بازیگر فیلم «تقاطع» درباره علت کم کاری خود به سوره سینما گفت: در یک مدت مشخص هیچ فیلمنامه‌ای قبول نکردم چون دغدغه ساخت یک فیلم مستند را داشتم که البته پیش‌تولید هم آغاز شد اما به خاطر دلایل شخصی فعلا از تولیدش منصرف شدم. این مستند که با موضوع ارتباط جلوی دوربین می‌رود، از نظر سرمایه مشکلی ندارد و در زمان مناسب حتما ساخته خواهد شد.

اسدی افزود: به تازگی برای بازی در یک فیلم سینمایی قرارداد بستم اما هنوز فیلمبرداری آغاز نشده است احتمالا هفته آینده کلید خواهد خورد و با این کار در جشنواره فیلم حضور دارم. ضمن اینکه قرارداد یک سریال هم به کارگردانی آرش معیریان دارم اما زمان تولید آن هنوز مشخص نیست. همچنین با یکی دو نفر از دوستانم در حال نوشتن فیلمنامه بلند سینمایی هستیم تا بتوانم یک اثر سینمایی از آنچه دغدغه های ذهنی ام هست را روی پرده بیاورم. این فیلمنامه در حال نگارش است.

وی در رابطه با قبول نقش دو کار سینمایی و سریال گفت: تا به حال هر فیلمنامه ای که بازی کردم مرد محور بوده و شخصیت مرد داستان بیشتر مورد توجه بود اما در این فیلمنامه سینمایی به لحاظ شخصیت پردازی فیلمنامه ای جذاب و بسیار زنانه داشت و مرا در قبول نقش ترغیب کرد.

خاطره اسدی بازی در فیلم‌های سینمایی «دیشب باباتو دیدم آیدا»، «سر به مهر»، «هفت دقیقه تا پاییز» و … را در کارنامه دارد.

نوشته خاطره اسدی به سینما باز می‌گردد/ دغدغه کارگردانی یک فیلم مستند اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

سوره سینما- «سر به مهر» اولین ساخته بلند هادی مقدم دوست در پنجمین دوره این جشنواره به نمایش گذاشته می‌شود، این دوره از جشنواره از ۱۰ تا ۱۸ آبان ماه برگزار می‌شود. فیلم روایتی است از زندگی دختری که با مشکلاتی در زندگی‌اش مواجه است. «سر به مهر» پیشتر در جشنواره داکای بنگلادش، صوفیا بلغارستان، جهان اسلام مالزی … نیز حضور داشته است. توزیع داخلی و بین‌المللی «سر به مهر» با حوزه هنری است. لیلا حاتمی، آرش مجیدی، خاطره اسدی و … بازیگران این فیلم هستند.

جشنواره ایرانیان لندن تنها جشنواره در انگلستان است که به نمایش آثار سینمای ایران اختصاص دارد. هدف از برگزاری این جشنواره تولید و نمایش بهترین و متفاوت ترین آثار سینمای ایران در انگلستان و جذب مخاطبین بین المللی برای تماشای این آثار است.

نوشته نمایش «سر به مهر» در جشنواره فیلم ایرانیان لندن اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

سوره سینما- فیلم «سر به مهر» که در سی و یکمین جشنواره فیلم فجر حضور داشت و نخستین تجربه هادی مقدم دوست در عرصه کارگردانی به شمار می رود از سوی موسسه رسانه‌های تصویری برای عرضه در شبکه نمایش خانگی توزیع شد.

داستان این فیلم سینمایی درباره دختر تنهایی به نام «صبا» است به خواندن نماز و نیایش پایبند است اما با اینکه دیگران بدانند او نماز می‌خواند، در درون خود چالش دارد… فیلمنامه «سر به مهر» نوشته ای مشترک از هادی مقدم دوست و حمید نعمت الله است که توسط حمیدرضا شفیعی تهیه و تولید شده است. مقدم دوست با این فیلم سینمایی جایزه بهترین کارگردانی در بخش نگاه نو در سی و یکمین جشنواره فیلم فجر را از آن خود کرد.

در این فیلم سینمایی لیلا حاتمی، آرش مجیدی و خاطره اسدی بازی می کنند. پخش «سر به مهر» برعهده حوزه هنری بود.

نوشته «سر به مهر» به شبکه نمایش خانگی آمد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

سوره سینما- به گزارش روابط عمومی سازمان سینمایی،شورای صدور پروانه ساخت فیلم های ویدئویی در جلسه هفتم اردی بهشت خود که با حضور اکثریت اعضا برگزار شد،برای ساخت فیلمنامه‌های «شعر حسینی» به کارگردانی داود نوروزی و به تهیه کنندگی داریوش آشوری، «یار دوازدهم» به کارگردانی محمد حسین لطیفی و به تهیه کنندگی سید جواد هاشمی، «روایتی معتبر درباره غلامرضا» به کارگردانی علی شاه محمدی و به تهیه کنندگی ناهید دل آگاه، «وکیل بند» به کارگردانی و تهیه کنندگی قدرت الله بزرگی، مستند «قرآن،شفا و رحمت» به کارگردانی و تهیه‌کنندگی علی امیری و مستند «مسعود کیمیایی» به کارگردانی غلامرضا پنج تن طوسی و به تهیه کنندگی رضا سلامی پروانه صادر کرد.

همچنین شورای صدور پروانه نمایش خانگی برای ۱۰ عنوان فیلم پروانه نمایش صادر کرد. به گزارش روابط عمومی سازمان سینمایی، براساس مصوبه شورای پروانه نمایش خانگی  فیلم های «سر به مهر» به کارگردانی هادی مقدم دوست، «معجزه بیان» به کارگردانی سوگل تاجیک، «کمین» به کارگردانی شهرام شاه حسینی، «نقب شب» به کارگردانی مشترک آرش معیریان و شهرام شاه حسینی، «رونوشت» به کارگردانی حسن حج گذار، «یه شام خوب» به کارگردانی مهدی مظلومی، «موارد مشکوک» به کارگردانی حسن توکلی، «عتیقه» به کارگردانی عبدالله اسماعیلی، مجموعه «شاهگوش ۱۹و۲۰» به کارگردانی داوود میرباقری و مجموعه «شوخی کردم؛ مهاجرت» به کارگردانی مهران مدیری موفق به اخذ پروانه نمایش در شبکه خانگی شدند.

نوشته ۶ فیلم پروانه ساخت ویدئویی دریافت کردند اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

سوره سینما- سیزدهمین جشنواره بین المللی فیلم داکا بیست تا بیست و هشتم دی ماه در بنگلادش برگزار می‌شود و تعدادی از فیلم‌های ایرانی در بخش‌های مختلف آن روی پرده می‌روند. در بخش مسابقه آسیا- استرالیا فیلم‌های «هیس! دخترها فریاد نمی‌زنند»، «ملاقات با لیلا»، «دربند» و «پرویز» از ایران حضور دارد. در حاشیه این جشنواره آیین بزرگداشت برای فیلمساز نامی ایرانی اصغر فرهادی برگزار می‌شود و ۴ فیلم کارنامه وی «رقص در غبار»، «شهرزیبا»، «چهارشنبه سوری» و «درباره الی» روی پرده می‌روند.

همچننین یک بخش کودک در جشنواره داکا وجود دارد که ایران در آن سه فیلم را به عنوان نماینده دارد. فیلم «آدامس خروس نشان» به کارگردانی مریم میلانی مهمترین آنهاست. در بخش سینمای جهان نیز نام چند فیلم ایرانی به چشم می‌خورد. «خوابم میاد» ساخته رضا عطاران، «ندارها»  به کارگردانی محمدرضا عرب و «در انتظار معجزه» ساخته رسول صدرعاملی. «ملکه» ساخته محمدعلی باشه آهنگرو «سر به مهر» به کارگردانی هادی مقدم دوست هم در بخش سینمای معناگرای این دوره از جشنواره روی پرده خواهند رفت.

همچنین تعدادی از آثار کوتاه ایرانی در بخش فیلم‌های کوتاه این جشنواره حاضر هستند.

نوشته حضور «هیس!» در بخش مسابقه جشنواره فیلم داکا اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

سوره سینما- جشنواره داکا توسط انجمن فیلم رینبو سازماندهی شده که در راستای ارتقای فرهنگ سینمای پاک در بنگلادش و به منظور بزرگداشت جریان جهانی فیلم و امور اجتماعی مرتبط با آن است و فعالیت خود را از سال ۱۹۷۷ آغاز کرده است.

پخش داخلی و خارجی «سر به مهر» را حوزه هنری برعهده دارد. جشنواره فیلم داکا از ۲۰تا ۲۸ دی ماه در شهر داکای بنگلادش برگزار می‌شود و این فیلم سینمایی ۲۳ دی ماه ساعت ۱۷:۳۰ در سالن موزه ملی صوفیه کمال به نمایش گذاشته خواهد شد. لیلا حاتمی، آرش مجیدی، خاطره اسدی و … بازیگران «سر به مهر» هستند. این فیلم داستان دختری است که از نماز خواندن در جمع خجالت می‌کشد…

نوشته جشنواره بین‌المللی فیلم داکا میزبان «سر به مهر» می‌شود اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

به گزارش خبرنگار سوره سینما، فیلم سینمایی «خسته نباشید» به کارگردانی افشین هاشمی و محسن قرایی دیروز جمعه ۱۰ دی ماه در تهران ۴م یلیون و ۵۰۰ هزار تومان فروخته است و فروش کل آن ۱۹ میلیون و ۵۰۰ هزار تومان شده است. فیلم سینمایی «سر به مهر» به کارگردانی هادی مقدم‌دوست دیروز جمعه ۲۷ میلیون و ۵۰۰ هزار تومان فروخته و فروش کل آن ۲۴۵ میلیون تومان بوده است. فروش فیلم سینمایی «آسمان زرد کم‌عمق» به کارگردانی بهرام توکلی در تهران ۲۶۰ میلیون تومان و در شهرستان ۴۵ میلیون تومان بوده است.

پخش دو فیلم «خسته نباشید»  و «سر به مهر» با سازمان توسعه سینمایی سوره حوزه هنری است. در «خسته نباشید» غوغا بیات، رویا افشار، جلال فاطمی، حسام محمودی، فرزاد باقری، نگار حسن‌زاده و … بازی کرده‌اند.

نوشته «سر به مهر» در یک روز ۲۷ میلیون تومان فروخت اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

سوره سینما- میثم محمدی: اگر از نام فیلم سینمایی«سر به مهر» به راحتی عبور نکنیم با یک ایهام مواجه خواهیم شد که در اصل و بطن قصه نهفته است و در واقع هم اشاره به راز سربه مهری دارد که کشش و درگیری شخصیت اصلی داستان بر سر برملا کردن آن است و هم اینکه اشاره دارد به هدف غایی و حاصل از این عمل که در ادامه به تحلیل آن خواهم پرداخت. این فیلم روایتگر داستان زندگی بسیاری از آدم هایی است که در گیر و دار دنیای مدرن امروز، تحت تاثیر هیاهوی پنهان انسان های جمع گریز ، فریاد دادخواهی و مطالبات خود را در دنیای سایبر و فضای مجازی اینترنت جستجو می کنند و با اغتشاشات ذهنی بسیاری مواجه هستند که حاصل آن به انزوایی دردناک منجر می‌شود.

این لایه از اثر را نمی توان بعنوان یک بحث هسته ای به میان آورد، ولی از نقش تاثیرگذار آن برای پیشبرد هدف اصلی داستان و دسترسی به مفهوم کلیدی ماجرا و انطباق با جامعه معاصر نمی توان عبور کرد.زیرا کاربرد فرمیک و محتوایی از اینترنت تا حدود زیادی آن حس ارتباط تصنعی و بی هویت با انسان های بیرون را القا می کند و این حس زمانی تشدید می شود که شخصیت اصلی داستان در مقاطع گوناگون به روایت شفاهی نیز می پردازد و در همین جا باید اشاره نمود که تا حدودی بدلیل همین نوع روایت و فضای بیانی، فارغ از نکات مثبتی که به آنها اشاره شد،اثر در مقاطعی تحت تاثیر مونولوگ های طولانی صبا با وقفه هایی روبرو می شود که در چنین شرایطی ایجاد توازن برای پس نزدن مخاطبان کمتر صبور سینما کمی دشوار به نظر می آید.نکته دیگری که قبل از پرداختن به موضوع اصلی فیلم باید به آن اشاره کرد پوستر این اثر است که با هوشمندی خاصی طراحی شده است و بیانگر جهان داستانی و پیرنگ مدنظر نویسنده و فیلمساز است.در این پوستر انقباض بدنی لیلا حاتمی و نگاه مستاصل و درمانده او با چهره ای سرد و درهم ، تنهایی دردناک او روی نیمکت داخل تصویر را که در مفهومی عمیق تر و وسیع تر مدنظر است را منعکس می کند و موید همان درخود فرورفتگی عوامانه و گریز ناگزیر از انسان های اطراف و تجمعات واقعی و نه مجازی است و روزنه امیدی برای خروج از این تنهایی که در واقع مردی است که در پس زمینه محو پوستر بسوی او حرکت می کند.

صبا شخصیت اصلی داستان که با بازی قابل قبول لیلا حاتمی و تسلط او به ابعاد گوناگون شخصیتی نقش مورد نظر یکی از نقاط اتکا برای همراه کردن مخاطب تا پایان اثر است،دختری تنها،کم رو و تنها با مشکلات روحی و و روانی است که در آغاز فیلم ما او را نشسته در مقابل رایانه شخصی خود و محصور در میان لوازم الکترونیک و بسته های قرص می بینیم.در اصل او با نوعی فوبیا مواجه است که اجازه ابراز نیاز و احساس و خواسته های شخصی را از او حتی در مقابل خانواده اش نیز صلب کرده است و موجب بدبینی به محیط پیرامون و آدمهای اطراف شده است و عادت اینترنت و در میان گذاشتن پنهانی مشکلاتش با افراد داخل دنیای مجازی و بدنبال راه حل گشتن برای رهایی از این شرایط، آخرین امیدهای اوست.

لیلا همخانه صبا ، با بازی خاطره اسدی که به تازگی ازدواج کرده نیز برای کمک به او تلاش می کند .با این تفاسیر می توان گفت که این سویه روانی و اجتماعی این اثر است که در ادامه برای بازگشایی بحث اصلی فیلمنامه کارکرد می‌یابد. صبا مایوس از انسان های اطراف پا در مسیر عشق به خداوند می گذارد که کلید ورود به آن هم نماز است.او تصمیم بر اقامه نماز اول وقت می گیرد تا مشکلاتش برطرف شود و خود را به خدا می سپارد.صبا در قدم اول به راز و نیاز با پروردگار روی آورده و با نگاهی به مبانی اخلاقی اسلام می توان گفت اصل وجود خداوند متعال را شایسته محبت اصیل و ارتباط ناب می داند و دیگر متعلقات دنیایی را به میزان تناسب با ذات مقدس الهی، محبوب واقع می کند. این سویه عرفانی اثر و به واقع هسته مرکزی «سر به مهر»  است که حالا صبا برای رسیدن به مقصود و هدف اصلی دوباره بدلیل همان نقصان شخصیتی حاصل از ابراز تمایلات خود دچار سرگشتگی شده و نماز خود را مخفیانه و پنهانی در فرودگاه و بالای برج می خواند که انتخاب این دو مکان می تواند  به لحاظ معنای محتوایی و نمادین، ارتباط  با فراسوی ابرها تلقی شود. می خواند و همین تبدیل می شود به راز سر به مهری که او از گفتنش به برادر دوستش لیلا که او را خواستگاری کرده وحشت دارد.حامد با بازی آرش مجیدی یکی از روزنه های تغییر در زندگی صبا محسوب می شود.

او برای خروج از این شرایط روانی به همراه خواهرش صبا را به کار دعوت می کنند، برای او تحفه ای از هند آورده اند که بادبزنی کوچک است که از سرزمینی آمده که مملو از ادیان و عرفان است که در سکانسی از فیلم صبا آن را در مقابل صورت خود روشن کرده و اشک می ریزد. صبا همچنان پای رفتن ندارد که به نوعی همان معرفت و شناخت است که هرگونه ترس و وحشت را از میان بر می‌دارد و احوال او مصداق همان مصرع معروفی است که در تنهایی گوش می کند که می گوید: من صبا ره رفتن به کوی دوست ندارم.ا ین ره رفتن همان در جریان بودن معروفی است که شخصیت های دیگر فیلم از جمله راننده تاکسی نیز به آن اشاره می کند. صبا هم اکنون وسیله رفتن که همان نماز است را دارد ولی مسیر را به درستی نمی شناسد که در این صورت در سایه آن به سعادتمندی غایی و حیاتی عاشقانه و عاری از هرگونه درد و رنج می رسد. از دیگر نقاطی که باید در تقویت ایجاد فضای عرفانی و همچنین استحکام و دوام تاثیرات درونی اثر و باورپذیری ابعاد شخصیتی داستان به آن اشاره نمود،بکارگیری موسیقی و در اصل ساز پیانو است که هم القاء کننده آرامش معنوی حاکم بر پیرنگ اثر بود و هم اینکه منطبق با حزن حاصل از دوری عاشق از معشوق که در بسیاری از فواصل فیلم موسیقی روان و جاری بود و حس مازاد و سنگینی را القاء نمی کرد و از سوی دیگر هم بهره جستن از تصنیف ها و آوازهای سنتی ایرانی با اشعار عرفانی به ایجاد این اتمسفر کمک شایانی کرده است.در مجموع هادی مقدم دوست با این اثر که به همراه حمید نعمت الله به نگارش آن پرداخته بود توانست مسیری امید بخش در راه فیلمسازی را آغاز کند،هر چند که سابقه فیلمنامه نویسی او ابعاد تکنیکال سناریو را بیش از داشته های فرمیک او به رخ می کشد.

نوشته جهان و هر چه در آنند،صورتند و تو جانی اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

سوره سینما-سارا کنعانی: «سر به مهر» روی پرده است و این روزها مخاطبان سینما به تماشای فیلمی می نشینند که سر و شکل متفاوتی با فضاهای ذهنی آشنا با عادت‌هایشان دارد. هادی مقدم دوست یک موضوع معنوی -نماز خواندن- را با استفاده از شیوه روایتی تازه مطرح کرده و در اولین تجربه کارگردانی خود، از مظاهر زندگی امروزی مثل دنیای اینترنت و وبلاگ نویسی استفاده کرده است.

اول موضوع نماز به ذهن شما رسید و بعد برای مطرح کردن آن، فضاهای مجازی و وبلاگ را انتخاب کردید یا اینکه می‌خواستید تعلق خاطر یک دختر به وبلاگش را به بهانه نماز نشان دهید؟

هادی مقدم‌دوست: شروع کار یک فیلمنامه نویس می‌تواند از ورودی‌های مختلف باشد. یکی از این ورودی ها پیدا کردن چیزی است که اصطلاحا به آن می‌گوییم موقعیت نمایشی. ما ابتدا یک موقعیت نمایشی پیدا کردیم. موقعیت نمایشی ما آدمی بود که خجالت می‌کشد پیش چشم دیگران نماز بخواند. اولین چیزی که ما برای قصه پیدا کردیم در خودش موضوع نماز را داشت و همراه بود با موضوع خجالت. این یک سیر هنری مناسب بود برای ما که آن را نگه داشتیم و مدت‌ها رویش کار کردیم. پرورشش دادیم و پس از آن بود که عناصری مثل وبلاگ و بقیه متعلقات فیلم اضافه شد.

اساسا از منظر فیلمنامه‌نویسی، ساز و کار وارد کردن وبلاگ به متن قصه چطور شکل گرفت؟

آدم‌ها به انواع مختلف با خودشان خلوت می‌کنند. گروهی فکر می‌کنند و ذکر خدا را می گویند، ضمن اینکه اشکال مختلفی در فکر کردن وجود دارد. یکی همین عملیات ذهنی مرسوم است که همه می‌شناسیم و فکر کردن یکی از اشکال مختلف آن است. یعنی به عبارتی روی کاغذ فکر می‌کنند. یکی دیگر از اشکال فکر کردن مونولوگ و گفت و گوی ذهنی انسان با خودش است. یکی دیگر از اشکال فکر کردن بلند بلند فکر کردن است که حتی می‌تواند هنگام حرف زدن با دیگران محقق شود. نوشتن به عنوان یکی از همان اشکال فکر کردن، می‌تواند در وبلاگ نویسی نمود پیدا کند. یعنی وبلاگ به عنوان یک لوازم التحریر می‌تواند ابزار تفکر باشد. یعنی فرد هر چیزی که در ذهنش وجود دارد به وسیله نگارش در فضای وبلاگ آزاد می کند و آن را در صفحه ای منعکس می کند به نام اینترنت. این ها که گفتم بخشی از اشکال مختلف فکر کردن است. اما اگر قرار است این فکر کردن به تنهایی و با خود ادامه پیدا کند، می تواند به بحران نزدیک شود. اگر این فکر کردن و این گفت و گو بخواهد تبدیل شود به مکالمه ای با خداوند و یا حالت ذکر به خود بگیرد؛ یکی از راه حل های آن نماز است. آن عملیات گفت و گو با خود که می توانست با نگارش در وبلاگ نمود  پیدا کند، حالا تبدیل می شود به گفت و گو با خداوند در نماز. محاسباتی که ما برای ترکیب این دو داشتیم بر اساس این منطق ها بود. یعنی آدمی که ابتدا حرف هایش را با وبلاگ می زند، می رود و حرف هایش را به خدا می گوید. این یک حالت انتقالی از خود به خداست.

«سر به مهر» فیلم ارزشمندی است، چون به هر حال حرف تازه ای دارد، اما برخی از تماشاگران هنگام خروج از سالن سینما یک جمله می گویند: «خب که چی؟!» . به نظر من این بازخورد ، حق این فیلم نیست. خودتان چطور فکر می کنید؟

الان دو جور می شود حرف زد و درباره دو گروه می‌توان صحبت کرد. کسانی که فیلم را دوست دارند و آنها که دوست ندارند. گروهی که نپسندیده اند می توانند جزء این گروهی که شما می گویید، نباشند. یعنی صرفا سلائق دیگری دارند و اگر بخواهند می توانند مصرف کننده این فیلم باشند و لذت ببرند. الان سوال من این است که آیا فیلمساز باید ذائقه تماشاچی را تغییر بدهد؟ یا همین که حرفش را منتقل کند کافی است؟ یا اینکه باید برای یک گروه مشخص در اجتماع فیلم بسازد؟ فکر می‌کنم اگر هدف تنها فیلم ساختن برای یک دایره مخاطب معین باشد تا حرفی که از نگاه فیلمساز گفتنش واجب است، منتقل شود و گروهی که آن را می‌پسندند به تماشا بنشینند، همین گروه می توانند خود به خود روی گروه دیگر اثر بگذارند. اولین کار هیچ فیلمی این نیست که جوری ساخته شود که سلیقه ها را تغییر بدهد. اینکه شما برای طیف های مخاطب هم فیلم بسازی شدنی نیست.

اما می شد کاری کرد که دایره مخاطب وسیع تر شود. مثلا اگر یک دوست اینترنتی جنس مخالف وجود داشت که در خلال فیلم هویت واقعی نامطلوبش برای صبا مشخص شود، ضمن ملموس تر شدن قصه برای تماشاگر امروزی، آن «خب که چی» که گفتم به ذهن مخاطب نمی‌آمد.

این چیزی که شما مطرح کردید یک اتود جدید است برای گفتن منظوری که مورد نظر شماست. شما داستان دختری را تعریف کردید که با پسری در دنیای اینترنت آشنا می شود و زمانی که به دروغ های او پی می برد، دلزده می شود و به خدا پناه می آورد. در این داستان یک بدمن یا کاراکتر منفی حضور بارز دارد. او یک قطب منفی است که ماجرا را هیجان انگیز می کند، چون پنهان کاری دارد و ممکن است بخواهد با سرنوشت این دختر بازی کند یا او را در موقعیت های مخاطره آمیز قرار دهد و … . دو دلیل وجود داشت برای اینکه ما به سمت این رویکرد نرویم. قطعا من هم به عنوان یک فیلمنامه نویس با این گرایش آشنا هستم. گرایش قصه هایی با عناصر بیرونی تر و همچنین قصه هایی با عناصر درونی تر. گاهی نقش منفی بیرون است و یک حضور بارزی دارد و تصمیم دارد صدماتی به نقش مثبت قصه بزند. این یک قصه بیرونی است که شما دارید در آن یک کشمکش عینی را می بینید. قصد ما این بود که یک کشمکش درونی را نشان بدهیم. به عبارت بهتر در اینجا حس ترس است که نقش منفی را به عهده دارد. نقش منفی در «سر به مهر» یک مرد، یک دختر یا یک فرد بدجنس نیست، بلکه احساسی به نام ترسیدن است. آن بخشی از شخصیت که ترسو است. صبا در وجود خودش یک بخشی دارد که می خواهد شجاع باشد  و یک بخشی است که دارد به ترس تن می دهد. داستان، داستان کشمکش بین این دو است. اتود شما را از یک زاویه دیگر هم می توان بررسی کرد و فهمید چه تفاوتی با رویه ای که ما در پیش گرفتیم دارد. در قصه شما بعد از اینکه دختر از این مرد خیر نمی بیند، کوچ می کند به سمت خدا. انگار که برای رفتن به سمت خدا باید قید ارتباطات دیگر را زد. انگار که ارتباط با خدا یعنی از چیزهایی که در زندگی هست، بهره نبریم و در آخر انگار کسی که می خواهد ازدواج کند، دیگر نباید به سمت خدا برود. چیزی که ما می خواستیم حفظ کنیم یک تعادل بود. یعنی ضمن اینکه آدمیزاد خودش برای خودش سعی می کند و ضمن اینکه حق دارد از چیزهایی که طبیعت به او داده (مثل ازدواج)، بهره برداری کند و بتواند ارتباطش با خدا را هم داشته باشد. پس ما نمی توانستیم یک نقش منفی مرد بگذاریم. ما اتودهای مختلفی زدیم و بعد هر کدام را بررسی کردیم تا ببنیم تاثیر نهایی هر کدام چیست. حتی همین اتود که این پسر نقش منفی باشد هم آزمایش شد، اما ما را به سمت آن مقصدی که می خواستیم نمی رساند. ما می خواستیم یک کشمکش درونی را نشان دهیم و بگوییم یک آدمی نه تنها از ترسش عبور می کند، بلکه خودش را از تمایلات طبیعی خودش نیز محروم نمی کند. می خواستیم هر دو را با هم داشته باشیم.

به نظرتان بهتر نبود «سر به مهر» چند سال دیگر ساخته شود؟ یعنی شما و دوستان دیگر فیلمساز زمینه مناسبی برای فیلم های این چنینی فراهم می کردید و بعد به سراغ تولید آثاری مثل «سر به مهر» می رفتید. ضمن اینکه من فکر می کنم با توجه به اینکه تا امروز موضوع اینترنت تا این حد در سینما مورد توجه قرار نگرفته بود؛ می‌شد از ظرفیت‌های داستان پردازی آن بیشتر استفاده کرد.

الان اینطور نیست که موضوع اینترنت تباه شده باشد. فرض بگیرید شما دست گذاشته اید روی موضوع ازدواج. آیا باید نگران باشید که از تمام ظرفیت های این موضوع استفاده نکردید. تا ابد می‌شود درباره ازدواج فیلم ساخت همانطور که تا ابد می‌شود درباره اینترنت فیلم ساخت. اینطور نیست که ما ته این موضوع را در آورده باشیم. سر به مهر فقط به وبلاگ پرداخته است. ما فقط به یک محله اینترنت سر زدیم و هنوز بحث شبکه های اجتماعی  و … دست نخورده باقی مانده. هنوز هم می شود فیلم های بسیاری درباره این موضوع ساخت.

آیا می خواستید بگویید صبا به عنوان یک کاربر دائمی اینترنت به دلیل همین زندگی مجازی، در ارتباط‌های واقعی خود در جهان بیرون دچار مشکل شده است؟

این موضوع می تواند یک تحلیل ساده روان شناسی داشته باشد. ما در فضاهای مجازی به دلیل همین مجازی بودن، همه ابعاد و عناصر یک ارتباط واقعی را نداریم. یعنی حضور و رو به رویی در ارتباط مجازی وجود ندارد. ارتباط در سطح یک مکالمه نوشتاری است. مفهومی مثل چشم در چشم وجود ندارد. اینها مشخصات ارتباطات مجازی است. آدم هایی با روحیات خاص به سمت فضای مجازی گرایش بیشتری پیدا می‌کنند. کسانی که مایل به ارتباط رو در رو و چشم در چشم نیستند، فضای مجازی مساعد احوالاتشان است. فرض کنید اگر کسی از اینکه چهره زیبایی ندارد دچار عدم اعتماد به نفس شده، ارتباط در فضای مجازی را راحت می پذیرد. می بینیم که یک سری آدم ها با روحیات خاص گرایش بیشتری به فضاهای مجازی دارند. آدم های خجالتی و کسانی که به دلایلی اعتماد به نفس حضور رو به رو و عینی و واقعی را ندارند، خلوت فضای مجازی را دوست دارند.

و مشکل صبا چه بود؟

صبا آدمی نبوده که از اول اینطور بوده باشد. او به دلایل مختلف به این نقطه رسیده است. یعنی اخیرا کارش را از دست داده، دارد کار سختی مثل نگهداری از یک بچه را انجام می دهد، همخانه اش در شرف ازدواج است و او حس تنهایی دارد و خلاصه روزگار تنهایی او رسیده است. این زیست مجردی طولانی و ادامه دار شده است. دوستان ازدواج کرده اند او که مجرد بوده، به معنای واقعی کلمه مجرد و تنها می‌شود. این شرایط به اضافه عدم ارتباط با خانواده و … باعث می‌شود آدم دچار تنهایی شود و تنهایی آسیب رسان است. یکی از آسیب ها کاهش اعتماد به نفس و اختلالات خلقی است. صبا هم بعد از عمری تنها زندگی کردن به این نقطه رسیده است. او حالا زیست مجازی و گفت و گوی اینترنتی با وبلاگ دارد.

در پرداخت داستان شما، این مهم بود که خانواده صبا هم مذهبی باشند یا خیر؟

ما کاری به این نداریم که دیگران چه تاثیری روی صبا گذاشتند. نشانه‌هایی هست و می توان حدس زد، اما بنای فیلم این است که سهم تاثیر خود این فرد را نشان بدهد. او کسی است که می‌ترسد و دوست ندارد بترسد. اینکه علل ترس او چیست، یک سوژه خارج از موضوع بود که گفتن اش در دستور کار ما قرار نداشت. اگر در ذیل دستور کارمان لازم بود اشاره ای بشود، ما آن اشاره را انجام می‌دادیم، اما اینکه بیاییم بگوییم آنان چه مشخصاتی دارند و دیگرانی که نماز خواندن را مسخره می کنند چه کسانی هستند و چه خصوصیاتی دارند و … نیز در دستور کار ما قرار نداشت. در دستور کار ما دختری قرار داشت که با خودش درگیر است و می خواهد از این درگیری پیروز بیرون بیاید. ما مراحل عبور از این درگیری را ترسیم کردیم.

کاراکتر خاطره اسدی در فیلم شما یک دیالوگ دارد که شاید مهم نباشد، اما در ذهن من باقی مانده. «عدد هفده را انتخاب می‌کنم؛ چون قضاوت ندارد. نه خوب است نه بد» . اساسا قضاوت کردن در فیلم شما جایگاهی دارد؟

قضاوت یک موضوع پیچیده است. اول باید ببینیم ما حق داریم قضاوت کنیم یا خیر؟ وقتی خودمان را محق بدانیم و واقعا محق هم باشیم، اجازه قضاوت داریم. حالا آنچه اهمیت دارد، قضاوت صحیح است. آگاهی و دانایی شرط لازم این امر است. موضوعی که مورد نظر ما بود، این بود که فارغ از قضاوت ها کار خودمان را بکنیم. در این میان ما همچنین نمی‌توانیم وقت مان را صرف این بکنیم که بدانیم چه کسانی از آگاهی لازم برخوردارند و چه افرادی حق قضاوت کردن دارند و … . این هم شاید یک نوع وسواس ذهنی باشد. فکر کردن زیاد به قضاوت هم می تواند یک بیماری فکری باشد. وقتی من حق دارم که نماز بخوانم و واجب است که بخوانم، از آنجا که این نماز خواندن یک حق است. من باید به مطالبه حق خودم فکر کنم. اگر این وسواس ها که دیگران در موردم چه قضاوتی می کنند بخواهد من را از حقم دور کند، این نوعی از جفاست. ما نماز خواندن را یک حق به حساب آوردیم و خواستیم شخصیت را درگیر با تمایل به حق خودش نشان دهیم. او تا جایی از قصه درگیر قضاوت هاست، اما از جایی به بعد وقتی متوجه مسوولیت خودش و سهم تاثیر خودش می شود، دیگر ذهن او از قضاوت ها آزاد می‌شود.به نظرم یکی از راه های خلاصی از این وسواس فکری که می گوید من در حال قضاوت شدن هستم، فکر کردن به حق خود آدم است.

درباره همکاری خودتان با حمید نعمت‌الله هم صحبت کنید.

ما سال‌هاست کنار یکدیگر هستیم. مدل فیلمنامه نویسی ما بر اساس گفت و گوی بین دو نفر فیلمنامه نویس شکل می‌گیرد. ما ترتیب هایی برای انجام کارمان داریم. یعنی وقتی یک ایده به ذهنمان می رسد و آن را می پسندیم و برای خودمان تصویب می‌شود، شروع می کنیم به حرف زدن در مورد آن و اینکه حالا باید با آن چه کار کنیم. قدم بعدی چیست و چه باید کرد؟ صحبت کنیم یا بنویسیم؟ نیاز بعدی ما برای تکمیل فرآیند چیست؟ در خلال این گفت و گو ها هم روش فیلمنامه نویسی مشخص می‌شود و هم مسیری که برای تکمیل قصه باید طی کنیم. کارمان را با حرف زدن و مطالعه و تحقیق پیش می‌بریم. فیلمنامه نویسی برای من و حمید نعمت الله یک گفت و گوی بزرگ است. فیلمنامه های ما حاصل ساعت های زیادی گفت و گوست.

 امسال هم با «آرایش غلیظ» در جشنواره حضور دارید.

من گاهی فیلمنامه می‌نویسم و گاهی فیلم می سازم و هر دو برای من خوشایند است. «آرایش غلیظ» را دوست دارم و فکر می کنم تاثیرگذاری متفاوتی دارد.

می‌دانم که فیلمنامه نویسی تدریس می‌کنید. اوضاع هنرجوهای امروز چگونه است؟

به طور میانگین بیشتر علاقمند هستند به یادگیری فیلمنامه نویسی تا اینکه بخواهند از آن برای ابزار بازیگر شدن استفاده کنند.

نوشته «سر به مهر» برای گروهی از مخاطبان/ تغییر ذائقه وظیفه فیلم نیست اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

غلامرضا فرجی مدیر پخش و بازاریابی سازمان سینمایی سوره حوزه هنری به سوره سینما گفت: اکران فیلم سینمایی «خسته نباشید» از اول دی ماه با دو نمایش تک سانس در سینما آزادی آغاز شد و از امروز سه شنبه سوم دی ماه در همه سانس‌های این سینما نمایش دارد. همچنین سینماهایی که از امروز این فیلم را اکران کرده‌اند عبارتند از سینما بهمن، فلسطین، زندگی، ماندانا، پردیس ملت، شاهد. اولین ساخته محسن قرایی و افشین هاشمی در اولین روز نمایشش در تهران پنج میلیون تومان فروخت. این فیلم از شنبه هفته آینده هفتم دی ماه در سینماهای شهرستان نمایش داده خواهد شد.

فرجی درباره فروش «سربه مهر» که حوزه هنری پخش آن را بر عهده دارد افزود: این فیلم تاکنون با ۱۶ سینما در تهران به فروش ۱۳۴ میلیون تومانی رسیده و در شهرستان ۱۴ میلیون و ۵۰۰ هزار تومان فروش داشته است.

در «خسته نباشید» محصول حوزه هنری، غوغا بیات، جلال فاطمی، فرزاد باقری، حسام محمودی فرید، رویا افشار و … بازی کرده‌اند. لیلا حاتمی، آرش مجیدی و خاطره اسدی بازیگران اصلی فیلم «سر به مهر» ساخته هادی مقدم‌دوست هستند.

نوشته فروش پنج میلیون تومانی «خسته نباشید» اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

نوشته آنونس فیلم سینمایی «سر به مهر» اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

رضا سعیدی‌پور درباره وضعیت فروش این سینما به سوره سینما گفت: ما از چهارشنبه گذشته فیلم‌های سینمایی «سربه مهر» به کارگردانی هادی مقدم دوست، «جیب برخیابان جنوبی» به کارگردانی سیاوش اسعدی و «ابرهای ارغوانی» به کارگردانی سیامک شایقی را به نمایش درآورده‌ایم. خوشبختانه «سربه مهر» فروش بسیار عالی بوده و مخاطبان را راضی نگه داشته و دو فیلم بعدی هم فروش متوسطی طی این روزها داشتند.

وی ادامه داد: برخلاف تصور و پیش‌بینی فیلم‌هایی که در فصل پاییز روانه اکران شدند، هرکدام توانستند فروش مناسب داشته باشند. با توجه به قرار داشتن در ایام محرم و صفر نسبت به سال‌های گذشته امسال فروش اغلب سینماها بهتر بوده است.

سعیدی‌پور درباره پیش‌بینی خود از کیفیت جشنواره فیلم فجر امسال گفت: با توجه به اخبار و تولیداتی که امسال و اواخر سال گذشته انجام شدند و حضور کارگردانان صاحب نام در جشنواره می‌توان پیش‌بینی کرد به لحاظ استقبال تماشاگر جشنواره پر باری خواهیم داشت. همینطور وضعیت اکران سال ۹۳ کیفیت راضی کننده‌ای خواهد بود.

وی درباره روند دیجیتال شدن پخش فیلم گفت: هنوز سینما آزادی به این سیستم مجهز نشده اما مذاکراتی که با حوزه، هنری، شهرداری تهران، انجمن سینماداران و سازمان سینمایی داشتیم به زودی این اتفاق خواهد افتاد.

نوشته فروش خوب «سر به مهر» در سینما آزادی اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

سوره سینما- علی رضایی: در آخرین روزهای سال سینمایی آثاری روی پرده رفته‌اند که به دلیل جذابیت‌ها و ویژگی‌هایشان می توانند مخاطب را به سالن‌های سینما بیاورند. در بازار بی رونق این روزهای سینما که سایه جشنواره سینما حقیقت و جشنواره فیلم فجر روی آن افتاده و بخش اعظم اخبار و پیگیری‌ها به این دو رویداد برمی گردد، جدال اصلی بین فیلم های «سر به مهر»، «جیب بر خیابان جنوبی» و «آسمان زرد کم عمق» برای جذب گیشه است. ترانه علیدوستی در «آسمان زرد کم عمق»، لیلا حاتمی در «سر به مهر» و مصطفی زمانی در «جیب بر خیابان جنوبی» رقابت اصلی برای جذب مخاطب را دارند. بازیگرانی که در تبلیغات فیلم هم روی حضور آنها تاکید شده است. جالب این که این سه بازیگر حضوری متفاوت در این آثار دارند و نقش‌هایی متفاوت با دیگر آثارشان در این فیلم‌ها بازی کرده‌اند.

«آسمان زرد کم عمق»

اینک زنی تنها!

فیلم تازه بهرام توکلی فضای ذهنی غریبی دارد، غزل (ترانه علیدوستی) شخصیتی ویژه و منحصر به فرد در سینمای ایران است که پیشتر مشابهش را ندیده بودیم. زنی جوان که گویی از عالمی دیگر هبوط کرده و نمی داند در این دنیای فرسوده و پر خطا چطور زندگی کند. باورهای زیبایش راهی به زندگی زمینی ندارد و مبارزه ای سنگین را با واقعیت شروع کرده است. مبارزه ای برای حذف واقعیت و پناه به خیال.

«آسمان زرد کم عمق» با تامل بر جزئیات فروپاشی یک زندگی را به تصویر می کشد و البته از قدرت عشق در بازسازی آن می‌گوید. با وجود فضای انتزاعی فیلم، ردپای روزگار معاصر را می توان دید. بازی ها قابل توجه و حضور ترانه علیدوستی در نقشی دشوار ستودنی است. بهرام توکلی مصرانه مانند یک قهرمان به ترسیم دنیای ذهنی خود در آثارش مشغول است، دوستداران سینمایش می توانند فضای سرد و شخصیت های غریب فیلمش را دوست نداشته باشند، می توانند از ریتم آرام حاکم بر آن خسته شوند اما نمی توانند در برابر تراژدی زیبایی ویران شده که در فیلم جاری است مقاومت کنند.

«آسمان زرد کم عمق» که هشت سینما در تهران دارد، در ۲۵ روز  ۱۷۵ میلیون تومان فروش کرده است.

«جیب بر خیابان جنوبی»

مردی از جنس عاشقانه‌های سینمایی

فیلم سینمایی «جیب بر خیابان جنوبی» به کارگردانی سیاوش اسعدی تلاشی است برای زنده کردن خاطرات یک عاشق سینما. فیلمی که ما را به گذشته های دور و سینمای دهه ۵۰ سینما می برد. فیلم با قاب بندی های زیبا و حس تغزلی که دارد فرم را در تقابل با محتوا قرار می دهد اما این تضاد جذاب است. فضای سیاه و تلخ قصه و روزگار ناخوش قهرمان اصلی و دختر جوان با قاب بندی های زیبای اثر، موسیقی آرام و دلنشین و فضاسازی عاشقانه اش در تقابل است، اما این تقابل دوست داشتنی است. «جیب بر خیابان جنوبی» قهرمانی دوست داشتنی و سمپاتیک و قصه ای عاشقانه و فضایی جذاب دارد. فیلمی که تماشایش برای عاشقان درام‌های خیابانی و اجتماعی یک اتفاق محسوب می شود. مصطفی زمانی در قالب قهرمان زیرک و جنوب شهری فیلم با آن گریم و نگاههای تاثیرگذار پذیرفتنی است و می توان بازی اش در این فیلم را چند پله نسبت به فیلم های قبلی بالاتر دانست.

«جیب بر خیابان جنوبی» که در ۱۷ سینما روی پرده رفته در ۴ روز ۴۵ میلیون تومان فروش داشته است.

«ابرهای ارغوانی»

بازهم ماجراهای دختر مظلوم

فیلم سینمایی «ابرهای ارغوانی» به کارگردانی سیامک شایقی یکی دیگر از آثاری است که این روزهای سرد روی پرده رفته. فیلم داستان دختری است که به دلیل مشکلات خانوادگی از شهرستان فرار می کند و در تهران گرفتار مشکلاتی می شود. هانیه توسلی نقش اصلی فیلم را بازی می کند. نقشی که برای بازیگری با سن و ویژگی های توسلی مناسب نیست و البته بیش از آن، گره های داستانی و فضای قصه است که کهنه و از مد افتاده به نظر می رسد و ربطی به جامعه امروز و آدم هایش ندارد. اگرچه «ابرهای ارغوانی» نکته ای به کارنامه قابل توجه هانیه توسلی اضافه نمی کند اما حضور او در این فیلم می تواند برگ برنده ای برای سازنده اش باشد. توسلی به تازگی فیلم سینمایی «به خاطر پونه» را روی پرده داشته که فروش بالایی داشت.

«ابرهای ارغوانی» در ۱۲ سینما و پس از ۴ روز نمایش ۲۱ میلیون تومان فروخته است.

«سر به مهر»

فیلم غیرشعاری در ستایش نماز

فیلم سینمایی «سر به مهر» ساخته هادی مقدم دوست بخت بالایی برای جذب بیشترین میزان مخاطب در آخرین ماه پاییز دارد. لیلا حاتمی یکی از محبوب ترین بازیگران سینمای ایران در این فیلم نقش دختری را بازی می کند که از نماز خواندن در جمع خجالت می کشد. مقدم دوست از ایده ای که می تواند به راحتی تبدیل به فیلمی شعاری و ملال آور شود، فیلمی گرم و بامزه ساخته است. که شخصیت اصلی اش با وجود همه تفاوت هایش با دنیای امروز، دوست داشتنی است و خجالت بیمارگونه اش آدم را با فیلم همراه می کند. همه ما مانند دختر جوان، ترس ها و تردیدهایی داریم که قابل بیان کردن نیست.

«سر به مهر» داستانش را بدون تکلف و ادا، به زبان و تکنیک ساده بیان می‌کند و می کوشد دلایلی انسانی برای ترس‌ها و امیدهای شخصیت اصلی پیدا کند. خط فرعی رابطه عاشقانه با مرد جوان هم خونی در رگ های فیلم جاری کرده که تحمل تماشای آن را دلپذبر کرده است. با توجه به فروش بالای اغلب فیلم های حاتمی در این سال‌ها، می توان انتظار استقبال از «سر به مهر» در روزهای آینده داشت.

«سر به مهر» که در ۱۴ سینما اکران شده پس از ۴ روز ۳۸ میلیون تومان فروش داشته است.

نوشته دعوت سه بازیگر از تماشاگران سینمای ایران اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

سوره سینما-  «سر به مهر» که این روزها در سینماهای تهران و شهرستان اکران شده داستان دختری است که از نماز خواندن خجالت می‌کشد. پخش داخلی و خارجی این فیلم با حوزه هنری است. شعار جشنواره داکا فیلم بهتر، مخاطب بهتر و جامعه بهتر است. جشنواره داکا توسط انجمن فیلم رینبو سازماندهی شده که در راستای ارتقای فرهنگ سینمای پاک در بنگلادش و به منظور بزرگداشت جریان جهانی فیلم و امور اجتماعی مرتبط با آن است که فعالیت خود را از سال ۱۹۷۷ آغاز نموده است.

انجمن فیلم رینبو علاوه بر برگزاری نمایش فیلم، سمینار و کارگاه، آغازگر سینمای دوره ای بنگلادش با مخاطبین بین المللی است. جشنواره داکا در مدت ۲۰ سال، بواسطه ۱۲ دوره برگزاری مورد توجه جهانی قرار گرفته است و در ایجاد شناخت و آگاهی برای کسانی که دغدغه تولید و مشاهده فیلم های خوب دارند، موفق بوده است. سیزدهمین جشنواره بین المللی داکا (DIFF) در شهر داکای بنگلادش از ۲۰ تا ۲۸ دی ماه برگزار خواهد شد.

لیلا حاتمی، آرش مجیدی، خاطره اسدی و … بازیگران «سر به مهر» هستند. محمدرضا شفیعی این فیلم را تهیه کرده است.

نوشته «سر به مهر» در جشنواره داکا روی پرده می‌رود اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

به گزارش خبرنگار سوره سینما، فیلم سینمایی «آسمان زرد کم‌عمق» به کارگردانی بهرام توکلی تا دیشب ۲۳ آذر در تهران ۱۷۱ میلیون تومان و در شهرستان ۲۲ میلیون تومان فروخته است. فیلم سینمایی «جیب بر خیابان جنوبی» به کارگردانی سیاوش اسعدی تا همین تاریخ در تهران با ۱۶ سینما ۵۰ میلیون تومان فروش داشته است. فروش فیلم «سر به مهر» به کارگردانی هادی مقدم‌دوست تا همین تاریخ در تهران با ۱۴ سینما ۳۴ میلیون تومان بوده است.

مصطفی زمانی، نورا هاشمی، امیر جعفری و … در «جیب بر خیابان جنوبی» بازی کرده‌اند. صابر ابر، ترانه علیدوستی، سحر دولتشاهی و حمیدرضا آذرنگ بازیگران «آسمان زرد کم‌عمق» هستند.

نوشته «جیب بر خیابان جنوبی» ۵۰ میلیون تومان فروخت اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.