رضا برجی، مستندساز و عکاس نام‌آشنای کشور مهمان اصلی این قسمت از برنامه است. او در گفت‌وگو با حامد شکیبانیا درباره‌ سال‌ها تجربه‌ خود در عرصه‌‌ی فیلمسازی مستند سخن می‌گوید.

رضا برجی را باید از فیلمسازان مستند شاخص در عرصه «فیلمسازی بحران» بدانیم، چرا که او تاکنون در چندین جنگ بزرگ در سراسر جهان از جمله جنگ بوسنی، جنگ شوروی در افغانستان، دفاع مقدس، جنگ اول قره‌باغ و … حضور داشته است. مستندهای او از این جنگ‌ها و اتفاقاتی که در متن بحران رخ می‌دهد، تبدیل به اسناد مهم تصویری در آن موضوعات شده است.

از جمله فیلم‌های مستند وی می‌توان به «شماره ۶۶۳۲»، «عراق سرزمین جنگ‌ها»، «سواحل اشک و زیتون»، «مادران صربرنیتسا»، «در امتداد غدیر»، «سال‌های گلوله و زنبق» و … اشاره کرد.

برجی در برنامه این هفته «نردبان» درباره تجربه‌ حضورش در جنگ‌های مختلف سخن می‌گوید؛ مروری بر آثار وی، بخش دیگری از این برنامه‌ تلویزیونی است.

برنامه‌ تلویزیونی «نردبان» تلاش می‌کند با نگاهی تخصصی به فیلم و عکس مستند، مروری بر آثار ایرانی و خارجی این حوزه داشته باشد. این برنامه با اجرای حامد شکیبانیا، کارگردانی و تهیه‌کنندگی اصغر احمدپور و فاطمه بوربور و ضبط شده در استودیو نفت، با بخش‌هایی متنوع جمعه‌ها ساعت ۱۸ و ۳۰ دقیقه روی آنتن شبکه مستند می‌رود و بازپخش آن شنبه‌ها ساعت ۱۴و ۳۰ دقیقه است.

نوشته رضا برجی به برنامه «نردبان» می‌آید اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

اکبر عالمی متولد تیرماه ۱۳۲۴ در اهواز مجری و کارشناس تلویزیون، استاد دانشگاه تربیت مدرس و کارگردانی بود که غالب کارهای وی در ژانر مستند عرضه شده‌اند. عالمی در دهه ۷۰ مجری و کارشناس برنامه «هنر هفتم» بود که از جمله مهمتری برنامه‌های سینمایی در تلویزیون به شمار می‌آمد. همچنین از فعالیت‌های هنری او می‌توان به ساخت برنامه‌های هنری و فرهنگی تلویزیونی در زمینه سینما همراه با اجراهای حرفه‌ای و ماندگار و نقدهای تأثیرگذار فیلم، چند دهه تدریس در دانشگاه‌های هنر، مدیریت لابراتوارهای سینمایی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، ساخت حدود سی فیلم مستند برای صنایع داروسازی، پتروشیمی، نساجی و چوب به زبان‌های انگلیسی، فرانسوی، اسپانیولی، آلمانی، ایتالیایی، عربی اشاره کرد. این هنرمند پیشکسوت مدتی قبل در اثر ابتلا به بیماری کرونا دارفانی را وداع گفت.

رضا برجی دیگر چهره‌ای است که بزرگداشت او در اختتامیه چهارمین جشنواره تلویزیونی مستند برگزار می‌شود. برجی از جمله عکاسان و مستندسازان باسابقه و پیشکسوت ایرانی است که سال‌ها در زمینه عکاسی و مستندسازی جنگ و بحران فعالیت داشته است و جنگ های ایران و عراق، افغانستان، تاجیکستان، کشمیر، هند و پاکستان، قره باغ، چچن، بوسنی، کوزوو، لبنان، سومالی، سودان، غزه و جنگ‌های خلیج فارس از جنگ‌هایی هستند که وی با قاب دوربین به ثبت آنها پرداخته است.

سواحل اشک و زیتون، سال‌های گلوله و زنبق، مادران صربرنیتسا، لعل بدخشان و در امتداد غدیر از جمله مهمترین آثار برجی به شمار می‌آیند.

نوشته بزرگداشت اکبر عالمی و رضا برجی در اختتامیه جشنواره تلویزیونی مستند اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

*در سالهای اخیر تب بالایی در مستندسازی را میان جوانان مشاهده کرده ایم و کلی ارگان و سازمان مولد مستند هم راه افتاده‌اند. بر این اساس کیفیت مستندها را چطور می‌بینید؟

اگر بخواهیم یک مقایسه پنج ساله کنیم، بلحاظ کمّی چند قدم جلوتر رفته ایم ولی مقایسه کیفیتی اگر بخواهیم بکنیم در بعضی بخش ها جلو رفتیم و در بعضی بخشها خیلی عقب هستیم. علیرغم همه بریز و بپاشها هنوز با سینمای مستند با کیفیت حرفه ای خود که با اهداف مشخص تولید کند،  بسیار فاصله داریم.

*فاصله مضمونی یا تکنیکی؟؟

هنوز سینمای مستند ما دنبال خیلی از مسائل حاد نمی رود و بسنده می‌کند به سوژه های تکراری یا ویکی‌پدیایی!! این نرفتن سراغ سوژه های روز دو دلیل دارد. یکی این که متأسفانه برخی نهادهای بالادستی جلوی آن چیزی که یک مستندساز و یک هنرمند وظیفه اش هست ایستاده اند. یک انسان مستندساز وظیفه دارد که اگر جایی مظلومی کمک می خواهد وارد عمل شود و بلافاصله اتفاقات را ضبط کند!! دلیل دوم به کم شدن نگاه هنری برمیگردد.

*…احتمالا بخاطر غلبه سفارشی سازی در سینمای مستند؟؟؟

چرا یک هنرمند، هنرمند می شود؟ به خاطر این که شاخک هایش حساس است و این حساسیت نسبت به دیگران بیشتر است و وقتی وارد این بازی می شود مسلما قوه تشخیص بسیار خوبی دارد. بخصوص در سینمای مستند باید دغدغه داشته باشیم و بدون دغدغه در سینمای مستند یعنی هیچ. یک مستند ساز حرفه‌ای و دارای قوه درک، دنبال چه چیز باید باشد؟ یک مستندساز باید آن قدر باهوش باشد که با تصویرسازی به‌موقع آفتها بگوید نگذارید چنین اتفاقاتی در جامعه بیفتد. در اینجا جامعه ناظر به همه ابعاد آن است، از مادیات گرفته تا ابعاد معنوی. مستندسازها باید به صورت خیلی جدی وارد کار شوند و این جایی است که دشمن خیلی وحشتناک بر آن کار می کند و آقایان مسئولین فرهنگی ولی خواب هستند؛ آن هم خوابی که خودشان را به خواب زده‌اند و نمی‌شود آنها را بیدار کرد. برای همین است که به جای کمک به مستندسازان جوششی دغدغه‌مند، مدام سفارش مستندهای تاریخ مصرف گذشته به کاسبان سینمای مستند میدهند.

*درباره ممیزی های پیش روی مستندسازان هم حرف و حدیث فراوان است.

متأسفانه در برخی موارد و در برخی از حوزه ها دست مستندساز را می بندند و می گویند این مسأله، امنیتی است. مستندساز باید دستش باز باشد که با نگاه منصفانه از کمی و کاستیها بگوید ولی متأسفانه در بعضی از موارد بوده که مستندی ساخته شده و خیلی هم به‌روز بوده و دوستان مدیر تصمیم می‌گیرند که آیا پخش شود؟ یا چه زمانی پخش شود؟ یا اصلا صلاح نیست پخش شود و در تاریخ بایگانی شود!! این تصمیمات غلط انگیزه مستندسازان را میگیرد.  چند سال پیش وقتی خدمت رهبری بودیم ایشان فرمودند که من از شما توقع دارم به عنوان شاگردان شهید آوینی، بارهای به زمین مانده را بردارید همان جوری که خود شهید، بارهای به زمین مانده را برداشت. همان جا خدمت رهبری چند پروژه را مطرح کردم و بسیار مورد تأیید ایشان واقع شد. همه تلاشم را کردم که ظرف هفت سال، دو فصل از آن مستند مورد تأیید رهبری را تولید کنیم ولی در فصلهای بعد حمایتی نصیبمان نشد!!! این تازه وضعیت من است که شخصا شانزده جنگ را مستندسازی کردم و جانباز دفاع مقدس هستم!! وای به حال جوانانی که تازه ابتدای راه هستند!

*برای بهبود اوضاع چه باید کرد؟

مدیریت بودجه را باید جدی بگیریم. سازمان هایی که می توانند کمک کنند به بچه های مستندساز باید از مستندسازان واقعی حمایت کنند نه آنها که میخواهند پولی به جیب بزنند. شناختن مستندسازان واقعی هم نیاز به مدیران واقعی دارد.

* چگونه می توان از بودجه‌ها را در این عرصه منطق‌مند کرد؟؟

ما در اغلب جشنواره‌های مان گرفتار سانتی مانتالیزم هستیم و میخواهیم همه چیز را گل و بلبلی جلوه دهیم ولی این نگاه، نادرست است. دلیلی ندارد ارگانهای دولتی مدام به جشنواره ها پول تزریق کنند چون بخش عمده این پولها اصلا به سازندگان آثار نمی‌رسد! جشنواره حقیقت بعد از سالها برگزاری باید بتواند لااقل بخشی از درآمدش را از طریق جذب اسپانسر جلب کند یا بر بلیت فروشی تکیه کند. اگر قبول داریم که در جشنواره حقیقت محصول مخاطب پسند است چرا برایش بلیت نمی فروشید تا درآمدش را به صاحب اثر دهید؟ به جز این رهنمودهای رهبری چه جایی در جشنواره حقیقت داشته؟؟ حداقل در جشنواره‌های دولتی باید برای دغدغه‌های رهبری بخش ویژه ای بگذارند. رهبری امسال از «رونق تولید» گفته. منتظر بمانید و ببینید کدام جشنواره این اصل را زیربنای جشنواره می کند؟؟ البته مثل همیشه این توصیه ممکن است بشود زمینه بریز و بپاش برخی مدیران کارنابلد ولی اینکه این توصیه زمینه ای شود برای کمک به تولید مستندهای دغدغه‌مند درصدش پایین است چون مدیر دغدغه‌مند کم شده است!

*در کمک به مستندسازان جوان جایگاه ارگان‌های متولی را چطور می‌بینید؟

کمک فقط معنای حمایت مالی ندارد. گمان نباید برد که هر کسی با یک دوربین می‌تواند کار مستند کند. برخی گمان می‌برند که فقط با داشتن یک دوربین می توان مستندساز شد درحالی که دوربین فقط یک وسیله است و مستندسازی اندیشه می‌خواهد. اندیشیدن را باید به جوانان آموزش داد و کنارش تکنیک را به آنها آموخت.

*در شرایط فعلی محصولات مستند به غیر از تلویزیون مجال گسترده ای برای عرضه ندارند. چه باید کرد؟

خیلی راه ها وجود دارد. الان چیزی که دستمان باز  است این است که در شبکه های اینترنتی و از طریق سامانه‌های ویدیویی درخواستی می توانیم این کار را به نحو احسن انجام دهیم. شاهد هستید که اکنون خیلی ها در شبکه های مجازی شاید در یک روز سی مستند کوتاه می گذارند پس می توان از این مجال به خوبی در انتشار محصولات مان بهره ببریم. باید چند تلویزیون اینترنتی مخصوص مستندسازان داشته باشیم و این امر بسیار واجب است و این اتفاق باید بیفتد و حتما باید بخش خصوصی ورود کند و ارگانهای متولی نیز ازشان حمایت کند. راه اندازی تلویزیون اینترنتی جامع مستند از اوجب واجبات است.

نوشته از مستندسازان دغدغه‌مند حمایت نمی‌شود/ پیشنهاد راه‌اندازی یک تلویزیون جامع اینترنتی برای اهالی مستند اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

محسن مومنی‌شریف رئیس حوزه هنری در مراسم تجلیل از رضا برجی عکاس و مستندساز جنگ که سه شنبه ۴ مهر ماه در فرهنگسرای رسانه برگزار شد، با بیان این که سابقه آشنایی با رضا برجی را از حدود ۳۰ سال قبل داشته‌ام، اظهار کرد: ۳۰ سال، یک عمر است و به واسطه این آشنایی می‌توانم بگویم که او ویژگی‌هایی دارد که باعث می‌شود دوست داشتنی باشد. از خصلت‌های شخصی ایشان که مربوط به بچه‌های جنوب شهر است، می توان به جوانمردی، معرفت، اخلاص و فداکاری شان اشاره کرد.

وی ادامه داد: رضا برجی مرد رسانه‌ایی است و به تعبیر امروزی‌ها سرباز یا سردار رسانه ایی است. ایشان در میدان عمل تصمیم می‌گیرد و تصمیم اش برای نظام جمهوری اسلامی ایران منفعت دارد. غیر ممکن بود که ایشان ندای مظلومی را در گوشه ای از دنیا بشنود و آنجا حضور نداشته باشد.

مومنی شریف خاطرنشان کرد: ما نسبت به قدرت رسانه، با تمام شعارها و حرف هایی که می‌زنیم، اهتمام نداریم و اهمیت آن را درک نکرده‌ایم. برعکس کشور ما، نظام سلطه همه توان رسانه‌ایی خود را در برابر جبهه مقاومت قرار داده است. در میدان نبرد زحمت می کشیم؛ اما برای پیروزی‌ها و اغنا کردن مردم این زحمات را ناتمام می‌گذاریم. متاسفانه در این وجه ضعیف هستیم. لازم است برای هر اقدام سیاسی، نظامی و اقتصادی خود پیوست رسانه‌ای قوی داشته باشیم.

رئیس حوزه هنری با بیان این که افرادی همچون رضا برجی ما را متوجه دارایی هایمان می کنند؛ عنوان کرد: در هر کجای جهان که انسان هایی وجود دارند که با نظام سلطه تعارض دارند، دارایی ما هستند. محبان اهل بیت (ع)، مسلمانان و انسان‌های آزاده جهان همه دارایی ما هستند و افرادی مانند رضا برجی دیده‌بانان صادق برای انقلاب اسلامی هستند.

وی همچنین گفت: نقل قول افرادی مانند رضا برجی برای مسئولان کشورمان سند است. این‌ها جاهایی می‌روند که دیپلمات‌ها و مسئولان کشور نمی‌توانند بروند. زمانی رضا برجی به منطقه ایی در مرز هندوستان و پاکستان رفت و مردمی را به تصویر کشید که انقلاب اسلامی در منطقه آن‌ها موضوعیت داشت و مسئولان ما نسبت به این دارایی‌ها بی اطلاع بودند. در آن شهر کوچک اغلب دارایی‌های جمهوری اسلامی مانند بسیج، کمیته امداد و … ایجاد شده بود. اخیرا برجی به همراه جوانبخت به منطقه ترکمن نشین در عراق رفته اند و نسبت مردم آن منطقه با ما مانند حزب الله لبنان بوده است و مسئولان اهمیت استراتژیک این گونه مناطق را درک نکرده‌اند.

مومنی‌شریف اظهار داشت: هنرمندانی مانند برجی،سفیران واقعی انقلاب اسلامی در دنیا هستند و عمق استراتژیک ما را این دوستان می بینند و تشخیص می دهند. برای این که جبهه توانمند رسانه ایی داشته باشیم باید از این عزیزان استفاده کنیم.

بهزاد تیمورپور مدیر فرهنگسرای رسانه نیز گفت: از اینکه در این برنامه هستم بسیار خوشحالم و معتقدم یکی از افتخارات فرهنگسرای رسانه در این سال‌ها برگزاری همین مراسم است. رضا برجی یک بسیجی مجاهد و آتش به اختیار است که به پاس ۳۵ سال زحمت او در حوزه عکاسی و آثار مستند، امروز از او تجلیل می‌شود اما او این روزها در جامعه کمرنگ شده و این باعث نگرانی است.

حمیدرضا شکارسری شاعر و منتقد ادبی نیز اظهار داشت: عکاسی و فیلم مستند مدیاهایی هستند که مستقیما با واقعیت ارتباط دارند،شاعران با واسطه کلمه، اهالی موسیقی با واسطه صدا و دیگر هنرها هم به همین صورت با واسطه به واقعیت نزدیک می شوند. به همین دلیل به رضا برجی تعظیم می کنم که بی واسطه به واقعیت نزدیک شده و آثار آن را به همراه دارد.

هر چه در توان داشتم به کار بستم و یک سر سوزن هم کوتاه نیامدم

رضا برجی عکاس و مستند ساز نیز درباره فعالیت‌های خود در طول بیش از ۳ دهه، گفت: من یک تصویربردارم، یک عکاسم. شاید قلمی بزنم، شاید رسمی بکشم اما نمی دانم آنچه که باید می بودم در حال حاضر هستم یا نه.

وی افزود: به یاد دارم هنگامی که در تاجیکستان جنگ شده بود مستندی تهیه کرده بودیم که ۵ قسمت از آن از شبکه اول پخش شد. بعد از آن ما به عنوان میانجی قلمداد شدیم و من و یکی از دوستانم تنها افرادی بودیم که به آن منطقه جنگ زده رفتیم و در آنجا مستندی تهیه کردیم. پس از پخش آن مستند بسیاری از افراد از وقایع جنگی تاجیکستان مطلع شدند و من متوجه شدم که ۳۰ دقیقه فیلم چه تاثیری می تواند داشته باشد. از آن به بعد نتوانستم کار دیگری به غیر از عکاسی و حضور در این گونه فضاها انجام دهم.

برجی با اشاره به اینکه در این ۳۵ سال آنچه که می توانسته انجام داده ام، بیان کرد: اگر باز هم به عقب برگردم همین کار ها را می کنم زیرا آنچه که در توان داشتم به کار بستم و یک سر سوزن هم کوتاه نیامدم. حتی نمی‌توانم بگویم جایی بوده که باید می رفتم و نرفتم. در این ۳۵ سال کارهایی کردم که فکر می کنم اگر هر کس دیگری هم تجربه ماندن در کنار مرتضی آوینی را داشت و از افکار او خبر داشت چنین کارهایی را می کرد. من در این ۳۵ سال توانستم عکس بگیرم، فیلم بسازم، بنویسم و در یک جاهایی تنها توانستم گریه کنم چون نمی توانستم برای افرادی که گرفتار یک واقعه هستند کاری بکنم. من پدر و مادری را دیدم که سه فرزند خود را از دست داده بودند و روی قبر فرزندان خود گریه می کردند. من هم با آنها نشستم و گریه کردم. بنابراین جاهایی که لازم بودم گریه کردم و جایی هم که لازم بود خندیدم و خنداندم.

برجی به نقل از خاطره‌ای از دوران جنگ پرداخت و گفت: به یاد دارم در زمان جنگ هنگامی که به کردستان حمله شیمیایی شد یک دختر ۱۲ ساله را دیدم که از وحشت قدرت حرف زدن نداشت. در آن لحظه ماسک شیمیایی ام را درآوردم و به او دادم. البته این کاری است که اگر هر کس دیگری هم بود انجام می داد.

این عکاس در ادامه بیان کرد: بعضی موقع ها که به عقب می گردم نمی دانم که چرا باید در ۱۶ جنگ حضور پیدا می کردم و ۳۰ بار به افغانستان می رفتم اما می دانم که باید اربعین امسال با حمایت حوزه هنری، کاری انجام دهم. این کار برای من نیست بلکه برای امام حسین(ع) است بنابراین خدا را قسم می دهم که من را در این راه همراهی کند.

وی در پایان گفت: من در برابر حضرت حق تسلیم هستم و فکر می کنم اگر قرار است از کسی تجلیل شود باید از پدر، مادر، همسر و خانواده‌ام تجلیل شود؛ زیرا ۳۰ سال است که هنوز جنگ در خانه ما است. زیرا ما در سال ۶۶ عزیزی را از دست دادیم و از همان موقع جنگ در خانه ما وجود دارد.

در پایان با حضور جمعی از مسئولان و هنرمندان همچون محسن مومنی شریف رئیس حوزه هنری، محمد حمزه زاده رئیس سازمان سینمایی سوره، طباطبایی نژاد، رئیس فرهنگسرای رسانه، بیژن بنفشه خواه، ناصر فیض و … و با حضور خانواده رضا برجی عکاس پیشکسوت از وی تقدیر و تجلیل به عمل آمد.

در این مراسم مستندی از زندگی رضا برجی با عنوان «عکاس صلح» پخش شد و در پایان این مستند به حضار اهدا شد.

منبع: پایگاه خبری حوزه هنری

نوشته مراسم تجلیل از رضا برجی برگزار شد/ مومنی‌شریف: رضا برجی دیده‌بان صادق انقلاب اسلامی است اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

برجی به سوره سینما گفت: تولید فصل دوم مجموعه «در امتداد غدیر»، کار مشترک من و محمود جوانبخت به زودی آغاز می‌شود و به زودی سفرهایمان را به کشورهای دیگری از اروپا از سر می‌گیریم. هنوز  نام کشورها و تعدادشان برای ما به طور کامل مشخص نشده، اما در صدد هستیم به کشورهایی سر بزنیم که در سری اول این مستندها نرفتیم. ما تا کنون با برخی از شیعیان ساکن در کشورهای ایتالیا، سوئد، آلمان، فرانسه، بلژیک و هلند مصاحبه داشته ایم. سری اول مجموعه مستند «در امتداد غدیر» ۲۸ قسمتی بود و این بار این مجموعه را تا ۳۰ قسمت ادامه می‌دهیم.

وی افزود: همیشه این سوژه ه است که سازنده مستند را به سمت ساختار مناسب هدایت می‌کند. برای مثال اگر بخواهیم جنگ ۲۲ روزه لبنان را روایت کنیم باید ساز و کاری متفاوت در پیش بگیریم نسبت به زمانی که می‌خواهیم به ناآرامی‌های بوسنی و هرزه گوین بپردازیم. شاید فیلم مستند لبنان را تنها در همان روزهای جنگ بتوان پخش کرد، اما روایت جنگ بوسنی را مثلا سه سال بعد از اوج ماجرا ساختیم و جذابیت موضوعی خود را حفظ کرد. محتوایی که فیلمساز روی آن دست می گذارد، اگر با شناخت دقیق بررسی شود، به سادگی شیوه پرداخت خودش را به سازنده اش نشان می‌دهد. ما نیز فصل دوم مجموعه را با لحاظ کردن تفاوت های ساختاری و … نسبت به فصل اول می سازیم.

برجی در پاسخ به این سوال که شیعیان ساکن اروپا را چطور شناسایی و انتخاب می‌کند، گفت: در دنیای امروز اینترنت، بسیاری از مشکلات را حل کرده است. شاید در قدم اول به این شیوه سوژه ها را شناسایی می کنیم و بعد، تحقیقات میدانی خود را به شکیل جدی تر پی می‌گیریم، ضمن اینکه  از قبل نسبت به ویژگی های کلی سوژه اطلاعاتی در دست داریم. ایده اولیه این مجموعه مستند را نیز محمود جوانبخت با من در میان گذاشت و حالا ما به خاطر دغدغه های مشترکی که داریم، در کنار هم قرار گرفته ایم. خدا را شکر حاصل کاررضایت بخش بوده و از دو سال پیش که اولین نوبت نمایش فصل اول این مجموعه مستند به پایان رسید، بی اغراق پشت سر هم و بدون وقفه، شبکه های مختلف اقدام به بازپخش این مجموعه کرده اند.

این مستندساز درباره اینکه برداشت شخصی وی در مورد فصل مشترک تمام شیعیان دنیا چیست، توضیح داد: بدون هیچ تعصب خاصی باید بگویم  انقلاب ایران و ولایت فقیه و چهر‌ ای به نام امام خمینی (ره) است که همه شیعیان دنیا را به هم پیوند داده و به یمن این اتفاق نام ایران هم به عنوان مهد شیعیان دنیا پرآوازه شده است. زبان شیعه به فرموده مقام معظم رهبری زبانی است که با زبان فارسی در هم تنیده و بیش از پیش گویا شده است. بر این اساس حتی نمی‌توان شیعیان دنیا را برای برتری بخشیدن به گروهی، با هم مقایسه کرد. من واقعا نمی توانم بگویم عزاداری چند هزار نفری عده ای از شیعیان یک کشور ارزشمندتر بود یا قرائت سه چهار نفری دعای کمیل توسط چند مسلمان در کشوری دیگر. لذت معنوی چیزی است که همیشه از دیدار با این افراد نصیبم شده است.

نوشته فصل مشترک همه شیعیان جهان، انقلاب اسلامی است/ برجی و ادامه «در امتداد غدیر» اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

برجی به بهانه شهادت هادی باغبانی ، خبرنگار و مستند ساز جنگ در کشور سوریه درباره مسئله روایت های تصویری جنگ به سوره سینما گفت: مستند بحران یا جنگ همانطور که از اسمش پیداست همیشه همراه با خطر است. کسانی که به این عرصه می روند خودشان از قبل به خوبی می دانند که قرار است با چه حوادثی رو به رو شوند و مسئله سوریه نیز به همین ترتیب است. آنان احتمال می دادند که ممکن است با چه خطرات بزرگی مواجه شوند، اما خطر را به جان خریدند و رفتند.

وی افزود: سوریه درگیر یک جنگ داخلی است و در این شرایط فرد نمی داند دشمن در کدام طرف است؟ چه وقت عقب نشینی صورت می گیرد و چه وقت قرار است حمله کنند؟ خبرنگار باید در سطح بالایی از هوشیاری قرار داشته باشد تا بتواند خودش همه چیز را حدس بزند.  شهید باغبانی نیز از همه این خطرات آگاه بود اما دلیرانه عمل کرد. وقتی کسی از یک گروه به شهادت می رسد خطر برای بقیه نیز پررنگ تر می شود، اما روحیه بزرگ این دوستان خبرنگار مانع از آن شد که تسلیم شوند و برگردند. آنان نمی خواستند تماشاچی باشند و به اخبار و حوادث بسنده نکردند. می خواستند واقعه را از نگاه یک ایرانی پیگیری کنند. در مقابل پس از به شهادت رسیدن شان به نظر من رسانه آنطور که شایسته بود به این عزیزان نپرداخت.

رضا برجی همچنین بیان داشت: من ۱۴ سال است برای روایت تصویری جنگ به مناطق بحرانی می روم و ۶ بار نیز به بوسنی سفر کرده ام.  ما هرگز آنطور که باید ایمن نبودیم و حتی از وسایل اولیه مثل کلاه خود و کفش مخصوص و جلیقه نجات نیز بهره مند نبودیم. هتل ویژه حفاظت شده و ماشین ایمن از خطر و خیلی امکانات دیگر از  حقوق خبرنگار جنگ به حساب می آید که کمتر رعایت می شود. چرا نباید با گذشت نزدیک به ۴ دهه از انقلاب، یک سازمان ویژه و مخصوص برای حمایت از مستندسازان جنگ ایجاد شود؟ ما باید اخبار مربوط به جنگ مناطق مسلمان و سایر کشورهای منطقه را خودمان فراهم کنیم، نه اینکه از شبکه های بیگانه تغذیه شویم.

رضا برجی از جمله مستندسازانی است که فیلم های مستند زیادی در زمینه جنگ تولید کرده است.

نوشته رضا برجی: رسانه حق فیلمسازان شهید را ادا نکرده است اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.