یک‌لحظه مصلحت را کنار بگذاریم تا به یاد بیاوریم، جامعه‌شناسان «واقعیت» را به‌مثابه آنچه هست و «حقیقت» را به‌مثابه آنچه باید باشد استخدام می‌کنند. و این‌گونه است که سینمای داستانی وظیفه دارد واقعیت را به سمت حقیقت تعالی دهد. سینمایی داستانی رسالتی جز نشان دادنِ آرزوی بشری و بازسازی جهان مثل‌ها ندارد. این سینما باید واقعیت را در استخدام حقیقت درآورد و «آرزو» بسازد. دقیقاً به‌عکس سینمای مستند که قرار است مسئله‌شناسانه واقعیت را کنکاش کند و پیچیدگی پدیده‌های اجتماعی را واکاوی نماید. هرچقدر سینمای مستند باید افشا‌کننده، تلخ، پرامبلماتیک، و ضربه‌زننده باشد سینمای داستانی باید بتواند «جهان نو» خلق نماید و «رؤیا» تولید کند.

ازاین‌رو مصلحت دقیقاً سر جای خود نشسته است. مصلحت با فرمی مستند نمی‌گوید وضعیت عدالت ما در ابتدای انقلاب لزوماً این‌گونه بوده است. در ابتدای تیتراژ خود نمی‌نویسد «بر اساس یک داستان واقعی». هرچند می‌توانست به پرونده فرزند «آیت‌الله گیلانی» اشاره کند. مصلحت نمی‌گوید وضعیت عدالت امروز در قوه قضاییه ما این است. بلکه مصلحت می‌گوید «باید چنین باشد» و این «باید» تمامی سخن است. مصلحت این «باید» که رسالت سینمایی داستانی است را به بهترین شکل ترسیم می‌نماید!

تقصیر مصلحت نیست اگر سینمای مستند ما «مصلحت» نمی‌بیند که در سال ده‌ها اثر مسئله‌مندانه در حوزهٔ عدالت تولید نماید. تقصیر مصلحت نیست اگر مستند‌سازانِ ِما دغدغه‌های اجتماعی‌شان سانتی‌مانتالیزه شده و یا گُر گرفته است. تقصیر مصلحت نیست اگر محاکم ما به روی اهل رسانه نوعاً بسته است و از این باب فریاد چپ و راست درآمده است. تقصیر مصلحت نیست اگر «قاضی منصوری» لیز می‌خورد تا پوست خربزه زیر پای بسیار یاز حضرات نرود. مصلحت را باید در چارچوب سینمای داستانی با سینمای داستانی و کارکرد ذاتی آن (قصه‌گویی و جهان‌سازی) دید… .

هیجانِ ایدئولوژیک، روانِ تکانه‌ای انسان ِایرانی، تند‌روی‌های مذهبی و فرقه‌گرایی‌های شخصی و تشخیص‌های دینیِ «من‌عندی» این آسیب‌شناسی شاید به مصلحت ِ مصلحت نبود اما مصلحت در اینجا مصلحت‌اندیشی نکرده و بی‌پروا دست به خود‌انتقادی زده است.

بازتولید چرخه‌های خشونت و جدایی جهان‌های اجتماعی و دیگری‌سازی از کسی که قصه‌اش را نمی‌دانیم (که هنوز هم جزو عمده مشکلات جامعهٔ ماست) این‌ها هرکدام بارهایی بوده که مصلحت صادقانه به دوش کشیده تا کلامش سدید باشد.

مصلحت فیلمی است که اعتدال دارد. سازنده می‌دانسته به آوردنِ زمانِ فیلم به امروز وزنه‌های مصلحت چنان پای او را خواهد بست که امکان پرواز را از فیلم‌ساز می‌گیرد پس مصلحت دیده به سرچشمه‌ها پناهنده شود و در تاریکی روزافزونی که عدالت قضایی و اجتماعی ما را به محاق می‌برد این راهی است که همه باید برگزینیم. پناه بردن به سرچشمه‌ها.. سرچشمه آب عدالت جایی است که حقیقت و مصلحت هر دو از آن می‌جوشد.

نوشته نقد یاسر عرب بر فیلم «مصلحت»/ پناه بردن به سرچشمه‌ها اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

وی افزود: تجارب فنی که در آثار گذشته به دستم آوردم این جسارت را به من داد تا به سمت ساخت فیلمی بروم که قواره کیفی آن بی اغراق و بدون زیاده گویی‌های معمول، فراتر از سطح کیفی تولیدات روز سینمای ایران است.

این کارگردان ادامه داد: فیلم با وجود اینکه تمام مشخصه‌های ژانری خود را یدک می کشد، اما در روایت، ساختاری کاملا نو و تا حدودی ساختارشکنانه دارد. به حدی که از یک جایی به بعد بخشی از عناصر ژانری اش را از دست می دهد، اما در فینال به یک غافلگیری منحصر به فرد منجر می شود. این فیلم با تمام بداعت هایی که در فرم خواهد داشت، برای من خاطره فضای نوآرهایی نظیر به دور از گذشته ژاک‌ترنر یا گان کریزی (دیوانه تفنگ) ژوزف اچ لوئیس که جزو آثار محبوبم هستند را زنده می کند.

عرب در ادامه با انتقاد از مشکلات و موانعی که سر راه فیلمسازی در ایران وجود دارد خاطرنشان کرد: ما در شرایطی هستیم که سرمایه سالاری در سینمای ما موج می‌زند و اهداف اکثر قریب به یقین فیلم‌ها نه خروجی کیفی استاندارد، بلکه تنها تضمین سود سرمایه گذارست. این موجب می‌شود که جرات ساختن فیلم‌های متفاوتی چون «پنجره خاکستری» از بین برود اما من در سینما یادگرفته‌ام به جای حرف زدن و غرغر کردن بجنگم و پوست کلفت باشم! باید بپذیریم که سینمای ما در زندان کمدی‌های هجو و فیلم‌های اجتماعی بی سر و ته محبوس شده و به سختی نفس می‌کشد.

وی اضافه کرد: تجربه‌های ژانری نظیر «پنجره خاکستری» در فضای تولیدات سینمای ایران جایی ندارند. قصه و کشش دراماتیک در فیلم‌ها به شدت کمرنگ شده و شخصیت پردازی در فیلمنامه‌ها عملا رنگ باخته و وجود ندارد. در «اتاق مرگ» سعی دارم تا یکبار دیگر تاکید کنم سینمایی که قصه داشته باشد علی رقم همه عناصر تکنیکی، درانتها یک کل واحد را خلق کرده و فرم به گونه‌ای پیش چشم مخاطب قرار می‌گیرد که واجد جاذبه دراماتیک بوده و او را قانع می‌کند.

این کارگردان با اشاره به قطعی شدن بازیگر نقش‌های اصلی تصریح کرد: محوریت انسان در آثار من با جدیت مورد توجه قرار خواهد گرفت. همچنین نیمی از بازیگران اصلی این فیلم را بازیگران بومی استان خوزستان تشکیل می‌دهند و فیلم همزمان در لوکیشن‌های تهران و اهواز تولید خواهد شد.

عرب در پایان صحبت‌های خود گفت: در این روزهای سختی که درگیر ویروس مرگبار کرونا هستیم، بیش از پیش بایستی مراقب این باشیم تا مبادا در گیر و دار این اوضاع و احوال چراغ سینما خاموش شود.

نوشته پیش‌تولید فیلم داستانی «چالش» آغاز شد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

عرب درباره داستان این مستند به سوره سینما گفت: مهد کودک از قدیم در فرهنگ مردم ایران نبوده و چیزی است که در روزگار جدید به کشور ما وارد شده است. مهد کودک‌ها می توانند علاوه بر محسناتی که دارند و فرصت هایی که برای والدین ایجاد     می‌کنند، آثار مخرب بسیاری هم داشته باشند. در این مستند می‌خواهیم به بررسی آسیب ها و فرصت‌های رشد کودکان در مهد کودک بپردازیم.

وی ادامه داد: کودکان ما ساعات و ماههایی که نیاز مبرمی به حضور در کانون گرم خانواده دارند را به خاطر شاغل بودن مادر، در مهد کودک می‌گذرانند. برای مثال کودکی را فرض کنید که در سنی است که تربیت او در حال شکل گیری است اما به دلیل این که پدر و مادرش سخت درگیر کارشان هستند، باید این اوقات را در جایی دیگر تربیت شود که این هشداری جدی به پدر و مادران است. علاوه بر این موضوع ، چالش جدیدی وجود دارد که والدین با سپردن کودکانشان به مهد کودک، به گونه ای از مسئولیت تربیت فرزندانشان شانه خالی می‌کنند.

یاسر عرب درباره روند ساخت این مستند گفت: کار تحقیق و نگارش فیلمنامه را انجام می‌دهیم و به زودی تصویربرداری را آغاز می‌کنیم. طبق فیلمنامه، برای تصویربرداری به سراغ مربیان مهد کودک، کارشناسان مرتبط و والدین می‌رویم و با آن ها مصاحبه می‌کنیم. این مستند به تهیه کنندگی شبکه افق ساخته و در یک قسمت از این شبکه پخش می‌شود.

نوشته امتیازها و معایب مهدکودک در یک مستند/ پخش از شبکه افق اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

یاسر عرب به خبرنگار سوره سینما گفت:  همان طور که دیده شد مستند  «ماهی‌ها در سکوت می‌میرند» به بررسی مشکلات مردم استان سیستان و بلوچستان می‌پرداخت. مشکلاتی که قطعا در خورمردم سیستان نبود. ساخت این مستند گروه ما را قانع نکرد و شروع یه ساخت مستندی با همین قالب به نام «ماهی‌ها در سکوت نمی‌میرند» کردیم. موضوع این مستند پرداختن به ظرفیت و پتانسیل‌های موجود در استان سیستان و بلوچستان است که اکثرا مورد غفلت واقع شده است.

وی ادامه داد: در این مستند برخلاف قسمت اول  آن به سراغ کارشناس نمی‌رویم و تنها با مردم منطقه درباره پتانسیل‌های منطقه صحبت می‌کنیم .البته در عین حال کار ساخت مستند کاملا کارشناسی شده است اما حرف دل مردم را از زبان خودشان می‌شنویم که قطعا اثر بیشتری دارد. برای مثال یکی از مردم منطقه می‌گفت داروهای گیاهی منطقه سیستان در هیچ جایی از ایران پیدا نمی‌شود.

عرب درباره انگیزه خود از ساخت این مستند گفت: هدف من وگروهم از ساخت این مجموعه مستند پرداختن به مشکل  منطقه‌ای است که کمتر به آن پرداخته شده، در حالی که این منطقه سهم مهمی از کشور را دارد. اگر مشکلی در جایی از کشورم وجود داشته باشد من نباید بگویم چون اهل آن منطقه نیستم، این مشکل به من ربطی ندارد. در حقیقت انگیزه اصلی فارغ شدن از قومیت گرایی و توجه به ملت‌گرایی است. این مستند تا دو هفته دیگر آماده پخش می‌شود و احتمالا از شبکه یک روی آنتن می‌رود.

مدتی پیش قسمت اول از این مجموعه مستند از شبکه یک پخش شد که با استقبال مردم سیستان و پلوچستان همراه بود.

نوشته مشکلات سیستان و بلوچستان در یک مستند/ «ماهی‌ها در سکوت نمی‌میرند» روی آنتن اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.