وی با بیان اینکه  همواره در زندگی مشغول تفکر درباره سینما است، ادامه داد:  یه عقیده من هنرمند خود را وقف رسیدن دیگران به آرامش می‌کند، اما خود هیچ وقت نمی‌تواند آن را تجربه کند.

همه ما بازیگر هستیم

جلیلی با بیان اینکه تخصص زیادی در بازیگری دارد، گفت: اعتقادم بر این است که همه ما بازیگر هستیم.  و فکر می‌کنم برای رسیدن به حالت ایده‌آل باید همواره از خودگذشتکی داشته باشیم. گاهی از برخی می‌شنوم که به بازیگری علاقه دارند اما معتقداند که استعدادی در این زمینه ندارند، در صورتی که اگر کسی مشتاق چیزی باشد و نسبت به آن احساس نیاز کند، حتما آن را دنبال خواهد کرد.

کارگردان «گال» درباره انتخاب بازیگر بیان داشت: در انتخاب بازیگر گاهی باید احساسات را دخیل کرد و اگر فکر کردیم بازیگری برای یک نقش مناسب است، حتما به احساس شخصی خود اعتماد کنیم.  برای مثال، باید برای یک کاراکتر لمپن به مختصات ظاهری بازیگر نیز توجه جدب داشت.

جلیلی خاطرنشان کرد: زیباترین صحنه عاشقانه‌ای که در یک فیلم دیدم مربوط به «زالاوا» بود که نوع بازی هدی زین العابدین و نوید پور فرج در شکل‌گیری آن نقش مهمی داشت.

دوست دارم فیلم را  زندگی کنم

این فیلمساز درباره استفاده از نابازیگران در فیلم‌های خود، خاطرنشان کرد: من همواره به دنبال این موضوع هستم که یک فیلم را زندگی کنم. بسیاری از بازیگران تنها به دنبال تقلید یک نقش هستند بنابراین ترجیح می‌دهم با بازیگران حرفه‌ای کار نکنم.

کارگردان «داد» در خصوص منابع الهام خود در ساخت یک فیلم نیز گفت: تلاش می‌کنم زمانی که در سطح اجتماع حاضر  می‌شوم، با دقت به همه افراد و شرایط توجه کرده و هر موقعیت را زندگی کنم. من از سن ۱۶ سالگی وارد فعالیت‌های سینمایی شدم. پدر و مادرم مخالف ورود من به دنیای سینما بودند. در نتیجه به بهانه حضور در کلاس‌های تقویتی به سینمای آزاد می‌رفتم که افرادی همچون مهرداد تدین و ابراهیم حقیقی در آن تدریس می‌کردند. با وجود اینکه تنها سه جلسه در این کلاس‌ها حاضر شدم اما موارد مختلفی را آموختم. در آن کلاس‌ها به هنرجویان گفته می‌شد که فرآیند دکوپاژ برای کارگردان همچون درد زایمان می‌ماند و دشوار است. در صورتی که من آن را پیچیده نمی‌بینم، بلکه پیچیدگی در ذهن یک هنرمند وجود دارد.

وی با بیان اینکه هر انگیزه از یک نیاز سرچشمه می‌گیرد، یادآور شد:  اگر این انگیزه در وجود یک هنرمند به وجود آید، مسیر درستی در ارائه یک نقش شکل می‌گیرد. این روزها مردم ایران دچار نوعی یأس هستند و باید فکر کرد وظیفه یک هنرمند در این شرایط چه می‌تواند باشد.   وجود نوعی رهایی در گقتار و رفتار، هر آدمی او  را دوست داشتنی می‌کند و نباید از این نکته غافل شد.

در کلاس حقیقی متوجه شدم بازیگری مناسب من نیست

جلیلی با بیان اینکه در کلاس‌های سینمای آزاد، به طور جدی افراد علاقه‌مند به سینما تربیت و هدایت  می‌شدند، افزود:  یادم می آید بصیر نصیری در اولین کلاس خود عنوان کرد که هر فردی به دنبال کسب شهرت است همین لحظه از کلاس خارج شود. بعدها زمانی که در کلاس‌های ابراهیم حقیقی حاضر شدم، فهمیدم برای من فیلمسازی حرفه مناسب‌تری نسبت به بازیگری است اما. با این وجود از نظر من خالص‌ترین هنر آواز است،

وی در ادامه این کارگاه آموزشی گفت: خانواده من در مقابل هر فعالیت هنری مقاومت داشتند و من در نهایت با هنر نقاشی توانستم رضایت آن‌ها را جلب کنم.  در هر حرفه‌ هنری که وارد شدم، به صورت خودآموخته کار کردم و از استاد بی‌بهره بودم. همچنان هنر اصلی خود را آواز می‌دانم و در هنگام نیایش به آن روی می‌آورم. اما درباره سینما باید بگویم که برای توجه به نیازهای درونی خود فیلم می‌سازم. گاهی با خود فکر می‌کنم فیلمسازی برای من رسیدن به یک حال خوش و سپس انتقال آن به دیگران است. آرزوی من این است که فیلمی بسازم تا همه مردم ایران بتوانند به واسطه تماشای آن حال خوشی را تجربه کنند.

به دنبال سینمای مینیمالیستی هستم

جلیلی ابراز داشت: من می‌توانم بهترین عوامل فنی را وارد کارهای خود کنم و به لحاظ بصری نتیجه‌ای غنی ارائه دهم. اما با خود فکر می‌کنم من صاحب اندیشه هستم و به همین دلیل به دنبال نوعی سینمای مینی‌مالیستی و پرمحتوا هستم. بسیاری از فیلم‌ها به واسطه عواملی چون موسیقی مخاطب را به وجود می‌آورند، اما من می‌خواهم به واسطه خلوص ذاتی فیلم تماشاگر را درگیر کنم و به همین دلیل آگاهانه از تکنیک فاصله می‌گیرم که البته همین مسئله نیز خود یک تکنیک به شمار می‌رود.

کارگردان «حافظ» افزود: من تنها به حافظ، سعدی و مولانا حسودی می‌کنم. افرادی که با کم‌ترین امکانات آثاری را به وجود آورده‌اند که همچنان جهان در پی آن است. من می‌خواهم در مدیوم سینما چنین کیفیتی را تجربه کنم.

سینما باید چشم قصه‌گو داشته باشد

وی با بیان اینکه اولین اولویت در سینما چشم است، بیان داشت: سینما باید دارای چشم قصه‌گو باشد به همین دلیل نیاز است تا در شخصیت پردازی و انتخاب تلاش کرد تا با بازیگر زندگی کرده و او را به نقطه درستی هدایت کنیم. برای رسیدن به این کیفیت باید نوعی رابطه دوستی با بازیگر شکل بگیرد.

جلیلی ابراز داشت: به عقیده من بیشتر بازیگران سینمای ایران عموما مونوتن هستند و اگر به بازیگران مناسبی دسترسی داشته باشم، در هر سال ۳ فیلم می‌سازم. اما متاسفانه در ایران بازیگران مرکب‌خوان نداریم.

این فیلمساز در پایان یادآور شد: ناصر تقوایی فیلسوف سینما است و به نظرم بهترین کارگردان سینمای ایران به شمار می‌رود. او به صورت فریم به فریم روی فیلم های خود کار می‌کند و زمان زیادی را صرف تمرین با بازیگران می‌کند.

نوشته ابوالفضل جلیلی: سینما باید دارای چشم قصه‌گو باشد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

در این کارگاه دو جلسه‌ای فیلم سینمایی «یک سطر تا واقعیت» از این فیلمساز نمایش داده می‌شود.

علاقمندان برای ثبت نام و کسب اطلاع از شرایط دوره می‌توانند از طریق اپلیکیشن واتس آپ با شماره ۰۹۱۲۵۲۴۸۷۴۰ در ارتباط باشند.

ابوالفضل جلیلی در کارنامه هنری خود ساخت فیلم‌هایی همچون «مسیر معکوس»، «گل یا پوچ»، «ابجد»، «دلبران»، «قصه‌های کیش»، «دان»، «یک داستان واقعی»، «دت یعنی دختر»، «رقص خاک»، «گال»، «بهار»، «میلاد» و… را بر عهده داشته است.

وی در طول سال‌ها فعالیت در سینما جوایزی همچون: قرقاول طلایی جشنواره فیلم کرالا، جایزه ویژه هیئت داوران جشنواره فیلم رم، برنده جایزه بهترین فیلم جشنواره المللی فیلم دوربان، جایزه امیل گمت جشنواره بین‌المللی فیلم سینمای آسیا وزول، جایزه ویژه هیئت داوران جشنواره بین المللی سنتا باربارا، جایزه بالن طلایی جشنواره سه قاره، برنده پلنگ نقره‌ای جشنواره بین‌المللی فیلم لوکارنو، جایزه اوسلای طلایی، جایزه جشنواره فیلم ونیز و … را بدست آورده است.

شایان ذکر است، کارگاه های «همه تجربه‌های من» با حضور بزرگان سینما و ادبیات در این موسسه برگزار خواهد شد.

نوشته برگزاری کارگاه «همه تجربه‌های من» توسط ابوالفضل جلیلی اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

ابوالفضل جلیلی تهیه کننده و کارگردان، سیدامیر سیدزاده تهیه‌کننده، کاوه دارابی، ابوالفضل سلیمی، محمدرضا بختیاری، شهاب طباطبایی، مسعود امین ناجی بازیگر، حسین نوابی صدابردار در این نشست حضور داشتند.

ابوالفضل جلیلی در ابتدای این نشست گفت: بسیار خوشحال هستم که در بین شما هستم. این فیلم مجوز نمایش ندارد و فعلا مجوز اکران در جشنواره را دارد و امیدوارم پس از جشنواره هم اکران آن بلامانع باشد.

وی ادامه داد: الان به دلیل مشکلات سیاسی و اجتماعی و… خانواده ها از هم منفک شده‌اند، چطور می‌توان وقتی چنین چیزی وجود ندارد در فیلم نمایش داد؟ تمام عوامل من مانند خانواده در کنار من هستند و صرف رابطه کارگردان و بازیگر و یا یکی از عوامل نیست. بسیاری از کارها را برای هم انجام می‌دهیم و تلاش می‌کنیم تا در کار این خانواده را حفظ کنیم.

جلیلی که تدوین فیلم را نیز برعهده دارد، توضیح داد: اگر صرفا کار کارگردانی کنم قطعا تمرکزم روی کار خود بیشتر می‌شود ولی شاید اگر فرد دیگری کار را تدوین می‌کرد، نتیجه متفاوت میشد.

این نویسنده و کارگردان درباره تاثیرگذاری این فیلم بیان کرد: ما تلاش کردیم معرفت این مدل آدم‌های در کانون اصلاح تربیت را نشان دهیم. درواقع خواستیم وفای به عهد این عزیزان را نشان بدهیم.

سید امیر سیدزاده تهیه‌کننده فیلم گفت: اعتقاد دارم که آقای جلیلی در این فیلم کار هنری و اجتماعی در جهت جلوگیری از چنین مسائلی که باعث بزهکاری نوجوانان می‌شود، انجام داده‌اند. در این کار با سبک و سیاق خود درجهت جلوگیری از بزهکاری نوجوانان قدم برداشته است.

کاوه دارابی بازیگر این فیلم گفت: کارهای آقای جلیلی فیلمنامه ندارد و کار کردن با ایشان بسیار سخت ولی دلچسب است. آقای جلیلی واقعا کار خود را بلد است و نمی‌گذاشت من شیطنت کنم.

جلیلی درباره ماجرای عروسک فیلم توضیح داد: این عروسک نماد چیزی نیست و همان چیزی‌ست که دقیقا در فیلم دیده‌اید. ایده فیلم هم با نوشتن‌ها و خط‌خطی کردن‌ها شکل گرفت و بعد آن را چکش‌کاری کرده و به نتیجه رسیدیم.

حسین نوابی صدابردار این اثر مطرح کرد: تقریبا ۱۶ سال است که با آقای جلیلی همکاری می‌کنم و کار با ایشان بسیار لذت بخش است و همه ما در کنار آقای جلیلی مدام در حال یادگیری هستید. ما در کنار آقای جلیلی با هم زندگی می‌کنیم.

سیدزاده درباره این کارگردان توضیح داد: فیلمسازی ابوالفضل جلیلی از شخصیت او تاثیر گرفته و در هیچ زمانی از سبک و سیاق ابتدای خود عدول نکرده است.

ابوالفضل سلیمی دیگر بازیگر این فیلم گفت: زمانی که کار را آغاز کردیم تجربه‌ای نداشتم و این پروژه برای من مانند دانشگاهی بود که در آن بسیار آموختم. یکی از بزرگ‌ترین اتفاق های زندگی من آشنایی و همکاری با آقای جلیلی بود.

ابوالفضل جلیلی درباره دیدگاه خود گفت: سینما ابزاری است تا همه ما را در کنار هم جمع کند و به همدیگر محبت کنیم.

دارابی درباره ابوالفضل جلیلی مطرح کرد: مهم‌ترین شاخصه ابوالفضل جلیلی این است که نمی‌توان او را خرید. فردی آمد که با هزینه بسیار بالایی دختر خود را در فیلم ابوالفضل جلیلی بازی دهد ولی ایشان هیچ موقع تن به چنین جیزی ندادند.

محمدرضا بختیاری دیگر بازیگر این فیلم ببان کرد: من از ۱۲ سالگی جلوی دوربین رفته ام و تجربیات زیادی داشتم. هرچه می خواهم مرام آقای جلیلی را توصیف کنم، عاجز می‌مانم. صداقت آقای جلیلی آدم را به وجد می‌آورد.

شهاب طباطبایی دیگر بازیگر این فیلم سینمایی گفت: همکاری با آقای جلیلی برای من دانشگاهی بود که در آن بسیار آموختم.

در ادامه مسعود امین ناجی مطرح کرد: ۱۵ سال است که با ابوالفضل جلیلی کار می‌کنم. هفته‌هاست چیزی روی من تاثیر گذاشته و می‌خواهم بگویم. چند روز پیش قبل از اینکه اسم فیلم داد مطرح شود، اسم فیلم‌هایی چون پیر پسر و قاتل وحشی مطرح شد و ای کاش که این فیلم ها هم بودند. من به خاطر حمایت از اکتای براهنی بسیار فحش شنیدم. انقدر به من توهین شده که اصلا دوست نداشتم حتی در سالن سینمایی حضور پیدا کنم. ما هیچ ادعایی در سینما نداریم. امیدوارم فیلم و اندیشه کسی مثل اکتای براهنی سال های سال بماند.

سیدزاده گفت: ما به دلیل پست پروداکشن دیرتر فیلم را دادیم و هیچ توقیفی در کار نبوده است.

ابوالفضل جلیلی در پایان گفت: از آنجا که این عزیزان را بسیار دوست دارم، امیدوارم همه خبرنگاران عزیز ما عاقبت به‌خیر شوند و امنیت شغلی‌تان حفظ شود.

نوشته ابوالفضل جلیلی: سینما ابزاری‌ست تا ما را کنار هم جمع کند اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

حضور در کلاس بازیگری عامل موفقیت نیست

وی ادامه داد : برخی گمان می‌کنند که حتما باید در کلاس‌های بازیگری مختلف شرکت کنند تا به موفقیت دست پیدا کنند در صورتی که اینگونه نیست. بازیگر در ابتدا و پیش از هر چیز باید یک موقعیت را باور کند و این یکی از راه‌های رسیدن به موفقیت در بازیگری است.

کارگردان فیلم «گال» بیان داشت: دوربین سینمایی در حکم آدم نامحرم است که وارد حریم شما می‌شود و قدرت بازیگر در حذف دوربین و سایر عوامل تولید یک اثر است، چراکه این موارد  مانع بازی صحیح او می‌شوند. بهترین بازیگران برای من در طول دوران فیلمسازی، افرادی بودند که علاقه و اشتیاقی به دوربین و بازیگری نداشتند. همواره با خود فکر کرده‌ام که چرا چنین افرادی بهتر از علاقه‌مندان به بازیگری عمل می‌کنند. به نظر من این موضوع به این دلیل است که آن‌ها تنها به دنبال انجام وظیفه خود هستند و صحنه را باور می‌کنند اما بازیگران حرفه‌ای گاهی به دنبال مسائل دیگر نظیر چگونگی آراستگی ظاهر خود در مقابل دوربین هستند.

وی با بیان اینکه خالص‌ترین هنر از نظر او، «آواز» است، گفت: به دلیل اینکه آواز از درون یک فرد سرچشمه می‌گیرد. متاسفانه هدف برخی افراد از ورود به عالم هنر تنها حضور در جشنواره‌های خارج از کشور یا مسائلی همچون دیده شدن است، در صورتی که فعالیت در فضای مجازی راه ساده‌تری برای کسب شهرت به شمار می‌رود. افرادی که قصد دارند بازیگر شوند، بیش از هر کسی می‌دانند که آیا توانایی این کار را دارند یا خیر. نکته مهم این است که کلاس‌های بازیگری قرار نیست از شما بازیگر بسازند.

این فیلمساز خاطرنشان کرد: من همواره زمانی که متنی را می‌نویسم به دلیل کار با بازیگر غیر حرفه‌ای، خود پیش از او آن نقش را بازی می‌کنم و در صحنه همواره از بازیگران می‌خواهم تا مقابل دوربین راحت رفتار کنند. برای رسیدن به موفقیت در بازیگری باید به خود رجوع کنید تا متوجه شوید به لحاظ درونی دارای چه جذابیت‌هایی هستید.

جلیلی با بیان اینکه دکوپاژ فرآیندی ساده است و باید دقیقا همانطور که هر چیز را می‌بینیم آن را به انجام برسانیم، افزود: در اقصی نقاط دنیا من را پیرو هرمان هسه می‌دانند .

وی یادآور شد: من فیلمی به نام «یک داستان واقعی» را کارگردانی کرده‌ام. پس از آن قرار بود فیلمی با نام «پسر ساعت» را کارگردانی کنم که فیلمنامه بسیار خوبی داشت. از من خواسته شد که آن را با بازیگران حرفه‌ای بسازم اما بازیگر اصلی من نوجوانی بیمار بود که تصمیم گرفتم با پول ساخت فیلم او را مداوا کنم و همین موضوع را دستمایه ساخت فیلمی تازه قرار دادم.

کارگردان فیلم «حافظ» ادامه داد: زمانی که به یک لوکیشن می‌روم و به دنبال پلان معرفی هستم، به این نکته فکر می‌کنم که اولین بار چه چیزی در آنجا من را به خود جذب کرده بود. البته برای معرفی یک مکان رویکردهای متفاوتی وجود دارد که بنا به قصه‌ای که در اختیار داریم باید از آن‌ها بهره بگیریم. از سوی دیگر تکنیک و محتوا وابسته به یکدیگر هستند و نمی‌توان یکی را بر دیگری برتری داد. ریتم نیز وضعیتی اینچنینی دارد و هر تکنیک و محتوایی دارای ریتم خاص خود است. هر اتفاقی باید دارای ریتم باشد و نمی‌توان آن را به سادگی تغییر دارد و این مقوله در موسیقی، سینما و هر موضوع دیگری به چشم می‌خورد و باید آن را رعایت کرد.

برگزیده جشنواره فیلم ونیز بیان داشت: ریتم بعضی از افراد به صورت درونی کند است و نمی‌توان از هر بازیگری درخواست کرد که ریتم خود را سریع‌تر کند. برای مثال عزت‌الله انتظامی از جمله بازیگرانی بود که در ادای کلمات دارای ریتمی کند بود. ضرباهنگ باید از ابتدا تا انتها در یک فیلم سینمایی به درستی رعایت شود و نمی‌توان آن را به یکباره تغییر دارد.

هر بازیگر باید دارای یک ویژگی بخصوص باشد

جلیلی درباره چگونگی کار با بازیگران نیز گفت: در کار با بازیگر باید او را کاملا شناخت و حد و حدود را رعایت کرد. همچنین باید موقعیتی قابل باور برای یک بازیگر در نظر گرفت تا او بتواند ارتباط لازم را با آن وضعیت برقرار کند. بازیگر باید دارای یک ویژگی بخصوص بوده که از آن به عنوان «آن» تعبیر می‌شود. این مشخصه از همان بدو تولد در فرد وجود دارد و بخشیی نیز طی فرآیند تزکیه حاصل می‌شود.

وی یادآور شد: یک کارگردان باید نسبت به داستانی که می‌خواهد آن را به تصویر بکشد، آگاهی کامل داشته و به آن اعتقاد قلبی داشته باشد. به بیان دیگر فیلمساز باید نسبت به یک فیلمنامه اشراف و احاطه کامل به دست بیاورد. گاهی نیز پیش می‌آید که بازیگران به کمک یک فیلمساز می‌آیند و در برخی از فیلم‌ها مشخص است که نتیجه نهایی تا چه حد مدیون توان بازیگران آن است.

تقوایی، شهید ثالث و نادری فیلمسازان بزرگی هستند

جلیلی در ادامه این کارگاه گفت: امثال ناصر تقوایی، سهراب شهید ثالث و امیر نادری کارگردانان بسیار بزرگی هستند. ناصر تقوایی یکی از بهترین فیلمسازان ایرانی است و به عقیده من «ناخدا خورشید» اثری بسیار ویژه است. ناصر تقوایی گفته بود اگر من موفق به ساخت فیلم نشدم، می‌خواهم آن را ابوالفضل جلیلی کارگردانی کند، در صورتی که من اصلا خود را در حد و اندازه او نمی‌دانستم. تقوایی فردی بازیگر ساز است و این موضوع با دانش و آگاهی او در ارتباط است. من تنها یک بار با سهراب شهید ثالث ارتباط داشتم و باید بگویم که او نیز بسیار انسان بزرگ و شریفی بود.

وی بیان کرد: گاهی پیش آمده که درگیر مقوله فرم شده و بعدها در مونتاژ متوجه شدم که چنین پلان‌هایی هیچ حسی را منتقل نمی‌کنند.

 بازیگر باید با لحن آهنگین صحبت کند

جلیلی افزود: فیلمی به نام «گل یا پوچ» را در کارنامه دارم که دارای لحنی طنزآمیز است و نمی‌دانم چرا تصمیم به ساخت آن گرفتم. من به دیالوگ اعتقادی ندارم  و به همین دلیل است که تا حد ممکن از نوشتن دیالوگ پرهیز می‌کنم. به اعتقاد من هر بازیگری باید با موسیقی آشنا باشد و در این صورت است که او می‌تواند ریتم را درک کند. از طرف دیگر هیچ چیز به اندازه آواز نمی‌تواند به بیان یک بازیگر کمک کند. به عقیده من دوبلورهای ایرانی بسیار قوی عمل می‌کنند و لحن اصلی بازیگر را حفظ می‌کنند. یک بازیگر باید آهنگین صحبت کند و این موضوع به تمرین نیاز دارد. او نباید تنها به حفظ کردن دیالوگ‌ها اکتفا کند و باید آن را با لحن موسیقایی ادا کند.

این فیلمساز ادامه داد: در فیلم «گل یا پوچ» بازیگر اصلی فیلم به صورت آهنگین صحبت می‌کرد و همین موضوع باعث می‌شد تا مخاطب به او توجه نشان دهد. ایکاش شرایطی برای نمایش این فیلم در موزه سینما به وجود بیاید تا برخی متوجه شوند ژانر کمدی را می‌توان به شیوه دیگری نیز در سینما به کار گرفت.

کارگردان «دلبران» خاطرنشان کرد: همه چیز در درون انسان وجود دارد و هر فرد می‌تواند به اهدافی که برای خود مشخص کرده است دست پیدا کند و لازمه این اتفاق خواستن است. اگر انگیزه و نیاز وجود داشته باشد انسان در هر فعالیتی رشد می‌کند.

در این کارگاه آموزشی نظام الدین کیایی و مهدی ایل بیگی نیز در کنار اعضای باشگاه مخاطبان موزه سینما و علاقمندان به سینما در کارگاه ابوالفضل جلیلی حضور داشتند.

نوشته بهترین بازیگران من افرادی بودند که به دوربین علاقه نداشتند اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

اسامی فیلم‌های سینمایی به این شرح است: «۷۶۰۰» (بهروز باقری)، «احمد» (امیرعباس ربیعی)، «آپاراتچی» (قربانعلی طاهرفر)، «آسمان غرب» (محمد عسگری)، «آفتاب گرگ و میش» (محسن دانشور بیری)، «بی‌تار» (جمیل رستمی)، «پدران» (سالم صلواتی)، «خورشید آن ماه» (ستاره اسکندری)، «سون‌سوز» (رضا جمالی)، «شوماه» (مژگان بیات)، «عروسک» (اصغر یوسفی‌نژاد)، «عزیز» (مجید توکلی)، «کاژه» (مجتبی سعیدزاده)، «مسخ نرگس» (حامد علیزاده)، «میرو» (حسین ریگی) و «نوروز» (سهیل موفق).

محمدعلی باشه‌آهنگر، کارگردان، دانش‌آموخته رشته سینما گرایش کارگردانی از دانشکده سینما و تئاتر دانشگاه هنر است. او فیلم‌های تحسین‌شده‌ای چون «فرزند خاک» و «ملکه» را در کارنامه دارد. «بیداری رؤیاها»، « سرو زیر آب» و «سینما متروپل» از دیگر ساخته‌های باشه‌آهنگر است.

حامد بهداد، بازیگر، سابقه همکاری با بسیاری از کارگردانان سرشناس سینمای ایران مانند عباس کیارستمی، ناصر تقوایی، اصغر فرهادی، بهرام بیضایی، داریوش مهرجویی، مسعود کیمیایی، بهمن فرمان‌آرا و… را دارد. او برای «جرم» برنده جایزه بهترین بازیگر نقش مکمل مرد از جشنواره فیلم فجر شد و برای فیلم‌های «آخر بازی»، «روز سوم»، «هفت دقیقه تا پاییز»، «آرایش غلیظ» و «قصر شیرین» نیز نامزد دریافت جایزه بازیگری از این جشنواره بود.

ابوالفضل جلیلی، کارگردان، فیلمنامه‌نویس و تدوینگر یکی از معتبرترین فیلمسازان ایرانی در سینمای جهان به شمار می‌رود. او سازنده فیلم‌های تحسین‌شده «گال»، «رقص خاک»، «دان»، «دلبران» و «حافظ» است که در جشنواره‌های بین‌المللی حضور پررنگی داشتند و موفق به کسب جوایز شدند. جلیلی در نوامبر ۲۰۰۸ در بخش ویژه سی‌امین دوره جشنواره سه قاره در فرانسه مورد تجلیل قرار گرفت.

نیکی کریمی، بازیگر، کارگردان و عکاس که بازی‌ها و کارگردانی او در جشنواره‌های داخلی و خارجی بارها تحسین شده، از سال ۱۳۶۹ وارد سینمای ایران شد و در این مدت علاوه بر بازی‌های تحسین‌شده در فیلم‌های «عروس»، «سارا»، «پری»، «دو زن» و بسیاری آثار دیگر، کارگردانی پنج فیلم «آتابای»، «چند روز بعد»، «سوت پایان»، «یک شب» و «شیفت شب» را نیز تجربه کرد. او علاوه بر دریافت جوایز خارجی و داخلی برای نقش‌آفرینی‌هایش، به‌عنوان داور در ترکیب داوری معتبرترین جشنواره‌های جهانی حاضر شده است.

محمود کلاری، فیلمبردار و کارگردان، ازجمله فیلمبرداران صاحب سبک سینمای ایران است که در مدت‌زمان نزدیک چهار دهه فعالیت خود در سینما توانسته تجربیات متفاوتی را ثبت کند؛ از «سرب» و «مادر» تا «ای ایران» و «سارا» و سال‌ها بعد خلاقیتی که در «خون‌بازی»، «جدایی نادر از سیمین» و بسیاری آثار دیگر همچون «درخت گلابی»، «برف روی کاج‌ها»، «بادیگارد» و… صرف کرد. او سه فیلم سینمایی «ابر و آفتاب»، «رقص با رؤیا» و «تابستان همان سال» را هم کارگردانی کرده است.

رضا کیانیان، بازیگر شناخته‌شده سینمای ایران است که همکاری‌های او با کارگردانانی چون ابراهیم حاتمی‌کیا، بهمن فرمان‌آرا، بهرام بیضایی، کمال تبریزی و رضا میرکریمی به‌یادماندنی‌ترین بازی‌های او را در سینمای ایران ثبت کرده است. او برای بازی در «آژانس شیشه‌ای» و «خانه‌ای روی آب» به فاصله چهار سال موفق به کسب سیمرغ بلورین از جشنواره فیلم فجر شد.

محمدحسین لطیفی، کارگردان، نویسنده و تهیه‌کننده و سازنده فیلم‌های سینمایی چون «عینک دودی»، «خوابگاه دختران»، «روز سوم» و مجموعه‌های تلویزیونی نظیر «صاحبدلان»، «دودکش» و «سر دلبران» است. لطیفی همچنین دو سریال «ساخت ایران» و «قلب یخی» را برای شبکه نمایش خانگی ساخت.

نخستین دوره جشنواره ملی فیلم اقوام ایرانی توسط موسسه فرهنگی هنری فصل هنر و‌ بنیاد ایران‌شناسی با شعار «اقوام، ریشه ایران‌زمین»، ۲۶ تا ۳۰ اردیبهشت‌ در تهران برگزار می‌شود.

بخش اصلی جشنواره شامل فیلم‌های داستانی (سینمایی و کوتاه)، مستند، انیمیشن، فیلمنامه و نماهنگ منطبق با موضوع جشنواره است که گستره‌ زیست‌بوم، آیین‌های فرهنگی و مذهبی، سبک زندگی، آداب و رسوم و سنن اقوام ایرانی، تاریخ اقوام، میراث فرهنگی ملموس و ناملموس و ظرفیت‌های گردشگری را در برمی‌گیرد.

نوشته معرفی داوران بخش سینمایی جشنواره ملی فیلم اقوام ایرانی اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

طراحی جلد این کتاب را که به بررسی سینمای ابوالفضل جلیلی از منظر نئوفرمالیسم می پردازد، مجید برزگر برعهده داشته است.

دکتر احمد الستی مدرس و پژوهشگر پیشکسوت سینما نیز در بخشی از یادداشت خود بر این کتاب آورده است:

«…مولف در این کتاب با تاکید بر سبک، نقش پیرنگ، اهمیت دکوپاژ، کارکرد صدا و بازیگری به صورت منظمی به خوانش فیلم های مورد نظر خود می پردازد. تقسیمات درونی هر فصل به طرح داستان، ساختار روایت، الگوی گسترش پیرنگ، سبک فیلم و تقسیمات دکوپاژی اختصاص یافته است. او نقش زمان تولید هر فیلم را در شرایط جامعه ای در حال تحول ندیده نگرفته است و در نتیجه به فعالیت هنری فیلمسازی پرداخته است که دغدغه طرح مشکلات اجتماعی را در ذهن دارد…»

چاپ کتاب «رقصیدن با خاک» را انتشارات سیراف برعهده داشته و پخش آن توسط نشر آبان صورت می گیرد. این کتاب در کتابفروشی ها و  از طریق سایت دی جی کالا به آدرس  www.digikala.com قابل تهیه است.

سعید نجاتی متولد ۱۳۶۰، نویسنده، کارگردان، پژوهشگر و مدرس سینماست. وی در سی و هشتمین جشنواره فیلم فجر سیمرغ بهترین فیلم کوتاه این رویداد را برای فیلم «دابر» دریافت کرد.

نوشته «رقصیدن با خاک» به چاپ دوم رسید/ سینمای ابوالفضل جلیلی مرور می‌شود اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

پوران درخشنده، نرگس آبیار، ابوالفضل جلیلی، ناصر شفق و حسن امجدی‌مقدم در این شورای داوری حضور دارند.

بر این اساس پس از بررسی ۶۵ فیلم کوتاه داستانی و ۱۰ فیلم داستانی بخش ویژه جشنواره،  برترین فیلم های این بخش انتخاب و معرفی می شوند.

شایان ذکر است نخستین جشنواره فرهنگی هنری «مهر مادر» روز ۲۶ بهمن ماه مصادف با سالروز تولد حضرت فاطمه زهرا (س) به دبیری عبدالستار کاکایی برگزار می شود.

نوشته داوران بخش فیلم‌های کوتاه داستانی جشنواره «مهر مادر» معرفی شدند اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

در این مراسم صادق موسوی مدیر انجمن سینمای جوان، اظهار کرد: با توجه به اینکه نسل امروز جلوتر از سن خود حرکت می کنند و شرایط بهتری برایشان فراهم است، پیشرفت خواهند کرد و هنر بهترین راهی که می توانند برای آینده خود انتخاب کنند.

وی ادامه داد: با تمام مشکلاتی که پیش رویمان است برگزیدگان این المپیاد را  بورسیه خواهیم کرد و تا زمان فارغ التحصیلی پشتیبان شما خواهیم بود.

همچنین حبیب ایل بیگی مدیر بخش المپیاد جشنواره در این مراسم اظهار کرد:هنگامی که در المپیاد تصمیم گرفته شد بخش ایده هم اضافه شود اطمینان داشتیم که نوجوانان میتوانند ایده های خوبی را برای تبدیل به فیلمنامه ارائه دهند که چنین هم شد.مربیان نیز بدون هیچ چشم داشتی کمک کردند تا آنان راه خودرا پیدا کنند و برای ماندگاری در سینما تصمیم بگیرند.

وی با بیان اینکه جایزه اصلی این المپیاد در کنار اساتید و کسب تجربه آن ها بوده است، ادامه داد: هدف از برگزاری این رویداد امیدوار کردن بچه ها به آینده است ما تلاش کردیم تا این مسئله را به نوجوانان اثبات کنیم تا از تلاش خود دست نکشند.

پس از اجرای قطعاتی موسیقی توسط هنرمندان نوجوان، نوبت به علیرضا تابش، دبیر جشنواره رسید که با حضور روی صحنه درباره سومین المپیاد فیلمسازی نوجوانان گفت: المپیاد سوم نیز به ایستگاه پایانی رسید و امیدوارم که خسته نباشید. یکی دو روزی که در المپیاد حاضر بودم، از چند نفر ۱۶ ساله سوال کردم از آنجایی که دیگر امکان حضور در المپیاد را ندارید، می خواهید چه کار کنید؟ یکی گفت که به دنبال فیلمسازی حرفه ای می روم و کس دیگری کمی با تردید این پاسخ را به من داد.

تابش افزود: انجمن سینمای جوان و کانون پرورش فکری برای شما جایی است که می توانید پیشرفت کنید و برای ادامه راه فیلمسازی از کمک آن ها استفاده کنید. در همه کشورهای بزرگ، مسئله نوجوانی بسیار اهمیت دارد. همین جا کارگردانانی هستند که دغدغه مند زندگی خود را وقف نوجوانان کردند. از آن ها برای این که در کنار ما بودند و مثل پدر و مادر به شما کمک کردند تشکر می کنم. المپیاد مثل سنت استاد شاگردی است که استادی همه تجربیات خود را به شاگردش می داد.

وی خاطرنشان کرد: همه نوجوانان اینجا عطر و بوی ایران را می دهند، افکار، نظرات، دغدغه ها و عقاید شما برای ما خیلی مهم است و در برنامه های اصلی ما قرار دارد. امیدوارم که المپیاد فیلمسازی آرام آرام به یک نهاد مهم تبدیل شود و بتوانیم جدی تر به مسائل نوجوانان بپردازیم.

در پایان این مراسم نیز نوبت به اعلام برگزیدگان رسید.

بخش فیلم:

هیات انتخاب بخش فیلم متشکل از حبیب ایل بیگی، محمدرضا کریمی، وحید گلستان، حسین شیخ الاسلامی، سهیلا عسگری، داوود ضامنی، وحید گلستان، سعید پور اسماعیلی و فریده روشن (عضو شورای شهر اصفهان) برای اهدای جوایز روی صحنه آمدند.

مدال برنز این بخش به فیلم کوتاه گذر زمان محمد امین فیروزه از تبریز اهدا شد.

مدال برنز دوم به فیلم کوتاه بچوک از عارفه جعفری از میبد اهدا شد.

مدال نقره به  فیلم کوتاه در جست و جوی زندگی ایلیا رمضانی از بوشهر تعلق گرفت.

مدال نقره دوم نیز به فیلم دخت و لور به کارگردانی فاطمه زاهدانی از بندر عباس رسید.

مدال طلای این دوره از المپیاد در بخش فیلمسازی به انیمیشن طغیان به کارگردانی ماژان  کیمیایی از  همدان اهدا شد.

پس از دریافت جوایز بخش فیلم، اساتید ارشد المپیاد روی آمدند تا جوایز برگزیدگان بخش ایده را اهدا کنند.

بخش ایده:

مدال برنز به گروه عبدالله علیمراد برای ایده فیلم حیات به نویسندگی سید متین احمدی از خمینی شهر اهدا شد.

مدال برنز دوم به گروه مرضیه برومند برای ایده فیلم من استیفن هاوکینگ نیستم با ایده ای از  ثمین ابولحسنی تعلق گرفت.

برنز سوم به گروه علی اکبر قاضی نظام برای ایده فیلم آفرینش هستی با ایده ای از متینا اکبرزاده رسید.

چهارمین مدال برنز  به گروه وحید نیکخواه آزاد برای ایده یک تکه مداد ایده ای از امین یونسی و شیر تو شیر ایده ای ازثنا ابولحسنی اهدا شد.

مدال برنز پنجم به گروه ابولفضل جلیلی برای فیلم طرح گلیم  کیانا صابر  و خورشید را دیده ایم با ایده ای از حنانه مرادی رسید.

مدال نقره مشترک به گروه ایرج طهماسب برای ایده فیلم های گاو های فضایی و شیر کاکائو مریخی اهدا شد.

نقره دوم به گروه پوران درخشنده برای ایده فیلم هایکی پاپ و موجهای شادی روانه بود بر دل های خندان رسید.

پیش از اهدای مدال طلای این بخش علیرضا تابش پشت تریبون قرار گرفت و گفت:سینما برای من مثل قالی زیبایی است که ابولفضل جلیلی مانند گل وسط این قالی است و هدیه ما برای شما هدیه ای داریم و آن رونمایی از مجموعه فیلم های ابوالفضل جلیلی است چنان چه پیشتر در بنیاد سینمایی از آن به شما اهدا خواهد شد.

و پس از آن از مجموعه فیلم های ابولفضل جلیلی رونمایی شد جلیلی گفت:تابش اولین مدیر سینمایی است که شخصا به خانه من آمد و از حال و احوال من و دنیای فیلمسازی من پرسید.این فیلم ها شاید حدود سی سال پیش ساخته شده اند وبرخی از آنها هیچگاه نمایش داده نشدند و حال بسیار خوشحالم که بالاخره منتشر شد.

مدال طلای بخش ایده نیز به گروه کامبوزیا پرتوی  برای ایده فیلم های دوست عجیب من  با ایده اولیه دختر سیل اثر رکسانا رسولی از اصفهان رسید.

نوشته سومین المپیاد فیلمسازی نوجوانان به پایان رسید/ رونمایی از فیلم‌های ابوالفضل جلیلی اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

*سوال اصلی آن است که آیا سینمای ایران با بازار جهانی نزدیک به صفر نیاز به برگزاری این همه جشنواره و شرکت کردن در کلی جشنواره مختلف دارد؟

کلا، با این همه جشنواره صرفا فیلم که در ایران برگزار می شود مخالفم یعنی فکر می کنم اگر اینطوری پیش برویم تا چند سال دیگر هیچ کاری نداریم جز اینکه، همه دارند فیلم سازی می کنند برای شرکت در جشنواره های کوچک و بزرگ!! جشنواره برگزار کردن خوب است منوط به اینکه هدف گذاری مفیدی داشته باشد وگرنه این همه جشنواره بدون هدف که تلفات بیت المال هم دارند برگزار کردن آن ها چه فایده‌ای دارد؟ جهانی شدن سینمای ایران نیز ربطی به برگزاری جشنواره ندارد همان طور که یک ایرانی دو اسکار گرفت و باز جهانی نشدیم. جشنواره‌های جهانی شاید برای برگزیدگان، آورده داشته باشند ولی تا حالا که نتوانسته‌اند سهم ما را از سینمای جهان چنان که باید ارتقا دهند.

*حالا اگر بین جشنواره‌های موجود به ارزیابی بپردازیم که کدام جشنواره بدردنخور است و باید تعطیل شود چه تحلیلی ارائه می‌دهید؟

در بین این همه جشنواره، جشنواره‌های فیلم کوتاه و ثانیه ای از مفیدترین جشنواره ها برای جوانان است و باید حمایت شوند. متأسفم که بگویم با صرف بودجه هایی که برای جشنواره های رنگارنگ مثلا جهانی و راه اندازی گروه های سینمایی دولتی شد نتوانستیم کمترین بازخوردی در دیده شدن آثار فیلمسازان جوان داشته باشیم و همچنان چشم امید جوانان به جشنواره های کوتاه است.

*با این حساب باید به سمت رونق دادن هر چه بیشتر به جشنواره های کوتاه رفت؟

سینمای بلند دنیا هم به سمت مینی‌مال رفته و در مینی‌مال آنهایی موفقند که تجربه موثر در سینمای کوتاه داشته اند. جشنواره فیلم کوتاه تهران یا جشنواره ۱۰۰ ثانیه ای از جمله محملهایی هستند که باید امتداد یابند تا جوانان بیشتر و بیشتر به ادامه کار بیندیشند. جوانان مستعد را باید در همین جشنواره‌های کوتاه پیدا کرد و به آنها جهت داد و بر توانایی شان سرمایه گذاری کرد تا بتوانند در آینده سینمای ایران را بسازند. اگر جشنواره‌های کوتاه نباشند، فیلمسازان کوتاه هدر می روند. جشنواره هایی مثل صدثانیه‌ای را باید با قدرت برگزار کنند تا جوانان بیشتر و بیشتر به سمت این جشنواره بیایند و عیار خود را نشان دهند.

*…ولی متأسفانه بودجه چندانی به جشنواره های کوتاه نمی رسد؟

نمی دانم چه سیستمی وجود دارد که هر چیز اصیلی که مفید و لازم برای سینماست و می تواند به ارتقای آن کمک کند به مرور ضعیف می شود!! اینکه بودجه‌های درشت را به جشنواره های بی هویت پر از محصولات تکراری می دهند واقعا شگفت انگیز است. اتفاقا بودجه ها را باید صرف جوانان کنند.

*نقش جشنواره های کوتاه در رشد فیلمسازان و حضورشان در سینمای حرفه ای را چطور می بینید؟

ببینید اینکه همه دوست دارند فیلم بلند بسازند فقط و فقط یک دلیل دارد و آن هم دیده نشدن فیلمسازان کوتاه! چرا نبایدآثار برتر فیلمسازان کوتاه خریداری شود و در شبکه های تلویزیونی نمایش داده شود؟ چرا هنوز که هنوز است و در همان گروه سینمایی دولتی متشبث به تجربه گرایی(!) سانس ویژه اکران فیلم کوتاه در تمام سال ندارند؟ چطور بیش از نیم میلیارد هزینه پذیرایی در یک جشنواره آن چنانی می کنند ولی نصف این را صرف حمایت از فیلمسازان کوتاه نمی کنند؟؟ وقتی حمایت نباشد فیلمساز کوتاه یا باید برود سی.دی فروش شود یا راننده اسنپ!!

*این خود ریشه دارد در ضعف مدیریت! این طور نیست؟

مشکل ما این است که عاشق واقعی کم داریم. ما نیاز به مدیر متعهد و آزاداندیش داریم، اگر بتوانیم چنین مدیرانی تربیت کنیم یقینا آنها ساختاری خواهند چید که فیلمسازان خوبی از دلش بیرون بیایند که هم مخاطبین را جذب و هم اینکه بتوانند در بالا بردن سطح فرهنگ جامعه تاثیرگذار باشند و از همه مهمتر برای ملت ایران افتخارآمیز باشند. مدیر متعهد کم داریم که در سیاهه مالی یک جشنواره مواجه می شویم با تخصیص بودجه ۷۰۰ میلیونی فقط برای تعدادی مدیر!!

*…ولی در همین اوضاع باز جشنواره های کوتاه پر است از متقاضی؟

سینمای کوتاه توانسته است پل ارتباطی سالم و بسیار خوبی میان جوانان علاقمند با سینما باشد. قبلا همه می‌خواستند فیلم بلند بسازند و تمایلی به ساخت فیلم‌های کوتاه وجود نداشت وگمان می بردند فیلم های کوتاه هیچ جذابیت و اهمیتی ندارد و این جشنواره های فیلم کوتاه بودند که این تابو را شکستند و ثابت کردند که فیلم کوتاه اهمیت و جایگاه خاص خودش را دارد و می تواند مفید باشد.

*جوانگرایی حتی در ورزش هم به سودآوری منجر می شود ولی مدیران ما چندان آن را جدی نمی‌گیرند.

برای اینکه فیلم خوب ساخته شود، در مرحله اول نیازاست که فیلمساز خوب تربیت کنیم. مانند باشگاه های فوتبال خارجی که برای آینده فوتبال کشورشان از نوجوانی به فکر تربیت کردن بازیکن برای بازی در سطح بین المللی هستند و برای این امر هزینه‌ها می‌دهند، زیرا خوب می دانند که ارزشش را دارد و به مرور زمان برداشت خوبی خواهند داشت. حال سینما که جای خود را دارد و از اهمیت ویژه ای برخورداراست. همین سینما و فیلم است که ارتباط مستقیمی با بخش اعظمی از جامعه در تمام سطوح دارد و اگر ده مدیر کاردرست داشتیم که قدر جوانان را می دانست فیلم های پرفروشمان به‌جای ۵میلیون مخاطب، ۲۰ میلیون مخاطب را به سینما می کشاند.

نوشته جوانان مستعد را باید در جشنواره‌های فیلم کوتاه پیدا کرد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

در ابتدای این نشست ابراهیم حصاری دبیر جشنواره فیلم کوتاه «موج» با ارائه آماری از آثار ارسال شده به این جشنواره در ارتباط با اهداف برگزاری آن گفت: هدف از برگزاری جشنواره فیلم کوتاه «موج» ایجاد پیوندی نو میان ادبیات معاصر و کهن ایران زمین با هنر سینما با مضمون «پند و اندرز و پندآموزی» است.

رضوانی معاون فرهنگی و اجتماعی سازمان مناطق آزاد نیز در ادامه بیان کرد: ما ادبیات منظوم و منثور کهن و غنی داریم که در آن بزرگان ما با رفتارهای خود برای ما میراث به یادگار می‌گذارند. صداقت، امانت‌داری، برادری و دوستی در این متون کهن نهفته است و گفته‌های بزرگان ما در این متون جاری است. شعرایی چون مولانا، سعدی و حافظ آثاری به جای گذاشتند که ما امروز میراث دار آنها هستیم و هیچ کس نمی‌تواند از غنای فرهنگ بی نظیر ایران مثل خود ما استفاده و آن را منتقل کند.

ابراهیم حصاری همچنین با اشاره به آثار ارسال شده به دبیرخانه این جشنواره گفت: ۵۴۰ فیلم کد رهگیری گرفتند که در نهایت ۳۰ فیلم داستانی، ۲۰ فیلم مستند و ۱۰ فیلم انیمیشن انتخاب خواهد شد.

در ادامه این نشست نوبت به اعضای هیئت داوران جشنواره رسید تا در ارتباط با این جشنواره و اهداف آن صحبت کنند. رسول صدرعاملی عضو هیات انتخاب نخستین جشنواره فیلم کوتاه «موج» درباره برگزاری این رویداد سینمایی گفت: یکی از مشکلات سینمای ایران این است که مدیر عاشق در جامعه وجود ندارد و اغلب جشنواره هایی که برگزار می شود بی هدف و بدون پشتوانه فرهنگی است که معمولا یک یا دو دوره از این دست از جشنواره ها برگزار و بعد هم به دست فراموشی سپرده می شود. بنابراین بیش از اینکه به فکر برگزاری جشنواره های رنگارنگ باشیم باید به فکر یک مدیر خوب و با انگیزه باشیم.

این فیلمساز ادامه داد: بنابراین جایگاه این جشنواره ها زمانی ارزشمند می شود که بتوانیم آنها را حفظ و حراست کنیم. بخشی از تاثیرگذاری جشنواره های مختلف به تلاش هیات انتخاب، داوری ها و خروجی جشنواره ها بستگی دارد بنابراین این خروجی است که باید تاثیرگذار باشد.

وی با اشاره به برگزاری جشنواره فیلم کیش که با مدیریت کامران شیردل برگزار می شد، گفت: در سال های نه چندان دور جشنواره فیلم مستند کیش در این جزیره برگزار می شد و کامران شیردل مدیر این جشنواره تلاش می کرد تا این رویداد سینمایی را به یک برند تبدیل کند اما با تغییر مدیریت ها این جشنواره نابود شد. حال اینکه اگر این جشنواره ها تداوم پیدا کند اتفاق های خوبی رقم خواهد خورد.

ابوالفضل جلیلی دیگر عضو هیئت داوران جشنواره بود که با تقدیر از حضور خبرنگاران، سخنان صدرعاملی را تایید کرد و راه تقویت چنین جشنواره‌هایی را نهیادینه کردن آن‌ها دانست.

در پایان این نشست حکم رسمی اعضای هیئت داوران به آن‌ها داده شد.

نوشته اغلب جشنواره‌هایی که برگزار می‌شود بی‌هدف و بدون پشتوانه فرهنگی است اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

نوشته از دکه تا گیشه / خبرنگارانی که کارگردان شدند اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

سوره سینما – ابوالفضل جلیلی فیلمنامه‌نویس و کارگردان سینما در گفت و گو با ستاد خبری سومین جشنواره فیلم ویدیویی یاس ضمن اشاره به برگزاری جشنواره‌های سینمایی و هنری به صورت تخصصی گفت: اساسا با برگزاری جشنواره‌های تخصصی موافقم و به نظرم برگزاری جشنواره‌های تخصصی در حوزه سینما یک اتفاق خوب و قابل تامل است. جشنواره فیلم‌ ویدیویی نیز رویدادی است که باید آن را جدی گرفت.

کارگردان فیلم «دان» تاکید کرد: برگزاری جشنواره‌های سینمایی از جمله یاس باید بسیار جدی و با برنامه‌ریزی دقیق باشد چرا که اگر غیر از این انجام پذیرد کلیت سینما لوث می‌شود. به هر قیمتی نباید کمیت آثار ویدیویی یا سینمایی را بالا برد. مثلا قبول ندارم یک فیلمساز جوان یا کسی که حتی تجربه فیلمسازی دارد، با موبایل و دوربین عکاسی بدون مقدمه فیلم بسازد و آن را به جشنواره بفرستد. نباید فیلم سازی امری سهل تلقی شود و هر فردی بدون داشتن دانش و تجربه کافی وارد این حوزه گردد.

جلیلی با بیان این مطلب که سینما مثل عشق است، ادامه داد: وقتی عشق‌های واقعی از بین میروند، عشق‌های سطحی و باری به‌ هر جهت جای آن را می‌گیرد و در آن موقع است که کلیت مفهوم عشق که بسیار بزرگ است، از بین می‌رود.

وی تصریح کرد: کسانی که وارد عرصه فیلمسازی در حوزه فیلم ویدیویی می‌شوند، باید کار را جدی گرفته و به صورت حرفه‌ای کار کنند.باید در راه این عشق راستین تلاش کرده و سختی بکشند. حالا که جشنواره‌ای تخصصی و حرفه‌ای به فیلم‌های ویدیویی اختصاص یافته، به نظرم یک موقعیت خوب برای فیلمساز ایجاد کرده است. مسئولان برگزاری این جشنواره نیز باید به این فسیتوال تخصصی استحکام بخشند.

کارگردان « گال » گفت : این روزها تمام فیلم‌ها ویدیویی شده و فیلم سازی با نگاتیو از بین رفته است. چه فیلمساز ویدیویی و چه فیلمساز سینمایی که می‌خواهد در حوزه خود رشد کند، خواهان امکانات است و من معتقدم که نه تنها این امکانات در اختیار گروه قرار داده می‌شود بلکه امکانات قرارگرفته بیش از حد است.

وی در توضیح بیشتر گفت: باید برای ساخت یک فیلم که محتوا و فرم استاندارد جهانی دارد، سختگیری‌های لازم صورت گیرد. امروزه شاهدیم که بعضی از افراد سالی یک یا چند فیلم می‌سازند در حالی که بسیاری از فیلمسازان بزرگ هستند که چند سال یک بار فیلم می‌سازند و مابقی ایام را به تحقیق و پژوهش در این حوزه می‌پردازند.

کارگردان فیلم «یک داستان واقعی» با بیان این مطلب که امکانات بی‌رویه دادن به فیلمسازان، تنها حکم سرگرم کردن آنها را دارد، ادامه داد:فیلم ساز باید بتواند با امکانات کم هم فیلمی بسازد که ساختاری قابل قبول داشته باشد.

جلیلی با اشاره به برگزاری جشنواره فیلم ویدیویی افزود: همانطور که اشاره کردم با برگزاری این جشنواره در فضای سینمای ایران بسیار موافقم و به نظرم فیلم سازان جوانی که دغدغه کار سخت دارند، می‌توانند در این جشنواره کارشان را به نمایش بگذارند و تجربه جدیدی از این راه به دست آورند.

سومین جشنواره بین‌المللی فیلم ویدیویی یاس اول تا ششم مهر ماه سال جاری در استان مازندران برگزار می‌شود.

نوشته ابوالفضل جلیلی: در ساخت فیلم‌های ویدیویی سخت‌گیری شود اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

نوشته گزارش تصویری اکران خصوصی «دریا و ماهی پرنده» اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

سوره سینما- به گزارش روابط عمومی پنجمین جشنواره بین المللی فیلم شهر ، ترویج سبک زندگی و زیست دینی در شهر ، تقویت روحیه صبر میان شهروندان، ترویج رفتار همراه با آرامش در زندگی شهری، گسترش نشانه ها و نمادهای فرهنگ اسلامی- ایرانی در اماکن شهری، اشاعه و ارتقاء فرهنگ نظم و قانون گرایی، گسترش تعمیق شناخت شهروندان از الگوهای دینی، آشنایی شهروندان با ارزش ها و دستاوردهای انقلاب اسلامی و دفاع مقدس، آشناسازی شهروندان با تغییرات فرهنگی نامطلوب و مدیریت آسیب های آن ، اشاعه مشارکت شهروندان در امور شهری بر اساس روحیه جهادی و تحکیم بنیاد خانواده و بیان جنبه های مثبت افزایش جمعیت از جمله رویکردهای این رویداد فرهنگی سینمایی کشور عنوان شده است.

دوره گذشته جشنواره فیلم شهراردیبهشت ماه سال ۹۰ برگزار شد. دبیرخانه جشنواره ماه گذشته در فرهنگسرای سرو آغاز بکار کرده است. پنجمین جشنواره بین المللی فیلم شهر توسط سازمان فرهنگی هنری شهرداری تهران و به دبیری سیاوش حقیقی تهیه کننده سینما برگزار می‌شود.

همچنین ابوالفضل جلیلی معتقد است فیلم شهری فیلمی نیست که تنها مختص تهران باشد بلکه فیلمی است که شامل همه کشور و فرهنگ این سرزمین است. جلیلی در گفتگو با روابط عمومی پنجمین جشنواره بین المللی جشنواره فیلم شهر با بیان اینکه استان ها و شهرستان های کوچک،امکان ساخت یک فیلم درون شهری را ندارند، گفت: در کشور ما همه تمرکز و امکانات در پایتخت جمع شده و ساختن یک فیلم با موضوع شهر و مشکلات آن عموما در پایتخت اتفاق می افتد و همه تصورشان بر این است که در شهرهای بزرگ و پایتخت می توان به معضلات،امکانات و امتیازات شهری پرداخت با این تصور باید بگوییم فیلم شهری تنها در تعریف پایتخت می گنجد درحالیکه چنین نیست.

وی افزود: باید بتوانیم فرهنگ زندگی شهری را در فیلم ها به نمایش بکشیم اینکه چگونه زندگی کنیم و اینکه چگونه باید به نیازهای مردم در جامعه پاسخ مثبت دهیم. فیلمساز شهری باید بتواند علاوه بر معضلات شهری، فرهنگ شهرنشینی را در فیلم هایش به تصویر بکشد و یا به معنای دیگر عده ای تصورشان بر این است که ما تنها باید در فیلم ها معضلات شهری را به تصویر بکشیم درحالیکه چنین نیست ما باید بتوانیم فرهنگ شهری را تصویر بکشیم.

جلیلی همچنین گفت: فیلم شهری از پیش پاافتاده ترین موضوعات تا موضوعات بالاتر و مهمتر را شامل می شود یعنی ما دراین ژانر باید حتی به کوچکترین جزئیات نیز توجه داشته باشیم.به طور مثال، اگر همین امروز از شهروندی در پاریس آدرس منزل صادق هدایت و یا ویکتورهوگو را بپرسیم ما را درب منزلی که آنها زندگی می کردند، می برد اما متاسفانه در ایران حتی نمی‌دانیم جلال آل احمد کجا زندگی  کرده است. این ها همه موضوعات شهری است که ما متاسفانه به آنها توجهی نداریم ضمن اینکه در جشنواره فیلم شهر و به دنبال آن فیلم های شهری باید از ارائه خدمات شهرداری پرهیز کنیم.

کارگردان فیلم«ابجد»با بیان اینکه نباید با رودروایسی فیلم شهری بسازیم گفت: امروز همه فیلمسازانی که فیلم شهری می سازند می گویند فیلم شهری  را باید داخل شهر بسازیم و معتقدند که فیلم روستایی فروش ندارد. بر همین اساس عده ای هم معتقدند که عشق را تنها می توان در فیلم شهری به تصویر کشید و به همین دلیل است که فیلم های شهری ما مثلث عشقی جوانان شده است. باید در فیلم های شهری مان محله های قدیمی تهران چیزی که سالهاست به فراموشی سپرده شده را به تصویر بکشیم. در مورد این موضوع هیچ فیلمسازی به جز مرحوم علی حاتمی فیلم نساخت. یادم می آید مرحوم حاتمی فیلمی درباره کاخ گلستان ساخته بود که در آن حتی به آیینه کاری های کاخ نیز توجه شده بود.

کارگردان«یک داستان واقعی»ادامه داد: باید اجازه دهیم تا هرکسی درباره فرهنگ شهری ایده هایش را ارائه دهد و ما فیلمسازان بهترین ایده را به تصویر بکشیم. نباید از یاد ببریم که مردم ما مردم خلاقی هستند که مخصوصا درباره معضلات و فرهنگ شهری می توانند نظرات بسیارمفید و جالبی را ارائه دهند. در این جشنواره باید از فیلمسازان شهرستانی هم بهره ببریم زیرا در این نوع جشنواره ها است که استعدادها شناسایی می شوند و در آینده همین استعدادها تبدیل به یک فیلمساز حرفه ای می شوند.

جلیلی با بیان اینکه فیلم «مسیر معکوس»که به زودی آنرا کلید می زند، فیلمی شهری است گفت: در این فیلم به معضلات شهری می پردازم و تهرانی را به تصویر می کشم که ایده آل خودم است زیرا من با معماری تهران موافق نیستم اینکه یک ساختمان۲۰ طبقه درکنار یک ساختمان دو طبقه قدیمی قرار می گیرد خوب نیست زیرا معماری شهر را از بین می برد. برای ساخت فیلم های شهری باید نظرات همه جامعه و حتی کارشناسان خارجی را هم جویا باشیم ضمن اینکه آنها باید ایده های مورد نظرشان را با توقع بالا ارائه دهند تا ما فیلمسازان هم فیلم های شهری را با سطح بالا بسازیم.

نوشته فراخوان جشنواره بین‌المللی فیلم شهر منتشر می‌شود/ نظر جلیلی درباره جشنواره اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

سوره سینما- ابوالفضل جلیلی در گفت‌ و گو با ستاد خبری دومین جشنواره فیلم‌های ویدئویی تهران گفت: برگزاری جشنواره فیلم‌های ویدئویی کار جالبی بود که از طرف مسئولان امر صورت گرفت زیرا با توجه به اینکه فیلم‌های ویدئویی به عنوان یکی از بخش‌ها در جشنواره فیلم فجر برگزار می‌شد، باعث می‌شد تا در سایه فیلم‌های سینمایی بلند قرار گیرند. فیلم‌هایی در جشنواره فیلم فجر به نمایش در می‌آیند که مخاطبان آن اکثرا قشر به خصوصی هستند، درحالی که فیلم‌های ویدئویی مخاطب عام تری دارد و تعداد مخاطب آن به مراتب بیشتر از فیلم‌های سینمایی است. اهمیت فیلم‌های ویدئویی بیشتر از فیلم‌های سایر حوزه‌ها است بنابراین باید به آن توجه ویژه‌ای شود.

جلیلی خاطرنشان کرد: دبیر جشنواره فیلم‌های ویدئویی تهران باید توجه داشته باشد تا از فیلمسازان متخصص، کار‌شناسان و جامعه‌شناسان به عنوان هیات انتخاب و داوری استفاده کند و به دور از هرگونه نگاه سیاسی آثار مورد ارزیابی و داوری قرار گیرند.با توجه به اینکه آثار ارزنده‌ای در جشنواره فیلم‌های ویدئویی عرضه می‌شود باید از اندیشمندان صاحب نام برای داوری‌ها بهره برد.

وی با بیان اینکه فیلم‌های ویدئویی در جهان از جایگاه بسیار خوبی برخوردار است، گفت: فیلم‌های ویدئویی ایران در سطح جهانی نیستند اما با برنامه ریزی و سیاست‌های صحیح می‌توانیم این فیلم‌ها را به سطح بین المللی برسانیم زیرا در اینصورت با توجه به جایگاهی که فیلم‌های ویدئویی در جهان دارند فیلم‌های ما هم می‌توانند در مقابل دیگر فیلم‌ها خود را نشان دهند و مورد استفاده مخاطب فرامرز‌ها قرار گیرند.

جلیلی با بیان اینکه باید صنعت فیلمسازیمان را قوی‌تر کنیم گفت: در بیشتر کشور‌ها از جمله فرانسه آرشیوی از قدیمی‌ترین فیلم‌هایشان وجود دارد تا آنجا که حتی مادر بزرگ‌ها و پدربزرگ‌ها می‌توانند فیلم‌های زمان خودشان را ببینند اما متاسفانه در کشور ما چنین چیزی وجود ندارد و یا اگر هم فیلم‌های قدیمی وجود داشته باشد کیفیت آن‌ها آنقدر پایین آمده که قابل استفاده نیستند. فیلم‌های ویدئویی در سطح جهان آنقدر قوی هستند که حتی برای تحقیق‌ها از این فیلم‌ها استفاده می‌کنند فیلم‌های ما هم باید به همین سطح برسد. قطعا اگر موسسه رسانه‌های تصویری، فیلم‌ها را در فاصله زمانی کمتری در اختیار مخاطب قرار دهد چنین اتفاقی نمی‌افتد و برخی از افراد در این میان سوء استفاده نمی‌کنند.

وی ادامه داد: موسسه رسانه‌های تصویری باید توزیع فیلم‌هایش را گسترش دهد و از همه کشور‌ها فیلم ارائه کند زیرا قطعا اگر مخاطب نتواند فیلم آمریکایی را تهیه کند به صورت قاچاق و بدون سانسور آنرا تهیه می‌کند. متاسفانه این فیلم‌ها از کیفیت خوبی برخوردار نیستند زیرا اگر کیفیت داشتند از فروش خوبی برخوردار بودند. مسئولین باید با برنامه ریزی‌های صحیح سطح کیفی فیلم‌های ویدئویی را بالا ببرند زیرا این فیلم‌ها بیشتر از فیلم‌های سینمایی مخاطب دارد و مخاطب در خانه‌ها در کنار خانواده این فیلم‌ها می‌بینند.

کارگردان فیلم «ابجد» افزود: از دیگر نکاتی که در این جشنواره باید به آن دقت شود جلسات نقد و بررسی است که باید برای فیلم‌ها برگزار شود زیرا در این صورت فیلمساز با واکنش‌های مخاطب نسبت به فیلمش آشنا می شود و در جهت رفع عیب‌ها و نقایص برمی آید. از نکات مثبت جشنواره فیلم‌های ویدئویی این است که رقابت سالمی را میان فیلمسازان بوجود می‌آورد که قطعا در بین آن‌ها فیلم اولی‌های آینده هم حضور خواهند داشت. نباید جشنواره‌ها تنها به صرف برگزاری سالانه خود باشند بلکه باید نتیجه‌ای هم به دنبال داشته باشند و قطعا جشنواره فیلم‌های ویدئویی با توجه به رویکرد و اهدافی که دنبال می‌کند به نتایج مثبت و درخشانی خواهد رسید.

نوشته فیلم‌های ویدئویی در ایران با استانداردهای جهانی همسو نیست اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.