، او حالا در جایگاهی ایستاده که نه فقط یک کمدین محبوب، بلکه یک بازیگر کامل و محبوب به شمار می‌آید.

نیما جاویدی؛ هنر قصه‌گویی بدون هیاهو

پایان پرکشش سریال «شکارگاه» دوباره نام نیما جاویدی را به تیتر اول خبرها آورد. این کارگردان جوان که پیش‌تر با فیلم‌هایی چون «ملبورن» و «سرخپوست» نشان داده بود علاقه خاصی به روایت‌های پرتعلیق و فضاهای تاریخی دارد، این بار هم توانست با ساخت مجموعه‌ای معمایی-تاریخی، مخاطبان را تا قسمت آخر همراه نگه دارد.

«شکارگاه» با تمرکز بر ماجرای جواهرات سلطنتی و در فضایی عمدتاً تک‌لوکیشن، قصه‌ای پر از رمز و راز را روایت کرد. منتقدان معتقدند جاویدی موفق شد فضای عمارتی نفرین‌شده را به شخصیتی مستقل تبدیل کند؛ عنصری که خود به اندازه قهرمانان سریال در پیشبرد قصه نقش داشت. پایان‌بندی آن نیز همچون «سرخپوست» غافلگیرکننده و در عین حال قانع‌کننده بود؛ ویژگی‌ای که امضای جاویدی در کارگردانی محسوب می‌شود. او که علاقه دارد شخصیت‌های خاکستری بسازد و در بزنگاه‌ها بازی را عوض کند، باز هم از این شخصیت‌ها قهرمان پایانی ساخت.

جاویدی با علاقه به سوژه‌های کمتر دیده‌شده و روایت‌های متفاوت، برخلاف جریان غالب سینمای اجتماعی امروز ایران و جشنواره پسند، به سمت سلیقه‌سازی رفته است نه سلیقه‌پذیری. او نشان داده بدون حاشیه، می‌تواند هم نویسنده‌ای توانا باشد و هم کارگردانی جسور. گرفتن بازی‌های دقیق از بازیگران و انتخاب سوژه‌های هالیوودی‌پسند، نشان‌دهنده تسلط و هوشمندی‌اش در مسیر حرفه‌ای است.

«شکارگاه» و کیفیت بالای آن نسبت به بسیاری از تولیدات هم‌دوره‌اش، جایگاه جاویدی را به‌عنوان یکی از کارگردانان مهم نسل جدید تثبیت کرد. اگر همین مسیر ادامه یابد، او می‌تواند یکی از مهم‌ترین فیلمسازان دهه آینده ایران باشد؛ فیلمسازی بی‌سروصدا که هر بار با اثری تازه، مخاطب را غافلگیر می‌کند.

پارسا پیروزفر؛ از صحنه تئاتر تا پشت دوربین سینما

نام پارسا پیروزفر همیشه با تصویری آرام، بی‌حاشیه و در عین حال ماندگار در ذهن مخاطب همراه بوده است. بازیگری که سال‌هاست با گزینش‌های دقیقش نشان داده تنها حضور در اثر برایش مهم نیست، بلکه کیفیت و ماندگاری آن اهمیت بیشتری دارد. این هفته اما نام او با دو خبر مهم دوباره در فضای سینمایی پررنگ شد؛ یکی به‌عنوان بازیگر و دیگری در مقام کارگردان.

اولین خبر، حضور پیروزفر در فیلم سینمایی «جادوی سفید» به کارگردانی آیدا پناهنده بود. اثری تاریخی در دل دوره قاجار که نسخه سینمایی یک مجموعه هشت‌قسمتی است و پس از اکران در سینما، نسخه ‌سریالی‌اش راهی شبکه نمایش خانگی خواهد شد. این سومین همکاری پیروزفر و پناهنده پس از «تی‌تی» و «در انتهای شب» است. همکاری‌هایی که نشان داده‌اند پیروزفر در فضای درام آرام و شخصیت‌پردازی‌های عمیق، همواره انتخابی درست برای کارگردان‌هاست.

خبر دوم اما اتفاقی تازه در مسیر کاری اوست؛ کارگردانی نخستین فیلم سینمایی‌اش با عنوان «خانم شین». پیروزفر قرار است علاوه‌بر نشستن روی صندلی کارگردانی، نقش اصلی را نیز ایفا کند. او سال‌ها تجربه کارگردانی تئاتر دارد و همین سابقه، امیدها را برای شکل‌گیری اثری پخته و متفاوت بالا برده است.

پیروزفر در دهه‌های گذشته با نقش‌هایی چون بیژن ایرانی در «در چشم باد»، جوان معصوم «در پناه تو» و یوسف ماندگار مهرجویی در «مهمان مامان» در حافظه سینمایی مخاطبان جاودانه شده است. بازیگری که در نزدیک به ۵۳ سالگی همچنان هر بار که جلوی دوربین می‌رود، نگاه‌ها را به سمت خود برمی‌گرداند.

حالا با آغاز تجربه کارگردانی و حضور دوباره در آثار پناهنده، به نظر می‌رسد سال آینده برای پارسا پیروزفر سالی تعیین‌کننده خواهد بود؛ سالی که نشان خواهد داد ستاره بی‌حاشیه سینمای ایران، مسیر تازه‌اش را چگونه رقم خواهد زد.

ریحانه رضی؛ از صحنه تئاتر تا محبوبیت با «تاسیان»

این هفته یک ویدئو از مقایسه بازی‌های ریحانه رضی در سریال قدیمی «روزهای بهتر» و حضور پررنگش در «تاسیان» تینا پاکروان، در شبکه‌های اجتماعی وایرال شد. مخاطبان ابتدا باور نمی‌کردند همان بازیگر نقش دختری محجبه در سال ۱۳۹۶، همان «حوری ملک‌شاهی» محبوب سریال تاسیان باشد. همین کشف ناگهانی باعث شد نام رضی دوباره در فضای مجازی مطرح شود.

ریحانه رضی در «تاسیان» نقش همسر جمشید (بابک حمیدیان) را بازی کرد؛ زنی از طبقه بالای اجتماعی پیش از انقلاب که با لحن و حضور آرام و درخشانش، خیلی زود به دل مخاطبان نشست. عشق میان حوری و جمشید حتی از قصه عاشقانه اصلی سریال جذاب‌تر شد و بسیاری او را مهم‌ترین و دلنشین‌ترین بازیگر «تاسیان» دانستند.

اما مسیر رضی به همین جا ختم نمی‌شود. او ریشه در تئاتر دارد و بارها توانایی خود را روی صحنه ثابت کرده است. نمایش «هیدن» به کارگردانی کوروش شاهونه یکی از نقاط عطف کارنامه اوست؛ جایی که در نقش زنی نابینا، تحسین منتقدان و تماشاگران را برانگیخت و نشان داد جنس بازی‌اش به مراتب فراتر از یک نقش تلویزیونی ساده است. بازی که یکی از دلایل اصلی پرمخاطب ترین تئاتر شد.

رضی حالا در آستانه تثبیت جایگاه خود قرار دارد. او هم توانایی ایفای نقش‌های عاشقانه و سانتیمانتال را دارد و هم ظرفیت درخشش در کاراکترهای پرچالش و پیچیده. اگر مسیر انتخاب‌هایش را با هوشمندی ادامه دهد، بی‌شک یکی از چهره‌های آینده‌دار سینما و تئاتر ایران خواهد بود.

مرتضی امینی‌تبار؛ بازیگر جوان در مسیر پختگی

سریال «عملیات مهندسی» که این شب‌ها از شبکه سه پخش می‌شود، یکی از معدود آثار تلویزیون است که توانسته رضایت نسبی مخاطبان را جلب کند. یکی از عوامل اصلی این موفقیت، حضور بازیگران جوانی است که با نقش‌آفرینی‌هایشان سریال را باورپذیر کرده‌اند؛ در رأس آن‌ها مرتضی امینی‌تبار.

او در این سریال نقش «مسعود» را بازی می‌کند؛ مأموری اطلاعاتی در دهه شصت که علاوه‌بر مبارزه با منافقین، با چالش‌های عاطفی و شخصی هم روبه‌روست. علاقه او به دختری که به گروهک منافقین پیوسته، به شخصیتش عمق و جذابیت بیشتری بخشیده و باعث شده تماشاگران او را در کنار وجه قهرمانانه‌اش، انسانی و آسیب‌پذیر هم ببینند.

امینی‌تبار نخستین‌بار با نقش «میثم» در سریال «زخم کاری» به کارگردانی محمدحسین مهدویان شناخته شد. هرچند بازی‌اش در فصل‌های بعدی مورد انتقاد قرار گرفت، اما حضور دوباره‌اش در «عملیات مهندسی» نشان داد مسیر پختگی را در پیش گرفته است. پسری باهوش و تلاشگر که منفعل نیست، بازی تلخ ندارد و مانند زخم کاری یک دیالوگ تکراری «من پسر مالکم» را تکرار نمی‌کند و با اکت‌های درست و حسی ملموس، توانسته منتقدان را هم تا حدی راضی کند.

این بازیگر جوان که ریشه‌ای افغانستانی دارد، چندی پیش نیز با یک ویدیوی وایرال درباره گذشته‌اش به‌عنوان مجری برنامه انگلیسی‌زبان کودکان خبرساز شد. حالا اما مهم‌تر از همه، بازی پخته‌ترش در یک سریال پرمخاطب است. باید دید او در آینده در تلویزیون ماندگار می‌شود یا راهش را به سمت سینما و شبکه نمایش خانگی ادامه می‌دهد. آنچه مسلم است، مرتضی امینی‌تبار از آزمون تازه خود سربلند بیرون آمده است.

نوشته از درخشش بی‌هیاهوی «نیما» تا دورخیز کنجکاوی‌برانگیز «پارسا» اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

در خلاصه داستان «شکارگاه» آمده است: میرعطاخان که یک افسر قره‌سوران است و از راهِ به دام انداختن راهزنان زندگی‌ اش را می‌گذراند، همراه با اعضای خانواده‌اش برای انجام ماموریتی به یک شکارگاه نفرین‌شده می‌روند که این آغاز یک داستان پیچیده و پرتنش است…

هم‌زمان با انتشار آنونس رسمی، لیست بخشی از عوامل سریال «شکارگاه‌‌‌‌» منتشر شد:

طراح و سرپرست نویسندگان: نیما جاویدی، نویسندگان: نیما جاویدی و نازنین بوذری، مشاور پروژه: زینب تقوایی، مدیر فیلمبرداری: محمد رسولی با تشکر از حسن لشگری، طراح صحنه: آیدین ظریف، طراح لباس: منصوره یزدان‌جو، طراح گریم: ایمان امیدواری، تدوین: عماد خدابخش، موسیقی: رامین کوشا، مدیر صدابرداری: عباس رستگارپور، صداگذار: محمدکشفی، مدیر تولید: فواد بوربور، مدیر پست پروداکشن و دستیار ویژه کارگردان: مصطفی سلیمانی، سرپرست گروه گریم: محمد کلاهدوز، دستیار اول فیلمبردار: حمیدرضا قطب، جلوه‌های ویژه بصری: حسن نجفی‌منش، اصلاح رنگ: فرهاد قدسی، منشی صحنه: غزل رشیدی، عکاس: امید صالحی، دستیار اول کارگردان: حمید نظام‌زاده با تشکر از علی جودی، برنامه ریز: سجاد دین‌پرست با تشکر از علی جودی، مدیران تدارکات: حامد سبحانی جلوه و حسین ساغری ساز همدانی، جلوه‌های ویژه میدانی: مرتضی رمضانی، طراحان بدلکارى: عباس اصانلو و مهدى جوزى، دستیار طراح لباس: فاطمه شهبازی، دستیاران طراح صحنه: مسعود اسمعیلی و  فاطمه صفیری، دستیار یک تدوین: مهران اشکش، دستیار یک صدا: بابک مرادی، دکوراتور: ابوالفضل میرزاخانی، تهیه‌ شده در استودیو فیلیمو، طراح تیزر: علی احمد‌بیگی.

نوشته رونمایی از آنونس سریال «شکارگاه» اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

لازم به یادآوری است که «شکارگاه» پس از «آکتور» که در جشنواره‌های مختلف داخلی و خارجی، جوایز فراوانی به دست آورد؛ دومین تجربه سریال‌سازی نیما جاویدی محسوب می‌شود.

«شکارگاه» را اینگونه روایت کرده‌اند: «میرعطاخان که یک افسر قره‌سوران است و از راهِ به دام انداختن راهزنان زندگی‌ اش را می‌گذراند، همراه با اعضای خانواده‌اش برای انجام مأموریتی به یک شکارگاه نفرین‌شده می‌روند که این آغاز یک داستان پیچیده و پرتنش است… .»

پرویز پرستویی در این سریال با گریم و نقشی متفاوت در نقش میرعطا خانِ سرهنگ حضور دارد و تهیه‌کنندگی این اثر را نیز مهدی بدرلو به عهده دارد.

نوشته سریال «شکارگاه» ۱۱ تیرماه منتشر می‌شود اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

سریال «شکارگاه» که با قهرمانش میرعطا خانِ سرهنگ، یک قصه متفاوت میهن‌پرستانه را در بستر تاریخ به تصویر می‌کشد، به‌طور مشترک از «فیلیمو» و «شیدا» پخش خواهد شد.

«شکارگاه» پس از «آکتور»، دومین تجربه سریال‌سازی نیما جاویدی محسوب می‌شود. او با «آکتور» در جشنواره‌های مختلف داخلی و خارجی، جوایز فراوانی به دست آورد و یکی از موفق‌ترین محصولات فرهنگی ایران در جهان نام گرفت.

پرویز پرستویی در این سریال با گریم و نقشی متفاوت حضور دارد و تهیه‌کنندگی این اثر را مهدی بدرلو به عهده دارد.

در خلاصه داستان «شکارگاه» آمده است: میرعطاخان که یک افسر قره‌سوران است و از راهِ به دام انداختن راهزنان زندگی‌ اش را می‌گذراند، همراه با اعضای خانواده‌اش برای انجام ماموریتی به یک شکارگاه نفرین‌شده می‌روند که این آغاز یک داستان پیچیده و پرتنش است…

نوشته پخش «شکارگاه» به طور مشترک از فیلیمو و شیدا اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

«شکارگاه» بعد از «آکتور»، دومین اثر جاویدی در قالب سریال محسوب می‌شود که روایتگر بخش خاصی از تاریخ شده ولی تاریخی نیست!

این سریال مدتی پیش با این جمله، از لوگوی خودش رونمایی کرد: «من اگر جای تو بودم هیچ‌وقت پامو توی اون شکارگاه نمی‌ذاشتم!»

«شکارگاه» به تهیه‌کنندگی مهدی بدرلو قرار است به زودی از فیلیمو منتشر شود.

نوشته انتشار اولین عکس از پرویز پرستویی در «شکارگاه» اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

سی‌و‌نهمین جشنواره فیلم فجر در چهل‌ودومین سالگرد پیروزی انقلاب اسلامی ایران، به دبیری سیدمحمدمهدی طباطبایی‌نژاد در بهمن ۹۹ برگزار خواهد شد.

نوشته داوران بخش «سودای سیمرغ» سی‌و‌نهمین جشنواره فیلم فجر معرفی شدند اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

جاویدی در مقام فیلمنامه‌نویس به همراه مجید مجیدی فیلمنامه فیلم «خورشید»، نماینده امسال سینمای ایران در اسکار را نیز نوشته است.

نیما جاویدی پیش از این قرار بود فیلم سینمایی «قلعه» را به تهیه‌کنندگی مجید مطلبی بسازد که گروه تولید با آغاز کرونا پیش‌تولید آن را متوقف کردند و با توجه به وضعیت مبهم پخش و اکران در حوزه سینما و پیش‌بینی ترافیک شدید اکران و احتمال پخش نامناسب در این شرایط، تولید این فیلم را به سال آینده موکول کرده‌اند.

«آکتور» دومین همکاری جاویدی و مطلبی پس از فیلم «سرخ‌پوست» محسوب می‌شود.

لوگوی «آکتور» توسط میثم میرزائی طراحی شده است.

نوشته نیما جاویدی سریال «آکتور» را برای نمایش خانگی می‌سازد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

«نقدسینما» که محصول مرکز تلویزیون و انیمیشن حوزه هنری است با گفت‌وگوی بهروز افخمی با  نیما جاویدی کارگردان فیلم سینمایی «سرخ‌پوست» آغاز شد.

گفت‌وگوی بهروز افخمی با کارگردان «سرخ‌پوست»

نیما جاویدی در ابتدا  گفت: برای فیلم حدود چهار و نیم الی پنج میلیارد هزینه صرف شده است که به نسبت آنچه روی پرده می‌بینید، هزینه زیادی نیست. حدود چهار تا پنج هزار متر دکور احداث شد و منظره عمومی و دور زندان با بتون ساخته شد. ۴۰ دقیقه از فیلم کروماکی‌های پشت پنجره است. فیلم نورپردازی بسیار خوبی دارد.

بهروز افخمی در ادامه گفت: «سرخ‌پوست» فیلمی حرفه‌ای و مشابه فیلم‌های استودیویی دوران طلایی آمریکاست. فیلم‌نامه این فیلم مرا به یاد مجموعه گالری شبانه‌ی راد سرلینگ، نویسنده و فیلم‌نامه‌نویس آمریکایی، می‌اندازد.

دو فیلم  غیر کمدی «سرخ‌پوست» و «شبی که ماه کامل شد»، رتبه بالاتری را در فروش به نسبت فیلم کمدی پرفروش «ما همه با هم هستیم»، کسب کرده است. این نشان می‌دهد که سینمای کمدی رو به بحران است و سینمای غیرکمدی که سیاه‌نمایی و نقد اجتماعی هم ندارد، در حال رسیدن به مرتبه‌ای بالاتر از سینمای کمدی است.

می‌شود گفت فیلم «متری شیش و نیم» فیلم ترسناکی است و مخاطب، به‌ویژه مخاطب ثروتمند بالاشهری را می‌ترساند و فیلم «شبی که ماه کامل شد» نیز تا حدی از ژانر ترسناک برخوردار است اما «سرخ‌پوست» بیشتر مرموز و معمایی ست و درواقع ژانری را ارائه می‌دهد که تا پیش از این در سینمای ایران وجود نداشت.

نیما جاویدی افرود: ژانر کمدی به یک فرآیند زودبازده تبدیل شده است و برای خودم هم جالب است که تماشاگر برای دیدن این فیلم غیرکمدی بلیت تهیه می‌کند و برای تماشای آن‌وقت می‌گذارد. معتقدم ساخت فیلم کمدی کار ساده‌ای نیست اما نیاز جامعه است و باید ساخته شود.

«سرخ‌پوست» در ۷۴ جلسه فیلم‌برداری شد. به عبارت دیگر تصویربرداری فیلم از دهم اسفند، درست روز تولد بنده آغاز شد و اواخر بهار خاتمه یافت که نسبت به فیلم‌های بیگ پروداکشن زمان طولانی نیست. روی هم رفته، مرحله پیش‌تولید و قبل از آن حدود ۳ ماه به طول انجامید.  به‌شدت درگیر اکران فیلم هستم و فرصت فکر کردن به فیلم بعدی را ندارم.

از «ملبورن» تا «سرخ‌پوست» ۵ سال طول کشید که البته زمان‌ زیادی است و فکر می‌کنم بین یک تا دو سال فاصله برای ساخت دو فیلم زمان مناسبی باشد.

میز خبر «نقدسینما»

محمدصادق لواسانی در میز خبر برنامه گفت: در چند برنامه قبل درباره برگزاری اختتامیه جشنواره‌ی فیلم‌های ایرانی در سفارتخانه استرالیا و حضور برخی بازیگران در آن صحبت کردیم، اخیراً وزیر امور خارجه استرالیا در پی تنش‌های سیاسی بین آمریکا و ایران گفته است که «درخواست حمله به ایران را چنانچه توسط آمریکا مطرح شود، بررسی می‌کنیم» به نظر می‌رسد بد نیست کسانی که به منزل سفیر رفتند و در فضای مجازی فعال‌اند نسبت به این موضوع نیز واکنش نشان بدهند.

خسرو معصومی، خبر از خریدن حق پخش فیلم توقیفی «خرس» توسط نتفلکیس داده است. در صورتی که تمام حقوق این فیلم برای موسسه رسانه‌های تصویری و سازمان سینمایی است. باید دید این خبر چقدر جدی است و در ادامه چه اتفاقی برای «خرس» خواهد افتاد.

خبر بعدی اینکه سازمان سینمایی لیست فیلم‌هایی که درخواست پروانه ساخت داده‌اند و تاریخ صدور پروانه ساخت آن‌ها را روی سایت خود منتشر می‌کند. این لیست نشان می‌دهد که مثلاً فیلم‌های کودک که در اولویت این سازمان هستند، روند رسیدگی به کارشان زودتر انجام می‌شود.

آقای اشرفی رئیس انجمن سینما داران بعد از حواشی فیلم  «ما همه با هم هستیم»، گفته است که پخش‌کنندگان و صاحبان فیلم‌ها دیگر تمایلی ندارند که فیلم‌هایشان در سینماهای شهرستان‌ها روی پرده برود. به نظر می‌رسد صحبت آقای اشرفی منطقی نیست چون تعداد سینماها کم است و سینماهای شهرستان‌ها در اکران موثراند.

فیلم «قصرشیرین» در جشنواره معتبر شانگهای جایزه بهترین بازیگر مرد و بهترین کارگردان را دریافت کرد. این فیلم قرار است مردادماه روی پرده برود.

حاشیه‌ترین اتفاق این هفته وضعیتی است که برای محسن افشانی روی داده. او خودخواسته قربانی فضای مجازی شده و از اسلحه‌ای در یکی از فیلم‌های منتشرشده‌ی صفحه‌اش استفاده کرده و اکنون در اوین است. محسن افشانی چندی است که با فعالیت در فضای مجازی، از بازیگری فاصله گرفته و فضای دیگری را انتخاب کرده است.

کیانوش عیاری این هفته در مصاحبه‌ای تأکید کرد که رایزنی برای اکران فیلم «کاناپه» جواب نداده و من هم «کاناپه» را اصلاح نخواهم کرد.

حواشی شبکه نمایش خانگی همچنان ادامه‌دار است. تهیه‌کننده سریال «احضار» به دلیل تکمیل نکردن سریال ممنوع الکار شده؛ اما قرار است برای رعایت حقوق مخاطب سه قسمت پایانی این سریال آماده و پخش شود.

میز نقد فیلم سینمایی «سرخ‌پوست»

آرش خوشخو در ابتدای نقد «سرخ‌پوست» گفت: «سرخ‌‌پوست» فیلمی سرگرم‌کننده و خوش‌ساخت است که تماشاگر را راضی روانه منزل می‌کند. دو نکته در مورد این فیلم وجود دارد. یکی اینکه شما را با برخی نشانه‌های دهه ۴۰ آشنا می‌کند. دهه ۴۰ از دهه‌های مهم در تاریخ ایران است، به‌این دلیل که مدرنیته طی آن وارد ایران می‌شود و تغییرات عجیبی را سبب می‌شود.

موسیقی پاپ، سینما، فوتبال و دستگاه ساواک در این دهه وارد کشور می‌شوند. همچنین، یکی از تغییرات مهم این دوره بزرگ شدن ناگهانی دولت است که تا قبل از آن نقش فرعی در اداره امور کشور داشت. عجیب است که در سینمای ایران، فیلم‌های بسیار معدودی به دهه ۴۰ پرداختند که یکی از آن‌ها همین فیلم «سرخ‌پوست» است و دو فیلم دیگر هم «فرزند صبح» و «مانی» می‌باشند. باد مدرنیته آن‌قدر شدید بود که هنوز هم این تغییرات حس می‌شوند.

نشانه‌های دهه ۴۰ در فیلم، ماشین ژیان است که سال ۱۳۴۷ برای اولین بار وارد ایران شد و ماجرای «سرخ‌پوست» و مرد ثروتمند و اصلاحات ارضی از نشانه‌های دوره مذکور در فیلم است که نشانه‌های درست و دقیقی هم هست.

امیررضا مافی در ادامه افزود: آنچه فیلم را در وهله اول جذاب می‌کند مفهومی به نام فقدان است. مخاطب با یک امر مفقود مواجه است و به همین دلیل از لحظه ابتدایی تا انتهای فیلم، برای جستجو و کشف آن، با حضور قلب و حضور ذهن فیلم را دنبال می‌کند. میل همواره معطوف به امر مفقود است و مادامی که این میل کار کند، سینما نیز کار می‌کند. فیلم جذاب است، اما به‌اندازه جذابیتش بی‌نقص نیست و ما شاهد ایراداتی در فیلم‌نامه و درام فیلم هستیم.

آرش خوشخو ادامه داد: مشخص نیست که طی ۲ ساعت چه اتفاقی می‌افتد که سرگرد تا این اندازه به مددکار دل می‌بازد که علیرغم تمایلش به پست و منصب جدید، تصمیم دیگری می‌گیرد. از دیالوگ‌های ردوبدل شده میان سرگرد مددکار می‌فهمیم که این اولین برخورد آن‌هاست. به‌علاوه، بازی خانم ایزدیار هنوز در پوسته است و چیزی را منتقل نمی‌کند. به عبارتی،  پریناز ایزدیار در این فیلم پوسته خود را نشکسته و بازی متفاوتی از خود ارائه نداده است.

بازی نوید محمدزاده در این فیلم بسیار خوب است و این درخشش شاید به خاطر فاصله گرفتن او از شمایل قبلی‌اش باشد. فیلم‌برداری  هومن بهمنش هم بسیار عالی‌ست و تصاویر خوبی را در فیلم نشان‌مان می‌دهد.

امیررضا مافی اظهار کرد: این فیلم در نماها، قاب‌بندی، حرکت دوربین و حرکت بازیگران بسیار شبیه سینمای آمریکاست. در سینمای ما نیز به دلیل تعدد بازیگران و نوع درگیری و چالش فیلم کم‌نظیری است.

یکی از ضعف‌های فیلم این‌ است که میل شدید سرگرد به خانم مددکار طی چه فعل و انفعالاتی به وجود می‌آید، چراکه میل سرگرد به پست و مقام اگر از این میل بیشتر نباشد کمتر هم نیست، درحالی‌که این میل در انتهای داستان رها می‌شود. چطور یک سرگرد نتیجه گرا به یک سرگرد تکلیف گرا مبدل می‌شود؟

اعتقاد دارم یک شخصیت پویا که می‌خواهد از وضعیت ایستا خارج شود نیازمند نیروی محرکه‌ای‌ست که من آن را در فیلم نمی‌بینم.

میز پرونده نقد فیلم سینمایی «تصنیف باستر اسکراگز»

بهروز افخمی در ابتدای نقد فیلم سینمایی «تصنیف باستر اسکراگز» گفت: فیلم نه کمدی است و نه جدی و یکنواختی آن مخاطب را خسته می‌کند.

سعید مستغاثی در پاسخ گفت: این فیلم در واقع عصاره تمام فیلم‌های قبلی برادران کوئن است. کوئن‌ها با یک فیلم طنز شروع کردند و در سال ۲۰۰۰ به‌یک‌باره ایدئولوژیک شدند.

بهروز افخمی ادامه داد: فیلم ترس و ناامیدی یهودی‌ها نسبت به اینکه دنیا دارد جای بهتری برای زندگی می‌شود را به تصویر می‌کشد.

سعید مستغاثی افزود: علیرغم تمام این ژانگولر بازی‌ها، درنهایت، آن روی نژادپرستانه خود را در فیلم نشان دادند. به‌علاوه، ژانر وسترن حتماً باید تم نژادپرستی هم داشته باشد.

امیر قادری بیان کرد: این فیلم از تمام فیلم‌های قبلی بهتر است، اگر مانند آقای مستغاثی و طرفداران حقوق بشر در ایران، در آمریکا حضور داشتند به جهت ایرادات مختلفی که به فیلم وارد می‌کردند، از کودک‌آزاری گرفته تا خشونت جنسی و مردسالارانه بودن آن، این فیلم اصلاً ساخته نمی‌شد.

وسترن کامل‌ترین ژانر سینماست که برخلاف دیگر ژانرهای اصلی چون کمدی، موزیکال، گانگستری، وحشت و… که محدود به بخشی از تاریخ و موضوعات هستند، توانسته محملی برای حرف‌های مختلف باشد و به ایده‌های انقلابی گرفته تا ایده‌های اجتماعی و ایده‌های اخلاقی و فلسفی و حتی گزاره‌های تاریخی قرن بیستم بپردازد.

این فیلم یکی از بهترین فیلم‌های راجع به مرگ است که وسترن را وارد شاخه مذهبی فلسفی می‌کند.

بهروز افخمی افزود: به نظر من فیلم پرت و فلسفه‌بافی است.

سعید مستغاثی گفت: برخی منتقدین عقیده دارند که این فیلم به‌نوعی ژانر آخرالزمانی است که البته ویژگی و قابلیت وسترن نیست و آن را به فیلم‌ الصاق کرده‌اند.

امیر قادری اظهار کرد: ایده فیلم غفلت از مرگ است یعنی در لحظه‌ای که فکر نمی‌کنی مرگ می‌آید و شما را با خود می‌برد. هر ۶ اپیزود تصنیف باستر اسکراگز به موضوع مرگ می‌پردازد.

سعید مستغاثی در ادامه گفت: فیلم طنز تراژیک دارد. ایده آن غفلت از مرگ نیست و مرگ‌های آن از نوع مرگ ناگهانی برد پیت در فیلم «بخوان و بسوزان» است.

وی افزود: دو تا از اپیزودها بر اساس دو رمان نوشته شده است.

امیر قادری گفت: با فیلمی ساختارمند و منسجم روبه‌رو هستیم که می‌خواهد بگوید که اتفاقاً همدیگر را قضاوت کنید و خیر و شر نیز در زندگی وجود دارند و باید پای بله و خیرها در زندگی ایستاد. پایان فیلم مانند قطعه پازلی است که در انتهای فیلم، که به کل فیلم معنای دیگری می‌بخشد.

در تمام فیلم تصنیف باستر استراگز گویا، وظیفه مرگ این است که مدام مخاطب را غافلگیر کند. تعدادی از این صحنه‌ها به شرح زیر است: اسبی که علف نشخوار می‌کند، قدم به قدم به مرگ نزدیک‌تر می‌شود، صحنه‌ای که برای اولین بار کلاهش را از سر برمی‌داد و توجهش به سوراخ پشت کلاه می‌افتد و متوجه می‌شود که کشته‌شده است.

سعید مستغاثی در انتها گفت: فیلم هجوهای سطحی دارد به دلیل ایدئولوژیک بودن کارگردانان آن. برادران کوئن فیلم‌نامه‌ای دارند با نام «پل جاسوسان» که فیلمی کاملاً سفارشی و مشمئزکننده هست.

نوشته ژانر «سرخ‌پوست» مرموز و معمایی است/ ساخت فیلم کمدی کار ساده‌ای نیست اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

در ابتدای این نشست، نیما جاویدی، کارگردان درباره پایان بندی باز فیلم، گفت: پایان بندی فیلم بسته است و به وضوح مشخص است سرگرد زندانی را رها کرد تا برود.

او درباره شباهت فیلمش با فیلم «مسیر سبز» بیان کرد: نه هیچ شباهتی نداشت اما سعی کردیم ادای دینی به فیلم «رستگاری در شاوشنگ» باشد.

این کارگردان در پاسخ به پرسشی مبنی بر اینکه عدالت مهم است یا قانون؟ بیان کرد: به نظر من عدالت خیلی مهم است و قوانین را وضع می کنیم که از قوانین صیانت کنیم.

نوید محمدزاده درباره ایفای نقش در این فیلم و شخصیتی که بازی کرده، گفت: درباره بخش فیزیکال ۱۲ کیلو وزن اضافه کردم و یک کارهایی باید انجام می دادم ولی شخصی کنار ما بود که من خودم خیلی از ایشان یاد گرفتم. تیمسار کورنگی اینجا هستند.

نیما جاویدی در معرفی تیمسار کورنگی گفت: ایشان رئیس زندان قصر در دهه ۴۰  و زندان های بسیاری بودند و خیلی در مواردی به ما الگو دادند و کمک کردند.

کارگردان «سرخ‌پوست» همچنین در پاسخ به این سوال که چرا این داستان در زمان پهلوی اتفاق افتاده گفت: از یک تاریخی به بعد دوربین های مداربسته در زندان‌ها می آید و وقتی دوربین باشد قصه و منطق این فیلم در نمی‌آید. مجبور شدیم به قبل از آن تاریخ برگردیم. وقتی به آن رسیدیم دیدیم به لحاظ سیاسی تاریخی است که شهرستان ها اصلا زندانی سیاسی نداشتند و برای همین به عقب تر برگشتیم.

ستاره پسیانی هم درباره نقشش در این فیلم گفت: من اول باید یک تشکر خیلی بزرگ از ایمان امیدواری و شیما میرحمیدی داشته باشم و از آقای امین میری که معلم لهجه من بودند و یک پروسه ای برای تمرین زبان و لهجه داشتیم چون این زبان مربوط به همان دهه ۴۰ است.

رامین کوشا آهنگساز هم درباره همخوانی موسیقی متن با بافت فیلم گفت: من و آقای جاویدی از ابتدا که فیلمنامه را خواندم درباره این موضوع حرف زدیم که چطور بتوانیم هم قسمت عاشقانه و هم مرموز را به وجود بیاوریم و بعد اینکه چه سازهایی را استفاده کنیم و اندازه ارکستر را صحبت کردیم. خیلی در مورد قسمت پایانی و شروع فیلم ورژن های مختلف درست کردم و در آخر به این نتیجه رسیدیم که بیشتر ارکسترال باشد و از سازهای ایرانی استفاده کنیم.

نصرالهی درباره پرسشی مبنی بر دکور ساختگی فیلم گفت:  تماما دکور است. جا دارد از تیم تولید و کسانی که در این فیلم به من  کمک کردند تشکر کنم. زمانی که آنجا را طراحی کردم فکر نمی کردم که این زندان را بسازند اما من را همراهی کردند و این اتفاق افتاد.

نیما جاویدی هم به پرسشی درباره نشانه گذاری فیلم پاسخ داد و گفت: این فیلم نشانه گذاری دارد. بازخوردهایی که از مردم می‌بینیم بخش عمده‌ای از فیلم را می پذیرند.

از نوید محمدزاده درباره تغییر نقشش در این فیلم پرسیده شد او در پاسخ گفت: من از نیما جاویدی ممنونم که به من اعتماد کرد و این نقش را به من سپرد. حتما من بازیگر به دنبال بازیگوشی و یاد گرفتن چیزهای تازه هستم. مهم این است که در سینما ما این اتفاق بیفتد که بدانند بازیگرها به وقتش می توانند تغییر کنند و کاراکترهای متفاوتی را بازی کنند. من بازیگر برای «ابد و یک روز» ۵۸ کیلو می شوم و اینجا ۷۶ کیلو می شوم. من این کار را می کنم و میان همه فیلم نامه هایی که به من داده بودند من «سرخ‌پوست» را انتخاب می کنم چون فیلمی است که سینما است و من دوستش دارم. من خیلی با این اتفاق و این نقش حالم خوب است.

مجید مطلبی تهیه کننده درباره سرمایه فیلم و اینکه چه چیزی باعث شد این فیلم را بسازید، گفت: سرمایه را از حسابم در بانک سامان و یک بخشی هم از سرمایه گذار فیلم گرفتم. ایده برای آقای جاویدی بود که من پسندیدم و شروع به کار کردیم. تمام تلاشمان را کردیم و امیدوارم کار خوبی پیش آمده باشد.

نیما جاویدی هم درباره ایده گفت: دعوایی بین فرودگاه و زندان یاسوج. فرودگاه می خواست باندش را توسعه بدهد و در مسیرش یک زندان بود. این خبر را سه چهار سال پیش جایی یادداشت کردم و در نهایت به این نقطه رسید. فکر می کنم این فیلم مجموعه ای از سازها در یک ارکستر است از فیلمبرداری خوب هومن بهمنش، طراحی صحنه نصراللهی و گریم و بازی ها و همه عوامل است.

کارگردان «سرخ‌پوست» در ادامه در پاسخ به سوالی درباره اینکه فیلم قبلی اش جوایز زیادی در جشنواره های خارجی گرفته و آیا امیدی برای اینکه این فیلم هم جایزه بگیرد یا نه گفت: روی کاغذ اصلا. فیلم هایی در فستیوال های خارجی موفق می‌شوند که موضوع روز اجتماعی داشته باشند واقعیت این است که من برای جشنواره فیلم نمی‌سازم. اگر این فیلم این قدرت را داشته باشد که مسیر فیلم ها را از علاقمندی به فیلم های اگزاتیک منحرف کند کار خودش را کرده است. هدفمان بیان یک داستان سرراست و خوب کردن حال مخاطب در این شرایط و روزگار سخت بوده است.

جاویدی در ادامه درباره اینکه چرا سرخ‌پوست نشان داده نشد، گفت: چالش مهمی برای خودم بود. من فکر می کنم حتی اگر چشم های سرخ‌پوست را نشان می دادم بخشی از این سوالات کمتر می شد. خواستم سرخ‌پوست را نشان ندهم که هم ذات پنداری نکنیم که این سوال به وجود بیاید که آیا ما اگر باشیم می بخشیم؟

آتیلا پسیانی نیز درباره نقش اش در فیلم «سرخ‌پوست» گفت: اولین باری که نوید محمدزاده  فیلمنامه کار را به من داد، گفت بخوان و نظرت را بگو، من هم این کار را کردم. به نظرم این فیلمنامه  جزو فیلمنامه های خوبی است که در چند سال اخیر خواندم و دیدم که نقشم کوتاه است اما آن را پذیرفتم.

حبیب رضایی نیز درباره نقش اش و تجربه این کار بیان کرد: وقتی فیلمنامه را خواندم با سینمای قصه گویی مواجه شدم که در سینمای ایران خیلی کم یا بنا به دلایلی به سراغ آن نمی روند بنابراین از قصه هیجان زده شدم و ایده هایی برایش داشتم. با آقای جاویدی صحبت کردم و به این اجرا رسیدم.

او ادامه داد: نقش کوچک و بزرگ نداریم، معتقدم وقتی مجموعه ای اتفاق خوبی رقم می زند من هم باید در آن نقشی داشته باشم. ممکن است در بسیاری موارد اسم من نیاید اما اینجا تصویر من هم آمده است و خوشحالم در کنار بازیگران خوبی بودم.

پریناز ایزدیار هم درباره نقش در «سرخ‌پوست» بیان کرد: خیلی خوشحالم که عضوی از این کار هستم. خودم خیلی آن را دوست دارم و حالم خوب بود که پیشنهاد بازی در سرخپوست به من داده شد. من فیلم قبلی جاویدی «ملبورن» را هم دوست داشتم.

جاویدی در پاسخ به پرسشی مبنی بر اینکه وقتی فراستی از کارش تعریف کرد، چه احساسی داشت، گفت: واقعا شوک شدم. آقای فراستی جزو منتقدهایی بودند که هر وقت وارد نقد می شد من مثل یک فیلم آمریکایی جذاب نقدهایشان را گوش می کردم و تحلیل هایشان برایم جذاب بود. من عاشق سینمای هیچکاک هستم و سینمای آمریکا را دوست دارم و احساس کردم وجه اشتراکی بین من و آقای فراستی وجود دارد اما واقعیت این است که از نقد او خوشم آمد. وقتی نقد او را شنیدم به خودم گفتم دمت گرم،  فراستی از تو تعریف کرده است.

نوید محمدزاده در ادامه گفت: من از بیرون می بینم که وقتی یک نقش بی نظیر مثل ناصر خاکزاد قاچاقچی به من پیشنهاد می شود بازی می کنم، اینجا یک رئیس زندان را بازی می کنم. خدا را شاکرم که این پیشنهادها به سمت من می‌آید ولی می خواهم اینجا بگویم که قطعا سال بعد من در فجر فیلم نخواهم داشت. برای اینکه کمی به گذشته برگردند و فیلم های من را مرور کنند و همه کارهایی که من کردم را ببینند، برای همین احساس می کنم نباید فیلم داشته باشم.

مهدی بدرلو مدیر تولید «سرخ‌پوست» درباره تولید این فیلم، گفت: برای خود من این فیلم سخت ترین فیلمی بود که تا الان کار کردم. به لحاظ اجرایی حدود سه چهار هزار متر دکور کار کردیم. خود این زندان سه بخش بود. خودش یک جا بود، بیرونش یک جا و جاده ها سمت دیگر. چیزی که این کار را خیلی جذاب می کرد این بود که همه بچه های این کار آمده بودند که نهایت تلاششان را بکنند.

نوشته نشست فیلم «سرخ‌پوست» برگزار شد/ نیما جاویدی: من برای جشنواره فیلم نمی‌سازم اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

سوره سینما- سه‌شنبه شب فیلم سینمایی «ملبورن» ساخته نیما جاویدی که به عنوان تنها نماینده سینمای ایران در بخش رقابتی جشنواره بین المللی وزول فرانسه حضور داشت موفق به کسب جایزه ویژه داوران در بخش مسابقه اصلی و همچنین دریافت جایزه ١۵٠٠ یورویی انستیتوی ملی زبان و تمدن شرقی شد. همچنین در این جشنواره فیلم مستند «نینجای ایرانی» هم جایزه بهترین فیلم مستند رادریافت کرد.

فیلم سینمایی «ملبورن» که فیلم افتتاحیه بخش هفته منتقدین فستیوال ونیز و منتخب چهار فستیوال الف از چهار قاره دنیا بوده است، تاکنون جوایز معتبری همچون جایزه بهترین فیلمنامه از رقابتهای سینمایی آسیاپاسفیک، بهترین فیلم از فستیوال قاهره، بهترین فیلمنامه از فستیوال استکهلم، بهترین فیلمنامه، کارگردانی و بهترین فیلم از نگاه داوران جوان از فستیوال گیخون و بهترین بازیگر زن از فستیوال ماردل پلاتا را برای سینمای ایران کسب کرده است.

اکران عمومی این فیلم که هم اکنون در تهران و شهرستانها فروش میلیاردی داشته است، ادامه دارد. در «ملبورن» پیمام معادی، نگار جواهریان، مانی حقیقی، شیرین یزدان بخش، الهام کردا، روشنک گرامی، علیرضا استادی، ویدا جوان و…. به ایفای نقش می پردازند. در خلاصه داستان فیلم آمده است:زوجی جوان در آستانه سفر به ملبورن و در حالی که چند ساعت بیشتر به پروازشان باقی نمانده است، ناخواسته درگیر ماجرایی پیچیده می شوند.

عوامل «ملبورن» عبارتند از:نویسنده و کارگردان:نیما جاویدی، مشاور کارگردان:کیانوش عیاری، مدیر فیلمبرداری:هومن بهمنش، طراح گریم:سودابه خسروی، طراح صحنه و لباس:کیوان مقدم، تدوین:سپیده عبدالوهاب، صدابردار:وحید مقدسی، طراحی و ترکیب صدا:ایرج شهزادی، موسیقی:حامد ثابت، دستیار اول کارگردان و مدیر برنامه ریزی:علی مردانه، عکاس:مهدی دلخواسته، مدیر تولید:حسین بشگرد و تهیه کننده:جواد نوروزبیگی.

نوشته «ملبورن» موفق به دریافت دو جایزه اصلی از جشنواره وزول فرانسه شد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

سوره سینما- در ابتدای این مراسم نیما جاویدی نویسنده و کارگردان «ملبورن» گفت: ممنون از شما که امشب برای دیدن فیلم «ملبورن» آمدید. می خواهم درباره شخصی صحبت کنم که امشب بین ما نیست و من از وی خیلی یاد گرفتم. مثل کوه پشت من بود و صبور بودن را به من آموخت. او کیانوش عیاری است. امیدوارم مسائلی که برای وی پیش آمده به زودی حل شود.

در ادامه این مراسم فیلمی از پشت صحنه این اثر برای مدعوین به نمایش در آمد و پس از آن فیلم «ملبورن» اکران شد. در این مراسم که با استقبال خیلی زیادی روبرو شده بود، غلامرضا موسوی، مهتاب کرامتی، علی مصفا، هومن برق نورد، حامد کمیلی، ویشکا آسایش، گلاب آدینه، محمود کلاری، سارا بهرامی، محسن کیایی، فردین صاحب الزمانی، ملیکا شریفی نیا، شیرین بینا، خاطره اسدی، لیندا کیانی، سهیلا گلستانی، الهام جعفر نژاد، نوید محمدزاده، بهرنگ علوی، امیر جدیدی، مانی باغبانی، مازیار فکری ارشاد، نگار جواهریان، روشنک گرامی، شیرین یزدان بخش، علی سرابی، سودابه خسروی، علی مردانه، حبیب اسماعیلی، جواد نوروزبیگی و… حضور داشتند. فیلم سینمایی «ملبورن» از سوم دی ماه در گروه سینمایی آفریقا اکران عمومی شده است.

نوشته ستاره‌ها در اکران ویژه «ملبورن» اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

سوره سینما- فیلم سینمایی «ملبورن» به تهیه‌کنندگی جواد نوروزبیگی از امروز در گروه سینمایی آفریقا روی پرده می‌رود. لیست سینماهای نمایش دهنده این فیلم در تهران عبارتند از پردیس ملت، پردیس زندگی، پردیس کوروش، اریکه ایرانیان، پردیس تماشا، پردیس راگا، آفریقا، سمرقند، شکوفه، حافظ، ماندانا، کارون، جی، ایران و جوان.

همچنین به زودی اکران عمومی این فیلم در سینماهای شهرستان آغاز می‌شود. با برنامه ریزی انجام شده قرار است در هفته آینده مراسم نمایش ویژه‌ای با حضور هنرمندان سینما، عوامل «ملبورن» و اهالی رسانه برگزار شود. «ملبورن» برنده جوایز بهترین کارگردانی، بهترین فیلمنامه و بهترین فیلم از نگاه داوران جوان جشنواره بین المللی فیلم گیخوان، بهترین فیلمنامه از رقابتهای آسیا پاسیفیک، بهترین فیلمنامه و تقدیر ویژه بهترین فیلمبرداری از جشنواره بین المللی استکهلم، جایزه بهترین بازیگر زن از جشنواره ماردل پلاتا و … اشاره کرد.

همچنین این فیلم در جشنواره فجر سال گذشته به نمایش در آمد و توانست نامزد بهترین کارگردانی و بهترین فیلم در بخش نگاه نو این رویداد شود. همچنین اولین ساخته نیما جاویدی در این جشنواره با اسقتبال مخاطبین و منتقدین روبرو شد. اکران عمومی این فیلم در سینماهای ایتالیا نیز از دو هفته پیش آغاز شده است. در «ملبورن» پیمام معادی، نگار جواهریان، مانی حقیقی، شیرین یزدان بخش، الهام کردا، روشنک گرامی، علیرضا استادی، ویدا جوان و…. به ایفای نقش می پردازند.

عوامل «ملبورن» عبارتند از:نویسنده و کارگردان:نیما جاویدی، مشاور کارگردان:کیانوش عیاری، مدیر فیلمبرداری:هومن بهمنش، طراح گریم:سودابه خسروی، طراح صحنه و لباس:کیوان مقدم، تدوین:سپیده عبدالوهاب، صدابردار:وحید مقدسی، طراحی و ترکیب صدا:ایرج شهزادی، موسیقی:حامد ثابت، دستیار اول کارگردان و مدیر برنامه ریزی:علی مردانه، عکاس:مهدی دلخواسته، مدیر تولید:حسین بشگرد و تهیه‌کننده:جواد نوروزبیگی.

این فیلم محصول موسسه فرهنگی هنری قاب آسمان و پخش آن برعهده رسانه فیلمسازان است.

نوشته اکران عمومی «ملبورن» آغاز شد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

سوره سینما- فیلم سینمایی «ملبورن» منتخب چهار جشنواره الف از چهار قاره دنیا از سوم دی ماه در گروه سینمایی آفریقا اکران عمومی می‌شود. پوستر این فیلم توسط حمیدرضا اسحاقی طراحی شده و در آستانه اکران عمومی این اثر رونمایی شده است.

«ملبورن» تا کنون در جشنواره های متعدد خارجی حضور داشته و توانسته جوایزی را از ان خود کند که از میان آنها می توان به جایزه بهترین فیلمنامه از رقابت های سینمایی اسیا پاسیفیک، بهترین کارگردانی از جشنواره بین المللی فیلم گیخون، بهترین فیلمنامه و تقدیر ویژه بهترین فیلمبرداری از جشنواره استکلهم، بهترین فیلم از جشنواره بین المللی قاهره و … اشاره کرد.

همچنین این فیلم در جشنواره فجر سال گذشته به نمایش در آمد و توانست نامزد بهترین کارگردانی و بهترین فیلم در بخش نگاه نو این رویداد شود. همچنین اولین ساخته نیما جاویدی در این جشنواره با اسقتبال مخاطبین و منتقدین روبرو شد. در «ملبورن» پیمام معادی، نگار جواهریان، مانی حقیقی، شیرین یزدان بخش، الهام کردا، روشنک گرامی، علیرضا استادی، ویدا جوان و…. به ایفای نقش می پردازند.

عوامل «ملبورن» عبارتند از نویسنده و کارگردان:نیما جاویدی، مشاور کارگردان:کیانوش عیاری، مدیر فیلمبرداری:هومن بهمنش، طراح گریم:سودابه خسروی، طراح صحنه و لباس:کیوان مقدم، تدوین: سپیده عبدالوهاب، صدابردار:وحید مقدسی، طراحی و ترکیب صدا:ایرج شهرزادی، موسیقی:حامد ثابت، دستیار اول کارگردان و مدیر برنامه ریزی:علی مردانه، عکاس:مهدی دلخواسته، مدیر تولید:حسین بشگرد و تهیه‌کننده:جواد نوروزبیگی.

این فیلم محصول موسسه فرهنگی هنری قاب آسمان و پخش آن برعهده رسانه فیلمسازان است.

نوشته پوستر فیلم سینمایی «ملبورن» رونمایی شد/ آغاز نمایش در سینماها از سوم دی ماه اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

سوره سینما- پنجاه و دومین جشنواره فیلم گیخون که از ۳۰ آبان تا ۸ آذر ماه در کشور اسپانیا برگزار شد، جایزه بهترین کارگردانی، جایزه بهترین فیلمنامه و جایزه بهترین فیلم هیات داوری جوانان را به فیلم «ملبورن» اعطا کرد. جایزه بهترین فیلم گیخون به فیلم هندی «تیتلی» دادخ شد.

بیست و نهمین جشنواره فیلم ماردل پلاتا نیز که از قدیمی‌ترین جشنواره های الف جهانی محسوب می شود، جایزه آستور نقره ای بهترین بازیگر زن را به نگار جواهریان در فیلم «ملبورن» اختصاص داد. این رویداد سینمایی که از ۱ تا ۹ آذر ماه در کشور آرژانتین برگزار شد جایزه آستور طلایی بهترین فیلم را به «به صدای من بیا» ساخته حسین کارابای از ترکیه، جایزه آستور نقره‌ای بهترین فیلمنامه به «اتاق آبی» ساخته متیو آماریچ و آستور نقره ای بهترین بازیگر مرد به پارک جون بوم برای فیلم کره ای «زنده» اعطا کرد.

فیلم «ملبورن» که توسط جواد نوروزبیگی و در موسسه فرهنگی هنری قاب آسمان و با مشارکت بانک پاسارگاد، تولید شده، در اولین حضور بین المللی خود به عنوان فیلم افتتاحیه بخش هفته منتقدین جشنواره فیلم ونیز به نمایش درآمد و پس از حضور در جشنواره های معتبر زوریخ و توکیو، جایزه بهترین فیلمنامه و تقدیرنامه ویژه فیلمبرداری را از بیست و پنجمین جشنواره فیلم استکهلم و جایزه هرم طلایی بهترین فیلم را از سی و ششمین جشنواره فیلم قاهره دریافت داشت.

«ملبورن» ساخته نیما جاویدی است و پیمان معادی و نگار جواهریان در آن بازی می‌کنند. عرضه و پخش بین المللی فیلم سینمای «ملبورن» به عهده محمد اطبایی است.

نوشته ۴ جایزه در ۲۴ ساعت/ «ملبورن» از ۲ جشنواره با دست پر برگشت اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.