در روزهایی که ایران در میانه پرحادثه‌ترین هفته‌های خود قرار داشت، باز هم هنرمندان، چهره‌های شاخص هنر و رسانه، نقش پررنگی در شکل‌گیری روایت فرهنگی و اجتماعی این ایام ایفا کردند. از قطعه «علاج» محسن چاوشی که بدل به یک بیانیه ملی شد، تا موضع‌گیری‌های صریح مریلا زارعی و اقدامات میدانی رضا کیانیان، همه و همه بخشی از روزهایی بودند که فرهنگ در آن، چهره مقاومت به خود گرفت.

محسن چاوشی؛ صدایی که از دل وطن برآمد و علاج شد

از همان روزهای آغازین جنگ نام محسن چاوشی دوباره در فضای مجازی طنین‌انداز شد. ترانه‌هایی که واژه به واژه‌اش خاک، ریشه، خون و وطن بود، بر ویدیوهای وایرال شده شبکه‌های اجتماعی نشست. با این حال نقطه اوج، انتشار قطعه «علاج» در روز دهم جنگ بود؛ اثری که با وجود محدودیت‌های اینترنتی، دست‌به‌دست چرخید و چاوشی رسماً بیانیه‌ای فرهنگی را به میدان آورد.

«علاج» با شعری از کاظم بهمنی، شعری از جنس تهدید و صلابت بود؛ ترکیبی از هشدار به دشمن، دعوت به ایستادگی و تقویت امید. عباراتی چون «صحبت نه از زیاد و کم است… کعبه ورای فهم شماست، سجده به ذوالفقار کنید!» تنها واژه نبودند، بلکه فرمان‌های هنری یک ملت مقاوم بودند.

چاوشی همواره هنرمندی بوده که بدون توجه به فضای حاشیه‌ای، تنها با صدای خودش حرف زده؛ حرف‌هایی که گاه در قالب «ابراهیم» و «بی‌نام» و گاه در قامت «علاج» بر جان مردم نشسته‌اند. او حتی در این روزها، در سکوت خبری، با کمک به جمعیت خیریه «حیدر» بسته‌های بهداشتی و درمانی را برای مردم مناطق آسیب‌دیده فرستاد. هنرمندی که در بزنگاه‌ها همیشه حضور دارد هم با ترانه و هم با عملش، دوشادوش مردم ایستاده است.

رضا کیانیان؛ بازیگر کهنه‌کار، امدادگر این روزها

رضا کیانیان، بازیگری که نامش همیشه با وقار و اندیشه گره خورده، این روزها بیش از همیشه صدای امید شد. از همان ساعات آغاز جنگ، وقتی بسیاری از چهره‌های فرهنگی هنوز در حال سبک و سنگین کردن موضع‌گیری‌هایشان بودند، کیانیان با صراحت تمام و با انتشار پست‌هایی در حمایت از ایران و محکومیت تجاوز، صف اول واکنش‌ها را تشکیل داد.

او با جمله «ققنوس افسانه نیست، ما ققنوسیم» امید را در دل مخاطبانش کاشت و با انتشار متنی خواندنی در روز ۲۹ خرداد همزمان با تولد ۷۵ سالگی‌اش، نوشت: «در زندگی‌ام قبل از انقلاب را دیده‌ام، مبارز بوده‌ام، زندان رفته‌ام، انقلاب را دیده‌ام، جنگ را دیده‌ام، محاصره اقتصادی را دیده‌ام، گرسنگی کشیده‌ام، تحریم دیده‌ام و حالا باز یک جنگ دیگر… همه اینها را گذرانده‌ام، این را نیز می‌گذرانم. همچنانکه در سکانس پایانی فیلم «پاپیون» استیو مک کویین که خود را به دریا می‌اندازد، فریاد می‌زند حرامزاده‌ها! من هنوز زنده‌ام! ما نیز رو به تجاوزگران می‌گوییم حرامزاده‌ها! ما هنوز زنده‌ایم!»

کیانیان اما به دنیای مجازی بسنده نکرد. با لباس هلال احمر در جمع امدادگران حاضر شد، از آنان تقدیر کرد و آنها را «قهرمانان واقعی» نامید. او تصویری جدید از خود ساخت؛ هنرمندی که نه فقط روی صحنه، که در میان مردم نیز حضوری ملموس دارد. با پایان جنگ ۱۲ روزه، پستی منتشر کرد و با اشاره به فیلم «اسب کهر را بنگر» و نوشت: «۹ گلوله برای خائنان، یک گلوله برای دشمن»؛ یک موضع‌گیری بی‌پرده در حمایت از وحدت ملی و برخورد با خائنان وجاسوسان.

مریلا زارعی؛ فریادی صریح و زنانه علیه جنایتکار

مریلا زارعی، بازیگر جسور سینمای ایران، از نخستین چهره‌هایی بود که واکنشی صریح و بی‌پرده به جنایات رژیم صهیونیستی نشان داد و در واکنش به جنایات صهیونیستی، با ادبیاتی صریح نوشت: «لعنت خدا بر تو که آن‌قدر وقیحانه جنایت کردی که حتی شیطان هم شرمسار است… ضحاک مار به دوش، بدانی که پایانت نزدیک است.»

این متن صریح‌ترین موضع‌گیری یک بازیگر زن در جریان جنگ ۱۲ روزه بود. او نه‌فقط از وطن، بلکه با زبانی پر از طغیان، از دشمن و جنایتش نوشت و به‌روشنی خط کشید و مستقیماً دشمن را نشانه گرفت. زارعی بار دیگر نشان داد که اهل ملاحظه‌کاری‌های معمول سینمایی نیست.

مریلا زارعی از آن دست بازیگرانی‌ست که همواره عقایدش را بی‌پرده بیان کرده است و هم در گفتار، هم در انتخاب نقش‌هایش وفادار به ارزش‌های ملی و میهنی بوده. کارنامه‌اش پر است از فیلم‌هایی مثل «شیار ۱۴۳»، «چ»، «بادیگارد» و «هناس»؛ نقش‌هایی که زن بودن، مادر بودن و ایرانی بودن را در بستر وطن‌دوستی به تصویر کشیده‌اند. این بار، نقش‌آفرینی‌اش نه بر پرده سینما، که در قاب واقعی‌ترین صحنه‌هاست: صحنه دفاع از وطن.

محسن تنابنده؛ صدای بغض عموی شهید

تنابنده، بازیگر محبوب سریال «پایتخت»، این روزها نه به‌خاطر نقش‌آفرینی، که به‌خاطر داغی شخصی و واکنشی اجتماعی در صدر اخبار ایستاد. او با از دست دادن برادرزاده‌اش، علیرضا تنابنده، که در جریان حملات رژیم صهیونیستی به شهادت رسید، روایتی دردناک از غم شخصی‌اش را با مردم به اشتراک گذاشت.

اولین واکنش او در پاسخ به سخن قالیباف؛ رئیس مجلس بود که گفت: «وعده ندید، حرف نزنید، عمل کنید» به‌سرعت در فضای مجازی دست به دست شد. عده‌ای آن را مطالبه صریح برای پاسخ‌گویی به حمله صهیونیستی دانستند.

ویدیوهای بسیاری از او در مراسم تشییع پیکر علیرضا منتشر شد. تنابنده با انتشارعکس دست زنی بر تابوت شهید و متنی که ترکیبی دردآلود از شعر، سوگ و واقعیت بود؛ نوشت: «هر سربازی در جیب‌هایش زنی را با خود به پادگان می‌برد…»، روایتی شاعرانه و دردناک از پیوند زن و مرد، عشق و وطن، و قربانیان بی‌صدای جنگ.

هم‌زمان، ویدیوهای طنز او و سکانسی از «پایتخت ۷» و حمله خرس با لحنی طعنه‌آمیز فضای مجازی را پر کرد و برای لحظاتی تلخ، لبخند بر لب مردم نشاند.

رضا رشیدپور؛ از خلبانی برای وطن تا برنامه‌ای برای شرایط خاص

در روزهایی که بسیاری از برنامه‌سازان و مجریان در سکوت بودند، رضا رشیدپور بلافاصله واکنش نشان داد. از همان ساعات اولیه جنگ، با انتشار ویدیوهایی، جان‌باختن هم‌وطنان را تسلیت گفت و مردم را به آرامش دعوت کرد.

رشیدپور که سابقه خلبانی دارد، در پستی نوشت: «در هر مأموریتی که نیاز به مهارت تخصصی نیست، اما ریسک دارد، حاضرم سربازی کنم.» جمله‌ای که مورد توجه کاربران زیادی قرار گرفت.

او همچنین پیشنهاد ساخت برنامه‌ای گفت‌وگو محور برای بازتاب صدای مردم و حضور روان‌شناسان و جامعه‌شناسان را مطرح کرد؛ برنامه‌ای که هرچند از سد صداوسیما عبور نکرد، اما نهایتاً در روز هشتم جنگ، «شرایط خاص» در پلتفرم فیلیمو آغاز به‌کار کرد. برنامه‌ای که تلاش کرد روایت‌های مردمی، روایت‌های انسانی و واکنش‌های فرهنگی را کنار هم بنشاند.

رشیدپور در این برنامه، از انسجام ملی، خطر دو قطبی‌های سیاسی و تلاش‌های رسانه‌های معاند گفت. آیتم‌هایی از چهره‌های داخلی و ایرانیان خارج کشور، وجهی تازه به همدلی فرهنگی در این روزها بخشید و با  تاکید بر «وطن برای همه» در این هفته، یک رسانه مستقل بود؛ بی‌واسطه، موثر و مردمی.

نوشته از «علاج» به‌موقع «محسن» تا خط و نشان صریح «مریلا» اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

هر هفته چهره‌هایی از دل سینما، موسیقی و هنر سر برمی‌آورند که با حضورشان جریان خبری هفته را شکل می‌دهند. این هفته، روایت ما به سراغ پنج چهره‌ای می‌رود که هر کدام با اتفاقی خاص در صدر اخبار قرار گرفتند؛ از بازیگری تا موسیقی و اجراهای تلویزیونی، از بازتاب خشم عمومی در بستر سینما تا اظهارنظرهای جنجالی، هر کدام به نحوی بخشی از فضای عمومی و رسانه‌ای را به دست گرفته‌اند و بازتاب‌های متعددی را در شبکه‌های اجتماعی و رسانه‌ها رقم زده‌اند.

جواد عزتی؛ تولد دوباره با «وحشی»

آخرین قسمت از فصل اول سریال «وحشی» به کارگردانی هومن سیدی، پایانی موقت بود برای قصه‌ای تلخ اما نقطه‌عطفی در کارنامه جواد عزتی. بازی‌ای که در چند هفته اخیر تحسین بسیاری را برانگیخت، در هفته گذشته با پخش قسمت آخر، به اوج رسید. مخاطبان در فضای مجازی ویدیوهایی را به اشتراک گذاشتند که نه فقط قدرت بازی عزتی در این سریال، بلکه مسیر بازیگری‌اش در سال‌های اخیر را مرور می‌کردند؛ مسیری که شاید تا پیش از «وحشی» و «زخم کاری» کمتر دیده می‌شد.

نقش داوود اشرف، مردی که قربانی یک اتفاق ناگهانی و بدشانسی بود، در دستان عزتی به شخصیتی چندلایه بدل شد. او از مردی امیدوار و آرام، به انسانی افسارگسیخته و تهی از معنا تبدیل شد؛ شخصیتی که دیگر از مرگ، زندان و هیچ چیز نمی‌ترسید. همین دگردیسی روانی، لحظه‌به‌لحظه در بازی عزتی آشکار بود؛ او با کمترین اغراق و بیشترین حس، سقوط شخصیت را ملموس کرد.

تأثیر این بازی تا جایی بود که کاربران بسیاری او را در فضای مجازی تگ کردند، از او نوشتند و او، پس از سه سال، دوباره به اینستاگرام بازگشت. عزتی که حتی در ایام رونمایی از اولین فیلم  بلند خود در سینماها یعنی «تمساح خونی» هم صفحه شخصی‌اش در اینستاگرام را فعال نکرده بود، حالا با انتشار تصویری از داود اشرف در سریال «وحشی» در همین صفحه نشان داد که علقه‌ای شخصی هم به این تجربه پیدا کرده است؛ سریالی که حالا بسیاری آن را نقطه عطف کارنامه‌اش می‌دانند.

رهایی داوود از هر چیزی که او را به گذشته پیوند می‌زد، به‌درستی توسط عزتی اجرا شد. این بار دیگر بحث بر سر توانمندی بازیگری او نیست؛ بحث بر سر تثبیت جایگاهی است که سال‌ها با صبر، تلاش و انتخاب‌های درست به دست آمده است.

هادی حجازی‌فر؛ بازنمایی یک خشم عمومی

با انتشار خبر دردناک قتل الهه حسین‌نژاد، دختری که ده روز پیش‌تر ربوده شده بود، یکی از بازتاب‌های پررنگ این اتفاق در فضای مجازی، بازنشر سکانس‌هایی از سریال «پوست شیر» بود؛ جایی که هادی حجازی‌فر در نقش «نعیم» پدری داغ‌دار و خشمگین، مقابل دزد و قاتل دخترش ایستاده است. این سکانس حالا به شکلی نمادین بازنمایی خشم عمومی در برابر جنایت علیه زنان و کودکان شده و بارها دست‌به‌دست می‌شود.

نعیم، پدری است که در لحظه‌ای از رنج و خشم، صدای تمام پدرانی می‌شود که دخترانشان قربانی جنایت شده‌اند. این‌بار، زندگی تلخ الهه حسین‌نژاد، بی‌هیچ فیلمنامه‌ای، آنچه را که «پوست شیر» روایت می‌کرد، در واقعیت زندگی کرد. بازی حجازی‌فر با قدرت و کنترل، خشم را قابل لمس کرد؛ آن‌چنان که گویی درد این شخصیت برای مخاطب، شخصی است.

اما این تنها مورد نبود. در فیلم «ناتور دشت» نیز حجازی‌فر در موقعیت مشابهی قرار داشت: کودک شش‌ساله‌ای به نام یسنا گم شده بود و او در فیلم از مردم در فضای مجازی درخواست کمک می‌کرد. حالا همان سکانس‌ها دوباره در شبکه‌های اجتماعی بازنشر شده‌اند؛ نه فقط به‌عنوان خاطره‌ای از یک فیلم، بلکه به‌عنوان آینه‌ای از جامعه‌ای که هنوز برای نجات فرزندانش به همبستگی در بستر شبکه‌های اجتماعی نیاز دارد.

این هم‌پوشانی دردناک بین واقعیت و درام، حجازی‌فر را به‌واسطه نقش‌آفرینی‌هایش در هفته‌ای که گذشت در کانون توجه قرار داد؛ او در نقش نعیم نه فقط پدری در داستان، بلکه صدای خشم و اندوه یک ملت شد و این چیزی فراتر از بازیگری است؛ این، هنر در لحظه درست است.

بهنوش طباطبایی؛ آزمون بزرگ «زری»

با پخش قسمت اول سریال «سووشون» و بلافاصله توقیف آن، بهنوش طباطبایی بار دیگر به کانون توجه برگشت؛ اما نه صرفاً به‌دلیل نقش‌آفرینی‌اش، بلکه به‌خاطر جنجال‌ها و بازتاب گسترده‌ این اقتباس از رمان سیمین دانشور. صحنه‌هایی از عاشقانه‌ی «زری و یوسف» که با حضور طباطبایی و میلاد کی‌مرام بازی شده بود، در شبکه‌های اجتماعی به‌سرعت وایرال شد و حواشی تازه‌ای برای این بازیگر ساخت؛ صحنه‌هایی که برخی آن‌ها را دلیل توقیف سریال دانستند.

طباطبایی در «سووشون» نقش زنی را بازی می‌کند که همسرش، یوسف، کشته می‌شود و در دل شعله‌های جنگ و سرکوب، به زنی متفاوت و آگاه بدل می‌شود. «زری» یکی از ماندگارترین شخصیت‌های زن در ادبیات فارسی است و به تصویر کشیدن پیچیدگی‌ها و ظرافت‌های او، چالشی جدی برای هر بازیگری محسوب می‌شود. طباطبایی حالا با این نقش، باید از لایه‌های سطحی عبور کند و مسیری را بازی کند که از همسری عاشق به زنی مقاوم و متحول ختم می‌شود.

گرچه قسمت اول هنوز فرصتی کامل برای قضاوت بازی او فراهم نکرده، واکنش‌ها به اجرا متنوع بوده‌اند. عده‌ای با متن و لحن سریال ارتباط نگرفتند و آن را در برابر رمان، ضعیف دانستند. اما درباره بازی طباطبایی، نقدها غالباً میانه‌رو بودند؛ نه ستایش‌گر، نه سرزنش‌گر.

او مدت‌هاست درگیر تولید این سریال است، و حالا با توقیف آن و بازخوردها در فضای مجازی، این بازخوردها بیشتر هم شده. پیش‌ترهم با حضورش در نمایشگاه کتاب در کنار نرگس آبیار و امضای کارت پستال‌های «سووشون»، جنجال‌هایی را برای خود ایجاد کرده بود. اما او همچنان امید دارد زری جان بگیرد، نه آنکه سانسور، این زن را در میانه راه متوقف کند.

رضا رشیدپور؛ پشیمان از یک هیجان‌زدگی

رضا رشیدپور در هفته‌ای که گذشت باردیگر در مرکز جنجال‌ها و حاشیه‌ها قرار گرفت؛ این بار نه با اجرای تلویزیونی، بلکه به‌واسطه انتشار همزمان چند گفت‌وگوی مشروح از او در چند رسانه رسمی به بهانه دورخیزش برای تولید یک برنامه در شبکه خانگی. این جریان با مصاحبه‌ای اینترنتی در برنامه «چهارراه» آغاز شد که موجی از واکنش‌ها را در فضای مجازی به راه انداخت. رشیدپور در این گفتگو، صراحتاً از دخترش، تهدیدهایی که شده و حتی از گذشته سیاسی‌اش گفت. او با لحن آشنا و بی‌پرده‌اش، اعلام کرد که از انتخاب‌هایش پشیمان نیست، اما به تلویزیون هم نقد دارد؛ معتقد است صداوسیما با سیاست «سلبریتی‌زدایی» به جایی نرسیده.

اما توییتی از او بیش از همه سروصدا کرد: «از اینکه گفتم به تلویزیون برنمی‌گردم، پشیمانم.» همین یک جمله، موجی از تحلیل، طعنه و انتقاد را در پی داشت. بسیاری این چرخش موضع را نشانه‌ فشار برای دیده شدن دانستند؛ مخصوصاً برای مجری‌ای که سال‌ها جزو چهره‌های تراز اول رسانه ملی بوده و حالا برنامه‌ای ندارد. او در گفت‌وگو با خبرگزاری‌های ایرنا و مهر، صریح‌تر از این پشیمانی خود گفت و تأکید کرد: «این جمله‌ای که کلاهم هم بیفتد تلویزیون برنمی‌گردم برش دارم، بیشتر ناشی از هیجان‌های یک جوان بود و اگر برگردم به آن مقطع هیچ وقت همچین جمله‌ای را نمی‌گویم.»

واکنش‌ها به این موضع‌گیری آن‌قدر گسترده بود که خبرگزاری فارس، ویدیویی با عنوان «مناظره رشیدپور با رشیدپور» منتشر کرد؛ ترکیبی از اظهارنظرهای به‌ظاهر متناقض او طی سال‌های گذشته. این ویدیو، تصویر مردی را ساخت که گاه منتقد است، گاه حامی و حالا خودش سوژه‌ی نقد شده است. رشیدپور هم در صفحه شخصی خود با بازنشر خبر نادرست خبرگزاری فارس درباره صحت شهید رئیسی پس از سقوط بالگرد، واکنشی کنایی به این ویدئو نشان داد!

رشیدپور این روزها از پایتخت فاصله گرفته و در کیش مشغول فعالیت در حوزه گردشگری است. در عین حال، به ساخت برنامه‌های یوتیوبی و حضور در پلتفرم شیدا با برنامه «هزار و سیصد آفرین» رو آورده‌است. اما جمله کلیدی خودش شاید خلاصه‌ترین روایت این روزهایش باشد: «من عاشق تلویزیونم. خانه‌ام آنجاست. اگر بتوانم برنامه‌ای بسازم که دوستش داشته باشم، حتماً برمی‌گردم.» شاید بازگشتش فقط به یک «اجازه» بند باشد.

علیرضا قربانی؛ صدای تسلی‌بخش یا کنسرت‌های بزرگ

علیرضا قربانی هر بار که روی صحنه می‌رود، نامش در فضای مجازی بر سر زبان‌ها می‌افتد. این روزها او کنسرت بزرگی در ورزشگاه آزادی با ظرفیت هشت هزار نفر برگزار می‌کند که واکنش‌های مثبت و منفی زیادی به دنبال داشت. ویدیوهای این کنسرت در اینستاگرام و شبکه‌های اجتماعی به شدت دست به دست می‌شوند و مخاطبان زیادی را جذب کرده‌اند.

قربانی گفته است هدفش برگزاری اجراهایی در فضای باز است که کیفیت و حس و حال اجراهای خارج از کشور را در ایران نیز به مخاطب منتقل کند. این کنسرت در ادامه تجربه‌ای بود که پیش‌تر در تخت جمشید داشت و نشان داد می‌شود اجراهای بزرگ را با شکوه در ایران برگزار کرد.

منتقدان و طرفداران علیرضا قربانی درباره این کنسرت دیدگاه‌های متفاوتی دارند. رضا صائمی، منتقد ، آن را «بانی حال خوب» خواند و از قربانی به عنوان هنرمندی که در جامعه اثری فراتر از صرفاً زیبایی‌شناسی دارد یاد کرد. محمد آقاسی، جامعه‌شناس، صدای قربانی را «روایت آرام دردهای جمعی» دانست که سکوت مردم را به صدا درمی‌آورد و برای بسیاری تسلی‌بخش است.

اما مخالفان هم می‌گویند اجرای موسیقی سنتی در فضای باز با مشکلات فنی زیادی روبروست و کیفیت صدای قربانی در طول تور به مرور افت می‌کند. آنها معتقدند زیرساخت‌های آکوستیک ایران هنوز برای چنین کنسرت‌های بزرگی آماده نیست و این موضوع باعث می‌شود تحریرهای ظریف و دقیق قربانی به خوبی به گوش نرسد.

با وجود همه این بحث‌ها، محبوبیت قربانی همچنان بالاست و کنسرت‌هایش تقریباً همیشه پر از جمعیت است. او صدایی دارد که با تاریخ موسیقی سنتی ایران پیوند خورده و توانسته همچنان مخاطب خود را حفظ کند، حتی در دوره‌ای که سبک‌های جدید و متنوع موسیقی بازار را پر کرده‌اند.

نوشته از خشم «هادی» در سوگ «الهه» تا بازگشت «جواد» به افتخار «وحشی» اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

در فصل جدید دکور و فضای مسابقه کاملاً تغییر کرده است و شرکت‌کنندگان غیر از انفجار بمب با یک سقوط آزاد هم مواجه می‌شوند!

در فصل جدید تعداد گروه‌های شرکت‌کننده در مسابقه نیز بیشتر شده است و هر گروه با شیوه‌های مختلفی از مراحل مسابقه حذف می‌شود. ساختار این فصل از مسابقه با تغییرات جدید و اضافه‌شدن مراحل متعدد، ریتم تندتری پیدا کرده است.

همچنین در استودیوی مسابقه شرایط برای حضور تماشاگر هم فراهم است و جایگاه تماشاگران نیز تعبیه شده است بااین‌حال هنوز قرار نیست تماشاگران در زمان ضبط مسابقه حضور داشته باشند و عوامل تابع شرایط جدید اعلامی توسط ستاد کرونا هستند.

این مسابقه هر هفته سه شب چهارشنبه، پنجشنبه، جمعه حوالی ۲۲:۳۰ روی آنتن می‌رود.

«سیم آخر» در ویژه‌برنامه نوروزی که فروردین‌ماه سال جاری روی آنتن رفت، با یک تغییر ساختاری و رویکرد رقابتی توانست به جایگاه اول مسابقات تلویزیونی در نظرسنجی مرکز تحقیقات صداوسیما برسد.

عوامل فصل جدید مسابقه سیم آخر عبارت‌اند از: مجری رضا رشیدپور، تهیه‌کننده و کارگردان محمدرضا رضاییان، مجری طرح حمید مراوندی، طراح دکور مرتضی بهبهانی، مدیر تصویربرداری حسین حاتمی، کارگردان تلویزیونی محمدرضا درخشان، مدیر روابط‌عمومی عطیه مؤذن.

نوشته فصل جدید «سیم آخر» به پخش رسید/ از انفجار بمب تا سقوط آزاد روی آنتن اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

پیش از این دو گروه به صورت جداگانه در مسابقه شرکت می کردند و حالا این دو گروه به رقابت با یکدیگر می پردازند.

ویژه برنامه نوروزی «سیم آخر» از ابتدای فروردین آغاز می شود و هر شب ساعت ۲۲:۳۰ روی آنتن شبکه سه می رود و طی شب های مختلف برخی از هنرمندان و چهره ها با تیمی از دوستانشان در این رقابت شرکت کرده اند.

این برنامه آیتم ها و بخش های ویژه ای را تدارک دیده است که از جمله آنها ذهن‌خوانی های سعید فتحی روشن شعبده باز برگزیده «عصر جدید» است.

همچنین به تازگی امکان ویژه ای برای مخاطبانی که در منزل هستند و علاقمندند در مسابقه شرکت کنند طراحی شده است که می توانند همزمان با شرکت کننده های مسابقه رقابت کنند که از طریق تلفن های هوشمند و اپلیکیشن تلوبیون امکانپذیر شده است.

ضبط برنامه نوروزی «سیم آخر» مدتی است آغاز شده است و از جمله ویژگی های این مجموعه نبود تماشاگر برای رعایت پروتکل های بهداشتی است.

محمدرضا رضائیان تهیه کننده و کارگردان، حمید مراوندی مجری طرح و پیمان قانع مدیر هنری و طراح دکور این مسابقه هستند.

نوشته «سیم آخر» نوروزی رقابتی شد/ آیتم ویژه ذهن‌خوانی در مسابقه اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

این مسابقه تلویزیونی پیش از این با نام «بمب» مطرح شده بود و حالا با تغییر نام به «سیم آخر» از امشب ۱۵ آبان روی آنتن می‌رود.

«سیم آخر» برگرفته از یکی از مسابقات پربیننده دنیاست که پیمان قانع طراح دکور و مدیر هنری و حمید مراوندی مجری طرح آن به شمار می‌رود و جدیدترین برنامه تلویزیونی شبکه سه سیماست.

همزمان با شروع پخش مسابقه از تیزر و نشان آن نیز رونمایی شده است.

ضبط و تصویربرداری این مسابقه مدتی است که آغاز شده است و امشب اولین قسمت آن به پخش می‌رسد.

نوشته مسابقه جدید تلویزیون به «سیم آخر» تغییر نام داد/ رشیدپور روی آنتن شبکه سه اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

وی درباره اجرای رشیدپور در این مسابقه توضیح داد: در این برنامه با اجرای متفاوتی از رشیدپور مواجه خواهیم شد که این جنس از اجرا را پیش از این در برنامه‌هایش تجربه نکرده است و فضای جدیدی دارد.

تهیه کننده «بمب» درباره تولید این مسابقه و ویژگی های آن یادآور شد: «بمب» جذابیت های بالایی دارد و در این روزها که مردم به روحیه بخشی و برنامه های مفرح نیاز دارند این برنامه سرگرم کننده است. برهمین اساس در مشورت هایی که اتاق فکر برنامه با مدیران شبکه داشت به این نتیجه رسیدیم که شاید بهتر باشد در چنین فضایی از ساختاری هیجان انگیز و پرانرژی تر استفاده کنیم.

وی با اشاره به ایده مسابقه «بمب» تصریح کرد: «بمب» برگرفته از یکی از پربیننده ترین مسابقه هایی است که در دنیا در حال برگزاری است و در بیش از ۲۰ کشور در رنکینگ موفق ترین برنامه ها قرار دارد. ما هم تلاش کردیم با استفاده از آن پلتفرم، ساختار این مسابقه را در کشور خود پیاده سازی کرده و براساس محتوای مورد نظر خود ایرانیزه کنیم. به نظرم مخاطب از تماشای این برنامه لذت می برد و استقبال زیادی از آن خواهد شد.

رضائیان عنوان کرد: باید این نکته را در نظر داشت که این مسابقه صرفا سرگرمی نیست و در بخش های مختلف، محتوایی کاربردی خواهد داشت تا آگاهی بخشی را هم به همراه داشته باشد.

وی با اشاره به ایده تولید مسابقه های موفق جهانی گفت: «عصر جدید» توانست یکی از الگوهای برنامه سازی موفق را ایرانیزه کند تا ما از سایر کشورها عقب نباشیم فکر می کنم این مسابقه هم بتواند سطح برنامه سازی تلویزیون را جلو ببرد.

این تهیه کننده درباره وضعیت برنامه «اتفاق» نیز توضیح داد: ما بهمن ماه ۹۸ ساخت برنامه «اتفاق» را شروع کردیم و تصمیم داشتیم برنامه، ساختاری شبیه به تد داشته باشد و ارائه هایی با موضوع علمی، مفاهیمی را به مخاطب منتقل کند. با این حال ساختار برنامه های «تد» تماشاگر محور است و تعداد زیادی از تماشاگران باید در استودیو حضور داشته باشند. به همین دلیل هم ما استودیویی با گنجایش ۷۰۰ تا ۱۰۰۰ نفر تماشاگر ساخته بودیم و متاسفانه با شروع کرونا با مشکلات زیادی مواجه شدیم که عملا آن ساختار با تعداد تماشاگران بالا مانع ادامه برنامه می شد.

وی در پایان درباره زمان پخش برنامه اعلام کرد: مسابقه در حال ضبط است و با پایان ماه صفر و در اوایل آبان ماه این برنامه دو شب در هفته حوالی ساعت ۲۲:۳۰ روی آنتن می رود.

حمید مراوندی مجری طرح و پیمان قانع طراح دکور و مدیر هنری پروژه است.

نوشته رضا رشیدپور مجری «بمب» شد/ پخش مسابقه جدید شبکه سه از ابتدای آبان اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

همچنین در هر قسمت از این برنامه‌ آزمایش‌هایی علمی پیش چشم بیش از ۷۰۰ تماشاچی در استودیوی برنامه صورت می‌گیرد. این آزمایش در دومین قسمت از «اتفاق» بازسازی رعد و برق خواهد بود.

گفتنی است برنامه‌ «اتفاق» در هر قسمت بنا دارد با هدف سرگرمی، آگاهی‌بخشی و انتقال تجربه با بهره‌گیری از رویدادهای موسوم به «ted» موضوعات متفاوتی را از منظرهای مختلف روایت کند.

‏«ted» به سخنرانی‌هایی گفته می‌شود که در آن موضوعات علمی و تحقیقاتی با ایده‌های خلاقانه و به شیوه‌ی داستان‌گویی برای مخاطب عام روایت می‌شود.

قابل ذکر است پیش‌تر بنا بود برنامه‌ تلویزیونی «اتفاق» با اجرای رضارشیدپور هر هفته پنج‌شنبه و جمعه روی آنتن شبکه‌ سه سیما برود. اما به دلیل همزمانی ضبط با بحران «کرونا» ضبط آن تا رفع این بحران متوقف شده است.

«اتفاق» به تهیه‌کنندگی محمدرضا رضاییان و کارگردانی مشترک رضاییان و سیاوش صفاریان‌پور جمعه شب بعد از پخش خبر ساعت ۲۲ روی آنتن شبکه سه سیما خواهد رفت.

نوشته دومین قسمت «اتفاق» با اجرای رضا رشیدپور روی آنتن می‌رود اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

باشه آهنگربا اشاره به اینکه امر مهم تبلیغات در دیده شدن یک اثر نقش بسیار تاثیرگذاری دارد، بیان کرد: برای فروش هر جنسی قبل از فروش باید به درستی آن را معرفی کنیم اما وقتی برای یک فیلم تبلیغ درست نمیروند چه باید کرد؟ شهرداری تهران که یک سوم سرمایه فیلم را هم تامین کرده از ابتدای سال تا کنون برای دو فیلم «به وقت شام» و «تنگه ابوقریب» هرچه بیلبورد داشت در اختیارشان قرار داد. دست شان هم درد نکند و به درستی کمک کردند ولی چرا برای «سرو زیر آب» این تبلیغات نشد؟  امروز چه کسی باید پاسخ دهد؟

وی افزود: من که نباید به کسی التماس کنم. این فیلم سیمرغ بخش ملی جشنواره فیلم فجر را گرفته است و اگر حرفی که در «سرو زیر آب» زدیم نیاز بخشی از جامعه است پس چرا برای معرفی و دیده شدن حمایت نمی شود؟ با تمام احترامی که برای فیلمسازان طنز قائلم و می دانم که مردم به این خنده ها نیاز دارند اما معتقدم من هم اگر به آن روش فیلم می ساختم دیگر نیازی به این بحث ها نبود چون وقتی این نوع فیلم ها رواج پیدا می کند  پر واضح است که بخش عمده تماشاگر برای دیدن فیلم هایی از جنس کار ما نمی رود و این یک واقعیت است.

این کارگردان عنوان کرد: خیلی سخت است که ۶ سال عمرت را برای پیدا کردن سرمایه گذار صرف کنی و فیلمی که در شکل عادی باید دوبرابر هزینه می شده را در نهایت اقناع و دشواری در ۸ شهرهای مختلف استان یزد، ورامین، تهران، دزفول، اهواز، پشت سد کرخه، دهلران و سپید دشت لرستان بسازید آن وقت بگویند فلانی جیبش پر است که این کارها را می سازد.

این تاریخ با پاک کن عجیبی در حال پاک شدن است

در ادامه این بحث ستاره اسکندری نیز یادآور شد: متاسفانه امروز اصل ناخوشایندی در سینما و تئاتر ما اتفاق افتاده و آن گرفتن اندیشه و تفکر از کارهاست. اصولا آثاری تبلیغ می شود که بار تفکری ندارند. من به تعبیر بسیاری از دوستانم هنرپیشه فیلم های نفروش هستم اما با افتخار به کارهایی که تا الان انجام دادم؛ فکر می کنم خودم انتخاب کردم که در چه راهی قدم بردارم. «سرو زیر آب» برای من مهمترین فیلمی است که کار کردم اگرچه کوتاه ترین نقشی هم بود که بازی کردم اما برای من مهم است و وقتی میبینم مظلوم واقع می شود نه صرفا برای فیلم بلکه برای نگاه و تاریخی که از آن روایت می کند دلم می گیرد.

وی ادامه داد: از اینکه اقتصاد بر همه چیز غلبه کرده است خیلی ناراحتم. این تاریخ با پاک کن عجیبی در حال پاک شدن است. فضای مجازی تعیین کنده بسیاری از چیزها از جمله ابتذال شده و وقتی هم حرفی می زنید به مخالف و معاند تبدیل می شوید. واقعیت این است که ما اگر در این راه قدم گذاشتیم به خاطر اعتقادمان به فرهنگ همین مملکت است. «سرو زیر آب» قصه جنگ همین سرزمین است آنهم از منظری که انسانی تر از آن وجود ندارد. کجا داریم فیلمی که از مرزها عبور کند و همه قومیت ها و مذاهب را نادیده بگیرد و پیامش این باشد که همه پسران ایران برای نگه داشتن این کشور جانشان را کف دست شان گذاشتند فارغ از هر عقیده و مرام و قومیت از خاک شان دفاع کردند؟

کدام فیلمنامه طنز را ۱۶ بار بازنویسی می کنند؟

محمدعلی باشه‌آهنگر نیز اظهار کرد: در یک چرخه سالم باید فیلم ها بر اساس عرضه و تقاضا ساخته شوند اما آیا چرخه اقتصاد، سیاست زدگی، عدالت اجتماعی و هنر ما سلامت است؟ همچنان فیلم های قبل از انقلاب ما بیشتر طرفدار دارند در حالیکه انقلاب کردیم تا آن مدل فیلم ها کنار زده شود. اگر قرار است با این الگو جلو برویم خب همان ها را نمایش دهیم. در کشورهای دیگر همه ژانرهای سینمایی اجازه نفس کشیدن دارند چون شرایط اجتماعی بسیاری از کشورها متفاوت از ماست. چهل سال است که می گوییم در یک بحران قرار داریم. چهل سال است از موقعیت حساس جامعه حرف می زنیم. ما ۸ سال جنگ مستقیم و در ادامه اش تا امروز جنگ غیر مستقیم داشتیم یا تحریم بودیم یا گرفتار وضعیت منطقه بودیم و همه اینها بر شاخه های هنر تاثیر گذاشته است.

وی اشاره کرد: ما بین ۱ الی ۳ میلیون بیننده سینما داریم که ذائقه شان به سمت یک گونه سینمایی هدایت شده است. وقتی گونه کودک نوجوان از بین می رود، ژانر پلیسی گانگستری ندارید، گونه تاریخی را محو می کنید و گونه اجتماعی را بعد از طنزی که در دهه هشتاد رخ داد و تماشاگر را دلزده کرد به سمت اجتماعی از نوع سیاه نمایی سوق می دهیم دیگر چه چیزی باقی می ماند؟

این کارگردان خاطرنشان کرد: من دنبال سوبسید نیستم و اگر مردم این کارها را دوست ندارند نمی سازم. آمادگی هم دارم به ژانر کمدی که بسیار ساده تر و کم هزینه تر است بروم. در فیلم جنگی که نمی توانم از بازیگر بخواهم دلبری کند یا خانم ها را در کار جنگی آرایش کنم.  نمی توانم از آن شوخی های کلامی بگویم چون سینمای جنگ حرمت و شرافت دارد. من دارم از خانواده ها و آدم هایی حرف می زنم که فرزند و همسر و تمام زندگی شان را فدا کرده اند. من حتی آزادی انتخاب سوژه ای که خودم کار می کنم را هم ندارم. فیلمنامه «سرو زیر آب» ۱۶ بار بازنویسی شد کدام فیلم طنز ۱۶ بار بازنویسی می شود؟

باشه اهنگر گفت: حتی همان روزهای جنگ و جبهه وقتی که به خط مقدم می رفتم لباس هایم تیشرت و دمپایی لا انگشتی بود الان همان را هم نمی توانم نمایش دهم. حتما باید چفیه بگذارم و سربند به بازیگر بدهم و شعارهای مورد رضایت دوستان را در فیلم بگنجانم. وقتی در آن شرایط جنگیدم و این گونه فیلم می سازم به من برمی خورد که می گویند با پول های میلیاردی رفتی فیلم ساختی و جیبت پر است. خواهش می کنم اگر پولی در کار است از من بگیرند و بگذارند آنطور که می خواهم فیلم بسازم.

درخواست دوئل آقای کارگردان

وی افزود: به انتخاب خودتان فیلم من را در مقابل هر فیلمی که در این کشور ساخته می شود قرار دهید ۱۰ تماشاگر هم تعیین کنید بروند اول آن اثر را ببینند بعدش فیلم من را تماشا کنند. اگر رای به فیلم من ندادند اسمم را عوض می کنم. نه دیگر فیلم می سازم و نه اعتراضی خواهم کرد. من از جنگ و جنگیدن لذت بردم نه برای اینکه آدم کشته باشم برای اینکه ایستادم و از خانه ام دفاع کردم. واقعیت است که تماشاگر نسبت به فیلم جنگی نظر خوبی ندارد چون آثاری که تا کنون ساخته شده پل ها را با شعارها و نمایش های دروغین از رزمنده ها خراب کرده است. قصه و بازی خوب نداشتیم. جنگ را تعریف و تحریف کردیم و روی اعصاب تماشاگر پا گذاشتیم. من هم به او حق می دهم ولی درباره «سرو زیر آب» می گویم برود و اگر حق با من نبود کنار می روم.

ستاره اسکندری بازیگر این فیلم سینمایی نیز بیان کرد: ما در اوج سال های جنگ از طریق سینمای کودک آلوده هنر شدیم، ایستادگی را یاد گرفتیم و نسبت به فرهنگ و رشته های هنری مختلف مان احساس مسئولیت کردیم. بزرگترین انتقاد من این است که چه کسی اولین بار حرف از تمام شدن بلیط یک فیلم یا نمایش به عنوان ویژگی افتخار آمیز زد. چه کسی اولین بار از فروش های میلیاردی برای تبلیغ صحبت کرد. سینما و تئاتر اندیشه کجا رفت که بخواهیم با متر و معیار فروش بسنجیم؟ چرا فیلمی با تحریف های علنی فقط چون مناسبات حکومتی را بلد است مجوز می گیرد تا خشونت را تبلیغ کند؟

وی در اخرین سخنانش گفت: از سیاستمداران مان بخواهیم فقط یکبار به جای آمار و برگزاری جشنواره های متعددی که فقط هزینه دارد و هیچ المانی از فرهنگسازی در آن ها دیده نمی شود صادقانه یکبار بگویید آیا دوست دارید اندیشه هنوز در این مملکت نفس بکشد؟

محمدعلی باشه آهنگر نیز در پایان مطرح کرد: باید تکلیف مان را روشن کنیم که اقتصاد مهمتر است یا فرهنگ؟ من اگر بتوانم در همان فیلم جنگی از آزادی های کار کمدی استفاده کنم فیلم من هم بفروش می شود. الان تصمیم دارم کاری نسازم چون واقعا از حرف ها اذیت می شوم. اکثر فیلم ها ۴ بازیگر است و ۲تا لوکیشن اما من می خواهم به سینمای جهانی استاندارد نزدیک شوم و نمی شود. منکه پولی از این فروش گیرم نمی آید و بخشی از دستمزد خودم را هنوز نگرفتم عیبی هم ندارد ولی اگر قرار است اتفاق خوبی بیفتد بگذارند در مسیر خودمان کارمان را بکنیم ولی متاسفانه امروز فرهنگ به خاطر اقتصاد ذبح می شود.

نوشته امروز فرهنگ به خاطر اقتصاد ذبح می‌شود/ چرا اندیشه را با متر و معیار فروش می‌سنجید؟ اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

علیرضا قربانی خواننده آواز مطرح کشورمان در دومین اختتامیه نهمین جشنواره بین المللی سیمرغ به اجرای موسیقی می پردازد و  رضا رشیدپور اجرای این برنامه را برعهده دارد.

در این مراسم که از ساعت ۱۷ الی ۲۰ در سالن اصلی پردیس تئاتر تهران برگزار می شود، از ١۵ برگزیده در بخش کاریکاتور، کمیک استریپ و اینفوگرافیک، ٢١ برگزیده در بخش خوشنویسی، ١٢ برگزیده در بخش صنایع دستی، ١۵ برگزیده در بخش نقاشی و طراحی، پوستر، عکس و نگارگری، ١٢دانشجوی برتر در بخش های فیلم نامه نویسی، تیزر و پویانمایی تقدیر می شود.

همچنین به برگزیدگان ٩ فیلم کوتاه و مستند و ١٢برگزیده در بخش بین الملل در رشته های پوستر، عکاسی، فیلم کوتاه و پویانمایی جوایزی اهدا می شود.

نهمین جشنواره بین المللی سیمرغ تا ۱۹ اردیبهشت ماه در پردیس تئاتر تهران به کار خود ادامه می دهد.

نوشته اختتامیه بخش‌های تجسمی و فیلم جشنواره سیمرغ برگزار می‌شود اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

در این برنامه که  در فاصله کوتاهی از پایان اختتامیه سی و ششمین جشنواره فیلم فجر پخش شد، رضا رشیدپور با محمدرضا فروتن و رسول صدرعاملی از اعضای هیئت داوران گفتگو کرد.

رسول صدرعاملی در میز نقد داوری جشنواره فجر درخصوص اهدای جوایز مشترک بیان داشت: اهدای دو سیمرغ در جشنواره ما مسبوق به سابقه است. دوست داشتیم دو جایزه بدهیم به فیلمسازانی که یکی در سنگرهای جنگ زمینی و یکی در آسمان زحمت کشیده بودند. دوست داشتیم که دو فیلمساز از دو نسل متفاوت را روی صحنه کنار هم ببینیم تا نشان بدهیم که سینمای ایران چقدر یکدست و همدل است. می‌خواستیم که آقای حاتمی‌کیا با حالتی پدرانه در کنار بهرام توکلی جوان قرار بگیرند که متاسفانه این اتفاق نیافتاد. رای اکثریت این بود که کارگردانی هر دو فیلم به یک اندازه شایسته تقدیر است.

وی همچنین درخصوص علت نادیده گرفتن «لاتاری» بیان داشت: رُک بگویم؟ لاتاری آزارمان داد. قصه و تِم فیلم، همه هیئت داوران را آزار داد. در «لاتاری» مُنجی فرض می کند ریشه مشکلات بیرون از کشور است، در حالی ریشه داخلی است! اول از همه فیلم باید به دل بشیند تا در بخش های دیگر دیده شود. من در درجه اول مثل یک کودک فیلم را می بینم و اگر تاثیر گذاشت، بعد می بینم فیلمبرداری یا موارد دیگرش چطور بود.

این عضو هیئت داوران ادامه داد: فیلمبرداری، طراحی صحنه و لباس، تدوین و… باید در خدمت کارگردان باشد و اگر نباشد بهترین کارگردانی و نورپردازی ها اشتباه است. فیلمسازی کار تیمی است و خوبی ها برای همه تقسیم می شود، اما اگر بدی باشد فقط و فقط به کارگردان برمی گردد. سختی کار کارگردان همین است و وقتی کلیت فیلم مورد پسند نیست، در تمام بخش های فنی هم دچار ایراد است.

صدرعاملی ادامه داد: در مورد بازی‌ها هم هادی حجازی‌فر در «لاتاری» بازی فوق‌العاده‌ای دارد و تماشاگر را به‌عنوان قهرمان فیلم تحت تاثیر قرار می‌دهد. ولی جواد عزتی نامزد ششم و حجازی‌فر نامزد هفتم ما بودند و ما نمی‌توانستیم بیش از پنج نامزد اعلام کنیم. به ویژه چون در بخش‌های دیگر نامزدهای بیشتری معرفی کردیم، اینجا دیگر نمی‌شد. چون در بخش کارگردانی که نامزدی بیشتری داریم فیلمسازان ما چیزهای تازه‌ای به سینمای ما اضافه کرده بودند.

در ادامه محمدرضا فروتن نیز گفت: ما به محتوای فیلم‌ها توجه کردیم. «لاتاری» خشونت و انتقام را ترویج می‌کند، در حالی که ما ترجیح می‌دهیم تا در فیلم‌ها بیشتر مذاکره و گفتگو ببینیم.

همچنین رسول صدرعاملی در پاسخ به پرسشی درخصوص فشارهیا بیرونی به هیئت داوران گفت: ابدا چنین نبود. آقای حیدریان دوبار پیش ما آمدند. یک بار روز اول که ۵ دقیقه آمدند و خوشامد گفتند و یکبار هم روز آخر که کاندیدا بدست ایشان رسیدو آمدند و از ما تشکر کردند. یک نظر هم دادند و آن اینکه یکی از فیلم ها خیلی زیاد کاندیدا دارد، به نظر شما این چنین نیست؟ همین و تمام شد. اما دبیر جشنواره خود را به در و دیوار می زد تا اتفاقی که فکر می کرد خوب است رخ دهد اما ترکیبی که چیده بود حرف او را گوش نمی کرد!

صدرعاملی با بیان آنکه طبعا هر جشنواره سرمایه گذار و اسپانسری دارد که به دنبال اهداف خود است، گفت: اگر درباره دبیر جشنواره این حرف را می زنیم طبیعی است. وقتی ۲۲ فیلم جلوی من می گذارند من نمی دانم آن ۱۰۰ فیلمی که متقاضی بودند چه بودند و البته دبیر جشنواره به این بلوغ رسیده که تلاشش را برای انتخاب هیئت انتخاب بکند اما در داوری ها به هیچ وجه دخالتی نبود.

این کارگردان در واکنش به توئیت سیدمحمود رضوی درباره حذف «لاتاری» پیش از جشنواره گفت: خدا مرا نبخشند اگر چنین پیامی به ما داده باشند یا چیزی که بخواهد ما را به این وادارد تا فیلمی را نادیده بگیریم.

محمدرضا فروتن نیز درخصوص فشارهای احتمالی به اعضای هیئت داوران بیان داشت: در این دوره ای که من حضور داشتم هیچ گونه اعمال فشار و جبری واقعا نبود، اما پیشنهاد بود. اما اینکه ما را در موقعیتی قرار دهند که ما باید چنین کاری بکنیم ابدا. اتفاقا توصیه ها و پیشنهادهای موثری بود که من فکر می کنم هیئت داوران به اشتباه گوش نکردند! ما هیئت داوری دموکراتی داشتیم که بسیار به نظر یکدیگر و مجموع آرا احترام گذاشتیم.

این بازیگر درخصوص علت اهدای دو جایزه در یک بخش خاطرنشان کرد: این اهدای دو جایزه به نظرم نیاز امروز جامعه ما است. ما باید از جایزه گرفتن همدیگر خوشحال شویم و از ته دل برای هم دست بزنیم. بنظر من ما در فرهنگ عمومی جامعه مان نیاز به پذیرش بیشتری داریم. ریشه اش این است که ما افراد کنترل گری شدیم، چون فکر می کنیم همانجور که ما رای و نظر داریم و گمان می کنیم، دیگران هم باید همانگونه فکر کنند.

وی ادامه داد: بخشی از علت دوتایی شدن این جوایز برای این بوده که ما خواستیم کمی زهر این ماجرا را بگیریم یا تعداد کاندیدا را در جایی زیاد کنیم برای اینکه ما اعتراضات دیگران را نشنویم. شاید داریم این کار را می کنیم و سعی می کنیم مطابق فرهنگی برخورد کنیم که پذیرشش بیشتر باشد!

فروتن درخصوص معرفی دو نقش اول برای فیلم «دارکوب» گفت: ممکن است آئین نامه های زیادی در جشنواره ها باشد و تاکنون جلو آمده باشند اما هر ساله می بینیم این آئین نامه ها اصلاح می شود و رشد می کند. ما نمی توانستیم بخار خانم مهناز افشار، خانم سارا بهرامی را کاندید نقش دوم کنیم فقط بخاطر اینکه اسم شان به عنوان نفر دوم ذکر شده است. ضمن اینکه این اتفاق مسبوق به سابقه نیز است.

صدرعاملی نیز گفت: تعریف نقش مکمل را می فهمم. اما گاهی در یک اثر سینمایی دو نقش دوش به دوش هم بالا می آیند و نمی توان گفت چه کسی کدام را بالا آورده است. به هر حال یک تجربه بود و منع آئین نامه ای نداشت. این بدعت نبود بلکه جسارت و خلاقیت داوری بود.

صدرعاملی درخصوص اشکالات هیئت داوران از نگاه خود نیز گفت: اشتباه بزرگ هیئت داوران در جشنواره فجر این است که هیئت داوران برای خود رئیس تعیین نمی کند. کسی که جلسات را اداره کند و حواسش باشد که ترکیب برگزیدگان به چه سمتی می رود. کمال تبریزی با دو روز تاخیر به ما رسید و مجبور بود صبح ها هم فیلم ببیند تا جبران کند و لذا از ترکیب ما جدا شد. همینطور خسرو دهقان بخاطر سرماخوردگی. بنابراین هیچ گاه در شروع آن جلسه هماهنگی اولیه شکل نگرفت و اولین باری که دور هم جمع شدیم که جلسه انتخاب کاندیدا بود که اتفاق خوبی نبود! من حتی له مدیران جشنواره پیغام فرستادم که این جلسه باید رئیس یا دبیر داشته باشد تا جلسات کش دار و طولانی نشود.

محمدرضا فروتن نیز درخصوص خنده اش هنگام اعلام نام کاندیداتوری «پژمان جمشیدی» پاسخ داد: پژمان جمشیدی یکی از آرای من بود و مصر بودم که حتما باید کاندیدا شوند و بسیار به دل من نشست. ما یک مکانیزم دفاعی داریم به نام خنده و از اینکه نام ایشان را بردم و خنده حضار را دیدم، احساس خوشایندی در من نبود و خنده تلخی کردم که بلافاصله آقای تبریزی واکنش نشان دادند. این خنده ما خنده رفتار غیر قابل انتظار از سوی اهالی رسانه بود که ناراحت کننده بود. من بازی ایشان را بسیار دوست داشتم و دارم. فضای مجازی متاسفانه بستری شده تا افراد را بدون اطلاع و قضاوت درست سر می برند.

رسول صدرعاملی نیز گفت: من فکر می کنم آن خنده اهالی رسانه نیز خنده ی تمسخر نبود. خنده ی ناگهانی و ناخداگاهی بود چون هرگاه او را دیدند در فیلم کمدی بود و به نقش آفرینی جذابش خندیدند. البته باید فرهنگ سازی شود و مطمئنم خیلی هم نخندید در آن سالن.

در ادامه محمدرضا فروتن درخصوص عدم توجه به آثار مستند و انیمیشن در فجر بیان داشت: من فکر می کنم درست نبود که دو فیلم مستند و یک انیمیشن را در جشنواره بگنجانند و با فیلم سینمایی مقایسه شود. بهتر می بود که این فیلم ها در جشنواره های مستقل خود ورود می کردند و داوری می شدند. البته ما از دبیر جشنواره خواستیم از آنها تقدیر شود.

رسول صدرعاملی نیز گفت: انتقادی که به سیاست گذاری جشنواره وارد است این است که ۴ فیلم کوتاه، دو فیلم مستند و یک فیلم انیمیشن را در ترکیب فیلم های رئال قرار دادند که داوری شان امکان پذیر نبود. لذا ما هم داوری نکردیم و به دبیر جشنواره گفتیم به هر گونه ای که فکر می کند از این آثار تقدیر کند.

رسول صدرعاملی درخصوص عدم کسب جوایز بیشتر برای «به وقت شام» بیان داشت: بنظرم حاتمی کیا کارگردان مهمی است و در این چهار دهه سیری که طی کرده برای پیشرفت سینمای ایران انکار ناپذیر است. مشکل اصلی ما با فیلم «به وقت شام» فیلمنامه آن بود که کاراکترهایی خلق می شوند اما به سرنوشت نمی رسند و شخصیت ها رها می شوند. درک ما از فیلمنامه فیلم این بود والا با موضوع و عظمتی که کار کرده بود مشکلی نداشتیم و همه شرایطی که بکار گرفته بود و یکسال عمرش را گذاشته بود آگاه بودیم.

این داور ادامه داد: بنظر من مشکل اصلی ما در سینما نه پول است نه سخت افزار، بلکه نرم افزاری است. نمی دانم چه اصراری است که آقای حاتمی کیا به تنهایی برای خود فیلمنامه بنویسند؟ بهتر بود از یک فیلمنامه نویس کمک می گرفتند. این نظر شخصی من است در کنار تمام اعتمادی که به توانمندی ایشان دارم. اما این مسئله را کمی خودخواهانه می دانم.

وی خاطرنشان کرد: البته صداگذاری فیلم «به وقت شام» بی نظیر است. هیولایی را به شما در ابتدای فیلم معرفی می کند که هواپیماست و صدای آن به شکل دراماتیکی در طول فیلم بر شما اثر می گذارد و معلوم است که این بهترین صداگذاری است.

در ادامه محمدرضا فروتن درخصوص عدم کاندیداتوری جواد عزتی، هادی حجازی فر و ساعد سهیلی بیان داشت: ما ۷ داور بودیم که نتیجه آرا حاصل سهم یک هفتم هرکدام از ما در رای و نظرها بوده است. کسانی بودند در لیست من بوده اند که کاندید نشده اند و بلعکس. جواد عزتی جز ۵ کاندید من نبودند اما جز کاندیدای دیگر داوران بودند. یا آقایان ساعد سهیلی یا میلاد کی مرام و… که رای نیاوردند. چون ما مجبوریم که ۵ الی ۶ کاندید اعلام کنیم و تلاش داشتیم بیشتر نشود.

صدرعاملی نیز گفت: تلاش داشتیم تعداد کاندیدا بالا نرود و بدعت شود. حتی گاهی دم در داشتیم بیرون می رفتیم کسی می گفت حالا این فرد را هم به لیست کاندیدا اضافه کن. اما الان دیگر همه بازیگران خوبند. آقای عزتی یا دیگران درجه یک اند. وقتی برای من متفاوت می شود که من احساس کنم بازیگر به نقش خود در فیلمنامه اضافه کرده و روی پرده خلاقیت هایش چیزی به نقش اضافه کرده. کاری که آقای امیر جدیدی کرده و سعی کرده تا آن فضا و محیط را از آن خود کند و به نقش اضافه کند. درباره نوید محمدزاده هم این بود. همه درباره نوید می گفتند او بازی های خوب خود را تکرار کرده بود. اینکه گریم خود را عوض کنی کافی نیست.

رسول صدرعاملی درخصوص علت انتخاب نام «پژمان جمشیدی» به عنوان نامزد بازیگر مرد گفت: وظیفه فستیوال استعدادیابی است. کسی که برتر باشد و بتوان آن را معرفی هم کرد. یعنی اینکه ۵ بازیگر کمدی سینمای ایران را غبضه کرده اند و وقتی من می گویم پژمان یعنی ما یک نفر را جدید را معرفی کرده ایم. طلبه ای که در سینمای سخت کمدی خود را بروز داده و تلاشش نادیده گرفتنی ست.

وی ادامه داد: دیگران هم خوب بودند اما یک شانس وجود دارد و یک نفر برنده است و این بحث ندیدن زحمات نیست. پیشنهادی روز اول خانم طائرپور و کمال تبریزی دادند که فستیوال فجر قبول نکرد. گفتیم همه فیلم هایی وارد جشنواره می شوند کاندیدا هستند و این ۲۲ فیلم همگی خوبند نیاز به معرفی کاندید ندارد و می توان مستقیما برگزیده را انتخاب کرد.  امروز به این بلوغ رسیده ایم اما مورد موافقیت از سوی دبیر جشنواره قرار نگرفت.

او در انتها درخصوص علت انتخاب جمشید هاشم پور گفت: معنی حرف من این نیست که تمام برگزیدگان ما باید کشف استعداد باشند. یک جشنواره اگر بتواند یکی دو نفر استعداد تازه کشف کند کافی است.

نوشته آخرین ویژه برنامه «هفت» به روی آنتن رفت/ ناگفته‌های داوری از زبان رسول صدرعاملی و محمدرضا فروتن اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

رشیدپور «هفت» را با یاد سه مجری پیشین آغاز کرد

رشیدپور در ابتدای این برنامه یادی از سه مجری پیشین این برنامه کرد و بیان داشت: امسال بیش از هرکسی جای علی معلم عزیز پشت این میز خالی است. مرد دانشمندی که همگی می دانیم چقدر جای او و نقد صادقانه اش خالی است.

وی ادامه داد: امیدوارم در این ده شبی که در خدمتتان هستم دور از هرگونه حاشیه آزاردهنده بتوانیم «هفت» را اداره کنیم. هنر سینما همواره در ایران تحت انواع و اقسام فشارهای اجتماعی، سیاسی و اقتصادی بوده است و البته سینماگرانی آب دیده، سختی کشیده و محترم داشته ایم و امیدوارم تعامل رسانه ملی با این هنر بیشتر و بیشتر شود.

مجری «هفت» در ادامه با اشاره به مراسم افتتاحیه سی و ششمین جشنواره فیلم فجر گفت: من معتقدم تاکنون در برگزاری مراسم افتتاحیه و اختتامیه هیچ جشنواره ای نتوانستیم استاندارد عمل کنیم. مشکل اصلی اطلاله کلام و طولانی شدن این مراسمات است. نتیجه آن می شود که عده ای میانه مراسم را ترک می کنند. اما نهایتا جشنواره فجر به نحو مناسب آغاز شد و در نخستین شب با استقبال بسیار خوب مخاطبان همراه شد.

حمید نعمت الله با «شعله ور» اولین میهمانان «هفت»

حمید نعمت الله، امین حیایی و هادی مقدم دوست، عوامل فیلم سینمایی «شعله ور»، نخستین میهمان ویژه برنامه «هفت» بودند. حمید نعمت اله در میزگرد بررسی تازه ترین ساخته اش درخصوص زوج خود با هادی مقدم دوست بیان داشت: ترکیب من و هادی مقدم دوست قطعا یک ترکیب هنری است و ادامه نیز خواهد داشت. فیلمسازی از نگاه من یک نقشه است که اگر به آن نقشه برسی و به آن اطمینان یابی، می توان آن را ساخت. زوج ما از سوژه ها و بارش فکری برای رسیدن به این نقشه استفاده می کند.

مقدم دوست نیز بیان داشت: فیلمنامه نویسی مشترک بین ما، کیفیت همفکری است و کیفیت تقسیم وظایف نیست. آن سبک در فیلم های تجاری برای زودتر به نتیجه رسیدن متن و فیلمنامه بکار می رود، اما در کیفیت همفکری به دنبال تکمیل ایده های ذهنی هم هستیم.

سینما در بدمسیری است!

حمید نعمت اله درخصوص اظهارنظر جنجالی چندی پیش خود درباره فیلم های کمدی و «بی آبرو خواندن سینمای ایران» گفت: لزوما منظورم دو سه فیلم مجاور اکرانم نبود. من هیچ کدام از فیلم های کمدی آن دوران را ندیده بودم از جمله «اکسیدان»، «ساعت ۵ عصر» و… .

وی ادامه داد: در آن ماجرای یک سوء تفاهمی شد. آن مصاحبه برای مدتی قبل بود و زمان انتشار آن همزمان شد با اکران فیلمم و این شائبه را برانگیخت که من درباره رقبای خودم آن حرف را زده ام. اما به طور کلی درباره فیلم های کمدی این معضل وجود دارد. من همزمان به یک موضوع جامعه شناسی اشاره می کنم و اینکه مردم به خندیدن نیاز دارند و می بینیم استقبال عجیبی از این آثار می شود. درکل بنظرم سینما در بد مسیری افتاده است.

نعمت اله در ادامه در پاسخ به رشیدپور درباره بهترین فیلمش گفت: چیزی به اسم بهترین فیلم وجود ندارد. من مسیر خودم را طی می کنم و «شعله ور» ادامه مسیری است که من در فیلمسازی طی می کنم. اما اگر منظورتان فیلم محبوبم است، من در میان آثارم «وضعیت سفید» را بیشتر از باقی دوست دارم و در میان آثار سینمایی «بی پولی» را بیشتر از باقی. «بی پولی» بچه ی جوانی است. «بوتیک» پا به سن گذاشته است. «بی پولی» در جامعه فیلمش شاداب است و همین شادابی و حیاتش هیجان زده ام می کند.

«شعله ور» در سینمای حیایی قدم رو به جلویی ست

در ادامه امین حیایی درخصوص تجربه بازی در «شعله ور» و شروع دوران تازه بازیگری اش گفت: «شعله ور» در سینمای امین حیایی قدم بزرگ روبه جلویی محسوب می شود. در «دارکوب» و «درخونگاه که به جشنواره نرسید هم همینطور. من به ناگاه با بازی دراین فیلم ها وارد سینمای تازه ای شده ام و برای این خدا را شکر می گویم. هرچند مردم کمدی دوست دارند و به من همواره پیشنهاد بازی در فیلم کمدی می کنند. اما صادقانه اش این است که جریان بیشتر مرا برده است. البته من واقعا فیلمنامه ها را خواندم و این انتخاب هایم بوده است.

وی همچنین درخصوص علت کناره گیری اش از فیلم «معکوس» گفت: همکاری ام با پولاد کیمیایی بدلیل طولانی شدن فیلمبرداری «درخونگاه» لغو شد. وال این فیلم هم جز انتخاب هایم بود و انتخاب های امسالم کاملا متفاوت با سالهای قبلم است.

نعمت اله نیز درخصوص انتخاب حیایی برای این نقش بیان داشت: من به دنبال چهره ی شهری، چهره رفاه زده و چهره ای که کمی خط و خطوط روزگار بر او نشسته و از سوی دیگری محبوب باشد بودم، بنابراین من تنها دو نفر را برای این نقش در نظر داشتم که نهایتا امین حیایی را انتخاب کردم.

انتقاد نعمت اله به تهران زدگی فیلم ها

وی ادامه داد: فیلم «شعله ور» ۴ ماه فیلمبرداری آن طول کشید و فیلم گرانی است. اما سیستان و بلوچستان نقشی در گرانی این فیلم نداشت، بلکه موجب ارزانی آن شد. من معتقدم باید به شهرستان رفت و فیلم ساخت. این حق همه جای ایران و حق سینماست که در همه شهرها وارد شود. من خودم بچه تهرانم اما احساس خوبی ندارم که تمام فیلمها در تهرن و جاده شمال می گذرد. من با ذائقه تماشاگران مشکل دارم. درخصوص فیلم های کمدی هم حرفم همین است. اگر شیکی شما را جذب می کند، چرا معماری، گویش، لباس و محیط مختلف شما را جذب نمی کند؟! این باید اصلاح شود. فیلم «شعله ور» تمام توان بخش خصوصی برای ساخت یک فیلم بزرگ در شهرستان است و از این بزرگ تر اساسا توانش را ندارد.

توضیح درباره یک حاشیه برای «شعله ور»

وی همچنین درخصوص یک حاشیه درباره فیلم تازه اش گفت: اخیرا دوستی از سیستان و بلوچستان زنگ زد و گفت چرا همه شما وقتی درباره این منطقه فیلم می سازید در آن مواد مخدر نشان می دهید. باید بگویم من واقعا تحت تاثیر مردم این سرزمین قرار گرفتم. این میزان سخاوت، میهمان نوازی بی نظیر است. هم حرفتان را می فهمم، هم گله تان را شنیدم. اما غیر از این موضوع، در سرتاسر این فیلم عشق به آن سرزمین مشخص است. به علاوه کاراکتر ما با خودش اعتیاد را به آن منطقه آورد. والا مردم آن منطقه با عشق و خونگرمی با او برخورد کردند.

نعمت اله با بیان اینکه «شعله ور» درباره ارزش های سیستان است، گفت: گویی بی معرفتی به شما شده اما من باید با همه عشقی که به آن منطقه پیدا کردم به معضلات آن منطقه بیشتر ورود می کردم و بدانید همه ما عاشقتونیم و در کنارتونیم تا حلشان کنیم.

نعمت اله همچنین درخصوص مصاحبه چندی پیش خود با روزنامه سیدنی‌مورنینگ گفت: تنظیم آن مصاحبه و نوع ادبیات آن متن به من نمی خورد. لذا چه آن کسی که آن گفتگو را گرفت و چه کسی که آنرا ترجمه کرد حرف مرا کامل منتقل نکردند والا من با آن حرف مشکل ندارم.

وی درتوضیح انتقاد خود به اغراق زدگی معضلات اجتماعی در فیلم های ایرانی گفت: فقر یک مسئله است، یک زمان موضوع دختر فراری است که باید داد و فریاد زد. یک جا هم حرف دیگری می زنید. این نمی شود که همه جا مشکلات اجتماعی را داد زد. اگر سیاهی و فقر هست باید درباره اش فیلم ساخت اما می گویم کارهای دیگری هم داریم. عادت به مناقشه و مقایسه خوب نیست. کشف جذابیت های دیگر به توسعه سینما و حتی توسعه سینمای اجتماعی کمک می کند.

«هفت» در بخش انتهایی خود نیز میزبان غلامعباس فاضلی و آنتونیا شرکا از منتقدان سینمای ایران بود تا به نقد و بررسی فیلم های به نمایش درآمده در سی و ششمین جشنواره فیلم فجر بپردازند.

ویژه برنامه سینمایی «هفت» به مناسبت سی و ششمین جشنواره فیلم فجر در ایام برگزاری این رویداد سینمایی هر شب ساعت ۲۲:۳۰ به روی آنتن شبکه سه سیما می رود.

نوشته نعمت الله با «شعله ور» به «هفت» آمد/ از انتقاد به تهران‌زدگی فیلم‌ها تا پاسخ به حواشی اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

وی با اشاره به حضور دکتر سید حسن قاضی زاده هاشمی وزیر بهداشت، درمان و آموزش پزشکی کشور و معاونان وی در این مراسم، افزود: اختتامیه دومین جشنواره فیلم سلامت به طور رسمی از ساعت ۱۷:۳۰ شروع می شود.

همچنین در این مراسم از مرحوم علی معلم که سال گذشته داور جشنواره بود و وحید نصیریان کارگردان انیمیشن که به تازگی او را از دست داده ایم، یادی خواهیم کرد.

حمیدی مقدم با اشاره به دو نکوداشت این مراسم توضیح داد: در اختتامیه جشنواره همچنین از رخشان بنی اعتماد فیلمساز شاخص سینمای ایران به دلیل سابقه فعالیت‌های اجتماعی و دکتر کتایون نجفی زاده رییس انجمن اهدای عضو به پاس زحماتشان تقدیر می‌شود.

وی ادامه داد:همچنین  برگزیدگان بخش های برنامه های تلویزیونی، فیلم های مستند و دانشجویی و سینمایی جشنواره نیز در این مراسم معرفی می شوند.

این کارگردان باسابقه در اجرای مراسم های مختلف سینمایی و فرهنگی هنری با اشاره به اجرای مراسم توسط رضا رشید پور خاطر نشان کرد: امیدواریم این مراسم اختتامیه جشنواره سلامت ریتم پرشتاب، مفرح و جذابی داشته باشد.

نوشته برگزاری اختتامیه جشنواره فیلم سلامت در تالار وحدت/ تقدیر از رخشان بنی‌اعتماد و کتایون نجفی‌زاده اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

این در حالی است که گویا رشیدپور آنقدری که به جنجال برنامه‌اش فکر می‌کند، صحت و سقم خوراکی که روی برنامه زنده به خورد مخاطبش می‌دهد، برایش مهم نیست و آن را می‌توان در شاهکار چند وقت قبل او دید، جایی که تصویر یک نوجوان را نشان می‌دهد و او را شهید مدافع حرم ارمنی معرفی می‌کند! آن‌هم وقتی که کاربران اینترنتی که این روزها همه سنین را شامل می‌شوند، عکس یک سرباز در مشهد را با فوتوشاپ تغییر داده اند و دو پاراگراف هم نوشته‌اند که شهید مدافع حرم ارمنی! آیا رشیدپور به عنوان مجری یک رسانه میلیونی نباید کمی تحقیق کند؟

تصویر پایینی: شهید مدافع حرم ارمنیِ رشیدپور/ تصویر بالایی: عکس اصلی

به نظر می‌رسد این مجری بدون اینکه بررسی درباره موضوعات داشته باشد، همین که خبر و عکس جالبی را در تلگرام خودش می‌بیند، آن‌را روی آنتن زنده بازنشر می‌دهد.

در تازه‌ترین دسته‌گلی که ایشان به آب داده‌اند و به خیال خودشان افشاگری کرده‌اند، پای سازمان تامین اجتماعی و رئیس سابق‌اش را به تلویزیون باز کرده، به نظر می‌رسد جنجال‌های ماجراهای پشت پرده به قدری برای رشیدپور هیجان‌انگیز بوده که کارآگاه‌بازی درآورده و از سندی رونمایی کرده که اصلا وجود نداشته است!

ماجرا به سال ۹۲ برمی‌گردد، امید مهدی‌نژاد یکی از طنزپردازان کشور به جهت شوخی با موضوعات آن روزها نامه‌ای از جانب فردی به نام صفرعلی ماندگاری که بازنشسته تامین اجتماعی است خطاب به سعید مرتضوی می‌نویسد و در آن درخواست وام سه میلیون تومانی می‌کند و می‌گوید به صندوق مراجعه کرده اما مسئولان گفته‌اند به دلیل کمبود اعتبار نمی‌توانند به او وام بدهند مگر اینکه سعید مرتضوی دستور پرداخت بدهد. پایین همین برگه امضای ۱۰ نفر از مدیران را می‌بینیم که هیچ‌کدام اسم ندارند و البته زیر یکی از امضاها اعلام می‌شود که درخواست کننده فوت کرده و در نهایت با پرداخت ۲۰۰ هزار تومان کمک هزینه کفن و دفن به بازماندگان او موافقت می‌شود.

نامه طنز مهدی‌نژاد سال ۹۲ در سایت‌های خبری منتشر شده بود

مهدی‌نژاد برای اینکه به سطح طنز نامه بیفزاید، غلط‌های املایی و دستوری مشخصی را در یادداشت مدیران قرار می‌دهد. این مطلب طنز سه سال قبل در وب‌سایت‌هایی هم منتشر شده بود و به نظر می‌رسد حالا بعد از مدت‌ها این نامه را رشیدپور پیدا کرده و بدون حتی ذره‌ای تحقیق آن را در تلویزیون نمایش می‌دهد!

رشیدپور نامه را با زوم بالا روی صفحه به نمایش می‌گذارد و دقیقا از غلط‌های املایی ایراد می‌گیرد و به روند اداری سازمان انتقاد می‌کند و اصلا هم از خودش نمی‌پرسد که یک نامه مردمی چطور روی سربرگ سازمان تامین اجتماعی تایپ شده است، اصلا از خودش نمی‌پرسد چرا این امضاها تاریخ و هویت ندارند و هرکدام یک رنگ هستند و باز هم می‌توان از این ایرادها گرفت که چرا رشیدپور به قیمت دیده شدن از آن‌ها چشم پوشی کرده است.

نامه‌ای در رسانه ملی و شبکه سوم سیما دیده شده، عجیب نیست که مخاطب با تصور واقعی بودن موضوع برای صفرعلی ماندگاری دلسوزی کنند.

در ادامه ماجرا و هرچند دیر، سازمان تامین اجتماعی خود به میدان آمد و در بیانیه‌ای نسبت به نامه‌ای که اصلا وجود خارجی ندارد، موضع‌گیری کرد و دلایل منطقی جعلی بودن نامه را اعلام کرد. رشیدپور از همین آب گل‌آلود باز هم برای برنامه‌اش ماهی می‌گیرد و با اعلام اینکه به دلیل ملاحظات برنامه‌شان نمی‌توانسته نام سازمان مربوطه و رئیس آن‌را که اتفاقا فرد معروفی هم هست، بیاورد، اما مردم در فضای مجازی نامه را دیدند و فهمیده‌اند که «تامین اجتماعی» بوده و حالا جوابیه داده و آن را روی آنتن زنده می‌خواند! انتظار می‌رود یک فرد رسانه‌ای که اتفاقا خودش را بسیار صاحب سبک می‌داند، حالا که پیش از خواندن نامه اولی تحقیق نکرده و از صحت آن اطمینان نداشته،  بعد از جوابیه دست کم عذرخواهی کند که چنین چیزی را در رسانه ملی خوانده است. او تنها به اشاره این نکته اکتفا می‌کند که وظیفه‌اش بوده جوابیه‌ای که خطاب به برنامه خودش است را بخواند.

جوابیه تامین اجتماعی به رشیدپور

منبع: مهر

نوشته آقای رشیدپور کمی تحقیق بد نیست!/ نتایج وابستگی برنامه‌سازان تلویزیونی به شبکه‌های اجتماعی! اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

همچنین از امشب بخش نمایشی برنامه با تغییرات اساسی و با حضور بازیگران جدید مجددا آغاز می شود. رامین ناصرنصیر، سروش جمشیدی، امیر جنانی و لیلا ایرانی

بازیگران جدیدی هستند که قرار است در کنار سیامک انصاری، محمد نادری، مهران رنج بر و الیکا عبدارزاقی به ایفای نقش بپردازند.

در نمایش جدید ساکنان خانه قبلی با حضور در خانه جدید با اتفاق غیرمنتظره ای روبرو می شوند که آنان را از همان ابتدای ورودشان دچار مشکلاتی می کند… .

عوامل اصلی این پروژه عبارتند از: کارگردان: مهران مدیری، تهیه کنندگان: هاشم رضایت، حمید رحیمی نادی، طراح صحنه: مهدی هاشمی، طراح لباس: پیام حسین سوری، طراح گریم: ایمان امیدواری، طراح لباس: پیام حسین سوری، طراح نور و نورپرداز: کیانوش خسروی، صدابردار: ناصر انتظاری، مهدی اکتایی، کارگردان تلویزیونی: سعید رضایت، تدوین: مهدی رضایت، گروه نویسندگان: امیر وفایی، سعید هوشیار، الهه زارع نژاد، زهرا افشار، هدی ایزدی، فاطمه راست گفتار، مشاور رسانه ای: امین اعتمادی، هماهنگی: وفا ملک زاده، مدیر مالی: فرزانه معصومی، منشی صحنه: ساناز فراهانی، جانشین تولید: مهرداد معصومی، عکاس: مهراد اصلان زاده.

نوشته «دورهمی» میزبان رضا رشیدپور/ آغاز نمایش بازیگران از امشب اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

اما «دکتر سلام» یکی از قدیمی‌ترین برنامه‌های اینترنتی و همچنان با اختلاف بسیار پرمخاطب‌ترین آنهاست. مجموعه طنزی که توانسته در سه سال گذشته بسیار تاثیرگذار ظاهر شود و تعداد مخاطبینش به جایی رسیده است که می‌تواند برای حضور در جشن سالگردش چند هزار نفر را از شهرستان به تهران بکشاند. با «علی صدری‌نیا» سازنده مجموعه موفق «دکتر سلام» گفتگویی انجام داده‌ایم که خواندنش خالی از لطف نیست:

«دکتر سلام» پربیننده‌ترین برنامه‌ی اینترنتی کشور است

آقای صدری‌نیا با توجه به آماری که در اختیار دارید، آیا «دکتر سلام» در حال حاضر پرمخاطب‌ترین برنامه اینترنتی کشور است؟

فکر می‌کنم در میان برنامه‌هایی که فعلاً موجودند، طبق آمار بازدیدهایی که حداقل از برنامه‌های دیگر دیده‌ام، فعلاً آمار بازدیدهای ما بالاتر است، بعضاً این آمار بازدیدها، ضریب اکران‌ها و دانلود هم می‌خورد. فکر می‌کنم بر این اساس باید همین‌طور باشد. هر چند که ممکن است جامعه مخاطبین متفاوتی داشته باشند.

طبق آمارهایی که گرفته‌اید، دیگر چه برنامه‌هایی در فضای مجازی پربیننده هستند؟

فکر می‌کنم جدی‌ترین و تازه‌ترینش برنامه رضا رشیدپور بود.

دید در شب.

بله.

جای «رشیدپور» بودم، «دید در شب» را رها نمی‌کردم و به تلویزیون برنمی‌گشتم

که تعداد دانلودهایش از شما کمتر بود.

تعداد بازدیدها و دانلودهایی که در آپارات دیدم از ما کمتر بود، ولی به لحاظ نفوذی که پیدا کرده بود و از نظر تعداد مخاطبی که داشت آن را می‌دید و خبرسازی که کرد، به نظرم یک برنامه جدی فضای مجازی بود و اگر جای رضا رشیدپور بودم، رهایش نمی‌کردم و دو باره به تلویزیون برنمی‌گشتم.

به نظر شما تأثیرگذاری یک برنامه‌ی اینترنتی مثل «دید در شب»، از تأثیرگذاری برنامه‌ای در تلویزیون بیشتر است؟

نه با هم تفاوت هایی دارند؛ اما احساس می‌کنم فضای مجازی دارد خیلی جدی می‌شود. خیلی جدی‌تر از تلویزیون؛ البته از نظر تعداد بیننده هنوز با تلویزیون تفاوت معناداری دارد. حتی وقتی رشیدپور ساعت هشت صبح هم برنامه دارد، حتماً خیلی مخاطب دارد، ولی احساس می‌کنم اولاً فضای رسانه‌ای دارد به سمت فضای مجازی می‌رود و ثانیاً احساس می‌کنم تأثیرگذاری، خبرسازی و همه اینها جدیداً دارد خیلی بیشتر از فضای تلویزیون و امثال اینها می‌شود. کما اینکه هر برنامه‌ی دید در شب کلی حاشیه‌ساز و خبرساز می‌شد، ولی من فعلا جایی ندیدم نکته‌ای از برنامه‌ی تلویزیونی رشیدپور رسانه‌ای شود. برنامه عیدش هم همین‌طور بود.

به گفته مخاطبان صراحت و شجاعت مهمترین دلیل استقبال از «دکتر سلام» است

شاید دلیل استقبال مردم از برنامه‌ای مثل «دید در شب» معلوم باشد. مصاحبه‌های شفاف با افراد شناخته‌شده، ولی «دکتر سلام» چه خصوصیتی دارد که این‌قدر پرمخاطب است و حتی بیشتر از «دید در شب» دیده می‌شود؟

ما در پایان قسمت صدم یک نظرسنجی را با جامعه آماری ۳۵۰۰ نفر از مخاطبان «دکتر سلام» انجام دادیم که نظرسنجی بسیار خوبی بود، منتهی باید یک ربع وقت می‌گذاشتند و این پرسش‌نامه را پر می‌کردند. نتایج بسیار جالب بودند. «دکتر سلام» یک برنامه طنز است و واقعاً طنز بودنش کمک بزرگی به جذب مخاطب کرده است، ولی در این نظرسنجی علاوه بر اینکه خواسته بودیم به طنز بودن و سایر موارد آن نمره بدهند، یک سئوال گذاشته بودیم که مهم‌ترین دلیلی که دارید «دکتر سلام» را می‌بینید چیست؟ و باید یک گزینه را انتخاب می‌کردند. صراحت و جسارت «دکتر سلام»؟ اینکه مهم‌ترین اخبار هفته را دارید در یک بسته خبری می‌بینید؟ یا طنز بودنش است؟ ۷۶ درصد مخاطبان گفته بودند به خاطر صراحت و شجاعت «دکتر سلام» آن را تماشا می‌کنند. قریب به ۲۰ درصد گفته بودند به خاطر اینکه مهم‌ترین اخبار هفته را در این بسته می‌بینیم و فقط ۴ ، ۵ درصد گفته بودند به دلیل طنز بودنش است. با اینکه فرم طنز کمک کرده، ولی برای مخاطب کاملاً محتوا مهم است. یعنی فقط این نبود که صرفاً بخندد و الحمدلله این نتایج خیلی به ما کمک کرد در این مسیر پیش برویم. فکر می‌کنم مهم‌ترین دلیل موفقیت این برنامه این است که دارد روی خط قرمزها قدم می‌زند.

از اول هم نمی‌خواستیم پز بی‌طرفی بدهیم

از قدیم تحلیلی وجود داشت که می‌گفتند سریال یا فیلم سینمایی حزب‌اللهی مخاطب ندارد، بنابراین هر کسی که می‌خواست وارد این عرصه شود می‌گفتند کمی فتیله را پایین بیاور و کمی محافظه‌کارانه‌تر عمل کن. شما از همان اول می‌دانستید قرار است انقلابی عمل کنید؟ اصلاً به این فکر افتادید که یک مقدار محافظه‌کارانه‌تر عمل کنید تا قشری هم که روشنفکر غیرحزب‌اللهی هستند جذب شوند؟

چهار پنج قسمت اول چالشی‌ترین قسمت‌های «دکتر سلام» در اتاق فکرمان بود. چرا؟ چون باید چهارچوبمان در می‌آمد که آقا! ما داریم نقد می‌کنیم، ولی آیا این یک شوخی معمولی است؟ آیا می‌خواهیم هر چیزی را نقد کنیم؟ اصلاً از چه زاویه‌ای می‌‌خواهیم نقد کنیم؟ الحمدلله نتیجه این چالش این شد که قرار گذاشتیم چهارچوب نقدمان چهارچوب انقلاب اسلامی باشد و کاری هم به جناح‌بندی‌های سیاسی نداشته باشیم. حالا دیگر هر کسی را که می‌خواهیم بسنجیم، اصولگرا، اصلاح‌طلب، اعتدالی و… را با این معیار می‌سنجیم. به خاطر همین هم قبل از انتخابات سال ۱۳۹۲، بالاخره به هر کدام از کاندیداهای موجود در صحنه نقدی کرده‌ایم. ما با همین چهارچوب و معیار از فلان وزیر می‌پرسیم چرا در فلان شبکه اجتماعی فیلترشده حضور دارید؟ با همان چهارچوب هم آقای دکتر حداد عادل و آقای دکتر توکلی را نقد می‌کنیم. یعنی خط‌کش و معیارمان در مورد آدم‌های مختلف و طیف‌های مختلف تفاوت نمی‌کند.

نکته‌ی مهم‌تر در بحث انقلابی بودن، بعضی از ما گاهی احساس می‌کنیم باید کمی هم پز روشنفکری و بی‌طرفی بدهیم. این پز بی‌طرفی به نظر من کار را تبدیل به یک کار خنثی می‌کند که هیچ‌کس دردش نگیرد و یا اگر از این جناح یک نفر را زدیم، از آن جناح هم باید حتماً یک نفر را بزنیم. اسم این را بی‌طرفی و بی‌طرفانه عمل کردن نمی‌گذارم. در مواجهه با مسائل، داستان ما داستان حق و باطل است و در دعوای حق و باطل بی‌طرف بودن اصلاً معنا ندارد. بنابراین از همان اول چیزی که برای ما مهم بود این بود که نمی‌خواستیم پز بی‌طرفی بدهیم. ما بی‌طرف هستیم، ولی ممکن است در یکی از شماره‌هایمان ۸۰ درصد سوژه‌هایمان دولتی باشند و در یکی از شماره‌هایمان ۸۰ درصدشان اصلاح‌طلب و در شماره بعدی برعکس شود و اصولگرا باشند. چیزی که این را مشخص می‌کند آن چهارچوب و خط‌کش است. حالا اگر در این هفته جناحی گاف نداد، به زور برایش گاف نمی‌تراشیم که بگوییم آقا! ما حتماً بی‌طرف هستیم و حالا که یکی از این طرف را زده‌ایم، یکی را هم از آن طرف بزنیم که مخاطب بگوید چقدر اینها بی‌طرف هستند! اگر با خط‌کش حق و باطل با مسئله مواجه شویم، دیگر این مسائل مطرح نمی‌شوند و چیزی که برای ما مهم است، این خواهد بود که حق بگوییم. اتفاقاً به نظر من حسن کار ما این بود که بر مبنای چهارچوب‌های انقلابی جلو آمده است و اصلاً چون بر این مبنا جلو آمده، این‌طور مخاطب جذب کرده است. مخاطبی که باید یک مقدار در باره‌اش صحبت کنیم و خود ما را هم غافلگیر کرده است که چطور یک برنامه اینترنتی و در فضای مجازی می‌تواند این حجم مخاطب را به یک همایش بیاورد؟

رهبری فرمودند که اهمیت فضای مجازی به اندازه اهمیت انقلاب اسلامی است

الان همه می‌دانند اکثر مخاطبان سینما قشر روشنفکر هستند. شاید چنین تفکری در مورد فضای مجازی هم وجود داشت که اگر شما برنامه‌ای برای طیف روشنفکر مثل «دید در شب» یا «تی‌وی پلاس» بسازی می‌گیرد، ولی برنامه اینترنتی معمولاً برای مخاطب حزب‌اللهی نمی‌گیرد. مگر ما چقدر مخاطب حزب‌اللهی داریم که اهل اینترنت‌گردی باشند، ولی «دکتر سلام» نشان داد این‌طور نیست. این را چگونه تحلیل می‌کنید؟

فکر می‌کنم تا یکی دو سال پیش بچه‌های انقلابی هنوز یک ذره دو به شک بودند که آیا باید در فضای مجازی وارد بشویم یا نشویم؟ اما جمله‌ای که آقا در باره فضای مجازی گفتند به نظر من بسیار عجیب است که اهمیت فضای مجازی به اندازه اهمیت انقلاب اسلامی است. این جمله بسیار عجیب است و ما کم روی آن کار کردیم و کم آن را شکافته‌ایم. به همین دلیل می‌گویم هر چه در فضای مجازی بیشتر پیش می‌رویم، متوجه می‌شویم تأثیرگذاری آن دارد بیشتر می‌شود. لذا موقعی که داشتیم در باره طراحی «دکتر سلام» بحث می‌کردیم، همه بحثمان این بود که کاری را تولید کنیم که دیگران در فضای مجازی نکرده‌اند و بتواند در فضای مجازی اثرگذارتر باشد. به خاطر همین برایش مشخصاتی را در نظر گرفتیم که کاملاً آن را از یک برنامه تلویزیونی متفاوت می‌کرد. بعضی‌ها می‌گویند ای کاش «دکتر سلام» از تلویزیون پخش می‌شد. من می‌گویم که اصلاً…

اگر روزی «دکتر سلام» از تلویزیون پخش شود، خراب می‌شود

اصلا نمی‌شود «دکتر سلام» را از تلویزیون پخش کرد.

و دوست هم ندارم که این برنامه از تلویزیون پخش شود. اگر روزی قرار باشد «دکتر سلام» از تلویزیون پخش شود، خراب می‌شود. لذا همه‌ی تلاشمان این بود که با مختصات فضای مجازی و مخاطب فضای مجازی برنامه‌ای را طراحی کنیم و در آن فضا موفق باشیم. حتی بعضا تکه‌های طنزی که لابلای کار از آنها استفاده می‌شود، تکه معروف‌های فضای مجازی هستند و داریم سعی می‌کنیم متناسب با مخاطب فضای مجازی پیش برویم. به نظر می‌رسد تأثیرگذاری و اهمیت فضای مجازی نسبت به تلویزیون بیشتر شده است، در صورتی که آن هم خیلی اهمیت دارد.

اگر «صرفاً جهت اطلاع» بدون خط قرمزهای صداوسیما تولید می‌شد خیلی فراتر می‌رفت

این را قبول دارید که یکی از دلایل خوب دیده شدن «دکتر سلام» می‌تواند این باشد که شما خط قرمزهای صدا و سیما و محدودیت‌های آنجا را ندارید؟

ممکن بود اگر مثلاً کامران نجف‌زاده بدون خط قرمزهای صدا و سیما بخواهد «صرفاً جهت اطلاع» را تولید کند، خیلی فراتر برود و راحت‌تر بتواند پیش برود، ولی ما از همان اول بحثمان این بود اولاً پشتوانه‌های «دکتر سلام» چیست؟ اینکه صراحت و شجاعت دانشجویی داشته باشیم، خط قرمزهای صدا و سیما را نداریم و در برخورد با مسائل می‌توانیم دقیقاً تحلیلی جلو برویم و این‌طور نیست که… مثلاً در یک برنامه انتقادی صدا و سیما چیزی را می‌گویند، هفته بعد فشارها زیاد می‌شود، هفته بعد فتیله را پایین می‌کشند، هفته بعد می‌بینید تا یک ماه به فلان سوژه نمی‌پردازند. یعنی کاملاً با فراز و نشیب همراه است، ولی در «دکتر سلام» هدف ما این بود روند ثابتی داشته باشد و یک زیربنای تحلیلی و یک جریان‌شناسی برای مخاطب ایجاد کند. اینکه بعضی از کلمه‌های «دکتر سلام» به یک فرهنگ تبدیل می‌شود. یعنی مثلاً وقتی فلان آدم را می‌گوییم فریدون هفته یا خاطره و… به فرهنگ تبدیل می‌شود به خاطر این است که برای مخاطب ما این موضوع باز شده است که این بنده خدا چرا این نوع عملکرد را دارد. چون در فضای مجازی دست بر و بچه‌های «دکتر سلام» بازتر بوده و الحمدلله تیم خلاقی هم پای کار است ـ بچه‌های اتاق فکر و دیگران منهای خودم را می‌گویم ـ و نگاه واقعاً مستقل دانشجویی دارد، الحمدلله توانسته است به این شکل جا بیفتد.

«دکتر سلام» به خاطر قالبی که دارد مورد استقبال است

شما سه سال است که دارید «دکتر سلام» را می‌سازید، به این فکر نیفتاده‌اید که تا حدی فرم را تغییر بدهید و یا به سراغ آیتم‌های تولیدی بروید و آیتم‌هایی را که مخصوص خودتان باشد تولید کنید؟

یک چیزی که برایمان مشخص هست این است که «دکتر سلام» به خاطر قالبی که دارد مورد استقبال است و اگر بخواهیم فرم آن را عوض کنیم، دیگر «دکتر سلام» نخواهد بود. ممکن است به این تغییر هم فکر کنیم، ولی بحث این است که «دکتر سلام» را به خاطر فرم ثابتش هست که همه می‌شناسند، اما آیتم‌هایی که ما معمولاً در ضمیمه کار اضافه می‌کنیم، در برهه‌ای «دفترچه خاطرات حاج‌آقا» یا «داستان‌های آقای محمدجواد» بوده است یا اخیراً انیمیشن «فرار از اوین» را اضافه کرده‌ایم و داریم تلاش می‌کنیم کنار کار، یک‌سری آیتم‌هایی را داشته باشیم و خلاقیت کار در همین نقطه پایان نگیرد. اخیراً داستانی را طراحی کرده‌ایم که اگر خدا توفیق دهد می‌خواهیم بیرون از «دکتر سلام» و در کنارش شعباتی بزنیم.

یعنی چه کنید؟

یعنی یک‌سری برنامه‌های دیگری در فضای مجازی بعنوان ضمایم «دکتر سلام» که هر کدام اسم خاصی دارد، ولی پیوست «دکتر سلام» و معلوم است تیم «دکتر سلام» آن را ساخته است و در آنجا می‌‌خواهیم به سراغ یک‌سری کارهای دیگر برویم. شاید در بعضی از آنها مباحث جدی‌تر باشند، شاید بعضی از آنها مستندمانند باشند و بعضی از کارهایی را که در خود «دکتر سلام» نمی‌شود کرد، چون ریتم ما باید تند و طنز باشد، باید کوتاه و مختصر حرف و تکه‌مان را بگوییم و به سراغ آیتم بعدی برویم. به نظرمان می‌رسد که مخاطب «دکتر سلام» به نقطه‌ای رسیده است که می‌شود از این برند استفاده و یک‌سری برنامه‌های دیگر را تهیه کرد. فعلاً در حال برنامه‌ریزی برای اینها هستیم. ان‌شاءالله بتوانیم در ماه‌های آینده کار کنیم.

فرم «دکتر سلام» اجازه نمی‌دهد که بیشتر از این در اتفاقات عمیق شود

انتقادی مطرح است که شما هم تلویحاً به آن اشاره کردید. آن انتقاد این است که «دکتر سلام» به اتفاقاتی که می‌افتند و بعضاً بسیار مهم هم هستند، خیلی عمیق وارد نمی‌شود و سطحی نگاه می‌کند و می‌گذرد. شاید دیگر لازم باشد بعد از این همه مدت به یک‌سری از اتفاقات به شکل عمیق‌تری پرداخته شود.

بعضی‌ها را وارد می‌شویم، ولی مدل «دکتر سلام» طوری است که بعضی وقت‌ها که مجبور می‌شویم این کار را انجام می‌دهیم و به اجبار «پرونده ویژه» می‌رویم، ولی خود «دکتر سلام» هم تعریفی دارد و قرار است اتفاقات شاذ هفته را بررسی کند، آن هم به صورت سریع، کوتاه و طنز، ولی بعضی از هفته‌ها مثلاً می‌بینیم قصه مجلس ششم را لازم است پرانتز باز و یادآوری کنیم و بگوییم آقا! ما مجلس ششم را دیده‌ایم، لذا در اینجا یک پرونده کامل راجع به مجلس ششم می‌رویم. یا مثلاً قصه بدعهدی‌های امریکا. در دوره‌ای با پژوهش خیلی خوبی که تیمی انجام داد، می‌خواستیم در آنجا مستندی تولید کنیم و دیدیم در این دوره تا بخواهیم مستند را تولید و بعد در باره‌اش تبلیغ و سپس پخش کنیم، کلی طول می‌کشد، برای همین آن پژوهش را شکستیم و همه چیز را در «دکتر سلام» آوردیم و واقعاً یکی از شماره‌های خوبمان بود و مورد استقبال هم قرار گرفت. بدعهدی‌های تاریخی امریکا را گفتیم. راهکاری که فعلاً برایش پیدا کرده‌ایم این است. هر چند که فکر می‌کنم «دکتر سلام» یک پله در سوژه‌هایش عمیق شده است. شاید قبلاً در مرحله شوخی بود، ولی الان کمی تحلیلی‌تر و عمیق‌تر به مسائل می‌پردازد، ولی اقتضائات فرم آن شاید اجازه نمی‌دهد بیشتر از این عمیق شود.

۴۰۰ دانشگاه هر هفته «دکتر سلام» را اکران می‌کنند

برای اینکه جواب این سئوال را کمی دقیق‌تر از شما بگیرم، پرسشم را به گونه‌ای دیگر مطرح می‌کنم. در کارهای ژورنالیستی مثلاً گفته می‌شود مطلبی نوشته شد و فلان اتفاق افتاد یا فلان مسئول از مشکلی اطلاع پیدا کرد و آن را رفع کرد. می‌خواهم بدانم از این دست اتفاقات تا به حال برای «دکتر سلام» افتاده است که بگوییم با پخش یک قسمت اتفاق مهمی افتاده است؟ چون اگر بخواهیم نگاه کنیم مثلاً می‌گوییم «دکتر سلام» بعد از اتفاقات سال ۱۳۹۲ ساخته شد و در آن انتخابات هم سازندگان «دکتر سلام» شکست خوردند.

چرا شکست خوردند؟

چون رأی شما روحانی نبود.

ما اصلاً برنامه تبلیغاتی و جناحی نبودیم. اتفاقاً به نظر من، ما کاملاً در انتخابات سال ۱۳۹۲ موفق بودیم.

چرا؟

فضای انتخابات سال ۱۳۹۲ را به خاطر بیاورید. بعد از انتخابات سال ۱۳۸۸ است، انتخابات مجلس قبلی توسط جریانی تحریم شده بود. اتفاقاً در انتخابات سال ۱۳۹۲ دغدغه اصلی ایجاد شور انتخاباتی بود. ایجاد اینکه اتفاقاً تکثر و جریانات و دیدگاه‌های مختلف وجود دارند و این فضای نشاط منتقل شود. برای ما در آن موقع هدف اولیه دانشگاه‌ها بود، یعنی ایجاد شور انتخاباتی در دانشگاه‌ها که الحمدلله این هدف کاملاً محقق شد. برای خود ما خیلی عجیب بود که بعضی سیاسیون می‌گفتند ما برای برنامه‌هایمان به هر دانشگاهی که می‌رویم، می‌بینیم قبل از آن دارد «دکتر سلام» پخش می‌شود. یک بازخورد گرفتیم و دیدیم حدود ۴۰۰ دانشگاه دارند هر هفته «دکتر سلام» را اکران می‌کنند. اگر ده قسمت «دکتر سلام» قبل از انتخابات سال ۱۳۹۲ را ببینید، اتفاقاً مخاطب ما در سایت، نظر می‌گذاشت که شما که دارید همه را می‌زنید. پس من به چه کسی رأی بدهم؟ فکر می‌کردند داریم همه را می‌زنیم و آخر سر یک نفر را می‌گوییم این اسطوره است که حلول کرده است. در صورتی که این‌طور نبود. لذا اتفاقا ما به هدفمان در انتخابات ۹۲ که ایجاد شور انتخاباتی در عین حال ایجاد آرامش و تبیین شرایط بود رسیده ایم.

یک آقازاده‌ زنگ زد و گفت چرا من را هم‌ردیف «مهدی هاشمی» قرار دادید!

اشاره کردید مسئولین هم «دکتر سلام» را می‌بینند و گاهی هم دردشان می‌آید. از این درد آمدن‌ها یکی دو مورد به ما بگویید که آیا تهدید شدید یا از شما شکایتی شد؟

مثلاً شماره‌ای داشتیم ویژه آقازاده‌های مختلف. یکی از آقازاده‌ها به خبرگزاری زنگ زده و گلایه کرده بود که چرا مرا زدید؟ و آخرین حرفش این بود که حالا مرا زدید، درست، چرا مرا کنار مهدی هاشمی گذاشتید و زدید؟ من که در آن سطح نبودم.

جالب بود.

گاهی در نمایشگاه مطبوعات بعضی از مسئولین و مقامات هم به ما گفتند ما ریز به ریز توهین‌هایی را که به ما کرده‌اید نوشته و مکتوب کرده‌ایم. یکی دو بار هم نیم ساعت، ۴۵ دقیقه‌ای با یکی از این دوستان صحبت می‌کردیم و می‌گفتند کارتان حرفه‌ای است، ولی دروغ می‌گویید. چند مورد را که گفتند، گفتم اینکه از خبر «ایرنا» بود، اینکه از خبر فلان جا بود و خود آن بنده خدا هم ماند که ما خبرهایی را کار می‌کنیم که خبرهای رسمی خبرگزاری‌های کشور قبل از تکذیبشان است.

کمک به نشر محصولات فرهنگی همسو

از این ظرفیتی که برایتان ایجاد شده است، چقدر سعی کرده‌اید برای ترویج چهره‌ها و کارهای خوب جبهه فرهنگی انقلاب استفاده کنید و کمی هم ایجابی کار کنید؟

یکی از داستا‌ن‌هایی که شاید از یک سال، یک سال و نیم پیش داشتیم همین ماجرای پیام‌های فرهنگی «دکتر سلام» بود که در آنجا از کتاب تا فیلم و محصولات فرهنگی مختلف را معرفی کردیم. در هر شماره یک اثر را معرفی کردیم. غیر از آن، در قصه ظرفیت‌های کنار «دکتر سلام» مثل جشن «دکتر سلام» یا کانال تلگرامی «دکتر سلام» باز این دغدغه ما بود. همین که واقعاً نگاهمان این بود که جاهای مختلفی را که بچه‌های انقلابی دارند کارهای قوی می‌کنند، در حد بضاعتمان به نشر آنها کمک کنیم. در جشن «دکتر سلام» که دو سال است داریم برگزار می‌کنیم، امسال که آثار را نگاه می‌کردم، دیدم آن‌قدر قابلیت دارند که می‌توانیم شب شعر طنز سیاسی برگزار کنیم.

یعنی این‌قدر آدم‌های مستعد داریم؟

بله، شخصیت‌هایی هستند که تریبون ندارند، ولی آثارشان قوی، جاندار، بامزه، طنز و پر از نکات بدیع است.

ثبت‌نام ۱۷ هزار نفر برای جشن سه سالگی

شما در جشن یک سالگی «دکتر سلام» نشان داده‌اید که اصلاً جمعیت را خوب پیش‌بینی نمی‌کنید. امسال که جشن سه سالگی را برگزار کردید،خوب پیش‌بینی کردید یا باز هم جمعیت بیشتر از حد انتظار شما بود؟

سال اول مشکل داشتیم. سال دوم الحمدلله به خاطر سالن وزارت کشور می‌دانستیم جمعیت چه تعداد هست، چون از قبل ثبت‌نام کرده بودیم و متناسب با ظرفیت سالن کارت ورود دادیم و الحمدلله مشکل نداشتیم. امسال دوباره به مشکل خوردیم. ما به خاطر حجم ثبت‌نام‌ها که تا ۱۷ هزار نفر ثبت‌نام کردند، دو سه بار مجبور شدیم سالن عوض کنیم، به اضافه اینکه سالن وزارت کشور آتش گرفته بود و نمی‌توانستیم از آن استفاده کنیم و مجبور شدیم به سالن ورزشگاهی بیاییم، والا تمایل اولیه‌مان این نبود.

سال بعد ان‌شاءالله سالن ۱۲ هزار نفری را باید بگیرید!

دو سه برنامه اول «دکتر سلام» که پخش شد، از آمار اکران‌ها و دانلودها متوجه شدیم چقدر خلاء وجود داشت و الحمدلله چقدر کار دیده می‌شود، در حالی که در شماره‌های اول واقعاً حداکثر ۴۰ درصد چیزی که می‌خواستیم محقق شده بود. یعنی گفتیم فعلاً شروع کنیم و شماره به شماره اصلاحش می‌کنیم. به جشن یک سالگی که رسیدیم، یک سالن ۴۰۰ نفره را گرفته بودیم و عزایمان این بود که آیا این سالن پر می‌شود یا نه؟ چون مخاطب یک برنامه بودن یک بحث است، اما…

خود ما در مورد حجم استقبال و مخاطب جزو غافلگیرشدگان هستیم!

آمدنش بحث دیگری…

خود من می‌گفتم مخاطبان برنامه را می‌بینند و حال می‌کنند، ولی اگر خودم بودم وقت نمی‌گذاشتم تا به سالن بروم. اینکه قرار است یک‌سری از شهرستان‌ها بیایند، اصلاً برایمان قابل تصور نبود. وقتی آن جمعیت ۳، ۴ هزار نفری در سال اول آمد و بعد در مصاحبه‌ها دیدیم طرف می‌گوید من از سیستان و بلوچستان آمده‌ام، دیگری می‌گفت من از کرمان آمده‌ام و… می‌پرسیدیم چرا آمدی؟ می‌گفت به خاطر اینکه این برنامه دارد حرف مرا می‌زند و آمدم که از آن حمایت کنم. در سال اول به‌قدری خسته شده بودیم که می‌خواستیم بعد از جشن یک ماه تعطیل و استراحت کنیم و یکمرتبه احساس کردیم از آن روز باری روی دوش ماست. این اتفاق برای خود ما عجیب بود و با دیدن این حجم از مخاطب قضیه برای خود ما هم جدی‌تر و حساس‌تر شد. اینکه دو باره سال دوم با برنامه‌ریزی بهتری نسبت به سال اول برگزار شد. فکر می‌کنم امسال با همه کمک‌هایی که گرفتیم، برگزاری خلاقانه داشتیم، به لحاظ جایگاه صحنه، نوع آیتم‌هایی که چیده بودیم و آدم‌های مختلف. به نظرم یک بخش جدی قضیه این است که این حجم مخاطب پای کار را دیدیم و این به ما اجازه می‌دهد برای آینده برنامه‌ریزی کنیم. برای امسال یک‌سری کارها و طرح‌های جدید داریم که ان‌شاءالله بتوانیم عملیاتی کنیم و جلو بیاییم، ولی واقعاً خود ما در مورد این حجم استقبال و مخاطب جزو غافلگیرشدگان هستیم!

نتوانستند «دکتر سلام» را بایکوت کنند

کارهایی که انجام می‌دهید و جشن‌هایی که برگزار می‌کنید در رسانه‌های غیر همفکر هم بازخورد دارد؟

اوایل سعی می‌کردند نادیده‌اش بگیرند و فکر می‌کردند نباید هیچ خبری را درباره آن منتشر کنند. اما همه روزنامه‌ها بعد از جشن‌هایمان در باره این رویداد تیتر زدند. امسال گزارش روزنامه‌های مختلف، مثلاً گزارش روزنامه شرق را خواندم و دیدم چه گزارش کامل و خوبی را از جشن امسال کار کرده است. روزنامه ابتکار همین‌طور. تا جایی تلاش می‌شد که دکترسلام دیده نشود، ولی الحمدلله پشت مجموع این قضایا اتاق فکر جدی هست، یعنی ده دوازده نفر از بچه‌هایی که هر تکه از این پازل ایده یکیشان بود و در باره همه اجزای آن بحث و پخته شده و نتیجه کار این شده است، لذا این کمک و این جریان باعث شد از بایکوت در بیاید و مجبور به دیدن و پاسخگو بودن نسبت به آن شوند.

ناراحتی جشن «دکتر سلام» برای یک جریانی خیلی زیاد بوده است

شما از اول هدفتان ایجاد شور انتخاباتی در انتخابات سال ۱۳۹۲ بود. الان با توجه به مخاطبی که می‌دانید زیاد هم هستند و «دکتر سلام» را نگاه می‌کنند هدفتان چیست؟

یک‌سری اهداف کوتاه مدت و مقطعی هستند و یک‌سری بلندمدت. یک‌سری خواب‌هایی است که ما برای «دکتر سلام» دیده‌ایم و فکر می‌کنیم اگر خدا قوت بدهد و چشمه‌های خلاقیت بچه‌های «دکتر سلام» را نخشکاند همچنان توفیق داشته باشیم کار را جلو ببریم، بنا داریم «دکتر سلام» را به عنوان یک رسانه طنز انتقادی پیشرو که دائماً دارد ضعف‌هایش را کم می‌کند و مرجع طنز سیاسی می‌شود، جلو ببریم و سعی می‌کنیم با همین نگاهی که تا به حال آمده‌ایم، بدون اینکه بخواهیم به جریان خاصی تمایل پیدا کنیم، پیش برویم و حرف حق بزنیم. این هدف «دکتر سلام» است، اما بنا به اقتضائات و رویدادهای سیاسی و ماجراهای حساسی که در کشور در مقاطع مختلف اتفاق می‌افتند، هدف‌های مختلفی باید طراحی شوند. یک وقت داستان، داستان نفوذ است که یک‌جور برنامه داریم. یک وقت قصه فساد اقتصادی در کشور است که برای آن هدف‌گذاری دیگری داریم و سعی می‌کنیم نقشمان را ایفا کنیم. در مجموع تلاشمان این است که در جبهه رسانه‌ای انقلاب «دکتر سلام» بتواند نقش خود را به‌خوبی ایفا کند. در برهه فعلی «دکتر سلام» کمکی برای تقویت جبهه انقلاب باشد. مهم‌ترین شعاری هم که از تریبون جشن «دکتر سلام» دادیم شعار «مرگ بر امریکا» بود. حالا اینکه به کسی بربخورد یا نخورد، جدی‌ترین شعار ما «مرگ بر امریکا» بود. خودمن چند روز پس از جشن «دکتر سلام» وقتی فیلم لحظه ورود سردار فدوی را می‌بینم کلی انرژی می‌گیرم. سردار فدوی و بر و بچه‌هایی که تفنگداران امریکایی را دستگیر کردند، آن حجم استقبال با آن شوری که سالن دارد منفجر می‌شود و خوشحال از اینکه این افراد به جشن ما آمدند. مطمئناً بر و بچه‌های جبهه انقلاب چه به جشن آمده، چه نیامده باشند، وقتی این صحنه را می‌بینند قوت قلب پیدا می‌کنند. از آن طرف هم جریانی که خواب دیگری برای آینده کشور دیده است، ایجاد یأس و ناامیدی می‌کند. در این چند روز جاهای مختلفی که می‌روم، احساس می‌کنم ناراحتی این جشن برای یک جریانی خیلی زیاد بوده است.

حرف آخر؟

آنچه برای خودم خیلی جذاب هست و بر و بچه‌های «دکتر سلام» به خاطر آن غافلگیر شدیم، مخاطب‌های پای کار «دکتر سلام» است. به سئوال اول شما برمی‌گردم که مهم‌ترین دلیل‌اش این است که «دکتر سلام» بدون رعایت ملاحظات و مصلحت‌‌اندیشی‌های غیر ضروری آمده و شعارهای انقلاب را سر دست گرفته است و برایش مهم نیست فلان آقا که این حرف را به او زده است به او برمی‌خورد. حرف حق را زده و صریح و جسور پیش آمده است. به همین دلیل جریان و مخاطبی احساس می‌کند حرف‌هایش در این دوره از زبان «دکتر سلام» شنیده می‌شود و این برای ما ارزش دارد و بار مسئولیت ما را سنگین می‌کند. در این دو سه سال تلاشمان بر این بوده است که سعی کنیم بیشتر و بهتر مسائل را تحلیل کنیم و درست بفهمیم و درست منتقل کنیم. امیدوارم خدا توفیق دهد و شرمنده نشویم.

ان‌شاءالله. با تشکر از وقتی که گذاشتید.

نوشته گفتگوی «سوره سینما» با سازنده پربیننده‌ترین برنامه اینترنتی کشور/ صدری‌نیا: خود ما در مورد حجم استقبال و مخاطب جزو غافلگیرشدگان هستیم!/ جای رشیدپور بودم، «دید در شب» را رها نمی‌کردم و به تلویزیون برنمی‌گشتم/۴۰۰ دانشگاه هر هفته «دکتر سلام» را اکران می‌کنند اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.