جشنواره بین‌المللی فیلم آکولاد که در سال ۲۰۰۳ تاسیس شده و هرساله در شهر کالیفرنیای کشور آمریکا برگزار می‌شود، به نمایش آثار کارگردانان، تهیه‌کنندگان، بازیگران و تیم‌های خلاق و بااستعداد فیلمسازی می‌پردازد.

فیلمنامه «هِناس» که در ژانر ملودرام عاشقانه توسط احسان ثقفی و مهدیه عین اللهی به نگارش درآمده؛ نخستین روایت دراماتیک و سینمایی دلهره‌آور از ترور یکی از دانشمندان هسته‌ای ایران شهید داریوش رضایی‌نژاد است که در زمان اکران سینمایی به فروش ۴ میلیارد تومان در سینماها رسید و هم‌اکنون اکران آنلاین خود را در پلتفرم فیلیمو آغاز کرده است.

مریلا زارعی در نقش شهره پیرانی، بهروز شعیبی در نقش داریوش رضایی‌نژاد، وحید رهبانی، سولماز غنی، امین میری، علیرضا نایینی، کوثر حیدری (هنرپیشه خردسال) و با هنرمندی سیاوش طهمورث بازیگران این اثر سینمایی هستند.

پخش بین‌الملل فیلم سینمایی «هِناس» برعهده مرکز بین‌الملل سوره است.

نوشته «هِناس» برنده دیپلم افتخار جشنواره آمریکا شد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

با اینکه برای فیلم سینمایی «هِناس» سوژه‌ای برای یک تریلر جاسوسی مهیج (حداقل در اندازه فیلم سینمایی «روباه» ساخته بهروز افخمی) فراهم بود اما فیلمساز عامدانه از این ظرفیت ملتهب عبور می‌کند و سطح فیلم را به یک روایت الکن از عشق با تلاش خوب مریلا زارعی و ضعف بهروز شعیبی در بازیگری تنزل می‌دهد.

«هِناس» براساس زندگی شهید داریوش رضایی‌نژاد و شهره پیرانی ساخته شده است و سیر داستانی آن منطبق بر واقعیت پیش می‌رود؛ واقعیتی که مدت زیادی هم نیست از آن می‌گذرد و مخاطبِ مطلع از پایان آن خبر دارد که این کار را برای فیلمساز سخت می‌کند؛ چراکه چالش وفادار بودن به داستان اصلی برای بکر بودن روایت داستانی دست‌وپا گیر می‌شود. اینجاست که اتمسفر درون فیلم و چگونگی اجرا و شیمی زنده آن در  شخصیت‌ها می‌تواند به کمک فیلم بیایند.

اینکه فیلمی براساس زندگی شهدای مظلوم ترور ساخته شود، در مواجهه اول اتفاق خوبی است و چه جایی بهتر از سینما که بتوان به این موضوع پرداخت. اما در این مدیوم ابتدا باید درام و تعلیق شکل بگیرد و سپس براساس مسیر داستان، فرم روایی «قصه» همسو شود. اتفاقی که در «هِناس» شاهد آن هستیم انتخاب اشتباهی است که در ژانر شکل گرفته و باعث شده تا فرم روایی هم که براساس ژانر پیش می‌رود به یک ساختار منسجم نرسد. هرچند داستان، نیاز به یک فیلم جاسوسی پر افت و خیز دارد اما مسیر فیلم به مقصد دیگری پیش می‌رود.

در فیلم «هِناس» با اینکه فیلمساز ادعای یک فیلم بیوگرافیک عاشقانه را دارد اما در سیر تکمیلی فیلم و در تضاد با این ادعا، شاهد سایه افکنی یک تهدید جدی بر سیطره زندگی شخصیت‌های اصلی فیلم هستیم تا جایی که خلوت دو نفره داریوش و شهره هم نمی تواند به یک عاشقانه نزدیک شود. هر چند موسیقی آرام هم در فیلم جاری است اما گویی که این موسیقی هم برای فیلم دیگری است که اشتباهی به اینجا آمده است!

نکته پایانی در مورد این فیلم که می‌توان در خصوص پایان بندی آن متذکر شد این است که چرا در سکانس پایانی فیلم از داده‌های لپ تاپ به عنوان یک دلیل برای انگیزه ترور استفاده نمی‌شود؟ چرا بررسی نمی کنند که چه چیزی در آن لپ تاپ وجود دارد که می تواند به حدی حائز اهمیت باشد که بود و نبود آن به قیمت جان داریوش تمام شود؟ این اصلی ترین سوالی است که فیلم پاسخی به آن نمی‌دهد!

نوشته «هِناس»؛ پرسش‌های بی‌پاسخ اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

در تاریخ فیلمسازی و سریال‌سازی سینما و تلویزیون ایران در سالهای پس از انقلاب، چند اثر را سراغ داریم که درباره شهدا ساخته شده باشد؟ در تمامی آنها شخص شهید، کاراکتر اول قصه است و در اکثریت قریب به اتفاق آنها کاراکتر همسر شهید را به عنوان کسی می‌شناسیم که انگار از آسمان‌ها آمده! مظلوم است و مطیع، مهربان است و سازگار. همچنین، یک مادر نمونه و بی عیب و نقص که انگار فرشته‌ایست در لباس انسان و هیچ کار دیگری جز همسر شهید بودن و بعد سوختن و ساختن در فراق او ندارد.

این روزها اما فیلمی بر پرده سینماهاست که یک دایره تنگ را گسترده کرده است و واقعیت زندگی را به قاب نقره‌ای نزدیک‌تر.

«هِناس»، فیلم شهید هسته‌ای، داریوش رضایی‌نژاد نیست، بلکه فیلم همسر اوست: شهره پیرانی. کسی که وقتی از سالن سینما بیرون می‌آیی به سادگی می‌توانی نامش را در اینستاگرام جستجو کنی، صفحه‌اش را بالا و پایین کنی، چند ساعتی را در دنیای مجازی متعلق به او بگذرانی و بعد تطبیق بدهی که آنچه تماشا کردی چقدر با اصل آن زندگی همخوانی دارد و اتفاقا جا هم نخوری. اینکه فیلم در این دوره از تاریخ تولید شده و به نمایش در آمده، اتفاق جالبیست. عصر، عصرِ اطلاعات ریز و درشت درباره همه چیز و همه کس است و مخاطبی که دارد به تماشای «هِناس» می‌آید، داده‌های فرامتنی دیگری را هم در ذهن دارد، مثلا به خوبی یادش هست که شهره پیرانی پس از درگذشت محمدرضا شجریان، چهره اپوزیسیون سال‌های اخیر، با انتشار عکس او به مرگش واکنش همدلانه نشان داد و این اقدام او از سمت تندروهای مذهبی، اعتراضاتی را به دنبال داشت. آیا این مخاطب در سالن سینما غافلگیر می‌شود و کسی را روی پرده می‌بیند که شباهتی با واقعیت ندارد؟ ابدا اینطور نیست و همین وفاداری به حقایق، نخ نازک‌شده‌ی ارتباط مخاطب با سینما را اندکی محکم‌تر می‌کند.

اصلا شما به اسم‌های این آدم‌ها نگاه کنید؛ قصه، قصه‌ی «داریوش» است که با «شهره» ازدواج می‌کند و آنها نام دخترشان را می‌گذارند «آرمیتا»، یعنی همان اسامی معمول و رایجی که با شنیدن آنها نمی‌توانیم درباره سبک فکری تبار این آدم‌ها، نظر و پیش فرضی داشته باشیم. این خانواده، برنامه‌ریزی زندگی‌شان این بوده که بروند هانوفر زندگی کنند و این مهاجرت برایشان ارزشمند بوده است.

اتفاقا در اولین سکانس‌ها هم می‌بینیم که چطور زبان آلمانی در تقابل با لهجه شیرین کُردی قرار می‌گیرد و حسین دارابی، کارگردان، خواسته از همان ابتدا به مخاطب بگوید که این بار با یک روایت کلیشه‌ای طرف نیستی. یک طره موی سیاه از ابتدا تا انتهای فیلم در سمت راست پیشانی شهره خودنمایی می‌کند و حتی یک صحنه در فیلم نیست که نشانگر یک زیست مذهبی باشد، هرچند که معتقد و باورمند بودن شهره و داریوش از مظاهر دیگر زندگی‌شان پیداست و چه خوب، که فیلمساز نخواسته با صحنه تکراری کاراکتر بر سر سجاده نماز یا هر چیز دیگری شبیه به این، یک دسته‌بندی کلیشه‌ای را باعث شود.

شهره پیرانی فیلم، یک زن شیفته‌ی زندگی و عاشق همسر و بچه است و هیچ خبری از تعصبات ایدئولوژیک در او نیست. چه اتفاق مبارکی که ما چنین تصویری حقیقی و نزدیک به واقعیتی را در سینما ببینیم، چیزی که کمبودش همیشه احساس می‌شد. او با مشاهده ترورهای زنجیره‌ای در میان فعالان حوزه هسته‌ای، می‌ترسد و پیرو این هراس، به هیچ چیز الا نجات زندگی خودش و خانواده‌اش فکر نمی‌کند، همان روندی که همه ما اگر در موقعیت او قرار بگیریم، انتخاب خواهیم کرد.

آیا «هِناس»، در حوزه سینمای جنگ یا دفاع مقدس قرار می‌گیرد؟ شاید بتوانیم از این منظر هم به آن نگاه کنیم، اما باید یک تفاوت مهم را در نظر داشته باشیم؛ قهرمان‌های سینمای دفاع مقدس، مردان و زنانی را به تصویر می‌کشد که با تصمیم فردی خود پا در یک راه سیاسی_ملی گذاشته‌اند که می‌دانسته‌اند ممکن است به شهادت یا اسارت ختم شود اما شهدای حوزه هسته‌ای در اول این راه، چهره‌های علمی و دانشگاهی بوده‌اند که چیزی جز علم‌اندوزی و کسب دانش آنها را به این راه نکشانده بود ولی در بزنگاهی از زندگی، به خاطر «دانشمند هسته‌ای ایرانی بودن» خود را بر سر یک دو راهی یافته و شاید جهادی که آنان با خود داشته‌اند بسیار سخت‌تر از جوانانی بوده که در سالهای دهه شصت به مسجد محل رفته، برای اعزام به جبهه ثبت نام کرده و به سمت مرزها راه افتاده‌اند.

ایران، کشور همه مردم آن است؛ چه کسانی که به شرایط آن نقد دارند و چه کسانی که بدون سوال و فکر، از همه تصمیمات جاری در آن حمایت می‌کنند. مدت‌هاست که ما در فیلم‌هایی که در بخش غیرخصوصی ساخته می‌شوند، شاهد یک تک صدایی آزار دهنده هستیم اما «هِناس»، آواز تازه‌ای برایمان خوانده که خوشایند است و می‌توان گفت یک دایره تنگ و محدود را قدری گسترده‌تر کرده که جای شکر آن باقیست، وگرنه در یک دهه اخیر، داغ شهدای هسته‌ای متعددی بر دلمان گذاشته شد و همینکه روایت سینمایی زندگی این شخص، داریوش رضایی‌نژاد در دستور کار قرار گرفت، خود جای تأمل و شکرگزاری دارد.

نوشته «هِناس»، شرح گسترده شدن یک دایره محدود اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

«هِناس» که برای اولین بار با نگاهی دراماتیک و دلهره‌آور به روایت زندگی و ترور یکی از شهدای هسته‌ای می‌پردازد؛ با جذب ۱۶۰ هزار مخاطب و فروش ۳ میلیارد و هشتصد میلیون تومانی در سینماها و ۲۵ هزار مخاطب با فروش بیش از ۳۵۰ میلیون تومان در اکران‌های سیار به جمع ۱۸۵ هزار مخاطب و فروش ۴ میلیاردی رسیده است.

همچنین در هفته گذشته سه‌شنبه ۲۱ تیرماه که «هِناس» با اعلام وزیر ارشاد به صورت رایگان در سینماهای سراسر کشور اکران شد؛ ۳۰ هزار مخاطب به تماشای روایت زندگی شهید داریوش رضایی‌نژاد نشستند که معادل ۵۵۵ میلیون تومان فروش را برای این فیلم سینمایی به همراه داشته است.

اکران فیلم سینمایی «هِناس» با بازی مریلا زارعی در نقش شهره پیرانی و بهروز شعیبی در نقش شهید داریوش رضایی‌نژاد هم اکنون در سینماهای سراسر کشور ادامه دارد.

نوشته پاسخ دلگرم‌کننده مخاطبان به «هِناس» اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

فیلم سینمایی «هِناس» به کارگردانی حسین دارابی، تهیه‌کنندگی محمدرضا شفاه و محصول سازمان سینمایی سوره که هم‌اکنون در سینماهای ایران در حال اکران است، در اولین تجربه اکران خارجی خود شنبه در نخستین روز از برگزاری هفته نمایش فیلم‌های ایرانی در بغداد با حضور حسین دارابی، کارگردان فیلم به نمایش درخواهد آمد.

همچنین فیلم سینمایی «مدیترانه» به کارگردانی هادی حاجتمند و تهیه‌کنندگی ابوالفضل حاجتمند که پخش بین‌المللی آن را مرکز بین‌الملل سوره برعهده دارد، دیگر اثری است که در این هفته نمایش روی پرده خواهد رفت.

همزمان با برقراری این رویداد سینمایی و همچنین برگزاری سیزدهمین دوره جشنواره بین‌المللی _رسانه‌ای غدیر که از تاریخ ۲۹ تا ۳۱ تیرماه در شهر بغداد برگزار می‌شود، مدیران سینمایی حوزه هنری ازجمله هادی اسماعیلی، معاون توزیع سازمان سینمایی سوره و الهه طه‌ئی مدیر مرکز بین‌الملل سوره با حضور در کشور عراق در راستای تداوم، گسترش و تقویت همکاری‌های دو جانبه فرهنگی و سینمایی دو کشور، نشست و رایزنی‌های مختلفی داشته‌اند. در هفته سینمای ایران در بغداد ۸ فیلم کوتاه و ۴ فیلم سینمایی از ایران به نمایش در می‌آیند.

سازمان سینمایی حوزه هنری در کنار مشارکت در برگزاری هفته نمایش فیلم با نمایش دواثر از تولیداتش، در سیزدهمین دوره جشنواره بین‌المللی _رسانه‌ای غدیر عراق هم که هم اکنون در شهر بغداد در حال برگزاری است، با ۹ اثر در بخش رقابتی حاضر است و در بازار فیلم این رویداد نیز حضور جدی خواهد داشت.

نوشته هفته‌ فیلم‌های ایرانی عراق با نمایش دو فیلم از حوزه هنری اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

در این جشنواره که تا جمعه ۳۱ تیرماه ادامه دارد، شبکه‌های رادیویی و تلویزیونی، موسسات تولید و توزیع فیلم، مطبوعات و خبرگزاری‌ها از کشورهای مختلف مشارکت دارند.

در این میان سازمان سینمایی سوره حوزه هنری نیز به عنوان یکی از مراکز تولید و توزیع فیلم در ایران، با آثار خود در بخش‌های رقابتی این جشنواره و همچنین در غرفه‌اى مشترک با حوزه هنرى در بخش جنبی و بازار فیلمى که در کنار این رویداد برگزار می‌شود، حضور دارد.

اسامی آثار حاضر در بخش رقابتی سیزدهمین دوره جشنواره غدیر که تولید و توزیع آن برعهده مرکز بین‌الملل سازمان سینمایی سوره بوده، به شرح زیر است:

فیلم سینمایی «مدیترانه» به کارگردانی هادی حاجتمند، مستند سینمایی «به دنبال صلح» به کارگردانی محسن اسلام‌زاده، فیلم کوتاه رئال- انیمیشن «پیش از بهشت» به کارگردانی احمد حیدریان، فیلم کوتاه «خانه» به کارگردانی رضا زهتابچیان، فیلم کوتاه «کفش دزدک» به کارگردانی محمد پایدار، برنامه تلویزیونی «شوکران» به سردبیری پیام فضلی‌نژاد، نماهنگ «ایستاده‌ایم ٢» به کارگردانی محمدباقر مفیدی‌کیا، انیمیشن «زوزو» به کارگردانی مانی وطن‌دوست، انیمشین «فان فارم» به کارگردانی سعید ضامنی‌آتنی و رسول شیری، تله فیلم «مهمان‌دار» به کارگردانی حسن حبیب‌زاده.

همچنین در بخش نمایش ویژه سیزدهمین دوره جشنواره غدیر، فیلم سینمایی «هِناس» به کارگردانی حسین دارابی و تهیه‌کنندگی محمدرضا شفاه از ایران که محصول سازمان سینمایی سوره است، برای مخاطبان به نمایش درمی‌آید.

سیزدهمین دوره جشنواره بین‌المللی – رسانه‌ای غدیر که به مناسبت عید سعید غدیر از ۲۹ تا ۳۱ تیرماه (۲۰ تا ۲۲ جولای) مصادف با ۲۰ تا ۲۲ ماه ذی‌الحجه در شهر بغداد برگزار می‌شود، میزبان کشورهای مختلفی از جمله سوئد، لبنان، تونس، الجزایر، یمن، ایران، امارات، فلسطین، مصر، عمان، ترکیه، بلغارستان، لیبی، افغانستان، بحرین و… است.

نوشته فیلم سینمایی «هِناس» در بغداد نمایش داده می‌شود اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

 از دریچه راوی زن

فیلم «هِناس» به کارگردانی حسین دارابی فیلمی بیوگرافیک از آخرین روزهای زندگی شهید داریوش رضایی‌نژاد است. این فیلم پرداختن به یک قهرمان واقعی و ملی را دستمایه پرداخت فیلمنامه قرار داده است اما برخلاف سنت معمول داستان این درام از دریچه همسرش؛ شهره پیرانی روایت می‌شود.

در فیلم‌های بیوگرافی معمولا قهرمان یا شخصیتی که قرار است به عنوان قهرمان معرفی شود محرک اصلی و پیش‌برنده داستان هستند. اما حسین دارابی در فیلم «هِناس» به خلاف معمول و الگوی متعارف برای پردازش قهرمان‌های شناخته‌شده، دغدغه‌های همسر شهید را سوژه فیلم خود قرار داده است تا از دریچه نگاه یک زن زندگی قهرمانش را معرفی کرده و به تصویر بکشد. به همین دلیل است که فیلم پس از شهادت شهید رضایی‌نژاد می‌تواند ادامه پیدا کند و جهان روایت خود را همچنان پیش ببرد.

انتخاب راوی زنانه یعنی محدود به شخصیت شهره پیرانی (با بازی مریلا زارعی) اگرچه از نظر روایت‌شناسی تصمیمی درست است اما پاشنه آشیل فیلم به انتخاب ژانر فیلم برمی‌گردد. فیلمی که سویه‌های سیاسی را در خود دارد و داستان آن در بستر یک زندگی خاص و ملتهب قرار دارد، می‌تواند با انتخاب ژانر درست، حرف اساسی و اصلی خود را به طرز رساتری منتقل کند. زندگی شهید رضایی‌نژاد -بویژه در مقطعی که فیلم سودای روایت آن را دارد- دستخوش التهابات مختلفی است که می‌توانست در یک تریلر سیاسی جذاب، روایت اثربخشی از آن به دست داد.

تریلر سیاسی ژانر شناخته شده‌ای است که برای ارائه داستان‌های مهیج و دلهره‌آور سیاسی بستر بسیار مناسبی را فراهم می‌کند. یک نمونه خوب برای تریلر سیاسی در سال‌های اخیر توجه سعید ملکان به این ژانر در ساخت «روز صفر» است. اما بی‌توجهی به قواعد این ژانر باعث شده است که حرف اصلی فیلم «هِناس» و به تبع آن زندگی بحرانی یک نخبه ملی آنطور که باید و شاید به تصویر کشیده و تاثیر احساسی آن به مخاطب منتقل نشود.

در ژانر تریلر آثار سینمایی در ضمن آنکه فضای رازآلود و مرموزی دارند اما از هیجان، تعلیق و کشش در داستان و فرم فیلم به وفور استفاده می‌کنند. مخفی‌کردن اطلاعات از تماشاگر، سکانس‌های تعقیب و گریز و مبارزه، موقعیت‌های خطرناک و تضاد کاراکترها یا وجود یک نیروی خارجی تهدیدکننده از مؤلفه‌های ژانر تریلر هستند. مضامینی همچون بی‌قاعده و متغیر بودن حقیقت، ماهیت غیرقابل‌انکار ظلم بشر و ته‌‎مایه‌هایی همچون سایه، رویا، جنایت، پارانویا، توطئه و تعلیق، عناصر تشکیل دهنده اکثر فیلم‌های تریلر هستند. اما اگر به قواعد این ژانر، رنگمایه سیاسی هم بزنیم داستان به مراتب ملتهب‌تر و پیچیده‌تر می‌شود.

برخی ار نشانه‌های تریلر سیاسی اگرچه در فیلم «هِناس» وجود دارد اما ارزش‌های دراماتیک این ژانر در کلیت روایت فیلم لحاظ نشده است تا با یک فیلم ژانر برای شناسایی یک نخبه علمی مورد استفاده قرار بگیرد. به عنوان مثال اهمیت “پسورد” در این فیلم -که در طول کار بارها به آن پرداخته می‌شود- آن کشش و گیرایی لازم را ندارد که به ما حس توطئه و تعلیق را القا کند، هرچند که این لحظات و کشف رمز “پسورد” از لحاظ حسی تاثیرگذار است. اما به مجرد آنکه پسورد و حس عاطفی آن برای مخاطب مطرح شود تماشاچی به دنبال یک حس پیچیده‌تر و متضادتر است تا حال‌وهوای ترس و تعلیق به او منتقل شود. فیلم باید نشانه‌های سیاسی و ترس و تعلیق را به با بهره‌گیری از لحظات خاص و با ارزش دراماتیک غلیظ‌ کند تا بتواند به جای دلمشغولی عاطفی به تریلر، تعلیق و مخفی‌کردن اطلاعات از تماشاگر بیشتر دامن بزند. لحظات عاشقانه این فیلم در بین جنبه‌های تردیدآمیز و دلهره‌زای آن (مانند مواجه با شخص ناشناس در سیستم کامپیوتری) چندان در ذهن مخاطب رسوب نمی‌کند. به طوری که اگر دلبستگی به درام به‌طور کامل اتفاق می‌افتاد با فیلمی به مراتب منسجم‌تر مواجه بودیم. هرچند که زندگی شهید داریوش رضایی‌نژاد مایه‌های خوب یک تریلر را در دل خود داشت.

ضعف در ساخت فیلم‌های بیوگرافیک

در همین مطلب از «روز صفر» به عنوان یک فیلم قابل توجه در ژانر تریلر مهیج سیاسی یاد کردیم اما همین کارگردان پیش از آن تهیه‌کننده یک فیلم بیوگرافیک دیگر بود که چه در گیشه و چه از لحاظ درام‌پردازی یک شکست محسوب می‌شد. فیلم «تختی» فیلمی زندگینامه‌ای به کارگردانی بهرام توکلی و تهیه‌کنندگی سعید ملکان بود که می‌توان از آن به عنوان یک نمونه جدید از ناکامی در ساخت فیلم‌های بیوگرافی یاد کرد. اگر از فیلم خوش‌ساخت «موقعیت مهدی» و بعضی از وجوه قابل توجه آن بگذریم اساسا در این سال‌ها در ساخت فیلم زندگینامه‌ای ضعیف عمل شده و گزاف نیست اگر بگوییم که ما در ساخت زندگینامه افراد سرشناس در سینمای ایران غالبا شکست خورده و ناکام عمل کرده‌ایم.

یکی از دلایل شکست در فیلم‌های بیوگرافیک پرداختن به بازه‌های وسیع زندگی شخصیت اصلی یا جزییات زیاد است که البته کنار گذاشتن و حذف آن‌ها کار آسانی نیست. خوشبختانه «هِناس» بازه وسیعی را مورد توجه قرار نداده است اما به جزییات فراوان زندگی کاری و خانوادگی شهید رضایی‌نژاد پرداخته است. از یاد نبریم که گذشتن از جزییات گاه غیرقابل چشم‌پوشی باعث می‌شود که شخصیت مورد نظر بیشتر شناسایی و ملموس شود. فیلم زندگینامه‌ای باید بیش از برداشتن اطلاعات از زندگی شخصیت واقعی به بار ارزشی سکانس‌ها فکر کند تا هر نمای آن ارزش دراماتیک بالایی داشته باشد و در نهایت یک شخصیت کلی و ملموس را تحویل مخاطب دهد.

به عنوان نتیجه‌گیری

فیلم «هِناس» از چند لحاظ تجربه خوبی است. انتخاب راوی محدود و زنانه یکی از نقاط قابل توجه این فیلم است. بعلاوه اینکه فیلم سودای پرداختن به کل زندگی شهید رضایی‌نژاد را ندارد، بلکه برش نهایی زندگی او که منجر به شهادت این شخصیت می‌شود را مورد توجه قرار داده است. این فیلم علاوه بر نگاه زنانه متوجه موضوعات امروزی است و با روایت ترور شهید رضایی‌نژاد پای مسایل امنیتی و ترور نخبگان امنیتی به میان می‌آید که از موضوعات روز جامعه است و تاکنون کمتر فیلمسازی به این عرصه‌ ورود پیدا کرده است. با این همه فیلم باید در انتخاب ژانر چه درام عاشقانه، چه تریلر سیاسی جسورانه‌تر عمل می‌کرد تا تصویر منسجم و ملموس‌تری از یک شخصیت برجسته و علمی را به مخاطب عرضه می‌کرد. در حال حاضر شناخت مخاطب از این شخصیت چندان کامل نیست، ضمن اینکه چندان تعلیق و توطئه را در فیلم تجربه نکرده است، اما با بازی‌های قابل توجهی روبرو شده است. بویژه ترس و تردیدهایی که در پس چهره مریلا زارعی خودنمایی می‌کند.

نوشته دغدغه‌های امنیتی از دریچه‌ای زنانه اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

به نام خداوند بخشنده مهربان

مرگ با زندگی خط تقاطع ندارد، مرگ استمرار زندگی است. این اهداف و انتخاب‌های افراد است که آنها را جاودانه و یا ابتر می‌کند. کسی که در زندگی راه سربلندی و عزت را انتخاب کرده، همیشه زنده است حتی اگر زیر خروارها خاک خوابیده باشد.

هنوز شمع‌های کیک تولد ۵ سالگیم را فوت نکرده بودم که با گلوله‌هایی از خشم و نفرت، خون پاک پدرم بر صورتم جاری شد و جلوی چشمانم همه دنیای رنگی کودکی‌ام سیاه و تاریک گشت. سال‌ها زمان برد تا جراحت بزرگی را که در قلبم توسط دشمنان مردم سرزمینم وارد شده بود ترمیم کنم؛ با اینحال هیچوقت درد بزرگ از دست دادن پدر قهرمانم برای من تسکین نیافت.

حالا بعد از گذشت ۱۱ سال از آن روزهای تلخ، در ایام نزدیک به سالروز شهادت پدرم دوباره سراسر خیابان‌ها و محله‌های ایران پر شده است از یاد و نام مردی که راه عزت و سربلندی خود و کشورش را انتخاب کرد تا دشمنان ذلیل و زبونش راهی جز ترورش در پیش چشمان اشکبار همسر و فرزندش نداشته باشند، با این امید که راه پیشرفت و ترقی را بر روی ملتی آزاده می‌بندند.

فیلم «هِناس» که روایتی عاشقانه از زندگی مادر و پدرم در روزهای منتهی به ترورشان است، بیش از یکماه است که در سینماهای سراسر کشور در حال اکران است. تاکنون ده‌ها هزار نفر از هموطنانم این فیلم را دیده‌اند و با گوشه‌ای از رنج‌هایی که خانواده من در این مسیر متحمل شدند آشنا شده‌اند. من و مادرم در این سال‌ها همیشه به همدردی مردم سرزمینمان دلگرم بوده‌ایم و آن را مرهمی برای التیام زخم‌هایمان دانسته‌ایم.

حالا که این فرصت دست داده است تا همه مردم جهان با بخشی از رنج‌هایی که ملت ایران در این چند دهه کشیده‌اند آشنا شوند و متوجه شوند که ایرانیان یکی از بزرگترین قربانیان جنایت علیه حقوق بشر هستند که علاوه بر تحمل ۸ سال جنگ ناجوانمردانه که یکی از نتایج آن ریخته شدن خون پاک حدود ۲۰۰ هزار جوان ایرانی بوده است، بیش از ۱۷ هزار شهید ترور داشته‌اند، خوشحال می‌شوم که شما به عنوان نماینده مردم کشورتان تماشاگر بخش کوچکی از این جنایات بزرگ علیه ایران و ایرانیان باشید.

خدا را شاکرم که با وجود همه این جنایات هولناک علیه ملت ایران، مردم سرزمینم از پای نیافتاده‌اند و غیرتمندانه دل در گروی آب و خاک خود بسته‌اند و هیچ رعب و وحشتی به دل راه نداده اند. جوانان غیور ایران با وجود همه کینه‌توزی‌ها با سرعت بیشتری چرخ‌های پیشرفت جامعه را به گردش درآورده‌اند تا ثابت کنند که فردای ایران روشن و چشم‌نواز است.

نوشته به عنوان نماینده کشورتان «هِناس» را ببینید اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

این فیلم سینمایی که قصه ترور یک عشق را از زاویه دید شهره پیرانی، همسر شهید داریوش رضایی‌نژاد در آخرین روزهای زندگی او روایت می‌کند، تاکنون با استقبال ۱۴۰ هزار مخاطب در سینماها و ۲۰ هزار مخاطب در اکران های سیار به فروش ۳ میلیاردی رسیده است.

همچنین روز گذشته ۲۱ تیرماه فیلم سینمایی «هِناس» با جذب حدودا ۳۴ هزار مخاطب در یک روز، پرمخاطب‌ترین روز اکران خود را در طی مدت زمان اکران خود سپری کرد.

فیلمنامه «هِناس» که در ژانر ملودرام عاشقانه به نگارش درآمده؛ نخستین روایت دراماتیک و سینمایی دلهره‌آور از ترور یکی از دانشمندان هسته‌ای ایران است که توسط احسان ثقفی و مهدیه عین اللهی به نگارش در آمده است.

مریلا زارعی در نقش شهره پیرانی و بهروز شعیبی در نقش داریوش رضایی نژاد دو بازیگر اصلی این فیلم سینمایی هستند.

وحید رهبانی، سولماز غنی، امین میری، علیرضا نایینی، کوثر حیدری (هنرپیشه خردسال) و سیاوش طهمورث سایر بازیگران این فیلم سینمایی هستند.

«هِناس» محصول سازمان سینمایی سوره است که پخش آن را موسسه بهمن سبز بر عهده دارد.

نوشته دومین پوستر «هِناس» رونمایی شد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

آقای دارابی برای دومین بار پس از ساخت  فیلم «مصلحت» باز هم به سراغ موضوع تاریخ معاصر با مضمونی سیاسی رفته‌اید، این علاقه شما به مباحثی که مابه ازای تاریخی دارند و در خاطر مخاطب شکل گرفته شده‌اند از کجا می‌آید؟

فیلم «مصلحت» هم اثری سیاسی است اما ما به ازای بیرونی ندارد. من در کل به تاریخ علاقمندم و دوست دارم روی قصه‌هایی کار کنم که به تاریخ امروزمان مرتبط است. روایت کردن بخش‌هایی از تاریخ که بر زندگی امروزمان اثرگذار بوده برایم کاری جذاب است. همچنین «مصلحت» و «هِناس» هر دو به مسایل روز می‌پردازند مباحثی مانند عدالت و شهدای انرژی هسته‌ای.

هر کارگردان برای روایت نیاز به این دارد که آن قصه او را درگیر کند. شاید حتی فیلم بعدی‌ام بستری سیاسی نداشته باشد. همه ما هنرمندان دغدغه‌هایی داریم و در راستای همین دغدغه و میزان جذابیت قصه جلو می‌رویم. این‌ها پارامترهایی هستند که می‌توانند ما را درگیر کنند و انگیزه شروع ساخت یک اثر را بدهند. هر دو فیلمی که تابحال ساخته‌ام دارای این ویژگی‌ها بودند یعنی هم قصه بسیار مورد علاقه‌ام بود و هم مضمون و سوژه‌ای که داشتند.

پرداختن به موضوعاتی که سند زنده در جامعه دارند از حساسیت بیشتری برخوردار است تا ساخت فیلم‌هایی که گوشه‌ای از اتفاقات یک جامعه را در بستر تخیل نویسنده و کارگردان نشان دهد، به همین دلیل توقع مخاطب از کاری که شما انجام داده‌اید بیشتر است، فکر می‌کنید تا چه اندازه توانسته‌اید به این مکتوبات و مستندات وفادار باشید و چه اندازه مخاطب را راضی نگه داشته‌اید؟

در ابتدا بگویم که ساختن فیلم بیوگرافی کاری بسیار سخت است. همه از شخصی که قصه‌اش روایت می‌شود تصوراتی دارند و حساسیت‌هایی وجود دارد. وقتی قرار است اثری سینمایی ساخته شود در وهله نخست باید به جذابیت آن و دراماتیک بودن آن فکر کرد. ما سعی کردیم در عین اینکه به اصل قصه پایبند هستیم در برخی از بخش‌ها عمداً قصه را پررنگ‌تر کرده تا بر جذابیت درام بیفزاییم. مثلاً برخی از شخصیت‌های قصه را پررنگ کردیم و برخی دیگر را کم‌رنگ یا در پرداخت برخی از کاراکترها اغراق کردیم. اما روح کلی قصه همان است که در واقعیت بوده. شهید رضایی‌نژاد برای مردم چندان شناخته شده نیستند. مثلاً همه مردم شهید چمران یا شهید بهشتی را می‌شناسند اما شهید رضایی‌نژاد چهره‌ای شناخته شده نیستند و این موضوع دست ما را به لحاظ پرداخت قصه بازتر می‌کرد.

البته تصویری که در این فیلم از شهید رضایی‌نژاد ارائه می‌شود قطعاً به واقعیت بسیار نزدیک است و بنا به گفته خانم پیرانی همسر این شهید به روح زندگی آنها پایبند بوده‌ایم. خیلی از مخاطبانی که خانم پیرانی را می‌شناسند و با فضای زندگی ایشان آشنا هستند اولین سوالی که از ما می‌پرسند این است که آیا قصه‌ای که روایت می‌شود واقعیت داشته؟ آیا ایشان پیش از شهادت همسرشان در مسیر کمک به ایشان این کاراها را انجام داده‌اند یا این نوع پوشش را داشته‌اند؟ و… بنظرم این نکته بسیار مثبتی است و چه خوب که بتوانیم تصویری واقعی از شهدای‌مان نمایش دهیم. ممکن است مخاطبان فکر کنند سبک زندگی همه شهدا و خانواده‌های‌شان شبیه به هم است اما در واقعیت اینطور نیست. شهید رضایی‌نژاد و خانم پیرایی سبک زندگی متفاوت و خارج از کلیشه‌های مرسوم که در ذهن مخاطب شکل گرفته داشتند و اتفاقاً این ویژگی زندگی آنها بوده و برای مردم هم جذاب است ببینند و بدانند که آدم‌هایی با این نوع سبک زندگی هم بوده‌اند که پای آرمان‌های‌شان ایستادگی کردند، هزینه دادند، سختی کشیدند و در آخر هم به شهادت رسیدند.

گنجاندن رابطه عاطفی در دل یک ماجرای خون‌بار که در نهایت ترور را به همراه دارد می‌تواند از خشمی که درون کلیت داستان نهفته، کم کند، فکر نکردید ممکن است نشان دادن این رابطه به موضوع اصلی فیلم شما لطمه وارد کند؟

بنظر من نشان دادن رابطه عاطفی اتفاقاً خشم مخاطب را نسبت به ترورکنندگان بیشتر می‌کند. هرچقدر رابطه در یک خانواده جذاب و عاشقانه باشد برای مخاطب دوست داشتنی‌تر خواهد بود و وقتی این رابطه با از میان برداشتن یکی از اضلاع این خانواده توسط فرد یا افرادی نابود شود طبعاً مخاطب ناراحت‌تر و خشمگین‌تر می‌شود. ما تمام تلاش‌مان را کردیم که جنبه عاطفی فیلم دقیقاً به همین دلیل بیشتر شود. خانواده‌ای که در فیلم می‌بینیم عاشقانه یکدیگر را دوست دارند و در فضایی شاد زندگی می‌کنند اما یک ترور همه این شادی و عشق را از هم می‌پاشد و چه ظلمی بدتر از این؟

در طول فیلم بیشتر از این که مخاطب با شخصیت داریوش رضایی‌نژاد درگیر باشد با تلاش و تکاپوهای همسر او درگیر است، شما در واقع قصدتان نشان دادن وجوه شخصیتی شهید بود یا تلاش و مبارزه همسر او؟

وجهه کاری این شهید می‌توانست بسیار دراماتیک باشد اما واقعیت این است که ما اطلاعات زیادی از کار ایشان در دست نداشتیم. به هرحال ملاحظات امنیتی وجود دارد و … . در جلسه‌ای که با خانم پیرایی داشتیم زندگی آنها را بسیار جذاب دیدم و تصمیم گرفتیم سوژه را به سمت دیدگاه خانم پیرانی برده و به نوعی زندگی آنها را از دید ایشان روایت کنیم. این ایده برای همه‌مان جذاب بود و خوشحالیم که توانستیم تصویر زندگی زنی شجاع و مصمم را روایت کرده و یک قهرمان زن روی پرده سینما خلق کنیم. در سینمای‌مان کمتر به این نوع کاراکترها پرداخت شده است. زنی که پایبند به چیزی است که به آن ایمان دارد و در نهایت عملی قهرمانانه به سبکی زنانه انجام می‌دهد. ما فکر می‌کنیم برای قهرمان بودن باید کارهای بسیار بزرگ و عجیب و غریب انجام داد درحالی که همیشه قهرمانان از این نوع و این جنس نیستند. برای ما خیلی جذاب و مهم بود که بتوانیم تصویر یک زن قهرمان را در کنار یک شهید بزرگوار نشان دهیم.

برخلاف آنچه گفته می‌شود که صحنه ترور بار خشم فیلم را زیاد کرده شخصاً معتقدم که اینطور نیست و این صحنه تصویر کلی فیلم را تلخ نکرده است، شاید اگر سکانس ترور به عنوان سکانس آخر فیلم بود این تلخ بودن بر کل فیلم غالب می‌شد، نظر خود شما در این مورد چیست؟

یکی از بزرگ‌ترین چالش‌های ما در این فیلم همین نکته‌ای است به آن اشاره کردید. «هِناس» فیلمی تلخ است که می‌توانست به اثری ناامید کننده تبدیل شود و نیت ما این نبود. از طرفی می‌خواستیم صحنه ترور حتماً در فیلم باشد چراکه معتقد بودیم این حرکت وحشیانه در حق یک دانشمند و یک خانواده باید در بخشی از تاریخ ما ثبت شود و از طرفی دیگر بسیار برای‌مان مهم بود فیلم اثری ناامید کننده نباشد. در این مورد بسیار فکر و گفتگو کردیم و به کمک خدا توانستیم به دو سکانس آخر برسیم و فیلم را در نهایت با امید و عملی قهرمانانه به پایان برسانیم. در فیلمنامه به این پایان رسیده بودیم اما اینکه در اجرا به این حس خواهیم رسید یا نه برای‌مان تبدیل به دغدغه‌ای بزرگ شده بود و خوشحالم که توانستیم به آنچه در نظر داشتیم تا حد زیادی برسیم. یعنی فیلم در عین حال که بسیار تلخ است اما پایان امیدوارکننده‌ای دارد.

آیا فیلم بعدی‌تان باز هم روایت یک تاریخ و یا یک حادثه اینچنینی است؟

راستش هنوز نمی‌توانم در این مورد با قطعیت صحبت کنم. باید یک قصه به اصطلاح مانند قلاب عمل کرده و ذهن‌مان را درگیر کند. پیش از شروع ساخت فیلم «هِناس» قصه‌های بسیاری را در ذهن داشتیم اما توفیقی حاصل شده و بحث این سوژه مطرح شد و توجه همه‌مان را به خود جلب کرد.

روایت تاریخ علاقه شخصی‌ام است اما نمی‌دانم فیلم بعدی هم تاریخی خواهد بود یا خیر؟ چراکه باید یک موضوع برایم جذاب باشد و بدانم قابلیت تبدیل شدن به یک فیلم را دارد یا نه. باید دید در آینده چه پیش خواهد آمد و کدام قصه درنهایت ذهن‌ما را به خود مشغول خواهد کرد.

«هِناس» را در سینماها با مردم دیده‌اید؟  درباره بازخورد منتقدان و مردم بفرمایید.

در اکران‌های متعدد در شهرهای مختلف در کنار مردم فیلم را تماشا کرده‌ایم. خدارا شکر بازخوردهایی که از مردم گرفته‌ایم خوب و امیدوار کننده بوده است. با توجه به تغییراتی که بعد از اکران در جشنواره در نسخه نهایی فیلم داشتیم، «هِناس» به اثری بهتر و قابل قبول‌تر تبدیل و فیلم بسیار خوش ریتم‌تر شده است. فکر می‌کنم مخاطبان بخصوص خانم‌ها بخوبی با فضای فیلم ارتباط برقرار کرده‌اند. در زمان جشنواره منتقدان دو بخش بودند برخی فیلم را دوست داشتند و برخی از آن خوش‌شان نیامده بود. نقدهایی که این‌روزها می‌خوانیم نیز کمابیش همانطور است اما تعداد نظرات مثبت بیشتر شده که شاید بخاطر همان تغییراتی است که اشاره کردم.

وضعیت فیلم اول‌تان «مصلحت» به کجا رسید؟ اکران خواهد شد؟

در حال مذاکره برای حل مشکل اکران فیلم برای اکران هستیم که بتوانیم مشکل‌ش را حل کرده و به مرحله اکران رساند. برای اکران این فیلم بسیار مشتاقم و امیدوارم هر چه زودتر مشکل فیلم حل شود.

گفت‌وگو: الناز دیمان

نوشته حسین دارابی: «هِناس» به روح زندگی شهید رضایی‌نژاد پایبند بود اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

در این مراسم محمد اسلامی رئیس سازمان انرژی اتمی ایران ضمن تقدیر از عوامل این فیلم سینمایی برای پرداخت به این سوژه حساس گفت: ساخت فیلم هایی مانند «هِناس» باعث می‌شود تا زحمات دانشمندان هسته‌ای که در این سال‌ها برای ارتقا و سربلندی این بخش مهم و حساس تلاش کرده‌اند، بهتر و بیشتر دیده شود.

وی افزود: ساخت و پرداخت به چنین سوژه‌هایی در قالب فیلم‌های سینمایی و نمایشی، باعث می‌شود تا مخاطبان به صورت ملموس‌تری در جریان زحماتی که در بخش هسته‌ای کشور کشیده شده و کسانی در این راه به شهادت رسیده‌اند، قرار بگیرند.

اسلامی با اشاره به اینکه در ادامه از ساخت آثاری با موضوع شهدای هسته‌ای حمایت می‌کنند، بیان کرد: بسیار مایل هستیم که روند ساخت چنین فیلم‌هایی ادامه داشته باشد تا مردم با زوایای بیشتری از زندگی شهدای هسته‌ای و صبر و تشویش‌های خانواده این شهدا آشنا شوند.

رئیس سازمان انرژی اتمی ایران، در پایان این مراسم از شهره پیرانی همسر شهید رضایی‌نژاد که در ساخت این اثر همراهی کافی را با عوامل این پروژه داشته و اجازه داده تا اثری با پرداخت به زندگی شخصی او و همسرش ساخته شود، تشکر کرد.

همچنین در این رویداد، فیلم سینمایی «هِناس» برای اعضای سازمان انرژی اتمی ایران و خانواده‌هایشان به نمایش درآمد که در نهایت با استقبال خوب مخاطبانی که با این فیلم سینمایی هم‌ذات پنداری کردند، مواجه شد.

اکران فیلم‌سینمایی «هِناس» به کارگردانی حسین دارابی و تهیه‌کنندگی محمدرضا شفاه نخستین اثر با موضوع پرداخت به زندگی شهید هسته‌ای، شهید داریوش رضایی‌نژاد و ترور هولناک او در مقابل همسر و فرزندش است که در سازمان سینمایی حوزه هنری به تولید رسید و هم اکنون در سینماهای سراسر کشور در حال اکران است.

نوشته تجلیل از عوامل «هِناس» در سازمان انرژی اتمی ایران اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

پس از اکران این فیلم، مراسم تجلیل از عوامل با حضور مرتضی آقاتهرانی رئیس کمیسیون فرهنگی و فاطمه قاسم پور، رئیس فراکسیون زنان مجلس انجام شد.

در ابتدا شهره پیرانی همسر شهید رضایی‌نژاد درباره حس و حال خود پس از تماشای «هِناس» در جمع نمایندگان مجلس گفت: ممنونم که برای دیدن این فیلم وقت گذاشتید و تشریف آوردید. من هفتمین باری است که فیلم را می‌بینم و هربار تحت تاثیر قرار می‌گیرم. شاید تماشای آن برای شما در حد یک فیلم باشد، اما برای من و دخترم خاطرات و واقعیت‌های گذشته را تداعی مى‌کند.

وی افزود: این داستان بر مبنای واقعیت است و نه تنها داریوش بلکه هرکسی که در این حوزه فعالیت می‌کند، در شرایط مشابه داریوش است و خطرات مشابه، آن‌ها و خانواده‌هایشان را تهدید می‌کند.

همسر شهید رضایی‌نژاد اضافه کرد: نه تنها داریوش و شهدای هسته‌ای، بلکه هم‌اکنون نیز افرادی هستند که برای حفاظت از آب، خاک و امنیت این سرزمین با جان خود معامله و جنگ می‌کنند. مدتی قبل ترور شهید صیاد خدایی در نزدیکی مجلس شورای اسلامی  دقیقا به شیوه‌ای که برای ما رخ داد، خاطرات لحظه شهادت رسیدن همسرم را تداعی کرد.

پیرانی تاکید کرد: من تنها انتظارم از مجلس این است که قوانینی تصویب شود که خون شهدای هسته‌ای پایمال نشود.

در ادامه مرتضی آقاتهرانی رئیس کمیسیون فرهنگی در سخنانی ضمن تمجید از فیلم «هِناس» بیان کرد: نمایندگان برای حراست از خون شهیدان ایستادگی خواهند کرد و نمی‌گذارد آرمان و اهداف آنان پایمال شود.

وی افزود: در دیداری که با رییس مجلس داشتم تاکید ما بر پیگیری با حساسیت موضوعات است و تاکید بسیار به انقلابى بودن مجلس یازدهم شد که پیرو فرمایشات رهبر معظم انقلاب باید انقلابى باشیم و انقلابی عمل کنیم.

آقاتهرانی با تقدیر از سازندگان فیلم «هِناس» تاکید کرد: «هِناس» یکی از فیلم های تاثیر‌گذار و حقیقی در تاریخ سینمای کشورمان است، ساختن چنین فیلم‌هایی در طول تاریخ نمی‌گذارد دستاوردهای هسته‌ای کشور که حاصل خون دانشمندان شهیدی همچون رضایی‌نژاد است به دست فراموشی سپرده شود.

در پایان اکران فیلم «هِناس»، رئیس کمیسیون فرهنگی و رئیس فراکسیون زنان مجلس ضمن تجلیل از شهره پیرانی همسر و آرمیتا، دختر شهید‌رضایی نژاد، حسین دارابی کارگردان و محمدرضا شفاه تهیه‌کننده این فیلم، از همسر شهید رضایی‌نژاد برای بردباری و ازخود گذشتگی تشکر و قدردانی داشتند.

نوشته نمی‌گذاریم خون شهدای هسته‌ای پایمال شود اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

مریلا زارعی پیش از نمایش فیلم با اشاره به اینکه سینما پس از دوران کرونا در شرایط خاصی به سر می‌برد به ویژه که در حال حاضر اوضاع اقتصادی و احوال مردم به گونه‌ای نیست که بخواهند زمان و وقتشان را برای تماشای فیلم در سینما صرف کنند، مطرح کرد: اما آنچه مسلم است این است که برخی از فیلم‌ها مانند «هِناس» نه به لحاظ شکل ظاهری بلکه در درازمدت حالمان را خوب می‌کنند، چراکه یادآور می‌شوند برای این سرزمین انسانی‌هایی ایستادگی و پای‌مردی کردند، خونشان را دادند و خانواده‌هایی بی‌سرپرست شدند تا من و شما اینجا کنارهم خوشحال باشیم.

وی ادامه داد: بسیاری از ما این روزها دردمند و عزادار حوادث تلخ مانند حادثه متروپل آبادان، خروج قطار مشهد-یزد از ریل و مسایل این چنینی هستیم که اتفاق افتاده است و نمی‌توانیم خوشحال باشیم اما باید امیدوار باشیم و سعی کنیم مانند یک قهرمان و نه از موضع ضعف با مشکلاتمان برخورد کنیم.

بازیگر «هِناس» با اشاره به اینکه قصه قهرمان این فیلم و قهرمانان دیگر سرزمین ما ساخته می‌شود تا یادآوری کند که می‌توان اهداف بزرگی داشت و برای آن جان داد، عنوان کرد: ایفای نقش در این فیلم سینمایی به دلیل موقعیتی که در آن قرار گرفتم، سخت بود. زمانی که فیلم ساخته شد برخی از منتقدان ناباورانه گفتند که مگر می‌شود چنین اتفاقی در شرایط عادی و طبیعی رخ بدهد؟ بله. بسیار وحشتناک هم اتفاق افتاده است به گونه‌ای که من وقتی صحنه‌ای از فیلم را بازی کردم تا دو روز در بدنم رعشه داشتم.

زارعی ادامه داد: آرمیتا رضایی‌نژاد فرزند داریوش رضایی‌نژاد زمانی که پدرش به شهادت رسید همسن کوثر حیدری بود و سالها از این ماجرا گذشته است اما شاید کسی درک نکند که چه بر مادر آرمیتا یعی شهره پیرانی گذشته است تا بتواند دختری را به زندگی برگرداند و خود نیز دوباره به زندگی بازگردد.

وی تاکید کرد: همه این موارد برای ما ایجاد مسئولیت می‌کند تا چشم خود را روی وقایع نبندیم، منصف باشیم و بدانیم که افرادی برای کشور رفته‌اند و خون دادند. علاوه بر توکل به خداوند برای حل مشکلات باید همدلی و صبوری کرد و امید داشت.

زارعی با بیان اینکه شهره پیرانی همسر داریوش رضایی‌نژاد پس از تهیه‌کننده و کارگردان «هِناس» یکی از ستون‌های فیلم بود، اظهار کرد: بسیار خوشحالم که در این فیلم به من فرصت داده شد تا نقش یکی دیگر از زنان سرزمینم را که در قید حیات است، بازی کنم؛ دکتر شهره پیرانی بانویی بسیار فعال و قوی است و من خوشحالم نقش چنین بانویی را ایفا کردم.

وی خاطرنشان کرد: اگر با فیلم «هِناس» ارتباط برقرار کردید، آن را به دوستان خود توصیه کنید و اگر مورد اقبال شما واقع نشد، اشکالات آن را بر ما ببخشید و دعا کنید بتوانیم فیلم‌های بهتری بسازیم که حال شما را خوب کند.

محمدرضا شفاه تهیه‌کننده «هِناس» نیز در سخنانی کوتاه گفت: بازیگر خوب در کشور فراوان داریم اما مریلا زارعی نه به دلیل اینکه ما افتخار همکاری با ایشان را داشتیم بلکه به لحاظ وقار و شخصیت واقعا تک است و جزو معدود آدم‌هایی‌ست که به کاری که انجام می‌دهد، باور دارد.

«هناس»  با بازی مریلا زارعی و بهروز شعیبی از ۱۸ خردادماه اکران خود را در سینماهای سراسر کشور آغاز کرده و به زوایای زندگی شهید داریوش رضایی نژاد از شهدای ترورهسته ای و همسر و فرزندش می پردازد.

نوشته مریلا زارعی: سعی کنیم مانند یک قهرمان با مشکلاتمان برخورد کنیم اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

پیش از نمایش فیلم محمدرضا شفاه در سخنانی کوتاه عنوان کرد: فیلم «هِناس» داستان زندگی واقعی شهره پیرانی همسر شهید داریوش رضایی‌نژاد است.

پس از آن، شهره پیرانی همسر شهید داریوش رضایی‌نژاد نیز بیان کرد: «هِناس» شاید جزو معدود فیلم‌هایی‌ست که در این ژانر ساخته شده است. از مریلا زارعی که جزو بازیگران منحصربه فرد در سینمای ایران است، برای پذیرش این نقش تشکر می‌کنم و باید بگویم همکاری با او باعث افتخار من است.

وی یادآور شد: همچنین از حسین دارابی و محمدرضا شفاه که دغدغه‌مندانه این فیلم را ساختند، تشکر می‌کنم.

در ادامه مریلا زارعی بازیگر «هِناس» با بیان اینکه امیدوار است مردم بیشتر از قصه این فیلم سینمایی و اکران آن آگاه شوند، مطرح کرد: «هِناس» بخشی از تاریخ معاصر سرزمین ماست؛ سرزمینی که اگر تاکنون ایستادگی کرده و مانده است به دلیل خون شهدایی‌ست که مظلومانه رفتند تا ما در امنیت و آرامش باشیم. امیدوارم این امنیت و آرامش با تعهد و مسئولیت ادامه پیدا کند و شما با حال خوب این مسیر را ادامه دهید، چراکه شهدا به دنبال همین مساله بودند.

وی افزود: از خداوند سپاسگزارم و خوشحالم که این نقش به من رسید تا سهمی در به تصویر کشیدن زنانی که در این سرزمین ایستادند و تحمل و صبوری کردند، داشته باشم. صاحب اصلی این نقش، حاضر است و این مساله برای من مسئولیت بزرگی را به همراه داشت که با توکل به خدا و راهنمایی کارگردان و همه عواملی که در این مسیر یاری کردند، آن را به سرانجام برسانم.

بازیگر «هِناس» با اشاره به اینکه این فیلم سینمایی برای آگاهی بخشی ساخته شده است، اظهار کرد:   «هِناس» برگی از تاریخ سرزمین ماست که باید برای آیندگان باقی بماند.

زارعی ضمن ابراز خوشحالی از پرداختن به چنین سوژه‌ای در یک فیلم سینمایی گفت: از محمدرضا شفاه تهیه‌کننده که ریسک ساخت این اثر را پذیرفت و آن را به سرانجام رساند، تشکر می‌کنم. همچنین از حسین دارابی کارگردان که می‌توانست روی موضوعات دیگری وقت بگذارد اما به دلیل اعتقاد و ایمانی که به قصه داشت، پای آن ایستاد، سپاسگزارم.

وی ادامه داد: کارگردان سعی کرده است خارج از شعارزدگی و احوالاتی که برخی از فیلم‌ها دارند و باعث می‌شود مخاطب از آن فاصله بگیرد، یک فضای انسانی و عاشقانه را روایت کند و از منظر دیگری به قصه نگاه کند که همسر شهید است.

وی در پایان خاطرنشان کرد: به مخاطبان توصیه می‌کنم اگر فیلم را دوست داشتند آن را به دوستان خود توصیه کنند تا حداقل یکبار «هِناس» را ببینند و در گنجینه خاطرات نگه دارند.

فیلم سینمایی «هِناس» به کارگردانی حسین دارابی و تهیه کنندگی محمدرضا شفاه با برداشتی آزاد از داستانی واقعی، به قصه زندگی شهید داریوش رضایی نژاد از شهدای ترور هسته‌ای و خانواده‌اش می‌پردازد.

نوشته «هِناس» بخشی از تاریخ معاصر سرزمین ماست اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

«هِناس» که قصه ترور یک عشق است؛ با برداشتی آزاد از داستانی واقعی، به زوایای زندگی پرتلاطم داریوش رضایی‌نژاد از شهدای ترور هسته‌ای، همسر و فرزندش در اوایل دهه ۹۰ می‌پردازد.

مریلا زارعی در نقش شهره پیرانی و بهروز شعیبی در نقش داریوش رضایی نژاد دو بازیگر اصلی این فیلم سینمایی را تشکیل می‌دهند. وحید رهبانی، سولماز غنی، امین میری، علیرضا نایینی و کوثر حیدری (هنرپیشه خردسال) با هنرمندی سیاوش طهمورث نیز سایر بازیگران این فیلم هستند.

طراحی آنونس «هِناس» برعهده امید میرزایی است و پخش این فیلم را موسسه بهمن سبز برعهده دارد.

عوامل این فیلم سینمایی عبارتند از: کارگردان: حسین دارابی، نویسندگان: احسان ثقفی، مهدیه عین‌الهی، تهیه‌کننده: محمدرضا شفاه، مجری طرح: کامران حجازی، مدیر تولید: پیمان حجازی، مدیر فیلمبرداری: مجید گرجیان، طراح صحنه: بهزاد جعفری، مدیر صدابرداری: محمد شاهوردی، انتخاب بازیگر: کیومرث مرادی، طراح گریم: سیامک احمدی، تدوین: سیاوش کردجان، طراحی و ترکیب صدا: آرش قاسمی، برنامه‌ریز: محمدرضا کشمیری، دستیار اول کارگردان: صالح غربی جوان، طراح لباس: سوسن نوروزی، منشی صحنه: غزل رشیدی، جلوه‌های بصری: محمد لطفعلی، جلوه‌های ویژه میدانی: آرش آقابیک، دستیاران تولید: مهرداد مهرپویان، محمدجواد شفاه، مدیر تدارکات: محسن مقاره‌عابد، عکاس: حمید ضرابی، مشاور رسانه‌ای: هادی فیروزمندی، روابط عمومی: زهرا دمزآبادی، محصول سازمان سینمایی سوره حوزه هنری.

نوشته آنونس رسمی «هِناس» رونمایی شد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.