چه قیامت است و غوغا مگر آخرالزمان است

که زمین دوان به هر سوی و شکار آسمان است

به عزای خود نشینیم و یا به سوگ و ماتم

که جهان کمال و کامل به کام ابلهان است

که دو خوک دیوسیرت و به صورت اهرمن رخ

و دو جانی لجن مخ که جنون شان عیان است

همه گونه بمب و موشک و هرآنچه زانِ کشتن

به وفورشان فراهم و در اختیارشان است

پس از آن که خسته گشتند و ملولِ «غزّه بازی»

پیِ جنگ و بازی نو، ره تازه شان بر آن است

که دوگانه خون بریزند، به ویژه کودکان را

و سیاه مستِ این نوش که بادهٔ ددان است

به خرابی و به کشتار دگر کمر ببندند

به یکی فراخ دامن طرفی که در جهان است

و هماره بوده و هست گل سرسبد زمین را

و این حقیقت محض و نه وهم و در گمان است

چه خوش آمدند اما که چنان شان بکوبیم

که جهان ببیند اینجا صف و کشور یلان است

دُم شان بریده از بیخ و دگر قفا دریده

و چنین «پسی» یقینا که ز «پیش»شان نشان است

سر و شاخ شان هم اکنون بشکسته ایم لکن

«سر گُندهٔ شکستن به لحاف در، نهان است» …

نوشته یادداشت امرالله احمدجو درباره جنگ، ترامپ و نتانیاهو اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

بر این اساس ایرج طهماسب، امرالله احمدجو، غلامرضا رمضانی، ساره بیات، مرجان اشرفی‌زاده، حامد جعفری و علی مظاهری ترکیب ۷ نفره هیات داوران بخش ملی جشنواره فیلم‌هاى کودکان و نوجوانان را تشکیل می‌دهند.

در ادامه مختصری از سوابق علمی و هنری اعضاء هیات داوران را می‌خوانید:

ایرج طهماسب: ایرج طهماسب، مجری تلویزیون، بازیگر، کارگردان و فیلمنامه‌نویس ایرانی است، او فارغ‌التحصیل رشته تئاتر از دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران است. طهماسب بازیگری، کارگردانی و نویسندگی فیلم‌هایی چون «کلاه‌قرمزی و پسرخاله»، «یکی بود یکی نبود»، «کلاه‌قرمزی و سروناز»، «زیر درخت هلو» و «کلاه‌قرمزی و بچه‌ننه» و … را در کارنامه هنری‌اش دارد.

امرالله احمدجو: امرالله احمدجو، کارگردان و فیلم‌نامه‌نویس سینما و تلویزیون است که کار خود را با ساخت فیلم‌های کوتاه آغاز کرد، وی تحصیلاتش را در رشته فیلم‌برداری در مدرسه عالی تلویزیون به پایان رساند و اولین اثر سینمایی وی «شاخه‌های بید» بود. از معروف‌ترین آثار این کارگردان می‌توان به سرال« تلویزیونی «روزی روزگاری» اشاره کرد.

حامد جعفری: حامد جعفری، تهیه‌کننده سینما و انیمیشن اهل ایران است، او دارای مدرک رشته اقتصاد و رئیس هیئت مدیره گروه هنرپویا است. جعفری فعالیت حرفه‌ای خود را با تهیه‌کنندگی انیمیشن سینمایی «۹:۲۰ در بوشهر» در سینما آغاز کرد و هم‌اکنون به عنوان یک تهیه‌کننده سینمایی عضو رسمی جامعه صنفی تهیه کنندگان سینمای ایران است. وی تهیه‌کنندگی پرفروش‌ترین انیمیشن‌های تاریخ سینمای ایران «شاهزاده روم» و «فیلشاه» را بر عهده داشته‌ و موفق به کسب دیپلم افتخار از هجدهمین جشن سینمای ایران شده ‌است.

غلامرضا رمضانی: غلامرضا رمضانی، کارگردان و فیلم‌نامه‌نویس حوزه کودکان و نوجوانان اهل ایران است. او کارگردانی فیلم‌های «ضربه فنی»، «فرار از اردو»، «گنجشکک اشی‌مشی» و … را برعهده داشته و بیشتر فعالیتش در حوزه سینمای کودک و نوجوان است. نویسندگی آثار زیادی در حوزه کودک در سینما و تلویزیون برعهده رمضانی بوده است.

ساره بیات: ساره بیات، بازیگر سینما و تلویزیون فارغ‌التحصیل رشته بازیگری از مؤسسه کارنامه است. بیات در سال ۱۳۸۹ برای بازی در فیلم جدایی «نادر از سیمین» انتخاب شد و در ادامه نیز، به همراه لیلا حاتمی، سارینا فرهادی و کیمیایی حسینی خرس نقره‌ای بهترین بازیگر زن جشنواره فیلم برلین را دریافت کرد. بازی وی در فیلم سینمایی «بیست و یک روز بعد» به کارگردانی محمدرضا خردمندان مورد توجه قرار گرفت.

مرجان اشرفی‌زاده: مرجان اشرفی‌زاده، نویسنده و کارگردان سینما و تلویزیون، دارای مدرک کارشناسی ارشد ادبیات نمایشی از دانشکده سینما و تئاتر دانشگاه هنر است. از مهم‌ترین آثار مرجان اشرفی‌زاده می‌توان به فعالیت در سرالل «شکوه یک زندگی»، سرالک «دیگری» و فیلم «آبجی» اشاره کرد. وی همچنین در حوزه فیلم کوتاه نیز فعالیت‌های زیادی داشته است.

دکتر محمدعلی مظاهری: دکتر محمدعلی مظاهری، روانشناس و استاد دانشگاه شهید بهشتی و رئیس دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی دانشگاه شهید بهشتی است. وی همچنین عضو انجمن روانشناسان ایران است و رشته تخصصی‌اش روانشناسی کودک است. از مظاهری مقالات بسیاری در حوزه روانشناسی در نشریات مختلف به چاپ رسیده است. وی مولف چندین کتاب در این زمینه نیز است.

سی و دومین جشنواره بین‌المللی فیلم‌های کودکان و نوجوانان ٢٨ مرداد تا ۴ شهریور ٩٨ به دبیرى علیرضا تابش در شهر تاریخی اصفهان برگزار می‌شود.

نوشته معرفی هیات داوران بخش ملی جشنواره فیلم‌هاى کودکان و نوجوانان اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

احمدجو مدتهاست به همراه داوود میرباقری درگیر نگارش فیلمنامه مجموعه «سلمان فارسی» است و این دو مدام می‌نویسند و می‌نویسند تا مجال تولید فراهم شود.

بهانه‌مان برای گفتگو با امرالله احمدجو خالی شدن سینمای مخاطب پسند از عناصر اخلاقی و تکیه بیش از حد بر ابتذال برای خنده گرفتن از مخاطب بود و احمدجو نیز تلاش زیادی کرد تا برمبنای تجربیاتش از مناسبات حرفه ای، پاسخگویی چرایی ابتذال دامنگیر کمدیهای بفروش سالیان اخیر باشد.

*غلبه کمدی بر سینمای ایران و اینکه در دو سال اخیر بسیاری از کارگردانان سعی کرده‌اند بخت خود را در کمدی‌سازی امتحان کنند بسیار عجیب است. به نظر شما دلیل این عطش بالا برای کمدی‌سازی چیست؟

طبیعی است که وقتی کمدی به اصطلاح خودشان “بفروشد” تهیه کننده هم به سمت تولید کمدی میرود و به تبع آن کارگردانان علاقه‌مند یا بی‌علاقه، با استعداد یا خدای نکرده بی‌استعداد هم کمدی می سازند. این یک واقعیت است که نسبت به ژانرهای دیگر، گونه کمدی در این سالها پرفروشتر بوده و زودتر از ژانرهای دیگر به بازگشت سرمایه منجر شده است. البته اقبال به کمدیها، دلایل روحی و روانی هم دارد یعنی این روزها مردم به دلیل انواع گرفتاریها جویای لحظه‌های شادند و طبیعی است  اگر به سینما بروند فیلم کمدی را ترجیح داده و انتخاب کنند.

*از همین رهگذر هم کمدیهایی تولید شده‌اند که پر هستند از دیالوگهای اروتیک؛ کمدیهایی که بعضا همان مسیر سینمای موسوم به فیلمفارسی را ادامه می‌دهند. این در تناقض نیست با مبارزاتی که در ابتدای پیروزی انقلاب اسلامی برای زدودن آثار فیلمفارسی از سینماها صورت گرفت؟

مبارزه یا هر چه، به هر دلیل نتیجه بخش نبوده که به چاه کمدیهای اروتیک افتاده ایم! به هر حال فیلمساز محترم باید عقلش برسد!! و شخصیتش راه بدهد که درست تصمیم بگیرد و نه اینکه برای خنداندن مخاطب متوسل به هر حیله‌های سخیف یا دیالوگ هایی شود که  تماشاگرعام را قلقلک میدهند. اینکه محصولاتی تولید شوند که هدف اصلیشان بازگشت سرمایه باشد، فی النفسه ایرادی ندارد اما اینکه سینما را صرفا به چشم کالای تجاری و وسیله کاسبی نگاه کنیم  نه خدا را خوش می آید و نه بندگان خدا را و نه هنر و ذوق و سلیقه و فرهنگ و این نقلها را! با این حال جای شکرش باقی است که سینمای ما نسبت به سینمای موجود در تقریبا همه کشورهای جهان فوق العاده محجوب و از جهاتی بسیار با نزاکت است.

*پس همچنان جای امیدواری برای سینمای ایران باقیست…

هالیوود در پشت سر گذاشتن اخلاقیات آن قدر جلو رفته که به پورنوگرافی رسیده  و این وضعیتی است که در برخی کشورهای اروپایی هم شاهدش هستیم؛ انگار ژانر مخصوص فیلمهای پورنوگرافی را اصل قرار داده اند. برای مثال «گرگ وال استریت» را درنظر بگیرید که با چه تصاویر مستهجن و صحنه‌های  مشمئزکننده‌ای می خواهد زدوبندهای پشت پرده وال استریت را برملا کند بنابراین دوستان ما در سینمای خودمان خوب است حواسشان باشد کارشان را آسان نپندارند و در دامی که فیلم سازان آن طرفی گرفتارش شده‌اند، نیفتند. اهمیت هنر به پای‌بندی بر مقوله اخلاق است. اما در هالیوود یک کاسبی چرک و رسوا را شاهد هستیم که مقام کارگردان و فیلمساز را در حد پااندازی برای بازیگر اصلی و به طور مجازی برای مخاطبان تنزل می دهد. فیلمسازان ایرانی باید مراقب باشند که غلبه تجاری‌سازی بر کلیت این هنر کار را به حذف تمام و کمال اخلاق نرساند.

*آیا یکی از دلایل کاهش آمار مخاطبان سینماها در سالهای اخیر نسبت به سالهای ابتدایی انقلاب را میتوان به همین رشد سینمای تجاری نسبت داد؟

این موضوع را کسانی که متخصص و آسیب‌شناس هستند بهتر از من می توانند توضیح بدهند زیرا این مقوله ناشی از یک عامل و دو عامل نیست و مجموعه ای است از عوامل مختلف که دست به دست هم می‌دهند و ریزش مخاطب را موجب می‌شوند؛ در دهه‌های اخیر از سبک زندگی اجتماعی گرفته تا مشکلات  اقتصادی و تغییر سلیقه ها و ناهمخوانی زیادشان با محصولاتی که ارائه می شوند در ریزش مخاطب نقش داشته اند.

سینما یک هنر جمعی است یعنی همان طور که برای تولید هر فیلم به گردآوری  یک گروه نیاز است مخاطبان هم به صورت دسته جمعی عمل میکنند یعنی معمولا خانواده ها به صورت جمعی به سینما میروند.  خانواده ها معمولا جمعی به سینما می روند در اینصورت علاوه بر پول بلیت، هزینه های ایاب و ذهاب، تنقلات ، تغذیه و آنچه را کودکان تقاضا می کنند، متحمل میشوند؛ جمع این هزینه ها بخصوص برای خانواده های کم درآمد مشکل بزرگی است که احتمالا قادر به فراهم کردن و پرداختش نباشند به اضافه اینکه در حال حاضر با فراهم شدن امکان تماشای فیلمهای روز (چه داخلی چه خارجی) درآنچه به سینماهای خانگی معروف است یا حتی بوسیله گوشیهای تلفن همراه و انواع رقیبانی که به مراتب ارزانتر و آسان تر از سینما رفتن هستند، طبیعی است که بازار سینما آن رونق مطلوبی را که بویژه تهیه‌کنندگان محترم خواهانش هستند نداشته باشد!

*فارغ از دغدغه‌های اقتصادی مخاطبان، افت کیفیت فیلمها چقدر در کاهش مخاطب نقش داشته؟

فیلمسازی اساسا در هیچ جای دنیا کار آسانی نیست و در کشور ما هم به همین گونه.و شاید یک کم سختتر به جهت اینکه فیلمسازان برای ساخت فیلمشان علاوه بر پیدا کردن سرمایه گذار و سرمایه لازم و کافی باید کلی وقت صرف کنند تا مجوز ساخت بگیرند آن هم در شرایطی که در برخی از شوراهای محترم رد و تصویب فیلم نامه، اعضای عزیز و محترم عوض اینکه کمک حال  فیلمساز باشند با ایرادات عجیب و معانی عجیب تری که خیلی وقت ها از ذهن خودشان به متنها پیوند می‌زنند کار فیلم ساز را از این که هست به مراتب مشکل تر می کننند؛ اما این تازه نخستین خوان است، نخستین خوان از هفت خوان هم نه! که رستم فیلمساز باید از یکی یکی شان به سلامت بگذرد تا برسد به خوان آخر که صدور پروانه نمایش است بدون آنکه خدا نکرده گرفتاری و بگیر و ببند و دستور به فیلمبرداری مجدد نماها رخ دهد! عاقبت هم رستم با کلی زخم و تاول بر صورت و دستها، پای لنگان، غلاف بی شمشیر، گرز چماق شده، نیزه سرشکسته و باچنان حال و احوال زار و نزاری به مخاطبان تعظیم می کند و با گریه واشک و آه، فتحنامه‌اش را حاوی نثر آشفته و جمله‌های نارسا و واژه های جابجا شده با زبان الکن و مکث و سکوتهای بی مورد برای بیننده ها قرائت می‌کند که یکی باید خیلی سنگدل و خونسرد باشد که به تماشایش بنشیند و آن هم نه مفت و مجانی که یک عالمه هم پول برای این لذت نابرده خرج کند!!

*مگر نه اینکه شوراهای صدور پروانه راه افتاد که به افزایش کیفیت کمک کند. پس چرا در گذر سالیان این شوراها بیشتر عملکرد دفعی داشته اند تا ایجابی؟

بدیهی است شوراهایی که اعضای محترمش غالبا نه منتقدند ، نه تحلیلگر و نه  کتاب و مقاله ای در خور و قابل توجه از آنها چاپ و منتشر شده است وقتی به جای مأموریت و وظیفه اصلی شان یعنی بررسی فیلمنامه با این دید که فیلمنامه باید خط قرمزهای مشخص و معین را رعایت کرده باشد، حکم تغییر و جرح و تعدیل صادر می کنند مسلم است حاصل این سعی مشکور بهتر از متن اولیه نخواهد بود و اگر غیر از این باشد باید حساب آن اعضای محترم و آن فیلمنامه نویس را از دیگران جدا کرد و به آنها خیلی جدی ، از ته دل و با شوق و ذوق فراوان تبریک و بارک الله گفت!

ولی آنچه را که در عمل شاهد هستیم اسمش را و البته اسم دلجویانه اش را “اعمال سلیقه” گذاشته اند که هرگاه تعارفی نباشیم و به خودمان دروغ نگوییم و به دیگران هم راست بگوییم اسم حقیقی اش متاسفانه “اعمال بی سلیقگی” میشود  چرا که “سلیقه” به خودی خود حامل بار مثبت است و نتیجه اعمال کردنش باید بار نیکو به بار آورد در صورتی که بی سلیقگی هر نظمی را آشفته و مختل می کند و یکی از نتایج نانکویش عادت خودسانسوری در فیلم نامه نویس و فیلم ساز پدید آمدن است آن حد که مثل هر عادتی اولا، خود شخص با آن چنان مانوس می شود که ممکن است خیلی وقت ها متوجهش نباشد ثانیا باز هم مثل هر عادتی اگر به قول معروف نهادینه شد و خودسانسوری پا سفت کرد ترک آن اگر محال نباشد بسیار مشکل است و هزار آسیب دیگر که برملا کردنشان را به کارشناسان و آسیب شناسان زبده و محترم می سپاریم  و خودمان را از آسیب های احتمالی حرف حق که گفته اند و راست گفته اند تلخ است محفوظ نگه میداریم اما حق را نگفتن و پنهان داشتن هم کار چندان آسانی نیست!

از جمله عوارض خود سانسوری روی آوردن به شعار، سهل انگاری و کم کم  عادت به تقلید و از روی دست همدیگر نوشتن است و این یعنی خط تولید “مشابه سازی” راه انداختن و مخاطبان محترم را در سینما و سریالهای فرموله شده تقریبا همسان دلزده کردن است و سوق دادنشان به سمت فیلم هایی که دلمان نمی خواهد ساخته شوند چه رسد که دیده شوند.

*با این حساب کلیشه‌گرایی موجود در برخی آثار سینمایی و یک سری دیالوگهای شعاری که در دوره‌های زمانی مختلف در فیلمها می‌بینیم، بی‌ارتباط با این مشابه‌سازی نیست؟

شعار دادن اصلا بد نیست مشروط به اینکه از آن شعار به شعور محتوایی برسیم. شعارهمین که خوب بیان نشود قاعدتا نتیجه اش بی تأثیربودن می شود و همچنان که اغلب شاهد بوده ایم در فیلمهایی که به دنبال طرح مسایل عقیدتی به شعارهای تکراری اما نیاراسته روی می آورند مخاطب نه تنها تاثیری نمی پذیرد که حتی حاضر به تعقیب متن و موضوع فیلم نیست.

یادمان باشد محتوا که اغلب با موضوع و مضمون جابجا گرفته می شود در اصل یک فرایند است، فرایند تعامل موضوع و مضمون با نحوه بیان و کار شعاری هر اندازه هم شعارهایش والا درجه باشد، چنانچه “محتوایی” نشده باشد نتیجه دلخواه را حاصل نمی کند. برای مثال موضوع عشق و مضمون های اخلاقی سطح بالا نظیر جوانمردی، شجاعت ، راستگویی، امانت داری، احترام به بزرگان و بزرگترها و مانند اینها نکاتی نیستند که کسی از ارزشهاشان بی خبر و غافل باشد اما همین ها را وقتی استاد سخن سعدی و خواجه حافظ شیرازی، مولانا و دیگرشاعران به صورت محتوایی واگو می کنند این تکرار و تأکیدشان ثمربخش است و تأثیر لازم را در اشخاص تربیت پذیر پدید می‌آورد!

به اضافه اینکه کلیشه گرایی و کلیشه پردازی علی الخصوص بها دادن به کلیشه های نه چندان با ارزش حتی ممکن است نتیجه عکس بدهد. و دیگر که ، یکی از اصلی ترین و بزرگترین مشکلات سینمای ما معلوم نبودن دیدگاهمان به این فعالیت فرهنگی امروزی است که هزاران مشکل بعدی را موجب شده.

*یعنی چه؟ بیشتر توضیح دهید؟

یعنی اینکه ما هنوز که هنوز است دیدگاهمان را در این باره مشخص نکردیم که از سینما چه می خواهیم و چه نوع سینمایی برایمان دلخواه ترین است و به این معنا که فرض و مثال آیا سینمای تجاری می خواهیم و فیلمهایی که سرمایه هایشان را همراه با سود برگردانند؟ در اینصورت باید اصول و قواعد اینگونه فیلم ها را با دقت شناسایی و برایشان برنامه ریزی کرد. برنامه ریزی فراهم کردن سرمایه، ابزار ، آموزش ، تبلیغات و جستجوی بازار مناسب چه در داخل و چه خارج.

ترجیحمان سینمای خالص، فرهنگی است؟ این گزینش هم ملزومات مختص به خود را می طلبد و هر نوع دیگرهم به همچنین اما در حال حاضر به جای دیدگاه مشخص و تکلیف روشن، سلیقه، همه کاره شده است یعنی که با تغییر مدیریت ها و نوع به نوع شدن پسند و تصورها، سونامی‌های پی در پی، همه چیز سینما را از بن و بنیادش زیر و رو می کند و این شده است که هم اکنون می شود؛ دست چینی از انواع ژانرها طی این چند دهه گذشته داشته ایم و جشنواره ای منحصر بفرد از بد و خوبشان برگزار میشود!!!

*و در همین نامعلومی است که به ناگاه سرمایه گذاران بی ربط سر از سینما درمی آورند و میشوند تهیه‌کننده!

تهیه کننده سینما تعریف خود را دارد؛ باید عاشق باشد و فیلم را بشناسد و همچنین با مقولات مختلف و حواشی سینما آشنایی از نزدیک داشته و ترجیحا آدم فرهیخته ای باشد. ضمن اینکه توانایی جذب سرمایه داشته باشد آن هم سرمایه های باهویت و نه سرمایه های مشکوک! ولی مشکل آنجاست متأسفانه اغلب کسانی که در این راه بوده‌اند افرادی هستند که مسیرهایی را یاد گرفته‌اند برای دریافت رانت و وامهایی کلان به بهانه تولید فیلم! در تلویزیون هم با چنین افرادی روبروییم که به مانند مقاطعه‌کاران و با واسطه‌گری و به بهانه تولید از تلویزیون بصورت اقساط پول می گیرند و بخش عمده سرمایه را به جیب میزنند و بخشی اندک را صرف تولید میکنند. روال تولید این نیست؛ یک تهیه کننده باید خودش سرمایه و دفتر کار داشته باشد و فهم درستی از کار داشته باشد و بعد از اینکه با سرمایه خود کار را به اتمام رساند طلب خود را از تلویزیون بگیرد، نه اینکه تبدیل شود به دلالی که صرفا بودجه را از تلویزیون میگیرد و بخشی را به جیب میزند و بخشی اندک را صرف تولید میکند.

*برای به سامان رساندن اوضاع تهیه کنندگی چه میتوان کرد؟

لازم است تجدید نظری در قوانین شکل گرفته و نظارت در اجرا جدی‌تر باشد. باید شایسته‌سالاری را حاکم کرد و رابطه‌سالاری را حذف کرد. باید از سهل انگاری دست برداشت و این طور نباشد که فلان تهیه کننده متخصص به خاطر هم سلیقه نبودن حذف شود. اعمال سلیقه یا بهتر بگوییم اعمال بی‌سلیقگی، امری بسیار اشتباه است. سلیقه بارمثبت دارد ولی اعمال ‌بی سلیقگی همیشه بار منفی دارد و نتیجه معکوس می دهد. اعمال بی‌سلیقگی، یعنی ندانم کاری، یا چیزی که عامه به آن می گویند فضولی و دخالت نابجا! باید سینما و تلویزیون را از اعمال بی‌سلیقگی نجات داد!

نوشته جای کارشناسان صاحب تحلیل در شوراهای نظارتی خالی است/ نمی‌دانیم که از سینما چه می‌خواهیم/ باید شایسته‌سالاری را حاکم کرد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

بنابرین گزارش، در ادامه این مراسم بعد از پخش سرود ملی کشورمان و نمایش کلیپی از اتفاقات هشتمین دوره جشنواره عمار، با اجرای مشترک وحید رضا زاده آذری فرزند شهید رضازاده آذری، از شهدای کارگر و سیدمحمدعلی صدری نیا آیین اختتامیه شروع به کار کرد.

بعد از پخش کلیپی از دیدار دست اندرکاران جشنواره عمار با رهبری در سال ۹۱ و اجرای گروه سرود اسراء اولین بخش اهدای جوایز هشتمین جشنواره عمار برگزار شد.

بنابرین گزارش در بخش نقد درون گفتمانی، هیئت داوران ضمن تقدیر از اثر «حرام می خوریم؟!» به کارگردانی آقای «هادی محمدی نسب» و آقای «سوخت ما سوخت» به کارگردانی«یاسین خوش آمد زهی» و«ترخیص» به کارگردانی آقای «مهدی انصاری»، لوح افتخار این بخش را به اثر «میراث آلبرتا۳» به کارگردانی آقای «حسین شمقدری» اهدا کرد.

شب انتقاد کارگردان انقلابی از صدا و سیما

حسین شمقدری، کارگردان میراث آلبرتا ۳، بعد از دریافت جایزه خود در سخنانی با انتقاد از عملکرد صدا و سیما در روزهای پر التهاب جامعه گفت: علمکرد صدا و سیما در این دوران عملکردی بچگانه است و خبری از وقایع این روزها در شبکه خبر نیست.

وی با بیان اینکه این روزها جوانان بسیاری در جشنواره عمار و دیگر نهادهای انقلابی در حال فعالیت هستند، تأکید کرد: متأسفانه همچنان مدیران شبکه خبر را مدیرانی میانسال تشکیل می دهند.

وی با بیان این‌که ما تربیت می شویم تا با رسانه های خود یار امام زمان(عج) باشیم اظهار داشت: انشا الله ظهور نزدیک است.

همچنین هیئت داوران فانوس این بخش را به اثر «تلکه» به کارگردانی آقای «مسعود کارگر» و «فروشنده» به کارگردانی آقای «علیرضا بوالی»  اهدا کرد. جایزه ویژه بخش مستند نقد درون گفتمانی هم به اثر «زمستان یورت» به کارگردانی «میلاد میرزا باقری» اهدا شد.

جشنواره عمار به ما جسارت داد

علیرضا بوالی، کارگردان مستند فروشنده، با بیان این که جشنواره عمار به ما جسارت داد تا اگر صدا و سیما نیز به اثرمان توجه نکرد، اثرمان دیده خواهد شد، گفت: اکران های مردمی عمار بزرگترین نعمت برای فیلمسازان است و اثر من به همین واسطه در بیش از ۱۰۰ دانشگاه و ۱۰۰۰ مسجد اکران شد.

وی در پایان سخنان خود گفت: امیدواریم صدا و سیما جسارت داشته باشد و آثاری که به بصیرت گری و روشنگری مردم کمک می کند را حمایت و پخش کنند.

زمستان یورت، صدای کارگران مظلوم

میلاد میرزا باقری، کارگردان مستند زمستان یورت نیز بعد از دریافت جایزه خود با بیان این که خوشحالم که با این مستند توانستم صدای کارگران مظلوم معدن یورت باشم، تصریح کرد: اگر تریبون های نماز جمعه و صدا و سیما تریبون مظلومیت کارگردان ستمدیده بودند، شاید امروز آن ۴۳ شهید معدن یورت در کنار ما بودند به واسطه تولید ملی از آن ها تقدیر می کردیم.

برگزیدگان این بخش جوایز خود را از دست خانواده جانباختگان معدن یورت؛ دامن‌زن، خانواده مجاهدی و خانواده شهید مدافع حرم، دادا… امیری دریافت کردند.

در بخش «مدافعان حرم»، هیئت داوران ضمن تقدیر از اثر «زخم صلیب» به کارگردانی آقای«محمد صالحی»، لوح افتخار این بخش را به اثر «رویای خلافت» به کارگردانی آقای « سید مجتبی خیام الحسینی» و  «بابایی» به کارگردانی آقای «مظفر حسین‌خانی هزاوه» اهدا کرد. همچنین هیئت داوران فانوس این بخش را به اثر « فرزند ایران » به کارگردانی آقای « عارف جعفری چگنی » تقدیم کرد.

اهدای فانوس بخش مدافعان به مردم سیستان

عارف جعفری چگینی، کارگردان مستند فرزند ایران با بیان این که رسالت ما و رسانه در این روزها گریز از تهران و توجه به نقاطی نظیر سیستان و بلوچستان و دیگر نقاط محروم کشور است، اظهار داشت: من این جایزه را به مردم این خطه تقدیم می‌کنم.

مظفر حسین خانی، کارگردان مستند بابایی با اشاره به موضوع این فیلم که در مورد یکی از شهدای مدافع حرم است، خاطرنشان کرد: تنها سازمانی که از ساخت این فیلم حمایت کرد صدا و سیما بود و در انتقادات امشب جشنواره عمار از صدا و سیما من از آن ها تشکر می کنم.

در بخش «جنگ نرم»، هیئت داوران ضمن تقدیر از اثر « محرمانه کولا» به کارگردانی آقای« لقمان یدالهی»، لوح افتخار این بخش را به اثر «تله اسکرین» به کارگردانی آقای «مصطفی حریری» اهدا می‌کند.

هیئت داوران فانوس این بخش را به اثر «پرزیدنت آکتورسینما» به کارگردانی آقای «محمدرضا بورونی» اهدا کرد.

بنابرین گزارش بعد از تقدیر از برگزیدگان این چند بخش، با پخش کلیپی و معرفی «موزائیک مرگ بر امریکا» به عنوان یکی از هدایای مردمی جشنواره، این هدیه ویژه به محمدرضا بورونی، کارگردان مستند «پرزیدنت آکتور سینما» تعلق گرفت.

در بخش «بیداری اسلامی و جهانی» هیئت داوران ضمن تقدیر از اثر « نار و انار» به کارگردانی آقای« حیدر بنی حمزه»؛ لوح افتخار این بخش را به اثر « قصر قند» به کارگردانی آقای «محسن اسلام‌زاده» و «حرمان» به کارگردانی آقای «حمید عبداله‌زاده» تقدیم کرد. هیئت داوران فانوس این بخش را به اثر «با صبر زندگی» به کارگردانی آقای «وحید فراهانی» اهدا کرد.

براساس این گزارش، دومین هدیه مردمی هشتمین جشنواره عمار که عروسکی از شهر فوعه سوریه بود، به وحید فراهانی کارگردان مستند «با صبر زندگی» تعلق گرفت. «با صبر زندگی» روایت تبادل مردم محاصره شده فوعه و کفریا با اسرای داعشی است که با بمبگذاری داعش، به یک تراژدی تبدیل می شود.

نامه ای نیز به همراه این عروسک از طرف «رجا قیشانی»، یکی از اهالی فوعه خطاب به وحید فراهانی، کارگردان مستند و اهالی رسانه ارسال شده بود که در این مراسم قرائت شد، متن نامه به صورت زیر است:

«بسم الله الرحمن الرحیم

من «رجا بشار قیشانی» از اهالی فوعه تحت محاصره متولد ۲۰/۱۰/۱۹۸۶ مادر ۴ کودک به نامهای احمد، کریم، ریان و حمزه هستم؛ همسرم «احمد بیرقدار» همچنان در فوعه مظلوم در محاصره است و همچنان مسلحین اجازه رسیدن کمک ها به کودکان و بزرگسالان نمی دهند و مشکلات در آنجا غیرقابل توصیف است و از رسیدن شیر، پوشک، سوخت و … جلوگیری می کنند و ظلم بسیاری به اهالی کفریا و به خصوص فوعه می شود.

وقتی که از این دو شهر محاصره شده خارج شدیم سخت تر و قهرآمیزتر از محاصره بود و کودکان مصیبت های بزرگی دیدند از جمله در الراشدین که ۱۲۰ نفر قربانی شدند؛ آن لحظه صحنه خیلی تاسف برانگیزی بود؛ در آن زمان ۵ ماهه باردار بودم و بعد که به سمت راشدین حرکت کردیم و بعد از دیدن کشتار انسان های بی گناه و ربودن زنان و کودکان به مقصد رسیدیم و در همه این مسیر کارگردان و تصویربردار ایرانی با ما در اتوبوس ها بودند و لحظات سختی که در زمان انفجار شاهد بودیم را به تصویر کشیدند و بعد از گذشت ایامی فیلم آن کارگردان ایرانی را دیدم و از اینکه فیلمساز ایرانی برای رساندن صدای مظلومان به گوش جهانیان تلاش کرده خوشحال شدم.

و من از وحید فراهانی کارگردان به خاطر کار بزرگش که سعی کرد صدای مصائب اهالی مظلوم فوعه و کفریا که تحت ستم جبهه النصره و داعش بودند را به گوش جهان برساند تشکر می کنم و از همه خبرنگاران و روزنامه نگاران می خواهم که تلاش کنند تا چهره حقیقی مصائب مردم مظلوم را ارائه دهند همانگونه که خبرنگاران ایرانی و حزب الله اینگونه عمل کردند.»

وحید فراهانی، کارگردان مستند با صبر زندگی، پس از دریافت جایزه ویژه خود، اظهار داشت: این روزها ثانیه شماری می‌کنم که جبهه مقاومت به سمت فوعه و کفریا حرکت کند و ما نیز پشت سر آن ها برویم و رشادت این عزیزان و مظلومیت شیعیان این منطقه را ثبت و ضبط کنم.

جنگ اقتصادی را دریابیم

رضا برجی، از داوران بخش جنگ نرم هشتمین جشنواره مردمی فیلم عمار با اشاره به بخش اقتصاد مقاومتی جشنواره عمار اشاره کرد و افزود: تبریز به عنوان پایتخت جهان اسلام در سال ۲۰۱۸ شناخته شد و لباسی که من به تن دارم کار ترک روستای کندوان تبریز است و می خواهم بگویم که بیاییم که از کار تولید کنندگان داخلی استفاده کنیم.

وی با بیان این که به جای کارهای ترک ترکیه بیایید از تولیدات داخلی حمایت کنیم، تصریح کرد: جنگ اقتصادی به مثابه جنگ سخت است و جنگ فرهنگی است و ما باید به عرصه اقتصادی توجه ویژه داشته باشیم و در همانند مقابله با تهاجم فرهنگی به مقابله با تهاجم اقتصاد مقاومتی بپردازیم.

در ادامه این برنامه، محدرضا شهبازی از طنزپردازان کشور، استندآپ کمدی خود را درباره اتفاقات اخیر اجرا کرد.

بنابرین گزارش، با اعلام مجری برنامه، بخش دوم اهدای جوایز با معرفی و تقدیر از برگزیدگان بخش‌های «پویانمایی و موشن گرافی»، «جبهه فرهنگی و سبک زندگی» و «تاریخ معاصر» با حضور داوران و خانواده شهید سید مصطفی حسینی، شهید مرتضی غفوری، برادر شهید شهریاری، همسر شهید رضازاده و پدر شهیدان ابوالمعالی برگزار شد.

در بخش «پویانمایی و موشن گرافی»، هیئت داوران ضمن تقدیر از اثر «خاطرات و مخاطرات» به کارگردانی آقای«میثم حسینی» و اثر «شاه رفت» به کارگردانی آقای«مرتضی جعفرقلی زنجانی»  لوح افتخار این بخش را به اثر «رئیس» به کارگردانی آقای «احسان سنایی راد» اهدا کرد.

براساس این گزارش، در بخش «پویانمایی»، هیئت داوران ضمن تقدیر از پویانمایی «رقص شمشیر» به کارگردانی آقای «وحید مباشری» به دلیل بیان روان قصه در عین سادگی  فرم و ساختار و پویانمایی «ترامپت» به کارگردانی آقای«رسول آذرگون» به خاطر فضاسازی  و شخصیت سازی جذاب، لوح افتخار این بخش را به اثر «صفر در سفر» به کارگردانی آقای «موعود شیخ بهائی» به دلیل ایجاد  فضای شاد و مفرح برای بیان موضوع اقتصاد مقاومتی  اهدا کردند.

بنابرین گزارش، هیئت داوران در بخش «جبهه فرهنگی و سبک زندگی»، ضمن تقدیر از اثر «زنگ کار » به کارگردانی آقای « هاشم مسعودی» به دلیل تشویق نوجوانان به کار و تقویت فرهنگ اتکا به خود که از مسائل مهم و دارای اولویت است و « امید در برزخ»  به کارگردانی آقای«رضا سورانی » به دلیل معرفی یک نمونه موفق از پرداختن به آسیب های اجتماعی و ارائه راه حل این مشکل؛ لوح افتخار این بخش را به اثر «بار دیگر زندگی » به کارگردانی آقای «  امید مدحج » به علت روایتی هنری و خلاقانه از اردوهای جهادی تقدیم کرد.

همچنین؛ هیئت داوران فانوس این بخش را به اثر « فرج الله سلحشور» به کارگردانی آقای « محمد سعید غدیریان » به دلیل روایتی موجز  و مکفی از زندگی یک قهرمان فرهنگی انقلاب و نسبت فرم و محتوای مناسب  اهدا کرد.

بنابرین گزارش، لوح هنری  این بخش، با توجه به موضوع به روز و مبتلا به و ساختار قوی به دو اثر «من می مانم» و «در آستانه فصل سرد» به کارگردانی خانم «فاطمه مرزبان» اهدا می شود.

هیئت داوران هشتمین جشنواره عمار، در بخش «تاریخ معاصر»، ضمن تقدیر از اثر « میرزا جواد» به کارگردانی آقای «سعید فرجی» و «تختگاه هیچکس» به کارگردانی آقای«مجتبی غفوری» و «گیلن باره» به کارگردانی آقای«داوود مرادیان» و «عبور ناممکن» به کارگردانی آقای «سید مسعود امامی» لوح افتخار این بخش را به اثر «از فوتبال تا پیروزی» به کارگردانی آقای «محمد حسن یادگاری» اهدا کرد.

همچنین؛ هیئت داوران فانوس این بخش را به اثر «اولین برخورد» به کارگردانی آقای «حمید رضا حیدری» تقدیم کرد. جایزه ویژه این بخش هم به اثر «قائم مقام » به کارگردانی آقای «سید محمد علی صدری نیا » اهدا شد.

انشاء الله راوی فتح قدس باشیم

حمیدرضا حیدری، کارگردان مستند اولین برخورد اظهار داشت: امیدوارم آن روزی که بچه‌های رسانه انقلاب فتح قدس را روایت می کنند ما نیز از راویان این فتح بزرگ باشیم.

بستن راه نقد تبعات مخربی به همراه خواهد داشت

محمدحسن یادگاری، کارگردان مستند فوتبال تا پیروزی نیز با بیان این که با ساخت این مستند می‌خواستم بگویم که همه با هم با هر اختلاف نظری باید ایران را بسازیم، اظهار داشت: من از مسئولان فرهنگی می‌خواهم به ما اجازه دهند که نقد کنیم؛ چرا که اگر ما نقد نکنیم افرادی از بیرون ما را نقد می‌کنند و آن نقد ممکن است به گونه ای باشد که تبعات مخربی برای کشور به همراه خواهد داشت.

با تشکر از یوسف نادری منش تهیه کننده این اثر اظهار داشت: هنرمندان انقلابی باید اثری خلق کنند که در جامعه ماندگار باشد.

بنابرین گزارش، هدیه مردمی هشتمین جشنواره عمار در این بخش که چفیه شهید رسول خالقی پور بود بعد از پخش کلیپی در معرفی این هدیه ویژه، به «سیدمحمدعلی صدری نیا» کارگردان مستند «قائم مقام» اهدا شد.

این هدیه ویژه توسط مادر شهیدان خالقی پور به این کارگردان جوان تقدیم شد. این هدیه ویژه سال گذشته در هفتمین دوره جشنواره عمار به ابوالقاسم طالبی اهدا شده بود.

مادر شهیدان خالقی پور در این بخش سخنانی گفت: همه ما هوشیار هستیم و می دانیم که دشمنان کشور هیج غلطی نمی توانند انجام بدهند. آن جرسومه ای که خودباخته بود و پرچم ایران را پایین کشید موجب شد تا دل همه خانواده های شهدا به درد بیاید و خون شود.

بعد از خون شهدا قداست ما پرچم ایران است. زیرا ما فرزندان شهید خود را که غسل بی کفن بودند را در پرچم ایران پیچاندیم و به خانه ابدی خود فرستادیم.

اگر رهبر معظم انقلاب اسلامی اجازه میدادند ما خانواده های شهدا او را سر جای خودش می نشاندیم. ما به خاطر رهبری ساکت ماندیم اما از مسئولان درخواست می کنیم تا آنها را مجازات کنند که اگر اینگونه نشود قلب های سوخته ما التیام نخواهد یافت.

مزیت اصلی مستند قائم مقام صداقت در روایت بود

محمدعلی صدری نیا، کارگردان مستند قائم مقام، پس از دریافت جایزه چفیه شهیدان خالقی پور که از مادر این شهیدان دریافت کرد، اظهار داشت: این چفیه با ارزش ترین هدیه ای است که دریافت کرده ام و امیدوارم که دعای خیر همه مادران شهدا بدرقه کار ما باشد و دعا کنید برای ما که اخلاص فرزندان شهید شما را داشته باشیم.

وی با بیان این ساخت مستند قائم مقام حاصل تلاشی تیمی است، اظهار داشت: ساخت این مستند سال ها زمان برده است و در طول این ۴۰ روزی که از زمان ساخت مستند گذشته، بازخوردهای بسیاری به ما رسیده است که بعضاً نقاط فرمی خوب کار هم در این میان بوده است اما من می خواهم بگویم که مزیت اصلی کار ما صداقت در روایتمان بود و ما تلاش کردیم در مستند قائم مقام تاریخ را صادقانه روایت کنیم.

عملکرد صدا و سیما به سبب دستور شورای امنیت ملی است

عباس سلیمی نمین، داور بخش تاریخ معاصر جشنواره عمار در سخنانی گفت: انتقادی که در این جلسه توسط یکی ازدوستان به عملکرد صدا و سیما درمورد نحوه پوشش وقایع اخیرکشور مطرح شد وارد نیست. در حقیقت این سخنان را ظلمی بر علیه صدا و سیما ارزیابی کردم.

علت تاخیر رسانه ملی در عدم پوشش وقایع اخیر تصمیمی بود که توسط شورای عالی امنیت ملی کشور گرفته شده بود و انتقاداتی که در این برنامه بیان شد خیلی دقیق نبود.

براساس این گزارش، در ادامه آیین اختتامیه هشتمین جشنواره عمار، جایزه شهید سیاح طاهری که از طرف دبیرخانه جشنواره به اکران کنندگان مردمی اهدا می شود، با قرائت پیام شفاهی رهبری به اکران کنندگان و تشویق ممتد حاضران برای ۱۵ هزار اکران کننده مردمی عمار به خانم اکرم حیدری به نمایندگی از اکران کنندگان مردمی شهر نهاوند همدان اهدا شد.

پیام شفاهی رهبر انقلاب خطاب به اکران کنندگان مردمی جشنواره عمار نیز به شرح زیر خوانده شد: «کار باارزشی است چون اگر چنانچه اینها نباشند، کسی که تولید می کند کارش بی فایده خواهد بود. اینها کسانی هستند که به کار فایده می بخشند. پنجشنبه ۱۴ دی ۹۶ – سیدعلی خامنه ای»

اکرم حیدری اکران کننده مردمی عمار نیز بعد از دریافت جایزه شهید سیاح طاهری در سخنانی گفت: از دستندرکاران و مسئولان برگزاری جشنواره مردمی فیلم عمار تقدیر و تشکرمیکنم و به نمایندگی از اکران کنندگان مردمی قول میدهیم تا تمام تلاش خود را انجام بدهیم که آثار این جشنواره هرچه بیشتر و بهتر دیده شوند.

پدر شهید ابوالمعالی نیز پس از اهدای جوایز در سخنانی گفت: دوستی به نام سلیمان الکولی اهل ساحل عاج داشتم که در سفری به ایران آمده بود. او با دستان باز نماز می خواند و به همین دلیل با خودم فکر میکردم که به ما شیعیان نزدیک است.

وی افزود: از او پرسیدم از شیعه چه میدانی که پاسخ داد امام خمینی. بعد از مدتی دوباره او را دیدم و به من گفت شیعه شده است. بعد ازمدتی در سایت های مقاومت و دشمنان مقاومت خبری را مشاهده کردم که نوشته بودند سلیمان الکولی در کشور سوریه به شهادت رسیده است. نکته جالب اینکه بر روی کفن خود نوشته بود فدای حضرت زینب.

پاسداشت ویژه امرالله احمدجو

بنابرین گزارش، در ادامه اختتامیه جشنواره عمار، کلیپ مربوط به پاسداشت ویژه امرالله احمدجو، کارگردان آثاری مثل «روزی روزگاری»، «تفنگ سرپر» به نمایش درآمد.

در ادامه با حضور خانواده شهیدان رحیمی، بابایی، قنبری، سنگین، یزدانی و محمد فیلی، صدرالدین حجازی، هوشنگ توکلی، محمدحسین نیرومند، عباس سلیمی نمین و بیژن نوباوه از امرالله احمدجو تقدیر و تجلیل شد.

امرالله احمدجو پس از دریافت فانوس جشنواره عمار اظهار داشت: صادقانه عرض می کنم که خود را قابل این همه لطف نمی دانم و خوشحالم که امروز بین شما علاقمندان سینما هستم.

وی با بیان اینکه کشور ما از جهت مطالعه وضع فقیرانه ای دارد خاطرنشان کرد: جشنواره مردمی فیلم عمار سطح فرهنگ کشور را تا حدودی ارتقاء بخشیده است.

احمدجو با بیان اینکه از روزی که با دوستان جشنواره عمار آشنا شدم شور و شعف خاصی در من ایجاد شده است گفت: جوانان تازه کار نیاز دارند تا آثارشان دیده شود و این جشنواره محفلی برای رسیدن به این مهم است.

وحید جلیلی رئیس شورای سیاست گذاری جشنواره مردمی فیلم عمار در سخنانی با تقدیر از کسانی که در جشن هنر انقلاب حاضر شدند گفت: در دوره های گذشته سعی کردیم از چهره های مردمی  برجسته عرصه فیلمسازی تقدیر کنیم که ازجمله اینها می توانیم به امیر قویدل، میرباقری، سلحشور، ده نمکی، طالبی، جعفری جوزانی و حسین زندباف اشاره کرد.

وی با بیان اینکه امشب بنا داریم به پاس خدمتی که امرالله احمدجو در خدمت به سینمای مردمی انجام داد از این کارگردان باسابقه سینمای ایران تشکر کنیم اظهار داشت: احمدجو با نگاه دقیق مردم شناسانه تاریخ پرفراز و نشیب ملت را روایت کرد.

او در ادامه اظهار داشت: اگر ما امثال احمدجو در جامعه فراوان داشتیم بهتر و سریع تر به سمت جامعه آرمانی پیش می رفتیم و این تقدیر امروز جشنواره عمار کمترین کاری است که می توانیم از این کارگردان سینمای مردمی داشته باشیم.

جلیلی در پایان تصریح کرد: حیف است کشوری که این همه تاریخ وفرهنگ به این قدرتمندی دارد از تماشای آنها محروم شود و این فضای غنی سنتی چیزی بود که درکارهای احمدجو مشاهده می شد.

بر اساس این گزارش، در ادامه این مراسم، پذیرایی ویژه برنامه که کلوچه «بسراق» بود در میان حاضران توزیع شد. این پذیرایی توسط خانواده شهدای مدافع حرم و بانوان فعال فرهنگی شهر صفادشت البرز تهیه شده بود.

در ادامه علی زکریایی برای اجرای استندآپ کمدی خود درباره اتفاقات و اغتشاشات اخیر به روی سن آمد.

جوایز اختتامیه هشتمین جشنواره مردمی فیلم عمار

بنابرین گزارش، در بخش بعدی اهدای جوایز اختتامیه هشتمین جشنواره مردمی فیلم عمار، برگزیدگان بخشهای «اقتصاد مقاومتی»، «ملت قهرمان» و «داستانی» با حضور خانواده شهیدان صابری،حمیدی، حسین روزی، برادر شهید وزوایی، حاج حسینی و داوران؛ حسن عباسی، مرتضی فیروزآبادی، شهریار بحرانی و سعید مستغاثی  معرفی و تقدیر شدند.

در بخش داستانی، هیئت داوران در بخش فیلم کوتاه؛ ضمن تقدیر از اثر «همکلاسی» به کارگردانی آقای«مجتبی حیدری»، لوح افتخار این بخش را به اثر « سِلفی سَلَفی»  به کارگردانی آقای «سید مهدی میرغیاثی» و اثر «صداها» به کارگردانی«محمدحسین امانی» اهدا کرد. همچنین؛ فانوس این بخش را به اثر «مادر» به کارگردانی آقای «رضا زهتابچیان» تقدیم کرد.

در بخش فیلم نیمه بلند؛ هیئت داوران ضمن تقدیر از اثر «سر به راه» به کارگردانی آقای «امیر داسارگر»؛ لوح افتخار این بخش را به اثر « خانه پنجم» به کارگردانی خانم«رضوانه فتحی» اهدا کرد. همچنین؛ فانوس این بخش را به اثر « بعد از ظهر » به کارگردانی آقای «امیر عباس ربیعی» اهدا شد.

بنابرین گزارش، در بخش فیلم بلند؛ هیئت داوران لوح افتخار این بخش را به اثر «ساحل امن» به کارگردانی آقای «کرامت پور شهسواری» اهدا کرد. همچنین؛ فانوس این بخش به اثر «خیال نقش» به کارگردانی آقای «احمد فیضی»  اهدا شد.

در این بخش، هیئت داوران لوح افتخار بازیگری را به آقایان «سامان غنائمی» در مجموعه آثار داستانی و «مانی رحمانی» برای فیلم داستانی «خیال نقش» تقدیم کرد.

بنابرین گزارش، در این بخش با اعلام مجری برنامه، هدیه مردمی و ویژه این قسمت از طرف خانواده شهید عباس خدری به فیلم داستانی «اشنوگل» به کارگردانی مشترک «هادی حاجتمند و علی سلیمانی» تقدیر شد.

بر اساس این گزارش، در بخش «ملت قهرمان»، هیئت داوران هشتمین جشنواره عمار، ضمن تقدیر از اثر «روایت ریحانه» به کارگردانی آقای«روح الله کاظمی‌زاده»،اثر «جستجوی مطلق» به کارگردانی آقای «علی کیوان» و اثر «فاطمه» به کارگردانی خانم «معصومه نورمحمدی»؛ لوح افتخار این بخش را به اثر «بابا آب داد» به کارگردانی آقای «روح الله فخرو» اهدا کرد. همچنین هیئت داوران، فانوس این بخش به اثر «نشانی» به کارگردانی آقای «اصغر بختیاری» تعلق گرفت.

بر اساس این گزارش، هیئت داوران بخش اقتصاد مقاومتی ضمن تقدیر از اثر «بازی در مسکو» به کارگردانی آقای«محسن مقصودی»، اثر «دشت آدمخوار» به کارگردانی آقای «مصطفی شبان»، اثر «تجارت ابدی» به کارگردانی آقای«محسن نقی زاده» و اثر «من می‌مانم» به کارگردانی خانم «فاطمه مرزبان»؛ لوح افتخار این بخش را به اثر «عالی‌نسب» به کارگردانی آقای «مهدی عوض‌زاده» و اثر «جوهره» به کارگردانی آقای «داوود شیخ» و اثر «حاصل فصل من» به کارگردانی آقای «امیر نصیری» اهدا کرد. همچنین هیئت داوران، فانوس این بخش به اثر «کارخانه جهان» به کارگردانی آقای «مصطفی رمضان خانی» اهدا شد.

بنابرین گزارش، جایزه ویژه «نشان مردمی استقلال» هشتمین جشنواره مردمی فیلم عمار، با حضور خانواده شهدای هسته ای، پدر شهید احمدی روشن، برادر شهید شهریاری و خانواده شهیدان ملکی، باغبانی، زرچینی، علی محمدی، سیدخدا موسوی، نشان مردمی استقلال جشنواره به خانم سلیمه نصیری، قهرمان مستند «حاصل فصل من»؛ محمود بارانی، قهرمان مستند «دشت آدمخوار»؛ علی بیات، بهرام کرمی و حاجت نجفی به نمایندگی از پنج قهرمان مستند «ید واحد» و محمدعلی هاشمی، قهرمان مستند «ز مثل…» تقدیم شد.

پدر شهد احمدی روشن در انتهای این مراسم درسخنانی گفت: از دوستان و عزیزانی که باعث و بانی برگزاری این مراسم خیر شدند تقدیر و تشکر می کنم. چند وقت پیش در شبکه افق یکی از نمایندگان مجلس حضور پیدا کرد و در سخنان خود موضعی را گرفت که نتیجه آن حمایت از دولت بود. این نماینده مجلس از برجام نافرجام حمایت کرد اما ما آن را جز خیانتی به ایران نمی دانیم.

وی افزود: این نماینده مجلس پس از یک ساعت صحبت در تلویزیون درمورد برجام، آن را حاصل خون شهدا دانست. اما به نظرم این سخیف ترین و بدترین سخنی بود که او تا امروز بر زبان خود آورده است.

پدر شهید احمدی روشن ادامه داد: از همه حاضران و هنرمندان این مراسم دعوت میکنم که سری به محل زلزله زده سرپل ذهاب بزنند و مظلومیت مردم آنجا را مشاهده کنند و ببینند که بعد از ۵۰ روز از این مشکلی که برای آنها ایجاد شده هنوز هیچ کمکی به آنها نشده است و در چادرهای خود بسر می برند و سرما و گرما را تحمل می کنند.

وی خاطرنشان کرد: اگر عمدا امکاناتی به آنها داده نمی شود امیدوارم که مسئولان و مسببان آن دچار سرنوشتی از طرف خداند شوند که کسی نداند در کجا از دنیا رفته اند.

پدر احمدی روشن تصریح کرد: آنها از همین مردم رنج کشیده رای گرفتند حالا آن مقام مسئول با ماشین زده گلوله و محافظان فراوان به میان آنها آمده است. از آن طرف هم شخصی دیگر با کفش خود وارد چادر مردم رنج کشیده آنجا شده است.

بنابرین گزارش، در ادامه این مراسم، گروه سرود اسرا برای اجرای دوم خود، با عنوان «لطف کبریا» به روی سن حاضر شد.

پایان بخش آیین اختتامیه هشتمین جشنواره مردمی فیلم عمار ترانه «داستان سیزده» با اجرای مشترک علی نصیرنژاد و مجتبی الله وردی بود که برای اولین بار در این مراسم رونمایی شد.

علی نصیرنژاد، بعد از اجرای خود در سخنانی گفت: ترانه داستان سیزده کار تاریخی بود که از دوران رضاخان قلدر شروع می شود و تا انقلاب ۱۳۵۷ ادامه پیدا می کند.

وی افزود: قسمت پاپ این ترانه حاصل تلاش جمعی بود. همچنین کار آهنگ سازی آن را من انجام دادم. در حقیقت این کاردر مدت زمان دو روز ساخته شده است.

نصیرنژاد ادامه داد: پیام این ترانه باید به گوش تمام افرادی برسد که فریب خوردند و به خیابان ها ریختند. آنها باید بدانند که پای درخت انقلاب چقدر خون ریخته شده است تا انقلاب به اینجایی که هست برسد.

وی تصریح کرد: رسیدن این کار آن هم در مدت زمان دو روز بیشتر به خاطر دیدارروز گذشته ما با رهبر انقلاب اسلامی بود.

الله وردی نیز در ادامه در سخنانی گفت: ترانه داستان سیزده خیلی زود و سریع ساخته شده است. امیدوارم که از شنیدن آن لذت برده باشید.

نوشته اختتامیه هشتمین جشنواره فیلم عمار برگزار شد/ معرفی برگزیدگان/ پاسداشت امرالله احمدجو اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

کیومرث پوراحمد (متولد ۲۵ آذر ۱۳۲۸، نجف‌آباد اصفهان) کارگردان مطرح سینما و تلویزیون است که چند اثر مهم او همچون قصه‌های مجید، خواهران غریب، سرنخ و اتوبوس شب در دهه‌های مختلف از نقاط عطف تلویزیون و سینما به شمار می‌رود. بزرگداشت پوراحمد در این دوره جشنواره حسنات با عنوان «سپیدار سینما» برپا خواهد شد.

امرالله احمدجو (متولد ۱ دی ۱۳۳۲، میمه اصفهان) سازنده فیلم‌های سینمایی و سریال‌های تلویزیونی متعددی بوده و یکی از مهم‌ترین آثار دهه‌های اخیر تلویزیون «روزی روزگاری» را ساخته است. بزرگداشت احمدجو در این دوره جشنواره حسنات با عنوان «روزی روزگاری امرالله احمدجو» برپا خواهد شد.

ششمین جشنواره ملی فیلم کوتاه حسنات اصفهان، به دبیری رسول صدرعاملی، ۱۵ تا ۱۸ اسفند ماه برگزار خواهد شد و کانون نشر و ترویج فرهنگ اسلامی حسنات اصفهان با همکاری بنیاد سینمایی فارابی برپاکننده آن است.

نوشته بزرگداشت کیومرث پوراحمد و امرالله احمدجو در ششمین جشنواره حسنات اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

امرالله احمدجو، کارگردان و فیلمنامه‌‌نویس اظهار داشت: من در نوشتن گفت‌و‌گوها به آقای میرباقری کمک می‌کنم و ایشان در حال نوشتن فیلمنامه هستند.

پخش سریال مذهبی «مختارنامه» بار دیگر توانایی‌‌های میرباقری را در ساخت سریال مذهبی به نمایش گذاشت. میرباقری که سریال‌‌های ماندگار «امام علی (ع)» و «معصومیت از دست رفته» را تولید کرده بود، زندگی مختار ثقفی شاخص تاریخ اسلام و منتقم خون سید الشهدا (ع) را در قالب سریالی بلند تولید کرد، سریالی که در کشورهای عربی و به خصوص در عراق طرفداران زیادی پیدا کرد. میرباقری در همان سالی که «مختار نامه» از تلویزیون پخش می‌‌شد، سراغ ساخت سریال سلمان فارسی رفت و حتی بازیگر نقش سلمان را هم انتخاب کرد. کاوه فتوحی که توسط میرباقری کشف شده بود و نقش حضرت عباس (ع) را در مختار نامه بر عهده داشت، با وجود اینکه نقشش به خاطر مسائل مذهبی و نظر برخی از علما از سریال حذف شد، اما نظر کارگردان نسبت به چهره فتوحی و توانایی‌های بازیگری وی از بین نرفت و میرباقری برای سریال «سلمان» سراغ این نابازیگر خوش‌چهره رفت. میرباقری می‌خواست سریال سلمان فارسی را در استان سمنان و در نزدیکی زادگاهش بسازد، ولی مشکلات مالی سازمان که روز به روز بیشتر می‌شد باعث شد تا پروژه ساخت «سلمان فارسی» از تولید فاصله بگیرد.

احمدجو در ادامه گفت: در روند ساخت سریال «سلمان فارسی»، آقای میرباقری حتی خودشان به کار دیالوگ‌ها می‌پردازند و ما تنها در کارهای دیگر به ایشان کمک می‌کنیم. ساخت سریال فاخر «سلمان فارسی» از سال ۹۶ شروع می‌شود.

باز پخش سریال یوسف پیامبر از شبکه‌ آی‌فیلم با استقبال بسیار خوبی از سوی بینندگان تلویزیون همراه شده است. آی فیلم کمی بعد از درگذشت مرحوم سلحشور، پخش این سریال را آغاز کرده است و اکنون پخش بیش از نیمی از این سریال گذشته است. استقبال مردم از یوسف پیامبر بار دیگر جای خالی سریال‌های فاخر مذهبی را نشان داد. سلحشور و میرباقری تقریباً همزمان به دنبال ساخت سریال «موسی(ع)» و «سلمان فارسی» بودند که با وجود آماده بودن فیلمنامه‌هایشان امکان ساخت آنها فراهم نمی‌شد.

سال گذشته محمدرضا تخشید، مدیر کل امور نمایش سیما درباره ساخت سریال‌های فاخر گفته بود: در ساخت سریال‌های فاخر سریال‌های الف ‌ویژه زیادی از جمله شهید طهرانی‌مقدم، سلمان فارسی و کارهای جنگی و دفاع مقدسی پیش‌بینی شده است و این تعداد چون از حد و اندازه توانایی‌های سازمان صداوسیما از نظر تعداد و تأمین منابع مالی خارج بوده است، شروع به ساخت سریال‌ها براساس اولویت‌ها کرده‌ایم. وی افزود: در این میان در ساخت سریال‌های «سلمان فارسی» و «حضرت موسی(ع)» و کارهای جنگی مقداری جلو رفته‌ایم و اولویت ما این است که بتوانیم این سریال‌ها را به تولید برسانیم. با وجود این وعده، اما تأخیر در ساخت سریال‌های فاخر روز به روز طولانی‌تر می‌شد. در این بین متأسفانه فرج‌الله سلحشور به‌رغم تلاش برای تهیه بودجه سریال نتوانست پروژه موسی(ع) را کلید بزند و اسفند ماه سال گذشته بر اثر بیماری درگذشت.

میرباقری نیز از چند سال پیش با «شاهگوش» و «دندون طلا»در شبکه نمایش خانگی مشغول شد، اما سال جدید همراه با خبرهای خوبی درباره ساخت سریال‌های فاخر آغاز شده است. پروژه موسی با کمک یک نهاد انقلابی در مسیر ساخت قرار گرفته و فعلاً سید احمد میرعلایی به عنوان تهیه کننده و جمال شورجه به عنوان کارگردان این سریال مشخص شده‌اند. روز گذشته نیز خبری از امکان تولید سریال «سلمان فارسی» منتشر شد. با وجود اینکه داوود میرباقری به عنوان نویسنده و کارگردان این سریال از مدت‌ها پیش در انتظار روز آغاز ساخت این سریال فاخر است، ولی هنوز شخصی به عنوان تهیه‌کننده این سریال مشخص نشده و بهروز خوش رزم تهیه‌کننده‌ای که قرار بود «سلمان فارسی» را بسازد، سال گذشته استعفایش را اعلام کرد و از پروژه کنار کشید. امرالله احمد‌جو، کارگردان و فیلمنامه‌نویس در خاتمه اظهار داشت: «سلمان فارسی»، ۴۰ قسمت است و قرار است ان‌شاءالله نگارش آن تا پایان سال ۹۵ تمام شود و از ابتدای سال ۹۶ شروع به ساخت آن کنیم. به گفته این کارگردان و فیلمنامه‌‌نویس، او و میرباقری هر دو کارهای مربوط به «سلمان فارسی» را مشتاقانه انجام داده‌اند و پیگیری می‌کنند و الحمدلله مشکلی از لحاظ بودجه و دیگر شرایط مربوط به تهیه و تولید فیلم ندارند.

منبع: جوان

نوشته ساخت «سلمان» در سال ۹۶ شروع می‌شود اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

احمدجو که در فیلمنامه «سلمان فارسی» نیز با میرباقری همکاری دارد چندی پیش طرح کلی مجموعه «صور اسرافیل» را در اختیار کارگردان «دندون طلا» گذاشت تا پس از بازنویسی برای بررسی به مرکز امور نمایشی سیما برود.

«صور اسرافیل» در فضایی روستایی با حال و هوای طنز فانتزی روایت می شود. نوع بیان ماجراهای قصه نشان از زمان گذشته می دهد اما هیچ تاریخ مشخصی ندارد.

احمدجو پیش از این گفته بود که این قصه هم مثل غالب کارهای من پر از شخصیت های گوناگون است اما از آنجا که سکان اصلی را به میرباقری سپردم باید دید کدام یک از این ها را پررنگ تر و کدام را حذف می کند.

منبع: مهر

نوشته احتمال ساخت «صور اسرافیل» توسط داوود میرباقری قوّت گرفت اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

سوره سینما – میثم محمدی : شاید خیلی ها به این روند کاری او عادت کرده باشند که فاصله زیادی میان تولیدات او در تلویزیون باشد. در حالی که مجموعه هایی که امرالله احمدجو ساخته مخاطبان خاص خود را داشته و از یک روند منحصر به فرد از لحاظ داستانی و مفهومی برخوردار بوده است. توجه به جزئیات و حساسیت در روند تولید و البته زبان تند و تیزی که خود نیز به آن اذعان دارد، باعث شده که تصوراتی میان برخی همکاران و مدیران سینما و تلویزیون ایجاد شود. امرالله احمدجو کارگردان مجموعه «روزی روزگاری»، «تفنگ سرپر» و «پشت کوههای بلند» که همیشه رابطه خوبی با مطبوعات و رسانه ها دارد ، با خوش رویی و آرامش به سوالات سوره سینما جواب داد.

تجربه نشان داده که فواصل زیادی بین کارهای شما در تلویزیون بوجود می آید.دلیل این اتفاق چیست؟
امرالله احمدجو : جز اینکه برای فواصل زیادی که بین کارهای من می افتد ، به تقدیر و قسمت معتقد باشم چیز دیگری نمی توانم بگویم.

اما به نظر من همه چیز در این مساله تمام نمی شود . شما کارهایی را برای ساخت به تلویزیون ارائه دادید و یا برای سینما اقدامی کرده اید؟
بله.دو فیلمنامه سینمایی من توسط حوزه هنری از من خریداری شده و ۴ سریال که هیچ کدام کمتر از ۳۰ قسمت نیست در شبکه های یک و سه وجود دارد و در واقع من همیشه برای کار کردن آماده بوده‌ام.

شما سابقه خوبی در تولید آثار تلویزیونی دارید و می توانید کارهای خوبی در سینما تولید کنید .فکر نمی کنید که باید کمی پی گیرتر باشید تا این پروژه ها به سرانجام برسد؟
آنهایی که در تصمیم گیری موثر هستند عکس این تصور را دارند و به شایعاتی که پیرامون من درست شده توجه می کنند. اکثر کارهای من با تعدد بازیگر و عوامل مواجه بوده ، خوب یک تهیه کننده که با تصور هزینه کم و ساختن یک فیلم پرفروش وارد می شود ، اما با صداقت عمل نمی کند و ابتدا می گوید هر امکانی فراهم می شود تا یک شاهکار بسازیم و بعد با دست خالی و وعده دوستانش شروع می کند، فضای پرتنشی را ایجاد می کند. در واقع حالا که کار را شروع می کنیم هر نیازی را بی‌مورد قلمداد می کند و در نهایت این جریان میان من و او تنش ایجاد می‌کند.

تهیه کننده های بسیاری با این شرایطی که شما از آن یاد می کنید حضور دارند و به نظر می رسد که باید از اینها عبور کرد تا در شرایط دلخواه کار کرد.
این جریان برای هر شخصی منحصر به فرد و خاص است. من وقتی قرار است یک کار را با لحن طنز تغزلی و با حساسیت های خاص خود اجرا کنم ، باید دقت زیادی به خرج بدهم و زمانی که فیلمبرداری به دلیل عوامل ثانویه با کندی مواجه می شود تاب نمی آورم و شاهد دارم در یکی از همین کارها به مدت ۹ روز حدود ۳۰ کیلومتر تا محل فیلمبرداری می رفتیم و آنجا یک چرخ دستی شکسته را لجبازانه می آوردند تا به طرق مختلف درست کنند و زمان از بین می رفت، در حالی که خرید آن هزینه آنچنانی نداشت.

پس تاکید زیادی بر مدیریت زمان و برنامه ریزی تهیه کننده در یک کار دارید؟
بله. در اصل با تمام اینکه همه پیله کردند که سینما و فیلمسازی ما مشکل فیلمنامه دارد ، متاسفانه مشکل تهیه کننده بسیار شدیدتر است و خود من به جز در یک مورد تولید «روزی روزگاری» که با ۱۳۳ جلسه فیلمبرداری و بدون مساله و حاشیه به پایان رسید ، در این خصوص تجربه خوبی نداشتم و در واقع تهیه کننده باید عاشق و آگاه به مدیریت فیلمسازی باشد که آقای خوش رزم آگاه بود ، زمان را نمی شمرد و الویت برای او کیفیت و راندمان مناسب تولید بود.

در مورد شایعاتی که در نتیجه این جریانات بوجود می آمد بیشتر توضیح بدهید.یعنی تصور غلطی از شما میان دست اندرکاران و برخی مدیران سینما و تلویزیون بوجود آمده است؟
بله.به جز همین یک موردی که در «روزی روزگاری» گفتم بقه پروژه ها به این شکل نبوده و تهیه کننده در نهایت شایعات افسانه واری می سازد و این جریان می یابد. یا حتی در عوامل پایین تر تصور کنید که یک آدم بی حال و بی مسئولیت سر کار حضور دارد و ساده ترین وظیفه خود را به درستی انجام نمی دهد. من هم با او دچار اصطکاک می شوم و وقتی او از این پروژه به پروژه دیگری می رود شایعاتی را عنوان کرده و به گوش من هم رسیده است. متاسفانه این حرف ها هم باور می شود و هرگز کسی به گزارش کار که مکتوب شده است رجوع نمی کند تا ببیند کارگردانی که هر روز بهانه می آورده و کار را تعطیل می کرده در ۱۸ ماه ۲۱۰۰ دقیقه را ساخته است و حالا یک کلاغ چهل کلاغ می شود که در حرفه ما هم رایج است و در نهایت ما مجبور به کناره گیری می شویم.

این جریان تبعات دیگری هم در سطح مدیران به وجود می آورد و تصوراتی که از آنها صحبت کردیم را تقویت کرده است؟
فکر می کنم همینطور باشد . ابتدا که باید بگویم . در دوره هر رییسی در سازمان صدا و سیما یک کار داشتم .در زمان آقای هاشمی «روزی روزگاری» ، در زمان لاریجانی «تفنگ سر پر» و در دوره ضرغامی هم «پشت کوههای بلند» را ساختم. عواملی که عرض کردم دست در دست هم دارند و یکی هم اینکه من زبان تیزی دارم و چاپلوسی بلد نیستم. بدبختانه عادتی در مدیران بوجود آمده که باید در مقابل آنها سجده کنی، من این کار را فقط برای خدا می کنم. از طرفی مدیران گماشته می‌شوند که کاری برای ما انجام دهند، نه اینکه ما خواهش و التماس آنها را بکنیم . همه اینها باعث می شود که تصویری که از شما وجود دارد نامطلوب و مخدوش باشد.

شما در مورد انتقاداتی هم که در زمان پخش «پشت کوههای بلند» می شد ، به نظر مدیران و برنامه ریزی آنها را بی تاثیر نمی دانستید؟
ببینید در این کار یک وجه مهم قضیه این بود که توجه بسیار دقیق و درستی به لهجه اصفهانی شود تا مورد سوء استفاده واقع نشود و از طرفی هم به استعدادها و ظرایف و نکته های دقیقی در بازیها و طراحی لباس و صحنه توجه شد ، اما وقتی کاری که هنوز تدوین آن به نیمه نرسیده بلافاصله پس از اذان مغرب و در اردیبهشت ماه روی آنتن می رود ، طبیعی است که همه عوامل جانبی مخرب به گردن کارگردان می افتد و وقتی به مسئولان می گوییم ، پاسخ می دهند که روال ما این است و من این انتقادات را با صراحت به همان دوستان می گویم.

حالا از تلویزیون که بگذریم به نظر در سینما شرایط برای کار کردن و فیلم ساختن مناسب تر به نظر می رسد. در این زمینه هم قصد ندارید کاری را شروع کنید؟
در سینما چنان با همان فیلم اول سرخورده شدم که دیگر مراجعه نکردم و حالا هم ترجیح می دهم با سرمایه مردم بازی نشود ، چون خیلی از عوامل باید دست به دست هم بدهد تا ابتدا سرمایه برگردد و بعد سودآوری داشته باشد و فقط یک بخش انتخاب فیلمنامه خوب و ساخت در دست توست که البته آنهم نه بطور مطلق ، چون همانطور که گفتم تهیه کننده ها هم اثرگذار هستند و در نهایت فقط یک فیلمنامه خوب می ماند و بعد از تمام اینها باید ببینید چطور به آن نگاه می شود و چگونه به اکران می رسد ، به همین دلایل پرهیز کردم.

اگر قرار بود در سینما کار کنید دوباره سراغ همین کارهای تاریخی که در تلویزیون از شما دیدیم می رفتید؟
کارهای اخیر من تم اخلاقی دارد و جالب است که بدانید بیشتر فیلمنامه هایی که نوشتمبر خلاف تصور بسیاری که من را در فضای سریال ها محدود می بینند ارتباطی با جنگ ایران و عراق دارد ، اما شرایط را برای تولید آنها فراهم نکردند و به قولی من را دور سرشان تاباندند تا در نهایت همه این عوامل دست به دست هم بدهد و همینطور سن کاری ما کمتر شود.

با توجه به اینکه به سرمایه های دولتی اشاره کردید ، حضور بخش خصوصی برای تولید فیلم را موثر نمی دانید؟
بودجه فیلمسازی یا مستقیم از ارگانهای دولتی و جیب دولت می آید و یا اینکه بخشی که شما از آن خصوصی یاد می کنید با وام ها و تامین سرمایه غیرمستقیم از منابع دولتی دست به این کار می زند . ما در ظاهر بخش خصوصی داریم که این جریانات هم خود به خود در ادامه حالت های باندی را بوجود می آورد که هر یک سردسته ای دارد که من هیچگاه در این باندها حضور نداشتم و جا نگرفتم و وقتی هم که خارج از این جریان باشی کار بسیار سخت می شود. در جنبه دولتی هم بیشتر به رابطه تو با مدیران بازمیگردد که من هنوز به جز یک مورد ، مدیر پشتیبان ندیدم و این کافی نیست ، هر چند که شاید مدیران زیادی در تلویزیون و سینما مدافع کار و طرز فکر من باشند ، اما من آنها را نمی شناسم و این چنین برکنار می مانم.

فارغ از مدیران رابطه شما با دست اندرکاران چگونه است. از سوی هیچ همکار و هنرمندی برای کار کردن ترغیب نمی شوید؟
خیر.ارتباط من بیشتر با اشخاصی همانند شما در حوزه مطبوعات و رسانه است و همکاران و بخصوص تهیه کننده ها تصویر توهمی عجیبی از من در ذهن دارند. شاید تصور می کنند کار کردن با فلانی پر خرج است و یا اینکه از لحاظ اخلاقی تند است که به هیچ وجه اینگونه نیست. مثلا هزینه «روزی روزگاری» به اندازه سریال های معمول شبانه بود و یا «پشت کوههای بلند» را طوری شکل و ظاهر بخشیدیم که همه تصور می‌کردند یک سریال الف ویژه است، در صورتی که در گروه ب تولید شده بود.

در خصوص رفتارتان با بازیگران و عوامل دیگر چطور؟
خوب طبیعی است از آنجایی که من به جزئیات دیالوگ ها هم فکر کردم و با بازیگری که فیلمنامه را نخوانده و سر صحنه حاضر می شود و می گوید در کارهای دیگر فقط فضای کلی را به ما می گویند با روی خوش برخورد نمی کنم و از طرفی کسی نمی گوید با بازیگری که کارش را به بهترین نحو انجام می دهد چگونه رفتار می کنم و متاسفانه این شرایط تصور بدی را برای اطرافیان ایجاد می کند.

در پایان شرایط سینما و تلویزیون را چگونه ارزیابی می کنید؟
به نظرم خیلی روابط و واقعیت های حرفه ای مشخص و در ملاء عام نیست. جریان نقد و مطبوعات ما انسان های با حسن نیت و صادقی را نیاز دارد تا واقف به این شرایط باشند تا بلکه باری را جابجا کنند تا جوان های مستعد و با انگیزه ای در آینده بتوانند کار کنند.

نوشته چاپلوسی بلد نیستم/ درباره من شایعات و توهم منفی وجود دارد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

احمدجو درباره فعالیت کنونی خود به سوره سینما گفت: از مدتی پیش نگارش فیلمنامه سینمایی با موضوع و مضمونی مرتبط با دفاع مقدس را شروع کرده‌ام که طرح کلی آن آماده شده است. این فیلم به لحاظ تولیدی کمی سخت است. موقعیت این فیلمنامه روایتی از اوایل جنگ در یک منطقه مرزی نامشخص است که شخصیت‌های آن مانند کاراکترهای سریال‌های من شمایلی نمایشی و پرجزئیات  دارند.

وی افزود: مذاکره برای تهیه‌کنندگی این فیلم انجام شده و با پایان نگارش فیلمنامه و تامین بودجه برای دریافت پروانه ساخت و مراحل بعدی تولید این فیلم اقدام خواهیم کرد. امیدوارم بتوانیم تا اواخر تابستان و اوایل پاییز تولید این فیلم را به پایان برسانیم.

امرالله احمدجو مجموعه‌های «روزی روزگاری»،‌ »تفنگ سرپر» و ‌«پشت کوههای بلند» کارگردانی کرده است و این فیلم دومین فیلم سینمایی وی بعد از «شاخه‌های بید» است‌.. مجموعه «تفنگ سرپر» با بازی حمیدرضا پگاه، ژاله علو، فتحعلی اویسی و … این روزها از شبکه آی فیلم پخش می‌شود.

نوشته کارگردان «روزی ‌روزگاری» فیلم ‌دفاع مقدسی می‌سازد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

امرالله احمدجو که مدتی پیش سریال «پشت کوه‌های بلند» را روی آنتن شبکه سوم سیما داشت، درباره فعالیت کنونی خود به سوره سینما گفت: درحال حاضر مشغول کار روی یک نمایشنامه هستم که قرار است آن را در اصفهان روی صحنه ببرم. این نمایشنامه فضایی سنتی و قهوه خانه‌ای دارد که قرار است با فرمی متفاوت با بازیگران خوب اصفهانی آن را اجرا کنم. همچنین نگارش فیلمنامه سینمایی در اولویت کاری دارم که نام موقت آن «او‌چی یو» است.

احمدجو که تجربه ساخت یک فیلم سینمایی با نام «شاخه‌های بید» را در سال۶۷ داشته است ادامه داد: این فیلمنامه سینمایی فضایی کمدی و تخیلی دارد که ساکنان یک روستا را با موقعیتی تخیلی و ماورایی روبه رو می‌کند. با تهیه کننده‌ای برای این کار هنوز وارد مذاکره نشده‌ام اما با تعیین تهیه‌کننده سال آینده ۹۲ ساخت این فیلم را فراهم خواهم کرد. بودجه این فیلم زیاد بالا نیست و با بودجه متعارف می‌توان این فیلم را ساخت.

کارگردان سریال«روزی روزگاری» درباره تعلق خاطرش به اصفهان و کارکردن در این شهر ادامه داد: من ۲۰ سالی است که دلبستگی شدید به بازیگران و فضای هنری اصفهان دارم و معتقدم نیروی مستعد انسانی در این شهر بیشتر از تهران وجود دارد. بازیگران اصفهانی توانمندی بسیاری دارند و علاقه آنها به خوب کارکردن باور نکردنی است. پس چه جایی بهتر از اصفهان برای کار کردن من باقی می‌ماند. از این قضیه خیلی خوشحال و راضی هستم.

نوشته احمدجو فیلم سینمایی کمدی تخیلی «او‌چی یو» را می‌سازد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.