نوشته ویدئوی اختصاصی/ فصل جوایز/ کلیپی از «داستان وست ساید» اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

بالغ بر ۵۸ درصد فیلم‌ها درجه R (افراد زیر هجده سال باید با یک بزرگ‌تر به سالن‌ها بروند) گرفته‌اند، ۱۸ درصد درجه PG و کمتر از دو درصد درجه NC-17 گرفته‌اند. عموم فیلمسازان از خوردن برچسب درجه NC-17 به آثارشان گلایه‌مند می‌شوند و درخواست بازنگری می‌کنند. فروش بلیط به افراد زیر ۱۷ سال برای این فیلم‌ها ممنوع است.

عموم فیلمسازان با درخواست بازنگری فیلم‌ها از درجه R به PG-13 (افراد زیر ۱۳ سال باید با یک بزرگ‌تر به سالن‌ها بروند) درصدد بیشتر شدن تماشاگران فیلم‌ها هستند.

فیلم «١۵:۱۷ به پاریس» کلینت ایستوود از درجه R به درجه بهتر PG-13 تقلیل یافت.

بسیاری از فیلم‌ها برای گرفتن رأی تجدیدنظر دوباره تدوین می‌شوند.

اکثریت اعضای این سازمان را افراد ناشناس تشکیل می‌دهند و به‌مانند مأموران اطلاعاتی نام آنها پنهان می‌شود!

این سازمان گروهی متشکل از والدین نیز تشکیل داده تا فیلم‌ها را بازنگری کنند. الفاظ رکیک، صحنه‌های جنسی و خشونت سبب ارائه درجه R به این فیلم‌ها می‌شود.

والدین در آمریکا بیشتر نگران صحنه‌های جنسی هستند تا خشونت و هتاکی.

این درجه‌بندی‌ها برای سینماداران از آن منظر حائز اهمیت است که می‌دانند فیلم‌های PG و PG-13 و G شانس دیده‌شدن بیشتری دارند. پدر مادرها روی این درجه‌بندی‌ها بسیار حساس هستند؛ لذا ترجیح می‌دهند که فیلم‌های با این درجه‌بندی‌ها را ببینند.

این که سینماداران چه فیلم‌هایی را نشان بدهند، صرفاً امری اقتصادی است.

هر فیلمی را که فکر کنند باتوجه‌به سلیقه محله اطراف سالن سینما، بیشتر دیده می‌شود را پخش خواهند کرد. در چند سال اخیر فیلم‌های ابر قهرمانی استودیو مارول پربیننده‌ترین آثار در میان تماشاگران بوده است. اکثریت قریب به‌اتفاق این فیلم‌ها درجه R ندارند و زیر چتر فیلم‌های مناسب خانواده قرار می‌گیرند.

فیلم‌های درام و تلخ، جدای از درجه‌بندی که می‌گیرند، در سالن‌های کمتری به نمایش در می‌آیند. خانواده آمریکایی به دنبال گذران اوقات خوش در سالن‌های سینما است؛ آنان تمایلی به شنیدن دغدغه‌های چپ‌گرایان و دیدن سیاه‌نمایی ندارند. اصطلاح «پایان خوش» مهم‌ترین عنصر یک فیلم تجاری و یا بازار عام است.

هالیوود شاهد کاهش چشمگیر تماشاگران برای فیلم‌هایی تبلیغاتی با افکار لیبرال* بوده است. عموم مردم تمایلی به نصیحت شدن ندارند. فیلم‌های تلخ و جدی جای خود را در میان تماشاگران خاص دارند ولی سیاه‌نمایی هیچ جایی جز جشنواره‌ها ندارد.

اغلب فیلم‌های چپ‌گرایانه و سیاه‌نمایی در سالن‌های کمتری نمایش داده می‌شود. هیچ سینما داری را نمی‌توانند مجبور به پخش فیلمی که پیش‌بینی گیشه خوبی ندارد، بکنند. در ادامه به چند فیلم چپ‌گرایانه و عملکرد ناامیدکننده آنها خواهیم پرداخت.

نام بزرگی مثل استیون اسپیلبرگ نتوانست فیلم بسیار ضعیف (از منظر تماشاگران و عامه مردم) «داستان وست ساید» (The west side story) را نجات دهد. عناصر تبلیغاتی لیبرالی دلیل اصلی شکست سخت این فیلم در گیشه بوده است. علی‌رغم اکران در ٢٨٠٠ سالن این فیلم فقط پنج درصد فروش فیلم غیر لیبرالی «مرد عنکبوتی: راهی به خانه نیست» (Spiderman no way home) را داشته است.

وجود دغدغه‌های چپ‌گرایانه در فیلم‌های سینمایی، برای فروش موفق یک اثر در آمریکا سیاست خوبی نبوده و به‌تبع آن در سایر نقاط جهان به‌هیچ‌عنوان نیست.

هیچ کمپانی فیلمسازی به عظمت دیزنی نیست و هیچ ماشین تبلیغاتی حرفه‌ای‌تر از آن وجود ندارد؛ چند فیلم و سریال اخیر این ابر کمپانی از جمله «جاودانگان»، «بیوه سیاه» و «شانگ چی» با کاهش چشمگیر بینندگان مواجه شده است. سیاست‌های افراطی لیبرال‌ها و چپ‌گرایان، سبب قهر مخاطبان با آثار آنان شده است. اگر کمپانی دیزنی مالک تعداد بسیار زیادی از سالن‌ها سینما نبود، تعداد کمتری از سینماداران مجاب به پخش این آثار می‌شد. همان‌طور که کشورهای حوزه خلیج‌فارس و چین دو فیلم «جاودانگان» (Eternals) و «داستان وست ساید» را اکران نکردند.

در کشور چین پرمخاطب‌ترین فیلم‌های سال‌های اخیر دو اثری بوده که تبلیغات قدرت نظامی و اطلاعاتی چین را می‌کند. فیلم‌های «نبرد دریاچه چانگجین» (The Battle at Lake Changjin) و «جنگجوی گرگین» (Wolf Warrior 2) نه تنها حاصل وطن‌پرستی است بلکه ضد آمریکایی نیز هست.

تماشاگران چینی عاشق دیدن قدرت تکنولوژیک و سیاسی کشورشان در جهان هستند و از طرف دیگر نیز علاقه‌ای به دیدن فیلم‌های تبلیغاتی چپ‌گرایانه و تلخ ندارند.

* آیین لیبرالیسم شامل: فمینیسم، حمایت از همجنس‌بازان و بدون جنسیت‌ها و تراجنسیت‌ها و گسترش تنفر نژادی و ایجاد رعب و وحشت در میان مردم است.

نوشته رد تیغ سینماداران، روی نگاتیوهای هالیوودی اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

فروش آخر هفته «مرد عنکبوتی: راهی به خانه نیست» از فروش کل «جاودانگان» (Eternals) فیلم لیبرالی کمپانی دیزنی بیشتر بوده است. به احتمال بسیار زیاد پس از پایان اکران «مرد عنکبوتی: راهی به خانه نیست» ما شاهد آن باشیم که این فیلم از تمامی فیلمهای ابر قهرمانی لیبرالی دیزنی مجموع فروش بیشتری داشته باشد. کمپانی دیزنی اکثر فیلم‌ها و سریال‌های ابر قهرمانی که امسال میلادی عرضه کرده با کاهش چشمگیر بینندگان مواجه شده است. دو فیلم دیگر مارول/دیزنی «بیوه سیاه» (Black Widow) و «شانگ چی» (Shang-Chi and the Legend of the Ten Rings) هستند. فیلم «جاودانگان» در تعدادی از بازارهای خاورمیانه و چین اکران نشد. (اینجا بخوانید)

«داستان وست ساید» (The west side story) فیلم مشترک استیون اسپیلبرگ و کمپانی دیزنی گیشه فاجعه ای داشته است. این فیلم در تغدادی از بازارهای جهانی پخش نشده است. (اینجا بخوانید)

فیلم لیبرالی اسپیلبرگ/دیزنی پس از ده روز اکران فقط توانست ۱۸ میلیون دلار  بفروشد. مصاحبات و اظهار نظرهای لیبرالی استیون اسپیلبرگ هیچ کمکی به فیلم نکرده است. او و مابقی سلبریتی‌های هالیوود هنوز درس عبرت نگرفته اند که «اکثریت ساکت»* آمریکا و جهان از لیبرال‌های افراطی منزجرند.

«داستان وست ساید» ضرر بزرگی برای کمپانی دیزنی و اسپیلبرگ خواهد بود؛ هزینه تبلیغات و بودجه فیلم نزدیک به ٢٠٠ میلیون دلار تخمین زده شده است. این فیلم باید نزدیک به ۵٠٠ میلیون دلار فروش جهانی بکند تا ضرر ندهد.

به احتمال زیاد این فیلم، نامزد تعداد قابل توجهی اسکار بشود و حتی تعدادی را هم ببرد. اما جایزه اسکار دوای درد اقتصادی نیست؛ جایزه صرفاً سعه‌صدری است برای اینکه سلبریتی‌های هالیوود یکدیگر را تحویل بگیرند و نوشابه برای دستاوردهای لیبرالی‌شان باز کنند.

حضور «داستان وست ساید» و «قدرت سگ» در میان فیلم‌های مورد علاقه امسال باراک اوباما

باراک اوباما به رسم هر ساله فیلم‌های مورد علاقه خود را اعلام کرد. حضور سه فیلم «نبرد پایانی» (The last duel) ، «داستان وست ساید» و «قدرت سگ» (The power of the dog) در لیست او جای تعجب ندارد. هر سه فیلم تبلیغ عناصر لیبرالی است و هر سه فیلم در گیشه شکست سخت نیز خورده اند. «قدرت سگ» شانس اصلی جوایز بزرگ اسکار، بدترین وسترن دهه اخیر است که مفصلاً در یک گزارش به آن پرداخته‌ایم.

در لیست اوباما برای اینکه ریا نشود چند فیلم خوب مستقل نیز حضور دارد. «خوک» (pig) و «هِنری پیر» (Old Henry) از فیلم‌های خوب و مستقل امسال بودند.

«کوچه کابوس» (Nightmare alley) شاهکار جدید گیرمو دلتورو شکست سخت‌تری از «داستان وست»  خورده است. این فیلم با فروش ۳ میلیون دلاری حتی از فیلم‌های رده ب دهه چهل میلادی هم کمتر فروش کرده است. فیلم دلتورو کم ستاره نیست، بردلی کوپر، کیت بلانشت، ویلیام دفو و رونی مارا از ستارگان فیلم هستند.

«شکل آب» (The shape of water) فیلمی که جایزه اسکار بهترین فیلم و کارگردانی را برد فقط در لس‌آنجلس و نیویورک (پایگاه لیبرالیسم) دیده شد و گیشه موفقی نداشت. «کوچه کابوس» از آن فیلم هم ضعیف‌تر عمل خواهد کرد.

«مرد عنکبوتی: راهی به خانه نیست» علی‌رغم تعطیلی سالن‌های سینما در اروپا از تمامی فیلم‌های دیزنی فروش بیشتری خواهد کرد؛ لذا اگر دیزنی برای فروش ضعیف فیلم‌های ابر قهرمانی، کرونا را بهانه می‌کرد، «مرد عنکبوتی» که واقعاً از تعطیلات کرونایی لطمه خورده، از کل و هم اجمعین فیلم‌های دیزنی بیشتر فروش خواهد کرد.

«مرد عنکبوتی: راهی به خانه نیست» امتیاز ۹ را از ٢٠٠ هزار کاربر سایت آی ام دی بی گرفته است که این فیلم را فعلاً در زمره برترین‌های تاریخ قرار داده است.

خبر فروش و استقبال بی‌نظیر مخاطبان از «مرد عنکبوتی: راهی به خانه نیست» صاحبان و سیاستمداران  دیزنی و مارول را می‌توانست نگران کند. اما اگر دیزنی به ماشین پول‌سازی انیمیشن‌ها و فیلم‌های کلاسیک و اسباب‌بازی و پارک‌های تفریحی‌اش متکی نبود، مدیران آن‌ها به‌خاطر شکست فیلم‌ها و سریال‌های سال اخیر، صددرصد اخراج می‌شدند. دور از ذهن نیست که حتی خودکشی می‌کردند.

چند سالی است که جایزه اسکار به فیلم‌های محبوب «اکثریت ساکت» تعلق نمی‌گیرد. با استناد به نامزدهای جوایز گلدن گلوب و انجمن انتخاب منتقدان می‌توان نتیجه‌گیری کرد که ادای دین به پایه و اساس سیاست‌های لیبرال ضریب مهم‌تری برای این قبیل جوایز و اسکار محسوب می‌شود.

* «اکثریت ساکت» ترجمه (Silent Majority) به آن دسته از مردم آمریکا می‌گویند که خریدار ملغمه‌های لیبرال‌ها و چپ‌گرایان نیستند. این اکثریت حتی حامی جو بایدن رئیس‌جمهور فعلی آمریکا نیستند و از سیاست‌های دولت او ناراضی‌اند. شعار (Lets Go Brandon) یکی از همه گیرترین شعارهای چند سال اخیر بود که به نارضایتی اکثریت مردم از جو بایدن اشاره دارد. در یک گزارش مفصلاً به ماجرای این شعار پرداخته‌ایم.

نوشته گیشه بسیار موفق «مرد عنکبوتی»، استقبال از فیلم‌های غیر لیبرالی را ثابت کرد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

فیلم «بلفاست» (Belfast) نامزد دریافت یازده جایزه شده است؛ بهترین فیلم، بهترین کارگردانی، بهترین فیلمبرداری، بهترین طراحی صحنه، بهترین تدوین، بهترین فیلمنامه اورجینال، بهترین بازیگر در چند شاخه.

از طرفی «داستان وست ساید» (West Side Story) فیلم استیون اسپیلبرگ نیز نامزد دریافت یازده جایزه شده است؛ بهترین فیلم، بهترین کارگردانی، بهترین فیلمنامه اقتباسی، بهترین طراحی لباس، بهترین تدوین، بهترین فیلمبرداری و بهترین بازیگر در شاخه‌های متعدد.

«تل‌ماسه» (Dune) و «قدرت سگ» (The Power of the Dog) هرکدام نامزد دریافت ١٠ جایزه شده اند.

سریال «وراثت» (Succession) در هشت شاخه نامزد دریافت جایزه شده است. بازیگران این سریال در شاخه‌های مختلفی نامزد شده اند.

جوئی برلین مدیر عامل اتحادیه انتخاب منتقدان گفت: ما بسیار خرسندیم که زحمات تیم سازندگان و بازیگران این آثار گرانقدر را جشن می‌گیریم. روز ٩ ژانویه تمامی چشم‌ها به هتل فرمونت پلازا دوخته شده؛ روزی که ستارگان سینما و تلویزیون گرد هم می‌آیند و بهترین‌ها را جشن می‌گیرند.

بهترین فیلم:

«بلفاست»، «کودا» (Coda) ، «تل‌ماسه» (Dune) ، «شاه ریچارد» (King Richard) و «قدرت سگ» (The Power of the Dog) ، «تیک، تیک… بوم!» (Tick, Tick… BOOM!) ، «بالا را نگاه نکن» (Don’t Look Up) ، «داستان وست ساید»

بهترین بازیگر مرد:

بندیکت کامبربچ در «قدرت سگ» ، دنزل واشنگتن در «تراژدی مکبث» (The Tragedy of Macbeth) ، ویل اسمیت در «شاه ریچارد» ، پیتر دینکلیج در «سیرانو» (Cyrano) ، اندرو گارفیلد در «تیک تیک … بوم» ، نیکلاس کیج «خوک»

بهترین بازیگر زن:

جسیکا چستین در «چشمان تمی فی» (The Eyes of Tammy Faye) ، اولیویا کلمن در «دختر گمشده» (The Lost Daughter) ، نیکل کیدمن در «ریکاردو بودن» (Being the Ricardos) ، لیدی گاگا در «خاندان گوچی» (House of Gucci) ، کریستن استوارت در «اسپنسر» (Spencer) و آلانا هایم در «لیکریش پیتزا»

بهترین بازیگر مکمل مرد:

جیمی دورنان در «بلفاست» ، کیران هایندز در «بلفاست» ، تروی کوتسار در «کودا» ، کودی اسمیت مک‌فی در «قدرت سگ» ، جی کی سیمونز «ریکاردو بودن» و جارد لتو «خاندان گوچی»

بهترین بازیگر مکمل زن:

کاتریونا بلفی در «بلفاست»، آریانا دیبوز در «داستان وست ساید»، کریستن دانست در «قدرت سگ»، آنجانو الیس در «شاه ریچارد» ، ریتا مورنو «داستان وست ساید» ، ان دوود «حجم»

بهترین بازیگر نوجوان:

جود هیل «بلفاست» ، امیلیا جونز «کودا» ، سانیا سیدنی «شاه ریچارد» ، ریچل زیگر «داستان وست ساید» ، کوپر هافمن «لیکریش پیتزا»

بهترین تیم بازیگران:

«بلفاست» ، «بالا را نگاه نکن» ، «لیکریش پیتزا» ، «قدرت سگ» ، «داستان وست ساید»

بهترین کارگردان:

کنت برانا برای «بلفاست»، جین کمپیون برای «قدرت سگ»، گیرمو دل تورو برای «کوچه کابوس»، استیون اسپیلبرگ برای «داستان وست ساید» ، دنیس ویلنو برای «تلماسه» و پال توماس اندرسون برای «لیکریش پیتزا»

بهترین فیلمنامه اورجینال:

پل توماس اندرسون برای «لیکریش پیتزا» ، کنت برانا برای «بلفاست» ، زک بیلین برای «شاه ریچارد» ، آدام مک‌کی برای «بالا را نگاه نکن» و آرون سورکین برای «ریکاردو بودن»

بهترین فیلمنامه اقتباسی:

جین کمپیون برای «قدرت سگ» ، مگی جلینهال برای «دختر گمشده» ، سیان هدر برای «کودا» ، تونی کوشنر برای «داستان وست ساید» و دنی ویلینو، اریک راث برای «تلماسه»

بهترین فیلمبرداری:

برنو دلبونل «تراژدی مکبث» ، گریگ فریزر «تلماسه» ، آری وگنر «قدرت سگ» ، یانوش کامینسکی «داستان وست ساید» ، دن لاستسین «کوچه کابوس» و هریس زمبارلکوس «بلفاست»

بهترین طراحی صحنه:

جیم کلی «بلفاست» ، تامارا دورل «کوچه کابوس» ، ادم استاکهازن «گزارش فرانسوی» ، پاتریس ورمت «تلماسه» ، ادم استاکهازن «داستان وست ساید»

بهترین تدوین:

سارا بروشر «داستان وست ساید» ، اونا نی دونگایلی «بلفاست» ، اندی یورگنسن «لیکریش پیتزا» ، پیتر شیبرس «قدرت سگ» ، جو واکر «تلماسه»

بهترین طراحی لباس:

جنی بیون «کروئلا» ، لوئیس سکوییرا «کوچه کابوس» ، پال تازول «داستان وست ساید» ، جکلین وست «تلماسه» ، جنتی ییتس «خاندان گوچی»

بهترین جلوه‌های ویژه:

«تلماسه» ، «کوچه کابوس» ، «زمانی برای مردن نیست» ، «بپا خیزی ماتریکس» ، «شانگچی»

بهترین کمدی:

«بارب و استار به ویستا دل مار می‌روند» Barb & Star Go to Vista Del Mar ، «بالا را نگاه نکن» ، «مرد آزاد» ، «گزارش فرانسوی» The French Dispatch ، «لیکریش پیتزا»

بهترین انیمیشن:

«انکانتو» (Encanto) ، «لوکا» (Luca) ، «گریز» (Flee) ، «رایا و آخرین اژدها» (Raya and the Last Dragon)  و «میچل‌ها ضد ماشین‌ها» (The Mitchells vs the Machines)

بهترین فیلم غیر انگلیسی ‌زبان:

«قهرمان»، The worst person in the world ,Flee, Drive My Car , Hand of God Parallel Mothers

بهترین موزیک متن:

نیکولاس برتیل «بالا را نگاه نکن» ، جانی گرینوود «قدرت سگ» ، جنی گرینوود «اسپنسر» ، ناتان جانسون «کوچه کابوس» و هانس زیمر «تل ماسه»

نوشته «داستان وست ساید» و «بلفاست» پیشتاز نامزدهای جوایز انتخاب منتقدان اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

البته این امر جای تعجب ندارد. زیرا کشورهای مسلمان خاورمیانه موضوعات متعددی را جز خط‌ قرمزشان می‌دانند. تصاویر مستهجن، فحاشی و برخی مواضع سیاسی باید در فیلم‌ها سانسور شود.

«داستان وست ساید» صور قبیحه و فحاشی ندارد اما یکی از کاراکترهایش فردی تراجنسیتی است که توسط یک بازیگر بدون جنسیت (آیرس مناس) به نمایش در می‌آید.

کشورهای عربی اخیراً «جاودانگان» (Eternals) فیلم دیگر کمپانی دیزنی را اکران نکردند که آن فیلم هم عناصر پررنگ همجنس‌بازی و دو جنسیتی داشت. (اینجا بخوانید)

پیش‌ازاین کمپانی دیزنی اعلام کرده بود که فیلم را سانسور نخواهد کرد. (اینجا بخوانید)

منتقد نشریه ورایتی از نسخه اسپیلبرگ ستایش کرد و گفت: امضای اسپیلبرگ پای کار است ولی هواداران نسخه کلاسیک «داستان وست ساید» نیز از این ملودرام رومئو و ژولیت مسلکانه خوششان خواهد آمد. برخی از تصاویر فیلم نفس را در سینه شما حبس می‌کند و برخی از صحنه‌ها ضربان قلبتان را سرعت می‌بخشد. شما کافی است که در صندلی‌تان راحت بنشینید و از این سور سینمایی لذت ببرید.

نوشته ممنوعیت پخش «داستان وست ساید» در کشورهای عربی اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

یکی از کاراکترهای این فیلم فردی تراجنسیت است و نقش او را آیریس مِنِس که خود فردی بدون جنسیت است، بازی می‌کند.

«داستان وست ساید» از شانس‌های اصلی اسکار در شاخه بهترین بازیگر است. انسل الگورت در نقش تونی، ریچل زیگلر در نقش ماریا، آریانا دبوز در نقش آنیتا و ریتا مورانو در نقش ولنتینا از بازیگران شاخص فیلم هستند.

داستان این فیلم، دلباختگی دو زوج تونی و ماریا در نیویورک دهه پنجاه را بازگو می‌کند. اگرچه این دو متعلق به دو محله رقیب با هم هستند ولی عاشق یکدیگر می‌شوند.

رابرت وایز پیش‌تر نسخه دیگری از این فیلم در سال ۱۹۶۱ ساخته بود که جوایز متعددی در اسکار برد.

اسپیلبرگ در مصاحبه‌ای با بی بی سی گفت: تماشاگران انتظار یک تغییر بزرگ را داشته باشند؛ بازیگران نسخه سال ۱۹۶۱ جملگی سفیدپوست بودند ولی من در فیلمم نژاد بازیگران را به‌درستی انتخاب کردم؛ لذا افراد «لَتینکس»* می‌توانند با خیال راحت این فیلم را ببینند.

«داستان وست ساید» برای اولین به‌صورت نمایش تئاتری توسط استیفن سودن‌هایم ساخته شده بود. اسپیلبرگ یک نسخه از فیلمش را به سودن‌هایم نشان داده بود که شیفته فیلم شده بود. سودن‌هایم چند روز پیش در سن ۹۱ سالگی درگذشت. او مشتاق دیدن «داستان وست ساید» روی پرده‌های سینما و به همراه تماشاگران بود که عمرش قد نداد.

*«لَتینکس» (Latinx) اصطلاح من‌درآوردی لیبرال‌ها برای صدا زدن مردمی که نژاد «لاتینو» (Latino) دارند، است. علت این است که در زبان‌های لاتین ضمیرهای جنسیت مرد و زن متفاوت است. اما ازآنجایی‌که لیبرال‌ها معتقدند بشر جنسیت‌های متعددی دارد و نمی‌خواهند که افراد تراجنس و بدون جنسیت مظلوم واقع شوند، اصطلاح «لَتینکس» را ابداع کردند. شایان‌ذکر است که اغلب لاتینوها از این عبارت من‌درآوردی متنفرند.

نوشته امتناع دیزنی از سانسور کردن «داستان وست ساید» اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

ویل اسمیت جایزه بهترین بازیگری را برای فیلم «شاه ریچارد» (King Richard) برد. ریچل زیگلر جایزه بهترین بازیگر زن را برای فیلم «داستان وست ساید» (West Side Story) استیون اسپیلبرگ دریافت کرد.

آنجانو الیس جایزه بهترین بازیگر مکمل زن را برای ایفای نقش در «شاه ریچارد» برد. این فیلم درباره سرانا و ونوس پدر تنیس‌بازان مشهور آمریکایی است که چگونه دو دختر از محله‌ای فقیر و خلاف‌کار پرور در لس‌آنجلس (کامپتون) به افتخارات عدیده‌ای در عرصه مسابقات جهانی تنیس رسیدند.

کیاران هایندز جایزه بهترین نقش مکمل مرد را برای بازی در فیلم «بلفاست» (Belfast) کنث برانا برد. این فیلم الهام گرفته از دوران کودکی خود کنث برانا است. شایان‌ذکر است که این فیلم با رنگ سیاه‌وسفید تولید شده است.

مدیریت «هیئت ملی نقد» من باب اعطای این جوایز گفت: در این دوران بی‌حساب کتاب، هیچ چیزی مثل «لیکریش پیتزا»، شادی و امید و هیجان برای تماشاگران نمی‌آورد؛ و ما مفتخریم که جایزه بهترین فیلم را به پال توماس اندرسون بدهیم.

هیئت انتخابی این جوایز متشکل از فیلمسازان، اعضای حرفه‌ای فیلمسازی، عاشقان فیلم و صاحب‌نظران دانشگاهی است.

لیست برگزیدگان:

بهترین فیلم: «لیکریش پیتزا»

بهترین کارگردانی: پال توماس اندرسون برای «لیکریش پیتزا»

بهترین بازیگر نقش اول مرد: ویل اسمیت برای «شاه ریچارد»

بهترین بازیگر نقش اول زن: ریچل زیگلر برای «داستان وست ساید»

بهترین بازیگر نقش مکمل مرد: کیاران هایندز برای «بلفاست»

بهترین بازیگر نقش مکمل زن: آنجانو الیس برای «شاه ریچارد»

بهترین فیلمنامه اورجینال: اصغر فرهادی برای «قهرمان»

بهترین فیلمنامه اقتباسی: جوئل کوئن برای فیلم «تراژدی مکبث»  (THE TRAGEDY OF MACBETH)

بهترین بازیگران جدید: آلنا هایم و کوپر هافمن برای «لیکریش پیتزا»

بهترین کارگردانی فیلم اول: مایکل سارونسکی برای فیلم «خوک» (PIG)

بهترین انیمیشن: «انکانتو» (ENCANTO)

بهترین فیلم خارجی: «قهرمان»

بهترین مستند: «تابستان روح‌ها» (SUMMER OF SOUL)

بهترین تیم بازیگری: «آنها سخت‌تر سقوط می‌کنند»

بهترین فیلم‌برداری: برونو دلبونل برای «تراژدی مکبث»

بهترین فیلم‌ها: «بلفاست»، «تل ماسه» (Dune) ، «شاه ریچارد» ، «نبرد آخر» (The Last Duel) ، «کوچه کابوس» (Nightmare Alley) ، «بالا را نگاه نکن» (Don’t Look Up) ، «تراژدی مکبث» ، «داستان وست ساید» ، «موشک قرمز» (Red Rocket)

بهترین فیلم‌های خارجی: Benedetta , Lamb , Lingui, The Sacred Bonds , Titane , The Worst Person in the World

بهترین مستندها:  Ascension , Attica , Flee , The Rescue , Roadrunner: A Film About Anthony Bourdain

بهترین فیلم‌های مستقل: C’mon C’mon , The Card Counter , CODA , The Green Knight , Holler , Jockey , Old Henry , Pig , Shiva Baby ,  The Souvenir Part II

نوشته برگزیدگان «هیئت ملی نقد» معرفی شدند اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.