عزت‌الله مهرآوران بازیگر مجموعه‌های طنز تلویزیون درباره فعالیت‌های اخیر خود به سوره سینما گفت: اگر مجبور نبودم پیشنهاد تصویری قبول نمی‌کردم. اولویت اولم همیشه تئاتر بوده است اما چون شرایط سالن‌های تئاتر نامناسب است حضورم در این حوزه کم شده.

بازیگر «دزد و پلیس» گفت: بی تردید از بازی در تجربه‌های تلویزیونی لذت بردم که اگر لذتی نداشت این کار را ادامه نمی‌دادم اما جایگاه تئاتر برای من تفاوت ویژه‌ای با سینما دارد. برخی تجربه‌ها مثل« وضعیت سفید» آنقدر لذت‌بخش و اصولی بود که سختی کار در یک لوکیشن ثابت به مدت دو سال را حس نکردیم.

مهرآوران درباره ارزیابی‌اش از فیلمنامه‌های حوزه طنز گفت: هنوز تماشاگر را به نقطه‌ای نرسانده‌ایم که بتواند فیلمنامه طنز و کمدی را از هم تمیز دهد. این درست نیست که به همه مجموعه‌های کمدی بگوییم طنز. القاء کمدی به تماشاگر به تلاش نیاز دارد. القاء طنز به تلاش و تفکر احتیاج دارد. کسانی می‌توانند فیلمنامه موفق بنویسند که از این طبقه‌بندی شناخت داشته باشند.

وی افزود: در حال حاضر نقطه قوت در فیلمنامه‌نویسی طنز نمی‌بینم. تماشاگر ما به خاطر برخورداری از ادبیات و فرهنگی که مبتنی بر مفاهیم کمیک است کمدی را زودتر و بهتر متوجه می‌شود. شخصا در مواجه با فیلمنامه‌های پیشنهادی با رویکرد گفتگو برخورد می‌کنم. برخی این ویژگی را امتیاز و برخی جسارت تلقی می‌کنند. اما من با تکیه بر توان و تجربه‌ام به همین شیوه ادامه می‌دهم.

این بازیگر در مجموعه‌های «مسیر انحرافی»، «خروس»، «وضعیت سفید» و … بازی کرده است.

نوشته مجبور نباشم، پیشنهاد تصویری قبول نمی‌کنم/ رابطه طنز و تفکر اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

تیموری به سوره سینما گفت: نمی دانم چند نفر در ایران کارهای مرا دنبال می کنند. ۱۰ نفر یا ۱۰ هزار نفر ؟ اما دوست دارم همه آنان یک موضوع را بدانند.  نقشی که من در سریال سیروس مقدم ،«بچه های نسبتا بد»،  بازی کردم نقش کوتاهی بود و حضور افتخاری به حساب می آمد.  شاید مخاطبی که من را در سال‌های اخیر فقط در نقش های یک و دو دیده در این مورد پرسش هایی داشته باشد.

وی افزود: باید بگویم من این پیشنهاد را به سه دلیل قبول کردم. اول آنکه دوستم شهرام زمانی در این پروژه حضور داشت، دوم آنکه سیروس مقدم کارگردانی را بر عهده داشت و دیگر آنکه قرار بود این سریال در ماه رمضان پخش شود. البته قانونی وجود دارد مبنی بر اینکه در یک نوبت خاص مثل ماه مبارک ، یک بازیگر در دو سریال روی آنتن نباشد و بسیار هم منطقی است، با این وجود دوستان با مسوولان شبکه صحبت کرده بودند و هماهنگی ها انجام شد، اما بعد تصمیم بر این شد که به طور کل اصلا سریال در این زمان روی آنتن نرود. نقشی که در این سریال داشتم از دیدگاه خودم نقش قابل توجهی است. با اینکه کوتاه است اما آقای مقدم و نویسنده تلاش کردند حضور پررنگ تری داشته باشد. در «بچه های نسبتا بد»  یک کاراکتر مرموز دارم که تماشای آن برای مخاطب خالی از لطف نیست. قدم به قدم با سایر کاراکترها پیش رفته ام و احساس می کنم کار خوبی از آب در آمده باشد.

یوسف تیموری و جواد رضویان در نمایی از سریال «خروس»

تیموری تاکید کرد:  در مورد سریال «خروس» باید نکته ای را عنوان کنم.  خانم نغمه نظری لطف کرده بود و قرارداد من را با پروژه «خروس» بست، اما شرایط آنطور که من می خواستم پیش نرفت. بنا بود نام من در تیتراژ به عنوان اولین اسم درج شود. این موضوع به این معنا نیست که من نسبت به دیگر همکاران بازیگرم برتری خاصی داشته باشم. اما موضوع اینجاست که علاوه بر محوری بودن نقش من در این سریال، من بازیگری هستم که تمام توانم را روی حرفه خودم متمرکز می کنم. من هم می توانستم مثل خیلی از دوستان دیگر مجری تلویزیون بشوم، اما این کار را انجام ندادم چون اندیشه حرفه‌ای من به گونه دیگری است. وقتی چنین ارزشی برای کارم قائل می شوم، طبیعی است انتظارهایی هم از گروهی که با آنان همکاری دارم، داشته باشم.

این بازیگر طنز گفت: کم پیش می آید من مصاحبه کنم، اما این بار خواستم سوره سینما منتقل کننده برخی حرف‌ها باشد. راستش را بخواهید از پخش سریال «زیر آسمان شهر» بیش از ۱۰ سال می گذرد، اما هنوز به خاطر آن جا به جایی که بین من و مجید صالحی رخ داد، هنوز عده ای من را آقای صالحی صدا می‌کنند و مجید را آقای تیموری. حتی گاهی ضعف و قوت بازی های ما به پای یکدیگر گذاشته می شود و من به خاطر همین اتفاق مجبور شدم در خیلی از پروژه ها بازی نکنم تا به این اشتباه درصدی از مردم دامن زده نشود! امیدوارم مخاطب عام تر نسبت به طبقه متوسط جامعه ، قدری پر مهر تر سینما و تلویزیون را دنبال کند.

«بوتیک» ، «دختر شیرینی فروش» ، «خواستگار محترم» ، «مجنون لیلی» از فیلم‌های سینمایی هستند که یوسف تیموری در آن بازی کرده است. مجموعه «خروس» به کارگردانی سعید آقاخانی با بازی تیموری، جواد رضویان، حمید لولایی و … ماه رمضان از شبکه دو پخش شد.

نوشته من مجید صالحی نیستم/ قرار بود نامم در تیتراژ «خروس» اول باشد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

سوره سینما- امسال بر خلاف سال‌های گذشته تصویربرداری مجموعه‌های رمضانی دچار مشکلات و مسائل حاشیه‌ای نشده است. از میان سه مجموعه اصلی تنها «مادرانه» در مرحله تصویربرداری است و «خروس» و «دودکش» به نقطه پایانی رسیده‌اند.

تصویربرداری مجموعه تلویزیونی «مادرانه» که شب‌های ماه رمضان از شبکه سه در حال پخش است تا ۱۲ روز دیگر ادامه دارد. گروه در تهران همچنان مشغول تصویربرداری است. تدوین و صداگذاری، همزمان انجام می‌شود. این مجموعه تلویزیونی ویژه ماه رمضان تولید شده و مهدی سلطانی، مهرداد ضیایی، لعیا زنگنه، شقایق فراهانی، عباس غزالی، هستی مهدوی، شهین تسلیمی و … در آن بازی می‌کنند.

«مادرانه» داستان اردلان تمجید است که ۶ سال پیش همسرش او را ترک کرده و حالا برای پس گرفتن فرزندانش به ایران برگشته. دختر ۱۹ ساله تمجید معتاد شده و ترجیح می‌دهد با مادرش به خارج برود. اردلان تمجید برای حفظ کانون خانواده و تربیت فرزندانش می‌کوشد. «مادرانه» محصول مؤسسه فرهنگی هنری «وصف صبا» ست. سعید نعمت‌الله نویسنده و جواد افشار کارگردانی «مادرانه» را بر عهده دارد.

تصویربرداری سریال «خروس» که این شب ها از شبکه دوم در حال پخش است عید نوروز تمام شده بود.  سعید آقاخانی تصویربرداری این سریال را اوایل سال به پایان رسانده بود و مجموعه بعد از گذشت ۵ ماه به پخش  رسید.  سریال «خروس»برای پخش در عید نوروز آماده می شد، اما همان ایام مسوولان شبکه تصمیم گرفتند سریال «آب پریا» را جایگزین آن کنند و از عوامل خواستند این سریال ۱۳ قسمتی را به ۲۴ قسمت برسانند تا برای پخش در شب های مبارک رمضان مناسب باشد. شاید هنوز زود باشد از عبارت آب بستن برای این مجموعه استفاده کنیم ، اما آنچه از ظاهر ماجرا پیداست، فیلمنامه ای که برای ۱۳ قسمت نوشته شده باشد، چطور می تواند در یک مدت کوتاه ۲۴ قسمتی شود؟

«خروس» روایتی از زندگی پدری است که دچار مشکل غیرمنتظره‌ای می‌شود. این مشکل خانواده را به تکاپو می‌اندازد و پسر خانواده با همفکری دوستانش تلاش می‌کند تا چاره‌ای برای رفع این مشکل بیاندیشند. در نقشه بچه‌ها، مغز متفکر یک خروس است. فیلمنامه این سریال را مصطفی کیایی نوشته است. جواد رضویان، یوسف تیموری، اکبر کریمی مبارکه و … بازیگران «خروس» هستند.

تصویربرداری سریال «دودکش» ، یکی دیگر از مجموعه های ماه مبارک رمضان دو هفته قبل به پایان رسید. این سریال به کارگردانی محمد حسین لطیفی و تهیه کنندگی زینب تقوایی از شبکه یک پخش می‌شود. هومن برق نورد، بهنام تشکر، سیما تیرانداز، امیرحسین شریفی و … بازیگران این مجموعه طنز هستند.

نوشته تصویربرداری «مادرانه» ادامه دارد/ سریال‌های رمضانی در خط پایان اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

 الوند نویسنده مجموعه‌های طنز درباره فعالیت‌های جدیدش به سوره سینما گفت: مشغول مذاکره برای تولید مجموعه‌ای جدید به کارگردانی مهران مدیری هستیم. ابتدا باید مجوزهای لازم را دریافت کنیم و بعد روی طراحی داستان‌ها فکر کنیم و بعد مقدمات تولید فراهم شود. این مجموعه مثل «قهوه تلخ» و «ویلای من» برای شبکه خانگی تولید می‌شود.

وی نویسنده«ویلای من»  درباره موفقیت این مجموعه در مقایسه با «قهوه تلخ» گفت: نه تنها «ویلای من» بلکه هیچ مجموعه‌ای به لحاظ فروش میدانی قابل مقایسه با «قهوه تلخ» نیست. کف فروش «قهوه تلخ» در بدترین شرایط فاصله زیادی با فروش مجموعه‌های دیگر داشت. بعید می‌دانم چنین موفقیتی دوباره تکرار شود.

این نویسنده افزود: شاید حتی خود کارگردان یعنی مهران مدیری هم نتواند دوباره با این میزان موفقیت مجموعه‌ای را تولید کند. موفقیت «قهوه تلخ» دلایل متعددی داشت. سال ۸۸ به لحاظ شرایط اقتصادی و سیاسی خیلی با امروز فرق داشت و به اقبال «قهوه تلخ» دامن زد. این مجموعه اولین مجموعه‌ای بود که مدیری در شبکه خانگی توزیع می‌کرد و نوعی تازگی داشت. در عین سه سالی که درگیر این مجموعه بودیم فضای تبلیغاتی خوبی از جمله نصب بیلبوردها در سطح شهر داشتیم. در حال حاضر نصب بیلبورد برای کمتر مجموعه‌ای و حتی فیلم سینمایی در ابعاد گسترده اتفاق می‌افتد چون هزینه‌ها بسیار بالاتر رفته است.

وی گفت: با توجه به شرایط فروش «ویلای من» چندان هم بد نبود. البته دیگر محصولات فرهنگی هم مورد استقبال مخاطب قرار نمی‌گیرند. ریزش مخاطب تلویزیون مسئله‌ای است که همه به آن اذعان دارند. با توجه به مشکلات مالی تلویزیون بعید می‌دانم من و همکارانم بتوانیم به آن سمت برویم. نمی‌خواهم بگویم نویسنده‌های گرانی هستیم ولی هزینه ما نسبت به دیگر گروه‌ها بالاتر است.

الوند افزود: تلویزیون در حال حاضر تولیداتش محدود به تقسیم‌بندی‌های ماه رمضان، نوروز و پاییز است. فراتر از این تقسیم‌بندی تولیدی ندارد.

این نویسنده درباره مجموعه‌های طنز در حال پخش گفت: نتوانستم با دقت پیگیری کنم. اما همان میزانی هم که تماشاگر این مجموعه‌ها بودم می‌توانم بگویم که «دودکش» به دلیل فضای نو و دو بازیگر اصلی بهنام تشکر و هومن برق‌نورد که مخاطب با آنها خاطره دارد توانسته مخاطب را پای تلویزیون بکشاند. طنز سعید آقاخانی در «خروس» هم به نظرم جذاب است.

الوند نویسنده مجموعه‌های «قهوه تلخ»، «ویلای من» و فیلم‌های «هر چی تو بخوای» و «مزاحم» و … است.

نوشته مجموعه جدید مدیری در راه/ «دودکش» و «خروس» جذاب هستند اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

امیرسلیمانی بازیگر مجموعه «خروس» که شب‌های ماه رمضان میهمان مخاطبان شبکه ۲ است درباره این تجربه به سوره سینما گفت: دوستی قدیمی من و سعید آقاخانی قطعا یکی از اصلی‌ترین دلایل پذیرفتن پیشنهاد بازی در این مجموعه بود. هم شیوه کارش را می‌شناسم و هم از نتیجه‌اش مطمئنم.

وی گفت: وقتی پیشنهاد را پذیرفتم فیلمنامه هنوز کامل نبود و به روز نوشته می‌شد. چون از سعید آقاخانی مطمئن بودم، کامل نبودن فیلمنامه برایم مهم نبود. معمولا ۸۰ درصد مجموعه‌های تلویزیونی فیلمنامه کامل قبل از کلید زدن، ندارند. وقتی فیلمنامه کامل برایم ملاک است که کارگردان را نشناسم.

این بازیگر اضافه کرد: فضای بین گروه بسیار گرم، شاد و صمیمی بود. خیلی خوش گذشت. «خروس» مجموعه‌ای بود که همه چیزش درست اتفاق می‌افتاد. از پرداخت شخصیت‌ها تا کارگردانی و رفتار حرفه‌ای تهیه‌کننده که جا دارد از ایشان تشکر کنم. حتی نگذاشت عرق ما خشک شود، بسیار خوش‌حساب بودند.

بازیگر «اخراجیها» گفت: یکی از تفاوت‌های ویژه کاراکتری که در «خروس» بازی کردم با دیگر تجربه‌هایم این بود که این کاراکتر برعکس تجربه‌های پیشین البته به جز «مسیر انحرافی»، خودش یکی از شخصیت‌های کمیک و شوخ‌طبع داستان بود. در همه تجربه‌هایم معمولا شخصیتی جدی را در موقعیتی طنز بازی می‌کردم. در «خروس» شخصیت‌پردازی کاراکتری که بازی می‌کنم مبتنی بر طنز صورت گرفته است.

وی درباره استقبال مخاطبان از این مجموعه گفت: درگیر کار بودم چندان اطلاعی از مواجهه مخاطب با این سریال ندارم ولی همان بازخوردهای اندکی که دیده‌ام مشخص می‌کند مردم با این مجموعه ارتباط گرفته‌اند. یکی از خطرناک‌ترین اتفاقاتی که ممکن است برای یک مجموعه طنز بیفتد این است که مردم بگویند خیلی کار لوسی بود. خوشبختانه و مطمئنا این اتفاق برای «خروس» نمی‌افتد.

امیرسلیمانی درباره بازی در نقش‌های جدی گفت: مشغول بازی در مجموعه «معمای شاه» هستم. ۵ ماه است که درگیر این کار هستم و نقش اسدالله علم را بازی می‌کنم. اگر نقش جدی خوب پیشنهاد شود حتما بازی می‌کنم. هنوز هم مجموعه «نرگس» که یک کار جدی بود برایم بشدت خاطره‌انگیز است.

وی درباره پیشنهادهای سینمایی افزود: خیلی اهل طبقه‌بندی نیستم. هر نقش خوبی که پیشنهاد شود بازی می‌کنم. چه طنز چه جدی چه تلویزیون چه سینما. اهل کلاس گذاشتن نیستم که بگویم پیشنهادهای زیادی در سینما دارم و همه را رد کرده‌ام. معمولا کمتر پیشنهاد سینمایی دارم که معمولا کیفیت خوبی ندارند و پیشنهادی که من را مجاب کند نداشته‌ام.

بازیگر مجموعه «خوش‌نشین‌ها» در ادامه گفت: تکلیف من با تلویزیون و تکلیف تلویزیون با من روشن است. سینما کمی فرق می‌کند و در مواجهه با آن خیلی چیزها را در نظر می‌گیرم. در تلویزیون جاافتاده‌ام و فکر نمی‌کنم مردم از من بدشان بیاید.

وی درباره پشیمانی از پذیرفتن برخی پیشنهادها گفت: سریال‌هایی که بازی کرده‌ام معمولا موفق بوده‌اند و از بازی در آنها پشیمان نبوده‌ام اما بعضی وقت‌ها به خاطر مسائل مالی یا رفاقت در تله فیلمی بازی کرده‌ام که نتیجه‌اش چندان رضایت‌بخش نبوده است.

امیرسلیمانی اضافه کرد: تصمیم دارم از این به بعد بیشتر حواسم را جمع کنم و به خاطر دوستی و رفاقت پیشنهادهای بد را نپذیرم. سعی می‌کنم دوستی‌هایم دو طرفه باشد. یعنی همانطور که من پیشنهاد دوستم را می‌پذیرم و برایش بازی می‌کنم او هم کیفیت قابل قبولی به کار ببخشد.

این بازیگر درباره مقایسه مجموعه‌های ماه رمضان با هم توضیح دادم: فکر نمی‌کنم مقایسه مجموعه‌های ماه رمضان با هم کار درستی باشد. حتی مقایسه دو مجموعه طنز هم اتفاق درستی نیست. مثلا «دودکش» و «خروس» هیچ وجه تشابهی با هم ندارند و حتی شاید به سختی بتوان نام طنز را برای هر دو استفاده کرد.

نوشته بازیگر مجموعه «خروس»: مقایسه مجموعه‌های رمضانی درست نیست/ «خروس» لوس نیست اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

سوره سینما- علی رضایی: امسال رقابت اصلی برای جذب مخاطب با سه مجموعه «خروس»، «مادرانه» و «دود کش» است. در کنار این سه مجموعه مناسبتی البته شبکه های مختلف انواع و اقسام برنامه ها، مجموعه های تکراری، تاک شوها و جنگ‌ها را روانه آنتن کرده اند تا در این فصل داغ مخاطب بیشتری جذب کنند. طبق سنت دیرینه البته مردم دوست دارند بیش از هر چیز سریال ها را دنبال کنند، مجموعه هایی که به ترتیب پس از اذان مغرب و پایان یک روز روزه داری روی آنتن می روند و این فرصت را به اعضای یک خانواده می دهند تا در کنار هم به تماشای سریال ها بنشینند.

امسال دو مجموعه با حال و هوای طنز پخش می‌شود و یک مجموعه فضایی اجتماعی و جدی دارد. از میان نام‌هایی که مجموعه روی آنتن دارند، محمدحسین لطیفی سابقه حضور در ماراتن ماه رمضان را دارد، «صاحبدلان» هنوز موفق ترین و محبوب ترین اثر کارنامه لطیفی و یکی از متفاوت ترین مجموعه های رمضانی است. پیش از پخش «دودکش» به نظر می‌رسید لطیفی پیروز رقابت کارگردان‌های تلویزیون باشد، اما آنچه به نظر می رسد پدیده امسال مجموعه «مادرانه» است، آن هم از جواد افشار که پیشتر با وجود سابقه ساخت مجموعه های مناسبتی هرگز به عنوان یک کارگردان درجه یک در تلویزیون شناخته نشده بود.

«خروس»

وقتی قصه‌ها به پایان می‌رسند

مجموعه «خروس» به کارگردانی سعید آقاخانی قرار است مخاطب را بخنداند، حضور جواد رضویان، یوسف تیموری و حمید لولایی در این مجموعه این انتظار را در مخاطب به وجود می‌آورد که ساعتی سرگرم می شود و می خندد. نتیجه البته همانی نیست که انتظار می رود. «خروس» ضعف قصه و فیلمنامه دارد، موقعیت ها تازه و خنده دار نیستند، هر چند که ایده اصلی زندانی شدن پدر در بیمارستان به خاطر نبود پول جالب است، اما موقعیت‌هایی که در دل این ایده پرورانده شده و قصه های فرعی برای مخاطب انگیزه ای برای دنبال کردن قصه باقی نمی گذارند.

به عنوان مثال شوخی با خواستگاری کردن پدر (کریم اکبری مبارکه) از پرستار و سوء تفاهم هایی که به دنبال آن وجود می‌آید به شکل های مختلف در مجموعه‌های طنز دیگر تکرار شده و نه تماشاگر را می خنداند، نه او را درگیر تعلیق می کند.شیرین کاری‌های یوسف تیموری هم نمی تواند مجموعه «خروس» را به انتخاب اول روزه داران تبدیل کند. به دلیل ضعف قصه «خروس» نمی‌تواند غافلگیرکننده و جذاب باشد. اتکا به خلاقیت بازیگران و پیشینه ذهنی که برای مخاطب ایجاد می کنند، به تنهایی نمی‌تواند عامل استقبال از یک مجموعه باشد.

«دودکش»

ماجراهای زوج دوست داشتنی

«دودکش» بخش قابل توجهی از موفقیتش را مدیون حضور هومن برق‌نورد است، بازیگری که این قابلیت را دارد یک تنه یک مجموعه را به اثری دوست‌داشتنی و شیرین تبدیل کند، حتی اگر ریتم مجموعه کند باشد یا داستان آن گنجایش تبدیل شدن به مجموعه‌ای ۳۰ قسمتی را نداشته باشد. «دودکش» با نام عجیب و غریبش موقعیت‌هایی بامزه دارد، رقابت دو مرد از یک خانواده و تنش‌هایی که این رقابت به وجود می آورد موتور اصلی قصه است. طبیعی است در چنین فضایی دو بازیگر اصلی اگر درست انتخاب شوند، درست در کنار هم قرار بگیرند و به اصطلاح بده بستان درستی داشته باشند، همه چیز خوب پیش می رود. تا اینجا محمدحسین لطیفی توانسته از برگ برنده انتخاب زوج برق نورد- بهنام تشکر بهترین استفاده را بکند.

اما در این بین و با وجود بازی های خوب و فضای گرمی که مجموعه دارد، کاراکترهای فرعی مثل کارگرهای قالیشویی حضوری زائد در قصه دارند و شوخی‌ها و موقعیت‌هایی که بر اساس حضور آنها در قصه نوشته می‌شود، تازه و دوست داشتنی نیست. مثل شوخی با کله پاچه.

نکته قابل تامل بعدی شوخی با موضوع فقر است، فقر پدیده‌ای اقتصادی و اجتماعی و دلیل بسیاری از بزه ها و بحران‌ها است، اصرار تلویزیون برای شوخی با این موضوع، ساده انگاشتن آن، از بین بردن حساسیت مردم برای مقابله و مواجهه با فقر و… اتفاقی تازه نیست. به نظر می رسد قرار است با این شیوه و با خندیدن به عمق فاجعه‌ای که جامعه را در برگرفته، مردم را برای پذیرفتن فقر و تسلیم شدن به فرهنگ آن آماده می‌کنیم. در حالی که آموزه های دین اسلام با تاکید بر احترام به فقرا و نیازمندان، بسیار فقر را نکوهش کرده و آن را پدیده ای مذموم دانسته است.

«مادرانه»

اینک آخر الزمان

برگ برنده «مادرانه» ساخته جواد افشار فضای جدی آن است، در حالی که دو مجموعه شبکه اول و دوم فضایی طنزآمیز دارند، «مادرانه» واقعیتی عریان را به نمایش می‌گذارد. اردلان (مهدی سلطانی) زندگی رو به زوالی دارد، همسرش او را ترک کرده، دخترش معتاد شده و خانواده کوچکش در مرز فروپاشی است. او که مردی متمول است، پرخاشگر، تنها و طرد شده به دنبال حفظ این کانون در آستانه نابودی است.

حمید نعمت الله نویسنده «مادرانه» مثل همیشه در پس یک درام اجتماعی، ارزش‌های مذهبی، اخلاقی و انسانی را ترویج می‌کند. مهارت او در طرح قصه‌هایی که موضوع تازه دارند و خلق روابط ویران شده قابل قبول است. به نظر می‌رسد بخش قابل توجهی از امتیازهای «مادرانه» را باید به پای محمدرضا شفیعی نوشت. تهیه کننده‌ای که در حوزه کاری خود می‌داند سراغ چه سوژه‌ها و شخصیت‌هایی برود.

مجموعه های تولید شده در دفتر شفیعی استانداردهایی را در مجموعه سازی پی ریزی کرده و به آن وفادارند، گروه بازیگرانی که بر اساس معیارهایی غیرکلیشه‌ای انتخاب می‌شوند، قصه هایی که رویکرد قوی اجتماعی دارند، موسیقی خوب، ترانه‌هایی در یادماندنی و ساختار و فرمی که نشان دهنده نوعی سلیقه است.

«مادرانه» با نمایش ویرانی یک خانواده، بر خلاف «دودکش» و «خروس» بدون شوخی با ضعف‌های این روزگار زندگی ایرانی و طبقه پایین جامعه، زخم‌هایی را نشان می‌دهد که خانواده‌ها را از هم می‌پاشد. رشد مصرف گرایی و تجمل و پناه بردن جامعه به مادیات چیزی است که «مادرانه» نقد می کند. البته مجموعه این قابلیت را دارد که با قصه‌ای پرکشش، دیالوگ‌هایی که خوب نوشته شده و بازی‌هایی درست و تاثیرگذار این کار را انجام دهد.

نمی‌توان از «مادرانه» گفت و از مهدی سلطانی و تلاشش برای ساختن چهره ای تازه از یک پدر صحبت نکرد، سلطانی آمیزه ای از خشونت و استیصال اردلان را طوری بازی کرده که بازیگر دیگری هرگز به این سمت نرفته است. هستی مهدوی فر بازیگر نقش رها که پیشتر در مجموعه «جراحت» و فیلم سینمایی «سوت پایان» او را دیده بودیم هم کاملا تصویری دیگرگون از خود و توانایی هایش برای نقش آفرینی ارائه داده است.

پدیده تلویزیون امسال در ماه رمضان، «مادرانه» است، جهشی بزرگ در کارنامه جواد افشار و ادامه موفقیت‌های تیم محمدرضا شفیعی و حمید نعمت‌الله.

نوشته آیا دوران طلایی مجموعه‌های رمضانی تمام شده است؟ اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.