آزیتا حاجیان، محمدرضا شریفی‌نیا، سیاوش طهمورث، سجاد بابایی، مریم مؤمن، شیوا مکینیان، محمدرضا صولتی، تورج فرامرزیان، بدرالسادات برنجانی، امین ایمانی، سهیل قاصدی در این فیلم ایفای نقش کرده‌اند.

فیلم «کافه سلطان» یک ملودرام اجتماعی و  داستان خانواده‌ای است که تلاش دارند خود را  در برابر مشکلات مختلف اقتصادی و اجتماعی حفظ کنند.

فیلم سینمایی «کافه سلطان» در چهل و چهارمین دوره جشنواره فیلم فجر و  از روز یکشنبه ۱۲ بهمن در سینماهای تهران و بر اساس جدول اعلامی اکران می‌شود و روز جمعه ۱۷ بهمن ساعت ۱۹ در پردیس سینمایی ملت به‌صورت اختصاصی برای اهالی رسانه به نمایش درمی‌آید.

عوامل این فیلم عبارت‌اند از: کارگردان؛ مصطفی رزاق کریمی، تهیه‌کننده؛ مرتضی رزاق کریمی، مشاور تهیه و تولید: آرش زینال خیری، نویسنده عطیه آرندی، سرپرست گروه کارگردانی؛ رهام مخدومی، مدیر برنامه‌ریزی: سروش مردانه، مدیر فیلم‌برداری: مسعود امینی تیرانی، مدیر صدابرداری: روح‌الله جعفر بگلو، طراح صحنه: جهانگیر میرزاجانی، طراح لباس: محمود بیاتی، طراح چهره‌پردازی: مهرداد میرکیانی، تدوینگر مهدی حسینی وند، آهنگ‌ساز: صبا ندایی، طراحی و ترکیب صدا: عرفان یزدی، اصلاح رنگ: سامان مجد وفایی، جلوه‌های ویژه بصری: حسن ایزدی، جلوه‌های ویژه میدانی: حمید رسولیان، مجری طرح: امیر اکبرزاده، مدیر تولید: حسین فیض‌آبادی، مدیر تدارکات: علی اسدی، منشی صحنه: فاطمه احمدی، مدیر روابط‌عمومی: علی زادمهر، عکاس: علی رزاق کریمی، فیلم‌بردار پشت‌صحنه: فرشاد آزادی‌خواه مشاور مالی محمدرضا حسنی، پشتیبانی تولید: عاطفه زارع آرندی. محصول دگا فیلم.

نوشته رونمایی از پوستر فیلم سینمایی «کافه سلطان» اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

داستان فیلم سینمایی «کافه سلطان» درباره یک کافه بین‌راهی، یک خانواده و مسافرانی  است که در آنجا حضور دارند و  جنگ دوازده‌روزه سرنوشتی جدید برای آنها رقم می‌زند.

آزیتا حاجیان، محمدرضا شریفی‌نیا، سجاد بابایی، سیاوش طهمورث، مریم مومن، شیوا مکینیان، محمدرضا صولتی، تورج فرامرزیان، بدرالسادات برنجانی، امین ایمانی، سهیل قاصدی در این فیلم ایفای نقش کرده‌اند

عوامل این فیلم عبارت‌اند از: کارگردان؛ مصطفی رزاق کریمی، تهیه‌کننده؛ مرتضی رزاق کریمی، مشاور تهیه و تولید: آرش زینال خیری، نویسنده عطیه آرندی، سرپرست گروه کارگردانی؛ رهام مخدومی، مدیر برنامه‌ریزی: سروش مردانه، مدیر فیلم‌برداری: مسعود امینی تیرانی، مدیر صدابرداری: روح‌الله جعفر بگلو، طراح صحنه: جهانگیر میرزاجانی، طراح لباس: محمود بیاتی، طراح چهره‌پردازی: مهرداد میرکیانی، تدوینگر مهدی حسینی وند، آهنگ‌ساز: صبا ندایی، طراحی و ترکیب صدا: عرفان یزدی، اصلاح رنگ: سامان مجد وفایی، جلوه‌های ویژه بصری: حسن ایزدی، جلوه‌های ویژه میدانی: حمید رسولیان، مجری طرح: امیر اکبرزاده، مدیر تولید: حسین فیض‌آبادی، مدیر تدارکات: علی اسدی، منشی صحنه: فاطمه احمدی، مدیر روابط‌عمومی: علی زادمهر، عکاس: علی رزاق کریمی، طراح تیتراژ: امین مبارکی، فیلم‌بردار پشت‌صحنه: فرشاد آزادی‌خواه مشاور مالی محمدرضا حسنی، پشتیبانی تولید: عاطفه زارع آرندی.

نوشته «کافه سلطان» آماده نمایش شد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

آزیتا حاجیان لیسانس بازیگری و کارگردانی تئاتر از دانشکده هنرهای دراماتیک دانشگاه هنر است که در فیلم‌هایی چون «دزد عروسک‌ها»، «سفر جادویی» و… ایفای نقش کرده و برنده سیمرغ بلورین از جشنواره فیلم فجر است.

سامان احتشامی موسیقیدان، آهنگساز و نوازنده پیانو برای آثاری چون «شازده کوچولو»، «رستگاری در هشت و بیست دقیقه» و… آهنگسازی کرده است.

محمد بحرانی بازیگر، عروسک‌گردان، صداپیشه و مجری برنامه‌های مختلف، صداپیشگی شخصیت‌های عروسکی جناب خان، آقای همساده، ببعی و… را در کارنامه خود دارد.

مهدی جعفری کارگردانی است که در حوزه نوجوانان فیلم سینمایی «یدو»، «بیست و سه نفر» و… را ساخته است که «یدو» از جشنواره سی و نهم فیلم فجر جایزه بهترین فیلم را از آن خود کرد.

آرش معیریان مدرس دانشگاه، کارگردان و تدوینگر است و در حوزه کودکان فیلم‌هایی همچون «فیتیله و ماه پیشونی» و… را کارگردانی کرده است.

سی و هفتمین جشنواره بین‌المللی فیلم‌های کودکان و نوجوانان در ۳ بخش ملی (فیلم‌های بلند، کوتاه و پویانمایی)، بخش بین‌الملل و بخش ویژه از ۱۲ تا ۱۶ مهر سال جاری با دبیری حامد جعفری در شهر اصفهان در حال برگزاری است.

نوشته معرفی داوران بخش مسابقه بلند داستانی جشنواره کودکان و نوجوانان اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

هر هفته چهره‌هایی از دل سینما، موسیقی و هنر سر برمی‌آورند که با حضورشان جریان خبری هفته را شکل می‌دهند. این هفته، روایت ما به سراغ پنج چهره‌ای می‌رود که هر کدام با اتفاقی خاص در صدر اخبار قرار گرفتند؛ یکی با اکران فیلم تازه‌اش در آمریکا و ایران، یکی با اجرا و برنامه سازی درست که جنجال آفرید، دیگری با فیلمی که نماینده تاجیکستان در اسکار شد، دیگری با سخنانی درباره سینمای کودک.

شهاب حسینی؛ فلسفه‌ای پشت هر قاب

اکران خصوصی فیلم «حرکت آخر» به کارگردانی شهاب حسینی این هفته بار دیگر نام او را بر سر زبان‌ها انداخت. حضور حسینی به همراه همسر و فرزندش در این مراسم، ویدئوهایی ساخت که خیلی زود در شبکه‌های اجتماعی وایرال شد. «حرکت آخر» با ترکیبی از بازیگران ایرانی و خارجی در آمریکا ساخته‌شده و پیش‌تر در جشنواره‌های مختلف از جمله تورنتو نالیوود و سالرنو به نمایش درآمده بود. در جشنواره تورنتو نالیوود، حسینی توانست جایزه بهترین فیلم شمال آمریکا را به دست آورد؛ افتخاری که جایگاه او را نه فقط به عنوان بازیگر، که به‌عنوان فیلمسازی جدی و دغدغه‌مند تثبیت کرد.

شهاب حسینی در سینما با نقش‌هایی ماندگار در حافظه مخاطبان ایرانی و جهانی حضور دارد؛ از «جدایی نادر از سیمین» تا همکاری با فیلمسازان مطرح هالیوود. اما در مسیر فیلمسازی، نگاه متفاوتی را دنبال می‌کند.

اولین فیلم او «ساکن طبقه وسط» بود که با ساختاری فلسفی و تجربه‌ای خاص در بازیگری چندگانه شناخته شد. پس از آن، «مقیمان ناکجا» و «نویسنده مرده است» هم نشان دادند دغدغه‌های حسینی بیش از آنکه تجاری باشد، به پرسش‌های هستی‌شناختی و عدالت‌محور می‌اندیشد.

«حرکت آخر» نیز همین مسیر را ادامه داده است: روایتی فلسفی و جدالی میان ظلم و عدالت، الهام گرفته از نمایشنامه «آخرین پرده» ژیلبر سسبرون. انتخاب چنین متنی به‌عنوان مبنای فیلم نشان می‌دهد که حسینی در پی سینمایی است که نه‌تنها سرگرم کند بلکه تماشاگر را به اندیشیدن وادارد. او در این سال‌ها آکادمی فیلمسازی خود را در آمریکا تأسیس کرده و نشان داده برایش کیفیت و دغدغه فکری مهم‌تر از شهرت لحظه‌ای است. حسینی همچنان ستاره‌ای است که چه در بازیگری و چه در کارگردانی، می‌توان به انتخاب‌هایش اعتماد کرد.

رامبد جوان؛ کارناوال جنجالی و اقتدار یک مجری

رامبد جوان همیشه بلد است چطور برنامه‌ای بسازد که دیده شود. او با «کارناوال» بار دیگر توانست فضایی متفاوت در خلق کند. این هفته اما بخش دفاعیه میان امیرحسین رستمی و سامان احتشامی به جنجالی بزرگ تبدیل شد و رامبد را بیش از همیشه در مرکز توجه قرار داد. ماجرا از جایی شروع شد که رستمی سلامت رای‌گیری و حضور برخی تماشاگران ثابت را زیر سوال برد و صراحتاً گفت میکروفون‌ها به عمد در اختیار افراد خاصی قرار می‌گیرد. این اظهارات باعث شد رامبد که پشت دوربین ایستاده بود، روی صحنه بیاید و با آرامش و اقتدار پاسخ بدهد: سلامت برنامه زیر سوال نمی‌رود و برای هیچ‌کس تفاوتی ندارد که برنده چه کسی باشد.

واکنش رامبد با لحنی آرام اما قاطع، خیلی زود وایرال شد و بازتاب گسترده‌ای در فضای مجازی پیدا کرد. این نخستین‌بار بود که او در جریان برنامه تا این اندازه صریح وارد شد و همین جسارت، نشانه‌ای از بلوغ حرفه‌ای او بود. آرامش، تسلط و اعتمادبه‌نفس او باعث شد بسیاری از مخاطبان حق را به او بدهند و از اقتدارش دفاع کنند.

رامبد جوان نشان داده است که «کارناوال» فقط یک برنامه سرگرمی نیست، بلکه بستری است برای ایجاد جریان‌های تازه در نوع گفت‌وگو و فهم جمعی مخاطب ایرانی از گفت‌وگو کردن. از پخش قطعه‌ای از تتلو گرفته تا واکنش‌ها به داوری‌ها، همه نشان می‌دهد او جسارت آزمون و خطا دارد. در واقع، رامبد با ترکیب تجربه، خلاقیت و جسارت، توانسته بار دیگر خودش را به‌عنوان یکی از تأثیرگذارترین برنامه‌سازان این سال‌ها معرفی کند. «کارناوال» با همه حاشیه‌هایش، به واسطه مدیریت و حضور رامبد جوان همچنان یکی از پرمخاطب‌ترین برنامه‌های این روزهاست.

شهرام مکری؛ از «ماهی و گربه» تا اسکار

نام شهرام مکری همیشه با تجربه‌گرایی و نوآوری در سینمای ایران گره خورده است. این هفته خبر معرفی فیلم تازه او، «خرگوش سیاه، خرگوش سفید» به‌عنوان نماینده رسمی تاجیکستان در بخش بهترین فیلم بین‌المللی اسکار ۲۰۲۶، توجه‌ها را به سمت او جلب کرد. فیلمی که پیش‌تر در جشنواره بوسان جایزه آینده آسیا را برده بود و حالا قرار است در جشنواره‌های لندن و شیکاگو هم به نمایش درآید.

این اثر محصول مشترک ایران، تاجیکستان و امارات است و با حمایت «تاجیک‌فیلم» در تاجیکستان ساخته شده. حضور بازیگرانی چون بابک کریمی و هستی محمایی در کنار هنرمندان تاجیک و فیلمنامه‌ای نوشته مکری و نسیم احمدپور، فضایی معمایی و درعین‌حال خیال‌انگیز خلق کرده است. داستان فیلم همچون آثار قبلی مکری با روایت‌های تودرتو و برداشت‌های بلند، ترکیبی از رئالیسم جادویی و طنز ظریف را ارائه می‌دهد.

مکری که از فضای فیلم کوتاه آغاز کرد، امروز یکی از شناخته‌شده‌ترین کارگردانان ایرانی در جشنواره‌های جهانی است. او با «ماهی و گربه» در ونیز درخشید، با «جنایت بی‌دقت» جوایز مهمی گرفت و حالا چهارمین فیلم بلندش را به اسکار فرستاده است. بسیاری معتقدند انتخاب فیلم او توسط تاجیکستان، هوشمندانه و در راستای تقویت حضور این کشور در سینمای جهان بوده است.

اما برای مخاطب ایرانی، شهرام مکری چیزی فراتر از جشنواره‌هاست؛ او معلمی است که همواره کوشیده مسیر متفاوتی برای سینما تعریف کند. سینمایی که بیشتر از گیشه به دنبال خلق تجربه‌ای تازه برای مخاطب است. این انتخاب تازه نشان می‌دهد مکری همچنان بی‌حاشیه اما قدرتمند مسیرش را ادامه می‌دهد و شاید امسال هم در اسکار شگفتی‌ساز باشد.

آزیتا حاجیان؛ صدای ماندگار سینمای کودک

نام آزیتا حاجیان با خاطرات نسلی از مخاطبان پیوند خورده است؛ از «دزد عروسک‌ها» و «سفر جادویی» گرفته تا سریال‌های محبوب نوجوانانه. این هفته، نزدیک شدن به جشنواره فیلم کودک و نوجوان و سخنان صریح او درباره وضعیت سینمای کودک بار دیگر او را در مرکز توجه قرار داد. حاجیان تأکید کرد سینمای کودک باید بازتاب‌دهنده دغدغه‌های نسل جدید باشد، نسلی که امروز با موبایل و تکنولوژی‌های پیشرفته گره خورده است. او معتقد است دیگر نمی‌توان با نسخه‌های تکراری و پیام‌های کلیشه‌ای، نوجوان امروز را جذب کرد.

به باور حاجیان، سینمای کودک زمانی ماندگار می‌شود که بر انسانیت، محبت و ارزش‌های مثبت تأکید کند و از چهارچوب‌های محدود و سلیقه‌ای رها باشد. او با صراحت گفت که هنر نباید در محدوده تفکرات عده‌ای خاص شکل بگیرد، چراکه در این صورت خلع از آزادی شده و ذات واقعی خود را از دست می‌دهد.

او از تجربه‌های شخصی‌اش هم گفت؛ از روزهایی که در کانون پرورش فکری برای کودکان تئاتر اجرا می‌کرد و با تریلی‌های سیار به شهرهای مختلف می‌رفتند تا فرهنگ و تئاتر را میان بچه‌ها گسترش دهند. این خاطرات برای او نشانه‌ای است که سینمای کودک می‌تواند تأثیری عمیق بر آینده جامعه بگذارد.

حاجیان این روزها در شبکه نمایش خانگی هم با سریال «از یاد رفته» برزو نیک نژاد دیده می‌شود و همچنان پرکار است. اما آنچه او را متمایز می‌کند، نگاه نقادانه‌اش به سینمای کودک و نوجوان است. او می‌گوید آینده جهان در دست کودکان است و اگر امروز نتوانیم آثاری بسازیم که با زبان آن‌ها سخن بگوید، فردا دیر خواهد بود. برای نسلی که با آثار دهه شصت خاطره دارد، صدای آزیتا حاجیان همچنان یادآور سینمایی است که از دل عشق و تربیت برآمد.

حامد عزیزی؛ یک صدای خاطره‌ساز

یکی از آثار شاخصی که از همین هفته در ترکیب فیلم‌های روی پرده قرار گرفت و اتفاقا مورد توجه مخاطب هدف خود یعنی کودکان و نوجوانان هم قرار گرفت، انیمیشن سینمایی «یوز» است. انیمیشنی که تازه‌ترین محصول مرکز انیمیشن سوره محسوب می‌شود و در ادامه مسیر قدرت‌نمایی انیمیشن‌ها بر پرده سینما، حالا وارد میدان شده تا بخت خود در گیشه ۱۴۰۴ را بیازماید.

یکی از ویژگی‌های مهم این انیمیشن اما صداپیشگی کاراکتر اصلی آن است؛ حامد عزیزی شاید نام و چهره آشنایی برای طیف گسترده‌ای از سینمابازها نباشد اما بعید است کسی صدای او را تا به امروز نشنیده باشد! عزیزی از دوبلورهای خوش‌ذوق و توانمند در عرصه دوبله انیمیشن به‌شمار می‌رود که کاراکترهایی محبوبی همچون «پاندای کنگ‌فوکار»، «گارفیلد» و یا «بچه رئیس» با صدای او در حافظه مخاطبان ماندگار شده‌‌اند.

عزیزی حالا با صداپیشگی کاراکتر «یوز» به پرده سینماها آمده است؛ یوزپلنگی، تپل، ماجراجو و بسیار بامزه که به‌واسطه یک دوبله خاطره‌انگیز، تبدیل به یکی از برگ‌برنده‌های اصلی برای جذابیت این انیمیشن شده است.

ماجرای انیمیشن «یوز» درباره یوزپلنگی است که پس از سال‌ها زندگی مرفه در آمریکا، حالا دچار بحران هویت شده و برای یافتن ریشه و خانواده‌اش تصمیم به بازگشت به ایران می‌گیرد؛ سفر او به وطن با ماجراهای جذابی همراه می‌شود.

نوشته از چالش‌های تماشایی «رامبد» تا هشدارهای سینمایی «آزیتا» اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

در ابتدای این نشست امیر مشهدی‌عباس‌ مجری برنامه گفت: زمانی سینمای ایران را در تمام دنیا با سینمای کودک و نوجوان و با آثار کیارستمی، مجیدی، فروزش و… می شناختند اما متاسفانه سینمای کودک طی این سال‌ها خیلی رشد نکرده است.

در ادامه رضا بابک بیان کرد: بخش زیادی از سینمای بزرگسال ما هم گرفتار همین مسأله است. سینمای بزرگسال ما هم در گذشته دور سینمای خوب و سالمی بود، حتی برخی آثار فیلمفارسی و برخی از فیلم‌های فردین، بهروز وثوقی و … به نظرم خوب بودند.

این بازیگر به حمایت کانون از استعدادها اشاره و عنوان کرد: کانون یکی از مراکزی بود که خیلی‌ها را فیلمساز کرد. خیلی ها موسیقیدانان بزرگی شدند که نمونه اش حسین علیزاده است. ما هم در آن زمان گروه تئاتری متشکل از مرضیه برومند و… راه انداختیم و من اولین نمایشنامه‌ام را همان موقع نوشتم.

بابک در پاسخ به این‌ پرسش که چرا افتخارات سال‌های گذشته تکرار نشد، توضیح داد: کل گروه ما با کانون مشکل پیدا کرد. ما تئاترها را به بیمارستان‌ها می‌بردیم و برای بچه‌ها اجرا می‌کردیم حتی برای نابینایان تئاتر اجرا کردیم اما این اجراها ادامه نیافت چون کانون دوست داشت ما به مکان های مورد نظر آنها برویم.

کدام یک از فیلمسازان قدیمی حوزه کودک دوست دارند مجدد فیلم بسازند؟

آزیتا حاجیان در ادامه این نشست درباره فاصله گرفتن آثار از مخاطبان کودک و نوجوان اظهار کرد: آقای مشهدی عباس به کیارستمی و مجیدی اشاره کرد ولی آن‌ها الان کجا هستند؟ زمانی نوع شکل کار این بود که وقتی افراد بی انگیزه شدند، کنار بروند اما با جابه‌جایی نام ها روند کار نباید خراب شود. اکنون کدام یک از فیلمسازان قدیمی که برای بچه‌ها فیلم می‌ساختند دوست دارند که مجدد فیلمی بسازند؟

وی تاکید: نوجوان امروز را حتی نمی‌توان‌ با نوجوان ۱۰ سال پیش مقایسه کرد. نوجوان امروز در هر کجای دنیا معشوقه‌ای به نام موبایل دارد. امروزه باید چه فیلمی بسازید که نوجوانی که با پیشرفته‌ترین ابزارها درگیر است با فیلم‌های شما ارتباط برقرار کند؟ برای این‌ کار باید به جهان نوجوان اشراف داشته باشید. وگرنه با کارهای عهد دقیانوس و پیام‌های اخلاقی نمی‌شود تفکرات خودمان را به آن‌ها القا کنیم.

در ادامه این نشست بابک نکویی با اشاره به تفکیک گروه سنی کودک و نوجوان گفت: من با اصطلاح سینمای کودک و نوجوان مشکل دارم زیرا نوجوان به دنبال هویت و کودک به دنبال سرگرمی است. وقتی می‌خواهیم برای مخاطب کودک فیلم بسازیم باید زبان آن را بلد باشیم و او بتواند سرگرم شود و کمی هم یاد بگیرد اما نباید دنبال پیام اخلاقی زیادی باشیم. در طرف مقابل نوجوان به دنبال هویت است. به همین دلیل در داستان‌های مهم، نوجوانان پدر و مادر ندارند چون پدر و مادر مزاحم نوجوانان هستند و نوجوانان به دنبال هویت هستند. ضمن اینکه سفر قهرمان برای پیدا کردن پدر و مادر بسیار مهم است زیرا در این سفر نوجوان هویت خود را پیدا می‌کند.

مشهدی‌عباس سپس با اشاره به نقد فیلم های کودک و نوجوان سال های اخیر اظهار کرد: پروژه‌هایی داریم که با بیشترین امکانات ساخته می‌شوند اما مخاطبان با شخصیت‌های آن فیلم ارتباط نمی‌گیرند.

حاجیان در ادامه بیان کرد: مشکل اینجاست که جریان باید قائم به حضور یک هنرمند باشد. جریان باید زنده باشد و حمایت شود. باید تصمیم‌گیران از یک جریان حمایت کنند نه اینکه با مرگ و غیبت یک‌ نفر، کل آن جریان متوقف شود.

بابک نیز در این رابطه توضیح داد: گاهی وقتی که تلویزیون می‌بینم یا به سینما می‌روم با خودم می‌گویم ای کاش این بودجه را به افراد بیشتری بدهند. ما (امثال من) هنوز هم می‌توانیم بازی کنیم و حتی اگر در رختخواب هم باشیم نقش یک بیمار را به خوبی ایفا می‌کنیم.

این‌ بازیگر توضیح داد: ما برای بچه‌ها و نوجوانان هر کاری می‌توانیم اجرا کنیم و هر سوژه‌ای برای آن‌ها قابل اجرا است. من حتی نمایش هملت را برای بچه‌ها اجرا کرده‌ام. درواقع باید کارها را طوری طراحی کنیم که همه سنین از آن لذت ببرند و با آن ارتباط برقرار کنند.

در هر کاری ابتدا خودت باید به آن باور داشته باشی

بابک مطرح کرد: در هر کاری ابتدا خودت باید به آن باور داشته باشی، ضمن اینکه یک سری شخصیت‌های فیلم‌ها به خود آدمی نزدیکتر است. من از کودکی از گفتار و رفتار برخی شخصیت ها تقلید می‌کردم مثلا زمانی که پدرم من را به مسجد می‌برد سخنرانی سخنران آن مسجد را اجرا می‌کردم. دیدن آثار هنری و شنیدن آن‌ها کمک زیادی به هنرنمایی‌ شما می‌کند.

مشهدی عباس در ادامه با اشاره به کم کاری کانون و دیگر ارگان‌ها در زمینه فعالیت برای کودکان و نوجوانان گفت: کانون قرار نبوده است که هر پنج یا شش سال یک‌بار یک فیلم بسازد، بلکه قرار بوده بستری فراهم کند و افراد از آن بستر استفاده کنند. همچنین در فارابی هم همین‌گونه است، خوب است بدانیم از بودجه‌ای که وارد این ارگان می‌شود چقدر صرف حوزه کودک و نوجوان می‌شود؟ یا چرا باید سینمای کودک اسپانسر محور شود؟ مخاطب کودک و نوجوان ما خوراک سالم می‌خواهد.

نکویی با اشاره به ساخت انیمیشن با حضور اسپانسر در جهان گفت: یکی از معروف‌ترین کارهای انیمشین دنیا که با اسپانسر ساخته شده ملوان زبل است که برای تبلیغ اسفناج ساخته شد. اگر کسی کارش را بلد باشد می‌تواند در محدودیت‌های اسپانسر کار ارزشمند خلق کند.

وی اظهار ‌کرد: نسل ما درگیر تکنیک بود و به هسته و مرکز فیلم یعنی قصه‌گویی اهمیت ندادیم. اگر امروز هم چنین روندی طی شود اشتباه است و باید به اصل ماجرا یعنی قصه و روایت برگردیم.

حاجیان درباره اینکه چرا دیگر در آثار کودک حضور پیدا نکرد، گفت: چون دیگر کسی به من پیشنهاد نداد.

وی در ادامه گفت: مدیا بچه‌ها را سحر کرده است و این اتفاق بخش مثبت هم دارد. یعنی بچه‌ها جذب محتوای محدود و نصیحت‌گونه نمی‌شوند. در عین حال ما از بچه ها عقب مانده‌ایم و دیگر نمی‌توانیم با محتوای کلیشه ای بچه‌ها را به سمت خودمان جذب کنیم. بچه‌ها را نمی شود با غل و زنجیر به برخی تفکرات چسباند‌.

نکویی در ادامه مطرح کرد: ژاپنی‌ها در انیمیشن به قدری قوی هستند که مخاطبان زیادی دارند. بچه‌های ما ژاپنی و کره‌ای یاد می‌گیرند و دیدگاهشان انیمه شده است‌. در زمان قدیم اگر بچه‌هایمان شبیه مایکل جکسون می‌شدند، بسیار ناراحت می‌شدیم اما الان از شباهتشان به ژاپنی‌ها ناراحت نمی‌شویم. البته غربی‌ها هم تحت تاثیر انیمیشن هستند. ژاپنی‌ها هوشمندانه بخشی را هدف قرار گرفته‌اند که مهم است.

وی با اشاره به گسترش هوش مصنوعی گفت: امروزه هوش مصنوعی مسأله شده است زیرا همه چیز کپی از هوش مصنوعی است و هوش مصنوعی دارد جای ما فکر می‌کند.

بابک در ادامه این نشست با اشاره به لزوم ‌توجه به بزرگان ادبیات بیان کرد: ما باید بچه‌ها را به‌نوعی با بزرگان خودمان آشنا کنیم. به‌طور مثال شاهنامه را رها کرده‌ایم. سعدی قصه‌های بی‌نظیری دارد، عطار داستان‌های شاهکاری دارد. از سال‌های گذشته مجموعه «قصه‌های خوب برای بچه‌های خوب» همچنان ماندگار است، این مجموعه خلاصه‌ای از حافظ، سعدی و… را کار کرده بود تا بچه‌ها با این بزرگان آشنا شوند.

برای آشنایی نوجوان با تاریخ و ادبیات شاهکار خودمان کاری نکرده‌ایم

مشهدی‌عباس عنوان کرد: ما در زمینه معرفی بزرگان‌مان به بچه‌ها انرژی زیادی نگذاشتیم.‌ از طرفی بستر مناسبی هم برای این کار وجود ندارد و برای اینکه یک‌ فیلم در این ‌زمینه بسازیم باید ۴،۵ سال دوندگی کنیم. برخی نهادها هم آن‌طور که باید کار نکرده‌اند. متاسفانه حتی خود ما پژوهشگران که در این زمینه می‌توانیم قدمی برداریم، برای آشنایی نوجوان با تاریخ و ادبیات شاهکار خودمان کاری نکرده‌ایم.

نکویی نیز در این ‌زمینه گفت: ما مساله‌ای به‌نام کلیشه کاراکتر ایرانی داریم. پیش‌تر از مرحوم نورالدین زرین‌کلک خواسته شده بود که انیمیشن ایرانی بسازد و او از نقاشی قهوه‌خانه‌ای استفاده کرد اما باید به این نکته توجه کرد که ایران کشور پهناوری است و نقاشی، کاشی‌کاری، معماری و هنر ایران مدام در طول تاریخ تغییر کرده است. ایران کشوری با گستردگی تاریخی و جغرافیایی است درنتیجه نمی‌توان یک مدل واحد به‌عنوان انیمیشن ایرانی ارائه کرد. به‌طور مثال ما چندین روستا و لباس و جغرافیا و… داریم. همچنین نمی‌توان‌ یک موسیقی خاص را به عنوان موسیقی ایرانی معرفی کرد زیرا موسیقی کردی، ترکی و…‌ هم ایرانی هستند.

در ادامه بابک هم با اشاره به لزوم ‌حمایت ارگان‌ها از اکران آثار اظهار کرد: سال گذشته فیلم کودک و نوجوانی ساخته شد که موضوعش فرونشست اصفهان بود. سالی که ما در اصفهان کار ‌می‌کردیم به چشم ‌خودم خشکی زاینده‌رود و بحران‌های آن منطقه را دیدم. خیلی از ارگان‌ها کمک کردند که فیلم ساخته شود اما پس از تولید از فیلم حمایت نمی‌کنند که فیلم به خوبی در سینما ‌اکران و دیده شود، درنتیجه فیلم زمین می‌خورد. وقتی با دوستان فیلمساز صحبت می‌کنیم آرزوهایمان را به هم می‌گوییم اما درنهایت به این نتیجه می‌رسیم‌ که طرحی را برای خارج از کشور بفرستیم زیرا در آنجا کار دیده می‌شود. به‌طور مثال‌ من فیلم‌های کوتاهی بازی کرده‌ام که در خارج از کشور اتفاقا درآمد زیادی هم داشته‌اند.

مشهدی‌عباس در ادامه گفت: متأسفانه کسی سینمای کودک را گردن ‌نمی‌گیرد و اصلا تولیداتی برای چندین ‌میلیون مخاطب نوجوان نداریم. سوال اینجاست که ما امروز باید چه کنیم تا یک سینمای حرفه‌ای برای کودک و نوجوان داشته باشیم؟ هرچیزی که امروز گفتیم به باورپذیری می‌رسید.‌ متأسفانه برخی همکاران ما کارهایی می‌سازند که داستانس را مخاطب باور نمی‌کند و قهرمانش را نمی‌پذیرد. ‌

در سینمای تجاری آمریکا هم همه ‌فیلم‌ها ماندگار نمی‌شوند و همه آثار شاهکار نیستند

حاجیان گفت: مگر هری پاتر در چندین قسمت باورپذیری ایجاد کرد؟ باورپذیری بخشی از ماجرا است. همچنین سریال «ونزدی» باورپذیر نیست اما جذاب است. نکته مهم اینجاست که وقتی یک‌ فیلم از فیلتر تخیل عبور کند ما وارد آن جهان تخیلی می‌شویم. مهم نیست که به چه زبانی ‌صحبت کنیم بلکه‌ مهم این است که چه بگوییم. خانم جی‌کی رولینگ نویسنده «هری پاتر» در داستان‌هایش حرف‌هایی می‌زند که جهانی و انسانی است و تاریخ مصرف ندارد به همین دلیل ماندگار شده است. درنتیجه ما هم باید حرف‌هایی بزنیم که در جان بچه‌ها رسوخ کند. از طرفی باید مخاطب خود را بشناسیم ‌و گروه‌های روانشناس و جامعه‌شناس باید نیاز گروه‌های کودک و نوجوان و نسل جدید را بررسی کنند.

نکویی در بخش دیگر تصریح کرد: در سینمای تجاری آمریکا هم همه ‌فیلم‌ها ماندگار نمی‌شوند و همه آثار شاهکار نیستند. به‌طور مثال مرحوم علی حاتمی در فیلم «‌کمال‌الملک» گفتند که هنر مزرعه بلال نیست که هرسال محصول بدهد. در ایران ساخت انیمیشن سخت است زیرا گران‌قیمت است و نیاز به زمان زیادی دارد. انیمیشن در ایران به‌صورت گلخانه‌ای تولید می‌شود درحالی که در دنیا با تولید انیمیشن به درآمد می‌رسند ولی ما در ایران در زمان ساخت انیمیشن به درآمد ‌می‌رسیم. وقتی به من پول می‌دهند که فیلم بسازم، درنتیجه باید سریع‌تر فیلمم را بسازم‌ تا به درآمد برسم. به‌عنوان مثال میکی موس یک کاراکتر صدساله و ماندگار است و آدم این‌گونه می‌تواند به سود برسد. ایران سرشار از استعدادهای ناب است.

مشهدی‌عباس نیز در ادامه عنوان کرد: اگر ما امروز سینما، انیمیشن و فیلم‌ کودک داریم بیشتر دغدغه شخصی هنرمندان بوده است. آدم‌ها در یک سنی انگیزه‌ دارند مانند فوتبالیست‌ها که دوران طلایی دارند، هنرمندان نیز یک دوران طلایی دارند.‌ متاسفانه کسانی که انگیزه دارند برای کودک و نوجوان فعالیت کنند، تجربه و تخصص این‌ کار را هم دارند در خانه بیکار هستند اما کسانی که هزاران کار درحال تولید دارند، سراغ فیلم کودک می‌آیند و بودجه هم دریافت می‌کنند‌، اگر ‌همین روند ادامه داشته باشد شاید ما در آینده انیمیشن و سینمای کودک نداشته باشیم.

مشهدی‌عباس تصریح کرد: باید دغدغه امروز بچه‌ها را بشناسیم‌ اما وقتی فیلمنامه‌ای به یک شورا ارائه می‌کنیم و ۲ سال بعد به نتیجه می‌رسد چنین چیزی ممکن نیست.

بابک گفت: امیدوارم شرایط کار برای آدم‌های دغدغه‌مند و صادق ایجاد شود چون مسلما اتفاقات خوبی رقم‌ می‌خورد.‌ به یکی از دوستانم در خارج از کشور می‌گفتم که در تهران حدود ۱۱۰ یا ۱۲۰ تئاتر اجرا می‌شود و او باورش نمی‌شد! قطعا باید بستر برای فعالیت ایجاد شود اما امکاناتی نیاز است که این فعالیت‌ها به بار بنشینند. آقای مشهدی‌عباس حدود ۴ سال پیش یک نمایشنامه کودک و نوجوان برای من خواند که بسیار خوب بود. آن نمایشنامه اکنون به ۱۲ میلیارد بودجه نیاز دارد که اجرا شود.

سپس مشهدی‌عباس درباره بازنمایی تصویر کودک در سینما گفت: برخی فیلم‌های کودک ‌ما در جشنواره‌‌هایی پذیرفته می‌شوند که اصلا کسی آنها را نمی‌شناسد. وقتی در ایران از تولید و پخش یک فیلم حمایت نشود فیلمسازان برای جشنواره‌‌های خارجی فیلم‌ می‌سازند.

حاجیان نیز گفت: ما وقتی تصویر واقعی خودمان را گم کرده‌ایم چطور می‌توانیم تصویر واقعی به دیگران نمایش دهیم.

وی افزود: فیلم «خانه دوست کجاست» درباره کودک است نه برای کودک. ما چندین فیلم درباره کودک داریم که هضمش برای این رده سنی سخت است.

مشهدی‌عباس در پایان این نشست عنوان کرد: وقتی من برای یک جشنواره خارجی یا ارگان خاصی کار کنم اهداف آنجا را مدنظر قرار می‌دهم درنتیجه من با اهداف سفارش‌دهنده کار می‌‌کنم و نمی‌توانم تصویر واحدی از سینمای کودک ارائه کنم. سینمای کودک بودجه مشخصی در طول سال ندارد و با دلسوزی برخی مدیران شرایطش بهتر شده است.

نوشته چالش ارائه تصویر واحد از سینمای کودک/ از بچه‌های نسل جدید عقب مانده‌ایم اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

در این نشست آزیتا حاجیان بازیگر سینما و تلویزیون، امیر مشهدی‌عباس کارگردان تئاتر و دبیر چند دوره از جشنواره بین‌المللی تئاتر کودک و نوجوان، رضا بابک بازیگر سینما و تئاتر و بابک نکویی کارگردان انیمیشن و طراح پوستر سی‌وهفتمین جشنواره بین‌المللی فیلم‌های کودکان و نوجوانان حضور دارند.

این نشست به همت جشنواره فیلم‌های کودکان و نوجوانان و با همکاری بنیاد سینمایی فارابی، مرکز آموزش‌های هنری و سینمایی دارالفنون و اندیشکده امید برگزار می‌شود.

اولین جلسه از سلسله نشست‌های «قرارِ هفت»  با موضوع «مروری بر کارنامه ده سال اخیر جشنواره فیلم کودک و نوجوان» برگزار شده بود.

علاقه‌مندان می‌توانند برای حضور در این نشست به خیابان ۳۰ تیر، موزه آبگینه، بنیاد سینمایی فارابی مراجعه کنند.

سی‌وهفتمین جشنواره بین‌المللی فیلم‌های کودکان و نوجوانان در ۳ بخش ملی (فیلم‌های بلند، کوتاه و پویانمایی)، بخش بین‌الملل و بخش ویژه از ۱۲ تا ۱۶ مهر سال جاری با دبیری حامد جعفری در شهر اصفهان برگزار می‌شود.

نوشته نشست «بازنمایی تصویر کودک و نوجوان در سینمای ایران» برگزار می‌شود اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

در این نشست محمدرضا ورزی (کارگردان)، محمدرضا شریفی‌نیا (بازیگر و تهیه‌کننده)، مارال بنی‌آدم، آزیتا حاجیان، ملیکا شریفی‌نیا، محمدرضا شهبانی نوری، محمد شعبان پور(بازیگران)، علی کیان ارثی (صدابردار)، بهزاد عبدی (آهنگساز)، شهرام خلج (طراح چهره‌پردازی)، مسعود اوسطی (طراح صحنه)، مهدی حسینی‌وند (تدوینگر)، فرشاد خالقی (فیلمبردار)، رویا ابراهیمی (طراح لباس) و مهرداد جلوخانی (صداگذار) حضور داشتند.

محمدرضا ورزی کارگردان این اثر در ابتدای این نشست گفت: از همه دوستان علی‌الخصوص بانوان سپاسگزارم که فیلم را تماشا کردند. ایده این فیلم حدودا ۱۲ سال پیش در ذهن من شکل گرفت. علاقه‌مند هستم در حوزه مفاخر کار کنم و در سینمای ایران جای زندگینامه مفاخر خالی است. چند بار فیلمنامه را بازنویسی کردم و واقعا منابع زندگینامه‌ای پروین اعتصامی گسترده نیست.

مارال بنی آدم گفت: از تهیه کننده و کارگردان برای دعوت به پروژه سپاسگزارم. بازی در این نقش سعادت بزرگ و بزرگترین شانس هنری من بود. من پیش از آغاز سر مزار ایشان رفتم و کسب اجازه کردم. امیدوارم سینمای ایران از این مشاهیر بهره ببرد. زندگینامه افرادی که می‌تواند راه و روش درستی به ما بیاموزد.

وی ادامه داد: زمانی که به این پروژه اضافه شدم فرصت کمی داشتم و ساعت‌ها با آقای ورزی جلسه داشتیم و منابع را در اختیار من گذاشتند. از محققین هم درخواست کردم که مطالب و منابع مختلف از این بزرگوار را در اختیار من بگذارند. نامه‌هایی از این شاعر بزرگ را در اختیار من گذاشتند که به دوست صمیمی خود ارسال می‌کرده است. تمام منابع را کنار هم قرار دادم و تلاش کردم تا از همه آن‌ها بهره ببرم.

آزیتا حاجیان نیز مطرح کرد: برای من بازی در نقش مادر پروین افتخار بزرگی بود. شاید نسل نو بیشتر با فروغ آشنا باشند ولی واقعا پروین شعرهای بسیار زیبایی دارد.

وی در ادامه افزود: هر منبعی که بود در اختیار ما گذاشتند. مادر پروین هم مانند هر مادر دیگری نگران فرزندش بود. من یک مادر را با تمام دغدغه‌هایش بازی کردم.

ملیکا شریفی نیا بیان کرد: نقش آگرین برای من بسیار جذاب بود و این شخصیت زایده تخیل نویسنده است و وجود خارجی ندارد. با تمام وجودم سختی‌ها و غمش را حس کردم. خیلی از آقای ورزی سپاسگزارم که به من کمک کردند. از مادر عزیزم و مارال نیز سپاسگزارم.

محمد شعبان‌پور دیگر بازیگر این فیلم گفت: من قرار بود فضل الله را بازی کنم اتفاقاتی افتاد و گفتند تو ابوالفتح را بازی کن. مدتی گذشت و گفتند پروین را بازی کن! خیلی سپاسگزارم از آقای شریفی نیا و ورزی و خیلی سخت است در این فضا به کسی که کار اول سینمایی‌اش را انجام می‌دهد. بیشتر من را با کارهای طنز می‌شناسند و واقعا هر کسی این ریسک را نمی‌کند. به همین دلیل از آقای ورزی و شریفی نیا سپاسگزارم. اگر نقش خوب درآمده شما به پارتنرهای من نگاه کنید.

بنی آدم بیان کرد: واقعیت رقابت سیمرغ جذاب است. ولی امیدوارم بازیگری که لیاقتش را دارد سیمرغ را به خانه ببرد. پدر و مادرم فیلم را دیدند و پدرم گفتند از تو راضی هستم و این بزرگترین سیمرغ برای من بود.

محمدرضا شهبانی نوری بازیگر دیگر این فیلم گفت: بعد از ۲۶ سال آقای شریفی نیا دوباره یاد من کردند. ما در درخت گلابی کار کرده بودیم. آقای شریفی نیا به من کمک کردند. در این مدت ۲۰ فیلم کوتاه ساختم. از همه همکاران عزیز و بزرگوارم سپاسگزارم. از استاد عزیزم خانم حاجیان سپاسگزارم که به من بسیار کمک کردند.

وی ادامه داد: جنبه آموزشی سینما برای من بسیار مهم است. از اینکه در فیلمی بازی کردم که خاصیت آگاهی بخشی و سرگرمی هم دارد، واقعا خوشحالم. چنین آثاری می‌توانند به جامعه کمک کنند.

علی کیان ارثی صدابردار گفت: بیش از نیمی از صدای این اثر سر صحنه انجام شده است. در ساخت این گونه آثار خیلی صدابرداری کار سختی را در پیش دارد و به دیده شدن اثر کمک می‌کند.

فرشاد خالقی فیلمبردار این فیلم گفت: امیدوارم از فیلم خوشتان آمده باشد. برای فیلمبردار حضور در چنین آثاری خوشبختی است. این چندمین همکاری من با آقای ورزی بود. نوع دوربین و لنزها طوری بود که بتوانیم بافت مورد نظر فیلم را در بیاوریم و در بحث نور هم مثلا در نورپردازی خانه پروین تلاش کردیم از نورهای نرم استفاده کنیم. وارد هر صحنه که میشدم با حس و حال پروین وارد می‌شدم. از گروه فیلمبرداری به طور ویژه تشکر می‌کنم.

بهزاد عبدی آهنگساز این اثر گفت: موسیقی فیلم یکی از پروژه های سخت و دومین تجربه همکاری من با آقایان شریفی نیا و ورزی بود. به خاطر ماجرایی که روی پرده اتفاق می‌افتد کار را بسیار دوست دارم و از کار خود راضی هستم. اگر اتفاقی افتاده مجموعه بوده و من هم تلاش کردم صدای دوستان را به گوش برسانم. ساز اصلی ویولن سل بود که نوعی صدای عاشقانه است. از ساز بالاوان و ارکستر زهی نیز در کار وجود داشتند.

وی افزود: موسیقی ریتم دارد. طبیعی است که موسیقی بدون ریتم اصلا وجود ندارد. اصل ماجرا این است ما تلاش کردیم ریتم را درنظر بگیریم اگر موفق بودم لطف خدا و همراهی دوستان بوده است.

در بخش دیگر این نشست مسعود اوسطی طراح صحنه گفت: مانند کارهای تاریخی سختی‌های خود را داشت و تمام تلاش خود را کردیم تا به بهترین شکل ممکن کار را پیش ببریم.

مهرداد جلوخانی صداگذار این اثر گفت: سعی کردیم خارج از قاب چیزی انجام نشود.

محمدرضا ورزی بیان کرد: به میزانی که فیلمنامه نیاز داشت به فضل الله خان پرداختیم. تا جایی نشان دادیم که به طلاق رسید. طلاق که یکی از دستاوردهای آن اشعار خانم پروین اعتصامی بود.

این کارگردان گفت: زندگی مفاخر را دوست دارم. نسل جدید فیلمساز بیشتر به تولید چنین آثاری توجه کنند. فیلم تختی و کمال‌الملک این دو بیوگرافی بودند که ماندگار شدند و جای این دست فیلم‌ها واقعا خالی است.

ورزی مطرح کرد: درباره فرازهایی که انتخاب کردم از ابتدا با آقای شریفی نیا مشورت می‌کردیم و هدف اصلی من از این بیوگرافی یک پیام بود. پیام من بیشتر این بود که یک زن در شرایط خاص دوران خودش برای تثبیت خود چقدر تلاش کرد و متاسفانه در زمان خودش طمع شهرت را نچشید. در زمان فیلمبرداری هم همچنان روی فیلمنامه کار می‌کردیم و سعی کردیم به مطلوب‌ترین شکل ممکن برسیم.

وی افزود: فروغ فرخزاد که اشعارشان را دوست دارم، نمیدانم چرا این مرزبندی بین دو شاعر اتفاق افتاد و قیاس شکل گرفت.

این کارگردان ادامه داد: خانواده در پروین شدن پروین اعتصامی بسیار تاثیرگذار بودند و به همین دلیل در این فیلم به زندگی این خانواده تمرکز شده بود. جایی که شکل‌گیری شخصیت پروین شکل گرفت.

ورزی افزود: انتخاب من برای نقش پدر، خود آقای شریفی نیا بودند؛ برخلاف نظر خود آقای شریفی نیا.

محمدرضا ورزی مطرح کرد: یکی از مهم ترین منابع ما، از نگاه منتقد و کسی است که دشمنی با پروین داشته است؛ کتابی تحت عنوان تهمت شاعری. نکاتی گفته بود که خود مشاهده کرده بود. فردی که آقای بیژن بنفشه خواه نقش او را بازی کردند. مجموع مقالات و مصاحبه ها نیز ازجمله منابع مهم ما بودند.

کارگردان فیلم «پروین» گفت: ما نمی‌توانستیم تمام ابعاد زندگی پروین را در یک فیلم نشان دهیم در غیر این صورت باید یک سریال می‌ساختیم.

وی ادامه داد: آگرین برگرفته از اشعار پروین بود. جایی که به مردم کمک و مهربانی می‌کرد و… . تلاش کردم و انتخاب کردم که این بخش از زندگی پروین را نشان دهم.

محمدرضا شریفی‌نیا تهیه‌کننده و بازیگر «پروین» در انتها گفت: الان دنیا دنبال چهره که کاملا شبیه باشد، نمی‌گردد. از نظر من یک پروین ساخته شد. من دیگر مارال بنی‌آدم را پروین می‌دانم. بسیار ارزشمند است که به یک شخصیت با مفاهیم درونی‌اش بپردازیم نه صرفا چهره.

وی درباره حاشیه‌هایی که درباره نزدیک نبودن شباهت چهره او با پدر پروین توضیح داد: چهره بیست و چند ساله پدر پروین را کنار تصویر شصت و خرده ای ساله من گذاشته و آن را مقایسه می‌کنند.

شریفی‌نیا در پایان گفت: واقعا دوست نداشتم به عنوان بازیگر در این پروژه باشم. ولی باعث افتخارم است که در این پروژه فاخر حضور داشتم. پروین تنها زنی است که حق خود را از این جامعه گرفت.

نوشته محمدرضا ورزی: زندگی مفاخر را دوست دارم اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

فرنوش صمدی در ابتدا از اینکه اولین فیلم بلندش را در ایران و کنار هم‌زبانانش دیده، ابراز خوشحالی کرد.

در ادامه سحر دولتشاهی، درگذشت علی انصاریان  را تسلیت گفت و برای مردم ایران آرزوی روزهای بهتر کرد.

پژمان جمشیدی، نیز درگذشت مهرداد میناوند و علی انصاریان را تسلیت گفت و افزود: ابتلای من به کرونا شایعه بود و خدا را شاکرم که در سلامت کامل به سر می‌برم. گاهی فکر می‌کنم که خوابم و منتظرم از رویا بیدار شوم و ببینم همه چیز خوب است و به روال سابق بازگشته‌ایم.

آیلین جاهد، بازیگر خردسال فیلم «خط فرضی» با ابراز خوشحالی از حضور در فیلم فرنوش صمدی گفت: قرار گرفتن کنار بازیگران این اثر سینمایی برای من افتخار بزرگی بود و امیدوارم که باز هم بتوانم با ایشان همکاری داشته باشم.

صمدی این فیلم را اولین اپیزود از سه گانه‌ای دانست که قصد دارد درباره دروغ بسازد و افزود: دروغ، پنهان‌کاری، عذاب وجدان و مکافاتی که انسان از دروغ دچارش می‌شود، از مضامینی هستند که قصد داشتم در این فیلم مطرح کنم. طرح فیلمنامه بعدی‌ام نیز درباره مردی‌ست که دروغ گفته اما بازهم با محوریت زنان است.

صمدی درباره داوری نشدن اثر خود در بخش کارگردانی گفت: من آدم بسیار خوش‌بینی هستم. در آیین‌نامه جشنواره نوشته شده بود کسانی که فیلم‌هایشان در جشنواره‌های خارجی حضور داشته در جشنواره فیلم فجر، به این دلیل که در حق باقی آثار اجحاف نشود، نمی‌توانند دراین رویداد شرکت کنند. این قانون جدید با رأی دبیر جشنواره پایه‌گذاری شد که فیلم‌ها حضور یافته در جشنواره‌های خارجی امکان حضور در جشنواره فجر را داشته باشند اما در دو بخش «بهترین کارگردانی» و «بهترین فیلم» داوری نشوند.

صمدی با اشاره به اینکه محوریت اصلی تمام آثار کوتاهش ناخواسته زنان و دروغ بوده است، افزود: مهم‌ترین بخشی که از فیلم‌های کوتاهم برای ساخت «خط فرضی» وام گرفتم همین محتوا و به تصویر کشیدن درام واقعی بود.

او در ادامه به این واقعیت اشاره کرد که فیلم کوتاه و بلند، دو دنیای خیلی متفاوت از یکدیگر هستند.

کارگردان «خط فرضی» گفت: متاسفانه به دلیل شیوع ویروس کرونا من خیلی نتوانستم با مخاطبانم برخورد رودررو داشته باشم. اما در اینستاگرام دیدم که مردم به نکاتی در فیلم دقت می‌کردند که حتی خود من شاید به آن‌ها توجه نکرده بودم.

صمدی درباره حضور «خط فرضی» در جشنواره «فیلم تورنتو» توضیح داد: این قانون برای این جشنواره وجود دارد که فیلمساز می‌تواند فیلمش را به صورت «راف‌کات» بفرستد. این اتفاق رایجی است که در همه جای دنیا رخ می‌دهد.

او درباره انتقادها به فیلمش گفت: هر کسی مجاز است که فیلم را نقد کند و اگر در وب‌سایت‌های خارجی که اثر را نقد کرده‌اند جست‌وجو کنید، می‌بینید حدود بیست منتقد بنام، برای این فیلم نقد نوشته‌اند.

صمدی در پاسخ به این سئوال که آیا می‌توان زندگی را با کسی که دروغ گفته است، ادامه داد گفت: این قصه برمبنای یک داستان واقعی است که برای یکی از دوستان من رخ داده است و من آن ماجرا را دراماتیزه کردم.

این کارگردان تصریح کرد: حرف من این بود که آدم‌ها بیشتر با یکدیگر صحبت کنند و این موضوع درباره همه مردم است. هرچه گفت‌و‌گو بیشتر شود، دروغ‌ها کمتر خواهد شد.

او قصه‌اش را جهانشمول عنوان کرد و افزود: من دوست ندارم چیزی را ایرانیزه کنم و به دنبال این هستم که تمام مردم جهان حرف من را بفهمند.

صمدی گفت: دروغ‌های فیلم ربطی به پایان‌بندی ندارد. پایان فیلم‌ها معمولا معضلات بزرگی هستند؛ اما برای من پایان «خط فرضی» به این شکل بود و پایان دیگری برایش متصور نبودم. در اپیزود بعدی نیز قصه سارا و حامد را تمام شده خواهید دید و من آن‌جا به آینده قصه اشاره می‌کنم.

جمشیدی درباره انتخاب این نقش گفت: من با نقش کمدی وارد عرصه سینما شدم و حضورم در نقش‌های جدی شاید برای مخاطب پذیرفته نباشد. به همین دلیل سعی کردم در نقش‌های جدی ولو کوچک حضور داشته باشم و دوست دارم کاراکترهایی را که فکر می‌کنم توانایی اجرایشان را دارم بازی کنم.

در ادامه حاجیان گفت: من در سنی هستم که نمی‌توانم در آثار سینمایی نقش محوری داشته باشم، برای همین ممکن است خیلی از نقش‌هایی که دوست ندارم را بپذیرم. به دنبال فیلم‌هایی هستم که حرفی برای گفتن داشته باشند.

جمشیدی در پاسخ به انتقاد یک خبرنگار که او را به «تلاش برای دیده شدن به هر قیمتی» متهم کرد، گفت: من نمی‌خواهم جواب این خبرنگار را بدهم. اما آنقدر که شما فکر می‌کنید دیده شدن برای من مهم نیست.

او به نقد مثبتی که در یکی از رسانه‌ها درباره بازی‌اش در «شیشلیک» منتشر شده بود اشاره کرد و گفت: در این مطلب از بازی من تعریف شده بود ولی خبر بعدی درباره فوت علی انصاریان بود و… برای همین می‌خواهم بگویم که زندگی برای من آنقدر ارزشمند نیست که صرفا برای دیده شدن کار کنم و کار کردن من به این دلیل است که سرگرم باشم.

نوشته نشست فیلم «خط فرضی» برگزار شد/ فرنوش صمدی: این فیلم اولین اپیزود از سه گانه من درباره دروغ است اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

دزد عروسک‌ها، سفر جادویی، اوینار، دایان باخ، راز گل شب بو، راه افتخار، آدم برفی، روبان قرمز، موج مرده، شمعی در باد، معادله، باغ فردوس پنج بعداظهر، خط فرضی، محیا، دیوار، خواب زمستانی، سایه ها، تاکسی نارنجی،  لاله، ماه در جنگل، زیر سقف دودی، کیمیا، نجلا، سالهای دور از خانه و … از جمله فیلم ها و سریال‌هایی است که آزیتا حاجیان در آنها نقش‌آفرینی کرده است.

آزیتا حاجیان برای فیلم سینمایی «روبان قرمز» برنده جایزه بهترین بازیگر نقش اول زن در بخش بین الملل جشنواره فیلم فجر شده است.

گفتگوهای تاریخ شفاهی موزه سینمای ایران شامل مصاحبه با پیشکسوتان و صاحب نظران سینمای ایران است و تاکنون تعداد زیادی از هنرمندان جلوی دوربین موزه سینمای  ایران قرار گرفته اند.

به مناسبت زادروز این هنرمند بخش هایی از گفتگوی مفصل وی برای اولین بار منتشر شد.

نوشته روایت نقش آفرینی‌های آزیتا حاجیان در موزه سینما ماندگار شد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

«بازی نقاب‌ها» به قلم بهنام علیزاده به نگارش در آمده و در گروه فیلم و سریال شبکه دو سیما در حال تولید است. لوکیشن‌های این مجموعه شامل: بندرترکمن، گنبدکاووس، آغلا و قمیشان خواهد بود و بازیگران آن متشکل از بازیگران تهرانی و ترکمنی است.

«بازی نقاب‌ها» یک ملودرام عاشقانه است و برای نگارش آن تحقیقات بسیاری پیرامون به تصویر کشیدن آداب و سنن این منطقه و قوم ترکمن انجام شده است . داستان «بازی نقاب‌ها» راوی اتفاقاتی است که بین دو طایفه ترکمن می افتد که سال‌هاست با هم کدورت دارند و بازی روزگار سرنوشتی متفاوت را برای آنها رقم می‌زند.

جعفر دهقان، آزیتا حاجیان، سیما خضرآبادی، منوچهر آذر، رزیتا غفاری، بابک انصاری، یلدا قشقایی، مهرداد ضیائی، فرهاد بشارتی و مهسا هاشمی بخشی از بازیگران این سریال هستند که به ایفای نقش پرداخته‌اند.

بخشی از عوامل این سریال نیز عبارتند از: مدیر فیلمبرداری: عباس عسگری، صدابرداری : رضا کنشلو، مدیر تولید: سعید شرفی کیا، طراح صحنه و لباس : کیوان ذوالفقاری .

نوشته سریال «بازی نقاب‌ها» در بندر ترکمن کلید خورد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

وی ادامه داد: این نوع تعاملات هدف اصلی برگزاری یک جشنواره هنری‌ست که به نظر می رسد در این جشنواره رعایت شده است.

حاجیان که در روزهای جشنواره با فیلمسازان جوان ارتباط برقرار می‌کند و درباره نقاط قوت و ضعف آثار با آنها گپ می‌زند، در این‌باره توضیح داد: من نسل جوان را دوست دارم، به نسل جوان اعتماد دارم و فکر میکنم آینده جامعه در دست این نسل است. بنابراین اگر خود فیلمسازان جوان طالب باشند که نکاتی را درباره اثرشان بشنوند، چیزی را از آنها دریغ نمی کنم.

وی ادامه داد: تجربیاتم را تاجایی که امکان دارد با آنها در میان می‌گذارم که دچار بازنگری در تفکر و آثارشان شود.

عضو هئیت انتخاب بخش مسابقه آثار سینمای ایران، تاکید کرد: ظرفیت نقد پذیری نسل جوان زیاد است. آنها می دانند که اگر این ظرفیت را از دست بدهند، درجا خواهند زد، اما اگر ظرفیت خود را گسترش دهند، امکان بازنگری برای‌شان پیش خواهد آمد.

وی افزود: شنیدن نقد و نظرات مخالف باعث می شود اثر بعدی یک هنرمند با توفیق بیشتری روبرو و اشتباهات قبلی اصلاح شود.

نوشته نسل جوان نقد‌پذیری بالایی دارند/ باید به برپایی جلسات هم اندیشی توجه نشان داد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

شایقی که بعد از «ابرهای ارغوانی» فعالیتی به عنوان کارگردان نداشته درباره تازه ترین فیلم خود به سوره سینما گفت: بخشی از سرمایه ما تامین شده و به زودی بقیه آن آماده می‌شود و می توانیم فیلمبرداری را آغاز کنیم. لوکیشن‌ها را در منطقه شمال کشور و در شهر نکا به طور ضمنی بازبینی کردیم اما پیش‌تولید جدی را با فراهم شدن کامل بودجه پیگیری خواهیم کرد.

وی درباره سایر فعالیت های خود گفت: مدرسه سینمایی صحنه را مدتی است در شهر ساری راه اندازی کردیم و علاقمندان به کلاس و کارگاه های فیلمسازی،بازیگری ،فیلمنامه نویسی و … می توانند از این کلاس‌ها استفاده کنند. تا الان در جلسات یک روزه هنرمندانی چون کامبوزیا پرتوی، حامد بهداد و صابر ابر حضور داشتند. پنجشنبه سوم اردیبهشت ماه آزیتا حاجیان و واروژ کریم مسیحی کارگاهی را در کافه کتاب ساری برگزار خواهند کرد.

سیامک شایقی فیلم‌های سینمایی «در کمال خونسردی»، «جهیزیه برای رباب»، «خواب زمستانی» و … را کارگردانی کرده است.

نوشته «ماه برفراز زیر آب» در آستانه تولید/ آزیتا حاجیان و کریم مسیحی در کافه کتاب ساری اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

آزیتا حاجیان بازیگر سینما و تلویزیون درباره فعالیت‌های اخیر خود به سوره سینما گفت: قرار است در سریال «کیمیا» به کارگردانی جواد افشار و تهیه‌کنندگی محمدرضا شفیعی بازی کنم. در این سریال نقش مادری را بازی می‌کنم که در شرایط پیچیده اجتماعی و سیاسی قرار می‌گیرد. این سریال به سال‌های قبل از انقلاب و زمان جنگ اشاره می‌کند. هنوز بازی من شروع نشده. بخش‌هایی از این سریال در خرمشهر تصویربرداری خواهد شد که طبیعتا من هم به خرمشهر خواهم رفت.

حاجیان درباره بازپخش مجموعه «تا ثریا» توضیح داد: بازپخش این مجموعه را ندیده‌ام. تقریبا همه نقش‌هایی که تا الان بازی کرده‌ام از من دور بوده و ثریا هم یکی از این کاراکترها بود. تعلق خاطر زیادی به آن دارم. اما همیشه برای اتفاقی که برای این سریال افتاد و سرنوشتی که در پخش به آن دچار شد که حدود ۸ قسمت از آن حذف شد متأسفم، یک گروه ۴۰ نفره برای تولید با کیفیت یک مجموعه تلاش می‌کنند اما در میانه راه با برخورد حذفی آقایانی که صلاح می‌بینند برای حذف بخش‌هایی از سریال تصمیم بگیرند مواجه می‌شوند. اتفاقی که برای «تا ثریا» افتاد در برداشت مردم از سریال تأثیر منفی گذاشت. بعضی‌ها نتوانستند متوجه داستان شوند و این مسئله باعث شرمندگی ما بازیگران و عوامل فیلم در مواجهه با مردم شد.

وی درباره پیش‌بینی خود از جشنواره فیلم فجر امسال گفت: بعید می‌دانم امسال شاهد اتفاق ویژه‌ای در جشنواره فجر باشیم. هیچ چیز یک دفعه اتفاق نمی‌افتد. ممکن است شاهد حسن نیت بیشتری از مدیران نسبت به سینماگران باشیم و هنرمندان بتوانند دیدگاه گسترده‌ای را در فضای بازتری ارائه کنند همین خوب و کافی است. اما قطعا من انتظار معجزه ندارم.

این بازیگر که در دوره هفدهم جشنواره فیلم فجر سیمرغ بلورین را برای فیلم «روبان قرمز» دریافت کرد، درباره اهمیت این جشنواره و اهدای سیمرغ به هنرمندان افزود: جشنواره فجر هیچ‌وقت برای من خاطره‌انگیز نبوده و از برگزاری آن اتفاق خاطره‌انگیزی در ذهن ندارم. سیمرغ هم برایم مسئله و دغدغه نبوده حتی زمانی که آن را دریافت کردم. برای سیمرغ کار نمی‌کنم، برای دل خودم و دل مردم بازی می‌کنم. سیمرغ در واقع به نوعی خسته‌ نباشید برای زحمت‌هایی است که هنرمندان کشیده‌اند و اینکه مردم بدانند بازیگران چه تلاشی برای ایفای نقش‌هایشان می‌کنند.

حاجیان که هشت سال پیش نمایشی به نام «یک مرد، یک زن» را کارگردانی کرده بود درباره فعالیتش در این زمینه توضیح داد: هنوز جرئت نکرده‌ام سمت تئاتر بروم. خوشبختانه هر از گاهی پیشنهادهایی دارم. تا وقتی که تئاتر به سامان نرسد جرئت نمی‌کنم سمتش بروم. تئاتر باید یک متولی دلسوز و جدی داشته باشد. با اینکه نمایش «یک مرد، یک زن» با استقبال خوبی از مردم مواجه شد اما پیچیدگی‌های بوروکراتیک خیلی برایم سخت بود و برای مواجهه با آنها باید انرژی گذشتن از هفت خوان را داشته باشید.

آزیتا حاجیان بازی در فیلم‌های سینمایی «موج مرده»، «دزد عروسک‌ها»، «اوینار»، «محیا» و مجموعه‌های «دبیرستان خضراء»، «امام علی (ع)»، «سفر سبز» و … را در کارنامه دارد.

نوشته آزیتا حاجیان با «کیمیا» به خرمشهر می‌رود/ جشنواره فجر هیچوقت برایم خاطره‌انگیز نبوده اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

حاجیان درباره انتظار خود از دولت آینده به سوره سینما گفت: من از سال ها پیش به این موضوع معتقد بوده و هستم که ممیزی‌های سلیقه‌ای به سینمای ما صدمه زده و خلاقیت تولید کنندگان را به حاشیه رانده است. از نظر من مدیریت جدید باید شهامت بیشتری داشته باشد و البته وجود یک ضمانت اجرایی هم الزامی است. حمایت منصب های بالا دست نقش فوق العاده ای در اجرایی شدن تصمیمات دارد و اگر پشتیبانی مسوولان امر وجود نداشته باشد، جسارت و شهامت افراد میانی نیز راه به جایی نمی برد.

وی همچنین درباره فعالیت های اخیر خود افزود: در حال حاضر در پروژه «لاله» مشغول به کار هستم، اما طبق مقررات کار اجاره ارائه توضیحی در مورد نقشم ندارم. در گذشته در برخی موسسات تدریس بازیگری داشتم، اما فعلا فضای مناسبی وجود ندارد و هر وقت به خیلی از معضلات توجه کافی روا داشتند، به عرصه تدریس و آموزش بازیگری بر می گردم.

«خواب زمستانی»، «تاکسی نارنجی» و «کیمیا و خاک» از آخرین بازی‌های این بازیگر سینما است.

نوشته آزیتا حاجیان: سینماگران جسور و مدیران حامی باشند اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

سوره سینما- محیا رضایی: سینمای دفاع مقدس با نام و خاطره زنانی گره خورده که با ایثار و رشادت تاریخ را سرشار از غرور  کرده‌اند. مادران شهید، همسران شهید و مادران و زنانی که عزیزانشان را به شکلی در جنگ از دست دادند بخشی از تاریخ دفاع مقدس هستند که مایه مباهات و افتخار جامعه ایرانی‌اند. نمی‌توان از لحظه‌های بزرگ تاریخ دفاع مقدس مانند آزادسازی خرمشهر صحبت کرد و از بانوانی نگفت که در کنار مردان قهرمانانه جنگیدند. آزیتا حاجیان که در فیلم‌های «موج مرده» و «روبان قرمز» به کارگردانی ابراهیم حاتمی‌کیا حضور داشته و این روزها در مجموعه «کیمیا» به کارگردانی جواد افشار بازی می‌کند درباره حضور زنان در سینمای دفاع مقدس و خاطره همکاری با حاتمی‌کیا با سوره سینما صحبت کرد.

در هفدهمین جشنواره بین‌المللی فیلم فجر برای بازی در فیلم «روبان قرمز» برنده سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش اول زن بخش بین‌الملل شدید. چطور شد که در فیلم «روبان قرمز» ساخته ابراهیم حاتمی‌کیا بازی کردید؟

آزیتا حاجیان: در تئاتر سر کار «دایره گچی قفقازی» به کارگردانی حمید سمندریان بودم و خبر نداشتم که همان زمان آقای حاتمی کیا در تدارک ساخت فیلم جدیدش است. بازیگران زن بسیاری تا آن زمان برای تست رفته بودند اما هیچکدام انتخاب نشده بودند و از این بابت دچار مشکل بودند. یک شب آقای حاتمی کیا برای دیدن نمایش ما آمد. بعد از چند روز به من زنگ زدند و گفتند می‌خواهند درباره فیلم با هم حرف بزنیم. آن زمان خسته کار بودم و تصمیم داشتم هیچ فیلمی قبول نکنم. اما بعد از مشورت با دخترانم رغبت کردم تست بدهم.

من و پرویز پرستویی و رضا کیانیان به همراه حسن پویا مدیر فیلمبرداری فیلم و ابراهیم حاتمی‌کیا به بیابان های اطراف تهران رفتیم و من دیالوگ های مورد نظر کارگردان را گفتم، بعد از آن بود که به من فیلمنامه را دادند. در این فیلمنامه یک سکانس بسیار جالب وجود داشت که به خودم گفتم برای همین سکانس هم که شده من باید «روبان قرمز» را بازی کنم و آن مربوط به صحنه ای بود که محبوبه شکم قلابی حاملگی‌اش را در می آورد و به سمت داوود (پرویز پرستویی) پرت می‌کند و می‌گوید: بیا اینم حرمت. تو استفاده کن.

نسل شما، نسلی است که انقلاب اسلامی و دفاع مقدس را پشت سر گذاشت. کجا به دنیا آمدید؟ زادگاهتان درگیر جنگ بود؟

مادرم اهل ملایر بودند که بعد از ازدواج با پدرم به تهرام آمدند و من در تهران به دنیا آمده و بزرگ شدم. اما بارها به ملایر سفر کردم و مخصوصا عیدها و تابستان‌هایش را خیلی دوست دارم، آب و هوای فوق العاده‌ای دارد. زمان جنگ را در مشهد، شمال و تهران می‌گذراندم و هرچه از جنگ یادم می آید تجربیات شخصی در ارتباط با اتفاقاتی بود که در تهران با آن روبرو بودم و همچنین تجربیات زنانی که مستقیم در جریان جنگ در مناطق جنگی حضور داشتند و احساس و رفتار و تجربیاتشان را به من منتقل می‌کردند. به هر حال خاطره سال‌های دفاع مقدس از ذهن ما پاک نمی‌شود.

آزیتا حاجیان در نمایی از «روبان قرمز»

زمانی که فیلمنامه «روبان قرمز» را خواندید فکر می‌کردید که «محبوبه» سیمرغ بلورین را برای شما به ارمغان بیاورد؟

راستش نه. آنقدر نقش را دوست داشتم که اصلا به هیچ چیز جز اجرایش فکر نمی‌کردم چه رسد به جایزه. به طور کل در زندگی‌ام هیچ وقت چنین اتفاقی نیافتاده. وقتی پیشنهادی را قبول می کنم به این معنی است که نقش را دوست دارم و در آن لحظه ایفای آن بیش از هر چیز برایم اهمیت پیدا می‌کند. نقش برای یک هنرپیشه مثل فرزند می‌ماند. بازیگر او را به دنیا می آورد، تربیت می‌کند و تحویل جامعه می‌دهد. برداشت مردم از نقش یک بازیگر دقیقا مثل برداشتی است که مردم جامعه از فرزندی دارند که شما تربیت کرده‌اید.

بعد از بازی در «روبان قرمز» بار دیگر سینمای دفاع مقدس را با «موج مرده» ساخته دیگری از حاتمی‌کیا تجربه کردید. در این فیلم‌ها نقش زنانی را که در جنگ گرفتار شدند بازی کردید خودتان تجربه‌ای از این فضا نداشتید، این کار را دشوار نمی‌کرد؟

همکاری خوب من با ابراهیم حاتمی کیا در «روبان قرمز» باعث حضورم در پروژه «موج مرده» شد. آن موقع هم در شرایط خاصی بودم که نمی‌خواستم بازی کنم اما بهرام عظیم پور خواست تا نقش را بپذیرم یادم هست حتی گلچهره سجادیه را پیشنهاد دادم اما نمی‌دانم به چه دلیل این اتفاق نیفتاد و خودم نقش را بازی کردم. حضور در فیلم‌های دفاع مقدس در صورتی که خودتان هیچ تجربه مستقیمی از آن مقطع ندارید زمانی ممکن است که با مردم بازمانده از آن حوادث حرف می‌زنید و احساسشان را با تمام وجود درک می‌کنید. همینطور سوالاتی در ذهن شما بوجود می آید و برای رسیدن به آنها تحقیق می‌کنید. انسیه شاه حسینی یکی از زنانی بود که من به شدت از تجربیات حضورش در جبهه وجنگ استفاده کردم همینطور همصحبتی با ابراهیم حاتمی کیا تاثیر بسزایی در بازی من داشت. همه اینها کنار هم باعث شد حتی زندگی شخصی و تفکراتم با جنگ گره بخورد. به عنوان انسانی که احساس دارد و درد جامعه و مردم را درد خودش می‌داند این مساله دغدغه ای شد که در نقشهایم بتوانم آنطور که شایسته این افراد است بازی کنم.

سینمای دفاع مقدس فیلم‌های ماندگار و سینماگر تاریخ ساز بسیار دارد، فکر می‌کنید جای سوژه‌ای خالی است؟

جای خیلی چیزها در فیلم های دفاع مقدس خالی بود که مسعود ده نمکی در سری فیلم‌های «اخراجی‌ها» آن را پر کرد . در این عرصه محدودیت های زیادی وجود داشت و آنچه که شاید طی این سال‌ها خیلی ها حق نداشتند درباره‌اش صحبت کنند او یکباره شکست  و از آن‌ها حرف زد. البته من آخرین فیلم اورا هنوز ندیدم و نظری درباره آن ندارم، ولی در آثار قبلی دیدیم که چطور سنت شکنی کرده و برخی ناگفته‌ها را در قالب جدید به تصویر درآورده است.

آزیتا حاجیان و قاسم زارع در نمایی از «موج مرده»

پس در سینمای دفاع مقدس حرف نگفته باقی نمانده است؟

تنها چیزی که از زمان جنگ تا به حال هیچکس حرفی از آن نزده زنانی هستند که مردانه جنگیدند و سختی‌های زیادی کشیدند. متاسفانه پیش نیامد که من کتاب «دا» را مطالعه کنم اما با تعاریفی که شنیدم قطعا یکی از منابع مهمی است که از ۸ سال دفاع مقدس به یادگار مانده این کتاب است. شاید این کتاب بتواند آغازگر یک جریان باشد و حرف زنانی که سال ها تجربه‌شان را در سینه نگه داشته اند به گوش مردم و دنیا برساند.

با نگاهی به کارنامه بازیگری‌تان می توان دریافت اغلب بازی‌های شما در فیلم‌های زن محور بوده یا زنان یکی از عناصر موثر در پیشبرد داستان آن فیلم بوده‌اند. این مساله چقدر اتفاقی و چقدر وابسته به تصمیم شما است؟

حضور من در فیلم هایی که معمولا زن محور هستند اتفاقی نیست و این به شخصیت من بر می‌گردد. وقتی فیلمی زن محور است معمولا کارگردان سراغ زنی می‌رود که به بازی اش اعتقاد داشته باشد و بازیگر زن از این منظر باید قابل اعتماد فیلمساز باشد. شخصا هر نقشی که قبول کردم مسئولانه و متعهدانه پای کار ایستادم و وظیفه خودم دانستم که رسالتم را تا آنجا که می‌توانم به بهترین نحو انجام دهم.

چرا آزیتا حاجیان مدت‌هاست در سینما حضور ندارد؟

تا وقتی سناریوها ضعیف هستند ترجیح می‌دهم در سینما نباشم. نگران این کمرنگ شدن نیستم. نقش‌هایی که پیشنهاد می‌شود آن چیزی نیست که من را راضی کند. ضرورتی هم ندارد که جای خالی کسی را در سینما پر کنم. این روزها به اندازه قابل توجهی فیلم ساخته می‌شود و دوستان دیگر هم هستند و کار می‌کنند. هر زمان اگر پیشنهاد خوبی باشد استقبال خواهم کرد. خانم جمیله شیخی تا آخرین روز زندگی بازیگر بودند و خانم نادره خیرآبادی هم تا قبل از دوران بیماری بازی می‌کردند و هیچوقت اینطور نبود که اگر در مقطعی کم کار بودند یعنی بازیگری را کنار گذاشتند. من هم هیچ عجله ای برای بازی ندارم و فکر می‌کنم تا آخر عمر می توانم بازیگر بمانم.

در این سال ها نقشی بوده که به ایفای آن فکر کرده باشید اما شرایطش فراهم نشده باشد؟

تنها نقشی که همیشه دلم می‌خواست بازی کنم نقش زنی در فیلمنامه «پرده نئی» نوشته بهرام بیضایی بود که متنش را خیلی دوست دارم، اما آقای بیضایی هیچوقت سراغ ساخت آن نرفت. در این فیلمنامه زنی وجود دارد که شرایط متفاوت و سنگینی در فیلمنامه خلق می‌کند و قطعا بازی اش فراز و نشیب فراوانی دارد. هنوز امیدوارم این فیلم ساخته شود و بتوانم در آن بازی کنم.

نوشته سینمای دفاع مقدس تصویر واقعی زنان را روی پرده آورد/ خاطره جنگ فراموش نمی‌شود اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.