فینچر تا کنون چند قرارداد چندین ساله با نتفلیکس داشته که آخرین آن قرار بود در سال ۲۰۲۴ به پایان برسد. اما شرایط تغییر کرد. فینچر اخیراً به مجله پریمیر گفته است که قراردادش با نتفلیکس را برای سه سال دیگر تمدید کرده و این قرارداد هم‌اکنون تا سال ۲۰۲۷ معتبر است.

فینچر طی ده سال گذشته غرق دنیای استریم و فضای نتفلیکس بوده و سریال‌هایی اعم از «خانه‌ پوشالی»، «شکارچی ذهن»، «عشق، مرگ و روبات‌ها» را در این فضا ساخته و ارائه کرده است – البته دو فیلم سینمایی شامل «منک» و «آدم‌کش» را نیز در همکاری با نتفلیکس کارگردانی کرده است.

و با این حال وی در مصاحبه‌ای با لو موند، اظهار داشت که به باور قلبی‌اش، نتفلیکس بهترین مکان در هالیوود برای ساختن فیلم است:

«آن‌ها استانداردهای صنعتی را اتخاذ کرده‌اند که برای فیلم‌سازان قابل درک است. نتفلیکس با اختلاف بالاترین کنترل کیفیت را در هالیوود داراست.»

همزمان با بسته شدن درهای استودیوها به روی فیلم‌سازان «مولف»، فینچر با جاه‌طلبی‌ها و نیازهای ویژه‌اش، این مسیر را در این محدودیت فرصت برای ساختن فیلم‌های خود انتخاب کرده است.

آیا فینچر همچنان سینماگری مطرح است و آثاری به معنی واقعی، سینما، می‌سازد؟ به نظر بسیاری بله، اما گویا رئیس جشنواره کن یعنی تیری فرمو این را باور ندارد. در ویدئویی که اخیراً از سال ۲۰۲۰ منتشر شده، فرمو باور دارد که فینچر و سینما دیگر موازی یکدیگر حرکت نمی‌کنند:

«فینچر سینما را ترک کرده است. او هم‌اکنون آثار شگفت‌انگیزی را برای استریمرها می‌سازد. من تلاش کردم تا صادقانه برای او شرح دهم که او دیگر به وضوح در جهان سینما حضور ندارد. حداقل برای ما چنین شخصی دیگر وجود ندارد. به دلایلی که متناسب با نیازهای اوست، او جهان خلاقانه خودش را می‌خواهد که قرار نیست در آن با مدیران استودیویی به بحث و بررسی و مشاجرات بپردازد؛ فیلم‌های او به نظر بسیار پرهزینه می‌آیند، ولی با همه این‌ها دوست دارم او به سینما و نزد ما بازگردد، چون که او یکی از بزرگان است.»

فینچر فیلم‌سازی در مقیاس جهانی است. سوال اینجاست که آیا آثاری نظیر «منک» و «آدم‌کش» در الگوریتم بی‌پایان نتفلیکس به فراموشی سپرده خواهند شد یا خیر. به نظر مخاطبان جواب این سوال روشن است. فینچر یکی از فیلم‌سازان مولف است، و زمانی که شما به جایگاهی که وی به آن دست‌یافته تکیه می‌زنید، بسیاری از دوستداران سینما شما و فیلم‌های‌تان را دنبال خواهند کرد. حالا این که کجا هستید آن قدر اهمیت ندارد.

نوشته همکاری دیوید فینچر با نتفلیکس تمدید شد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

روایت قاتلی که در آخرین ماموریت خود موفق نمی‌شود سوژه خود را به قتل برساند می‌توانست بسیار جذاب باشد اما کارگردان به عمد خواسته است که اینگونه نباشد. فینچر که «آدم‌کش» را براساس کتابی به همین نام ساخته است و شخصیت قاتلش را از بازی سرد فاسبندر در «پرومتئوس» ریدلی اسکات قرض گرفته است، از همان سکانس افتتاحیه و ادای دین غیروفادارانه‌اش به پنجره پشتی «هیچکاک»، تکلیفش را با مخاطب مشخص می‌کند، قرار نیست با فیلمی مهیج و گرم طرف باشیم.

«پنجره پشتی» با نمایی طولانی در یک روز گرم تابستانی آغاز می‌شود و ما را با محیط، همسایه‌ها (تا حدی که از پنجره قابل درک است) و شخصیت اصلی از طریق قاب عکس‌های اتاقش آشنا می‌کند(قاب‌هایی از مسابقات اتومبیل‌رانی، همسرش و دوربین عکاسی). در «آدم‌کش» اما، سکانس افتتاحیه فیلم، شخصیت اصلی را در حالیکه در هوایی سرد، کنار یک هیتر، بر روی صندلی نشسته و از پنجره به بیرون خیره شده است نشان می‌دهد. از اینجا به بعد مونولوگ بر تصویر چیره می‌شود و ما با شخصیت قاتل نه از طریق اشیای در تصویر بلکه از طریق صحبت‌های ذهنی او آشنا می‌شویم. بیهوده‌ترین کار در مواجهه با «آدم‌کش» انتظار برای دیدن اکشنی میان قاتل و مقتول است. قتل در سینما علی‌القاعده جذاب است و پرکشش اما در «آدم‌کش» تمام تلاش فینچر صرف بی‌رمق کردن فضا و نمایش کسالت‌بار شغل کشتن و مرارت‌هایش شده است. اولین جمله فیلم هم به صورت طعنه‌آمیز همین است: اگر نتونی بی‌حوصلگی رو تحمل کنی این کار(فیلم) برای تو نیست.

اما سوال اساسی و کار دشوار همینجا است که چه طور می‌شود مرارت و کسالت را نمایش داد اما مخاطب دچار مرارت و کسالت نشود حداقل «آدم‌کش» فینچر جواب خوبی به این سوال نداده است.

توجه به جزئیات همان چیزی است که در فیلم‌های فینچر انتظار می‌رفت اما تمام این جزئی‌نگری‌ها بیهوده خواهد بود وقتی با یک کل بی‌رمق و وارفته طرف باشیم که به عمد می‌خواهد مخاطب را از خود دور کند.

در همان یک ربع ابتدایی، فاسبندر تمام جهان خود را که یک هیچ بزرگ است بنا می‌کند. قاتل، نهیلیست است. از نظر او هیچ ‌جهان ماورایی وجود ندارد و اعتقاد به این موضوع، آزادی بی‌نهایتی ایجاد می‌کند که قاتل را به انجام قتل سوق می‌دهد. قتل او را دچار تزلزل نمی‌کند چرا که آزادی ایجاد شده از پس هیچ‌انگاری سرپوش بزرگی است بر وجدانش. او قتل‌های پی در پی خود را که حالا او را تبدیل به قاتلی حرفه‌ای کرده است اینگونه توجیه می‌کند «هر ثانیه ۱.۸ نفر می‌میرن درحالیکه ۴.۲ نفر در همان یک ثانیه به دنیا میان» حالا آیا افرادی که من می‌کشم آمار نهایی را تغییر می‌دهند؟ نه. پس می‌کُشم. اما مسئله اینجا است که او در آخرین ماموریتش موفق ظاهر نمی‌شود حالا باید بین قوانینی که همیشه رعایت کرده است با انتقام از افرادی که به دلیل شکست او در پروژه آخرش به همسرش آسیب زده‌اند یکی را انتخاب کند. پس تصمیم می‌گیرد قوانینش را زیر پا بگذارد و از این فرودگاه به آن فرودگاه برود تا مقصران را مجازات کند اما آیا این یک حرکت اخلاقی نیست؟ اینکه برای انتقام از کسانی که به همسرت آسیب رسانده‌اند احتیاط را کنار بگذاری یعنی هنوز به نهیلیستی کامل تبدیل نشده‌ای.

نهیلیستی که شانس، کارما و عدالت واقعی را در مونولگ ابتدایی‌اش منکر می‌شود، بر اثر تصادف، اشتباهی مرتکب می‌شود، تمام خودستایی‌های ابتدایی‌اش از بین می‌رود و حالا در دو راهی نظر و عمل قرار می‌گیرد. تمام فیلم اثبات این است که آیا قاتل، نهیلیستی کامل است یا نه.

از اینجا به بعد شخصیت اصلی تمام افرادی که در حمله به خانه‌اش دخیل بوده‌اند را به سبک فیلم‌های معمایی و پلیسی با استفاده از تکنولوژی پیدا می‌کند و این پیدا کردن و رسیدن به مقتول دقیقا جایی است که ضعف فیلم نمایان می‌شود. ضعف فیلم جایی است که فیلمی اکشن، می‌خواهد چیزی فراتر از اکشن باشد یا اصلا اکشن نباشد پس به همین خاطر دیگر مراحلی که قاتل طی می‌کند تا برسد به جایی که قرار است سوژه‌هایش را به قتل برساند کسالت‌آور و اساسا بی‌مورد می‌شود. خلاف ژانر عمل کردن این معایب را هم دارد.

قاتل در نهایت سفارش‌دهنده پروژه آخرش را که سرمایه‌دار بزرگی است پیدا می‌کند اما برخلاف سوژه‌های قبلی توضیحات سرمایه‌دار او را قانع می‌کند اما این چه معنی‌ای می‌دهد؟ اینکه سرمایه‌دار با او دشمنی شخصی نداشته است و نادانسته قرادادی را امضا کرده است یعنی چه؟ مگر در لیست قوانین قاتل دلسوزی ضعف نبود پس چرا به راحتی از قتل سرمایه‌دار گذشت؟ یا شاید نهیلیسم دشمن طبقات زیرین جامعه(افرادی که در طول فیلم کشته بود) است و سرمایه‌دار به نهیلیسم دچار نمی شود؟

هر چه هست، قتل سرمایه‌دار مهر تاییدی بود بر اینکه او انتقام را تا مرحله آخر انجام داده است و این یعنی او دیگر نهیلیست نیست اما قاتل نظر را به عمل و نهیلیسم را به انتقام از روی عشق ترجیح داد.

نوشته «آدم‌کش»؛ سردتر از چیزی که انتظار داشتیم اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

این فیلم‌ساز اعتراف کرد که «باشگاه مشت‌زنی» به معیاری برای گروه‌های راست افراطی تبدیل شده است.

دیوید فینچر معتقد است که «هیچ مسئولیتی» نسبت به مردان مغز مشکل‌داری که مدام در حال و هوای درام «باشگاه مشت‌زنی» هستند ندارد.

این فیلم‌ساز ۶۱ ساله که آثار مشهور دیگری اعم از «هفت» (۱۹۹۵) و «شبکه اجتماعی» (۲۰۱۰) را در کارنامه خود دارد، در مصاحبه‌ای با گاردین در مورد میراث فیلم «باشگاه مشت‌زنی» اظهار نظرات جالبی داشت.

«باشگاه مشت‌زنی» با بازی ستارگانی اعم از برد پیت و ادوارد نورتون، بر مرد جامعه‌ستیزی تمرکز دارد که یک باشگاه مشت‌زنی زیرزمینی را راه‌اندازی می‌کند که در ادامه فضای آن به تدریج به یک گروه تروریستی ضد سرمایه‌داری تغییر شکل می‌دهد.

این فیلم به مرور زمان به «مفاد اصلی» برای تعدادی از گروه‌های افراطی شامل اینسل‌ها، نژادپرستان مرد و گروه‌های نئونازی تبدیل شد.

اینسل‌ها – واژه مرکبی از دو واژه «غیر داوطلبانه» و «مجرد» است – معمولاً مردانی هستند که قصدش را دارند، اما با زنی ازدواج نمی‌کنند. آن‌ها معمولاً این انتخاب خود را ناشی از ساختارهای اجتماعی می‌دانند.

فینچر در این رابطه گفت: «من مسئول نحوه برداشت افراد نیستم. زبان‌ها تکامل می‌یابند. نماد‌ها تکامل می‌یابند.»

بعد از این که فرد مصاحبه‌کننده به او گفت با همه این‌ها این فیلم به «معیاری» برای گروه‌های راست‌گرای افراطی تبدیل شده، فینچر پاسخ داد: «باشه، مسئله‌ای نداره. این یکی از بی‌شمار معیارهایی است که آن‌ها در فرهنگ‌ خود دارند. ما این معیار را برای آن‌ها نساختیم، اما مردم به موقع تماشای نقاشی نورمن راکول یا «گِرنیکا»ی پابلو پیکاسو، آنچه را می‌بینند که می‌خواهند ببینند.»

کارگردان فیلم «دختری با خالکوبی اژدها» ادامه داد: «تصور کردنش هم برایم غیرممکن است که مردم متوجه تأثیر منفی کاراکتر تایلر دوردن (با بازی برد پیت) نشوند. و چه بسا اگر کسی این موضوع را نفهمد، نمی‌دانم چطور به او واکنش نشان داده و چگونه کمکش کنم.»

اگرچه «باشگاه مشت‌زنی» مورد استقبال راست‌گراها قرار گرفته، اما از این فیلم عمدتاً به عنوان اثری منتقدانه در مورد مردانگی سمی یاد می‌شود.

«قاتل» آخرین فیلم فینچر با بازی مایکل فاسبندر پس از دوره اکرانی کوتاه در سینما از نتفلیکس عرضه خواهد شد.

در جای دیگری از این مصاحبه، فینچر ارائه خود از اقتباس مرد عنکبوتی را به یاد آورد که توسط مدیران اجرایی استودیو رد شده بود.

در ارائه فینچر پیتر پارکر (که سرآخر نقش آن را توبی مگوایر در سه‌گانه سم ریمی ایفا کرد) مردی بالغ بود، و داستان خاستگاه او از «عنکبوت رادیواکتیوی» کنار گذاشته می‌شد.

فینچر گفت: «آن‌ها متاسفانه به اقتباس من علاقه‌ای نداشتند. و من متوجه بودم. اون‌ها می‌گفتند چرا تو می‌خوای خاستگاه مرد عنکبوتی را تغییر بدی؟

و من گفتم: چون احمقانه‌اس؛ داستان اصلی برای بسیاری خاطراتی را به همراه دارد و آن‌ها این داستان را پذیرفته‌اند، اما من نگاهی به آن کردم و گفتم: یک عنکبوت قرمز و آبی؟ من کارهای زیادی در زندگی می‌توانم انجام دهم که این قطعاً یکی از آن‌ها نخواهد بود.»

همچنین در جای دیگری از این مصاحبه دیوید فینچر در پاسخ به احتمال ساخت قسمت دوم فیلم «شبکه اجتماعی»، آن را رد نکرد.

دیوید فینچر هنوز نسبت به ساخت قسمت دوم فیلم برنده اسکار «شبکه اجتماعی» در رابطه با تاسیس فیس‌بوک کاملاً مطمئن نیست.

فینچر در ادامه مصاحبه خود اظهار داشت که: «آرون سورکین (فیلم‌نامه‌نویس «شبکه اجتماعی») و من چندی پیش در مورد این قضیه صحبت‌هایی داشتیم اما به این نتیجه رسیدیم که ساخت این فیلم می‌تواند با چالش‌های فراوانی برای ما همراه باشد.» و توضیح بیشتری ارائه نداد.

البته به نظر می‌آید بر اساس مصاحبه سورکین در سال ۲۰۲۱ وی به انجام این پروژه علاقمند باشد. او در آن زمان اظهار داشت: «به نظرم اتفاقات حاشیه‌ای که در چند سال گذشته برای فیس‌بوک رخ داده ارزش بازگویی داشته باشد، و می‌توان آن را به گونه‌ای ساخت که در ادامه فیلم «شبکه اجتماعی» باشد، و من همینقدر می‌توانم در رابطه با این موضوع صحبت کنم.»

فیلم «شبکه اجتماعی» در مراسم اسکار سال ۲۰۱۱ برنده جوایزی اعم از بهترین فیلم‌نامه اقتباسی، بهترین تدوین و بهترین موسیقی متن اورجینال شد. در این فیلم جسی آیزنبرگ در نقش موسس فیس‌بوک مارک زاکربرگ، اندرو گارفیلد در نقش هم‌بنیان‌گذار شرکت اداردو ساورین، جاستین تیمبرلیک در نقش شان پارکر و آرمی هَمِر در نقش دوقلوهای تایلر و کامرون وینکلواس به جلوی دوربین رفتند.

فیلم «قاتل» دیوید فینچر از ۲۷ اکتبر در سینماهای بریتانیا و آمریکا به اکران درآمده و از ۱۰ نوامبر در نتفلیکس منتشر خواهد شد.

نوشته دیوید فینچر: من مسئول سوءبرداشت مردم نیستم! اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

نوشته فینچر چگونه چشم‌هایتان را می‌رباید؟ اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

اسکات استوبر در مصاحبه‌ای با نشریه ورایتی درباره فیلم فینچر اظهار داشت: فیلم جالب و جذابی خواهد بود. فینچر به روانکاوی دنیای اطرافش می‌پردازد و به بهترین نحو ممکن از داستانش پرده‌برداری می‌کند. او یکی از بهترین فیلمسازان تاریخ است.

استوبر به یک بلاک باستر تابستانی پرهزینه دیگری نیز اشاره کرد. «مرد خاکستری» (The Gray Man) فیلم با بودجه ٢٠٠ میلیون دلاری، توسط انتونی و جو روسو کارگردانان فیلم «انتقام‌جویان: آخر بازی» (Avengers: Endgame) و بازیگری کریس ایوانز و رایان گاسلینگ ساخته شده است. او اشاره به حال هوای جیمز باندی و جیسون بورنی فیلم کرد. آنا د آرماس بازیگر دیگر این فیلم خواهد بود که پیش‌تر در فیلم جیمز باندی «زمانی برای مردن نیست» (No time to die) بازی کرده بود.

پروژه دیگر نتفلیکس تجربه کارگردانی بردلی کوپر خواهد بود. «استاد» (Maestro) فیلم زندگی‌نامه‌ای درباره لنارد برنستاین است. اسکات استوبر درباره این فیلم افزود: حدود ١٨ ماه پیش بردلی یا من تماس گرفت و پرسید که امکانش هست یک قرار صبحانه با هم داشته باشیم؟ پس از دو ساعت و نیم گپ و گفت نشستیم. (کدوم رستوران بوده که اجازه داده دو ساعت و نیم برای صبحونه بنشینند!؟) او خیلی علاقه برای ساختن پروژه نشان داد و ما به نتیجه مثبت رسیدیم.

بردلی کوپر خود نقش برنستاین را بازی می‌کند؛ کری مولیگان نیز نقش همسر برنستاین را بر عهده دارد.

اسکات استوبر به حاشیه‌هایی که درباره برنامه کمدی دیو شاپل به وجود آمد اشاره‌ای نیز کرد. او افزود: همیشه عده‌ای وجود دارند که ممکن است برخی از جوک‌ها به آنان بر بخورد. وقتی کارکنان ما نیز از این برنامه کمدی شکایت داشتند ما احساس خوبی نداشتیم. (در یک گزارش مفصلاً به حواشی «پایان‌دهنده» (The closer) برنامه کمدی دیو شاپل پرداخته‌ایم.)

استوبر گفت: ما قصد داریم که پروژه‌های بیشتری با دیو شاپل همکاری داشته باشیم. فضای سیاسی حاکم در جامعه امروز آمریکا، مردم را به جان یکدیگر می‌اندازد و ساخت کمدی در این اوضاع ماری است بس دشوار. ما تلاش خود را می‌کنیم که با مسائل «ضد همجنس‌بازی» و «ضد تراجنسیتی» مقابله کنیم. اما گاهی اوقات این مرزها در دنیای کمدی جابه‌جا می‌شوند.

نوشته مدیر بخش سینمایی نتفلیکس از پروژه‌های جدید رونمایی کرد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

خطر لوث شدن داستان وجود دارد.

نوشته ویدئوی اختصاصی/ درس‌هایی از فیلمنامه/ «دختر گمشده» اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

قسمت اول فیلم «جنگ جهانی z» در سال ۲۰۱۳ بر مبنای رمان پرفروش «جنگ جهانی z: تاریخ شفاهی جنگ زامبی» نوشته «مکس بروکس» و به کارگردانی «مارک فورستر» و با بازی «برد پیت» در نقش یک مامور سازمان ملل به سینما آمد و در نهایت موفق به فروش جهانی ۵۴۰ میلیون دلار دست یافت.

بنابر اعلام ورایتی، ابتدا قرار بود «جان بایونا» ساخت دنباله فیلم «جنگ جهانی z» را بر عهده گیرد، اما وی برای ساخت دنباله فیلم «دنیای ژوراسیک» از این پروژه سینمای کناره‌گیری کرد و «دیوید فینچر» این فرصت را خواهد داشت تا چهارمین همکاری خود را با «برد پیت» پس از فیلم‌های «هفت»، «باشگاه مشت‌زنی» و «زندگی عجیب بنجامین باتن» تجربه کند.

«برد پیت» که علاوه بر بازی در دنباله فیلم «جنگ جهانی z» تهیه‌کنندگی آن را نیز بر عهده دارد، با چند کارگردان برای ساخت این فیلم سینمایی مذاکره کرده، اما درنهایت با «فینچر» به توافق رسیده است.

«دختر گمشده» آخرین ساخته سینمایی «فینچر» در سال ۲۰۱۴ بود که با فروش ۳۶۹ میلیون دلاری پرفروش‌ترین فیلم این کارگردان آمریکایی نام گرفت. وی همچنین اخیرا نسخه آزمایشی سریال «شکارچی نیمه‌شب» را برای کمپانی «نتفلیکس» و به تهیه کنندگی «چارلیز ترون» مقابل دوربین برده است که داستان آن درباره دو مامور FBI در دهه ۱۹۷۰ است که در چند پرونده از قاتلان زنجیره‌ای کمک گرفتند.

ساخت قسمت اول فیلم «جنگ جهانی z» با مشکلاتی در مراحل تولید همراه بود و حتی خبرهایی از اختلاف «برد پیت» و «مارک فورستر» کارگردان فیلم شنیده شد، اما با این که فیلم با تاخیر اکران شد فروش موفق ۵۴۰ میلیون دلاری را در سطج جهان قم زد.

«برد پیت» اخیرا بازی در یک فیلم با موضوع جنگ جهانی دوم با عنوان «متفقین» به کارگردانی «رابرت زمکیس» را در کنار «ماریون کوتیلار» و همچنین فیلم کمدی «ماشین جنگی» به کارگردانی «دیوید میچود» را به پایان رسانده است.

منبع: ایسنا

نوشته «دیوید فینچر» و «برد پیت» بعد از باشگاه مبارزه، به سراغ جنگ زامبی‌ها می‌روند! اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.