در این جلسه که به همت انجمن سینمای جوانان ایران برگزار شد، فیلم‌های‌ کوتاه «شطرنج آتش» به کارگردانی امیررضا دهقان، «جنگل» به کارگردانی محمدرضا مرادی، «مینو» به کارگردانی محمد باقری، «خودکشی به سبک نیچه» به کارگردانی پیام کردستانی و فیلم کوتاه «یه کاریش بکن» به کارگردانی  دنیل سوئاروس روی پرده رفت و در ادامه آنتونیا شرکا منتقد سینمایی همراه با سعید نجاتی به‌عنوان کارشناس و میزبان برنامه با کارگردانان این آثار به گفت‌وگو نشستند.

پس از نمایش فیلم‌های کوتاه سومین برنامه از فصل تازه پاتوق فیلم کوتاه، کتاب «کشف فیلم کوتاه» نوشته سینتیا فلاندو که به کوشش پیمان فلاحی ترجمه شده است، توسط پونه ظفرنیا (مجری پاتوق) به مخاطبان معرفی شد. در این کتاب که توسط انتشارات انجمن سینمای جوانان ایران و انتشارت آبان به چاپ رسیده، تاریخ و سبک فیلم‌های کوتاه داستانی واقع‌نما را بررسی کرده است. این کتاب به بحث راجع‌به اهمیت تاریخی فیلم کوتاه و به طور کلی تبیین و شناسایی خصایص زیبایی‌شناختی فیلم کوتاه داستانی پرداخته است.

شعیبی: مهم‌تر از سینما، اخلاق را از مجید جوانمرد یاد گرفتم

بهروز شعیبی در آغاز برنامه، با دعوت از مجید جوانمرد اظهار داشت: بیست‌وپنج سال پیش افتخار داشتم مقابل دوربین آقای جوانمرد بازی کنم. بدون اغراق، از ایشان نکات بسیاری در کار آموختم، اما مهم‌تر از آن، اخلاق را یاد گرفتم. کار را می‌توان از طریق مشاهده و تجربه فرا گرفت، اما آقای جوانمرد یکی از صادق‌ترین، سالم‌ترین و بااخلاق‌ترین سینماگرانی هستند که در طول این سال‌ها با آنان همکاری داشته‌ام. امروز بسیار خوشحالم که ایشان دعوت ما را پذیرفته و در جمع ما حضور دارند.

حسینی: جوان هستید، چون فیلم می‌سازید

روح‌الله حسینی معاون ارزشیابی و نظارت سازمان سینمایی نیز با اشاره به حضور هنرمندان و مخاطبان جوان در سالن پاتوق، خطاب به مجید جوانمرد گفت: این شور و شوق است که تداوم حیات سینما را به دنبال دارد و شما مادامی که پشت دوربین می‌روید و فیلم می‌سازید، همچنان جوان هستید.

او با اشاره به نگاهش به سینماگران خلاق و جوان در ادامه رویکردی که در مدرسه ملی سینما در دهه نود وجود داشت، ابراز امیدواری کرد که در سازمان سینمایی نیز از جوانان خلاق و نوآور سینماگر حمایت کند.

جوانمرد: ما عاشق سینما شده بودیم/  «خراش» و «خیابان» غریزی و تجربی بودند

در ادامه، مجید جوانمرد، فیلمساز پیشکسوت، در ابتدای سخنان خود گفت: در آن زمان، اولین فیلم هشت میلی‌متری خود را با نام «عشق پوچ» ساختم. این اثر داستانی برگرفته از مسائل شخصی نوجوانان هم‌سن‌وسال خودم بود؛ موضوعی که برایم کاملاً ملموس و قابل تحلیل بود. با توجه به شناخت و لمس این تجربه‌ها، تصمیم گرفتم آن را در قالب فیلم ارائه کنم.

وی افزود: یکی از همکلاسی‌هایم در دوره دبیرستان نیز دوربین هشت میلی‌متری داشت. پس از فیلم‌برداری، آن‌ها را از طریق پست به آلمان یا فرانسه ارسال می‌کردیم تا در لابراتوار چاپ شوند و حدود دو ماه بعد به ما بازگردانده می‌شدند.

کارگردان فیلم «شکار» در ادامه گفت: پس از دریافت فیلم، با اشتیاق آن را بر روی پروژکتور یا آپارات تماشا می‌کردیم و سپس طبق فیلمنامه دکوپاژ شده، مونتاژ انجام می‌دادیم. این کار با استفاده از دستگاه اسپلایسر و چسب مخصوص صورت می‌گرفت. با این حال، حتی با دقت فراوان، هنگام عبور از گیت آپارات گاهی صدای تقه شنیده می‌شد و تصویر می‌لرزید… تنها راه جلوگیری از این مشکل، فیلم‌برداری دقیق بر اساس دکوپاژ نهایی و حذف نیاز به مونتاژ بود.

وی با یادآوری فضای آن سال‌ها افزود: واقعا از این کار لذت می‌بردیم، ما مجذوب سینما، کارگردانی، فیلم‌برداری، کادر‌بندی و دکوپاژ شده بودیم. زمانی که آقای عیاری از وجود فیلم‌سازی دیگر در اهواز مطلع شد، به دیدارم آمد و پس از دیدن فیلم، مرا بسیار تشویق کرد. دوستی ما از همان زمان شکل گرفت و ادامه یافت.

کارگردان فیلم «دستمزد» اظهار داشت: فعالیت من با ساخت فیلم‌های کوتاه آغاز شد؛ از فیلم ۷ دقیقه‌ای تا آثار بلندتر که حتی به ۵۵ دقیقه رسید. متأسفانه دو فیلم آخرم با نام‌های ملاقاتی‌ها و زمزمه، که چکیده تجربه‌های سینمای ۸ میلی‌متری‌ام بودند، در اوایل انقلاب و به دلیل اعتماد به یکی از آشنایان برای شرکت در یک جشنواره از بین رفتند و هرگز بازنگشتند.

قدردانی سازمان سینمایی و انجمن سینمای جوانان از «مجید جوانمرد»

در پایان صحبت‌های جوانمرد، روح‌الله حسینی معاون ارزشیابی و نظارت سازمان سینمایی به همراه بهروز شعیبی با اهدای لوح تقدیر و هدایا، ضمن تقدیر از فعالیت‌های جوانمرد، بر ارزش کارنامه این کارگردان قدیمی در سینمای کوتاه و بلند تأکید کردند و آرزوی تداوم فعالیت‌های هنری و موفقیت‌های آینده برای او داشتند. همچنین، دو اثر «خراش» و «خیابان» در ادامه نمایش داده شد.

در ادامه پس از اکران چهار فیلم کوتاه ایرانی و یک فیلم کوتاه خارجی، نشست نقد و بررسی فیلم‌های جلسه سوم فصل دهم پاتوق با حضور «آنتونیا شرکا» و به میزبانی «سعید نجاتی» در انجمن سینمای جوانان ایران برگزار شد. پنج فیلم کوتاه «شطرنج آتش» (امیررضا دهقانی)، «جنگل» (محمدرضا مرادی), «مینو» (محمد باقری), «خودکشی به سبک نیچه» (پیام کردستانی) و «یه کاریش می‌کنم» (دنیل سوئاروس) نمایش داده شد و سپس نقد و گفت‌وگو انجام گرفت.

فرصتی برای تجربه‌گرایی آزادانه

امیررضا دهقانی کارگردان فیلم تجربی «شطرنج آتش» اظهار داشت: این فیلم ارجاعی به «شطرنج باد» و ماجرای گم‌شدن و ترمیم نگاتیو آن است و سعی کردم با نگاهی اکسپریمنتال داستان را بازخوانی کنم.

وی افزود: قالب مستند یا داستانی انتخابی شخصی است و برتری ذاتی ندارد.

آنتونیا شرکا نیز درباره این فیلم عنوان کرد: «شطرنج آتش» از نظر تکنیک، صدا و تصویر تجربه‌ای فکرشده است. گذار از سیاه‌وسفید به رنگی حس خوبی داشت، هرچند برخی ارجاعات نیازمند توضیح است. فیلم‌های اکسپریمنتال باید بدون توضیح هم حس منتقل کنند.

سعید نجاتی گفت: تفاوتی میان «تجربه» و «سینمای اکسپریمنتال» وجود دارد. این ژانر امروز مخاطب کمتری دارد و بسیاری از تکنیک‌های آن در سینمای دیجیتال تکرارشونده شده است.

فیلمی که شوک‌آور بود!

محمدرضا مرادی کارگردان «جنگل» توضیح داد: «جنگل» ترکیبی از افسانه‌های بومی و ژاپنی و اقتباسی از داستان صمد طاهری است. خروجی تنها ۳۰ درصد ایده اولیه بود و مشکلات تولیدی متعدد داشتیم. در داستان، به‌جای شخصیت اصلی کتاب، میرزا کوچک‌خان را قرار دادم.

آنتونیا شرکا نیز عنوان کرد: فیلم شوک‌آور بود و جمله آغازین آن نگاه انتقادی به تاریخ رسمی دارد. روایت با زاویه دیدی فانتزی و مدرن شخصیت تاریخی را بازآفرینی کرده است.

از تغییرات و تجربیات ساخت «مینو» تا حلقه‌های خالی در روایت

آنتونیا شرکا گفت: «مینو» در برخی بخش‌ها قانع‌کننده نیست و پایان‌بندی ابهام دارد. جزئیاتی مثل دندان شخصیت و زمان‌بندی رویدادها یکدست نیست و تأکید بیش از حد بر مشکلات زن، جنبه ترحم‌برانگیز ایجاد کرده است.

محمد باقری گفت: هدفم نمایش مادری بود که برای حفظ آبرو حتی درمان خود را رها می‌کند. ابهام در سرنوشت کیک برای ایجاد التهاب طراحی شد. در مسیر تولید تغییرات زیادی اعمال شد و برخی عناصر حذف شدند. این فیلم برایم تجربه‌ای ارزشمند بود.

ساختار و سبک یک اثر حرفه‌ای

آنتونیا شرکا گفت: «خودکشی به سبک نیچه» اثری حرفه‌ای با فیلمبرداری و طراحی صحنه دقیق است. اقتباس از «مغازه خودکشی» ژان تولی و استفاده از زبان کردی هویت ویژه‌ای به فیلم داده است. ایده داروسازی که به‌جای درمان، مرگ می‌فروشد جذاب و فلسفی است.

پیام کردستانی گفت: دانش معماری و طراحی فضا به خلق جهان فیلم کمک کرد. طرح صحنه‌ها را خودم مشخص کردم تا خروجی نزدیک به ذهنیتم باشد. نگاه کلی فیلم امیدوارانه است و پایان آن ابهامی درباره تغییر احتمالی دکتر باقی می‌گذارد.

سعید نجاتی گفت: این رویکرد یادآور روش آموزشی طراحی فضا پیش از دکوپاژ است.

یک اثر مینیمال جذاب

آنتونیا شرکا گفت: «یه کاریش می‌کنم» مینیمال و دراماتیک است و داستان مهاجرت را بدون اغراق روایت می‌کند. استفاده از نماهای دور، تضاد زن مهاجر با مناظر آلپ و حذف عناصر فرعی تمرکز فیلم را حفظ کرده است. فیلم کم‌هزینه اما ماندگار است و مناظر عظیم کوهستان در برابر درام کوچک، تضادی چشمگیر ایجاد کرده‌اند.

گفتنی است پاتوق فیلم کوتاه تهران به همت انجمن سینمای جوانان ایران، سه‌شنبه هر هفته ساعت ۱۸ در سالن استاد ناصری خانه هنرمندان ایران برگزار می‌شود.

نوشته قدردانی سازمان سینمایی و انجمن سینمای جوانان از مجید جوانمرد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

«دستمزد»، «تیغ آفتاب»، «قافله» و «عروسی خون» فیلمهایی بودند که جوانمرد با همین نگاه ساخت؛ فیلمهایی اغلب در گونه حادثه‌ای و البته با نماهای اکشن که می‌کوشند با داستان‌پردازی پرتعلیق مخاطب را جذب کنند.

از ابتدای دهه هفتاد جوانمرد کم‌کارتر شد و هرچند دو فیلم «در سرزمینی دیگر» و «شکار روباه» را در نیمه دوم همین دهه ساخت ولی استقلالی که در خط فکر سیاسی داشت و پرهیز از غلتیدن به سیاسی‌بازیهایی که از میانه دهه هفتاد وارد سینما شد، موجب گشت او تقریبا در سینما بیکار شده و به جایش مجبور به تولید دو سریال تلویزیونی شود. بازگشت جوانمرد به سینما با کمدی «آدم باش» صورت گرفت؛ فیلمی با رگه‌های پررنگ فانتزی که گرفتار بی مهری در پخش شد و در نهایت نتوانست حقش را از گیشه بگیرد.

با جوانمرد درباره معضلات گریبانگیر سینمای این روزها گفتگو کرده‌ایم.

*خیلیها گمان داشتند پس از اکران «آدم باش» بلافاصله فیلم بعدیتان را بسازید به خصوص که یک پروانه ساخت هم گرفته بودید.

پروانه ساخت فیلمنامه‌ای کاملا به‌روز با نام «کرگدن/پول لعنتی» را گرفتم اما تا آمدم وارد پیش تولید شوم خوردم به ماجراهای گرانی قیمت دلار و از دست رفتن سرمایه گزار. «پول لعنتی» یک اکشن-خیابانی با مایه‌های وسترن است و همچنان علایق سینمایی قبلیم را در آن پی خواهم گرفت ولی چون بعد از «آدم باش» تقریبا ورشکسته شدم نیاز دارم به جلب سرمایه برای تولید «پول لعنتی» و سرمایه‌گزارانی که باهاشان توافق نسبی کرده بودم به خاطر بازار آشفته دلار پا به فرار گذاشتند!!! این وضعیت من نیست و بازی با قیمت دلار و سفته بازی نفس بسیاری از سینماگران مستقل را گرفته و آفتی را به جا گذاشته به نام سینمای سفارشی-مبتذل که آثار سوئش را یک دهه بعد خواهید دید.

*«آدم باش» سه سال قبل در آستانه جشنواره اکران شد که یکی از بدترین ادوار اکران است اما فروشش به یک میلیارد رسید. با توجه به اینکه رایت ویدیویی فیلم هم لااقل چندصدمیلیونی ارزش داشته چرا به خاطر تولید این فیلم ورشکسته شدید؟

به یک دلیل مهم و آن هم اینکه کمدی بزن دررویی نساختم. چون میخواستم حتی در ژانر کمدی هم به سمت نوعی فانتزی سازی مهیج بروم هزینه تولیدم بالا رفت و مجبور به شراکت ۲۵درصدی در تولید شدم. زمانی که علیرضا رضاداد دبیر جشنواره بود فیلم را که میتوانست لااقل در بخش خارج از مسابقه باشد اصلا به جشنواره راه نداد و بعدش هم مدام اکرانش را به تأخیر انداختند تا در آستانه جشنواره روی پرده برود. فیلم ما فقط یک هفته فول سانس سالن داشت و در همان یک هفته هم فروش بدی نداشت اما به ناگاه سینماهایش را گرفتند تا به جشنواره بدهند و ما ماندیم و یک سری سینمای مستعمل!! در نهایت و هرچند تقریبا هزینه تولید بازگردانده شد اما سودی در تولید عاید ما نشد و این معنایی ندارد جز ورشکستگی!! ورشکستگی ضربه روحی بدی بهم وارد کرد چون وابسته نبودم و همین عاملی شد بر اینکه مدتها دچار افسردگی شوم تا اخیرا که مجددا عزم کردم برای تولید «پول لعنتی».

*اینکه شما یک کمدی که مطلوب سینماداران است را ساختید ولی باز هم مدام پخشتان عقب افتاد جای سوال دارد؟

اگر نگاهی به کمدیهایی که همین الان روی پرده هستند بیندازید باز هم فقط آن کمدیهایی خوب می‌فروشند که پخش کننده‌ای قوی و به اصطلاح مافیایی دارند. پخش «آدم باش» را موسسه برگ سبز انجام داد که شرکتی کاملا مستقل بود و متأسفانه نتوانست حق فیلم را از اکران بگیرد. معلوم است که اگر «آدم باش» را هم فلان شرکت مافیایی پخش میکرد لااقل سه میلیارد میفروخت اما چه کنیم که در مسلخ سرمایه، انسانیت است که ذبح میشود و هیچ کس هم به عقبه آدمی کاری ندارد.

*خیلی تلخ سخن می‌گویید. این تلخی از کارگردانی که در دل فضای ایجادشده پس از پیروزی انقلاب اسلامی رشد کرد، کمی عجیب است.

شک ندارم که وقوع انقلاب اسلامی باعث شد بسیاری از جوانان فعال در سینمای آزاد بتوانند به سینمای حرفه ای روی آورند و فیلم بسازند؛ یکی اش خود من!! اما آیا نباید از این جوانان حمایت می شد تا بعدتر که جز باتجربه های سینما شدند باز هم بتوانند کار کنند؟؟ این اتفاق نیفتاد چون سینمای ایران یکی از بی‌نظم ترین سینماهای دنیاست و هیچ چیزش بر مدار قاعده نیست. در این سینما خودیهایی را داریم که با پولهای بادآورده فیلم میسازند و بعضی هم هرچقدر که کارنامه‌شان سنگین باشد چون غیرخودی هستند باید مدتها بیکار بمانند تا از گرسنگی بمیرند!!

*شما که درون مناسبات سینمای جدید ایران رشد کردید چرا باید از غیرخودی بودن گلایه‌مند باشید؟

من نمونه بارز یک فیلمساز انقلابی غیرخودی هستم!! خودی بودن به رشد و شکوفایی نیست. اصلا نفس حمایتهای سینمایی ربطی به کیفیت کار ندارد. آنچه من دیدم ارج و قرب چاپلوسانی بود که حتی یک محصول دندان‌گیر هم نداشتند اما چون مانند بادنجانها دور قاب چیده شدند، حسابی مورد لطف مدیران سینمایی قرار گرفتند و آن قدر فربه شدند که در مواردی فرزندان خود را آوردند و کارگردان کردند و حتی شریک شدند در پردیسهایی که با پول بیت‌المال ساخته شد. تعجب آور اینکه همینها که خود با پول ملت پردیس‌دار شده‌اند به ارگانهایی مانند حوزه هنری ایراد می‌گیرند که چرا سینماداری میکند؟؟ اگر سینماداری بد است چرا خودتان پردیس‌دار شده‌اید؟

*ریشه این رفتارهای غلط کجاست؟

اینها همه نتیجه عدم شایسته سالاری در سینمای ماست. شایسته سالاری نباید تابعی مستقیم از چاپلوسی باشد. به خدا قسم هر بار که سوژه های تلف شده سفارشی را می بینم پیش خود می‌گویم ای کاش کارگردان این فیلمها من بودم تا لااقل حرمت بیت المال را نگاه می‌داشتم اما حیف و صد حیف که از تجربه امثال ما استفاده نمیشود تا بمیریم و آن گاه برایمان روضه بخوانند.

*شایسته‌سالاری مگر همان تئوری نبود که مدیران سینمای گلخانه‌ای دهه شصت به دنبالش بودند؟ پس چرا نتیجه‌اش شد بن بست چاپلوسی!؟؟

حرف از مدیران سینمایی نزنید که بدنم به رعشه می‌افتد. آن زمان با درجه بندیهای غلط شان بسیاری از سینماگران حرفه‌ای را زده کردند و بعدتر هم میراثی که در سینمای شبه‌روشنفکرانه به جا گذاشتند باعث فراری شدن مخاطبان از سینما شد. آخر اروپا اگر میتوانست الگوی سینمای ما شود که دیگر تبدیل نمی‌شد به بازاری بزرگ برای محصولات آمریکایی؟؟؟ هیچ کدام از مدیران سینمایی این را نفهمیدند و چون دغدغه‌شان رشد سینمای مخاطب پسند نبود پس کژراهه‌هایی مثل راه اندازی مدام جشنواره‌های هزینه‌زا یا تولید گروه‌های پرکارمند سینمایی را در دستور کار قرار دادند. در این ساختار هم هر که چاپلوس تر بود می‌توانست پست و منصبی بگیرد و به دیگران زور بگوید! مدیری که حتی یک رمان هم نخوانده محال است بتواند سینمای ایران را ارتقاء دهد.

*این روند به کجا خواهد رسید؟ آیا بهبودی هم برای ارتقای سینمای بدنه وجود دارد؟

یا سینما را تعطیل کنند یا اگر آزاد می‌گذارند دیگر دست از بگیر و ببند در محتوا بردارند. سینماگر نیاز دارد که جذابیت خلق کند اما مدیران ما هنوز این را نفهمیده اند. سینما تریبونی است با مقتضیات خاص خود؛ سینما مثل کتاب نیست! سینما مثل موسیقی نیست. سینما یک محصول هنری است که باید هم جذابیت های دیداری و هم جذابیت های شنیداری داشته باشد و همین جذابیت است که چون درکی کامل نسبت بهش وجود ندارد کلی سوءتفاهم ایجاد کرده است!

*اما علیرغم همه این انتقادات همچنان سینمای ایران مولد است و سالانه چندده میلیارد هزینه تولیدش می‌شود.

همین طور است اما در دوقطبی محصولات ارگانی-پولشویی سینمای مستقل حذف شده است! چرا ناصر تقوایی دیگر نتوانست «ناخدا خورشید» بسازد؟ چرا کیمیایی نتوانست «سرب» بسازد؟ چون آن قدر اینها را ترساندند و محدود کردند که یا افتادند در چاه ویل پرکاری بی‌اندیشه یا اصلا قید کار را زدند! من یک نیروی بالفعل مسلمان و کاملا ایرانی هستم اما در سن ۶۳ سالگی که در عالم فیلمسازی نقطه باروری است به جایی رسیده‌ام که احساس بیهودگی می کنم و افسرده شده‌ام. بعد از کلی کار در این سینما و ساخت چندین فیلم پرفروش از «دستمزد» تا «شکار» هنوز مستأجرم!! چرا؟؟

*فکر می‌کنید در این شرایط وظیفه نهادهای انقلابی مثل حوزه هنری نسبت به فیلمسازانی مثل شما چیست؟

حوزه هنری جزو معدود نهادهایی است که در ادوار مختلف از سینماگران حمایت کرده و طبیعی است مثل هر نهاد دیگری محدودیت های خاص خود را هم داشته باشد. پیشنهادم به نهادهایی مثل حوزه هنری این است که الویتشان را حمایت از سینماگران پیشکسوت بگذارند و برمبنای شنیده‌ها هم سینماگران را قضاوت نکنند.

*مخاطبان جوانی که حرف های شما را می‌خوانند یقینا نسبت به فعالیت در سینما دچار تردید خواهند شد.

توصیه اکیدم به جوانان این است که سمت سینما نیایند چون سینمای ایران واقعا استعدادکش است. فیلمسازی در شرایط فعلی همراه شده با شیادی و ترفندهایی که آدمهای ساده‌دل از پس آن برنمی‌آیند چون حاکمیت با سرمایه است. در زندگی امثال کوروساورا هم بی پولی بود اما کوروساوا در اوج نداری هم شیاد نبود!! ما هم اگر عاقبت به خیری می خواهیم دست از شیادی برداریم و سالم زندگی کنیم.

نوشته عدم شایسته‌سالاری در سینمای ما وجود دارد/ حوزه هنری در ادوار مختلف از سینماگران حمایت کرده است اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

آنها که در آن دهه نزدیک به مدیران سینمایی بودند و از خوان وامهای بلاعوض و حمایتهای مالی برخوردار بودند اغلب به حمایت از آن نوع مدیریت می پردازند و آنها که در آن روزگار مغضوب مدیران بودند و البته به همین دلیل کمکهای حمایتی شامل حال آنان نمی شد تمام و کمال به نقد آن روزگار می پردازند.

اما حقیقت سینمای ایران در دهه ۶۰ چه بوده است؟ آیا ماجرای شلاق زنی برخی تهیه کنندگان تجاری ساز در آن دوران صحت دارد؟ آیا بی علاقگی مدیران سینمایی آن روزگار که به معماران سینمای گلخانه ای معروفند، به آثار متکی بر جلب مخاطب عام صحت دارد؟ آیا ترویج نوعی سینمای روشنفکرمابانه جشنواره پسند محصول کامل همان دوران است؟

مخاطب را از سینما فراری دادند

 آقای مجید جوانمرد از جمله کارگردانان کم حاشیه سینمای ایران است که تقریبا در سه دهه ای که در سینما حضور داشته همواره سعی کرده آثاری را بسازد که ضمن لحاظ استانداردهای تکنیکی توانایی جلب مخاطب را هم داشته باشند.

جوانمرد جزو معدود کارگردانان سینمای ایران است که در دهه ۶۰ چند فیلم تجاری و از جمله «شکار»، «دستمزد»، «تیغ آفتاب» و «مار» را کارگردانی کرد. آثاری که برخی از آنها به غیر از اقبال عمومی به هنگام اکران، در سالهای بعد مرتب از رسانه ملی هم روی آنتن رفتند. «شکار» شاید معروف‌ترین اثر جوانمرد باشد که با بازی خسرو شکیبایی و فرامرز قریبیان بارها از تلوزیون نیز پخش شده است.

جوانمرد با بیان اینکه یکی از دلایل نزول کیفی محصولات موسوم به سینمای بدنه سیاستگذاری های نادرست مدیران سینمایی در دهه ۶۰ بود بیان داشت: رفتارهای نادرست مدیران آن دوره و راه اندازی خودی و غیرخودی میان سینماگران و از همه بدتر درجه بندی های احمقانه ای که در میان محصولات سینمایی راه انداختند و تقریبا تمامی فیلمهای شبه‌روشنفکرانه جشنواره ای را «الف» نامیدند و اغلب فیلمهای تجاری را «ب» و «ج» سبب ساز نزول سینمای تجاری ما و البته انزوای بسیاری از کارگردانان کاربلد سینمای بدنه شد. این اتفاق در درازمدت نوعی ابتذال را در سینمای بدنه ما به وجود آورد که حالا آقایان در سالهای اخیر از آن می نالند.

این کارگردان با اشاره به دسته بندی های غلط مدیران دهه ۶۰ افزود: تبعات روحی و روانی آن فرق گذاشتن ها و درجه بندی های نادرست همچنان با ماست. مدیران سینمای آن روزگار درک درستی از مخاطب به عنوان رکن اصلی سینما نداشتند و هم و غم شان را گذاشتند بر نوعی سینمای جشنواره ای؛ طنز روزگار آنجاست که همان ها حالا در مقام تئوریسین ظاهر شده اند و از دلایل فراری شدن مخاطبان از سینما در سالهای اخیر می گویند. یکی نیست بگوید برادر عزیز! خود شما مخاطب را از سینما فراری دادی! مگر در دهه های شصت و هفتاد فیلمهای تجاری استاندارد کم داشتیم؟ چرا آن نوع سینمایی را سرکوب کردید؟

اجازه حرف زدن به ما نمی‌دادند

جوانمرد از جمله کارگردانانی بود که در برهه های زمانی مختلف شرایط توجه بیشتر به برخی از چهره های سالهای بعد به سینما را فراهم کرد. از جمله این چهره ها امثال پرویز پرستویی و خسرو شکیبایی بودند. این کارگردان با اشاره به اینکه همواره طی دوران فیلمسازی اش سعی کرده با دیدی دوستانه به آدمهای اطرافش بنگرد به «صبح نو» گفت: من سعی می کردم با همه حتی مخالفان خودم هم گفتگو کنم اما مدیران آن دوران اصلا اجازه حرف زدن به ما نمی دادند. یک بار نشد جناب محمد بهشتی که در آن زمان مدیرعامل فارابی بود نشستی را هم با علاقمندان سینمای مخاطب پسند تشکیل دهد. نگاهشان کاملا دیکتاتورمابانه و از بالا بود و اصلا به فیلمسازان تجاری اعتنا نمی کردند. مرتب تحقیر شدیم، مرتب با اهالی سینما بدرفتاری کردند و مرتب بر این امر تأکید داشتند که حرف، حرف ماست و شما باید گوش به فرمان مافوق باشید. ابدا لحنی دوستانه از آنها ندیدیم.

مخاطبان برای دیدن فیلم‌ها درجه «ج» صف می‌کشیدند

این کارگردان با طعنه ای تلخ خاطرنشان ساخت: خداراشکر می کنم که در آن دوران ما را شلاق نزدند اما رفتارهای تحقیرآمیزشان از صدها ضربه شلاق، درد بیشتری داشت. یادم می آید که به فیلمهایم درجه «ج» می دادند و آثاری بی کیفیت به واسطه آشنایی صاحبان شان با مدیران آن دوران درجه «الف» و «ب» می گرفتند. اما از آن سو مخاطبان به خصوص در شهرستانها برای دیدن فیلمهای «ج» ما صف می‌بستند و فیلمهای «الف» و «ب» رفقایشان در سالنهای خالی اکران می شد!

می توانستم فیلم جشنواره ای بسازم و حساب بانکی ام را پر کنم اما…

 این کارگردان که در دهه های بعد هم عموما آثاری مانند «قافله»، «عروسی خون»، «در سرزمینی دیگر» و «شکار روباه» را برای مخاطبان عام ساخت با اشاره به اینکه در دهه شصت مدیران علاقه زیادی داشتند که با تحقیر تجاری سازان آنها را به سمت و سوی نوعی سینمای جشنواره ای بی مخاطب سوق دهند به «صبح نو» داشت: شما فکر می کنید ساختن فیلم هنری کار سختی بود؟ آن هم نوعی از فیلم هنری که در آن دوران باب شد. اتفاقا ساده تر از آن چیزی بود که فکرش را بکنید. مشکل ترین کار در سینما داستانگویی است آن هم به گونه ای که مخاطب بارها و بارها میخکوب تماشای اثر شود اما دوستان چون اسلوب سینمای کلاسیک را بلد نبودند افتادند به دام سینمای جشنواره ای متأثر از اروپای شرقی.

وی ادامه داد: اتفاقا من جزو کسانی بودم که فرصتش هم برایم فراهم بود که فیلم جشنواره ای بسازم و عایدی مالی مطلوبی داشته باشم اما چون قلبا به سینمای شبه‌روشنفکرانه علاقه نداشتم این کار را نکردم. الان هم پشیمان نیستم. درست است که از نظر اقتصادی به اندازه یک سوم جشنواره ای سازان کاملا وابسته به دولت پول در حساب بانکی مان نیست اما در عوض فیلمهایی را ساختم که هیچ کس نمی تواند انگ نفتی بودن به آنها بزند.

منبع: صبح نو

نوشته ادامه انتقاد از عملکرد کارنامه معماران سینمای جشنواره‌ای دهه ۶۰/ مجید جوانمرد: بنیان‌گذاران سینمای هنری، امروز از بی‌‎مخاطب بودن سینما می‌نالند اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

جوانمرد به سوره سینما گفت: قبلا قرار بود شرکت هدایت فیلم پخش «آدم باش» را بر عهده بگیرد، اما به توافق نرسیدیم و این تعامل منتفی شد. به همین دلیل در جست و جوی یک شرکت پخش دیگر هستیم. فیلم در حال حاضر آخرین مراحل فنی خود را می گذراند و هنوز به طور کامل هم آماده نمایش نیست.

وی افزود: به نظر من «آدم باش» این قابلیت را داشت که یکی از فیلم های اکران نوروزی باشد، اما این امر میسر نشد. به هر حال این فیلم به خاطر اینکه هم کمدی است و هم اکشن می‌تواند در جذب تماشاگر بسیار موفق باشد. من هر زمانی که فیلم به نمایش در بیاید، فروش خوبی را برای آن پیش بینی می‌کنم. حداقل اینکه «آدم باش» مثل برخی از فیلم های دیگر در تب و تاب فیلسوفانه بودن یا اداهای روشنفکری داشتن نیست.

این کارگردان درباره برنامه های کاری آینده خود گفت: بابت  تولید «آدم باش» کمی خسته شده ام و فکر نمی کنم به این زودی فیلم جدیدی را شروع کنم. چند سوژه به ذهنم رسیده که اتفاقا هیچ رگه از کمدی ندارد و کاملا جدی است، اما نمی دانم چه وقت شرایط ساخت آن میسر می‌شود. در حال حاضر تنها به اکران خوب این فیلم آخر فکر می‌کنم.

فیلم «آدم باش» داستان مردی را روایت می‌کند که ارتباط او با حیوانات خیلی بهتر از روابط اش با انسان‌ها است، اکبر عبدی، سیروس گرجستانی، امین حیایی، نیوشا ضیغمی در این فیلم بازی می‌کنند.

نوشته هنوز تکلیف پخش «آدم باش» مشخص نیست اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

جوانمرد درباره تازه‌ترین فیلم خود به سوره سینما گفت: از آنجا که به خاطر انجام مراحل فنی به جشنواره فیلم فجر نرسیدیم ترجیح دادیم کار را با آرامش دنبال کنیم. هرچند که حضور در جشنواره اهمیتی نداشت چون اساسا قصدما بر دیده شدن فیلم توسط مردم است. درحال حاضر روزهای پایانی را می گذرانیم و تا آخر این هفته «آدم باش» برای نمایش آماده می شود. برای پخش و نمایش، فیلم به هدایت فیلم سپرده شد و طی جلساتی که داشتیم سعی بر آن است بهترین زمان اکران در سال آینده در نظر گرفته شود.

وی افزود: این فیلم با ایجاد فضایی شاد و زبان طنز حق مطلب را ادا کرده است. اگرچه اینگونه مطرح شد که من برای اولین بار سبک جدیدی تجربه می کنم اما من تغییر سبک ندادم تغییر تاکتیک داده ام و فکر کردم از این طریق با توسل به قصه طنز فانتزی می توان فعالیت کرد. در وضعیت فعلی سینما ترجیح دادم بعد از چندسال اینگونه به سینما وارد شوم و بعد از آن به شیوه گذشته کار کنم. البته «آدم باش» کمدی به شکل تصوری که همه دارند نیست روایتی از جنس خود دارد.

جوانمرد درباره فضای فیلم خود گفت: این فیلم معجونی از عشق و ملودرام ،فضای گانگستری و معمایی است و پراست از ماجراها و اتفاقاتی که معتقدم باید در فیلم های امروزی درج بشود تا برای مخاطب جذابیت داشته باشد.من با فیلم های هنر و تجربه و جشنواره ای مشکلی ندارم و اما به این نتیجه رسیدم که فیلم اگر برای مردم ساخته نشود تولید آن بی‌فایده است. چرخه اقتصاد فرهنگی باید بچرخد و جذب مردم به سینما باید بر محوریت سرگرمی و جذابیت باشد. تا مخاطب صددقیقه بدون مشکل روی صندلی بنشیند.

وی درباره جشنواره فیلم فجر امسال گفت: با تعاریفی که شنیدم به حدسم قبل از آغاز جشنواره مطمئن شدم . امسال بیشتر جوانانی حضور داشتند که به خاطر شوق فیلمسازی شان به هر قیمت کار می‌کنند و بیشتر ادعای روشنفکری قانع شان می کند و به نظرشان با حرف های عجیب و غریب زدن می شود نامشان را فیلمساز بگذارند. این جوانان بیشتر تمایلات شخصی خود را در آثارشان مطرح می کنند و کاری به مخاطب ندارند از این رو فیلمساز شدن برای شان مهمتر است تا دغدغه چرخه اقتصادی داشتن.

نوشته «آدم باش» به هدایت‌فیلم رسید/ سینماگران جوان به فکر مخاطب باشند اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

سوره سینما- جوانمرد برای اولین بار به سراغ ژانر کمدی رفته است و فیلم در فضای فانتزی ساخته می‌شود و گروه تولید تا چند روز آینده فیلمبرداری را در منطقه‌ی چمخاله به پایان می رسانند. در خلاصه‌ داستان این فیلم آمده است: آدام پس از اخراج از باغ وحش استرالیا و در آستانه‌ی فوت پدربزرگ‌اش به ایران بازمی‌گردد. وصیت و ارثیه‌ای مبهم او را بر سر راه نفس (دکتر شخصی پدربزرگ) قرار می‌دهد و رابطه‌ای عاطفی میان آن دو شکل می‌گیرد. چالش‌های بین این دو شخصیت باعث پدید آمدن موقعیت‌هایی فانتزی در طول فیلم می‌گردد.

تدوین فیلم همزمان توسط یاور تورنگ آغاز شده است. اکبر عبدی،امین حیایی،نیوشا ضیغمی،سیروس گرجستانی،مرتضی ضرابی،شراره رنجبر،غزل عبدی،عباس محبوب،فاطمه شکری، مختار سائقی،احسان حسن پور،داریوش رضایی،ملیسا مهربان،سیامک اشعریون،رضا درودی،امیر زمانی،صابر گراوند،ناهید زند،اشکان علیوند،عادل حبیب زاده،هدیه آزیدهاک،مجتبی مولوی،امیر حسین داودی،علیرضا بابا احمدی،سعید سالمی و حسن رضایی بازیگران اصلی این فیلم هستند.

بازیگران و عوامل فیلم سینمایی «آدم باش» عبارتند از تهیه کننده و کارگردان: مجید جوانمرد ، نویسندگان فیلمنامه: محمود روز بهانی، مجید جوانمرد ،سرمایه گذار: رضا درودی ، مدیر تولید: رضا نوروزی ، مدیر فیلمبرداری: حسن اسدی،طراح هنری : بهزاد آدینه ،طراح لباس: مژگان عیوضی، طراح گریم: علی بهرامی فر،مدیر برنامه ریزی و دستیار اول کارگردان: علی مردانی، صدابردار: مهدی دارابی،تدوین: یاور تورنگ ،جانشین تولید: حمید رضا وفایی ، دستیار دوم کارگردان و دستیار برنامه ریز: مرضیه اکبرنژاد ،عکاس: لیلا خوش کنار،گروه کارگردانی : عباس تقوی،پرنوش خواجه ای، منشی صحنه: آناهید روستا، مدیر تدارکات: شهرام اسلامی ، مسئول امور مالی: علی رنجدوست  ، دستیار اول فیلمبرداری:  رضا کاراگاه ، دستیار لباس:  ریحانه جان بزرگی ، دستیار صحنه:مهدی کریمی ،سرپرست دکور:ابوالفضل میرزاخانی، دستیاران گریم:علی اژدری، حلیمه قشقایی وسمیه جوانمرد، دستیاران صدا: داوود قلی پور، فریدون حاتم نژاد،گروه فیلمبرداری: مهرداد اسلام پور، محمد عسگری، عباس نیسی،جلوه های ویژه رایانه ای: علی تصدیقی، مشاور رسانه ای :منصوره بسمل.

نوشته روزهای پایانی فیلمبرداری سینمایی«آدم باش» در شمال کشور اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

جوانمرد به سوره سینما گفت: پروژه «آدم باش» به تهیه کنندگی و کارگردانی من این روزها آخرین مراحل فیلمبرداری را در شمال کشور می گذراند و احتمالا تا ۲۰ آذر کار مان را به پایان می‌رسانیم و به تهران بر می گردیم. تا امروز ۷۵ درصد از کل فیلمبرداری به پایان رسیده و ۲۵ درصد باقی مانده در همین منطقه انجام می شود. پیش از این حدود ۲۰ روز هم در لوکیشن‌هایی در شهر تهران کار کردیم.

وی افزود: اتفاق مهمی که در این فیلم کمدی رخ داده به امین حیایی بر می‌گردد. او برای اولین بار در تاریخ سینمای ایران در این فیلم به طور زنده می نوازد و می خواند. انتخاب او و سایر بازیگران به گونه ای شکل گرفته که در عین حال که طنازانه به ایفای نقش می پردازند، حال و هوای اجتماعی، جنایی، گانگستری، ملودرام و کمدی فیلم را هم در بیاورند. خدا را شکر تمام بازیگرانی که بر سر کار آمدند همان کسانی هستند که از ابتدای امر انتخاب شده بودند.

جوانمرد که به عنوان یک فیلمساز اکشن در دهه ۶۰ شهرت داشت درباره اینکه آیا روی آوردن او به سینمای کمدی به معنی یک تغییر ذائقه است، گفت: در حقیقت یک تغییر تاکتیک شکل گرفته است. درست است که این اولین فیلم کمدی من به حساب می آید، اما اینطور نیست که بدون تسلط کافی به عرصه قدم گذاشته باشم. همیشه به این نوع از سینما فکر می کردم و می دانم فیلم طنز ساختن کاری است که باید از کلیشه ها دور باشد.

این کارگردان درباره اینکه آیا «آدم باش» را با شیوه فیلمسازی سابق خود جلوی دوربین آورده نیز توضیح داد: به هر حال من همان مجید جوانمردی هستم که مخاطب دهه ۶۰ می‌شناسد و این فیلم دهه نودی نیز از فیلتر ذهنی همان فرد عبور کرده است. ترکیبی از اکشن و طنز و به ویژه فانتزی در این فیلم مورد استفاده قرار گرفته است. من و آقای روزبهانی دیگر نویسنده اثر، بسیار روی جزئیات قصه، شخصیت پردازی ها، دیالوگ ها و نوع فضاسازی ها کار کردیم.

جوانمرد درباره حضور دوباره خود در جشنواره فیلم فجر پس از سالها، اضافه کرد: ما در پرداخت فیلم ، بیش از هر چیز به ذائقه مخاطب نظر داشتیم و از همان ابتدا به نیت حضور در جشنواره سی و سوم شروع به کار کردیم. جشنواره فیلم فجر برای بنده مرزی بین فیلمسازی و پرده نمایش است و به همین دلیل بسیار اهمیت دارد. من تعهد دارم که در جشنواره حضور داشته باشم و  تمام تلاش خود را به خرج خواهیم داد تا فیلم را برسانیم و به نتیجه این حضور نیز خوش بین هستم.

فیلم «آدم باش» داستان مردی را روایت می‌کند که ارتباط او با حیوانات خیلی بهتر از روابط اش با انسان هاست. اکبر عبدی، سیروس گرجستانی، امین حیایی، نیوشا ضیغمی و … در این فیلم بازی می کنند. مجید جوانمرد پیش از این، فیلم هایی هچون «شکار روباه»، «در سرزمینی دیگر»، «عروسی خون»، «مار» و … را کارگردانی کرده است.

نوشته امین حیایی در «آدم باش» می‌نوازد و می‌خواند/ در راه جشنواره سی و سوم اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

سوره سینما- تاکنون حضور نیوشا ضیغمی در فیلم جدید مجید جوانمرد با نام «آدم باش» قطعی شده است و جوانمرد در حال مذاکره با بازیگران شاخص دیگر برای ایفای نقش‌های اصلی است. علاوه بر این، جوانمرد قصد دارد در این فیلم که قصه‌ای طنز – فانتزی دارد، حتی برای ایفای نقش‌های کوتاه از بازیگران چهره استفاده کند.

این کارگردان در آغاز پیش تولید «آدم باش» یادداشتی را درباره سال‌های کار نکردنش در سینمای ایران، منتشر کرده است: پروژه قبلی اینجانب به نام “کرگدن” که دو سال به دنبال تامین سرمایه‌اش بودم، سرانجام به بن‌بست رسید و ناامیدانه پرونده‌اش را بستم و کنار گذاشتم. این مسئله واقعیتی است که به واقع باید به آن رسیدگی شود بلکه شاید منجر به حل این معضل در سینمای ایران باشد. البته یکی دو مورد خاص در آن پروژه به خود سنجاق کرده بودم و روی آن پافشاری می‌کردم که حتماً لحاظ کنم که باز شاید علت پیدا نکردن سرمایه‌گذار باشد. یکی آنکه می‌خواستم بعنوان فیلمسازی مستقل در بخش خصوصی عمل کنم و یکی آنکه خود تهیه‌کننده اجرائی آن باشم. توقع زیادی نبود زیرا حق خود می‌دانستم که مدیریت کار را در دست خویش بگیرم و از تجربیات گذشته در این امر استفاده کنم. ضمن آنکه اگر می‌خواستم با تهیه‌کننده دیگری کار کنم، مطمئناً دچار مشکل می‌شدم و می‌بایست تحت اوامر و سلیقه آنان فیلم می‌ساختم که قبلاً مرتکب این عمل شده بودم و چوبش را نیز مکرر خورده بودم. بنده معتقدم تنها راه نجات سینمای ایران بال و پر دادن به بخش خصوصی است و اگر خواهان سینمایی زنده و استاندارد هستیم باید به این مسئله توجه شود. بگذریم…. .

هفت هشت سال بود که کار درست و حسابی نکرده بودم و با اینکه شدیداً محتاج کار بودم اما ترجیح میدادم که به شکل حرفه‌ای اقدام کنم و تن به هر کاری ندهم. با اینکه بسیار بدبختی و خانه‌نشینی در برداشت… و باز بگذریم،… فیلمنامه ای به دستم رسید، نوشته محمود روزبهانی به نام “آدم باش” که نیمی از سرمایه آن مهیا بود. فیلمنامه را بازنویسی کردم و بلافاصله پیش تولید را آغاز کردیم. “آدم باش” قصه‌ای طنز- فانتزی دارد و نمی‌شود گفت ژانر کمدی. فیلمنامه مرا به یاد آثار فیلمسازانی  مثل بلیک ادوارد، وودی آلن یا بیلی وایلدر می‌انداخت و پشتوانه‌ای می‌شد تا بتوانم راحت با آن برخورد کنم. ابتدا چون تا بحال در این ژانر کار نکرده بودم دچار شک و تردید شدم اما احاطه‌ام بر آثار مشابه فیلمسازان کلاسیک هالیوود، این نیرو را در من بوجود آورد تا بتوانم فیلمنامه را آنطور که می‌بایست بازنویسی کنم. امیدوارم کارها به خوبی پیش برود…انشا الله.

بر اساس این گزارش، برخی از عوامل فیلم سینمایی «آدم باش» عبارتند از نویسندگان فیلمنامه: محمود روزبهانی و مجید جوانمرد، تهیه‌کننده و کارگردان: مجید جوانمرد، سرمایه‌گذار: رضا درودی، مدیر تولید: رضا نوروزی، مدیر برنامه‌ریزی و دستیار اول کارگردان: علی مردانی، مدیر فیلمبرداری: حسن اسدی، طراح هنری صحنه: بهزاد آدینه، طراح گریم: علی بهرامی‌فر، صدابردار: مهدی دارابی، دستیار برنامه‌ریز و دستیار دوم کارگردان: مرضیه اکبرنژاد، جانشین تولید: حمید رضا وفایی، طراح لباس: مژگان عیوضی، عکاس: لیلا خوش‌کنار، منشی صحنه: آناهید روستا، مدیر تدارکات: شهرام اسلامی، دستیار اول فیلمبردار: رضا کارآگاه، دستیاران صدا: داوود قلی‌پور و فریدون حاتم‌نژاد، دستیار صحنه: مهدی کریمی، دستیار لباس: ریحانه جان بزرگی، مسئول امور مالی: علی رنجدوست، مجریان گریم: علی اژدری و حلیمه قشقایی، حمل و نقل: صادق بهبودی، خدمات: صابر گراوند، مشاور رسانه‌ای: سیدمحمدصادق لواسانی.

نوشته حضور نیوشا ضیغمی در «آدم باش»/ جوانمرد به سینما برمی‌گردد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

سوره سینما- مجید جوانمرد به تازگی برای فیلمنامه جدید خود با نام «آدم باش» پروانه ساخت دریافت کرده است. این متن که حال و هوایی طنز دارد، داستان مردی را روایت می کند که در برقراری ارتباط با آدم ها همیشه دچار مشکل است و در عوض تعامل بسیار خوبی با حیوانات دارد. او سال ها دور از ایران زندگی کرده و حالا که بازگشته احساس می کند هیچ یک از مردم را نمی شناسد.

این اولین فیلم طنز مجید جوانمرد به حساب می آید که قرار است در جشنواره فجر پیش رو حضور داشته باشد. وی که تا پیش از این به ساخت فیلم‌های اکشن مشغول بود طی چند سال گذشته سعی داشت برای فیلمنامه «کرگدن» سرمایه گذار بیابد و با توجه به سنگین بودن این پروژه به لحاظ پروداکشن تا امروز موفق به جذب نیروی مالی نشده است.

جوانمرد تصمیم دارد فیلم تازه خود را با سرمایه نه چندان بالا و محتوایی کمدی بسازد تا بعد از موفقیت در یک ژانر عامه پسند به سراغ سینمای مورد علاقه خود یعنی سینمای اکشن برود. مجید جوانمرد کارگردانی فیلم‌های سینمایی «مار»، «شکار»، «دستمزد» و … را در کارنامه خود دارد.

نوشته «آدم باش»، فیلمی درباره دوستی با حیوانات اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

جوانمرد به سوره سینما گفت: دو سال است فیلمنامه‌ای تحت عنوان «کرگدن» نوشته‌ام، اما هنوز موفق به کلید زدن آن نشده‌ام. من یک فیلمساز مستقل هستم و به همین دلیل در جست و جوی یک سرمایه گذار هستم و نه تهیه کننده. چند ماه اخیر به جد، پیگیر امور بودم ، اما هنوز قراردادی بسته نشده است.

جوانمرد درباره مضمون فیلمنامه خود توضیح داد: طبق روال همیشگی کارهایم «کرگدن» ژانر حادثه ای دارد، ضمن اینکه یک سوژه اجتماعی دارد. من معضل بیکاری را در این داستان مورد توجه قرار داده‌ام. ژانر حادثه ای مدت‌هاست در سینمای ایران مورد غفلت واقع شده، اما من معتقدم این سبک از فیلم‌ها همیشه مخاطب خودشان را داشته و دارند.

مجید جوانمرد کارگردانی فیلم‌های سینمایی «مار»، «شکار»، «دستمزد» و … را در کارنامه خود دارد.

نوشته مجید جوانمرد همچنان به دنبال «کرگدن» اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.