وی افزود: این مجموعه اولین سریال تلویزیونی است که با این حجم بالای تروکاژ آماده می‌شود و به محض آماده شدن سریال در جدول پخش قرار می‌گیرد.

گفتنی است مجموعه تلویزیونی «نفوذ» به تهیه‌کنندگی محسن علی‌اکبری و کارگردانی و نویسندگی جواد شمقدری در فصل اول تاریخ انقلاب از بهمن ۵۷ تا آبان ۵۸ را در ۴۲ قسمت نشان می‌دهد.

در این سریال که محصول مرکز سیمافیلم است، از حضور بازیگران ایرانی و خارجی استفاده شده است. بازیگران خارجی این سریال از بازیگران آلمانی، بلغاری و فرانسوی انتخاب شدند که به زبان انگلیسی و با لهجه آمریکایی صحبت می‌کنند و این بخش‌ها با زیرنویس فارسی پخش خواهد شد.

یلدا افشاری‌نیا، امین اسکندریان، کیمیا اکرمی، احمد نجفی، حمید گودرزی، رحیم نوروزی، علیرام نورایی، صالح میرزا آقایی، شهره لرستانی، زهرا سعیدی، سیدمحسن هاشمی، جلیل فرجاد، ماشاءالله شاه‌مرادی، کاوه سماک‌باشی، امیرمحمد زند، نجوا صاحب الزمانی، فاطمه بیگی، محمدجواد جعفرپور و جلال فاطمی بازیگران ایرانی این سریال و فیلیپ ساپرکین و سامی بابو از بازیگران خارجی این سریال هستند.

نوشته سریال تلویزیونی «نفوذ» دی‌ماه آماده پخش می‌شود اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

مهدی عظیمی میرآبادی دبیر این دوره از جشنواره، در ابتدای این مراسم طی سخنانی گفت: بیان هنرمندانه شرط اصلی تأثیر بر مخاطب است؛ تأثیر هنر به خواست مخاطب وابستگی ندارد؛ چرا که هنر خواه‌ناخواه در مخاطب اثر میگذارد. در تاریخ ایمان و معرفت جهان، بنیانگذار بنای حفظ حوادث با ادبیات و هنر، حضرت زینب کبری (س) است، که اگر نبود، حادثه عاشورا در تاریخ نمی‌ماند. زینب کبری (س) و حضرت سجاد (ع) در خطبه‌ی رسا، بلیغ، هنرمندانه، و شگفت‌آور مسجد شام آغازگر ماندگاری جریان عاشورا بودند. جریانی که اکنون در «مقاومت» از برجسته‌ترین و مهمترین مفاهیم انسانی و الهی تبلور یافته است؛ و «دفاع مقدس» نمودِ پر تلألویی از اراده مقاومت ملت قهرمان ایران در برابر ستمگران شیطانی عالم از غرب تا شرق ظرفیت و موقعیتی که این ملت توانست اعماق جوهره خود را در ابعاد مختلف آن نشان بدهد.

او ادامه داد: آیا… کیست که روحیه حماسىِ پُرشور جوانان ملت، در مقابل دشمنی که غیرت و عزت او را هدف گرفته؛ ببیند و از زیبایی خارق‌العاده آن چشم بپوشد و بتواند عنوان «هنرمند» را یدک بکشد؟! کیست؟! و اگر هست؛ باید دید عیب کار کجاست؟! در نگاه هنرمند؟ در شکل و محتوای آثار هنرمند؟ در پشتیبانی از هنرمند؟ در عرضه آثار هنری؟ در چگونگی سیاستها و مدیریتها؟ در دشمنی دشمنان در فضای فرهنگ و هنر کشور؟! بالأخره جایی مشکلی وجود دارد؛ والّا چگونه ملتی میتواند این زیبایی خارق‌لعاده را فراموش کند، یا نبیند، و یا نفهمد؟ ملت بزرگ و بینظیر ایران، اگر وجود ظرفیت قهرمانی خود را در میدان مقاومت  آن هم در وسعتی بیکران، همان‌گونه که در ایام دفاع مقدس بود احساس کند، در حرکت عظیم پیشِ رو، تا فتح سنگرهای کلیدی جهان ـ همان که بنیانگذار کبیر انقلاب اسلامی از آن خبر داده ـ هیچ مانعی را به رسمیت نمیشناسد و از هر جهت پیروز میدان خواهد بود.

میرآبادی افزود: آزادگان عالم، جوانمردان مظلومنواز و دشمن‌ستیز، هنرمندان متعهد، سینماگران مقاومت، و فیلمسازان انقلاب اسلامی و دفاع مقدس در سرتاسر جهان، از هر دین و آیین، از هر نژاد و رنگ، از هر قومیت و سرزمین، باید تلاش کنند تا این خودآگاهی در تمامی آحاد ملت‌های جهان به‌وجود بیاید. فداکاران هنرمندی که تاکنون حقاً و انصافاً آثار باارزشی در عرصه فیلم و سینما بر جای گذاشته‌اند و همچنان علیرغم مشکلات فراوان مدیریتی، مالی، اقتصادی، پشتیبانی، و سیاسی به کار خویش ادامه میدهند؛ و بیتردید اگر متولیان امر ـ تنها ـ به وظیفه خود عمل کنند، ان‌شاءاللَّه آثار فیلم و سینمایی را خواهیم داشت که بر تارک هنر جهان نورافشانی کند.

دبیر این دوره از جشنواره اظهار کرد: آنچه به لطف سایه روح بلند سردار دل‌های عاشق، شهید حاج قاسم سلیمانی از شواهد امر بر میآید، استقبال بینظیر و خیرهکننده فیلمسازان ایرانی و غیرایرانی بیش از ۱۳۰ کشور جهان از فراخوان شانزدهمین جشنواره با ثبت‌نام و ارسال بیش از نه هزار  اثر در قالب‌های گوناگون فیلم سینمایی، تله فیلم، فیلم کوتاه، مستند، پویانمایی، نماهنگ، ویدئوگرافی، نقد، تحلیل، پژوهش و فیلمنامه است. دریافت بیش از سه هزار و هفتصد اثر خارجی به ویژه از کشورهای امریکا، انگلیس، فرانسه، ایتالیا، اسپانیا، هند، کشورهای منطقه، و فلسطین. وصول بیش از دو هزار و ۷۰۰ اثر از فیلمسازان بسیجی استان‌های کشور؛ بخشی از این آثار است.

او همچنین تصریح کرد: از ویژگیهای این دوره از جشنواره، برگزاری آن علیرغم محدودیتهای کرونایی و مضایق شدید مالی در چهار مقطع و هشت بخش مسابقه است. که شامل بخش‌های مدافعان سلامت، جشنواره جشنواره‌ها، و اهدای نشان رسول در هفته دفاع مقدس، مراسم‌های استانی تقدیر از منتخبان استانی بخش فیلمسازان بسیجی در مراکز استان‌های کشور و نیز در تهران بزرگ، بخش‌های سیدالشهدای مقاومت، مسابقه اصلی، فیلم به معنای مطلق، نقدتحلیل وپژوهش، روایت قلم، و مرحله ملی فیلمسازان بسیجی در هفته بسیج، و هفته‌های فیلم در خارج از کشور در فاصله هفته بسیج تا دهه فجر انقلاب اسلامی می‌شود.

عظیمی توضیح داد: از دیگر ویژگیهای این دوره از جشنواره، همراهی و همکاری بسیاری از نهادهای انقلابی و بخش‌های دولتی است که از جمله به سازمان سینمایی کشور؛ وزارت بهداشت، درمان، آموزش پزشکی؛ سازمان صدا و سیما؛ بسیج اقشار کشور به ویژه سازمان بسیج هنرمندان، سازمان بسیج دانشجویی، سازمان بسیج رسانه، مرکز بسیج صدا و سیما، و سپاه استان‌ها اشاره میشود. علی ایحال این جشنواره در جهت تقویت و تثبیت سینمای انقلاب و دفاع مقدس به عنوان سینمای طراز انقلاب اسلامی و حمایت و پشتیبانی از هنرمندان و دست اندرکاران این ابرگونه سینمایی دست تمامی مسئولان و هنرمندان متعهد و مسئولیت پذیر ایران و جهان را به گرمی می‌فشارد.

او در خاتمه گفت: در اینجا جا دارد از تک‌تک همکاران عزیزم در ستاد اجرایی شانزدهمین جشنواره بینالمللی فیلم مقاومت و انجمن سینمای انقلاب و دفاع مقدس تشکر کنم که چندین ماه است بیوقفه در تلاش هستند تا این جشنواره را به بهترین و مؤثرترین شکل به اجرا درآورند و هنوز هم در میانه راه هستند و تا چند ماه دیگر باید این همت را همچنان مصروف نمایند. و نیز باید از پشتیبانی همکاران گرانقدرم در بنیاد فرهنگی روایت فتح قدردانی کنم که اگر نبود، سختیهای راه بیش از پیش غیرقابل تحمل مینمود. ان شاء‌الله این جشنواره موجب رضایت الهی، خوشنودی قلب مقدس حضرت ولی عصر عجل الله تعالی فرجه الشریف، و تبسم مقام عظمای ولایت، حضرت آقا قرار گیرد.

نخستین «نشان رسول» برای مجید انتظامی

در ادامه این مراسم نوبت به  اهدای «نشان رسول» رسید که با پخش کلیپی از آثار رسول ملاقلی‌پور همراه شد. دکتر سعید نمکی وزیر بهداشت، دکتر فارسیجانی دبیر این بخش، محمدیاشار نادری مدیرعامل بنیاد فرهنگی روایت فتح، دکتر منتظری، سردار افشار، گلنوش انتظامی، سروش انتظامی برای اهدای این نشان به روی سن آمدند و نشان این بخش را  به مجید انتظامی آهنگساز آثاری چون «از کرخه تا راین»، «بوی پیراهن یوسف»، «سفرسنگ» و … اهدا کردند.

انتظامی طی سخنانی کوتاه گفت: سعی می‌کنم آنچه را که احساس می‌کنم در موسیقی ام  باشد. ساخت  موسیقی کار آسانی نیست. هر مسئولی دیدگاهی دارد. ممکن است مسئولی از کار من خوشش بیاید یا نیاید. برخورد با هنرمندان این روزها خیلی درست نیست، هشت سال است که به دلیل برخورد نامناسبی که با من شد موسیقی را رها کرده‌ام.

بزرگداشت جمال شورجه

در بخش بعدی این مراسم نوبت به بزرگداشت جمال شورجه فیلمساز پیشکسوت و انقلابی سینمای ایران رسید که با پخش کلیپی از او همراه شد.

حسین زندباف فیلمساز، جواد شمقدری کارگردان، مهدی عظیمی میرآبادی دبیر جشنواره و دکتر یاشار نادری مدیرعامل بنیاد فرهنگی روایت فتح، سید احمدمیرعلایی فیلمساز، از این هنرمند انقلابی تقدیر کردند.

حسین زندباف فیلمساز طی سخنانی کوتاه در وصف همکاری با شورجه، گفت: برای این که کسی را بشناسی یا باید با او همسفر شوی یا با او زندگی کنی. من افتخار زندگی‌ام این بود که نزدیک به چهار سال با شورجه همکار بودم و در این مدت حتی یک بار کلامی که اشتباه باشد یا دروغ از اونشنیدم. در تمام این مدت متوجه شدم تا جایی که موجودیتش به او اجازه می‌دهد خدمتگزار عقاید خود است. جمال بسیار روی من تاثیر گذاشت و طبیعی بود که حاصل کار سریال ماندگار حضرت یوسف(ع) بود که از قصه‌های قرآن است.

پس از تجلیل از جمال شورجه، صابر خراسانی شاعر آیینی به روی سن آمد و لحظاتی به اجرای برنامه پرداخت.

برگزیدگان بخش «مدافعان سلامت»

در ادامه، نوبت به اهدای جوایز بخش «مدافعان سلامت» رسید. عظیمی میرآبادی دبیر این دوره از جشنواره و کیانوش جهانپور مدیر کل روابط عمومی وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی به همراه اعضای هیات داوران بخش پویانمایی، نماهنگ و موشن گرافیک، اهدای جوایز این بخش را برعهده گرفتند.

تندیس و دیپلم افتخار بهترین موشن‌گرافیک بخش مدافعان سلامت، به پویا رئیسی برای کارگردانی «مجموعه موشن گرافیک کرونا» اهدا شد.

تندیس جشنواره و دیپلم افتخار بهترین نماهنگ مدافعان سلامت به مهاجر توحیدپرست؛ تهیه‌کننده نماهنگ «یه روزی دوباره» رسید.

تندیس جشنواره و دیپلم افتخار بهترین پویانمایی برای تهیه‌کنندگی و کارگردانی پویانمایی «منجی (The Saviour)» به آرجون موخرجی از کشور هند، تعلق گرفت.

در مستند کوتاه بخش مدافعان سلامت، دکتر سعید نمکی وزیر بهداشت و درمان و اموزش پزشکی، دکتر جعفری مدیرعامل موزه انقلاب و دفاع مقدس، مهدی عظیمی میرآبادی دبیر جشنواره و هیات داوران ابوالفضل جلیلی، دکتر مسعود معینی پور، پیام فضلی نژاد، عبدالستار کاکایی و هادی نائیجی به روی سن آمدند و تندیس و دیپلم افتخار بهترین مستند کوتاه بخش مدافعان سلامت را به فیلم مستند کوتاه «در خلوت شب» به امیرحسین میرصابری اهدا کردند.

میرصابری گفت: خوشحالم که توانستیم گوشه ‌ی از خدمات سربازان وزارت بهداشت را که واقعا در این شرایط  زحمت می‌کشیدند به تصویر بکشیم.

هیأت داوری آثار مستند بخش مدافعان سلامت متشکل از ابوالفضل جلیلی، دکتر مسعود معینی پور، پیام فضلی نژاد، عبدالستار کاکایی و هادی نائیجی  در بیانیه‌ خود نوشتند:

مدافعان سلامت در ماه‌های گذشته و در شرایط بحران، روزهای دشواری را از سر گذراندند و فیلمسازان بسیاری نیز کوشیدند تا مصائب مبتلایان و فداکاری‌های کادر درمان در ایران و جهان را در قاب تصویر روایت کنند. این هنرمندان در زمانه‌ی همه‌گیری کرونا دستاوردهای ماندگاری داشتند؛ همدلی مومنانه آحاد مردم در کنار سربازان خط مقدم سلامت ثبت زاویه پنهان این جدال گسترده با مرگ از جمله آنهاست.

فیلمسازی در دوره بحران واجد ویژگی‌های منحصر به فردی است که کار داوران را برای انتخاب نامزدها دشوار می‌کند. پیشنهاد می‌شود که مستندسازان در ساختار و محتوای آثار خود، شرایط بحران، جدال کادر درمان و مشکلات فرماندهی این میدان را بیشتر از قبل دقت کنند تا شاهد آثار اثرگزارتری باشیم. به امید روزهای بهتر، سالم‌تر و به دور از ویروس منحوس کرونا. والسلام.

بخش فیلم کوتاه داستانی «مدافعان سلامت»

سپس پوران درخشنده، انسیه شاه حسینی، منیره قیدی، گیتی خامنه، فریبا کوثری به عنوان داوران بخش فیلم کوتاه داستانی به روی سن آمدند و همراه با دکتر سعید نمکی وزیر بهداشت و درمان و  آموزش پزشکی، دکتر جعفری مدیرعامل موزه انقلاب و دفاع مقدس و مهدی عظیمی میرآبادی دبیر این دوره از جشنواره، تندیس جشنواره و دیپلم افتخار بهترین فیلم کوتاه داستانی را  به محسن مشرقی تهیه‌کننده فیلم کوتاه «ملاقات آخر» اهدا کردند.

در بیانیه هیأت داوران  آثار کوتاه داستانی بخش مدافعان سلامت، نیز آمده است:

در هر دوره تاریخی دگرگونی‌ها و تغییرات مختلف در جهان می‌تواند تجربه‌ها و شکل زندگی را متحول کند. تحولاتی که لاجرم بر روابط و مناسبات اجتماعی، اخلاقی و انسانی متاثر است.

ایران سرزمینی که از سالیان دور تا کنون تجربه‌های متنوعی را از سرگذرانیده، اکنون نیز شاهد وضعیت و تجربه‌ای متفاوت در زمینه سلامت است. این تجربه از جهات مختلف قابل تامل است. اما آنچه بیش از همه خودنمایی می‌کند هم‌گرایی و همدلی همه‌ی ما، با توجه به تمام محدودیت‌ها و تحریم‌هاست. و آنان که نامشان در این میان می‌درخشد، پزشکان، پرستاران و کادر درمانی با عنوان (مدافعان سلامت) است. هنر شاید به عنوان کانون نجات انسان از ناهمواری‌ها، بهترین بستر برای ارج نهادن به مقام والای این عزیزان باشد.

هیات داوران فیلم‌های کوتاه داستانی مدافعان سلامت شانزدهمین جشنواره بین‌المللی فیلم مقاومت، ضمن سپاس از کلیه صاحبان آثار شرکت کننده در این بخش و با در نظر گرفتن محدودیت‌های زمانی و اجرایی به دلیل وضعیت ویژه حاکم بر کشور، هم نظر هستند که از اندیشه مستتر در برخی آثار به وجد آمده‌اند. اما متاسفانه در برخی آثار راه یافته در این بخش نیز به دلیل عدم‌توجه فیلم‌ساز به ظرافت‌های تکنیکی و محتوایی به نقطه اوج یک اثر هنری نرسیده‌ است. با این وجود امید به آینده داریم و می‌دانیم این ابتدای راهی است که باید رفت.

تجلیل از خانواده شهدای مدافع سلامت

در ادامه از خانواده شهید دکتر غلامحسین نادری،شهید دکتر حبیب الله پیروی و شهید دکتر منوچهر آقایی شهرستانی از شهدای مدافع سلامت، توسط وزیر بهداشت و درمان و اموزش پزشکی، دکتر جعفری مدیرعامل موزه انقلاب و دفاع مقدس و مهدی عظیمی میرآبادی دبیر جشنواره تجلیل شد.

وزیر بهداشت: امروز هزاران شهید آوینی در کنار ما هستند

دکتر سعید نمکی وزیر بهداشت، درمان و آموزش پزشکی در سخنانی کوتاه گفت: می‌دانم که برگزاری جشنواره سنگین  و بین‌المللی کار سختی است. به عنوان سربازی کوچک خاک پای ملت ایران هستم که به یمن بلندی مقام شامخ عزیزانی که خدمتگراری کردند، شهید و زمین گیر شدند و آنها که مانده‌اند در خدمت مردم سرزمینم هستند. درود می‌فرستم به روح همه مدافعان حرم وسلامت کشورم و تشکر دارم از همه کسانی که در به تصویر کشیدن این حرکت بزرگ ملی تلاش کردند. به عنوان یک سرباز کوچک زانو زده و دست همه این عزیزان را که در کنار همکارانم در نظام سلامت بودند می‌بوسم.

او ادامه داد: اگر تاریخ هنر این سرزمین را مرور کنیم بخصوص تاریخ سینمای کشور را به عنوان یکی ازجامع ترین و کاملترین هنرهای جهان که مجموعه ای از تمام زیبایی ها و هنرهای در هم آمیخته از سال ۱۲۷۹ که به دستور مظفرالدین شاه اولین سیستم نمایش فیلم به سرمزین پا گذاشت و بعد از آن در سال ۱۳۱۱ که اولین فیلم ناطق به کارگردانی عبدالحسین سپنتا به صحنه سینما آوردند تاریخ سینمای مقاومت تاریخ جدیدی را در سینمای این سرزمین رقم زد. به تصویر کشیدن عظمت ‌های آن روزگار که از اوراق زرین این سرزمین بود به دست هنرمندان سینمای مقاومت از ارزنده ترین کارهای این سرزمین است.

وزیر بهداشت و درمان اظهار کرد: امروز مقاومت نه به معنای تب آوری در مقابل ظلم بلکه به معنای شکل گرفتن یک فرهنگ است که در آن ابعاد مختلف سرزمین که در مقابل قلدری‌ها ایستادند، بیان می شود. در تاریخ دفاع مقدس و بعد از آن فرمی از هنر شکل گرفت که جاودانه های زیبایی را خلق کرد و امروز همکارانم به عنوان خدمتگزاران کوچک اما صدیق مردم این سرزمین حماسه تازه‌ای خلق کردند و یاداور روزهای سخت دفاع مقدس شدند. من هرگز در این سرزمین با این صفا و صمیمیت احساس تنهایی نکردم. از روز نخست به عنوان یک سرباز کوچک همواره همه را در کنار خود  حس کردم.

دکتر نمکی گفت: از نیروهای مسلح که از روزهای اول اعلام آمادگی کردند، عزیزانم در سازمان بسیج که در بسیج مبارزه با کرونا در کنارم بودند و اصحاب رسانه، هنر و صداوسیما که این روزها در این عرصه پرخطر دست ما را گرفتند ادای احترام می کنم. امروز روزی است که شهید آوینی دیگری باید بیاید در کنار ما؛ ما امروز هزاران آوینی دیگر را در کنار خود می بینیم که این جانبازی‌ها را به تصویر بکشند. این همه حماسه بزرگ را در  عرصه بین المللی در اوج ظلم خلق می کنند و این زاییده عشق به مردم و سرزمین و ارمانهای انقلاب اسلامی ایران است.

اهدای جایزه ویژه و نشان شانزدهمین جشنواره بین المللی فیلم مقاومت به وزیر بهداشت

در ادامه جایزه ویژه و نشان شانزدهمین جشنواره بین المللی فیلم مقاومت، به دکتر نمکی وزیر بهداشت، درمان و آموزش پزشکی اهدا شد.

او نیز پس از دریافت این نشان، گفت: انتظار نداشتم این تندیس به من تعلق بگیرد. به رسم ادب و یادگار این تندیس را در دفتر وزیر می‌گذارم تا نسل‌های بعدی بداند که مردم سرزمین، خدمتگزاران خود را فراموش نمی‌کنند و قدردان زحمات آنها هستند.

بزرگداشت محسن علی‌اکبری

بخش بعدی این مراسم نوبت به بزرگداشت محسن علی اکبری تهیه‌کننده سینما رسید. محمد خزاعی دبیر اسبق جشنواره فیلم مقاومت، سید محمد حسینی وزیر اسبق ارشاد، دکتر محمدرضا تقی پور مقدم مدیر موزه صلح، مهدی عظیمی میرآبادی دبیر این دوره از جشنواره و دکتر یاشارنادری مدیر موسسه فرهنگی بنیاد روایت فتح از وی تجلیل کردند.

تقی پور مقدم طی سخنانی کوتاه گفت: هفته دفاع مقدس را تبریک می‌گویم و خوشحالم که به مناسبت شانزدهمین جشنواره فیلم مقاومت اینجا هستم. من یک ایرانی و هموطن شما بودم که در ۱۵ سالگی انتخاب زیبایی در زندگی خود کردم و به جبهه رفتم و در عملیات آزادی خرمشهر این افتخار نصیب من شد که ۳۸ سال روی ویلچر بنشینم. خوشحالم که تا آخر عمر باید بنشینیم و شما ایرانیان روی پا بایستید. همانطور که من قرار است تا آخر عمر روی ویلچر بنشینم. نشان دادن این درد و غرور و افتخار وظیفه شما  هنرمندان است. در برابر تمام مردم ایران و هنرمندان کشورم که بعد از گذشت چهل سال، هشت سال جنگ و دفاع مقدس را در آثارشان به تصویر کشیدند ممنونم.

برگزیدگان بخش «جشنواره‌جشنواره‌ها»

در ادامه مراسم نوبت به برگزیدگان بخش «جشنواره جشنواره‌ها» رسید. در این بخش تندیس جشنواره و دیپلم افتخار بهترین نماهنگ بخش جشنواره‌جشنواره‌ها به فرید فرخنده‌کیش؛ تهیه‌کننده نماهنگ «حلول» اهدا شد. او جایزه خود را به موسسه خیریه رعد الغدیر که به حمایت از معلولین می‌پردازد، تقدیم کرد.

تندیس جشنواره و دیپلم افتخار بهترین پویانمایی بخش جشنواره جشنواره‌ها نیز به امیر مهران؛ تهیه‌کننده فیلم پویانمایی «شهر خاموش» اهدا شد و دیپلم افتخار جشنواره نیز در این بخش به «مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی» تعلق گرفت.

تندیس جشنواره و دیپلم افتخار بهترین فیلم کوتاه داستانی بخش جشنواره‌جشنواره‌ها به عمار خطی؛ تهیه‌کننده فیلم کوتاه «تمام مریم‌ها» رسید.

تندیس جشنواره و دیپلم افتخار بهترین فیلم مستند کوتاه بخش جشنواره‌جشنواره‌ها به عباس ایمانیان تهیه‌کننده فیلم مستند کوتاه «نامه‌ای از دمشق» اهدا و دیپلم افتخار جشنواره هم به «صداوسیمای مرکز استان سمنان» اعطا شد.

تندیس جشنواره و دیپلم افتخار بهترین فیلم مستند بلند بخش جشنواره‌جشنواره‌ها به مرتضی شعبانی تهیه‌کننده فیلم «زنانی با گوشواره‌های باروتی» تعلق گرفت و دیپلم افتخار جشنواره نیز به «مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی» رسید.

تندیس جشنواره و دیپلم افتخار بهترین فیلم سینمایی بخش جشنواره‌جشنواره‌ها به منوچهر محمدی تهیه‌کننده فیلم سینمایی «بازمانده» اهدا شد.

بزرگداشت جمشید هاشم‌پور

خاتمه بخش مراسم اختتامیه جشنواره شانزدهم تجلیل از جمشید هاشم‌پور بود. سردار حق طلب رئیس سازمان حفظ آثار و نشر ارزش‌های دفاع مقدس سپاه و بسیج، دکتر نادری مدیر بنیاد فرهنگی روایت فتح، عظیمی میرآبادی دبیر جشنواره، دکتر جعفری مدیرعامل موزه انقلاب و دفاع مقدس، مهدی مسعود شاهی  سینماگر و جعفر گودرزی منتقد سینما از این بازیگر سینما تجلیل کردند.

نوشته اختتامیه بخش نخست شانزدهمین جشنواره بین‌المللی فیلم مقاومت برگزار شد/ معرفی برگزیدگان اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

اهدای «نشان رسول» به سینماگر خلاق، معرفی برگزیدگان بخش‌های «جشنواره‌ جشنواره‌ها» و«مدافعان سلامت» شانزدهمین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم مقاومت از جمله بخش‌های این مراسم است.

همچنین مراسم بزرگداشت جمشید هاشم‌پور، جمال شورجه و محسن علی‌اکبری همزمان با مراسم اختتامیه شانزدهمین جشنواره بین‌المللی فیلم مقاومت برگزار می‌شود.

جمشید هاشم‌پور، افتخار بازیگری سینمای ایران

جمشید هاشم‌پور ستاره سینمای ایران در دهه هفتاد یکی از مهمترین بازیگران سینمای ایران است. هاشم پور که پس از «تاراج» به شهرت رسید و یک دهه به عنوان ستاره پرفروش سینمای بدنه مقابل دوربین رفت، بازیگری بااستعداد، با صدایی خوب و لحنی دلنشین است. از میانه دهه هفتاد شمسی و به دنبال تغییر فضای اجتماعی، هاشم پور کم کارتر شد. ظهور ستارگان جوان او را به حاشیه راند اما از سینمای حرفه ای دور نکرد.

هاشم‌پور در مقاطعی که بیشترین فیلم‌های تجاری را بازی می کرد، توانست با بازی در آثاری چون «مادر»، «پرده آخر» یا «دلشدگان» وجهی دیگر از توانایی‌هایش را نشان بدهد. مجموعه همکاری‌های او با رسول ملاقلی‌پور اما بخشی منحصر به فرد از کارنامه این بازیگر است. ملاقلی پور نخستین بار به هاشم پور اعتماد و از او تصویری تازه ارائه کرد. آنهم در قالب یکی از قهرمانان سال‌های دفاع مقدس. از میان نقش آفرینی‌های خاص او، همکاری هایش در «هیوا»، «قارج سمی»، «مزرعه پدری» و «میم مثل مادر» ساخته رسول ملاقلی پور در یاد ماندنی است.

شورجه، نامی به رنگ دفاع مقدس

جمال شورجه یکی از فیلمسازانی است که نام خود را به نشان دفاع‌مقدس و انقلاب گره زده است. او در سال‌های پس از جنگ‌تحمیلی، همواره دغدغه ساخت آثار با موضوع دفاع‌مقدس را با خود حمل کرده است.

جمال شورجه بی‌شک یکی از معدود فیلم‌سازان سینمای ایران است که همواره دغدغه ساخت آثاری منطبق با مضامین ارزش‌های انقلاب و دفاع‌مقدس داشته و دارد.

شورجه در جنگ تحمیلی به ‌عنوان تصویربردار به جبهه‌های اعزام شد و هم‌زمان همکاری خود را با حوزه هنری آغاز کرد. او برای تحصیل در رشته سینما به مرکز فیلم‌سازی اسلامی معرفی شد و همان‌جا بود که الفبای سینما را آموخت. راه شورجه به سینما رسید، او در سال ۱۳۶۷ اولین فیلم سینمایی خود تحت عنوان «روزنه» را ساخت.

شورجه در کنار کارگردانی فیلم های سینمایی سه مجموعه تلویزیونی به نام‌های شب چراغ (۱۳۷۸)، پرونده‌های مجهول (۱۳۸۰) و پرده عشق (۱۳۸۱) را هم کارگردانی کرد.

جمال شورجه، دو بار برای «حماسه مجنون» و «سی‌وسه روز» نامزد دریافت سیمرغ بلورین از جشنواره فیلم فجر شد که برای فیلم «سی‌ و سه‌ ‎روز» سیمرغ بلورین ویژه جشنواره را دریافت کرد.

علی‌اکبری و کوشش برای ثبت خاطرات دفاع مقدس

محسن علی‌اکبری دغدغه تولید آثار با موضوع دفاع‌مقدس را داشته و فیلم‌ها و سریال‌هایی که به تهیه‌کننندگی او تولید شده‌اند، عمدتاً در ژانر دفاع‌مقدس و با محور ارزش‌ها و آرمان‌های انقلاب هستند. او معتقد است سینمای دفاع مقدس و ارزشی فقط به فیلم‌های جنگی ختم نمی‌شود بلکه شامل هر اتفاق و جریان انقلابی ارزشمند است.

سیمرغ بلورین بهترین فیلم (استرداد) در سی‌ویکمین دوره جشنواره فیلم فجر، سیمرغ بلورین بهترین فیلم (همیشه پای یک زن در میان است) از نگاه مردمی، نامزد بهترین فیلم (پاداش سکوت) در یازدهمین دوره جشن خانه سینما، و جایزه ویژه هیئت‌ داوران بهترین فیلم (سبیل مردونه) در سی‌ و هفتمین دوره جشنواره فیلم رشد، بخشی از افتخارات علی‌اکبری است.

اختتامیه مرحله نخست شانزدهمین جشنواره بین‌المللی فیلم مقاومت در بخش‌های «مدافعان سلامت» و «جشنواره جشنواره‌ها» همراه با اهدای نشان رسول به سینماگر خلاق حوزه انقلاب، دفاع مقدس و مقاومت، عصر امروز، یکشنبه ۶ مهرماه ساعت ۱۹:۳۰در باغ موزه دفاع مقدس در جوار مزار شهدای گمنام برگزار می‌شود.

نوشته اختتامیه جشنواره بین‌المللی فیلم مقاومت برگزار می‌شود/ بزرگداشت سه سینماگر شاخص دفاع‌مقدس اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

وی افزود: جریان محرم و عاشورا پتانسیل عظیمی از موضوع در جهت  تولید فیلم است که نباید از آن غافل ماند. در این میان تقاضا و مخاطب پذیری نسبت به این موضوعات بالاست اما توجهی از جانب مسئولان صورت نمی گیرد. مسلما محدود شدن پیگیری ها به ماه محرم و صفر به جایی نمی رسد و رسیدگی به جایگاه نهضت بزرگ عاشورایی نیاز به توجه طولانی مدت و ارتباط مداوم با هنرمندان با تجربه دارد.

علی اکبری خاطر نشان کرد: هنرمندان از هر نسلی فرزند انقلاب امام خمینی هستند و چه بسا این نهضت ناشی از قیام عاشورا است. بنابراین اگر این اتفاق جاری باشد و محدود به ایام خاص نشویم قطعا هنرمندان آماده فیلمسازی در خصوص واقعه تاسوعا و عاشورا هستند همانگونه که  «روز واقعه» بعد از بیش از ۲۰ سال هنوز هم باب میل مخاطب بوده و‌ به دنبال تولیدات آثار ارزشمند هستند.

وی اظهارداشت: فیلمسازان جوان توانایی، عرق ملی و اعتقاد خود به آرمان های دینی و اسلامی را ثابت کرده اند اما تولید فیلم های ارزشی اعم از دفاع مقدس، مقاومت و عاشورایی نیاز به تجربه هنرمندان پیشکسوت دارد و پیشنهاد می کنم از افراد به عنوان مشاور در مراحل ساخت آثار استفاده شود.

این تهیه‌کننده سینما توجه به آثار ارزشی را عاملی برای انگیزه تولید در فیلمسازان معرفی کرد و‌اذعان داشت: فیلم های ارزشی نیاز به توجه و دیده شدن دارد تا انگیزه لازم برای تولید در فیلمسازان ایجاد شود. این در حالی است که با وجود پردیس های متعدد، هیچ سالنی مختص فیلم های ارزشی وجود ندارد. سازمان سینمایی موظف است بخشی از این مجموعه ها و امکانات را در اختیار  آثار ارزشی قرار داده و میزبان مخاطب خاص باشد.

وی تاکید کرد: تفکر عدم استقبال مخاطب از فیلم های ارزشی کاملا اشتباه است و سازمان سینمایی می تواند با پرداخت هزینه سالن ها و اختصاص آن به این ژانر، میزان مقبولیت آن در بین مخاطبان بسنجد.تا زمانی که از فیلمسازان ارزشی حمایت نشود، انگیزه تولید از بین رفته و هنرمندان به سمت فیلم های مبتذل و مورد حمایت نهادهای فرهنگی حرکت می کنند.

علی اکبری فیلم « مریم مقدس» را اثری مخاطب پسند دانست و یادآور شد: با وجود محدودیت در اختصاص سالن به این فیلم، تقاضا تا حدی بود که فیلم فروش خوبی داشت بنابراین ما مشکل مخاطب نداشته و بهانه ای برای عدم حمایت وجود ندارد. متاسفانه وجود مافیای سینمایی، منجر به از دست دادن هنرمندان ارزشی شده است.

لازم است تاکید کنم جامعه امروز ما متدین است و به دنبال فیلم های خوب می گردد. هیچ خانواده ای از بی حرمتی و خراب شدن اصول خانوادگی در فیلم ها حمایت نمی کند پس نباید هنرمندان را به سمت ساخت این فیلم ها هدایت کنیم.

وی در پایان گفت: در شرایط انتشار ویروس کرونا و محدودیت ظرفیت سالن ها، مردم از سینما دور شده و به تلویزیون و شبکه های VOD عادت کرده اند. در این وضعیت قشر عظیمی از مخاطب به دنبال تصمیم خوب و قابل اعتماد نسبت به انتخاب فیلم‌ها هستند. آثار ارزشی از این ویژگی برخوردار بوده و وفاداری مخاطب نسبت به اینگونه نمایش ها رو بیشتر خواهد کرد.

نوشته مدیران مسئولند/ مهجوریت فیلم‌های ارزشی در سایه حمایت از فیلم‌های مبتذل اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

وی درباره فلسفه وجودی سینماپاتوق‌ها گفت: سینماتک‌ها و پاتوق‌های سینمایی که به دنبال ایجاد ارتباط سینماگران و مخاطبان هستند اگر محترمانه و بی‌پروا نقد سازنده ارائه کنند اقدامی صد درصد مثبت کرده‌اند ولی اگر آلوده محفل گرایی و باندبازی شوند در مسیر انحرافی پیش خواهند رفت.

علی اکبری که تهیه کننده آثاری مختلف از «استرداد» تا «کتاب قانون» بوده ادامه داد: سینماپاتوق‌هایی می‌توانند جریان ساز باشند که به غیر از نمایش فیلم حتما سازندگان آثار را دعوت کرده و بخواهند دیدگاه‌ها و نگاه‌شان را نسبت به فیلم بگویند و اینکه چقدر به هدفش رسیده است را فاش کنند و در کنار همه اینها پاسخگوی سوالات مخاطبان هم باشد.

وی خاطرنشان ساخت: در اغلب سینماتک‌ها ما با یک قشر دانشجو مواجه هستیم که به هرحال در اول راه هستند و صرف نمایش خالی فیلم، شاید آنقدر تاثیری برایشان نداشته باشد. حضور عوامل سازنده فیلم می‌تواند خیلی تاثیرگذار باشد که بیایند و دانش مخاطب را بی حب و بغض ارتقا دهند.

تهیه کننده سریال‌های «مریم مقدس» و «اصحاب کهف» تأکید کرد: به گردانندگان سینماپاتوق حوزه هنری توصیه می‌کنم حتما از اساتیدی که در این رشته اسم و رسمی دارند و تجربه زیادی دارند کنار عوامل فیلم‌ها استفاده کنند و بدعتی گذارند برای سینماپاتوق‌های بعدی. اساتیدی را بیاورند که در کنار تحصیلات آکادمیک کار تجربی هم کرده باشند و بتوانند پاسخگوی سوالات تکنیکی علاقمندان باشند.

به گفته وی، برای نقد و تحلیل می‌توان به سراغ سریال‌های تلویزیونی هم رفت و با نمایش خلاصه‌ای از سریال‌های شاخص به بررسی و ارزیابی آنها پرداخت. این تحلیل‌ها یقینا، می‌تواند یک خروجی مثبت برای تلویزیون ایران داشته باشد.

تهیه کننده «پرواز در شب» و «بلمی به سوی ساحل» با ابراز امیدواری نسبت به آینده «سینماپاتوق» حوزه هنری بیان داشت: در ادامه دادن به فعالیت‌های فرهنگی نباید به دنبال بالا بردن بیلان کاری باشیم بلکه لازم است که هر بار به فکر بالا بردن کیفیت باشیم و به این فکر کنیم که چه می‌شود کرد که ارتباط مخاطب با پاتوق بیشتر و بیشتر شود.

علی اکبری افزود: به هرحال مخاطب علاقمند ذهنش فرار است و مرتب سوال ایجاد می‌کند و هدف پاتوق هم ایجاد سوال و پاسخ به آن است. به این سوالات باید کامل پاسخ داده شود آن هم از طریق استفاده از عوامل حرفه‌ای و اساتید کاربلد.

شایان ذکر است سازمان سینمایی حوزه هنری بیش از یکسال است که اقدام به راه اندازی «سینما پاتوق» با هدف «توسعه تعامل سینماگران»، «حمایت از فیلمسازان جوان» و «گسترش مراودات بین اهالی رسانه و هنرمندان» و «بسترسازی برای معرفی بهتر محصولات سینمای ایران» زیر نظر روابط‌عمومی و امور محافل این سازمان کرده و تاکنون بیش از ۳۰ پاتوق با حضور فیلمسازان و کارشناسان و منتقدین برگزار کرده است.

نوشته «سینماپاتوق» حوزه هنری از اساتید شناخته شده استفاده کند اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

علی‌اکبری حین ادوار مختلف فعالیت خود ابایی نداشته از اینکه با نهادها و سازمان‌های مختلف متولی سینما همکاری داشته باشد با این حال در گفتگو با سوره سینما آسیب شناسی خود را از کیفیت فعالیت این نهادها ارائه کرده است.

*در سینمای ایران با ارگان هایی مواجهیم که به عنوان حمایت از سینما و بخصوص در وادی تولید شناخته میشوند. برخی از این ارگانها از ابتدای انقلاب اسلامی فعالیت داشته‌اند و برخی نیز در سالهای اخیر راه افتاده‌اند. به عنوان تهیه‌کننده‌ای که ادوار مختلف سینمایی را درک کرده‌اید، جایگاه این ارگانها را در ارتقای سینمای ایران چطور می‌بینید؟

این ارگانها راه افتادند برای آن که به سینمای کشور کمک کنند و اسباب رونق سینمای اخلاق مدار منطبق با فرهنگ ایرانی-اسلامی را فراهم کنند و هرچند در دوره هایی عملکرد بدی نداشتند ولی این روزها برخی از آن ها حال و روز خوبی ندارند.

اگر بخواهیم میان ارگانهایی که پیشکسوت هستند به مقایسه بپردازیم باید از فارابی شروع کنیم که این سالها اغلب حامی تولیداتی بوده که مورد اقبال مخاطب قرار نگرفته‌اند بدون اینکه دلیل این حمایتها مشخص باشد. مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی که زمانی مرجعی برای حمایت از فیلم اولیها بود، این سالها کلا منهدم شده است و دیگر فیلم تولید نمی‌کند و فقط مستند تولید می‌کند و تاکنون هیچ آماردهی روشنی هم از میران هزینه‌کرد این مرکز برای تولید مستند ارائه نشده است. این مرکز طبق یک سری آیین نامه غیرحرفه ای و غیر تخصصی حمایت از تولید فیلمهای بلند را واگذار کرده به فارابی؛ در صورتی که خود فارابی هم در عمل کردن به بخش‌نامه‌های خودش مشکل داشت و حالا اینکه مسئولیت ارگانی دیگر را هم برعهده گیرد، قوز بالای قوز است!! حوزه هنری از دیگر ارگانهای ریشه‌دار فعال در سینماست که کماکان فعالیت خود را از ابتدای انقلاب ادامه می دهد و اتفاقا تلاشهای خوبی برای تولید محصولات انقلابی داشته ولی با یک گل بهار نمی شود…

*مشکل اصلی یا کمبود اصلی فعالیت ارگان های سینمایی را کجا می‌دانید؟ از منظر اندیشه ای مشکل دارند یا آن که به لحاظ مالی دچار کمبودهایی هستند که مانع حرکت شان شده؟

ببینید، ما با نهادها و ارگان هایی روبروییم که از ابتدای انقلاب مورد حمایت بوده اند و ردیف بودجه مخصوص داشته اند. مگر میشود در فارابی پول نباشد و در عین حال هیچ تلاشی برای کوچک سازی آن صورت نگیرد؟؟ اگر فارابی بودجه ندارد چه نیازی دارد به اینکه آن ساختمان عریض و طویل مرکز شهر تیر در اختیارش باشد. می شود کل کارمندانش را در یک واحد آپارتمانی در همان حوالی سکنی داد! پس از شواهد پیداست که مشکل بودجه ندارند. می ماند مشکل اندیشه که بدجوری از کمبودش ضربه خورده ایم. فقر اندیشه است که باعث می شود فارابی در حمایت از پروژه‌هایش حداقلی از منطق اقتصادی را دخالت ندهد و بیشتر از نیمی از محصولاتش آثاری باشند که در گیشه شکست می خورند!!

*…این فقر اندیشه را در دیگر ارگان های متولی مانند مرکز گسترش، سیمافیلم یا حوزه هنری و حتی اخیرا سازمان اوج هم دیده اید؟

من فکر می کنم مدیریت سینمایی متکی بر بریز و بپاش بدون وجود اتاق فکر قوی جواب نمی دهد. می توان برای پروژه های بزرگ هزینه کرد ولی پیش شرطش این است که اتاق فکری داشته باشیم بدون خط و ربط سیاسی که در آن حرفه ای ترین آدم های سینما حضور داشته باشند و بی زدوبند برای تصمیم گیری درباره تولید یا ارتقای زیرساخت ها به نتیجه گیری برسند. اینکه فردی که هیچ سابقه سینمایی نداشته باشد بخاطر خویشاوندی فلان شخصیت سیاسی، به ناگاه بشود مدیر فلان ارگانی که ردیف بودجه میلیاردی دارد معلوم است که به بریز و بپاش های الکی و کمّیت‌گرایی بیهوده منجر می شود. چرا آقایان هیچ گاه در باره دخل و خرج فیلم هایی که تولید کرده اند آمار نمی دهند؟؟ چرا نمی گویند از این همه پولی که صرف برگزاری جشنواره ها و همایشها کرده اند چند استعداد درآمده؟؟ فقط بر تعداد جشنواره و اینکه در فلان جشنواره بهمان تعداد فیلم نمایش داده شده تأکید می کنند.

*پس مشکل را باید همان غلبه نگاه کارمندمحوری بر هنرمندمحوری در چنین ارگان هایی دانست.

مثالی می زنم؛ علتی که حوزه هنری تشکیل شد بحث فرهنگ و رشد و نمو مباحث ارزشی، انقلابی و انسانی در حوزه فرهنگ بود و اتفاقا در دهه شصت هم حوزه در حیطه ورود به مباحث انقلابی خیلی خوب عمل کرد و این حرکت در دهه های بعد هم جسته و گریخته ادامه داشت ولی آنچه آسیب‌زاست تکیه بیش از حد بر برگزاری همایش و یا رونمایی از کتاب بوده و اینهاست که ارگان فرهنگی را به مرکز شو و نمایش بدل می کند  تا کانون کشف و رشد تولید و خلاقیت در فرهنگ. باز اوضاع و روند  و افق  نگاه حوزه هنری در این حیطه بهتر بوده چون لااقل بر اصولش ایستاده است ولی در نهادی مانند مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی ابدا آن اصول اولیه فعالیت به رسمیت شناخته نمی شود. مگر این نهادی نبود برای حمایت از تجربیات جوانان مستعد؟؟ پسر چرا فلان پروژه مهم مرکز به فامیل بهمان مدیر رسیده؟؟

*اگر بخواهیم از منظر ارتقای سخت افزاری ارگان های مختلف از فارابی تا مرکز و حوزه هنری به سنجش عملکردشان بپردازیم چگونه باید قضاوت کنیم؟

فارابی و مرکز که الویت‌شان بر تولید فیلم و برگزاری جشنواره بوده است و نمودی از فعالیت در حیطه تجهیز سخت افزاری و بخصوص سینماسازی نداشته‌اند. تنها سینمای فارابی که فرهنگ باشد مدتهاست که به موسسه سینماشهر واگذار شده بدون آن که حتی تلاشی شود برای تبدیل آن به پردیسی که نیاز زمانه ماست. دیگر ارگانهای متولی سینما هم تقریبا چنین وضعیتی دارند و فقط حوزه هنری است که در سالهای اخیر بازسازی سینماها و پردیس سازی بخصوص در شهرستانها را جدی گرفته است. حوزه اگر بتواند پردیس سازی را در مناطق مختلف ایران ادامه دهد یقینا مفید به حال سینما خواهد بود ولی مسأله آن است که تمام ارگانهایی که بودجه می گیرند به فکر ارتقای زیرساخت های سینما باشند و در سایه حرکت موازی و همه جانبه ارگان هاست که می شود سینماسازی را به یک جریان بدل کرد.حوزه هنری در شرایط فعلی دست تنها وارد عرصه شده است.

*البته بخش خصوصی هم فعالیت هایی برای سینماسازی داشته است.

فعالیتهای بخش خصوصی خیلی بهتر بوده و ارگانهای سینمایی ما نسبت به بخش خصوصی بسیار کند حرکت کرده اند. به هر حال این جریانی که در مجتمع های بزرگ تجاری ایجاد شده و اغلب به سمت تبدیل بخشی از مجتمع به سالن های سینما می روند خیلی مفید و ارزنده است و اتفاقا لازم است ارگان های مدعی سینمای انقلاب هم مثل فارابی، در کنار هزینه کرد برای تولید، بودجه ای را هم صرف همین سالن سازی کنند تا لااقل فیلم های خودشان بی سالن نماند. ما در کمیت سالن، حتی از همین کشورهای همسایه مثلا ترکیه عقبتریم. در همین ترکیه پیشرفت های فراوانی در این حیطه داشته اند. در سال ۲۰۰۲ کل مجموعه سالن های ترکیه ۲۰۰ عدد بود ولی در سال ۲۰۱۴ تعداد سالنهایشان به ۱۶۰۰ عدد رسیده است. حال درایران چند سالن داریم؟ بیشتر از ۳۰۰ سالن؟ ضریب جمعیت ما با ساخت و سازی که در افزایش سالن داشته ایم، اصلا همخوانی ندارد.

*یک دلیل اختلافات در سینما هم همین بحث کمبود سالن است.

عمده مشکل فیلم هایمان، نبود سینمای کافی برای اکران است. چون سینماها تعدادشان محدود است و سینماداران فعلی هم فقط دنبال فیلم های بفروش می روند و در نتیجه فیلم هایی که ارزشی است و به بیانی حرف برای گفتن دارند میمانند برای بایگانی و در نهایت پخش از تلویزیون. ما در تکنیک سینما پیشرفت داشته ایم چون جغرافیای ایران استعدادخیز است ولی مشکل در عرضه محصول است که بخاطر کمبود سالن، بسیاری از آثار هرز می روند. تولید محصولات ارگانی بدون عرضه مناسب چه فایده‌ای دارد؟؟اگر نهادها و سازمان های مختلف سینمایی مجاب شوند که بخشی از بودجه سالانه خود را بجای تولید صرف سالن سازی کنند ظرف یک دوره ریاست جمهوری حداقل ظرفیت سالن هایمان دو برابر میشود.

*در این میان حوزه هنری تنهای تنهاست و دارد جور بقیه ارگان ها را می کشد.

حوزه هنری از ابتدای انقلاب از سینماگران حمایت کرده و حالا هم مدیران آن به درستی دریافته‌اند که مشکل اصلی سینمای ایران کمبود سالن است و برای همین نهضت بازسازی سالن‌های قدیمی را در دستور کار قرار داده‌اند. شخصا از حوزه هنری توقع دارم در کنار سالن سازی، نگاهش را در سینماداری متحول کند و همسو با انقلاب حمایت فیلم هایی که حرفی برای گفتن دارند و بخش خصوصی از اکران آنها سرباز می زند را در دستور کار قرار دهد. اگر چه تاکنون هم حمایت داشته است.

نوشته در میان همه نهادها فقط حوزه هنری است که سالن‌سازی را در دستور کار قرار داده است اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

وی ادامه داد: مدیران سینمایی باید به فیلمسازان سفارش ساخت آثار بدهند تا با افزایش تعداد آثار، شرکت کننده ها بتوانند با یکدیگر رقابت کنند.

علی اکبری با اشاره به اینکه هنرمندان ارادت خاصی با ساحت امام حسین(ع) دارند افزود: از آنجایی که هنرمندان نگاه خاصی به مقام امام حسین(ع) و عزاداران ایشان دارند در بخش های مختلف جشنواره شرکت می کنند.

تهیه کننده «مریم مقدس» در پایان تصریح کرد: انشالله در نخستین دوره جشنواره شاهد حضور فیلمسازان و آثار قوی و شایسته امام حسین(ع) باشیم.

علاقمندان برای شرکت در جشنواره می‌توانند به سایت جشنواره به نشانی www.masireeshgh.com مراجعه و طبق مقررات مندرج در فراخوان، اثر خود را ارسال و یا ارائه نمایند.

نخستین جشنواره بین المللی فیلم و عکس«مسیر عشق» با محوریت راهپیمایی اربعین حسینی در عراق و ایام شهادت حضرت علی بن موسی الرضا(ع) در ایران از یکم تا پنجم آبان برای نخستین بار به صورت همزمان در شهرهای مقدس مشهد و کربلا برگزار می شود.

نوشته علی‌اکبری: موافق جشنواره‌های موضوعی هستم/ هنرمندان علاقه خاصی به امام حسین(ع) دارند اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

وی اضافه کرد: مهم‌ترین شاخص‌های ما باورهای اعتقادی، مذهبی و سیاسی، دستاوردها و آرمان‌های انقلاب و حفظ شئونات اجتماعی است. هر فیلمی که مخل مبانی اعتقادی جامعه باشد در سینماهای حوزه اکران نمی شود.اگر یک چنین فیلمی که به عفت عمومی و باورهای اعتقادی و مذهبی مردم خدشه وارد می‌کند را در سینمای مان نمایش دهیم آن وقت مردم حق دارند که بیایند اعتراض کنند و از ما شکایت کنند. ما داریم راجع به ۸۰ درصد از مردم صحبت می‌کنیم که سینِما نمی روند. پرفروش ترین فیلم ما همین روزها دو میلیون نفر بیننده داشت؛ دومیلیون نفر از حدود چهل میلیون نفر که شرایط سینما رفتن دارند و علاقمند به فعالیت‌های اجتماعی هستند. ۳۸ میلیون نفر سینما نمی روند. ما سینما را درگیر ذائقه آن دو میلیون نفر کرده‌ایم.

به منظور تحلیل و ارزیابی چالش مخاطب در سینما و مغفول ماندن ظرفیت های بالقوه در این زمینه با چند کارشناس به گفتگو نشستیم:

کم توجهی سینماگرها به مخاطب سنجی

دکتر محمدعلی الستی، جامعه شناس و استاد دانشگاه درخصوص سینمای اجتماعی و اقتضائات آن گفت: سینمای ما خوراک خود را باتوجه به تحقیقات علمی و درست تامین نمی‌کند، عدم توجه به نظام درجه بندی فیلم‌ها نیز یکی از این مسائل است. مخاطب شناسی و مخاطب سنجی در آثار سینمایی، مسئله‌ای حساس و خطیر است که متاسفانه به آن خیلی کم توجه می‌شود. آفت این اتفاق نیز زمانی به چشم می‌آید که برخی از فیلم‌های اجتماعی ما که صرفا برای گروه خاصی مناسب است، روی دیگر گروه‌های سنی تاثیر منفی می‌گذارد.

وی می افزود: اساس تولید فیلم در سینمای اجتماعی ما نگرانی یا دغدغه‌ایست که سینماگر احساس می‌کند. یعنی آن فرد موضوعی ذهنش را درگیر می‌کند و همان مسئله باعث ساخت فیلم می‌شود. اما سینمای اجتماعی اینگونه نیست، فیلم‌های اجتماعی باید براساس تحقیقات گسترده ساخته شود، در این تحقیقات مشخص می‌شود که این فیلم در رابطه با کیست، چه گروهی درگیر آن می‌شود، برای کدام رده سنی مناسب است و چه نتایجی دربرخواهد داشت.

این مدرس دانشگاه بر این باور است اگر یک فیلم با این تحقیقات ساخته شود، می‌توان گفت که برروی مخاطب هدفش تاثیر می‌گذارد و فیلمساز نیز به تمام خواسته‌هایش می‌رسد، اما چون معمولا فیلم‌های اجتماعی ما اینگونه ساخته نمی‌شود و تحقیق جامعی پشت آنها نیست، صرفا به دغدغه‌های سازنده بسنده می‌شود. به همین دلیل هم نمی‌توان گفت فیلم‌های اجتماعی و خانواده محور ما، فیلم‌هایی است که طیف گسترده‌ای مخاطب را درگیر خود می‌کند.

الستی اضافه کرد: زمانی که شما تحقیق مناسبی برای فیلم‌تان نکرده باشید، به درستی نمی‌دانید فیلم‌تان برای چه گروه سنی مناسب است، پس مخاطبان فیلم‌تان هم قابل پیش بینی نیستند. فرض کنیم من به عنوان یک سینماگر به این نتیجه می‌رسم افرادی که درگیر اعتیاد هستند، اعتماد به نفس کافی برای ترک کردن مواد را ندارند، پس می‌خواهم فیلمی تولید کنم که در آن نشان دهم انسان می‌تواند با افزایش اعتماد به نفس بر اعتیاد قلبه کند. من با این روش می‌خواهم تعداد افرادی که مواد مخدر را ترک می‌کنند افزایش دهم و نوعی عده‌ای را اصلاح کنم، اما اگر این فیلم برای مخاطب خودش اکران نشود،بخشی از افرادی که درگیر اعتیاد نیستند را با این تفکر که آنها پس از اعتیاد هم می‌توانند ترک کنند، به سمت استفاده از مواد مخدر می‌فرستم. یعنی شاید من به ۵ نفر کمک کنم که ترک کنند، اما ۹۵ نفر را به سمت اعتیاد تشویق می‌کنم. این موضوعی است که فیلمسازان ما باید به آن توجه کنند و حتما پیش از ساخت فیلم با تحقیق گسترده مخاطبان خود را بشناسند.

اکثر فیلم‌های سینمایی برای خانواده‌ها مناسب نیست

دکتر سیما فردوسی روانشناس درخصوص فیلم‌های اجتماعی سینمای ایران گفت:خیلی از فیلم‌هایی که در حال حاضر در سینماهای کشورمان اکران می‌شوند برای خانواده‌ها و به طور کلی جامعه ما مناسب نیست. در جامعه ما اختلاف طبقاتی زیادی وجود دارد، اما در اکثر این آثار خانواده‌هایی نشان داده می‌شوند که زندگی آنها از لحاظ فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی با درصد زیادی از مردم کشورمان همخوانی ندارد. سازندگان فیلم‌های سینمایی باید ساختار درون خانواده‌ها را به درستی نشان دهند تا بازخورد منفی در جامعه نداشته باشد.

وی افزود: ما قشرهای مختلفی در جامعه‌مان داریم که باید به همه آنها توجه شود. از خانواده‌های مدرن گرفته تا خانواده‌های سنتی، مذهبی و خانواده‌هایی با فرهنگ و زبان متفاوت که همگی آنها ساختارهای مختلفی در درون خود دارند. حال آنکه فیلم‌های حال حاضر سینما فاصله عمیقی با این خانواده‌ها دارد و به جز چند قشر محدود، فضای آن با مابقی خانواده‌های ایرانی فاصله دارد.

او ادامه داد: سینما قدرت این را دارد که راهکارهای صحیح را به خانواده‌ها ارائه دهد و سازندگان باید به این موضوع توجه داشته باشند که یکی از موارد مربوط به سینما، بحث آموزش است و این هنر صرفا برای سرگرم کردن نیست. سینما می‌تواند مخاطبانش را تحت تاثیر قرار دهد و این تاثیرگذاری زمانی مناسب است که روی خانواده‌ها اثرات مثبت بگذارد. ما هرچقدر فیلم و سریال و کارهای هنری بسازیم که در آن خانواده‌ها را سالم و شاداب نشان دهیم باز هم کم است.

دکتر فردوسی در انتها گفت: در حال حاضر تلاش‌هایی در سینما و تلویزیون صورت گرفته اما این مسئله جای کار بیشتری دارد. فیلم‌های سینمایی اجتماعی باید مشکلات موجود در خانواده‌ها را برطرف کند و به خانواده‌هایی که مشکلات درونی دارند، راهکار مناسب برای برطرف کردن مسائل‌شان ارائه دهد. به نظر من بهترین کار این است که فیلمسازها از کمک روانشناسان و جامعه‌شناسان برای ساخت آثار اجتماعی استفاده کنند، آنها که در این زمینه فعال شوند کار پژوهشی برای هر اثر هنری صورت می‌گیرد و به این ترتیب فیلم‌ها اثرگذاری مثبتی پیدا می‌کنند. کارگردان‌ها، بازیگران، جامعه شناس‌ها و روانشناسان اگر در یک تیم قرار بگیرند، می‌توانند راهکارهای مثبت به مخاطب ارائه بدهند و به درستی آسیب‌های موجود در جامعه و خانواده را بشناسند و آنها را برطرف کنند.

سینماها دیگر امن نیست

محسن علی‌اکبری، تهیه کننده سینما در رابطه با جایگاه خانواده در سینمای ما و تاثیر فیلم‌های اجتماعی بر مخاطبان گفت: ما در این چند سال گذشته به ندرت فیلمی دیدیم که قابلیت تمام افراد خانواده با تفکرات و نگرش خاص بتوانند آن را در سالن سینما ببینند. به طور کلی با این آثار، سینماها محل امنی برای حضور خانواده‌‌ها نبود، یعنی نمی‌شد تمام اعضای خانواده در سنین و جنسیت‌های مختلف را پای به تماشای یک فیلم برد. شاید در طول این چن سال تعداد انگشت شماری از فیلم‌های سینما را می‌توانستید به همراه خانواده ببینید.

وی افزود: باتوجه به آثاری که در جشنواره فجر یکی دو سال اخیر حضور داشته و اکران شده است، می‌توان گفت که ما سینمای اجتماعی و خانوادگی به معنای واقعی نداریم. من خودم به عنوان کسی که سال‌هاست در این زمینه فعالیت می‌کند، خیلی کم خانواده‌ام را برای دیدن فیلم به سینماها می‌برم چون فیلم‌های موجود، فضای مناسبی را به مخاطب القا نمی‌کند.

او ادامه داد: فیلم‌های اجتماعی ما بیشتر از اینکه خطرات موجود در معضلات اجتماعی را گوشزد کند، دست به ترویج و تبلیغ آن معضلات می‌زند. مثلا بحث طلاق عاطفی چیزی نیست که در فرهنگ ما وجود داشته باشد، اما در فیلم‌های امسال وجود داشت و روی آن مانور دادند. در فرهنگ ما حتی بعد از طلاق هم تلاش می‌شود تا آن زوج را با هم آشتی دهند، اما بحثی مانند طلاق عاطفی و ارتباط زن و شوهر با افراد بیگانه چیزی نیست که در فرهنگ ما وجود داشته باشد و ما در آثارمان بیشتر این فرهنگ غربی و نادرست را تبلیغ کردیم. بحث استعمال دخانیات توسط خانم‌ها نیز زیاد در فیلم‌ها وجود داشت، بحثی که بیشتر از نفی جنبه تبلیغی داشت. رسالت هنرمند نفی یک معضل است، نه ترویج آن.

تهیه کننده آثاری همچون مریم مقدس، استرداد و… اضافه کرد: با ساخت چنین آثاری بخش عمده‌ای از جامعه که پایبند اصول اخلاقی است، دیگر جایگاهی در سینما ندارد و سالن‌های سینما را رها کرده است و به این ترتیب ما تعداد زیادی از مخاطبان‌مان را از دست داده‌ایم. سال ۸۰ برای فیلم «مریم مقدس» چهار سینما را در اختیار ما قرار دادند، اما زمانی که مدت اکران فیلم به اتمام رسید، بیش از ۵۰ سالن آن را به نمایش گذاشته بود. آن قشری که فیلم را به این درجه از محبوبیت رساند حالا کجاست؟ آیا سینمای امروز ما محل امنی برای آنهاست؟ به نظرم ما در زمینه سینمای اجتماعی فراخور فرهنگ خانواده‌هایمان عمل نکردیم و به نوعی کم کاری کردیم.

علی‌اکبری صحبت‌هایش را اینطور به پایان رساند: ما نباید کاری بکنیم که بی اعتمادی به سینما را در بین مردم گسترش دهیم. شاید در یکی دو سال اخیر چند فیلم فروش خوبی داشته و رقم‌های خوبی برای سازندگانش در برداشته، اما این اعداد و ارقام زودگذر هستند. ما باید کارهای ماندگار بسازیم و به جای اینکه فرهنگ‌ها نامناسب غربی را وارد کنیم، به فکر گسترش و تبلیغ فرهنگ خودمان باشیم. این تبلیغ فرهنگی نه تنها برای نوجوان‌ها و جوان‌های خودمان مفید است، که می‌تواند هنردوستان خارج از کشور را نیز با فرهنگ حقیقی ایران و ایرانی آشنا کند.

نوشته اکثر فیلم‌های سینمایی برای خانواده‌ها مناسب نیست/کم توجهی سینماگران به مخاطب سنجی اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

وی ادامه داد: آرام ،آرام و بعد از گذشت پنج سال همین کسانی که در تلویزیون کارهای کمدی عامه پسند می‌ساختند به سینما آمدند تا از محبوبیت خود در سینما هم  بهره ببرند.

علی اکبری افزود: از آنجایی که جذب مخاطب در سینما دشوار است این کمدین ها برای جذب تماشاگر بیشتر و چرخش مالی گیشه فیلم شان  دست به لودگی در فیلم هایشان زدند و نتیجه این شد که متاسفانه سینمای ایران به ابتذال کشیده شد و البته مخاطب بیشتری را به خود جذب کرد و تغییر ذائقه چمشگیری را در مخاطب مواجه شدیم.

این تهیه کننده گفت: در سالهای گذشته کمدی های مبتذل مسیر حرکت را به انحصار خود در آورده اند و سینمای کمدی سالم را از حالت شوخی های مناسب و طنزگونه خارج کردند؛ به طوریکه دیگر این فیلم ها حرفی برای گفتن ندارند و صرفا به دنبال خنداندن مردم هستند.

وی با اشاره به اینکه پاره ای از فیلم ها این پرسش را در ذهن ما به وجود می آورند که ما پس برای چه انقلاب کردیم گفت: بعد از انقلاب اسلامی ما تعدادی از فیلمسازان بودیم که کارمان را در حوزه هنر و اندیشه انقلاب اسلامی شروع کردیم بدون تحصیلات آکادمی و تجربه عملی. با فیلم هایی که آن زمان ساخته ایم توانستیم مخاطب قبل از انقلاب را با سینما آشتی دهیم و به سالن ها برای تماشای فیلم دعوت کنیم.

تهیه کننده فیلم «کتاب قانون» به صحبت هایش ادامه داد: متاسفانه بعضی از همین دوستان که شروع کننده سینمای انقلابی بودند بعد از مدتی به فکر منافع بیشتر و سود بیشتر شدند و با فیلمسازان سینمای بدنه، تجاری و کمدی همکاری کردند و این شد که ما قشر بزرگی از دوستان اوایل انقلاب را از دست دادیم.

وی گفت: تا اینکه به دهه نود رسیدیم و سینمای ما به طور کامل از فیلمسازان ارزشی دهه شصت کاملا خالی شد و آن نگاه فرهنگی انقلابی و ارزشی کلا از سینمای ایران فاصله گرفت.

علی‌اکبری با اشاره به اینکه فیلمسازان ارزشی دهه شصت چرا در حال حاضر فعال نیستند بیان کرد: چرا مدیران و مسئولان سینمایی در حال حاضر دیگر ساخت فیلم های ارزشی در دستور کارشان نیست؟ به اعتقاد من باید برای فاصله گرفتن از ابتذال موجود در سینمای ایران  فیلم های ارزشی و فرهنگی را دوباره احیا کنیم و تغییر ذائقه در مخاطب بوجود بیاوریم که قطعا این مسئله یک شبه اتفاق نمی افتد.

تهیه کننده فیلم «استرداد» در بخش دیگری از صحبتش گفت: مخالفتی با ساخت فیلم های بدنه سینمای ایران را  ندارم چرا که باید این نوع فیلم ها هم برای مخاطب امروزی ساخته شود اما در کنار این فیلم ها، سینمای ارزشی و انقلابی ما قوی تر و جریان ساز تر باید حرکت کند.

وی با اشاره به اینکه اکثر فیلم هایی که امسال در جشنواره فجر به نمایش گذاشته شد مبتذل بود گفت: هیچ وقت با همسرم یا فرزندم به تماشای فیلمی نمی نشینم که تزریق مواد مخدر را در صحنه های فیلم نشان  بدهد! هیچ وقت با فرزندم به تماشای فیلمی که به ارتباط نامشروع می پردازد نمی نشینم یا فیلم هایی که به طلاق عاطفی می پردازند.

علی اکبری با بیان اینکه تنها بکارگیری الفاظ رکیک در فیلم ها را نباید ابتذال خواند گفت: این روزها ابتذال تعریف جدیدی پیدا کرده؛ اینکه فیلمی فرهنگ و ارزش های چندین ساله کشورما را زیر سوال ببرد به نظر من خلاف است. من امیدوارم مسئولان سینمایی همت بگمارند و فیلمسازان ارزشی دهه شصت که با دغدغه و کوله باری از تجربه فیلمسازی هستند را به کار دعوت کنند تا بار دیگر شاهد فیلم های ارزشی ماندگار در سینمای ایران باشیم.

نوشته محسن علی‌اکبری: فیلمسازان برای گردش مالی فیلم‌ها به ابتذال متوسل شدند اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

به گزارش سوره سینما محسن علی‌اکبری تهیه کننده باسابقه سینما و تلویزیون با اشاره به کم کاری سینما و تلویزیون در ساخت فیلم های علمی افزود: متاسفانه هنرمندان ایرانی یا آگاهی لازمی و شناخت دقیقی نسبت به نخبگان و مشاهیر کشورشان ندارند یا این که اساسا تمایلی برای ساخت این آثار وجود ندارد.

وی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، صداوسیما و سازمان تبلیغات اسلامی را متولیان ساخت آثاری درخور در حوزه علم و فناوری و درباره اساتید آن دانست و افزود: این نهادها و سازمان ها به عنوان متولیان فرهنگ باید سفارش دهنده و پیشنهاد دهنده ساخت آثاری درباره مفاخر و مشاهیر باشند. برای مثال می توان هر سال را به نام یکی از دانشمندان و چهره های علمی و فرهنگی نامگذاری کرد و زندگینامه و دستاوردها و خدمات او را در قالب تصویر روایت کرد. این اتفاق باعث می شود تا بعد از ۲۰ سال ۲۰ چهره ایرانی به مردم معرفی و تاریخ تصویری کامل و جامعی هم از این شخصیت ها تهیه شود.

تهیه کننده فیلم «مریم مقدس» صدور این آثار به کشورهای اروپایی را یکی از راه های جهانی کردن مالکیت معنوی آثار دانسته و عنوان کرد: بسیاری از دریافت های علمی در غرب ریشه در خدمات و دانش و علم دانشمندان ایرانی دارد. برای مثال موضوع ۱۶ رقم اعشار و بدست آوردن عددی که بر اساس آن فاصله زمین تا ماه مشخص می شود در قرن هشتم هجری توسط غیاث الدین جمشید کاشانی مشخص شده است که من هم اثری درباره این دانشمند ساختم. نظیر این علوم توسط دانشمندان ایرانی بسیار تنظیم و تدوین شده است.

وی به نقش وزارت آموزش و پرورش در معرفی بهتر مشاهیر به دانش آموزان اشاره و خاطرنشان کرد: اگر وزارت آموزش و پرورش و آموزش عالی کشور موظف شوند که هر ساله بخشی از کتاب های درسی خود را به معرفی دانشمندان اختصاص بدهند و این دو با یکدیگر فعالیت همسویی هم داشته باشند، می توان هر سال زندگی مفید و تاثیرگذار یک دانشمند را به نسل نوجوان و جوان کشور معرفی کرد که باعث افزایش غرور ملی آن ها و مایه مباهاتشان است.

علی اکبری در پاسخ به این که آیا ورود دانش آموزان به مقوله فیلمسازی در مسابقه نور «ابن هیثم» ، تاثیری در استعدادیابی از این گروه سنی که ۱۲ میلیون از جمعیت کشورمان را به خود اختصاص داده اند دارد یا نه، بیان کرد: قطعا ما به حضور نسل جدیدی که یکی از ویژگی های آن اشنایی با تکنولوژی های روز است، در سینما و تلویزیون هستیم و فیلمسازی نوجوانان و دانش آموزان اتفاق شایسته و درخوری است که در این مسابقه مورد توجه قرار گرفته است.

وی تصریح کرد: ما می توانیم از این طریق خط فکری سالم و درستی برای دانش آموزان ترسیم و اوقات فراغتشان را به مسیری نتیجه بخش و بهینه هدایت کنیم. این اقدامات در نوع خود مانع از افتادن دانش آموزان در دام هایی مثل اعتیاد و بزهکاری خواهد شد و از طرف دیگر تجربه ای ارزشمند برای ورود آن ها به عرصه سینماست. چه بسا که بتوان از میان شرکت کنندگان در این مسابقه بزرگ ۱۰ فیلمساز خوب به آینده سینمای کشور معرفی کرد. فیلمسازانی که کارهایشان در آینده ای نزدیک مایه افتخار و مباهات است.

نوشته محسن علی‌اکبری: مسابقه نور «ابن هیثم» اوقات فراغت دانش آموزان را بهینه می‌کند اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.