وقتی نخستین بار در انتقام‌جویان (۲۰۱۲) تعداد زیادی ابرقهرمان‌ برای نجات زمین، گرد هم آمدند، اغلب شخصیت‌ها در فیلم‌های قبلی مارول ظاهر شده بودند و حتی برخی دو فیلم مستقل داشتند. پس وقت فیلم، صرف شناساندن ابرقهرمان‌ها به بیننده نمی‌شد. دو سال بعد، با محافظان کهکشان (۲۰۱۴) مارول روی یک‌سری ابرقهرمان نه‌چندان مشهورش دست گذاشت. البته تعداد ابرقهرمان‌های این فیلم زیاد نبود و فیلمنامه‌‌ای قابل قبول و سبک متمایز جیمز گان در کارگردانی، باعث شد تا محافظان کهکشان به شهرت و محبوبیتی غیرمنتظره برسند. حساب مجموعه فیلم‌های مردان ایکس با تمام نقاط قوت و ضعفشان هم مشخص است چون شخصیت‌های این مجموعه مدت‌ها قبل از فیلم‌هایشان، نزد دوست‌داران کامیک‌بوک‌ها شناخته شده بودند.

اما در جاودانگان ما برای اولین بار با ۱۰ ابرقهرمان جدید و نه‌چندان مشهور مواجهیم که حتی با وجود مدت زمان نسبتاً طولانی فیلم (۱۵۶ دقیقه) چنان که باید و شاید به بیننده معرفی نمی‌شوند. فیلم با معرفی‌ای کلی از جاودانگان شروع می‌شود. ابرقهرمان‌هایی از نژادی خاص که توسط موجودی خداگونه به نام سلستیال، به زمین فرستاده شده‌اند تا به مقابله با دیویانت‌ها (که تهدیدی برای بشریت محسوب می‌شوند) برخیزند. پس از نابودی دیویانت‌ها، چنددستگی بین جاودانگان رخ می‌دهد تا این که قرن‌ها بعد و در عصر حاضر، دوباره گونه جدیدی از دیویانت‌ها دیده می‌شوند. پس اعضای گروه دور هم جمع می‌شوند تا دوباره به مقابله با دیویانت‌ها برخیزند… .

یکی از مشکلات اصلی فیلم همین جریان طولانی سفر ابرقهرمان‌ها برای گردهمایی مجددشان است که با کاستن از موقعیت‌های تکراری، می‌توانست در مدت زمان کمتری اتفاق بیافتد. کلوئه ژائو در تلاش بوده تا از کلیشه‌های آثار ابرقهرمانی فراتر رفته و به مسائل متفاوتی بپردازد. مثلاً روی مفهوم انسانیت تأکید کند یا از تعریف کلیشه‌ای خیر و شر اجتناب ورزد اما این تلاش‌ها صرفاً در حد چند دیالوگ شعاری متوقف شده و کارگردان (که خودش هم در نوشتن فیلمنامه نقش داشته) از وظیفه‌ی اصلیش یعنی معرفی درست شخصیت‌ها بازمی‌ماند. در واقع اگر سکانس‌های اکشن، شعارهای ریز و درشت بازیگرها و شوخی‌های بانمک و بی‌نمک را از اثر بگیریم با چند سکانس یا دیالوگ مواجهیم که درونیات شخصیت‌ها را برای بیننده توضیح بدهد؟

حضور بازیگرانی از قومیت‌های مختلف در فیلم جاودانگان به چه منظوری صورت گرفته است؟ مثلاً کاراکتر «ماکاری» در کامیک و فیلم تفاوت زیادی با یکدیگر دارند. این نقش را بازیگر مستعد ناشنوا لورن ریدالف بازی کرده. او را با حضور خوبش در فصل‌های اخیر مردگان متحرک و فیلم صدای متال به‌خاطر می‌آوریم. اما توجیه تغییر جنسیت، رنگ پوست و البته ناشنوا بودن این شخصیت در فیلم چیست؟ صرفاً توجه بیشتر به اقلیت‌ها؟ مشابه چنین سوالاتی را می‌توان در مورد ابرقهرمان همجنسباز اثر تکرار کرد. این‌گونه به‌نظر می‌آید که فیلم بیشتر از فیلمنامه و دکوپاژ از روی یک‌سری دستورالعمل اخلاقی (البته با تعریف هالیوود از اخلاق!) ساخته شده است.

از کلوئه ژائو با توجه به فیلم‌های قبلیش توقع می‌رفت که حداقل سکانس‌های کم‌تنش و آرام فیلم جدیدش، چنین کارگردانی تختی نداشته باشند. در سکانس رقص که کمیل نانجیانی را در نقش کینگو به‌عنوان بازیگر و کارگردانی هندی نشان می‌دهد، با میزانسنی مواجهیم که از نظر طراحی صحنه و لباس، هماهنگی حرکات موزون و واکنش‌های بازیگران، حتی نسبت به فیلم‌های هندی درجه دو هم عقب‌تر می‌ایستد. البته کیفیت جلوه‌های ویژه و کارگردانی برخی سکانس‌های نبرد در جاودانگان حداقل نسبت به فیلم‌های اخیر مارول بهتر است.

کمپانی دیزنی (که مارول از زیرمجموعه‌هایش محسوب می‌شود) از دیرباز مروج سبک زندگی آمریکایی با لحنی شیرین و در لفافه بوده اما در سال‌های اخیر، گویا همان ظرافت‌های پیشین خود را هم از دست داده است و همسو با دیگر کمپانی‌های هالیوودی، در اغلب فیلم‌هایش به شعارهای رو و پرتاب کردن مفاهیم توی صورت بیننده بسنده می‌کند و جاودانگان نیز حاصل چنین رویکردی است. البته این فیلم بخت این را دارد که در دنباله‌های احتمالیش، اشتباهاتش را جبران کند و حداقل استانداردهای یک اثر سرگرم‌کننده را به‌درستی رعایت نماید.

نوشته ابرقهرمان‌های شعاری اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

مشکل اصلی چین با هالیوود بر سر «ارزش‌های لیبرالی» * است. پرداخت ضعیف و نادرست آداب و رسوم مردم چین، بازتاب قابل توجهی را به همراه داشته است. تعدادی از فیلم‌های هالیوودی امسال در چین پخش نشدند. (اینجا بخوانید)

روزنامه گلوبال تایمز دلیل اصلی ممنوعیت پخش فیلم‌های کمپانی دیزنی را امری سیاسی نخواند؛ آنها «ارزش‌های لیبرالی» و استفاده نادرست از آداب و رسوم مردم را عوامل اصلی برشمردند. «بیوه سیاه» (Black widow) ، «شانگ چی و افسانه ده حلقه» (Shang-Chi and the Legend of the Ten Rings) ، «جاودانگان» و «داستان وست ساید» (The west side story) شاخص‌ترین نام‌های غایب در سالن‌های سینما چین است.

مقاله این روزنامه چینی به نوعی مقابله به مثل با گزارش اخیر نشریه هالیوود ریپورتر بوده است. هالیوود ریپورتر علل پخش نشدن فیلم‌های دیزنی را روابط سیاسی رو به زوال میان دو کشور را برشمرد.

روزنامه چینی اذعان داشت که «رستاخیزهای ماتریکس» (The Matrix Resurrections) در چین پخش خواهد شد؛ لذا مسائل سیاسی کشوری مطرح نیست. این روزنامه، فیلم «جاودانگان» را نهایت تبلیغ «ارزش‌های لیبرالی» بازگو کرد.

در سکانس انداختن بمب اتم در هیروشیما، شاهد ضجه زدن کاراکتر همجنس‌باز و سیاه‌پوست هستیم. (مثلاً او در فیلم خالق انرژی هسته است! و به‌مجرد مشاهده سو استفاده از اختراعش، به گَریه می‌افتد.)

مقاله گلوبال تایمز افزود: اگر این فیلم در کشور چین پخش می‌شد، واکنش تماشاگران به این سکانس منزجرکننده چه بود؟ اکران این فیلم در آمریکا، دقیقاً مصادف با روز یادبود سیصد هزار قربانی جنگ جهانی دوم بود.

این روزنامه در ادامه به شکست «مولان» (Mulan) فیلم کمپانی دیزنی در کشور چین اشاره داشت. عدم آگاهی هالیوود از آداب رسوم مردم چین نمی تواند پیروز قلب مردم شود. *

کشور چین همیشه اکران فیلم های هالیوودی را محدود کرده است. علی‌رغم تلاش‌های خستگی ناپذیر لیبرال‌ها برای تسخیر بازار چین، آنها گاها با شکست روبرو شده اند. دولت چین برای تبلیغ فیلم‌های پروپاگاندای وطنی هزینه هنگفتی می‌کند. آنها به دنبال رقیب در بازارهای داخلی نیستند و هرچه هالیوود التماس کند، فیلم‌هایش در اولیت اکران نخواهند بود.

* ارزش های لیبرالی به پرستش اخلاقیات غیر اخلاقی به مانند همجنس بازی، تراجنسیتی، فمینیسم، گسترش تنفر نژادی، ضدیت با آزادی بیان و گلوبالیسم اطلاق می‌شود.

* عدم آگاهی هالیوود از آداب و رسوم مردم چین، صرفاً بهانه دولت کمونیست چین برای توقع بیشتر از هالیوود است. کشور چین چند سالی هست که به بزرگترین بازار سینمایی جهان تبدیل شده است. دولت چین با علم به این حقیقت، در پی اخاذی از اصحاب هالیوود است. استودیوهای آمریکایی از هیچ تلاشی برای جلب رضایت دولت چین، دریغ نکرده‌اند. کشور چین، کمپانی اپل را مجبور به سرمایه‌گذاری ۲۵۰ میلیارد دلاری در کشورش کرد. اگر اپل سر تعظیم فرود نمی‌آورد، می‌بایست به فکر کشور دیگری برای تولید ارزان محصولاتش می‌بود. لیبرال‌ها حتی نژاد کاراکتر فیلم «مولان» را برای جلوگیری از خشم دولت کمونیستی، تغییر دادند. (چینی‌ها درصدد حذف مردمان تبت از تاریخ هستند)

نوشته تقابل رسانه‌های دولتی چین با هالیوود اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

بالغ بر ۵۸ درصد فیلم‌ها درجه R (افراد زیر هجده سال باید با یک بزرگ‌تر به سالن‌ها بروند) گرفته‌اند، ۱۸ درصد درجه PG و کمتر از دو درصد درجه NC-17 گرفته‌اند. عموم فیلمسازان از خوردن برچسب درجه NC-17 به آثارشان گلایه‌مند می‌شوند و درخواست بازنگری می‌کنند. فروش بلیط به افراد زیر ۱۷ سال برای این فیلم‌ها ممنوع است.

عموم فیلمسازان با درخواست بازنگری فیلم‌ها از درجه R به PG-13 (افراد زیر ۱۳ سال باید با یک بزرگ‌تر به سالن‌ها بروند) درصدد بیشتر شدن تماشاگران فیلم‌ها هستند.

فیلم «١۵:۱۷ به پاریس» کلینت ایستوود از درجه R به درجه بهتر PG-13 تقلیل یافت.

بسیاری از فیلم‌ها برای گرفتن رأی تجدیدنظر دوباره تدوین می‌شوند.

اکثریت اعضای این سازمان را افراد ناشناس تشکیل می‌دهند و به‌مانند مأموران اطلاعاتی نام آنها پنهان می‌شود!

این سازمان گروهی متشکل از والدین نیز تشکیل داده تا فیلم‌ها را بازنگری کنند. الفاظ رکیک، صحنه‌های جنسی و خشونت سبب ارائه درجه R به این فیلم‌ها می‌شود.

والدین در آمریکا بیشتر نگران صحنه‌های جنسی هستند تا خشونت و هتاکی.

این درجه‌بندی‌ها برای سینماداران از آن منظر حائز اهمیت است که می‌دانند فیلم‌های PG و PG-13 و G شانس دیده‌شدن بیشتری دارند. پدر مادرها روی این درجه‌بندی‌ها بسیار حساس هستند؛ لذا ترجیح می‌دهند که فیلم‌های با این درجه‌بندی‌ها را ببینند.

این که سینماداران چه فیلم‌هایی را نشان بدهند، صرفاً امری اقتصادی است.

هر فیلمی را که فکر کنند باتوجه‌به سلیقه محله اطراف سالن سینما، بیشتر دیده می‌شود را پخش خواهند کرد. در چند سال اخیر فیلم‌های ابر قهرمانی استودیو مارول پربیننده‌ترین آثار در میان تماشاگران بوده است. اکثریت قریب به‌اتفاق این فیلم‌ها درجه R ندارند و زیر چتر فیلم‌های مناسب خانواده قرار می‌گیرند.

فیلم‌های درام و تلخ، جدای از درجه‌بندی که می‌گیرند، در سالن‌های کمتری به نمایش در می‌آیند. خانواده آمریکایی به دنبال گذران اوقات خوش در سالن‌های سینما است؛ آنان تمایلی به شنیدن دغدغه‌های چپ‌گرایان و دیدن سیاه‌نمایی ندارند. اصطلاح «پایان خوش» مهم‌ترین عنصر یک فیلم تجاری و یا بازار عام است.

هالیوود شاهد کاهش چشمگیر تماشاگران برای فیلم‌هایی تبلیغاتی با افکار لیبرال* بوده است. عموم مردم تمایلی به نصیحت شدن ندارند. فیلم‌های تلخ و جدی جای خود را در میان تماشاگران خاص دارند ولی سیاه‌نمایی هیچ جایی جز جشنواره‌ها ندارد.

اغلب فیلم‌های چپ‌گرایانه و سیاه‌نمایی در سالن‌های کمتری نمایش داده می‌شود. هیچ سینما داری را نمی‌توانند مجبور به پخش فیلمی که پیش‌بینی گیشه خوبی ندارد، بکنند. در ادامه به چند فیلم چپ‌گرایانه و عملکرد ناامیدکننده آنها خواهیم پرداخت.

نام بزرگی مثل استیون اسپیلبرگ نتوانست فیلم بسیار ضعیف (از منظر تماشاگران و عامه مردم) «داستان وست ساید» (The west side story) را نجات دهد. عناصر تبلیغاتی لیبرالی دلیل اصلی شکست سخت این فیلم در گیشه بوده است. علی‌رغم اکران در ٢٨٠٠ سالن این فیلم فقط پنج درصد فروش فیلم غیر لیبرالی «مرد عنکبوتی: راهی به خانه نیست» (Spiderman no way home) را داشته است.

وجود دغدغه‌های چپ‌گرایانه در فیلم‌های سینمایی، برای فروش موفق یک اثر در آمریکا سیاست خوبی نبوده و به‌تبع آن در سایر نقاط جهان به‌هیچ‌عنوان نیست.

هیچ کمپانی فیلمسازی به عظمت دیزنی نیست و هیچ ماشین تبلیغاتی حرفه‌ای‌تر از آن وجود ندارد؛ چند فیلم و سریال اخیر این ابر کمپانی از جمله «جاودانگان»، «بیوه سیاه» و «شانگ چی» با کاهش چشمگیر بینندگان مواجه شده است. سیاست‌های افراطی لیبرال‌ها و چپ‌گرایان، سبب قهر مخاطبان با آثار آنان شده است. اگر کمپانی دیزنی مالک تعداد بسیار زیادی از سالن‌ها سینما نبود، تعداد کمتری از سینماداران مجاب به پخش این آثار می‌شد. همان‌طور که کشورهای حوزه خلیج‌فارس و چین دو فیلم «جاودانگان» (Eternals) و «داستان وست ساید» را اکران نکردند.

در کشور چین پرمخاطب‌ترین فیلم‌های سال‌های اخیر دو اثری بوده که تبلیغات قدرت نظامی و اطلاعاتی چین را می‌کند. فیلم‌های «نبرد دریاچه چانگجین» (The Battle at Lake Changjin) و «جنگجوی گرگین» (Wolf Warrior 2) نه تنها حاصل وطن‌پرستی است بلکه ضد آمریکایی نیز هست.

تماشاگران چینی عاشق دیدن قدرت تکنولوژیک و سیاسی کشورشان در جهان هستند و از طرف دیگر نیز علاقه‌ای به دیدن فیلم‌های تبلیغاتی چپ‌گرایانه و تلخ ندارند.

* آیین لیبرالیسم شامل: فمینیسم، حمایت از همجنس‌بازان و بدون جنسیت‌ها و تراجنسیت‌ها و گسترش تنفر نژادی و ایجاد رعب و وحشت در میان مردم است.

نوشته رد تیغ سینماداران، روی نگاتیوهای هالیوودی اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

فروش آخر هفته «مرد عنکبوتی: راهی به خانه نیست» از فروش کل «جاودانگان» (Eternals) فیلم لیبرالی کمپانی دیزنی بیشتر بوده است. به احتمال بسیار زیاد پس از پایان اکران «مرد عنکبوتی: راهی به خانه نیست» ما شاهد آن باشیم که این فیلم از تمامی فیلمهای ابر قهرمانی لیبرالی دیزنی مجموع فروش بیشتری داشته باشد. کمپانی دیزنی اکثر فیلم‌ها و سریال‌های ابر قهرمانی که امسال میلادی عرضه کرده با کاهش چشمگیر بینندگان مواجه شده است. دو فیلم دیگر مارول/دیزنی «بیوه سیاه» (Black Widow) و «شانگ چی» (Shang-Chi and the Legend of the Ten Rings) هستند. فیلم «جاودانگان» در تعدادی از بازارهای خاورمیانه و چین اکران نشد. (اینجا بخوانید)

«داستان وست ساید» (The west side story) فیلم مشترک استیون اسپیلبرگ و کمپانی دیزنی گیشه فاجعه ای داشته است. این فیلم در تغدادی از بازارهای جهانی پخش نشده است. (اینجا بخوانید)

فیلم لیبرالی اسپیلبرگ/دیزنی پس از ده روز اکران فقط توانست ۱۸ میلیون دلار  بفروشد. مصاحبات و اظهار نظرهای لیبرالی استیون اسپیلبرگ هیچ کمکی به فیلم نکرده است. او و مابقی سلبریتی‌های هالیوود هنوز درس عبرت نگرفته اند که «اکثریت ساکت»* آمریکا و جهان از لیبرال‌های افراطی منزجرند.

«داستان وست ساید» ضرر بزرگی برای کمپانی دیزنی و اسپیلبرگ خواهد بود؛ هزینه تبلیغات و بودجه فیلم نزدیک به ٢٠٠ میلیون دلار تخمین زده شده است. این فیلم باید نزدیک به ۵٠٠ میلیون دلار فروش جهانی بکند تا ضرر ندهد.

به احتمال زیاد این فیلم، نامزد تعداد قابل توجهی اسکار بشود و حتی تعدادی را هم ببرد. اما جایزه اسکار دوای درد اقتصادی نیست؛ جایزه صرفاً سعه‌صدری است برای اینکه سلبریتی‌های هالیوود یکدیگر را تحویل بگیرند و نوشابه برای دستاوردهای لیبرالی‌شان باز کنند.

حضور «داستان وست ساید» و «قدرت سگ» در میان فیلم‌های مورد علاقه امسال باراک اوباما

باراک اوباما به رسم هر ساله فیلم‌های مورد علاقه خود را اعلام کرد. حضور سه فیلم «نبرد پایانی» (The last duel) ، «داستان وست ساید» و «قدرت سگ» (The power of the dog) در لیست او جای تعجب ندارد. هر سه فیلم تبلیغ عناصر لیبرالی است و هر سه فیلم در گیشه شکست سخت نیز خورده اند. «قدرت سگ» شانس اصلی جوایز بزرگ اسکار، بدترین وسترن دهه اخیر است که مفصلاً در یک گزارش به آن پرداخته‌ایم.

در لیست اوباما برای اینکه ریا نشود چند فیلم خوب مستقل نیز حضور دارد. «خوک» (pig) و «هِنری پیر» (Old Henry) از فیلم‌های خوب و مستقل امسال بودند.

«کوچه کابوس» (Nightmare alley) شاهکار جدید گیرمو دلتورو شکست سخت‌تری از «داستان وست»  خورده است. این فیلم با فروش ۳ میلیون دلاری حتی از فیلم‌های رده ب دهه چهل میلادی هم کمتر فروش کرده است. فیلم دلتورو کم ستاره نیست، بردلی کوپر، کیت بلانشت، ویلیام دفو و رونی مارا از ستارگان فیلم هستند.

«شکل آب» (The shape of water) فیلمی که جایزه اسکار بهترین فیلم و کارگردانی را برد فقط در لس‌آنجلس و نیویورک (پایگاه لیبرالیسم) دیده شد و گیشه موفقی نداشت. «کوچه کابوس» از آن فیلم هم ضعیف‌تر عمل خواهد کرد.

«مرد عنکبوتی: راهی به خانه نیست» علی‌رغم تعطیلی سالن‌های سینما در اروپا از تمامی فیلم‌های دیزنی فروش بیشتری خواهد کرد؛ لذا اگر دیزنی برای فروش ضعیف فیلم‌های ابر قهرمانی، کرونا را بهانه می‌کرد، «مرد عنکبوتی» که واقعاً از تعطیلات کرونایی لطمه خورده، از کل و هم اجمعین فیلم‌های دیزنی بیشتر فروش خواهد کرد.

«مرد عنکبوتی: راهی به خانه نیست» امتیاز ۹ را از ٢٠٠ هزار کاربر سایت آی ام دی بی گرفته است که این فیلم را فعلاً در زمره برترین‌های تاریخ قرار داده است.

خبر فروش و استقبال بی‌نظیر مخاطبان از «مرد عنکبوتی: راهی به خانه نیست» صاحبان و سیاستمداران  دیزنی و مارول را می‌توانست نگران کند. اما اگر دیزنی به ماشین پول‌سازی انیمیشن‌ها و فیلم‌های کلاسیک و اسباب‌بازی و پارک‌های تفریحی‌اش متکی نبود، مدیران آن‌ها به‌خاطر شکست فیلم‌ها و سریال‌های سال اخیر، صددرصد اخراج می‌شدند. دور از ذهن نیست که حتی خودکشی می‌کردند.

چند سالی است که جایزه اسکار به فیلم‌های محبوب «اکثریت ساکت» تعلق نمی‌گیرد. با استناد به نامزدهای جوایز گلدن گلوب و انجمن انتخاب منتقدان می‌توان نتیجه‌گیری کرد که ادای دین به پایه و اساس سیاست‌های لیبرال ضریب مهم‌تری برای این قبیل جوایز و اسکار محسوب می‌شود.

* «اکثریت ساکت» ترجمه (Silent Majority) به آن دسته از مردم آمریکا می‌گویند که خریدار ملغمه‌های لیبرال‌ها و چپ‌گرایان نیستند. این اکثریت حتی حامی جو بایدن رئیس‌جمهور فعلی آمریکا نیستند و از سیاست‌های دولت او ناراضی‌اند. شعار (Lets Go Brandon) یکی از همه گیرترین شعارهای چند سال اخیر بود که به نارضایتی اکثریت مردم از جو بایدن اشاره دارد. در یک گزارش مفصلاً به ماجرای این شعار پرداخته‌ایم.

نوشته گیشه بسیار موفق «مرد عنکبوتی»، استقبال از فیلم‌های غیر لیبرالی را ثابت کرد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

رسانه‌های چینی پیروزی بهترین کارگردانی اسکار ژائو را نیز نادیده گرفتند. ژائو اولین زن آسیایی است که این جایزه را برنده شده است.

با احتمال بسیار زیاد «جاودانگان» (Eternals) فیلم پرهزینه دیزنی و ژائو در چین پخش نخواهد شد. این امر صدمه بزرگی به سودآوری فیلم در گیشه خواهد زد. حضور کاراکترهای همجنس‌باز و مضامین تراجنسیتی می‌تواند از دیگر دلایل پخش نشدن این فیلم باشد. پیش‌تر چند کشور خاورمیانه‌ای تصمیم به اکران نکردن این فیلم گرفته بودند. (اینجا بخوانید)

کاراکتر فستوس که همجنس‌باز است، نقش یک ابرقهرمان عالم و دانشمند را بازی می‌کند. او کسی است که نحوه به‌کارگیری انرژی هسته‌ای جهت ساخت بمب هسته‌ای را به بشر آموخت. او هنگام دیدن با خاک یکسان شدن هیروشیما پس از اصابت بمب اتم آمریکایی، اشک در چشمانش حلقه بست و خود را مقصر مصیبت وارده دانست.

این سکانس موردبحث و جدل‌های بسیاری در پشت‌صحنه فیلم نیز بوده است. تعدادی از عوامل فیلم خواستار حذف این سکانس بودند. لکن در نهایت ژائو حرف خود را به کرسی نشاند و صحنه را در فیلم نگه داشت.

این صحنه خشم رسانه‌های چینی را به همراه داشته است. آنان گفته‌اند که: ژائو چه فکری کرده؟ (که این صحنه را در فیلم گذاشته) چرا آمریکا بمب اتم در ژاپن انداخت؟ آیا ما فراموش کرده‌ایم که چه جنایت‌هایی رژیم ژاپنی (در حق چین) مرتکب شده بود؟ این سؤالاتی است که فیلمساز باید قبل از گرفتن این صحنه از خود می‌پرسید.

این قبیل مسائل، بحران‌هایی است که خود هالیوودی‌ها بر سر خودشان آورده‌اند. وقتی که تصمیم گرفتند که «پلیس اخلاقی» جهان بشوند، افرادی هم پیدا می‌شوند که مسائل و ناهنجاری‌های بسیار غیراخلاقی این «پلیس‌های اخلاق» را به آنان گوشزد کنند.

نوشته حمله رسانه‌های چینی به کلوئی ژائو کارگردان فیلم «جاودانگان» اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

بر اساس تجربه، این‌گونه بهانه‌ها که توسط کارگردانان و بازیگران آثار هنری بیان می‌شود، دیگر نخ‌نما شده است.

الیزابت بنکس نیز از همین بهانه هنگام اکران فیلم بسیار ضعیف خود، «فرشته‌های چارلی» (Charlie’s Angels) استفاده کرده بود. وی که خود کارگردان و بازیگر فیلم است، مردها را مقصر فروش کم فیلم معرفی کرد و در مصاحبه‌ای با نشریه هرالد سان گفت: مردم باید بلیط این فیلم را بخرند، تا به سود برسد. اگر این فیلم ضرر کند، کلیشه هالیوودی مبنی بر اینکه «مردها از دیدن فیلم‌های اکشن زنانه خوششان نمی‌آید» پررنگ‌تر خواهد شد.

الیزابت بنکس در ادامه از سلیقه مردان در فیلم دیدن انتقاد کرد و افزود: مردها فیلم‌های ابر قهرمانی «زن شگفت‌انگیز» و «کاپیتان مارول» را می‌بینند، چرا که این‌گونه فیلم‌ها زیر چتر «ژانرهای مردانه» قرار می‌گیرند. اگرچه قهرمانان این‌گونه فیلم‌ها زن‌ها هستند اما این نوع آثار، خوراک بینندگان فیلم‌های ابر قهرمانی است و در نهایت جزو چند مجموعه فیلم قرار گرفته تا به فیلم‌های اصلی تیم ابر قهرمانان برسیم.

گفتنی است فیلم ضعیف الیزابت بنکس تنها ۷۳ میلیون دلار در گیشه‌های جهانی فروخته است درحالی‌که باتوجه‌به بودجه ۴۸ میلیون دلاری، فروش این فیلم ۱۲۰ میلیون دلار تخمین زده شد تا منجر به ضرر نشود.

شایان‌ذکر است بنکس تنها کسی نیست که از این بهانه بهره برده است و تیم میلر کارگردان فیلم «ترمیناتور: سرنوشت تاریک» (Terminator: Dark Fate) منتقدان فیلم را «زن‌ستیز نهان» خواند. او در جواب به سؤال انتقادی درباره کاراکتر مکنزی دیویس در مصاحبه با ورایتی گفت: اگر شما تماشاگران ذره‌ای توجیه شده باشید می‌دانستید که مکنزی دیویس استعاره از پلیسی است که اراذل را جمع می‌کند اما اگر شما تماشاگران «زن‌ستیز نهان» باشید، مکنزی دیویس ترس بر جان شما خواهد انداخت، چرا که او علی‌رغم تنومند بودن، از ظرافت‌های خانم‌ها برخوردار است.

وی در ادامه افزود: ما بسیاری از صفت‌های مردانه را به کاراکتر مکنزی اضافه نکرده‌ایم، اما برخی مردها با دیدن زنان تنومند، ترس گریبانشان را می‌گیرد.

تیم میلر پس از فروش ضعیف فیلم خود در مصاحبه‌ای گفت: اقداماتِ افراطیِ فمینیستی کمکی به فروش فیلم ما نکرد. مسئله حضور سه زن در نقش‌های اصلی نیز منجر به موج نفرتِ آنلاین علیه فیلم شده بود.

در این میان «ترمیناتور: سرنوشت تاریک» نیز سرنوشت تاریکی در فروش جهانی داشت چرا که این فیلم با بودجه ۱۸۵ میلیون دلاری، تنها ۲۵۰ میلیون دلار فروخته است درحالی‌که دست‌کم ۴۶۲ میلیون دلارفروش می‌توانست مانع از ضرر شود.

تجربه نشان می‌دهد که احتمالاً این تاکتیک‌ها هنگام پخش فیلم «شکارچیان روح» (Ghostbusters) به شهرت رسید. پال فیگ کارگردان این فیلم در گردهمایی ای اعلام کرد: من مورد حمله‌های «زن‌ستیزانه» بسیاری قرار گرفته‌ام و مدام با خود فکر می‌کردم که چگونه بعضی افراد تا این حد از زنان متنفر هستند؟

پال فیگ نه‌تنها منتقدان فیلم خود را «زن‌ستیز» خواند بلکه دیگران را مقصر فروش بسیار پایین فیلم خود دانست. وی انتخابات ریاست‌جمهوری ۲۰۱۶ آمریکا را مقصر اصلی برشمرد و گفت: ما نیز همانند هیلاری کلینتون، مظلومانه گرفتار این موج «زن‌ستیزی» شده‌ایم.

همچنین «شکارچیان روح» که تنها ۲۲۹ میلیون دلار در گیشه به فروش رفت، باتوجه‌به بودجه ۱۴۴ میلیون‌دلاری‌اش ضرر بسیاری متحمل شد.

شواهد گواه آن است که کمیل نانجیانی و دیگر عوامل فیلم «جاودانگان» درصدد پیاده‌سازی این قبیل تاکتیک‌ها هستند. این فیلم پس از ۱۰ روز اکران در آمریکا تنها ۱۱۸ میلیون دلار فروخته است که نشانگر عدم استقبال تماشاگران از «افکار های افراطی لیبرالی» است.

اگر بخواهیم عمق فاجعه را در فروش ناامیدکننده «جاودانگان» متوجه شویم، بد نیست آن را با گیشه «انتقام‌جویان: پایان بازی» (Avengers: Endgame) مقایسه کنیم؛ اثری که موفق شد فقط در سه روز ۳۵۰ میلیون دلارفروش داشته باشد و در نهایت توانست یک میلیارد و دویست میلیون دلار به‌حساب کمپانی دیزنی واریز کند.

نوشته بهانه بازیگر «جاودانگان» برای فروش ضعیف فیلمش اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

این در حالی است که عربستان و عمان خواستار سانسور قسمت‌های زیادی از فیلم شده بودند اما دیزنی، شرکت پخش‌کننده «جاودانگان» به‌هیچ‌عنوان این درخواست را قبول نکرد. شرکت دیزنی از بزرگ‌ترین حامیان حقوق اقلیت‌های جنسیتی بوده و سیاست افراطی ستایش همجنس‌بازان را نه‌تنها در فیلم‌های بزرگسالان بلکه در انیمیشن‌های کودکانه نیز تبلیغ می‌کند.

گفتنی است نحوه به‌تصویرکشیدن خدا و پیغمبران از دیگر مشکلات کشورهای عمان و کویت با «جاودانگان» بوده است.

اما کشورهای دیگر عرب‌زبان همانند امارات، مصر، اردن و لبنان فیلم را با سانسور کردن برخی از صحنه‌هایش اکران خواهند کرد.

در این میان کوین فیگ، مغز متفکر و مدیرعامل استودیو مارول با افتخار در مراسم افتتاحیه «جاودانگان» در لس‌آنجلس گفت: این تازه اولش است، من بسیار خوشحال هستم که ما نخستین قهرمان همجنس‌باز را برای اولین‌بار در یک فیلم ابر قهرمانی به نمایش گذاشته‌ایم چراکه همیشه کاراکترهای اقلیت جنسیتی در کامیک بوک‌ها وجود داشته و این فیلم شروع این جریان خواهد بود.

کلویی ژائو کارگردان «جاودانگان» که برنده اسکار کارگردانی شده است، از تصمیم گنجاندن چند شخصیت اقلیت جنسیتی در فیلم خود دفاع کرد و گفت که بینندگان با داستان زندگی این قهرمانان همذات‌پنداری خواهند کرد. جالب این که ژائو خود به‌واسطه قوانین حمایتی هالیوود از اقلیت‌های نژادی و جنسیتی موردتوجه قرار گرفته و بسیاری از کارشناسان درجه یک سینمای جهان معتقدند اگر او فیلمسازی خودش را ۱۰ سال پیش‌تر در آمریکا آغاز کرده بود به‌خاطر فیلمی چون «سرزمین کوچ‌نشین‌ها» (Nomadland) شانس بردن اسکار بهترین فیلم را نمی‌یافت.

نوشته ممانعت از پخش فیلم سینمایی «جاودانگان» در خاورمیانه اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

«جاودانگان» موجودات باستانی بیگانه‌ای هستند که به‌منظور محافظت، از کره زمین در مقابل حمله «منحرف‌ها» که موجوداتی جنگ ورز و پلیدند، وظیفه دفاع می‌کنند.

این در حالی است که بسیاری از اسطوره‌ها و افسانه‌های بشر از «جاودانگان» الهام گرفته شده است.

همچنین پیش‌بینی می‌شود «جاودانگان» تاریخ دنیای مارول را از نو بنویسند چرا که هفت هزار سال از قدمت زندگی آنها بر روی کره زمین گذشته و در دوران باستان آنها را همانند خدایگان می‌پرستیدند اما در حال حاضر جاودانگان صرفاً نظاره‌گر اتفاقات دنیا هستند. آنان حتی وقتی «ثَنوس» نیمی از جمعیت جهان را در چشم برهم زدنی حذف کرد نیز دخالتی نکردند.

در این میان بازگشت «منحرف‌ها»، نیروی شروری که «جاودانگان» تصور می‌کردند خیلی‌وقت‌پیش آن را شکست داده‌اند، آنان را مجبور کرده تا باری دیگر خود را نمایان کنند.

«ایکاریس» با بازی ریچارد مَدِن، رهبر «جاودانگان» بوده که پرواز کردن و شلیک اشعه کیهانی از چشم‌هایش از قدرت‌های او تلقی می‌شود. شباهت بیش از حد قدرت‌های «ایکاریس» به «سوپرمن» ، مارول را مجبور به متفاوت جلوه‌دادن تصویر اشعه کیهانی ایکاریس با پرتوی گرمایی سوپرمن کرده است.

«ثینا» با بازی آنجلینا جولی نیز برترین سلحشور کهکشان است. او با به‌کارگیری قدرت کیهانی، هر اسلحه‌ای را که اراده کند، می‌سازد و قادر است در لحظه هر اسلحه‌ای همانند خنجر به شمشیر سپس به عصا را تغییر دهد.

شخصیت «ثینا» همیشه مسلح بوده حتی در مواقعی که چیزی نمایان نیست. اما با همه این قدرتمندی‌ها، او یک ضعف بزرگ دارد و از زوال عقلانی رنج می‌برد و به دلیل خاطرات بیش از حد، او گاهاً فراموش‌کار می‌شود و «گیلگمش» وظیفه حفاظت از «ثینا» را برعهده دارد که به همراه «ثینا» که خطری برای بشر محسوب می‌شود، در منطقه‌ای دورافتاده در استرالیا زندگی می‌کند.

گفتنی است «آژاک» با بازی سلما هایک، نیز در این فیلم شخصیت یک شفادهنده و مشاور معنوی را به تصویر می‌کشد. او رابط مستقیم بین «جاودان‌ها» و «آسمانی‌ها» که خالق قهرمان‌ها هستند، محسوب می‌شود. در این میان «جاودانگان» برای مشاوره و راهنمایی به «آژاک» مراجعه می‌کنند.

لازم به ذکر است که در کتاب‌های اصلی مارول، «آژاک» مرد است ولی لیبرال‌های هالیوود تحمل یک رهبر بزرگ‌مرد را نداشته و یک «زن» را بر جای او نشانده‌اند.

«فَستوس» با بازی برایان تایری هِنری، نیز شخصیت دیگر این فیلم بوده که نابغه تکنولوژیک «جاودانگان» است. او با ماشین‌ها سخن گفته و با ادغام تکنولوژی‌ها، تکنولوژی جدیدی را خلق می‌کند. در واقع «فَستوس» باهوش‌ترین «جاودان» است چرا که او مسبب پیشرفت بشر در زمینه علمی بوده و صلاح بشر را می‌خواهد.

یکی دیگر از قهرمان‌ها، «کینگو» با بازی کمیل نانجیانی است که پرتوهای انفجاری کیهانی را از بند انگشتانش شلیک می‌کند درحالی‌که پیش‌ازاین او قهرمانی گوشه‌گیر و آرام بوده اما این روزها به ستاره بالیوود بدل شده است. در این میان «کینگو» خود را تام کروز بالیوود می‌خواند.

گفتنی است فیلم «جاودانگان» پنجم نوامبر ۲۰۲۱ (۱۴ آبان ۱۴۰۰) اکران جهانی خواهد شد.

نوشته معرفی قدرت قهرمانان بزرگ فیلم سینمایی «جاودانگان» اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.