فحش حروم‌زاده به ایرانی نمی‌چسبه. ما فرزندان همان مادرانیم که در حمله اعراب وقتی مردانشان به خاک افتادن خودشان را در چاه انداختند و زنده‌به‌گور کردند تا از گزند اجنبی دور بمانند.

سینه این خاک مالامال این مادران پاک‌دامن است و ما در همین خاک ریشه می‌دوانیم، از همان تن‌ها جان می‌گیریم، درختی تناور می‌شویم و در همین خاک و برای همین خاک فرو می‌افتیم.

نوشته ما در همین خاک ریشه می‌دوانیم اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

هر هفته چهره‌هایی از دل سینما، موسیقی و هنر سر برمی‌آورند که با حضورشان جریان خبری هفته را شکل می‌دهند. این هفته، روایت ما به سراغ پنج چهره‌ای می‌رود که هر کدام با اتفاقی خاص در صدر اخبار قرار گرفتند؛ مهران مدیری که حضورش در یک برنامه اینترنتی، پیش از پخش، خودش به خبر تبدیل شد، محسن تنابنده با یک تکذیب کوتاه اما معنادار، دوباره فاصله‌اش با تلویزیون را پررنگ کرد؛ علیرضا قربانی با تیتراژی شنیدنی و حذف ناگهانی‌اش، بحث مجوز و صدا را به مرکز توجه آورد و الیکا عبدالرزاقی با خنده‌های صادقانه‌اش، هم دل مخاطب را برد و هم نقدها را به‌دنبال داشت و سجاد بابایی که با سکوتی طولانی و بیانیه‌ای محترمانه، ورق یک حاشیه فرسایشی را برگرداند.

مهران مدیری؛ تطهیر «ناکوک» دبی با «کوک» قیاسی

خواه‌ناخواه مهران مدیری به نقطه‌ای از زیست رسانه‌ای رسیده که هر حضورش، حتی کوتاه و کنترل‌شده، موجی از واکنش و تحلیل به‌راه می‌اندازد. این هفته، حضور او در قسمت پایانی برنامه «پامپ» به میزبانی امیرحسین قیاسی، بمب خبری بود. ابتدای هفته، امیرحسین قیاسی با انتشار عکسی از مدیری با استایلی متفاوت، خبر از حضور او در آخرین قسمت برنامه «پامپ» داد؛ خبری که پیش از پخش، خودش تبدیل به سوژه اصلی شبکه‌های اجتماعی شد. بسیاری تعجب کردند؛ مدیری که معمولاً با غروری نفوذناپذیر شناخته می‌شود سال‌هاست مهمان هر برنامه‌ای نمی‌شود و آخرین حضورهایش به «کتاب‌باز» سروش صحت و «خندوانه» رامبد جوان برمی‌گشت؛ آن هم با فاصله‌ای طولانی. همین «نرفتن‌ها» باعث شده بود رفتن او به برنامه یک مجری جوان و تازه‌کار، عجیب و هیجان‌انگیز به نظر برسد. اما با پخش برنامه، تکه‌ویدیوها به‌سرعت فضای مجازی را گرفت. تصویری که «پامپ» از مدیری ساخت، مدیریِ جدی و دور از شوخی همیشگی نبود؛ بلکه نسخه‌ای فان‌تر، خندان‌تر و همراه‌تر. قیاسی هم برخلاف تصور، دست‌وپایش بسته نبود و توانست بازی را مدیریت کند؛ حتی گاهی با همان شوخی‌های تند مدیری، او را به چالش بکشد.

مدیری در این گفت‌وگو، از فیلم‌ها و سریال‌هایش گفت، به «شب‌های برره» و «قهوه تلخ» اشاره کرد و جمله‌ای گفت که مثل بسیاری از جملاتش وایرال شد: «من اصلاً کمدی دوست ندارم و تابه حال کمدی ندیده و نمی‌بینم؛ اتفاقی وارد این مسیر شدم.» همان‌قدر که این حرف پارادوکسیکال است، نشان‌دهنده شخصیت پیچیده مدیری است؛ هنرمندی که در دل کمدی، جدی‌ترین نگاه‌ها را دارد.

اما هوشمندانه‌ترین بخش این حضور، زمان‌بندی آن بود. مدیری پس از حاشیه‌های کنسرت دبی و نقدهایی که به خوانندگی‌اش شد، با یک گفت‌وگوی فان و کنترل‌شده، تصویر تازه‌ای از خود ساخت و آن حاشیه‌ها را شست و تصویر ذهنی جدید از او ایجاد کرد. برای نسل تازه‌تر مخاطبان، او دوباره «جذاب» شد؛ ستاره‌ای که بلد است در زمان مناسب، روایت را به نفع خود تغییر دهد.

الیکا عبدالرزاقی؛ خنده‌هایی که جای نقش را گرفته‌اند

اگر این هفته در شبکه‌های اجتماعی گشتی زده باشید، بعید است خنده‌های ممتد و ویدیوهای وایرال الیکا عبدالرزاقی در برنامه «کلوزفرند» را ندیده باشید. دومین قسمت این تاک‌شوی اینترنتی با اجرای امیرمهدی ژوله، به‌واسطه حضور الیکا، به‌مراتب بیشتر از قسمت اول دیده شد؛ تا جایی که بسیاری اصلاً از همین ویدیوها متوجه شروع برنامه شدند.

گفت‌وگوی ژوله و عبدالرزاقی به‌شدت صمیمی، بی‌پرده و فان بود. الیکا در روایت خاطراتش، چیزی برای پنهان‌کردن نداشت؛ حتی جایی که از فوت پدرش می‌گفت، آن‌قدر خندید که ژوله هم خندید و جمله‌ای گفت که وایرال شد: «چرا با ناراحتی‌هامون مردم رو ناراحت کنیم؟» این تصویر از پذیرش زندگی، برای بخشی از مخاطبان دوست‌داشتنی و آرامش‌بخش بود.

اما در کنار این استقبال، موجی از نقد هم شکل گرفت. بسیاری نوشتند تاک‌شوهای اینترنتی بیش از حد زیاد شده و چهره‌هایی مثل الیکا، به مهمانان تکراری این فضا بدل شده‌اند. از «اسکار» مهران مدیری گرفته تا «جوکر»، «شب‌های مافیا»، «شام ایرانی» و حالا «کلوزفرند»، عبدالرزاقی تقریباً همه‌جا هست.

واقعیت این است که نقطه اوج کارنامه بازیگری او به سال ۱۳۸۹ و نقش فخرالتاج در «قهوه تلخ» برمی‌گردد؛ نقشی پرجزئیات، تاریخی و دقیق که تمام تجربه تئاتری‌اش را به نمایش گذاشت. اما پس از آن، مسیر انتخاب‌هایش آرام‌آرام به سمت رئالیتی‌شوها و برنامه‌های کم‌زحمت رفت. امروز از آن قدرت بازیگری کمتر نشانی هست و در عوض، خنده‌های کش‌دار جای نقش‌ها را گرفته‌اند.

با همه این‌ها، صداقت و حال خوب الیکا برای مخاطب کار می‌کند؛ اما سؤال جدی باقی است: آیا او می‌خواهد فقط «مهمان محبوب تاک‌شوها» بماند یا دوباره به بازیگری بازخواهد گشت. نقش خوبی به او پیشنهاد خواهد شد؟

محسن تنابنده؛ وقتی «نقی معمولی» مدیریت «غیرمعمولی» را تکذیب می‌کند

محسن تنابنده این هفته نشان داد که در دنیای واقعی هم به اندازه شخصیت‌هایش، صریح و چالش‌گر است. ماجرا از جایی شروع شد که پیمان جبلی، رئیس سازمان صداوسیما، از تولید سریالی با محوریت «جنگ تحمیلی ۱۲ روزه» خبر داد و اعلام کرد که «به احتمال زیاد» کارگردانی آن بر عهده محسن تنابنده خواهد بود؛ پروژه‌ای که برای نوروز ۱۴۰۵ در نظر گرفته شده است. این اظهارات به‌سرعت در رسانه‌ها بازنشر شد؛ طبیعی هم بود، وقتی رئیس صداوسیما چنین خبری می‌دهد، رسانه‌ها آن را جدی می‌گیرند. اما ساعتی بعد، تنابنده با واکنشی صریح، این خبر را تکذیب کرد و گفت نه قراردادی دارد و نه توافقی برای ساخت چنین سریالی؛ او تا پایان فروردین درگیر پروژه‌ای در شبکه نمایش خانگی است.

همین تکذیب، از سوی بسیاری به‌عنوان طعنه‌ای آشکار به جبلی تعبیر شد؛ طعنه‌ای از هنرمندی که سال‌هاست رابطه‌ای پرنوسان با تلویزیون دارد. تنابنده هم‌زمان با نگارش و بازی در سریال «کندو»، داوری برنامه وعده داده شده استندآپ رامبد جوان و احتمالاً فیلمنامه «پایتخت ۸» را در دست دارد. با این حجم کار، ساخت سریالی جدید عملاً ممکن نیست.

آنچه این ماجرا را مهم‌تر می‌کند، جایگاه تنابنده در ذهن مخاطب عام است. محبوبیت او بیش از هر چیز به «پایتخت» گره خورده؛ سریالی که نبود یا بودنش هر سال خبرساز می‌شود. حالا که خبر عدم تولید پایتخت در امسال هم شنیده می‌شود، فاصله تنابنده و تلویزیون بیشتر به چشم می‌آید. این حاشیه نشان داد تنابنده دیگر هنرمندی نیست که صرفاً منتظر اعلام پروژه‌ها بماند؛ او روایت خودش را می‌سازد و وقتی لازم بداند، بی‌واسطه آن را اصلاح می‌کند. باید دید این نازکردن‌ها به بازگشت ختم می‌شود یا فاصله، طولانی‌تر از همیشه خواهد شد.

علیرضا قربانی؛ صدایی که حتی حاشیه هم به آن کمک می‌کند

در روزگاری که موسیقی مستقل کمتر شنیده می‌شود، تیتراژ سریال‌ها هنوز یکی از مؤثرترین مسیرهای ارتباط با مخاطب است. دوشنبه این هفته، با پخش قسمت سوم سریال «هزار و یک شب» به کارگردانی مصطفی کیایی، قطعه‌ای با صدای علیرضا قربانی و سحر بروجردی(محمدی) به‌عنوان تیتراژ رسمی سریال منتشر شد؛ قطعه‌ای هم‌نام سریال که خیلی زود مورد توجه قرار گرفت.

«هزار و یک شب» با آهنگسازی سهراب پورناظری، شعر حسین غیاثی و اجرای ارکستر سمفونیک آرت بوداپست، دقیقاً همان حال‌وهوای آشنای آثار قربانی را دارد؛ پرمعنا، کش‌دار و روایت‌محور. این قطعه نه‌فقط مکمل سریال، که روایتی مستقل از قصه عشق و انتظار است. اما این اثر بی‌حاشیه نماند. تنها دقایقی پس از انتشار، قطعه از صفحات رسمی قربانی حذف شد. گمانه‌زنی‌ها خیلی زود آغاز شد؛ از مسائل مربوط به مجوز تا حضور خواننده زن به‌صورت دوخوانی مستقل، نه هم‌خوانی. با این حال، قطعه همچنان در نسخه پخش‌شده سریال باقی مانده و در بسترهای دیگر دست‌به‌دست می‌شود.

این حذف ناگهانی، عطش شنیدن را بیشتر کرد. شاید اگر قطعه بی‌حاشیه منتشر می‌شد، این‌همه دیده نمی‌شد. قربانی از معدود خوانندگانی است که حضورش در تیتراژ، هم برای کارگردان ریسک مطمئن است و هم برای مخاطب، نوستالژیک.

واقعیت این است که صدای قربانی، مخصوص لحظات عاشقانه و اندوهگین روایت‌هاست؛ صدایی که بلد است قصه را جلو ببرد. حاشیه‌ها شاید گذرا باشند، اما «هزار و یک شب» بار دیگر نشان داد چرا هنوز هم نام او، انتخاب اول بسیاری از سریال‌سازها برای تیتراژ یا قطعه‌ای در میانه فیلم و سریال است.

سجاد بابایی؛ نجابت سیاوش در برابر هیاهوی شغال

نام سجاد بابایی ماه‌هاست با حاشیه سریال «شغال» گره خورده؛ حاشیه‌ای که با حذف نام او از تیتراژ آغاز شد و به اختلافات حقوقی کشید. حذف نامش از تیتراژ سریال «شغال» به کارگردانی بهرنگ توفیقی. اتفاقی عجیب برای بازیگری که نقش «سیاوش» را به‌عنوان یکی از ستون‌های اصلی روایت ایفا می‌کند و همچنان هم در سریال حضور دارد. حذف نام او، آن هم بی‌هیچ توضیح رسمی، از همان ابتدا پرسش‌برانگیز بود؛ اما بابایی ترجیح داد سکوت کند، سکوتی که چند ماه ادامه یافت و به بخشی از روایت این ماجرا بدل شد.

این سکوت زمانی شکست که علی طلوعی، تهیه‌کننده سریال، با انتشار بیانیه‌ای از رأی هیئت داوری خانه سینما سخن گفت و تلاش کرد روایت خود را رسمی و نهایی جلوه دهد. واکنش همایون اسعدیان، مدیرعامل خانه سینما، اما معادله را پیچیده‌تر کرد؛ او این اقدام را غیرحرفه‌ای خواند و یادآور شد که شکایت متقابل سجاد بابایی نیز در جریان است. درست در همین بزنگاه، بابایی تصمیم گرفت حرف بزند؛ نه با لحن تهاجمی، بلکه با متنی با ادبیات و لحنی با اصالت تئاتری، صریح و اخلاق محور که به‌سرعت در فضای مجازی دست‌به‌دست شد.

او از حذف «ناجوانمردانه» نامش گفت، از پایمال شدن حقوق مادی و معنوی‌اش، و از انتخاب آگاهانه سکوت در برابر هیاهو. جمله‌ای که بیش از همه ماند: «شاید نامم را بتوانند پاک کنند، ولی اثرم را نه.» این موضع‌گیری، تصویری از بازیگری ساخت که خود را نه محصول جنجال، بلکه متعهد به کار و مسیر حرفه‌ای می‌داند؛ بازیگری که تأکید می‌کند هرگز «نفروخته» و انتخاب‌هایش گواه زیست هنری اوست.

موج همدلی اما به همین‌جا ختم نشد. حمایت شبنم مقدمی، هم‌بازی او در نقش مادر سیاوش، به این روایت ضریب داد؛ پستی صمیمی که بابایی را «جوانی بی‌حاشیه و آرام» توصیف می‌کرد و آینده‌ای درخشان برایش می‌دید. اما امروز هم‌زمان، با پخش قسمت بیست‌ویکم «شغال»، حضور پررنگ سیاوش تمام شایعات درباره حذف زودهنگام شخصیت و استفاده از هوش مصنوعی برای ادامه سریال را فعلاً بی‌اعتبار کرد.

در نهایت، آنچه از این ماجرا باقی مانده، نه فقط یک اختلاف حقوقی حل‌نشده، بلکه تصویری روشن از منش حرفه‌ای سجاد بابایی است؛ بازیگری که هم‌زمان با حاشیه‌ها، به‌خاطر بازی‌اش در فیلم «مجنون» نامزد بهترین بازیگر مرد جشن حافظ شده. به‌نظر می‌رسد این جنجال‌ها، بیش از آن‌که مانعی برای مسیر او باشند، سکویی شدند برای دیده شدن سکوتی توامان با ادب که این‌بار، بلندتر از هر فریادی شنیده شد.

نوشته از خنده‌های ناتمام «الیکا» تا نجابت «سجاد» علیه هیاهوی «شغال» اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

در روزهایی که ایران در میانه پرحادثه‌ترین هفته‌های خود قرار داشت، باز هم هنرمندان، چهره‌های شاخص هنر و رسانه، نقش پررنگی در شکل‌گیری روایت فرهنگی و اجتماعی این ایام ایفا کردند. از قطعه «علاج» محسن چاوشی که بدل به یک بیانیه ملی شد، تا موضع‌گیری‌های صریح مریلا زارعی و اقدامات میدانی رضا کیانیان، همه و همه بخشی از روزهایی بودند که فرهنگ در آن، چهره مقاومت به خود گرفت.

محسن چاوشی؛ صدایی که از دل وطن برآمد و علاج شد

از همان روزهای آغازین جنگ نام محسن چاوشی دوباره در فضای مجازی طنین‌انداز شد. ترانه‌هایی که واژه به واژه‌اش خاک، ریشه، خون و وطن بود، بر ویدیوهای وایرال شده شبکه‌های اجتماعی نشست. با این حال نقطه اوج، انتشار قطعه «علاج» در روز دهم جنگ بود؛ اثری که با وجود محدودیت‌های اینترنتی، دست‌به‌دست چرخید و چاوشی رسماً بیانیه‌ای فرهنگی را به میدان آورد.

«علاج» با شعری از کاظم بهمنی، شعری از جنس تهدید و صلابت بود؛ ترکیبی از هشدار به دشمن، دعوت به ایستادگی و تقویت امید. عباراتی چون «صحبت نه از زیاد و کم است… کعبه ورای فهم شماست، سجده به ذوالفقار کنید!» تنها واژه نبودند، بلکه فرمان‌های هنری یک ملت مقاوم بودند.

چاوشی همواره هنرمندی بوده که بدون توجه به فضای حاشیه‌ای، تنها با صدای خودش حرف زده؛ حرف‌هایی که گاه در قالب «ابراهیم» و «بی‌نام» و گاه در قامت «علاج» بر جان مردم نشسته‌اند. او حتی در این روزها، در سکوت خبری، با کمک به جمعیت خیریه «حیدر» بسته‌های بهداشتی و درمانی را برای مردم مناطق آسیب‌دیده فرستاد. هنرمندی که در بزنگاه‌ها همیشه حضور دارد هم با ترانه و هم با عملش، دوشادوش مردم ایستاده است.

رضا کیانیان؛ بازیگر کهنه‌کار، امدادگر این روزها

رضا کیانیان، بازیگری که نامش همیشه با وقار و اندیشه گره خورده، این روزها بیش از همیشه صدای امید شد. از همان ساعات آغاز جنگ، وقتی بسیاری از چهره‌های فرهنگی هنوز در حال سبک و سنگین کردن موضع‌گیری‌هایشان بودند، کیانیان با صراحت تمام و با انتشار پست‌هایی در حمایت از ایران و محکومیت تجاوز، صف اول واکنش‌ها را تشکیل داد.

او با جمله «ققنوس افسانه نیست، ما ققنوسیم» امید را در دل مخاطبانش کاشت و با انتشار متنی خواندنی در روز ۲۹ خرداد همزمان با تولد ۷۵ سالگی‌اش، نوشت: «در زندگی‌ام قبل از انقلاب را دیده‌ام، مبارز بوده‌ام، زندان رفته‌ام، انقلاب را دیده‌ام، جنگ را دیده‌ام، محاصره اقتصادی را دیده‌ام، گرسنگی کشیده‌ام، تحریم دیده‌ام و حالا باز یک جنگ دیگر… همه اینها را گذرانده‌ام، این را نیز می‌گذرانم. همچنانکه در سکانس پایانی فیلم «پاپیون» استیو مک کویین که خود را به دریا می‌اندازد، فریاد می‌زند حرامزاده‌ها! من هنوز زنده‌ام! ما نیز رو به تجاوزگران می‌گوییم حرامزاده‌ها! ما هنوز زنده‌ایم!»

کیانیان اما به دنیای مجازی بسنده نکرد. با لباس هلال احمر در جمع امدادگران حاضر شد، از آنان تقدیر کرد و آنها را «قهرمانان واقعی» نامید. او تصویری جدید از خود ساخت؛ هنرمندی که نه فقط روی صحنه، که در میان مردم نیز حضوری ملموس دارد. با پایان جنگ ۱۲ روزه، پستی منتشر کرد و با اشاره به فیلم «اسب کهر را بنگر» و نوشت: «۹ گلوله برای خائنان، یک گلوله برای دشمن»؛ یک موضع‌گیری بی‌پرده در حمایت از وحدت ملی و برخورد با خائنان وجاسوسان.

مریلا زارعی؛ فریادی صریح و زنانه علیه جنایتکار

مریلا زارعی، بازیگر جسور سینمای ایران، از نخستین چهره‌هایی بود که واکنشی صریح و بی‌پرده به جنایات رژیم صهیونیستی نشان داد و در واکنش به جنایات صهیونیستی، با ادبیاتی صریح نوشت: «لعنت خدا بر تو که آن‌قدر وقیحانه جنایت کردی که حتی شیطان هم شرمسار است… ضحاک مار به دوش، بدانی که پایانت نزدیک است.»

این متن صریح‌ترین موضع‌گیری یک بازیگر زن در جریان جنگ ۱۲ روزه بود. او نه‌فقط از وطن، بلکه با زبانی پر از طغیان، از دشمن و جنایتش نوشت و به‌روشنی خط کشید و مستقیماً دشمن را نشانه گرفت. زارعی بار دیگر نشان داد که اهل ملاحظه‌کاری‌های معمول سینمایی نیست.

مریلا زارعی از آن دست بازیگرانی‌ست که همواره عقایدش را بی‌پرده بیان کرده است و هم در گفتار، هم در انتخاب نقش‌هایش وفادار به ارزش‌های ملی و میهنی بوده. کارنامه‌اش پر است از فیلم‌هایی مثل «شیار ۱۴۳»، «چ»، «بادیگارد» و «هناس»؛ نقش‌هایی که زن بودن، مادر بودن و ایرانی بودن را در بستر وطن‌دوستی به تصویر کشیده‌اند. این بار، نقش‌آفرینی‌اش نه بر پرده سینما، که در قاب واقعی‌ترین صحنه‌هاست: صحنه دفاع از وطن.

محسن تنابنده؛ صدای بغض عموی شهید

تنابنده، بازیگر محبوب سریال «پایتخت»، این روزها نه به‌خاطر نقش‌آفرینی، که به‌خاطر داغی شخصی و واکنشی اجتماعی در صدر اخبار ایستاد. او با از دست دادن برادرزاده‌اش، علیرضا تنابنده، که در جریان حملات رژیم صهیونیستی به شهادت رسید، روایتی دردناک از غم شخصی‌اش را با مردم به اشتراک گذاشت.

اولین واکنش او در پاسخ به سخن قالیباف؛ رئیس مجلس بود که گفت: «وعده ندید، حرف نزنید، عمل کنید» به‌سرعت در فضای مجازی دست به دست شد. عده‌ای آن را مطالبه صریح برای پاسخ‌گویی به حمله صهیونیستی دانستند.

ویدیوهای بسیاری از او در مراسم تشییع پیکر علیرضا منتشر شد. تنابنده با انتشارعکس دست زنی بر تابوت شهید و متنی که ترکیبی دردآلود از شعر، سوگ و واقعیت بود؛ نوشت: «هر سربازی در جیب‌هایش زنی را با خود به پادگان می‌برد…»، روایتی شاعرانه و دردناک از پیوند زن و مرد، عشق و وطن، و قربانیان بی‌صدای جنگ.

هم‌زمان، ویدیوهای طنز او و سکانسی از «پایتخت ۷» و حمله خرس با لحنی طعنه‌آمیز فضای مجازی را پر کرد و برای لحظاتی تلخ، لبخند بر لب مردم نشاند.

رضا رشیدپور؛ از خلبانی برای وطن تا برنامه‌ای برای شرایط خاص

در روزهایی که بسیاری از برنامه‌سازان و مجریان در سکوت بودند، رضا رشیدپور بلافاصله واکنش نشان داد. از همان ساعات اولیه جنگ، با انتشار ویدیوهایی، جان‌باختن هم‌وطنان را تسلیت گفت و مردم را به آرامش دعوت کرد.

رشیدپور که سابقه خلبانی دارد، در پستی نوشت: «در هر مأموریتی که نیاز به مهارت تخصصی نیست، اما ریسک دارد، حاضرم سربازی کنم.» جمله‌ای که مورد توجه کاربران زیادی قرار گرفت.

او همچنین پیشنهاد ساخت برنامه‌ای گفت‌وگو محور برای بازتاب صدای مردم و حضور روان‌شناسان و جامعه‌شناسان را مطرح کرد؛ برنامه‌ای که هرچند از سد صداوسیما عبور نکرد، اما نهایتاً در روز هشتم جنگ، «شرایط خاص» در پلتفرم فیلیمو آغاز به‌کار کرد. برنامه‌ای که تلاش کرد روایت‌های مردمی، روایت‌های انسانی و واکنش‌های فرهنگی را کنار هم بنشاند.

رشیدپور در این برنامه، از انسجام ملی، خطر دو قطبی‌های سیاسی و تلاش‌های رسانه‌های معاند گفت. آیتم‌هایی از چهره‌های داخلی و ایرانیان خارج کشور، وجهی تازه به همدلی فرهنگی در این روزها بخشید و با  تاکید بر «وطن برای همه» در این هفته، یک رسانه مستقل بود؛ بی‌واسطه، موثر و مردمی.

نوشته از «علاج» به‌موقع «محسن» تا خط و نشان صریح «مریلا» اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

این سریال در لوکیشن‌هایی چون شهرستان سوادکوه و چند قسمت در مشهد تصویربرداری شده است. محسن تنابنده، ریما رامین‌فر، نسرین نصرتی و احمد مهران‌فر و… از جمله بازیگران این سریال هستند.

هفتمین فصل از سریال سریال «پایتخت» موفق به ثبت مجموع ۱.۸۵ میلیارد دقیقه تماشا در بخش‌های لایو و آرشیو تلوبیون شده است.

از این میزان، ۶۵۰ میلیون دقیقه تماشا مربوط به پخش زنده (لایو) و ۱.۲ میلیارد دقیقه تماشا مربوط به آرشیو است.

فصل هفتم سریال «پایتخت» هر روز ساعت ۱۷ پخش و در ساعات ۲ و ۹ از شبکه تماشا باز پخش می‌شود.

نوشته پخش سریال «پایتخت ۷» از شبکه تماشا اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

بخش‌هایی از اظهارنظرهای مهم این کارگردان را در ادامه می‌خوانید؛

– به نظرم اصلاً وارد این فضای زرد و سطحی (درباره دستمزد عوامل) نشویم. به نظرم مجسمه این بچه‌ها را باید طلا بگیرند و در تئاتر شهر و دانشکده‌های هنری بگذارند. کسانی که این حرف‌ها را می‌زنند به کشورهای دیگر بروند تا ببینند به هنرمندانشان چطور احترام می‌گذارند. ما به تاجیکستان رفتیم و مقبره‌ای که برای هنرمندانشان ساخته بودند به گونه‌ای بود که گویی در بهشت قدم می‌گذارید؛ اینقدر ارج و قرب قائل می‌شوند. محسن ۲ سال است که درگیر این پروژه است و هرچه گرفته باشد، کم گرفته است. باید ما هم قدر بهترین‌ها را بدانیم و ارج بگذاریم.

– در طول این چهار سال شاید ارتباط ما با مدیران فرهنگی قطع شده بود ولی هرگز ارتباط با مردم قطع نشده بود. اگر مسافرت می‌رفتیم در ایران و خارج از ایران، یا در تاکسی و … همواره سوال مردم این بود که چرا «پایتخت» پخش نمی‌شود؟ نمی‌دانستند مشکلات چیست. آنها دلتنگی هایشان را می‌گفتند. اینکه عادت داشته‌اند با «پایتخت» سال خود را تحویل کنند. ما هم در جمع خود و تیم تولید که با هم در ارتباط بودیم این موضوع را مطرح کردیم که مردم این سریال را از ما طلب دارند و مطالبه می‌کنند. این احساس را درک می‌کردم که مخاطبان همچنان منتظر هستند اما باید اعتراف کنم که حتی خودم هم تصور نمی‌کردم این انتظار تا این حد شدید باشد.

– یک باره «پایتخت» شد «اسمشو نبر» و فصل ۶ را پخش نمی‌کردند، تا فصل ۵ روی آنتن می‌رفت و بعد به گونه‌ای برخورد می‌شد که انگار یک تیمی فصل ۶ را یواشکی روی آنتن برده است. ضوابط تلویزیون را می‌دانید که تا فریم آخر باید هماهنگ جلو ببرید. در آن شرایط، بسیاری از ما ترجیح دادیم به فعالیت‌های شخصی‌مان بازگردیم. آقای تنابنده و دیگر همکاران به پروژه‌های دیگری مشغول شدند و اتفاقاً پروژه‌های خوب کار کردند، نقش‌های خوب و جایزه‌های خوب گرفتند. اینگونه نبود که آدم‌های بیکاری باشند و فقط بخواهند با این سریال آنتن را پر کنند نه. ارزش‌هایی برایشان مهم بود! طبیعی است که بعد از این دلسردی طولانی تا اتصال دوباره برقرار شود و مدیرانی بر سر کار بیایند که به درک و شناختی برسند که به اصطلاح «در یک مسجد را برای یک بدنماز نمی بندند» کمی طول کشید.

– من چند جای دیگر هم گفته‌ام و الان هم می‌گویم که «پایتخت» متکی به ذهن و شعور محسن تنابنده است. یعنی ابتدا جرقه زده می‌شود، ذهن او به یک ایده می‌رسد و این ذهن پرورانده می‌شود. سپس او ابزاری نیاز دارد برای اینکه اینها به مرحله اجرا برسد و کار من از جایی شروع می‌شود که ذهن محسن را تبدیل کنم به تکنیکی که قرار است در صحنه اجرا شود. ایده اش به بهترین شکل پیاده شود و در بهترین زوایا بتوانیم برداشت کنیم، بهترین لنز و بهترین زاویه انتخاب شود. به همین دلیل، یک کار با تعامل اما کاملاً متکی بر احترام و اعتماد متقابل به همدیگر بود. به جرات می‌توانم، بگویم که بین ذهنیت تنابنده به عنوان خالق و من به عنوان کسی که این مخلوق را شکل می‌دهم، تعارض یا ناهمخوانی وجود ندارد. در مورد همه این‌ها تفاهم کامل وجود دارد.

– سکانس خرس در «پایتخت» به گونه‌ای گرفته شد که همه سکانس‌های حیوانات در تمام دنیا گرفته می‌شوند. فیلم «از گوربرگشته» را نگاه کنید، یا دیگر فیلم‌های این چنینی مدل و فرمول مشخصی دارند و ما هم از تجاربی استفاده کردیم که در تمام دنیا استفاده شده است. چیزی من‌درآوردی وجود نداشت. طبیعی است که یک حیوان رفتار خودش را دارد، عادات و آداب خودش را دارد. هیچ وقت حیوان، به خصوص حیوانی مثل خرس، این‌گونه نیست که آموزش پذیر باشد. کار خودش را می‌کند، گرسنه می‌شود غذا را با سبک خودش می‌خورد، نه با سبک دیگری. به همین دلیل، ما از تجربه‌ای که در تمام دنیا شده بود، استفاده کردیم. یعنی ماکتی ساختیم که ابعادش از این اتوبوسی که داریم اندکی بزرگ‌تر بود تا جای دوربین‌های متعدد داشته باشیم و بتوانیم در واقع خرسی را که می‌چرخد در این کمپ دنبال کنیم. یک بار ما این سازه را در شیرگاه ساختیم و قرار بود خرس را بیاوریم آنجا و فیلمبرداری کنیم اما به این نتیجه رسیدیم که این کار را نکنیم. بهتر است به جای اینکه خرس بیاید پیش ما، ما برویم مهمان خرس شویم چون جانور ممکن است که تغییر دما اذیتش کند و آسیب ببیند. ۱۰ ساعت در ماشین برود و بیاید و این باعث شود آسیب روحی ببیند. نور زیاد ممکن است ناگهان عصبی‌اش کند و همه این موارد باعث شد ما به اصفهان و مکانی که خرس مورد نظر آنجا بود برویم. عین این سازه در اصفهان دوباره توسط پیمان قانع ساخته شد و خرس با عزت و احترام از جایی که زندگی می‌کرد، توسط مسئولان شهرداری آن مکان و محیط زیست، وارد دکور ما شد و ما با ۱۲ تا دوربین هر کاری که خرس انجام داد ضبط کردیم. کاری کردیم که خودش برای خودش حرکت کند. مثلاً نقطه‌ای را که می‌خواستیم سر کودک یعنی سالار را بود کند ظرف عسل گذاشتیم. آنچه که در تصویر دیده می‌شود که نزدیک بچه شده است در واقع عسل را بو می‌کند. یا برایش ماهی قرار دادیم. فکر می‌کنم دو تا سه ساعت آنجا بود و بعد هم خوابید و کار تمام شد.

– یادم است که وقتی می‌خواستیم سکانس (بگومگوی نقی و بهتاش) را بگیریم، تنابنده بازیگران را جمع کرد و یک جمله را به آنها گفت که «بچه‌ها، این سکانس سکانس بهرام افشاری است. همه باید در جهت بهتاش بازی کنید. هیچکس دیگری وجود ندارد. همه بگذاریم که بهتاش این سکانس را بترکاند چون او اولین بار است که می‌خواهد داد دل هم نسلانش را بگوید». طبیعتاً این حرف هم حرف درستی بود و من هم در میزانسن و جایگاه دوربین‌ها سعی کردم این جمله تنابنده را رعایت کنم. یعنی نشان دهیم جای دوربین‌ها کجاست. بنابراین تنابنده روی این سکانس خیلی حساس بود و واقعاً بچه‌ها همکاری کردند. در واقع همان چیزی که صحبت شده بود، اتفاق افتاد. به همین دلیل است که همه خوب هستند. حتی رحمتی که در ۲ پلان بیشتر نیست، اما حالی که به او دست می‌دهد، همه درست است.

نوشته تنابنده هرچقدر برای «پایتخت ۷» دستمزد گرفته باشد، کم است اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

«زودپز» جدیدترین ساخته رامبد جوان بعد از چند سال دوری از عرصه فیلمسازی است که در آن بازیگرانی چون محسن تنابنده، نوید محمدزاده، محمود جعفری، گلاره عباسی، روزبه حصاری، شیرین اسماعیلی، ساقی حاجی‌پور، میسا مولوی، سینا مسعودی و… حضور دارند.

داستان فیلم در تهران، سال ۱۳۶۶ اتفاق می افتد؛ وقتی زودپز بالای مغازه پدر خانواده می‌ترکد، پدر خانواده به سختی مجروح شده و سپس فوت می‌کند؛ آن هم در زمانی که تهران در وضعیت بمباران است. حالا شاهین و سیروس ناخواسته وارد حوادث تلخ و شیرینی می‌شوند که قصه این فیلم را شکل می‌دهد.

این فیلم در زمان اکرانش با فروش ۲۳۰ میلیارد تومانی در سال گذشته به چهارمین فیلم پرفروش سینمای ایران بدل شد و توانست عنوان یکی از کمدی‌های پرفروش سینمای ۱۴۰۳ را از آن خود کند.

نوشته آغاز اکران آنلاین «زودپز» در فیلیمو اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

«پایتخت ۷» با داستان غافلگیر کننده‌اش برای نوروز پیش‌رو در حال آماده شدن است.

علاوه بر سیروس مقدم و الهام غفوری که کارگردان و تهیه‌کننده این مجموعه هستند تمامی شخصیت‌های معروف «پایتخت» در این سری حضور دارند.

هم‌چنین اضافه شدن چند شخصیت جدید، «پایتخت ۷» را وارد ماجرا‌های متفاوتی می‌کند.

نوشته روزهای پایانی «پایتخت ۷» در مشهد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

«زودپز» به تهیه‌کنندگى منصور سهراب‌پور با روند صعودی فروش خود در اولین روز از اکران با نزدیک به ۱۳۸ هزار قطعه بلیت، به فروش بیش از ۵ میلیارد تومان رسید و به دلیل استقبال زیاد مخاطبان، چندین سانس ویژه را در سینماهای مختلف برگزار کرد.

محسن تنابنده، نوید محمدزاده، محمود جعفری، گلاره عباسی، روزبه حصاری، شیرین اسماعیلی، ساقی حاجی‌پور، میسا مولوی و سینا مسعودی در این فیلم به ایفای نقش پرداخته‌اند.

سینماتیکت در روز نخست اکران، ۸۰ درصد از فروش آنلاین «زودپز» را از آن خود کرد و فروش تقریبی ۳ و نیم میلیارد تومانی را بابت فروش ۸۶ هزار بلیت به ثبت رساند.

کمدی «زودپز» که داستان‌های تلخ و شیرین یک خانواده در بحبوحه موشک‌باران تهران در سال ۱۳۶۶ را روایت می‌کند تا امروز و در طی ۵ روز اکران، نزدیک به ۵۰۰ هزار بلیت فروخته و ۲۷ میلیارد تومان فروش را در گیشه به ثبت رسانده است.

سینماتیکت ۸۱ درصد از کل فروش آنلاین بلیت «زودپز» را در بین تمامی سامانه‌های فروش آنلاین بلیت سینما به خود اختصاص داده و در فروش این فیلم بیش از ۱۶ میلیارد تومان سهم داشته است.

قابل ذکر است که از فروش نیم میلیون بلیت فیلم «زودپز»  ، ۲۰۵ هزار بلیت خریداری شده متعلق به استان تهران بوده و بقیه بلیت‌ها در سایر استان‌های کشور به فروش رسیده‌اند.

نوشته «زودپز» در صدر جدول پرفروش‌ها نشست اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

محسن تنابنده، نوید محمدزاده، محمود جعفری، گلاره عباسی، روزبه حصاری، شیرین اسماعیلی، ساقی حاجی پور، میسا مولوی، سینا مسعودی و… در این فیلم به ایفای نقش پرداخته‌اند.

داستان «زودپز» را مهدی نادری به نگارش درآورده و بازنویسی نهایی فیلمنامه را ابوالفضل کاهانی برعهده داشته است. محسن تنابنده نیز سرپرست گروه نویسندگان زودپز است.

در خلاصه داستان این فیم آمده: در بحبوبه موشک باران تهران در سال ۱۳۶۶، سیروس و شاهین دو داماد خانواده در حین آماده سازی و تعمیر ماشین عروس همسایه خود، دست به کار خطرناکی می‌زنند که ناخواسته وارد حوادث تلخ و شیرینی می‌شوند…

سایر عوامل «زودپز» عبارتند از: مدیر فیلمبرداری: مرتضی نجفی، تدوین: حسن ایوبی، آهنگساز: امیر توسلی، طراحی و ترکیب صدا: علیرضا علویان، سرپرست گروه کارگردانی و برنامه‌ریز: نگار جنیدی، طراح صحنه: کامیاب امین عشایری، طراح گریم: آرزو حلاجی، طراح لباس: سارا سمیعی، صدابردار: مهران ملکوتی و مدیرتولید: محسن صرافی.

نوشته پیش‌فروش «زودپز» آغاز شد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

در میز نقد سینمای ایران، امیر قادری و رضا صدیق، به نقد و بررسی فیلم «روزی روزگاری آبادان» به کارگردانی حمیدرضا آذرنگ می‌پردازند.

میز پرونده ویژه این هفته با حضور بهروز افخمی و آرش خوشخو، به موضوع «سینمای جاسوسی» اختصاص دارد.

همچنین در میز نقد سینمای جهان نیز، آرش خوشخو و سید حمیدرضا قادری فیلم سینمایی «اتحاد» (The Union) را مورد نقد و بررسی قرار می‌دهند.

برنامه سینمایی «هفت» به تهیه‌کنندگی محمدحسین تنکابنی و با اجرای بهروز افخمی جمعه شب‌ها ساعت ۲۲ روی آنتن شبکه نمایش ‌می‌رود.

نوشته «روزی روزگاری آبادان» به برنامه «هفت» رسید اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

امسال نیز طبق روال هر ساله، از چند روز گذشته اسامی فیلم های اکران ویژه عید فطر منتشر شد و با اینکه از قبل زمزمه هایی برای اکران فیلم «جنگ جهانی سوم» در این بازه زمانی بود اما نامی از آن در لیست اعلام شده سازمان سینمایی به چشم نمی خورد. با این وجود دقیقا دو روز پس از قاچاق نسخه ای از فیلم جدید هومن سیدی، سازمان سینمایی در خبری جداگانه اعلام کرد که فیلم سینمایی «جنگ جهانی سوم» نیز در لیست اکران عید فطر قرار گرفته است، با این تفاوت که به علت اتفاقی که برای آن رخ داد و اضطراری که برای اکران آن وجود داشت، این فیلم چهار روز زودتر از باقی فیلم های اعلام شده، اکران عمومی خود را آغاز کرد.

*سهم کمدی ها از اکران عید فطر ۱۴۰۲ چقدر است؟

این موضوع که همیشه در میان آثاری که در لیست اکران های ویژه قرار می گیرند، فیلم های کمدی شانس بیشتری برای حضور دارند، یک امر اجتناب ناپذیر است اما موضوع مهمتری که در این میان برای اکران عید فطر امسال رخ داد، درصد پایین تر آثار کمدی در مقایسه با اکران های ویژه دیگر بود. پنج فیلم مجوز اکران گرفتند که از میان آن ها سه فیلم در ژانرهای غیر از کمدی ساخته شده اند.

و اما موضوع قابل توجه دیگر، حضور دو فیلمی است که در سال ۱۳۹۸ تولید شدند اما بعد از ۴ سال مجوز اکران گرفته اند. این امر نشان می دهد که فیلم های زیادی سال ها پشت درب اکران قرار گرفته اند و گویی برای دیده شدند باید صبرشان را بالا ببرند!

از این رو، «جنگ جهانی سوم» از شنبه ۲۶ فروردین اکران عمومی خود را آغاز کرد و فیلم های «آهنگ دو نفره»، «سه کام حبس» و «بابا سیبیلو» از امروز؛ سه شنبه ۲۹ فروردین اکران شده اند و «دسته دختران» از چهارشنبه ۳۰ فروردین روی پرده سینماها می رود.

همزمان با شروع اکران عید فطر نمایش عمومی فیلم‌های «بخارست»، «ملاقات خصوصی»، «چپ راست» و «خط استوا» هم به پایان می‌ رسد.

در این گزارش نگاهی به ۵ فیلم اکران ویژه عیدسعید فطر می اندازیم:

*«جنگ جهانی سوم»؛ هومن سیدی

فیلم سینمایی «جنگ جهانی سوم» به تهیه‌کنندگی و کارگردانی هومن سیدی و نویسندگی هومن سیدی، آرین وزیردفتری و آزاد جعفریان است. محسن تنابنده در نقش اصلی در کنار مهسا حجازی، ندا جبرائیلی، نوید نصرتی و مرتضی خانجانی در این فیلم ایفای نقش می‌کنند.

این فیلم با سرمایه‌گذاری نماوا ساخته شده و دومین همکاری این پلتفرم با هومن سیدی پس از سریال «قورباغه» است.

«جنگ جهانی سوم» برای نخستین بار در ۷ سپتامبر ۲۰۲۲ در هفتاد و نهمین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم ونیز نمایش داده شد و دو جایزه در بخش افق‌ها (بهترین فیلم برای هومن سیدی و بهترین بازیگر مرد برای محسن تنابنده) را به ارمغان آورد. این فیلم در ۱۹ سپتامبر به عنوان نماینده رسمی سینمای ایران برای حضور در نود و پنجمین دوره جوایز اسکار از سوی کمیته انتخاب معرفی شد.

در خلاصه این فیلم آمده است: شکیب یک کارگر روزمزد میانسالِ بی‌خانمان است که همسر و فرزندش را سال‌های پیش در یک زلزله از دست داده و تاکنون با این امر کنار نیامده است. او در طی چند سال گذشته، با یک زن ناشنوای جوان به نام لادن رابطه برقرار کرده ‌است. محل ساخت‌وسازی که او امروز در آن کار می‌کند، معلوم می‌شود که صحنه فیلمی درباره جنایات آدولف هیتلر در طول جنگ جهانی دوم است و شکیب به دلیل شباهت عجیبش به هیتلر به عنوان جایگزین بازیگر قبلی انتخاب می‌شود. خانهبزرگی به او داده می‌شود و لادن با متوجه شدن این موضوع از او برای حل مشکلی کمک می‌خواهد…

*«دسته دختران»؛ منیر قیدی

فیلم سینمایی «دسته دختران» از چهارشنبه ۳۰ فروردین‌ماه اکران خود را توسط پخش بهمن سبز به سرگروهی پردیس سینمایی آزادی با شعار «این رزم را با زن سرودن عاشقانه است» در سینماهای سراسر کشور آغاز خواهد کرد.

«دسته دختران» داستان گروهی از زنان ایرانی است که برای دفاع از خاکشان به خط مقدم جنگ می‌روند. این فیلم در چهلمین جشنواره فیلم فجر نامزد دریافت ۷ سیمرغ بلورین شد. نسخه کوتاه شده و جدید این اثر از چهارشنبه این هفته در سینماهای سراسر کشور اکران می‌شود.

در خلاصه داستان این فیلم آمده است: «دسته دختران» قصه‌‌ زنانِ جنگ است. گروهی جامانده از روایت‌های پیروزمردانِ پیکارها در طول تاریخ …

نیکی کریمی، پانته‌آ پناهی‌ها، فرشته حسینی، هدی زین‌العابدین و صدف عسگری دسته‌ی دختران را بازی می‌کنند و حسین سلیمانی، یاسین مسعودی، محمد صدیقی‌مهر با حضور مهدی حسینی‌نیا آن‌ها را همراهی می‌کنند.

*«سه کام حبس»؛ سامان سالور

«سه کام حبس» فیلم درام اجتماعی به نویسندگی و کارگردانی سامان سالور و تهیه‌کنندگی ساسان سالور است که پس از چهار سال مجوز اکران گرفته است.

پریناز ایزدیار، محسن تنابنده و سمیرا حسن پور بازیگران اصلی آن هستند. «سه کام حبس» نخستین بار در سی و هشتمین دوره جشنواره فیلم فجر به نمایش درآمد و نامزد دریافت چهار جایزه شد.

این فیلم داستان نسیم (پریناز ایزدیار) و مجتبی (محسن تنابنده) زوج جوانی است که تازه صاحب فرزند شده اند و در جنوب تهران زندگی خوب و ساده ای دارند. مجتبی ظروف پلاستیکی یکبارمصرف میفروشد و نسیم عروسک درست میکند و ترشی خانگی تهیه میکند. یک روز مجتبی تصادف میکند و نسیم تمام تلاش خود را برای نجات خانواده اش در غیاب او انجام میدهد اما وقتی میفهمد شوهر محبوبش در واقع برای تهیه پول، موادمخدر خرید و فروش میکند و بیش از یک سال است که کار خود را از دست داده، همه چیز تغییر می کند. مجتبی مقدار زیادی پول به ارباب موادمخدر بدهکار است. نسیم در شرایط دشواری قرار می گیرد، برای نجات همسرش چاره ای نیست جز اینکه خود باقیمانده مواد را بفروشد و در کمترین زمان به یک قاچاقچی تبدیل شود.

*«آهنگ دو نفره»؛ آرزو ارزانش

فیلم سینمایی «آهنگ دو نفره» به کارگردانی آرزو ارزانش و تهیه‌کنندگی جواد نوروزبیگی محصول سال ۱۳۹۹ است.

احمد مهران‌فر، فرزاد فرزین، امیرحسین رستمی، علیرضا استادی و بهاره کیان‌افشار بازیگران این فیلم هستند.

در خلاصه فیلم آمده است: چقدر مسیر زندگی‌مان با مسیر دود سیگار یکی است؛ هر دو به‌سمتی می‌رود که دل‌مان نمی‌خواهد.

*«بابا سیبیلو»؛ ادوین خاچیکیان

«بابا سیبیلو» نخستین فیلم سینمایی ادوین خاچیکیان در ژانر کمدی است که احمد احمدی آن را تهیه کرده است.

بهاره رهنما، امیرحسین صدیق، رضا شفیعی‌جم، رز رضوی، پارسیا شکوری، محمدطاها بهروز‎پور، یوسف صیادی، علی کاظمی از جمله بازیگران این فیلم هستند.

این فیلم یک کمدی خانوادگی است که در آن از کودک ۵ ساله تا پیرمرد ١٠٠ ساله نقش‌آفرینی دارند و در طول قصه ماجراهایی را رقم می‌زنند.

نوشته محسن تنابنده و فیلم‌های غیرمعمولی! اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

در تازه‌ترین اثر شهرام شاه‌حسینی، بازیگرانی چون محسن تنابنده، هوتن شکیبا، هدی زین‌العابدین، مهدی حسینی‌نیا، بابک کریمی، مونا احمدی، مائده طهماسبی، شهرام قائدی، رابعه مدنی و همچنین آزاده صمدی، حسن معجونی، یوسف تیموری و سام نوری به ایفای نقش پرداخته‌اند.

داستان «رهایم کن» را سینا شفیعی و سجاد ابوالحسنی به سرپرستی مجید مولایی، به نگارش درآورده‌‌اند و در خلاصه داستان این سریال آمده است: «هاتف» و «حاتم» دو برادر از یک خانواده سرشناس ساکن سیاهرود هستند. حاتم پسر ارشد خانواده دلداده پرستار بچه‌اش، «مارال» است. در حالی که هنوز ابهامات زیادی در رابطه با سرنوشت زن سابقش در میان اهالی سیاهرود وجود دارد. مارال می‌فهمد جان برادرش در خطر است. حاتم در پی کمک به مارال و پیگیری ماجرا متوجه می‌شود داستان برادر او به برادر کوچک خودش هاتف که چند سالی است به تهران مهاجرت کرده، گره خورده است. با بازگشت هاتف به سیاهرود، دو برادر درگیر موقعیت پیچیده‌ای می‌شوند که خروج از آن ممکن است آنها را تا مرزهای غریبی از عشق و نفرت بکشاند…

این سریال، جمعه‌ها ساعت ۸ صبح در فیلیمو منتشر می‌شود.

نوشته محسن تنابنده با «رهایم کن» به فیلیمو آمد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

به گفته شیخ طادی، «موقعیت مهدی» ساخته هادی حجازی، «پسر دلفینی» ساخته محمد خیراندیش، «بدون قرار قبلی» ساخته بهروز شعیبی، «تفریق» ساخته مانی حقیقی و «جنگ جهانی سوم» به کارگردانی هومن سیدی، پنج فیلم نهایی هستند که در فهرست نامزدهای معرفی به آکادمی اسکار ۲۰۲۳ قرار گرفتند.

سخنگو و عضو کمیته معرفی فیلم ایرانی به اسکار۲۰۲۳ تاکید کرد: اعضای کمیته انتخاب، ضمن احترام و ارج نهادن به آثار راه‌یافته، پس از بررسی شرایط و استانداردهای لازم برای معرفی فیلم به اسکار، به اتفاق آراء فیلم «جنگ جهانی سوم» را به عنوان نماینده نهایی سینمای ایران برای آکادمی اسکار ۲۰۲۳ انتخاب کردند.

مریلا زارعی، محمد داوودی، رسول صدرعاملی، مهدی سجاده‌چی، سیدمحمد حسینی، حامد شکیبانیا، محمدحسین حقیقی و پرویز شیخ طادی در شرایطی فیلم جنگ جهانی سوم رو به عنوان نماینده ایران در اسکار انتخاب کردند که وبسایت ورایتی اخیرا در گزارشی این اثر را استعاره‌ای سیاسی برای کشور ایران لقب داده بود. این وبسایت همین طور از قول هومن سیدی نقل کرده بود: «جوامع تحت حاکمیت رژیم‌های تمامیت خواه موثرترین خالق شورشی‌ها هستند. من همیشه به این فکر می‌کردم که تا کی ظلم و ستم می‌تواند در جهان وجود داشته باشد و چه کسانی قرار است توسط حاکمان قدرتمند چنین جوامعی درهم شکسته شوند.» ورایتی همین طور به نقل از محمد اطبایی نوشت: «به خاطر همه فشارها و محدودیت هایی که مسئولین به فیلمسازان تحمیل می‌کنند هیچ کس نمی‌داند سال آینده چه فیلم‌هایی خواهیم داشت.» طبق ادعای ورایتی اطبایی همین طور ادامه داده: «آنها فکر می کنند نباید مشکلات بیشتری برایی خودشان بتراشند چرا که بیشتر فیلم‌هایی که در جشنواره‌های مهم پذیرفته می‌شوند خشم مقامات دولت تندروی کنونی را به دنبال دارند.»

نکته جالب توجه این است که حالا «جنگ جهانی سوم» نماینده دولت به اصطلاح «تندروی کنونی» است. آن هم در شرایطی که از ارکان سینمایی دولت فعلی توقع می رفت تا به جای بالا بردن شانس اسکار، رسالت خودشان را در ارائه تصویر درست و محترم از ایران انجام دهند.

نوشته «جنگ جهانی سوم» ایران در اسکار ۲۰۲۳ اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

این فیلم به دلیل سوژه جنجالی آن مورد بی‌مهری سی و هشتمین جشنواره ملی فیلم فجر قرار گرفت و در بخش خارج از مسابقه برای اهالی سینما به اکران در آمد که مورد استقبال قرار گرفت.

پخش این فیلم سینمایی برعهده شرکت نمایش گستران است.

باتوجه به اینکه «عنکبوت» فیلمی در ژانر جنایی است و کمتر فیلمی در این ژانر در سینمای ایران ساخته و اکران می‌شود، پیش‌بینی می‌شود اکران موفقی را پشت سر بگذارد.

فیلم قبلی ابراهیم ایرج‌زاد با نام «تابستان داغ» در سی و پنجمین جشنواره فیلم فجر رکورددار نامزدی بود.

«عنکبوت» درباره سعید حنایی یکی از قاتلان زنجیره‌ای دهه هفتاد است که در شهر مشهد چندین زن خیابانی را به قتل رساند….

محسن تنابنده، ساره بیات، شیرین یزدان‌بخش، ماهور الوند، گلنوش قهرمانی، علی باقری، مهدی حسینی نیا، حمیدرضا هدایتی راد، جواد یحیوی، آتیه جاوید، مهدخت مولایی، سحر عبدالهی، نیوشا علیپور، یوسف خسروی، حمید حاجی‌محمدزاده، میثم دامن‌زه، داود ذاکری و با حضور فرید سجادی‌حسینی از جمله بازیگران «عنکبوت» هستند.

نوشته فیلم سینمایی «عنکبوت» به سینماها می‌آید اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

فاطمه معتمد آریا، محسن تنابنده، الهام شفیعی، هیراد آذرنگ، سهیل جمالی و امیرحسین ابراهیمی در این فیلم نقش آفرینی دارند.

در خلاصه داستان فیلم آمده است: در آبادان، سال ۱۳۸۱ خانواده پنج نفری مصیب چرخیده در آخرین روز سال مشغول خرید شب عید هستند اما به دلیل حال بد مصیب که ناشی از گرفتاری اش به مواد مخدر است کشمکشی میان آن ها در می‌گیرد و در اوج تلاش خیری مادر خانواده برای به آرامش رساندن خانواده به ناگاه اتفاقی غیرمنتظره همه آن ها را غافلگیر می‌کند و …

عوامل فیلم «روزی روزگاری آبادان» عبارتند از: کارگردان: حمیدرضا آذرنگ، تهیه کنندگان : عبدالله اسکندری ، علی اوجی ، فیلمنامه نویس: حمیدرضا آذرنگ، مدیر فیلمبرداری: مسعود سلامی، چهره پرداز: عبدالله اسکندری، طراح صحنه و لباس: سهیل دانش اشراقی ، تدوین: سپیده عبدالوهاب، صدابردار: بابک بنی اردلان، صداگذار: بهمن بنی اردلان، موسیقی: حسام ناصری ، جلوه های ویژه میدانی: علیرضا موسوی، جلوه های ویژه بصری: فرید ناظر فصیحی، منشی صحنه : ساناز هرندی، برنامه ریز : حمید شوریده ، عکاس: سارا ایوانی و روابط عمومی: سپیده حیدرآبادی.

نوشته «روزی روزگاری آبادان» آماده نمایش در سی‌و‌نهمین جشنواره فیلم فجر اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.