داستان این کتاب از سال ها پیش از تولد الیور استون آغاز می شود، زمانیکه پدر او لویی استون به عنوان افسر ارتش آمریکا در زمان جنگ دوم جهانی به کشور فرانسه رفته و با مادرش ژاکلین گودت آشنا میشود. ازدواج این زن و مرد در روزهای پایانی جنگ دوم جهانی منجر به تولد این فیلمساز در سپتامبر ۱۹۴۶ می‌شود.

سپس در ادامه با جدایی زودهنگام این‌زوج از یکدیگر و ایجاد حس ازخود بیگانگی الیور استون در پایان دوران نوجوانی به منظور گریز از مشکلات ناشی از جدایی پدر و مادر و علاقه به تجربه زندگی در مقیاس وسیع تر در سال ۱۹۶۷ راهی کشور ویتنام میشود، که در آن زمان در حال جنگ با ارتش آمریکا بود.

با مشاهده واقعیت های تکان دهنده در رویداد جنگ و مشاهده کشته شدن همرزمان و انسان های دیگر و ویرانی های حاصل از جنگ، الیور به کشور خودش آمریکا باز می‌گردد و در اولین اقدام شروع به نوشتن می‌کند.

به محض ورود به خاک کشورش استون به دلیل حمل مقداری ماریجوانا بازداشت شده و راهی زندان می‌شود. خیلی زود با استفاده از کمک پدر و وکیل شان از زندان آزاد شده و بطور تصادفی با مدرسه سینمایی نیویورک آشنا می‌شود.

در مدرسه سینمایی نیویورک، استون با ثبت نام در کلاس های نویسندگی علاقه زیادی به نگارش فیلمنامه از خود نشان می‌دهد، در دورانی که بسیاری از فیلمسازان سینمای جهان به ویژه نسل جوانتر تحت تاثیر آموزه های «موج نو« سینمای فرانسه از نوشتن فیلمنامه برای تولید فیلم ها پرهیز می‌کردند.

به هرشکل الیور استون با ساخت فیلم‌ کوتاه «سال گذشته در ویتنام» توسط آموزگار و استادش مارتین اسکورسیزی برای کارگردانی فیلم مورد تایید قرار می‌گیرد.

همزمان با انجام کارهای متفرقه الیور استون در این دوران شروع به نوشتن چندین فیلمنامه می‌کند و خیلی زود با کمک همسر اولش نجوا سرکیس نخستین فیلم بلند سینمایی را به نام «تصرف» در ژانر وحشت می‌سازد که اعتبار چندانی برای او به همراه ندارد.

چند سال بعد با ساخت فیلم هایی نظیر «دست» با بازی مایکل کین، ژانر تریلر روانکاوانه را تجربه می‌کند و بالاخره در سال ۱۹۸۵ نخستین فیلم مهم و تاثیرگذارش را به نام «سالوادور» با بازی جیمزوودز بر اساس خاطرات یک خبرنگار ماجراجو به اسم ریچارد بویل در کشور مکزیک با سختی و مشکلات بسیار به تولید می‌رساند.

از زمان فارغ التحصیلی از مدرسه سینمایی تا ساخت اولین فیلم سینمایی الیور استون چندین فیلمنامه سینمایی به نگارش در می‌آورد که توسط کارگردانان دیگر کارگردانی می‌شوند. از جمله فیلمنامه «سال اژدها» به کارگردانی مایکل چیمینو؛ فیلمنامه «هشت میلیون راه برای مردن» به کارگردانی هال اشبی. اما مهمترین این فیلمنامه ها «صورت زخمی» نام دارد که توسط برایان دی پالما کارگردان مشهور هالیوود و با بازی ال پاچینو و میشل فایفر در سال ۱۹۸۳ ساخته شد و توسط منتقدین و مخاطبان سینما بسیار مورد توجه و تحسین قرار گرفت.

بلافاصله پس از ساخت فیلم سالوادور الیور استون با کمک دوست و شریک محبوبش آقای جان دیلی فیلم «جوخه» را درباره جنگ ویتنام در کشور فیلیپین شروع به فیلمبرداری می‌کند. فیلمی که با سختی و مشکلات بسیار زیاد در نهایت ساخته شده و سال ۱۹۸۶ موفق به دریافت جایزه اسکار در بخش بهترین فیلم و بهترین کارگردان می‌شود. دریافت جایزه اسکار برای استون راه جدید ورود او به فیلمسازی حرفه ای شده و ساخت و کارگردانی آثار بعدی‌اش را تا به امروز هموار می‌سازد.

متن کتاب «در جستجوی روشنایی» شرح مفصل داستان زندگی و تلاش های این فیلمساز از دوران کودکی با پدر و مادر تا رفتن به مدرسه و سپس اعزام به جنگ ویتنام و پس از آن ورود به جهان فیلمسازی و سینماست که در این کتاب به طور مفصل و بسیار پرکشش و هیجان انگیز به آن پرداخته شده است.

نوشته انتشار کتابی از الیور استون اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

استون چندی پیش مهمان پادکست راسل برند بود که درباره بایدن چنین گفت: «بایدن یک جنگجوی دوران جنگ سرد بوده و دشمنی دیرینه‌ای با جماهیر شوروی دارد؛ او روسیه را به چشم شوروی می‌بیند که اشتباه است. روس‌ها کمونیست نیستند. این‌طور که به نظر می‌رسد، بایدن درصدد مقابله نظامی با یک قدرتی است که قصد کوتاه آمدن را ندارد. این مرز آن‌هاست. این دنیای آن‌هاست. وارد شدن ناتو به اوکراین، کل قضیه را عوض می‌کند… باید جلوی او را بگیریم، این کسی است که من به‌اشتباه به او رأی دادم، چون فکر می‌کردم که او یک پیرمرد آرام و بی حاشیه بوده و دنبال صلح و صفا است.»

استون در ادامه اشاره داشت که در مستند «اوکراین در آتش» به دلیل اینکه چرا شرق اروپا دچار بحران شده، می‌پردازد و افزود: «باید به دلایل آغاز شدن این جنگ بپردازیم و آمریکایی‌ها این قضیه را ساده‌انگارانه، فقط حمله روسیه به اوکراین، می‌بینند. خیلی دید سطحی به قضیه بوده و نگاهی سیاه‌وسفید است. این مستند به ماجرای کودتا ۲۰۱۴ اوکراین و حمایت همه‌جانبه آمریکا از کودتا گران می‌پردازد. قصد آمریکا، نفوذ به حاکمیت روسیه بود.»

نوشته الیور استون: از رأی به بایدن پشیمانم اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

من ١٠ روز پیش براى سى و ششمین جشنواره بین المللى فیلم فجر در ایران بودم. جشنواره اى با بیش از ٣٠٠ فیلم از آسیاى مرکزى، عراق، ایران، آلمان، روسیه و سایرین…

ایران کشورى است زیبا با مردمى خونگرم و فرهنگ و تاریخى که ٢۵٠٠ سال قدمت دارد. آمریکا، اسرائیل و عربستان سعودى، این سه کشور خطرناک و پرنفوذ، تقریباً هر روزه ایران را به دلایل خیالى مورد حمله لفظى قرار مى دهند حال آنکه ما به روح توافق بین المللى سال ٢٠١۵  پایبند نیستیم.

ارتباطات بانکى با غرب هنوز هم براى ایران بسیار مشکل است. سعى شده اطمینان حاصل شود که پول به آنها نمى‌رسد، با این حال آنها از عهده مشکل برآمده اند (شاید از بازار سیاه؟) و در بازار مرکزى بزرگ و قدیمى، اجناسى از بیشتر نقاط جهان دیده مى شود.

همچنین از موزه وحشتناک شکنجه‌هاى ساواک بازدید کردم که یادگارى از آخرین دوران شاه است و از تکنیک‌ها و آموزش هاى سازمان سیا بهره مى برد.

از موزه صلح هم بازدید کردم که یادبود ساده ولى پراهمیت سلاح هاى شیمیایى است که در جنگ عراق در سال ١٩٨٠-١٩٨٨ ۶٠هزار سرباز ایرانى را کشت و ٢٠٠هزار مجروح به جاى گذاشت. جنگى که  صدام حسین، متحد آن روزهاى ما، در آن با مساعدت ما از سلاح هاى کشتار جمعى، گاز خردل و امثالهم براى حمله به ایران استفاده کرد. من همچنین با مجروحان سلاح هاى کشتار جمعى ملاقات کردم. شوکه‌کننده بود. و آن وقت ما در سوریه و عراق استفاده از سلاح کشتار جمعى را به طرف مقابل نسبت مى‌دهیم. ما عاشق جنگ شیمیایى هستیم، البته با واسطه. خیلى حال بهم زن است.

چندان که در کنفرانس خبرى ام گفتم آمریکا، اسرائیل و عربستان سعودى به برنامه فعلى شان براى تجزیه سوریه، انهدام ایران و حتى فراتر از این، ویران کردن خاورمیانه ادامه مى‌دهند. اینها خیلى مخوف است ولى همگى دستاورد بازى‌اى است که از دوران بوش طرح‌ریزى شد.

لینک پست الیور استون در فیسبوک : https://www.facebook.com/TheOliverStone/posts/1917086611648962

نوشته ایران کشورى است زیبا با مردمى خونگرم و فرهنگ و تاریخی با قدمت زیاد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

«در پی طرح مسایلی درباره چگونگی هماهنگی‌های حضور الیور استون نویسنده و کارگردان آمریکایی در سی و ششمین جشنواره جهانی فیلم فجر بدین وسیله اعلام می‌شود که مباحث مطرح شده در این‌باره صحت ندارد.

آقای امیر اسفندیاری معاون بین الملل جشنواره جهانی فیلم فجر در سفر به جشنواره بوسان دیدار حضوری با الیور استون داشته و پیشنهاد حضور وی در ایران به عنوان یکی از مهمانان ویژه جشنواره جهانی فلیم فجر را مطرح کرده است.

در آن دیدار و گفتگو، ایمیل آژانس الیور استون در اختیار امیر اسفندیاری قرار گرفت و از همان زمان مکاتبات رسمی با آژانس مربوطه آغاز و سپس بر اساس توافقات اولیه، دعوتنامه رسمی و برنامه حضور در ایران ارسال شد.

از آنجا که در برخی مطالب غیررسمی از یک فیلمساز محترم ایرانی به عنوان هماهنگ کننده حضور استون در ایران نام برده شده است، لازم به توضیح است که آقای بهمن قبادی نیز در جشنواره پوسان به عنوان داور حضور داشته ولی ارتباطی با دعوت رسمی جشنواره از استون نداشته است.

تاکید می شود طرح موضوعِ دعوت از استون در جشنواره پوسان به شکل حضوری و از طریق نماینده جشنواره یعنی امیر اسفندیاری اتفاق افتاده است.

روابط عمومی جشنواره جهانی فیلم فجر»

آدرس سایت رسمی جشنواره Fajriff.com و پست الکترونیکی جشنواره Info@Fajriff.com است.

سی و ششمین جشنواره جهانی فیلم فجر ۱۹ تا ۲۷ آوریل ۲۰۱۸ (۳۰ فروردین تا ۷ اردیبهشت ۱۳۹۷) به دبیری سیدرضا میرکریمی در تهران برگزار شد.

نوشته توضیح روابط عمومی جشنواره جهانی فیلم فجر درباره حضور الیور استون در ایران اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

محمد حمزه‌زاده رییس سازمان سینمایی حوزه هنری، محمدعلی قربانی معاون اجرایی سازمان سینمایی حوزه هنری، محسن یزدی مدیر مرکز مستند سوره، یزدان عشیری مدیر روابط عمومی سازمان سینمایی حوزه هنری، وحید اسفندیاری و مهدی نقویان کارگردان مستند «ارثیه پدری» در این دیدار حضور داشتند.

نوشته حضور الیور استون در سازمان سینمایی حوزه هنری اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

در ابتدای این برنامه اسفندیاری از این کارگردان خواست تا درباره دلایل حضور خود در ایران و تجربیاتش از این سفر توضیح دهد و استون نیز بیان کرد: این سفر با مهمان نوازی و واکنش گرم و دوستانه مردم در نشست ها، خیابان، هتل و هر جا که می رفتم همراه بود و وقتی با ایشان روبه رو می شوم با لبخندهای زیادی مواجه می ‌شوم و از همین رفتارها به این نتیجه رسیدم که فیلم و هنر چقدر می تواند در سراسر دنیا تاثیرگذار باشد. من ده ها فیلم ایرانی دیدم و این چند روز هم به تماشای آثار جدیدی نشستم و خوشحالم که در یک فستیوال می توانم بدون اینکه نگران پرزنت کردن فیلم خودم باشم با خیال راحت فیلم دیگران را ببینم.

وی با اشاره به تاریخ ۲۵۰۰ ایران و فرهنگی که در تاریخ دنیا حذف نشدنی است، افزود: پسرم شان استون چند سال پیش به ایران آمد و تجربیات فوق العاده اش را برای من تعریف کرد همیشه علاقمند به این سفر بودم. چندی پیش در جشنواره بوسان هم فیلم «سد معبر» را دیدم و به آن جایزه دادم. این فیلم به دلیل صداقت شفافی که در بیان مشکلات و توضیح فساد در شهرداری تهران داشت، برایم بسیار جذاب بود.

وی همچنین درباره اینکه ممکن است از چهره های سیاسی ایران فیلم بساز یا خیر گفت: من خودم را ژورنالیست نمیدانم بلکه دراماتیست هستم. وقتی از این کار خسته می‌ شوم سراغ مستند می ‌روم چون با آدمهای ملموس و رهبران واقعی درگیر می شوم و با چاوز، کاسترو، عرفات، نتانیاهو، پوتین، و … در این موضوع صحبت کرده ام. اما درحال حاضر برای این مدت برنامه ویژهای برای فیلمسازی یا مصاحبه از شخصیت سیاسی یا غیر سیاسی ایرانی ندارم و چند وقت پیش قصهای جعلی ساخته شد که درخواست مصاحبه با احمدی نژاد داشتم اما اینجا تکذیب می‌کنم و چنین چیزی اتفاق نیفتاده است. آنقدرها هم آدم جاه طلبی نیستم ولی اگر روزی فرصتی دست بدهد شاید بخواهم از یک شخصیت ایرانی فیلم بسازم.

استون در پاسخ به دبورا یانگ منتقد هالیوود ریپورتر درباره وضعیت جعفر پناهی و ممنوع الخروجی او برای حضور در جشنواره کن گفت: این شخص را خیلی نمی‌شناسم ولی برای یک فیلمساز فکر می‌کنم مهم این باشد که فیلم بسازد و در ایران و چین و ..‌.. از این اتفاقها میافتد. من تا جای ممکن، طرفدار آزادی بیان هستم ولی چون مسائل سیاسی را نمیدانم اعلام نظری ندارم که میزبانان من هم آزرده خاطر نشوند.

وی همچنین در پاسخ به صحبت هایی که درباره خسته کننده بودن فیلم های ایرانی و هندی  دو روز پیش از او منتشر شده بود گفت: من یادم نمی آید به طور خاص فیلم‌های ایرانی و هندی را گفته باشم و از امیر اسفندیاری هم خواستم، موضوع را روشن کند. من از دانشجویان خواستم در فیلم‌هایشان کشمکش ایجاد کنند و این یک توصیه بود. حتما  بیلی وایلدر را می‌شناسید، او به فیلمهای من انتقاد دارد و این نوع نظرات کلا شخصی است.

این فیلمساز در پاسخ به اینکه ممکن است به مساله داعش و قهرمان ایرانی ما یعنی سردار سلیمانی در سینمایش بپردازد، گفت:ایده خوبی است اما ما امروز در جهانی زندگی می کنیم که بسیار سیاسی است و باید ببینیم در آینده چه اتفاق‌هایی می‌افتد. از سوی دیگر سناریوهایی مختلفی در این باره وجود دارد و آمریکا، عربستان و برخی دیگر کشورها برداشتهای مختلفی از این موضوع دارند و البته سرمایه ساخت این فیلم‌ها نیز از آمریکا می‌آید، البته این به این معنا نیست که شما در ایران‌ نمی‌توانید چنین فیلمی بسازید.

وی درباره کارگردانی فیلم ضد ایرانی خود با نام  «اسکندر» گفت: نسخه ای که من همه جا تبلیغ می ‌کنم آن است که در سال ۲۰۱۴ منتشر شد ولی در نسخه اولیه با برادران وارنر برای فیلم به مشکل خوردم و اشتباه کردم که با آنها همکاری کردم.  اما نکته ای در ایران به سوتفاهم تبدیل شده و آن اینکه داریوش به دلیل مشکل جسمی، جنگ را ترک میکند و بعد «اسکندر» پیروز میشود اما او به جسد امپراتوری پارس احترام می‌گذارد. اسکندر معتقد بوده یک امپراتوری چند ملیتی تشکیل دهد مثل سازمان ملل متحد امروز، هرچند در پروسه جنگ ‌اش ‌ با داریوش هم برخی ایرانیان سبب شکست امپراتوری پارس شده بودند. تنها انتقادی که درباره حضور من در ایران مطرح شد از سوی برخی رسانه‌های افراطی اسراییلی بود که همانها هم ماجرای نادرست مصاحبه و ساخت فیلم از احمدی ‌نژاد را پخش کردند.

وی در پاسخ به سوال یک رسانه لبنانی مبنی بر اینکه اگر بخواهد فیلمی درباره جنگ بسازد سراغ کدام یک از کشورهای سوریه، یمن، عراق و فلسطین می‌روید و به چه دلیل؟ بیان کرد: موضوع عظیمی را مطرح کردید، مستند مدیوم بهتری است. من سال ۲۰۰۸ فیلمی با نام «دبلیو» درباره رییس جمهور شدن بوش ساختم و فیلم با جنگ فاجعه بار عراق تمام شد که شکست او را نشان می‌داد. صحنهای در این فیلم هست که اعضای کابینه دولت آمریکا هستند و با نشان دادن خاورمیانه روی نقشه از اهداف مهم آمریکا صحبت میکنند. «دیکچنی» در صحنهای می‌گوید پول نفت و منابع طبیعی نتیجه آن اهداف است و درباره خروج از این منطقه می‌گویند که، استراتژی خروج نداریم و نمی‌دانم چطور باید این موضوع را به درام درآورم. این فیلمها در آمریکا آنطور که باید استقبال نشد و ناراحتم از اینکه مردم آمریکا دیگر به این موضوع اهمیت نمی‌دهند.

وی ادامه داد: در آمریکا سیاست تغییر رژیم در برخی کشورها از سال ۲۰۰۱ شروع شد که از عراق آغاز و لیبی و لبنان هم بین آنها بود و به ایران ختم می‌شد. الان در سال ۲۰۱۸ این سیاست هنوز ادامه دارد اما متاسفانه مردم دیگر حساسیت ندارند. ما عراق را و همین طور لیبی را نابود کردیم و باعث شدیم تروریسم‌ها همه جا پخش شود. سیاستمداران نوع محافظ کار آمریکا، تئوری تخریب خلاقانه دارند و حتی اسمش هم مشمئزکننده است و اصلا فرقی نمی‌کند که رییس جمهور آمریکا که باشد، امریکا هر معاهده جهانی را که لازم باشد زیر پا می‌گذارد. در واقع تلنباری از نابودی را در خاورمیانه باقی می‌گذاریم و اسمش را هم صلح می گذاریم.

او در پاسخ به اینکه آیا موفقیت سینمای ایران در اسکار یا گلدن گلوب می‌تواند سیاسی باشد؟ ابتدا سوال کرد که فیلمساز اسکاری ایران و فیلم‌هایش چه کسی بوده است و بعد از شنیدن نام اصغر فرهادی که به نظر می رسید او را نمیشناسد، گفت: من این سوال را بدون اطلاعات درباره نحوه جمع کردن آرای اسکار نمی‌توانم جواب دهم ولی خیلی وقتها، این فیلم‌ها انتقاد سیاسی خاصی ممکن است نداشته باشند چون به نظرم شاید انقلاب باعث شده همچنان لطافت و شادابی زیادی را نگه دارید.

الیور استون درباره آزادی هنر بیان کرد: بلایی که سر فیلم «دابلیو» من آمد نیز همین بود و به سختی گیشه داشت. موضوع «اسنودن» هم همینطور بود کسی علاقه مندی به ساخت آن نشان نداد اما درباره ایران اطلاع کافی ندارم، درباره «اسنودن» هم پول را از فرانسه گرفتم.‌ امنیت ملی برای همه کشورها مهم است و ممکن است گام های سختی برای پاسداری از آن بردارند. نکته این است که فیلمساز با ظرافت، مسائل را مطرح کند و ظرافت تنها راه دور زدن نظام سانسور است. در آمریکا هیچ پخش کننده ای فیلم مرا قبول نکرد و در حالی که باید پریمر آن در کن اتفاق می افتاد چون تهیه کننده فیلم فرانسوی بود، پخش کنندهای که داشتم می‌خواست اول در آمریکا نمایش دهد که فیلم با فروش کمی روبرو شد اما در اروپا وضع بهتری داشت‌. درباره‌ فیلم من در آمریکا، ۳۵ درصد فکر می‌کردند که «اسنودن» برای فاش کردن اطلاعات،خیانت کرده است، در حالیکه در فرانسه این‌طور نبود و نمی دانم این چه دنیایی است که در آن زندگی می‌کنیم با این حال بر این هم تاکید می کنم که امنیت ملی برای هر کشوری مهم است و ایران و روسیه هم استثنا نیستند.

وی در خلال این نشست اشاره کرد:  مادرِ من فرانسوی است و به همین دلیل اظهار نظری برای فرانسه دارم. شب گذشته در هتل شوکه شدم وقتی در تلویزیون ایران آقای مکرون رئیس جمهور فرانسه را دوشادوش آقای ترامپ دیدم که درباره لزوم بازنگری برجام صحبت می ‌کردند و من با تاسف یاد خاطره ای از رییس جمهور مقتدر ژاک شیراک انداخت که برای حمله به عراق به جورج بوش نه گفت. اما آقای مکرون! جوانکی است که نه از تاریخ شناختی دارد و نه از سنت عظیم بزرگ و عظیم فرانسه اطلاعات کافی دارد برایم باور نکردنی بود. او مثل سارکوزی در زمره افرادی قرار دارد که میخواهد برای قدرتمندتر جلوه دادن فرانسه راه ایستادن کنار آمریکا را انتخاب کرده است و این یادآور دوران استعمار قدیم فرانسه است. باید به او گفت آن دوران تمام شده و آقای مکرون باید اینها را یاد بگیرد.

استون در پاسخ به اینکه آیا سینمای ایران برای غربی‌ها قابل درک است، گفت: مردم آمریکا هنوز به فیلم دیدن با زیرنویس عادت نکرده‌ اند و به همین دلیل فیلم ‌های فرانسوی به آمریکا نفوذ نکرده است و چطور می توان این انتظار را از سینمای چین یا ایران داشت؟ متاسفانه آمریکا کشور عظیم به لحاظ جغرافیایی و درعین حال منزوی است و خیلی از خود متشکر است و فقط به فیلم‌های خود افتخار می‌کند و نمی‌توان انتظار داشت احساسات و ظرافت‌های حسی بین المللی را درک کند. شرکت هایی همچون «نت فیلیکس» فقط به دنبال پول هستند و شاید بهره‌کِشی هم بکنند. اما اینکه به فرهنگی ورود کنند یا خیر را کسی نمی‌داند و فقط هرازگاهی فیلم یا سریالی اروپایی را به آمریکا می‌آورند و فعالیت‌شان بیشتر محدود به همین چیزهاست.

الیور استون همچنین در بخش پایانی این نشست در پاسخ به سوالات دیگری درباره تحرکات خاورمیانه و همچنین جنگ ایران و عراق اظهار کرد: به نظرم عربستان سعودی از برهم ‌زنندگان اصلی در خاورمیانه است و چقدر خلاقانه مشغول تخریب در منطقه است. در جنگ ایران و عراق، آمریکا از عراق حمایت کرد هر چند گفته شد که تسلیحات را آلمان به عراق داده است اما همه این‌ها مسائل پشت سناریو است و از نظر من جنگ ایران و عراق یک نمونه تمام عیار از یک جنگ نیابتی بود و عراق به نیابت از آمریکا در برابر ایران می جنگید.  به همین دلیل می‌گویم که بحث اصلی خیلی بزرگ‌ تر از این چیزهاست.

این فیلمساز در پاسخ به اینکه پیش از این جورج بوش را به جان وین تشبیه کرده بود و الان دونالد ترامپ را به کدام شخصیت سینمایی تشبیه می‌کند، گفت: در اسطوره‌های بابل یک شخصیت شیطانی است که به نظرم ترامپ شبیه اوست.

استون در پایان این نشست رسانه ای در پاسخ به سوالی درباره جشنواره های آمریکا و اینکه سیاست زده هستند یا خیر، اظهار کرد: به نظر می رسد که اینگونه است و انتخابات نیز در این زمینه تاثیر دارد.

نوشته عراق به نیابت از آمریکا با ایران می‌جنگید/ نشست سینمایی با طعم سیاست اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

وی امشب ۲ اردیبهشت ماه به تهران می آید تا در جشنواره جهانی فیلم فجر شرکت کرده و کارگاه آموزشی ویژه ای را در بخش «دارالفنون» برگزار کند.

استون که جایزه اسکار در کارنامه اش دارد کارگاه «کارگردانی» را در پنجمین روز جشنواره جهانی فیلم فجر در تاریخ دوشنبه ۳ اردیبهشت در پردیس سینمایی چارسو برگزار خواهد کرد.

او تاکنون بیش از ۲۰ فیلم بلند ساخته است که در میان آنها می توان برخی از تاثیرگذارترین و مهم ترین فیلم های دهه های اخیر را مشاهده کرد. برخی از مهم ترین فیلم های او در مقام کارگردان عبارتند از «جوخه»، «متولد چهارم ژوییه»، «جی اف کی»، «قاتلین بالفطره»، «نیکسون» و «اسنودن» و برخی از مهم ترین فیلم هایی که او فیلمنامه نویسی آن ها را برعهده داشته است «قطار سریع السیر نیمه شب»، «صورت زخمی» و «کونان بربر» هستند.

آدرس سایت رسمی جشنواره Fajriff.com و پست الکترونیکی جشنواره Info@Fajriff.com است.

سی و ششمین جشنواره جهانی فیلم فجر ۱۹ تا ۲۷ آوریل ۲۰۱۸ (۳۰ فروردین تا ۷ اردیبهشت ۱۳۹۷) به دبیری سیدرضا میرکریمی در تهران در حال برگزاری است.

نوشته الیور استون کارگردان آمریکایی امشب به تهران می‌آید اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

بر پایه این خبر؛ اطلاعات تکمیلی این فیلم به این شرح است:  نقش اسنودن در فیلم را جوزف گوردون-لویت بازی می‌کند. اسنودن ۳۳ ساله که قبلاً کارمند سازمان اطلاعات مرکزی (سیا) و پیمانکار آژانس امنیت ملی آمریکا بود، ژوئن ۲۰۱۳ اطلاعات طبقه‌بندی‌شده‌ از برنامه‌های فوق سری آژانس امنیت ملی از جمله برنامه شنود”پریزم”را که آژانس از آن برای جاسوسی از مردم استفاده می‌کرد، در اختیار نشریات گاردین، نیویورک تایمز و واشنگتن پست قرار داد.

الیور استون در باره این فیلم می‌گوید: آمریکایی‌ها هیچ چیز درمورد این موضوع نمی‌دانند، برای اینکه دولت همیشه درمورد آن دروغ می‌گوید. چیزی که اکنون اتفاق می‌افتد، واقعاً تکان‌دهنده است. موضوع فقط استراق سمع نیست، بلکه استراق سمع گروهی، پهپادها و جنگ سایبری را شامل می‌شود. همان‌‌طور که خود اسنودن گفت، از کنترل خارج شده است. دنیا از کنترل خارج شده است. اسنودن در فیلم در نقش خودش حضوری کوتاه دارد. او اکنون در مکانی نامشخص در روسیه به سر می‌برد و همزمان به دنبال یک پناهگاه دیگر است. استون امیدوار است او به خاک آمریکا بازگردد، هرچند تردید دارد این اتفاق بیفتد.

استون که با فیلم‌های سیاسی چون “نیکسون” و “جی‌اف‌کی” شهرت دارد، وضعیت فعلی را شبیه رمان “۱۹۸۴” نوشته جرج اورول می‌داند که در تقابل با دنیایی است که در آن بزرگ شده است. او گفت: من در دنیایی بزرگ شدم که هیچ‌وقت تصورش را نمی‌کردم چنین اتفاقی بیفتد، اما از ۲۰۰۱ تاکنون کاملاً مشخص است که چیزی به شکلی رادیکال تغییر کرده است. شیلین وودلی در “اسنودن” نقش لینزی میلز دوست اسنودن را بازی کرده، در حالی که نیکلاس کیج در نقش یک مأمور اطلاعاتی سابق ظاهر شده است. ملیسا لئو، زاکری کوئینتو، تام ویلکینسن، ریس ایوانس، جولی ریچاردسن و تیموتی الیفنت دیگر بازیگران فیلم هستند.

استون این پروژه را از روی فیلمنامه‌ای که با همکاری کیران فیتزجرالد نوشته است، کارگردانی کرده است. آن‌ها فیلمنامه را از روی”پرونده‌های اسنودن، داستان درون‌گروهی مرد تحت‌ تعقیب دنیا” نوشته لوک‌هاردینگ خبرنگار روزنامه گاردین و “دوران اختاپوس” نوشته آناتولی کوچرانا وکیل روسی اسنودن نوشتند.

لازم به ذکر است فیلم جدید الیور استون قرار بود کریسمس ۲۰۱۵ (۲۵ دسامبر) اکران شود تا فرصت رقابت در فصل جوایز سینمایی سال گذشته را داشته باشد، اما تاریخ اکران آن تغییر کرد. ابتدا گفته شد فیلم ۱۳ مه امسال روی پرده می‌رود، اما در نهایت این تاریخ هم تغییر کرد.

نوشته «اسنودن»، تازه‌ترین ساخته الیور استون در جشنواره بین‌المللی فیلم مقاومت اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

بر پایه این خبر؛ این فیلم در بخش مسابقه جشنواره بین‌المللی مقاومت حضور دارد و همزمان با برگزاری جشنواره طی روزهای ۲ تا ۹ مهرماه سالجاری به نمایش در می‌آید.

شایان ذکر است از مستندهای قبلی این فیلمساز نیویورکی می‌توان به “فرمانده” درباره فیدل کاسترو و”عنصر نامطلوب” اشاره کرد. او قصد داشت این فیلم را درباره یاسر عرفات رئیس سابق تشکیلات خودگردان فلسطین بسازد، اما به دلیل فراهم نشدن فرصت مصاحبه با عرفات در آن زمان، در نهایت فیلمی درباره تقابل فلسطین و رژیم صهیونیستی شد.

او همچنین چند فیلم درباره روسای جمهور آمریکا در کارنامه دارد. دبلیو” پس از “جی. اف. کی.” و “نیکسن” سومین فیلم استون درباره رئیسان جمهور آمریکاست. او برای دو فیلم “جوخه” ۱۹۸۶ و “متولد چهارم ژوئیه” ۱۹۸۹ با مضمون جنگ ویتنام جایزه اسکار بهترین کارگردانی را از آن خود کرد. استون سال ۱۹۷۹ نیز با “قطار سریع‌السیر نیمه‌شب” آلن پارکر اسکار بهترین فیلمنامه اقتباسی را گرفت. “سالوادور”، “وال استریت”، “دورز“، “آسمان و زمین”، “قاتلان بالفطره”، و … از دیگر فیلم‌های اوست.

نوشته الیور استون با فیلم «دوست من هوگو» در جشنواره بین‌المللی مقاومت اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.