«غریزه» سال گذشته در یک نمایش محدود برای منتقدان و خبرنگاران در جشنواره فجر به نمایش درآمد و مورد تحسین همه‌جانبه قرار گرفت.

این فیلم که تاکنون در بیش از ۲۵ فستیوال مطرح بین‌المللی حضور داشته و برنده چندین جایزه بین‌المللی شده است، اکنون با آغاز اکرانش از شهریورماه، یکی از شانس‌های اصلی سینمای ایران برای معرفی به اسکار خواهد بود.

در «غریزه» که به طور کامل در بخش خصوصی تهیه و تولید شده است، روزبه معینی به عنوان مجری طرح حضور دارد و امین حیایی، پانته‌آ پناهی‌ها، با معرفی دو چهره جدید ساینا روحانی و مهدیار شاه‌محمدی در نقش دو نوجوان محوری داستان، با درخشش ژاله صامتی نقش‌های اصلی را ایفا می‌کنند. فرهاد شریفی، افشین سنگ‌چاپ، رضا کرد و پردیس پورعابدینی نیز دیگر بازیگران تازه‌ترین اثر اسعدی هستند.

نوشته فیلم سینمایی «غریزه» به سینماها می‌آید اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

این فیلم که در دو سال گذشته موفق به کسب پروانه‌ نمایش نشده بود، با انجام آخرین تغییرات و شرایط تازه‌ای که بر فضای سینما حاکم شده است، سرانجام فرصت دیدار را با تماشاگران روی پرده پیدا خواهد کرد و با توجه به فضای خاص و عاشقانه‌ در اثر، پیش‌بینی می‌شود که از بالانشینان جدول فروش در اکران امسال سینمای ایران باشد.

«غریزه» سال ۲۰۲۳ و در شرایطی که در انتظار مجوز اکران داخلی بود، در بخش اصلی و رقابتی شش فستیوال معتبر بین‌المللی به نمایش درآمد که از میان آن‌ها سیاوش اسعدی برنده جایزه‌ ویژه‌ داوران برای کارگردانی از بیست‌و‌چهارمین فستیوال فیلم اوجایی در کالیفرنیا و همچنین ساینا روحانی در نخستین تجربه‌ بازیگری موفق به دریافت جایزه‌ بهترین بازیگر زن از بیست‌ویکمین دوره‌ فستیوال فیلم سالنتو در ایتالیا شد.

«غریزه» در بیست‌‌ویکمین دوره‌ فستیوال ایمجین ایندیا در مادرید اسپانیا، سی‌امین دوره‌ فستیوال الدنبرگ آلمان، بیست‌‌ویکمین دوره‌ فستیوال ایسکیا گلوبال در ایتالیا و شانزدهمین دوره‌ فستیوال سوفیا منار در بلغارستان نیز به نمایش درآمد و نقدها و نظرات تحسین‌آمیزی از سوی مخاطبان و منتقدان این جشنواره‌ها دریافت کرد. سفرهای جهانی فیلم اسعدی در سال ۲۰۲۴ نیز ادامه دارد.

در «غریزه» که به‌ طور کامل در بخش خصوصی تهیه و تولید شده است، ‎امین حیایی، پانته‌آ پناهی‌ها و ژاله صامتی در کنار دو چهره جدید ساینا روحانی و‌ مهدیار شاه‌محمدی در نقش دو نوجوان محوری داستان، نقش‌های اصلی را ایفا می‌کنند. فرهاد شریفی، افشین سنگ‌چاپ و پردیس پورعابدینی دیگر بازیگران تازه‌ترین اثر اسعدی هستند.

نوشته فیلم سینمایی «غریزه» به‌زودی روی پرده می‌رود اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

امین حیایی، پانته‌آ پناهی‌ها، با حضور ژاله صامتی و با معرفی دو چهره جدید در نقش‌های اصلی فیلم که در آینده نزدیک از آنها رونمایی خواهد شد، همچنین فرهاد شریفی، افشین سنگ‌چاپ، پردیس پورعابدینی، لادن ژاوه‌وند، با معرفی رضا کرد بازیگران «غریزه» هستند.

«غریزه» یکی از پرهزینه‌ترین و پرلوکیشن‌ترین فیلم‌های بخش خصوصی سینمای ایران است که منجیل، رودبار، لوشان، قزوین، تاکستان و محمد شهر کرج از جمله لوکیشن‌های اصلی فیلم بودند. از نکات قابل‌توجه این فیلم، ساخت بخش عمده‌ای از دکورهای فیلم بوده که در نقاط مختلفی ساخته شده‌اند.

تازه‌ترین ساخته سیاوش اسعدی به طور کامل در بخش خصوصی تهیه و تولید شده و از مهم‌ترین فیلم‌های امسال است که در صورت مهیا بودن شرایط در جشنواره فیلم فجر رونمایی می‌شود.

«غریزه» قصه‌ای عاشقانه است که در اواخر دهه ۴۰ خورشیدی روایت می‌شود.

عوامل اصلی این فیلم عبارت‌اند از: کارگردان: سیاوش اسعدی، فیلم‌نوشت: سیاوش اسعدی، نیما نادری، مدیر فیلم‌برداری: علی قاضی، مدیر صدابرداری: امین میرشکاری، طراح دکور و لباس: مشکین مهرگان، طراح صحنه: مجید علی اسلام و مشکین مهرگان، طراح گریم: عباس عباسی، برنامه‌ریز و دستیار اول کارگردان: آرش حسن‌پور و منصور وثوق، مدیر تدارکات: مهدی عباسی‌پور، مسئول پروتکل‌های بهداشتی: صدیقی (یحیی)، عکس: علی نیک‌رفتار، مدیر تولید: محمد یمینی، مجریان طرح: روزبه معینی و محمد یمینی، تهیه‌کننده: سیاوش اسعدی، محصول (خانه فیلم اَوستا).

نوشته فیلم‌برداری فیلم سینمایی «غریزه» به پایان رسید اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

فکر می­ کنید رضا چه مؤلفه­ های شخصیتی دارد که موجب می ­شود در زمان خودش ابرقهرمان به حساب بیاید؟

در دنیای سینما وقتی یک شخصیت کنش­گر را تصویر می­کنیم برای مخاطب جذاب است. این کنش­ و واکنش­ در شخصیت­هاست که واژه­هایی مانند قهرمان یا ضد قهرمان را می­سازند. قهرمان نقشی جدی در سینما دارد و البته در سینمای ایران قهرمان با المان­های گذشته وجود ندارد. ظاهراً ترجیح داده شده تا در داستان­ها قهرمانی که در تعریف های کلاسیک می گنجد، وجود نداشته باشد و داستان­ها در دل جامعه اتفاق بیفتد.

چه گرایشی در شما موجب می ­شود که فیلم­هایتان درفضا­های خاصی مانند محلات پایین شهر تهران بگذرد و قصه آدم­هایی را روایت کنید که همه به نوعی با دغدغه معیشتی رو به رو هستند؟

علت رقم خوردن اتفاقات فیلم­های ما در این مکان­ها این است که اجتماع با این طبقه از مردم شکل گرفته است و شاهد مشکلات بیشتری در این طبقه هستیم. داستان هایی که در این طبقه از جامعه شکل می­گیرد برای مخاطبان طرح جذابی دارد. به جز این، معماری مناطق جنوب تهران به نظرم سینمایی­تر است و بافت شهری این مناطق روح دارد. هرچه به بالای شهر تهران نزدیک می­شویم این رنگ و لعاب­ها کمتر می­شود. بالای شهر تهران دچار به هم ­ریختگی معماری شده که ریشه آن هم از زمان پهلوی دوم شکل گرفته است و به همین خاطر ترجیح می­دهم که فیلم­هایم در آن فضا شکل بگیرند. البته این سلایق هم ریشه در کودکی من دارد که با این فضاسازی رشد کرده­ام.

«درخونگاه» بازیگران کم­کار و یا گزیده کار دارد که بعد از مدت ها دوری بازی کرده اند؛ معیارتان برای انتخاب بازیگران چه بوده است؟

معمولا زمانی که مشغول نگارش فیلمنامه هستم، به بعضی از بازیگران برای شخصیت فیلم­هایم فکر می­کنم. زمانی که کاراکترهای فیلمنامه­ ام به شکل و هویتی می رسند، با بازیگرهای مدنظرم درباره آن صحبت می­کنم و اگر شرایط در زمان تولید فیلم نیز مهیا بود، با همان بازیگر همکاری می­کنیم. درفیلم­هایی که ساخته ام ۶۰ درصد این اتفاق افتاده و با همان بازیگران کار را پیش بردم. به نظرم هر قصه­ای که نوشته می­شود و شخصیت­های آن شکل می گیرد، خودش صدا می­کند که کدام بازیگر این نقش را ایفا کند. همیشه در انتخاب بازیگران «درخونگاه» دلم می خواست با بازیگرانی کار کنم که شاهد این سبک از نقش آفرینی از آن­ها نبودیم. برای بازی نقش اصلی این کار همیشه امین حیایی را در نظر داشتم، چون معتقدم هنوز نیمی از توانایی­های این بازیگر درسینمای ایران دیده نشده است. امین تا به حال در این پرسوناژ با این فضا کار نکرده بود. بیشترین بازی­های او همان شخصیت­های طنز درفیلم­هاست. زمانی که فیلمنامه این کار را می­نوشتم برای بازی نقش پدر خانواده همیشه به آقای محمود جعفری فکر می­کردم. خانم صامتی چهار سال از امین حیایی کوچک­تراست و برایمان سخت بود که نقش مادر او را بازی کند، اما برای مادر خانواده به کسی نیاز داشتیم که شیرینی خاصی در چهره داشته باشد و فکر می­کنم هیچ کس به اندازه او برای این نقش مناسب نبود. پانته­آ پناهی­ها، مهراوه شریفی­نیا گزینه­هایی بودند که کاراکتر­ها مناسب آن­ها نوشته شده بود.

با توجه به اینکه مخاطبان حال حاضر سینما، عجول و کم حوصله هستند، شما به­عنوان کارگردان و نویسنده به چه نکاتی در فیلم توجه کردید تا مخاطب را تا پایان فیلم همراه کنید؟

هر قصه­ ای لحنی دارد که براساس آن لحن قصه نوشته می­شود. همراه شدن مخاطب با فیلم، فرمول وقاعده نانوشته­ ای دارد و بسته به بازی بازیگر و فیلمنامه و دیالوگ هاست که بتواند با مخاطب همذات پنداری کند.

ما در روند روایت داستان فیلم شاهد این موضوع هستیم که تمام اتفاقات مهم فیلم در بیست دقیقه پایانی اتفاق می­افتد، نگران این موضوع نبودید که مخاطب نتواند تا پایان، همراه فیلم باشد؟

در فیلم «درخونگاه» مخاطب با تعلیق­های متعددی روبه­روست و داستان به روند خودش ادامه می­دهد و مخاطبان با شخصیت­های فیلم آشنا می­شوند و در این تعلیق­ها زمان را سپری می­کند تا به اتفاق مهم داستان برسد. این قصه می­توانست طور دیگری روایت شود، اما گاهی ساختار به نوع داستان و روایت و جبر حاکم در داستان مربوط می­شود. ما می­توانستیم داستان را این طور تصویر کنیم که شخصیت اصلی داستان در دقیقه ۱۵ متوجه شود که تمام سرمایه­اش را خانواده­اش به باد داده­اند و این سؤال مطرح می­شود که باید چطور ادامه می­دادیم؟…ما درنگارش داستان­هایمان درگیر بایدها و نبایدها، اخلاق­گرایی و کانون خانواده هستیم. داستان­هایمان گاهی فدای چیزهایی می شوند که نمی­توانیم آن ها را به تصویر بکشیم؟ قسمت دوم این فیلم زمانی که رضا به خانه شهرزاد می­رود، می تواند ساخته شود، اما آیا می شود این موضوع را ادامه دهیم؟.. من می­توانستم فیلم را طور دیگری روایت کنم، اما آن فیلم هرگز رنگ پرده را نمی­دید.

در اکران جشنواره­ای فیلم «درخونگاه» شاهد صحنه ­هایی بودیم که در اکران عمومی آن حذف شده و پایان­بندی آن تغییر کرده است؛ این موضوع به اصل فیلم ضربه زده و نظرتان درباره این سانسورها چیست؟

درهر فیلنامه­ای صحنه­ها براساس پازلی کنارهم چیده می­شوند. اگر صحنه­ای را در یک فیلم حذف کردیم و به اصل آن ضربه نزد، حتما یک نقطه زائد بوده است. پس قطعا صحنه هایی که بعد از مونتاژ نهایی درفیلم هستند، حضورشان الزامی بوده و حالا حذف آن­ها به فیلم ضربه زده یا نه بحث مفصلی می­طلبد. به­هرحال از دید من به عنوان کارگردان، حذف این صحنه­ها به فیلم آسیب زده و نسخه­ای که بدون سانسور در جشنواره فیلم فجر به نمایش درآمد، حال بهتری داشت. به طور مثال، سکانسی که خانم شهرزاد به دیدن یک دیوانه می­رود کامل حذف شده است، اما در این صحنه اتفاق خاصی نمی­افتد.

این روزها شاهد ساخت فیلم­هایی هستیم که ازلحاظ فیلمنامه­ دچار مشکل روایت هستند، فکر می­کنید این مشکلات از چه نقطه­ای سرچشمه می گیرد؟

ما در روایت داستان­ها با محدودیت رو به روهستیم و به همین دلیل است که فیلمنامه­های عجیبی نداریم. این را نباید ازچشم فیلمنامه نویس­ها و یا سازندگان فیلم دید. می­خواهیم در فیلم­هایمان فرهنگ­سازی کنیم حتی به غلط!…ما در این عرصه هنرمندانی داریم که در حرفه خودشان نابغه به حساب می آیند و نمی­توانیم در بعضی زمینه­ ها فعالیت کنیم و تنوع موضوعی نداریم. البته تمام داستان­های جهان یک بار روایت شده و فقط ما می­توانیم از زاویه­ های مختلف به یک موضوع نگاه کنیم. معمولا زمانی که وارد سینمای حرفه­ای می­شویم یک قیچی در ذهنمان به­ وجود می­آید. در صورتی که یک هنرمند کارش خلق کردن است.

ظاهراً درحال حاضر مشغول نگارش فیلمنامه­ای هستید، درباره فضای این فیلمنامه­ بگویید؟

قصه­ ای عاشقانه به نام «سینما ستاره» که در دل سال ۴۸روایت می­شود. این فیلم با تمام کارهایی که تا الان ساخته ­ام فرق می­کند. طبقه اجتماعی آدم­های داستان به نوعی ثروتمند هستند و داستان در طبقه فرهنگی که به آن علاقه ­مندم، نیست. نگارش این فیلمنامه تمام شده و تلاش می­کنم هرچه سریع تر این کار را بسازم. احساس می­کنم سینمای ایران این روزها به این فیلم احتیاج دارد و دچار کمبود فیلم­های عاشقانه است. در دورانی زندگی می­کنیم که یک سری احساسات از میان رفته است و همه در یک تنهایی درونی فرو رفته ایم و به فیلم­هایی که ما را از این فضا جدا کند، احتیاج داریم.

در فیلم­هایی که به آن اشاره کردید، بازهم شاهد سینمای الگو گرفته از کیمیایی هستیم؟

همه علاقه­ مندند بگویند در فیلم­هایم از المان­های سینمای کیمیایی بهره می­برم. اگر در فیلم­هایم این المان­ها وجود دارد، آدم خوشبختی هستم. از کودکی عاشق سینمای کیمیایی بوده­ام و او برایم یکی از محبوب ترین کارگردان­هاست. آقای کیمیایی به قدری المان­های مربوط به سبک خودش را خوب در فیلم­هایش جای داده که سال­ها طول می کشد فیلم­هایم مانند او شود. من به او علاقه­مندم و این طبیعی است که فیلم­هایم تحت تاثیرش باشد. از زمانی که فیلم­سازی حرفه­ای را شروع کردم، مشخص بود که از دنیای سینمای کیمیایی الگو گرفته ­ام. از کسانی که بعد از پیشکش آخرین فیلمم به کیمیایی، تازه متوجه این موضوع شده اند و فیلم را نقد یا تمجید کردند، تعجب می­کنم.

نوشته در آثارمان درگیر اخلاق‌گرایی و کانون خانواده هستیم/ خوشحالم که فیلم‌هایم شبیه آثار کیمیایی است اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

در ابتدای این جلسه امین حیایی گفت: از آنجایی که شما اهالی رسانه و اهل قلم متفاوت تر و جزیی تر فیلم را می بینید باعث خرسندی ماست در خدمتتان هستیم.

علی علایی در ادامه درباره تقدیم کردن این فیلم توسط سیاوش اسعدی به مسعود کیمیایی و حواشی اطراف آن گفت: موضوع پیشکش کردن فیلم، امری شخصی و خصوصی و بهتر است آن را تمام کنیم تا از حواشی بیشتر جلوگیری شود.

او افزود: بحث بعدی موضوع نمادگذاری است که باید از آن نیز پرهیز کرد و نظر شخصی من است که این فیلم نمادگذاری ندارد و فقط یک اثر خوش ساخت است.

در ادامه بخش سوالات اهالی رسانه آغاز شد و سیاوش اسعدی درباره تفاوت پایان بندی نسخه اکران شده فیلمش نسبت به نسخه جشنواره فیلم فجر گفت : مقداری از اصلاحات به فیلم وارد شد و آن را انجام دادیم و به این شکل درآمد. ما خودمان را با شرایطی که پیش آمد وفق و اصلاحات را انجام دادیم و البته این پایان بندی هم به نوعی برای من جذاب و امیدوار کننده تر است.

عباس یاری از منتقدان سرشناس که در نشست حضور داشت، گفت: خوشحالم فیلم را دیدم و فکر می‌کنم اتفاق خوبی برای سینمای ایران ، عوامل سازندگان فیلم و بخصوص برای امین حیایی است و البته شانس خوبی برای او بود که به جز فیلم نعمت الله یکبار دیگر شاهد بازی دلچسب و حساب شده ای از او بودیم.

یاری ادامه داد: تعییرات این فیلم من را به یاد «مادیان» علی ژکان انداخت که باید پایانبندی فیلم را عوض می کرد و البته بهتر شد چرا که آنقدر فیلم تلخ بود که پایانبندی تلخ مخاطب را آزار می داد اما این پایان امیدوار کننده بهتر است.

سهراب پور بیان کرد: به شخصه از پایانبندی نسخه جدید غافلگیر شدم و آن را دوست دارم و البته بگویم اصلاحات فیلم ربطی به ارشاد نداشت و باید منصفانه صحبت کنیم.

سیاوش اسعدی در خصوص انتخاب محمود جعفری گفت: برای انتخاب یک سری نقش هایی که در این فیلم است به اندازه کمتر از انگشتان یک دست گزینه داشتیم که محمود جعفری یکی از آن ها بود و شاید نقش او را در سینما فقط سه نفر می توانند بازی کنند. او در بازی اش مزه‌ای دارد که به پدر قصه نزدیک بود و شیرینی اش به تلخی فیلم اضافه می کرد و توانست به بهترین نحو اجرا کند.

کارگردان «درخونگاه» ادامه داد: امین حیایی هم اولین انتخاب من بود و حتی چند مرتبه ای که تهیه کننده عوض شد او و شریفی نیا همیشه انتخاب اول من بود.

حیایی درباره ایفای نقشش در این فیلم که مورد توجه قرار منتقدان گرفته، بیان کرد: علت موفقیت های چند فیلم اخیرم این بود که خودم را به متن و کارگردان و فیلم واگذار کردم و  سعی کردم واو به واو فیلمنامه را بگویم و حس و حالش را به بهترین نحو بیرون بیاورم.

اسعدی در خصوص فضای فیلمسازی سینما، گفت : ما در شرایطی فیلمسازی می کنیم که فشارهای چند جانبه ای وجود دارد و متاسفانه از سوی بچه های خودمان بسیار این موضوع ‌دیده می شود چون انگار بیشتر به دنبال کشف و شهود و دادن گراهای سانسور شدن هستند و این ها را برای بزرگ کردن خودشان به زبان می آورند!

او افزود: منتقدی در برنامه تلویزیونی وجود دارد که هر توهینی می کند و متاسفانه حذف شدنی هم نیست. این شخص باعث شد ارشاد روی فیلم ما حساس شود.

اسعدی درباره حذف صحنه هایی از فیلم بخاطر تهیه کننده بیان کرد: من از منیت و جایگاه خودم بخاطر تهیه کننده و شادی دل او خیلی پایین تر آمدم چون می دانم چقدر برای این فیلم زحمت کشید و ریال به ریال آن را به سختی به دست آورد و هزینه کرد.

وی در خصوص نقش امین حیایی، گفت : برای امین حیایی، برعکس محمود جعفری آدم های بیشتری بود اما من می دانستم با حیایی درخشان می شود و اینطور شد. وقتی با امین به لحاظ هوش و تکنیک بازیگری و شخصیت و بزرگی بالایی که دارد کار می کنید سخت است با دیگر بازیگران کار کرد.

سهراب پور در خصوص کم رنگ بودن نقش جمشید هاشم پور در فیلم، بیان کرد: درباره هاشم پور بگویم که اسعدی موافق حضور هاشم پور در فیلم با این سکانس کم نبود ولی با نظر من اضافه شد. هاشم پور با حضورش در فیلم بر سر ما منت گذاشت و به شخصه و قطعا مردم این بازیگر محبوب را بسیار دوست دارند و کم و زیاد بودن نقش برای آن ها مهم نیست.

این تهیه کننده ادامه داد: در مورد برخی لوکیشن‌ها هم بگویم که اسعدی آن ها را دوست نداشت و در اصل لوکیشن های ما جای دیگری بود اما مجبور شدیم بنا به شرایطی آن ها را عوض کنیم.

اسعدی در خصوص لزوم استفاده از «مهدی» شخصیت دیده نشده فیلم، اظهار داشت: مهدی برادر دوقلوی رضای قصه بود که هفت سال جبهه رفته هر دو جنگ کردند یکی جنگ صنعتی و دیگری جنگ در جبهه و هردو به نفع خانواده و کشور پیش رفتند.

در پایان نشست امین حیایی درباره رسیدن به شخصیت رضا و حساس بودن آن برای پرهیز از تکراری شدن، گفت: واقعا هرچه بود از فیلمنامه و با هماهنگی اسعدی اتفاق افتاد و واقعا لب مرز حرکت کردیم، اما اینکه بخواهم از بیرون دنبال این نقش بگردم چنین نبود.

نوشته اسعدی: امین حیایی اولین انتخاب من بود/ حیایی: خودم را به متن و کارگردان واگذار کردم اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

اسعدی که سال های گذشته «حوالی اتوبان» و «جیب ‌بر خیابان جنوبی» را در جشنواره داشت، ادامه داد: یک فیلم تا زمانی که به مرحله نمایش نرسیده و اصطلاحا به دنیا نیامده، به ما وابسته است. وقتی به دنیا می‌آید خود صاحب شناسنامه می‌شود. امروز «درخونگاه» دیگر به من وابسته نیست اما آنچه درباره آن می‌توانم بگویم این است که این فیلم نزدیک ‌ترین فیلم به سلیقه و لهجه خودم است.

وی همچنین در رابطه با حضورش در جشنواره فیلم فجر بیان کرد: سال گذشته بنا داشتیم در این رویداد شرکت کنیم اما کار ما به طور کامل آماده نبود و خوشحالم که امسال این اثر را در سینمای ملت با اهالی رسانه تماشا کردم و در روزهای آینده هم بازخوردهای سینمای مردمی را میبینم. نه فقط من بلکه فکر می کنم همه فیلمسازان و سینماگران به این جشنواره علاقه داریم و اتفاقاتش برای مان مهم است. من هم دلم می خواست «درخونگاه» در این فضا به نمایش دربیاید تا بازخوردها را قبل از اکران عمومی ببینم.

این کارگردان در پایان گفت: اما نکته مهم آنکه همه چیز باید بر اساس یک محور و چارچوب پیش برود و یک تعریف درست و دقیق از بزرگترین جشنواره سینمایی مان داشته باشیم.

نوشته «درخونگاه» سلیقه و لهجه خودم است/ ضرورت تعریف دقیق و درست از جشنواره اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

سومین ساخته سیاوش اسعدی مانند دو ساخته قبلی او فیلمی اجتماعی و خیابانی از آدمهای حاشیه ای است با این تفاوت که «درخونگاه» نشانه های پررنگی از فیلم نوآر را با خود به همراه دارد البته به همراه برخی اشتباهات که به آن اشاره می کنم.

«درخونگاه» از محله‌های قدیمی تهران است که در نزدیکی بازار تهران و پیرامون خیابان پانزده خرداد قرار گرفته و امروزه خیابان شهید اکبرنژاد نام گرفته‌است. درخونگاه در قدیم در بخش «سنگلج» قرار داشت. اسماعیل فصیح، نویسنده ایرانی که خود زادهٔ محلهٔ درخونگاه است دربارهٔ این محله می‌نویسد: «بازارچه درخونگاه طهران از زمان قاجار وجود داشته، شاید اوایل «درخانقاه» بوده. نمی‌دانم؛ ولی موجودیت و مفهوم «درخونگاه» حالا برای من یک حالت فکری دوران کودکی است تا یک «بازارچه». مکانش هم البته کوچه‌ای است طرف‌های چهارراه گلوبندک. بازارچه کوچک درخونگاه هم هنوز وجود دارد. آدم‌هایی که در آنجا وجود داشتند و من را به گریه می‌انداختند یا می‌خنداندند، یا عشق می‌ورزیدند همه در ذهن من حک شده‌اند؛ ولی خب، انسان در تولید یک اثر هنری زندگی را کپی نمی‌کند، بلکه برای آن درد یا عقده طرحی مشخص می‌کند، شخصیت‌هایی می‌سازد، حال و هوایی را ایجاد می‌کند، زمینه و زمان و علت وقوع این قضایا را مشخص می‌کند و مهم‌تر از هر چیز «تز» آن را روشن می‌کند».شعبان جعفری ملقب به شعبان بی‌مخ و شعبان درخونگاه نیز متولد محله درخونگاه بود و از اواخر دهه بیست، زمانی که از یک دوره تبعید به تهران برگشت در همان‌جا ساکن ماند و باشگاهش در همان محل بود. داریوش مهرجویی کارگردان و مترجم ایرانی در درخونگاه به دنیا آمد.حمید شیرزادگان، از قهرمان‌های فوتبال دهه چهل ایران در سال ۱۳۲۰ در محله درخونگاه به دنیا آمد و در همان نزدیکی در خیابان شاپور زندگی کرد.

در لغت‌نامهٔ دهخدا آمده: درخوانگاه را شاید بتوان گفت جایگاهی که خوانی می‌گستردند و مردم را به مهمانی می‌خواندند ورهگذران را می‌پذیرفته‌اند و در میان عوام برای واژهٔ «درخونگاه» آورده اند: در تکیه درخونگاه نخلی وجود دارد که به گفته اهالی محل، به زور دعوا و خون‌ریزی به این محل آورده شده و همین خون‌ریزی علت نام‌گذاری این محله است.

همه این توضیحات که در بالا امد و البته با یک جستجوی ساده اینترنتی هم به آن دست یافت سابقه و تعاریفی از درخونگاه است که عنوان فیلم جدید سیاوش اسعدی است و البته انگونه که در تیتراژ و لوگوی ابتدایی می آید ظاهرا نگاه سازندگان به انتخاب این نام همان نگاه و تعریف عوام از درخونگاه بوده و البته در همراهی با داستان فیلم به رگه هایی از تعریف لغتنامه دهخدا نیز برخورد می کنیم که با نام فیلم همراه و همگام است. در این مسیر البته فیلمنامه دچار اختلافات فاحشی در روایت تاریخی خود شده است. انگونه که در ابتدای فیلم به تماشاگر خاطر نشان می شود داستان در سال ۱۳۷۰ می گذرد اما تیم فیلمنامه نویس «درخونگاه» متشکل از نیما نادری و سیاوش اسعدی با کمال تعجب از بدیهی ترین موارد انطباق رخدادهای پیرامون قصه با سالی که داستان در آن اتفاق افتاده غافل شده اند و بعبارت دیگر هیچگونه تحقیقی را در این زمینه انجام نداده اند. «افسانه سلطان و شبان» سریالی بود که در دهه شصت از تلویزیون ایران پخش شد اما با کمال تعجب در این فیلم شاهد پخش آن در دهه هفتاد هستیم آنهم در دورانی که پخش مجدد در تلویزیون مانند اینروزها اصلا رایج نبود. به همین مساله اضافه کنید سریال «سالهای دور از خانه» یا همان «اوشین» معروف را که آنهم قبل از سال هفتاد و در میانه دهه شصت در تلویزیون نمایش داده می شد. برخشی از دیالوگهای ملیحه درباره جنگ و بمباران و شهدا نیز بی توجه به وقوع زمان داستان و انطباق آن با تاریخ نشان از اشتباه فاحش فیلمنامه نویسان در این حوزه دارد و به همه اینها بیفزایید لوکیشنهای تعقیب و گریز رضا و ابراهیم که اساسا فاصله جفرافیایی زیادی با محله درخونگاه دارد والبته استفاده از لوکیشن آشنای زندان قصر به عنوان آسایشگاه بیماران روانی نیز ناظر به همین اشتباهات عجیب تاریخی است. با همه این مسائل اما «درخونگاه» خط داستانی سرراست و قابل پذیرشی دارد و البته شخصیت پردازی خوب کاراکتر رضا با بازی متفاوت و خیره کننده امین حیایی به قوت این بخش افزوده است. اینکه در سطور بالا اشاره کردم رگه هایی از فیلم نوآر در «درخونگاه» وجود دارد به دلیل تعاریفی است که از فیلم نوآر ارائه شده است و ویژگی هایی که برای این گونه متصور شده اند ازآن جمله می توان به این مولفه ها اشاره کرد:بسیاری از صحنه‌ها در شب می‌گذرند و نورپردازی پُر کنتراست بر صحنه‌ها حاکم است.با قاب‌بندی‌های مورب و خطوط شکسته روبرو هستیم که حس عدم ثَبات و عدم تعادل را القا می‌کند.خیابان‌های خلوت نوآر عموماً خیس و باران خورده هستند.نوآر اندوهناک است و جبری. تقدیری از پیش محتوم انگار بر پیشانی شخصیت‌ها حک شده و گریزی از آن وجود ندارد.به لحاظ روایی نیزسرگشتگی و سرخوردگی قهرمان مرد به دلیل درست پیش نرفتن برنامه اش سبب می شود که با این مولفه ها اثر جدید سیاوش اسعدی را یک نوآر بدانیم. و البته پایان بندی تکان دهنده و شگفت انگیز درخونگاه نیز مهر تاییدی است بر تقدیر محتوم شخصیت اصلی فیلم.

بازیها اصلی ترین نقطه قوت فیلم هستند. از نقش آفرینی خیره کننده امین حیایی و پانته آ پناهی ها تا بازی خوب و اثر گذار ژاله صامتی، مهراوه شریفی نیا و نادر فلاح همه و همه در خدمت پیشبرد داستان و ساختار فیلم قرار گرفته و موفق عمل کرده اند به همه اینها تصویر برداری و نورپردازی مناسب، طراحی صحنه خوب و موسیقی جذاب فیلم را هم باید اضافه و تاکید کنیم «درخونگاه» فارغ از فیلمنامه پر اشتباهش دارای ساختاری منسجم منظم و حرفه ای است که بر اساس قواعد و اصول سینما پیش می رود و از این منظر می بایست این اثر را گامی مثبت و رو به جلو برای سیاوش اسعدی بعد از فیلم «جیب بر خیابان جنوبی» تلقی کرد اگرچه وضعیت اکران مافیایی و نازل این روزهای سینمای ایران به ما می گوید که «درخونگاه» توفیقی در اکران عمومی نخواهد یافت اما یکی از آثار خوب سینمای ایران و اثر مثبتی در کارنامه سازنده اش خواهد بود.

* عضو انجمن منتقدان و نویسندگان سینمایی ایران

نوشته نگاهی به فیلم سینمایی «درخونگاه»/ پایان‌بندی شگفت‌انگیز یک داستان تلخ اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

در ابتدای نشست پرسش و پاسخ، اسعدی با اشاره به اینکه از حضورش در جشنواره برای سومین بار خوشحال است گفت: نمایش فیلم برای اهالی رسانه همیشه برایم جذاب‌ترین و خوشمزه‌ترین بخش جشنواره بوده است.

او در پاسخ به سوال مجری که پرسید چه شد که «درخونگاه» را ساخت، عنوان کرد: من همیشه نقدی نسبت به چنین سوالاتی دارم. من فیلمساز هستم. باید فیلم بسازم. بد است که دیر به دیر فیلم می‌سازم. این حرفه من است. بنابراین وقتی فیلمی ساختم، دیگر نباید از من پرسید که چه شد این فیلم را ساختم. مگر اینکه مثلا من سال‌ها فیلم کمدی بسازم و بعد یک‌دفعه سبک دیگری فیلم بسازم.

اسعدی تاکید کرد: قطعا برای زدن حرف‌هایی و به خاطر دغدغه‌های شخصی فیلم می‌سازم. اما اگر قرار باشد آن را بگویم تبدیل به شعار می‌شود.

تورج اصلانی درباره همکاری‌اش با اسعدی گفت: طبیعتا خواندن یک فیلم‌نامه خوب،‌ امنیت خاطری را برای یک همکاری خوب ایجاد می‌کند. نکات مثبت بسیار دیگری در این فیلم وجود دارد که در ادامه درباره‌اش صحبت خواهیم کرد.

امین حیایی بازیگر این فیلم نیز درباره حضورش در «درخونگاه» بیان کرد: فیلم‌نامه‌ فیلم را در ابتدا خواندم و برایم بسیار جذاب بود. دیالوگ‌های بسیار خوبی داشت. اولین باری که با آقای اسعدی درباره فیلم‌نامه و نقش صحبت کردیم،‌ من عاشقش شدم. احساس کردم نقش متفاوت است. من اغلب طنز کار کردم، اما در اینجا شخصیت جدی بود. من همکاران بسیار خوبی در این فیلم داشتم. امیدوارم باز هم از این نوع فیلم‌ها ساخته شود.

نیما نادری در ادامه نشست پرسش و پاسخ، درباره این فیلم گفت: «درخونگاه» در بخش فیلمنامه مسیر دشواری را طی کرد و ما چندین ماه درگیر نگارش آن بودیم. من و سیاوش برای تبدیل نمایشنامه به فیلمنامه بسیار تلاش کردیم. این اولین تجربه این شکلی من بود و در طی این روند، بسیار پخته شدم. امیدوارم امشب نقد‌های خوبی بشنوم که به من نکات بیشتری بیاموزد.

مهراوه شریفی‌نیا هم با اشاره به اینکه چند ماه درگیر بازی در این فیلم بود بیان کرد: به خاطر بازی در این فیلم حضور در چند فیلم را از دست دادم، اما به خاطرش خوشحال هستم. حضور در فیلم «درخونگاه» کلاس درس بزرگی بود.

ژاله صامتی بازیگر دیگر این فیلم در پاسخ به این سوالی درباره نحوه حضورش در فیلم، گفت:  شروع یک کار،‌ در ابتدا خواندن فیلمنامه‌اش و اسم کارگردان و تهیه‌کننده است. من همیشه معتقد هستم که آدم خوش‌شانسی‌‌ام. به همین دلیل همیشه کارهای خوبی به من پیشنهاد می‌شود.

نادر فلاح هم درباره همکاری‌اش با سیاوش اسعدی عنوان کرد: من زمانی به «درخونگاه» دعوت شدم که تصمیم گرفته بودم نقش‌های کوتاه را بازی نکنم. به لطف سیاوش اسعدی من به این فیلم دعوت شدم و متوجه شدم چقدر اشتباه می‌کردم.

آرزو حلاجی با اشاره به سخت‌گیری و حساس‌ بودن کارگردان گفت: کار با آقای اسعدی سخت است. این فیلم با توجه به شرایط زمانی‌اش گریم‌های خاصی داشت. چهره‌پردازی برای این فیلم با ظرافت و حساسیت خوبی بود. اما خوشبختانه نظر و سلیقه من و آقای اسعدی بهم بسیار نزدیک بود.

مجید علی اسلام طراح صحنه درباره «درخونگاه» گفت: آشنایی من با آقای اسعدی به فیلم‌نامه جذاب دیگری ربط دارد که ساخته نشد. بعد ساخت فیلم «درخونگاه» مطرح شد که آن آشنایی قبلی منجر به همکاری‌ام در این فیلم شد.

نادری،فیلمنامه نویس در پاسخ به سوالی در خصوص نمادگرایی در فیلم  گفت:نمادگرایی مفهومی کلی است و نمی‌توان به این راحتی در موردش صحبت کرد.ولی آن چیزی که در ذهن شماست،نه اینطور نیست. در فیلم استعاره ها و ایهام هایی حتما وجود دارد اما نه به آن مفهومی که شما در نظر دارید.

ژاله صامتی در مورد تفاوت سنی خودش و شخصیتی که آن را بازی کرده گفت: من کارهای سخت را دوست دارم و از نقش های سخت خوشم می آید. من خواستم جسارت خودم را امتحان کنم و این نقش را بازی کنم. این که سیاوش اسعدی برای این نقش به سراغ من آمد،نشان داد که هوش خوبی پشت ساخت این فیلم است.من از ۲۷ سالگی در نقش مادر بازی کردم و فکر می کنم تا آخر عمرم هم می توانم نقش مادرهایی را بازی کنم که هیچ کدام به هم شبیه نباشند.

اسعدی در مورد انتخاب ژاله صامتی به عنوان نقش مادر رضا گفت: خانم صامتی بازیگر توانمندی است و همیشه دوست داشتم با ایشان کار کنم. خوشحالم که ایشان هم پذیرفتند که در این نقش بازی کنند.

منصور سهراب پور، تهیه کننده در مورد اکران نشدن فیلم در جشنواره پارسال گفت: فیلم ما برای پارسال آماده نبود. من هم احتمال می دادم که فیلم به جشنواره پارسال نرسد اما آن را تحویل دادیم که زودتر دیده شود. همین کار باعث تبلیغات هم برای فیلم شد. من بدون رانت، با سند خانه ام از بانک وام گرفتم و بعد هم ۴۰۰ میلیون بهره بانک را پس دادم. چون کار آماده نبود و امکان قضاوت وجود نداشت، به جشنواره پارسال نرسید.

امین حیایی در مورد شخصیت رضا در این فیلم و داشتن دو شخصیت درونگرا و برونگرا در فیلم گفت: من طی این سال‌ها به تجربه ای رسیدم که نگاه کارگردان و نویسنده به بازیگر بسیار عمیق تر از من به نقش است چون آن ها ماه‌هاست که این نقش را پردازش کرده اند. به خاطر همین ترجیح دادم به تشخیص این دو نفر اعتماد کنم و طبق فیلمنامه پیش بروم. به قدری متن دیالوگ ها درست و دقیق نوشته شده بود که فقط کافی بود من فقط آن متن را حفظ و اجرا کنم. حساسیت کارگردان در نهایت باعث شد تا این شخصیت ساخته شود و مورد پسند واقع شود.

در بخش دیگری از این نشست پرسش و پاسخ، اسعدی در مورد ضد جنگ بودن فیلمش گفت: جنگ قطعا چیز خوبی نیست. ما ضد جنگیم. قهرمان فیلم ۸ سال به ژاپن رفته.این ۸ سال را می توان به جنگ ربط داد یا حتی به ۸ سالگی پسر من.حالا هرکس می تواند این ۸ سال را به چیزی ربط بدهد.

اسعدی ادامه داد: فیلم با یک نمایش و گردش طاووس در قاب تصویر شروع می شود. همانند پرده آخر یک نمایش هم به پایان می رسد. پایان باز فیلم هم مثل آن پایان بازهایی نیست که من با آن مخالفم. بلکه به گونه ای است که ما نمیدانیم در نهایت رضا در فیلم دارد با آن پسر بازی می کند و او را به نحوی تحویل می گیرد یا واقعا سکته کرده و مرده است.

امین حیایی در مورد درخشش در این فیلم و احتمال برنده شدن سیمرغ گفت: فیلم های دیگر و بازی های خوب دیگری هم در جشنواره حضور دارند و در نهایت باید ببینیم نظر مردم و داوران چیست.

کارگردان فیلم «درخونگاه» هم در خصوص برخی ابهامات فیلم مثل روند آزاد شدن رضا از زندان و یا نقش برادر در فیلم گفت: اگر شما برای دعوا به زندان بروید، بعد از دو سه روز به دادگاه می روید و در نهایت با روبوسی ختم به خیر می‌شود. ما در این موارد کمی روی هوش مخاطب هم حساب کرده ایم و نخواستیم همه چیز را به تصویر بکشیم.

در ادامه مهراوه شریفی نیا در پاسخ به سوالی در مورد یکدستی نقش خود و بازی اش در این فیلم گفت: همه ما فیلمنامه خوبی در اختیار داشتیم و همچنین یک هدایتگر خوب که راهنمایی های به جایی را انجام می دادند. همچنین بازیگران دیگر که مثل خانواده همراه من بودند. طی این یکی دو ماه مثل یک خانواده کنار هم بودیم و سعی کردیم حس خانواده بودن به فیلم هم منتقل شود. اگر نقشم مورد پسند واقع شده حتما بخاطر زحمت های نویسنده و کارگردان است.

ژاله صامتی در پاسخ به این سوال که برای بازی نقشش چقدر به شخصیت توبا در فیلم «زیر پوست شهر» توجه داشته، گفت: من اصلا این شخصیت را در نظر نداشتم  و فکر می‌کنم شباهت آنها به دلیل مادر و ایرانی بودن است.

اسعدی درباره علت حضور مادربزرگ در فیلمش گفت: همیشه چنین پیرزن‌های بامزه‌ای در همه فیلم‌هایم هست. مادربزرگ به نظرم ستون خانواده است. اینکه دلایلش چه چیزی هست را دوست ندارم بگویم. همیشه از گفتن این دلایل پرهیز می‌کنم. چون مطمئنم اهالی مطبوعات آنقدر باهوش هستند که خودشان کشف خواهند کرد.

سهراب‌‌پور در پاسخ به این سوال که چطور تهیه‌کننده فیلم‌های گیشه‌ای سراغ ساخت چنین فیلمی رفته است گفت: دوستان اگر مروری می‌کردند‌ متوجه می‌شدند ۱۰ سال پیش پروانه زرین جشنواره فیلم کودک و نوجوان را کسب کردم. سریال «وفا» و «پروانه» از جمله کارهای معروف من بودند. بنابراین ژانر اجتماعی را دوست دارم. ضمن اینکه افتخار می‌کنم، فیلم‌هایی مثل «آیینه بغل من» و «من سالوادور نیستم» که به گیشه سینما کمک می‌کند، ساختم. چون آنها هم جزوی از علاقه من است.

او ادامه داد: اگر قرار باشد به شکل ترازویی به کارهایم نگاه کنیم، طرف ترازوی کارهای اجتماعی من در تمام سال‌های فعالیتم در تلویزیون و سینما سنگین‌تر است.

سهراب‌پور افزود: بعد از اینکه کار تمام شد، بخش عمده‌ای از فیلمبرداری فیلم «درخونگاه» به واسطه اینکه زمان زیادی برایش گذاشته بودیم نزدیک به ۱۵ دقیقه از کار را استفاده نکردیم. این با تدبیر آقای اسعدی بود. من فکر می‌‌کنم همه چیز را نمی‌شود در فیلم جا داد. اگر اینطور باشد دیگر اسمش فیلم نیست و سریال می‌شود.

اسعدی در پاسخ به این سوال که فیلم چرا اینقدر دیر وارد قصه می‌شود گفت: در ارتباط با ریتم فیلم اگر نکته‌ای هست. ریتم کلمه‌ای هست که ما شنیدیم و گاهی آن را با تمپو اشتباه می‌گیریم. ریتم تند اتفاق خاصی نیست. ریتم، یعنی لحن. یعنی ما از لحن درون یک فیلم‌نامه به ریتم می‌رسیم. یعنی ما از فیلم‌نامه به ریتم می‌رسیم. اگر ما ریتم را تندتر از لحن درون فیلم‌نامه کنیم، اشتباه است. بله، اینکه اگر شخصیت از همان دقایق اول متوجه نبودن پولش شود، و این شروع فیلم ما می‌شد، کار سختی نبود. من و نیما بسیار تلاش کردیم که بیننده بدون اینکه خسته شود پیش از این اتفاق را ببینید تا به نقطه مورد نظر برسد. این چالش ما بود که برایمان بسیار لذت‌بخش بود.

اسعدی درباره تقدیم کردن فیلمش به مسعود کیمیایی گفت: اولا قصه متعلق به سال ۱۳۷۰ است، دوما پیشکش به آقای کیمیایی دلیل دارد. من مثل بسیاری از فیلمسازان به او ارادت دارم. چون فکر می‌کنم آقای کیمیایی جریان‌سازترین فیلمساز این مملکت است. از جریان فیلم‌های او بود که بسیاری از فیلم‌سازان و بازیگران وارد سینما شدند. من هیچ‌وقت مراوده شخصی با‌ آقای کیمیایی نداشتم. رابطه دورادوری با او دارم. به خاطر بی‌مهری‌هایی که نسبت به آقای کیمیایی در این روزگار می‌شود، فکر می‌کردم باید فیلمم را به او تقدیم کنم. بنابراین با کسب اجازه از تهیه‌کننده این کار را انجام دادم. تا بگویم؛ شیر، پیر هم که شود، شیر است. دوست دارم زمانی که زنده است، ببیند کسی فیلمش را به او پیشکش کرده است. می‌خواستم من اولین نفر باشم. نه زمانی که دیگر در میان ما نیست.

در ادامه مهراوه شریفی نیا در مورد سطحی بودن نقش ملیحه در فیلم و خارج نشدن از تیپ بازیگری اش گفت: من موافق نیستم با این انتقاد. از ابتدا قرار بود ملیحه نقش دختری شل و ول و تن‌لش را بازی کند که یک احساس گناه را بخاطر نگفتن اصل ماجرا به برادرش با خود حمل می کند. ضمن اینکه این شخص به یک یاس و افسردگی پس از پایان جنگ دچار شده است. جنگی که باعث شده شاگردان و دوستانش کشته شوند و او که یک معلم است از کار بیکار شده است.

اسعدی در پاسخ به سوالی درباره هدفش از ساخت این فیلم و اینکه فیلمش دارای مضمونی ضدهویتی و ضد ایرانی است، گفت:من چطور می توانم در این مملکت فیلم بسازم و ضد هویت این مملکت فیلم بسازم؟ مگر چنین چیزی می‌شود؟ چرا با این حرف ها می خواهیم همدیگر را تخریب بکنیم؟ همان اندازه که شما دلسوز مملکت هستید من هم هستم. خدا از من نگذرد اگر چنین کاری کرده باشم.من عاشق مملکتم هستم چطور می توانم ضد آن فیلم بسازم؟ با شعار و حلواحلوا کردن دهان شیرین نمی‌شود.

نوشته نشست فیلم «درخونگاه» برگزار شد/ سیاوش اسعدی: ریتم تندتر از فیلم‌نامه اشتباه است اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

در ماه‌ها و روزهای پایانی سال هم گروه‌های فیلمبرداری بیشتر در تهران و تا حدودی در دیگر شهرها مشغول تصویربرداری آثارشان بودند که بسیاری از آنها از دی ماه امسال مقابل دوربین رفته بود.

بر اساس این گزارش، هنرمندانی مانند اصغر فرهادی، پیمان قاسم‌خانی، رامبد جوان، علیرضا داودنژاد، حمید نعمت الله در کنار چهره‌های جوان‌تری چون نگار آذربایجانی، پوریا آذربایجانی، رقیه توکلی و … در ماههای اخیر پشت دوربین بودند.

فرهادی و فروشنده

اصغر فرهادی به تازگی آخرین مراحل فیلمبرداری فیلم «فروشنده» را پشت سرگذاشت، فیلمی که پیش‌بینی می‌شود، اولین نمایش عمومی‌اش در جشنواره‌ی فیلم کن باشد.

کارگردان «جدایی نادر از سیمین» و «گذشته» فیلم جدیدش را با مدیریت فیلمبرداری حسین جعفریان جلوی دوربین برده است و شهاب حسینی، ترانه علیدوستی، بابک کریمی و … در این اثر به ایفای نقش می‌پردازند.

همزمان با فیلمبرداری این فیلم، صدابردار آن یدالله نجفی درگذشت و همین موضوع باعث شد فیلمبرداری این فیلم به احترام وی چند روزی متوقف شود.

«خوب، بد، جلف» با پیمان قاسمخانی

پیمان قاسم‌خانی دیگر هنرمندی است که به تازگی فیلمبرداری اولین فیلم سینمایی‌اش «خوب،بد،جلف» را به پایان برده است.

او که سالهاست به عنوان نویسنده فیلمنامه و بازیگر در سینما و تلویزیون فعال است، اولین فیلم خود «خوب، بد، جلف» را با بازی بازیگرانی حمید فرخ‌نژاد، مانی حقیقی،پژمان جمشیدی، سام درخشانی، ویشکا آسایش، بیژن امکانیان، نیوشا ضیغمی، رضا رویگری، آزاده صمدی، نسیم ادبی، رضا کریمی، امیرمهدی ژوله و … مقابل دوربین برد.

در خلاصه داستان این فیلم آمده است:«یک کارگردان هنری سینما از طرف تهیه کننده‌اش تحت فشار است تا از دو بازیگر تجاری برای بازی در نقش‌های اصلی فیلمش استفاده کند. از نظر کارگردان آن‌ها بدترین انتخاب‌های ممکن هستند، اما اگر می‌خواهد که فیلم را بسازد، مجبور است در مدت کوتاهی آن‌ها را به نقش‌هایشان نزدیک کند و این کار آسانی نیست.»

ما به این ته سیگار رژ لبی مشکوکیم!

رامبد جوان هم دیگر کارگردانی است که فیلم تازه‌اش را با نام «نگار» مقابل دوربین برد و فیلمبرداری‌اش هفته‌ی گذشته به پایان رسید.

در این فیلم، نگار جواهریان، محمدرضا فروتن، مانی حقیقی، آتیلا پسیانی، فریبا کامران، علیرضا شجاع نوری، افسانه بایگان، اشکان خطیبی، علیرضا آقاخانی، محمود کریمی، ایلیا کیوان، ٰشایان کامروز و ٰعیسی حسینی در برابر دوربین بهرام بدخشانی، ایفای نقش می‌کنند.

در خلاصه داستان این فیلم داستانی معمایی، آمده است: «ما به این ته سیگار رژ لبی مشکوکیم. اما این به ما کمکی نمی‌کنه!»

یونس و خاطرات ۲۷ ساله‌اش

«اروند» به کارگردانی پوریا آذربایجانی که در سکوت خبری تولید خود را آغاز کرده بود، دیگر فیلمی است که مراحل تولید خود را می‌گذارند.

این فیلم در حومه تهران و خوزستان فیلمبرداری شده و در خلاصه داستان آن آمده است: یونس جانباز اعصاب و روان دفاع مقدس، حالا بیست و هفت سال پس از پایان جنگ هنوز هم با خاطره هم رزمانش روزگار می‌گذراند. همراه شدن او با یک گروه تفحص اما اتفاقات تازه‌ای را در این جریان سیال ذهن وارد می‌کند.

در این فیلم بازیگرانی چون سعید آقاخانی، طناز طباطبایی، پانته‌آ پناهی‌ها، مهرداد صدیقیان، امید روحانی، حسین سلیمانی، کاظم سیاحی، امیرحسین قدسی، علی شادمان، مالک سراج، سینا کرمی و بازیگران خردسال: سپهراد فرزامی و ستایش مرادی، جلوی دوربین مرتضی غفوری رفته‌اند.

روایت آدم‌های معمولی

«فصل نرگس» دیگر فیلمی است که اوایل دی ماه فیلمبرداری آن اغاز شده است و به تازگی به پایان رسید.

این فیلم سینمایی به نویسندگی و کارگردانی نگار آذربایجانی و تهیه‌کنندگی سحر صباغ سرشت، روایت آدم‌های معمولی است که در وانفسای امروز و در جهانی که میل به خودشیفتگی و خود محوری دارد، شفافیت روح و ذهنشان را از دست نداده‌اند و مفهوم احساس خوش ناشی از انسانیت و نوع‌دوستی را به درستی درک می‌کنند.

«فصل نرگس» در جزئیات خود داستان عشق است و دوستی با هم نوع، اما در تعریف کلی‌تر، هویت انسان‌ها را به چالش می‌کشد و اهمیت احترام به نفس زندگی را به مخاطب یادآوری می‌کند.

این فیلم دومین اثر سینمایی آذربایجانی پس از « آیینه‌های روبرو » بشمار می‌رود که ژانر اجتماعی دارد و گوهر خیراندیش، ریما رامین فر،یکتا ناصر، پژمان بازغی ، سام نوری ، شایسته ایرانی ، محمدرضا هدایتی و صالح میرزا اقایی بازیگران آن امروز هستند.

این فیلم اثری پربازیگر است و َلوکیشن‌های متعددی دارد که از جنوبی‌ترین نقطه تهران تا شمالی‌ترین منطقه پایتخت را به تصویر کشیده است.

عاشقانه‌ای در ستایش پدر

«سال تحویل» به کارگردانی سیاوش اسعدی و تهیه‌کنندگی سعید هاشمی دیگر فیلمی است که مرحله فیلمبرداری را می‌گذراند.

اولین پلان‌های این فیلم ٢٣ بهمن‌ماه در استودیویی در غرب تهران جلوی دوربین مرتضی غفوری رفت. سیاوش اسعدی به همراه امیررضا معتمدی (مدیر جلوه‌های ویژه بصری) این روزها سرگرم فیلمبرداری بخش جلوه‌های ویژه «سال تحویل» هستند.

نقش‌های محوری این فیلم را دو پسر و دختر نوجوان ایفا می‌کنند که از بین تعداد زیادی متقاضی انتخاب شده‌اند. به غیر از این دو بازیگر، مهدی هاشمی، رویا نونهالی و مهدی سلطانی نیز در این فیلم حضور دارند. اسعدی دیگر نقش‌های این فیلم را به بازیگران شناخته شده عرصه تئاتر سپرده است.

«سال تحویل» به تهیه‌کنندگی سعید هاشمی که فیلم‌نوشت آن توسط سیاوش اسعدی و نیما نادری نوشته شده، عاشقانه‌ای در ستایش پدر است و قرار شده اولین نمایش آن در جشنواره بین‌المللی فیلم فجر باشد.

وقتی مازیار فلاحی بازیگر می‌شود

علی عطشانی هم دیگر کارگردانی است که فیلم جدیدش را با نام «یادم تو را فراموش» جلوی دوربین برد و اخیرا فیلمبرداری آن به پایان رسید.

«یادم تو را فراموش» جدیدترین ساخته علی عطشانی، به گفته خودش عاشقانه‌ترین فیلم تاریخ سینمای ایران است.

در این فیلم، مازیار فلاحی، خواننده پاپ یکی از نقش‌های اصلی را بازی کرده و موسیقی متن فیلم را هم ساخته است. او در کنار حسین یاری، میترا حجار، ماه‌چهره خلیلی، بیتا عطشانی و غزل یگانگی جلوی دوربین رفته‌ است.

ماجراهای دو خواهر و عشق‌هایشان

در کنار این گروه‌ها که عموما در تهران و اطراف آن مشغول فیلمبرداری هستند، فیلمبرداری «مادری» به نویسندگی و کارگردانی رقیه توکلی نیمه دوم دی ماه در یزد آغاز شده است.

نازنین بیاتی، هانیه توسلی، هومن سیدی و ملیسا ذاکری بازیگران اصلی این فیلم سینمایی هستند که جلوی دوربین مرتضی قیدی رفته‌اند.

همچنین مریم بوبانی، آنا زارع، سجاد اسماعیلی و … بازیگران دیگر این فیلم سینمایی هستند و چند بازیگر دیگر نیز بزودی به «مادری» اضافه می‌شوند.

«مادری» اولین فیلم سینمایی رقیه توکلی در مقام کارگردان است که چندی قبل پروانه ساخت آن توسط سازمان سینمایی صادر شد. داستان «مادری» درباره زندگی دو خواهر است که یکی عشقش را رها کرده و دیگری عشقش او را رها کرده است.

جهان جای عجیبی است

فیلمبرداری فیلم بلند «کوپال» به نویسندگی و کارگردانی کاظم ملایی نیز از اوایل دی‌ ماه در شهرستان سبزوار آغاز شده است و لوون هفتوان و نازنین فراهانی به عنوان بازیگران اصلی این فیلم مقابل دوربین مجید گرجیان رفته‌اند.

«کوپال» اولین فیلم بلند داستانی کاظم ملایی محسوب می‌شود که سابقاً در عرصه فیلم کوتاه آثاری همچون «لطفا ازخط قرمز فاصله بگیرید»،«منها» و «دیلیت» را ساخته است.

ملایی در مورد تم قصه و ایده‌ی مرکزی فیلمش گفته است: «در این دنیا نمی‌توانی تنها باشی!». او به جای خلاصه‌ی فیلمش به شعری از رسول یونان اشاره می‌کند: «جهان جای عجیبی است. اینجا هرکس شلیک می‌کند،خودش کشته می‌شود».

اضمحلال یک زن

حمید نعمت‌الله و تیم تولید «رگ خواب» نیز روزهای زمستانی را با فیلمبرداری این فیلم در تهران سپری کردند و فیلمبرداری آن به تازگی تمام شد.

تیم تولید این پروژه سینمایی در حوالی خیابان سمیه تهران کارش را شروع کرده است و کوروش تهامی و لیلا حاتمی جلوی دوربین نعمت الله رفتند.

هفته‌ی آخر آذرماه تولید فیلم سینمایی «رگ خواب» در تهران شروع شد. این فیلم که با نام «مینا» پروانه ساخت گرفت، نوشته معصومه بیات است و خود نعمت‌الله تهیه‌کنندگی آن را عهده دارد.

قصه این فیلم درباره اضمحلال یک زن است و گفته می‌شود نعمت‌الله قصد دارد فضایی متفاوتی را در این فیلم تجربه کند.

دختر شهرستانی و «فراری» ۸ میلیاردی

علیرضا داودنژاد دیگر فیلمسازی است که «فراری» را مقابل دوربین برده و طی چند هفته‌ی گذشته آن را به پایان رساند.

داستان این فیلم که فیلمنامه آن توسط کامبوزیا پرتوی نوشته شده، درباره‌ی دختری است که از شهرستان به تهران ‌می‌آید و تلاش می‌کند تا با ماشین «فراری» هشت میلیاردی، عکس یادگاری بگیرد.

بازیگرانی مانند محسن تنابنده، ترلان پروانه‌، سیامک صفری‌، رضا داودنژاد و رضا کیانیان مقابل دوربین محمود کلاری رفته‌اند.

همایون اسعدیان هم این روزها مشغول فیلمبرداری «یک روز بخصوص» است،فیلمی که در آن مصطفی زمانی، فرها اصلانی، پری‌ناز ایزدیار، محسن کیایی و…. مقابل دوربین رفته‌اند و این روزها بیش از نیمی از فیلمبرداری آن به پایان رسیده است.

فیلمبرداری فیلم «سلام بمبئی» به کارگردانی قربان محمدپور این روزها در هند با حضور بازیگران سرشناس هندی و محمدرضا گلزار و بنیامین بهادری ادامه دارد.

«سلام بمبئی» ملودرامی عاشقانه است و داستان آشنایی یک دختر هندی و یک پسر ایرانی را روایت می‌کند که هر دو دانشجوی پزشکی هستند و درگیر اتفاقات پیچیده‌ای می‌شوند.

هرچند بر اساس آمار اعلام شده، قرار بود محمدرضا هنرمند دیگر کارگردان سینما بعد از مدتی دوری از عرصه فیلمسازی، فیلم «خرمگس» را جلوی دوربین ببرد اما همچنان فیلمبرداری این فیلم آغاز نشده است.

داریوش مهرجویی و مسعود کیمیایی هم همان‌طور که در خبرهای مختلف منتشر شده است،قصد دارند فیلم جدیدشان را بسازند، مهرجویی در تدارک “سنتوری” ۲ است و مسعود کیمیایی قصد دارد “قاتل اهالی” را بسازد.

منبع: ایسنا

نوشته فیلمسازان ایرانی این روزها چه می‌کنند؟/ از «رگ خواب» نعمت‌الله تا «خوب، بد، جلف» قاسمخانی، همه در مسیر تولید اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

نوشته برنامه‌های ویژه اکران «جیب بر خیابان جنوبی» اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

سوره سینما- «جیب بر خیابان جنوبی» دومین ساخته سیاوش اسعدی از ۱۳ آذر  در گروه سینمایی قدس به نمایش در می آید. فیلم اول این کارگردان، «حوالی اتوبان» بود که جایزه فیلم برگزیده انجمن منتقدان سینمای ایران را کسب کرد. «جیب بر خیابان جنوبی» با بازی مصطفی زمانی، نورا هاشمی، امیرجعفری، بهناز جعفری، محمود جعفری، لیلا بلوکات، نادر فلاح و… در جشنواره فیلم فجر پارسال اکران شد که مورد توجه و تحسین منتقدان و مخاطبان هم قرار گرفت.

این فیلم که به تهیه کنندگی علی سرتیپی و حسن دادخواه ساخته شد توسط محمدرضا مویینی و میثم مویینی تدوین شد و ساخت موسیقی آن را پیمان یزدانیان به عهده داشت. با اعلام این خبر از پوستر «جیب بر خیابان جنوبی» که حال و هوای خاص فیلم‌های  اسعدی را دارد، رونمایی شد.

نوشته «جیب بر خیابان جنوبی» ۱۳ آذرماه به سینماها می‌آید اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

نورا هاشمی به سوره سینما گفت: فیلم سینمایی «جیب‌بر خیابان جنوبی» را آماده اکران دارم که اواسط آبان اکران می‌شود. در این فیلم که سیاوش اسعدی آن را کارگردانی کرده نقش دختری ساده و شیرین را بازی کرده‌ام. از ابتدای سال ۹۲ تا کنون پیشنهادهایم بسیار ساده، معمولی و بعضی غیرقابل بحث و بررسی بوده. مثل هر بازیگر دیگری انتظار دارم در ادامه سال پیشنهادهای بهتری داشته باشم. برای این اتفاق باید کمی خوش‌شناس باشم. همکارانی که این روزها در فیلم‌های خوب مشغول بازی هستند غیر از استعداد و لیاقت البته شانس هم داشته‌اند.

وی افزود: این روزها مشغول تمرین نمایشی به نام «بیوه‌های غمگین سالار جنگ» به کارگردانی شهاب‌الدین حسین‌پور هستم که قرار است آذرماه در تئاتر شهر اجرا شود. در این نمایش با دوستان زیادی از جمله مادرم همبازی هستم. وجود ایشان و البته کیفیت متن «بیوه‌های غمگین» باعث حضورم در این نمایش شد. تقریبا بعد از ۵ سال است که بازی در تئاتر را دوباره تجربه می‌کنم.

نورا هاشمی بازی در فیلم‌ «حوالی اتوبان» را در کارنامه دارد.

نوشته نورا هاشمی: برای داشتن پیشنهاد خوب باید خوش‌شانس باشم اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

سیاوش اسعدی درباره پروژه جدیدش «سال تحویل» به سوره سینما گفت: فیلمنامه «سال تحویل» تقریبا در مراحل پایانی نگارش است و اگر همه چیز خوب پیش برود سعی می‌کنم فیلم را اواسط پاییز کلید بزنم.

وی درباره حال و هوای این فیلم گفت: این فیلمنامه را بر اساس رمانی از پدرم نوشتم. این رمان را خیلی دوست داشتم و سال‌ها به ساخت آن فکر می‌کردم. در حال حاضر شرایط را برای ساخت آن مناسب می‌بینم. به نظر می‌رسد شرایط فعلی سینما برای ساخت فیلم‌هایی متناسب با ذات سینما مناسب است.

کارگردان «حوالی اتوبان» گفت: امروز سینما بیشتر به تعریف اصلی خود نزدیک شده، گرچه در سال‌های گذشته دیدیم که تعاریف متعددی از سینما توسط افراد مختلف قرائت شد ولی خوشبختانه انگار قرار است سینما به سمتی برود که متناسب با ذاتش است. خیلی به روزهای پیش‌رو خوش‌بینم و فکر می‌کنم فیلمسازان در این موج امیدواری، انگیزه مضاعفی برای کلید زدن فیلم‌هایی که دوست دارند به دست آورده‌اند.

«جیب بر خیابان جنوبی» ساخته این کارگردان به زودی اکران عمومی می‌شود. در این فیلم مصطفی زمانی، نورا هاشمی، بهناز جعفری و … بازی می‌کنند.

نوشته اواسط پاییز «سال تحویل» می‌شود/ فیلم تازه سیاوش اسعدی اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

اسعدی درباره پروژه تازه اش به سوره سینما گفت: همچنان مشغول نگارش فیلمنامه «سال تحویل» هستم که حال و هوایی عاشقانه دارد. این قصه در دو مقطع زمانی روایت می شود. بخشی از قصه امروز را به تصویر می‌کشد و بخشی دیگر به سال های ۳۲ تا ۴۰ شمسی مربوط می‌شود.

وی ادامه داد: این فیلمنامه بر اساس رمانی از پدرم سیامک اسعدی نوشته می‌شود، اگر شرایط تولید فراهم شود امسال این فیلمنامه را کلید می‌زنیم. تولید این پروژه در اولویت کاری من است.

شنیده می شود مهدی هاشمی در فیلم سینمایی «سال تحویل» بازی می‌کند. سیاوش اسعدی فیلم های سینمایی «حوالی اتوبان» و « جیب بر خیابان جنوبی» را کارگردانی کرده است. نورا هاشمی، مصطفی زمانی، بهناز جعفری، امیر جعفری و … بازیگران این فیلم هستند، که در نوبت اکران قرار دارد.

نوشته اسعدی یک نوستالژی عاشقانه می‌سازد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

سیاوش اسعدی درباره فعالیت کنونی خود به سوره سینما گفت: از مدتی پیش مشغول نگارش فیلمنامه سینمایی براساس رمان جدید پدرم هستم که داستان آن در سال ۱۳۴۰ اتفاق می‌افتد. این رمان قرار است شهریور ماه امسال منتشر شود. نام فیلمنامه را هنوز انتخاب نکردم و جزئیات بیشتر آن را بعدا اعلام خواهم کرد.

اسعدی درباره وضعیت اکران فیلم سینمایی «جیب بر خیابان جنوبی» گفت: پخش کننده این فیلم موسسه  فیلمیران است تا جایی که می‌دانم طبق برنامه ریزی انجام شده قرار است فیلم در اکران دوم عید فطر روی پرده برود. اصولا در ایران کارگردان‌ها و تهیه‌کننده‌ها حق انتخاب برای زمان اکران آثارشان ندارند و همه چیز به احتمالات بستگی دارد.

اسعدی فیلم سینمایی «حوالی اتوبان» را کارگردانی کرده و فیلم سینمایی «جیب‌بر خیابان جنوبی» دومین ساخته وی در سی و یکمین جشنواره بین‌المللی فیلم فجر به نمایش درآمد. در این فیلم نورا هاشمی، مصطفی زمانی، بهناز جعفری و امیر جعفری حضور دارند.

نوشته سیاوش اسعدی بر اساس یک رمان فیلمنامه می‌نویسد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.