وی افزود: امروز سینما به‌عنوان یک تجارت محسوب شده و موفقیت آن مستلزم احیا در سطح ملی و بین‌المللی است این در حالی است که خسارت ۸ سال گذشته به بدنه سینما ما هنوز جبران هم نشده است.

از طرفی سینما ایران نیازمند بازگشت به هنر تمدن و فرهنگ ملی خودمان است تا با الهام از گذشته درخشان، سینما را احیا کنیم که اقدام به این امر مهم با وجود مدیران خلاق در مدیریت، توانمندی‌های بالقوه با اطلاعات به‌روز و موفقیت سازمان سینمایی در احیا و شکوفایی سینماها و ارتباط با مخاطب ملی و بین‌المللی محقق می‌شود.

شرف‌الدین خاطرنشان کرد: حضور فیلم‌های ایرانی در جشنواره‌های خارجی مستلزم سیاست‌ها و نقشه راه‌های کاربردی است که متأسفانه ما از آن محروم بوده و هر فیلمسازی برای خود سازی می‌زند و از هر طریقی برای ارتباط با جشنواره‌ها استفاده می‌کند. بنابراین ما به استراتژی بلند مدت برای ارائه تولیدات در کشورهای خارجی نیاز داشته و قطعاً حضور در این رویدادفرهنگی برای هر فیلمسازی اهمیت دارد.

وی ادامه داد: در سطح بین‌المللی با ۲ شاخصه محافل رسمی و محافل مردمی روبرو هستیم که جشنواره مهم‌ترین برآیند محافل رسمی محسوب می‌شود. برای نمونه فیلم‌های راه‌یافته به جشنواره فیلم کن صرفاً برای مردم فرانسه به نمایش گذاشته می‌شود و دیگر کشورها از دیدن آثار محروم‌اند یا در جشنواره فیلم برلین مردم آلمان تنها مخاطب فیلم‌های جشنواره هستند و محدود شدن به صرفاً حضور در جشنواره فیلم خارجی یک ضعف است.

این تهیه‌کننده سینما، وجود تشکل‌های استراتژیک و اتاق فکر فرهنگی را عاملی برای موفقیت فیلم‌های ایرانی در سینمای دیگر کشورها دانست و عنوان کرد: اگر ما سینما را صرفاً یک عنصر جدی فرهنگی، سیاسی و اقتصادی در عرصه بین‌المللی بدانیم باید فراتر از یک ابزار به کار گرفته شده و جنبه تأمین‌کننده امنیت ملی پیدا کند؛ بنابراین با پایبندی به این اصل، حضور ما در جشنواره‌ها و ارتباط با سینماهای خارجی، بانیان فرهنگی دیگر کشورها را مجاب به آمدن به دنبال فیلم‌های ایرانی خواهد کرد. من معتقدم اگر کشور افغانستان سینمای پویایی داشت این‌گونه توسط آمریکا خفه نمی‌شد.

وی ادامه داد: حضور فیلم‌های ایرانی در جشنواره کن به منزله توجه آنها به سینمای ایران بوده و آن را تأثیرگذاری و مؤثر دانسته و به دنبالش می‌گردند. چرا که این‌گونه رصد، نوعی منگنه امنیت ملی محسوب شده و صدای مردم را در این زمینه در می‌آورد. به‌طورکلی سینمای کشورهایی که در سطح اول موضوعات امنیت ملی قرار دارد منجر به قوام امنیتی شده و این قدرت سینما را نشان می‌دهد و هیچ وقت از بین نخواهد رفت.

شرف‌الدین ضمن تاکید بر لزوم برنامه‌ریزی برای حضور در جشنواره‌های فیلم خارجی گفت: جشنواره فیلم کن هرگز فیلم‌های ارزشی و دینی را نمی‌پذیرد و ضد مذهب محسوب می‌شود. بنده در این زمینه تجربه داشته‌ام. چرا که سیاست کلی فرانسه، ایران ستیزی و دشمنی با ما است و از نشان‌دادن فیلم‌های موافق ایران نیز امتناع می‌کند. همه فیلمسازان این قاعده را می‌دانند بنابراین در چنین شرایطی باید تکلیف خود را مشخص کرده و افراد حاضر در جایگاه سیاسی و صاحبان دانش ملزم به کمک هستند.

وی افزود: فیلم‌های ملیتی و ملت پرورانه جایگاهی در بسیاری از جشنواره‌های خارجی نداشته و همیشه ایران را کشوری خرابه، زشت و خشن نشان می‌دهند تا سانسور شهرنشینی مدرن، برج سازی و غیره پیش رفته‌اند. جشنواره فیلم کن به‌صراحت خواهان فیلم‌های چرک و کثیف است و بسیاری از فیلمسازان جویای نام را به این وادی کشانده‌اند. در این راستا وجود سیاست‌گذاری و دپارتمان جشنواره و اتاق فکر نوعی ضرورت است. با وجود شعار خلاقیت، هنر و فرهنگ که منجر به احترام بین‌المللی می‌شود اما چگونگی حضور در جشنواره‌های خارجی هم مهم است.

این تهیه‌کننده سینما، انتخاب آدم‌های هنرمند، فرهنگ‌شناس و ملت شناس را لازمه سینمای ایران معرفی کرد و ادامه داد: ارگان‌های فرهنگی با کمبود نیروی تربیت شده و آموزش دیده مواجه است و باید مسئولانی وفادار به ملت را انتخاب کنیم که صرفاً به دنبال شهرت نباشند.

وی اعتماد اسمی به جشنواره‌های خارجی را معضل دانست و اظهار داشت: حضور در جشنواره‌ها به واسطه اسم و با هر رویکردی درست نیست. باید عزت نفس داشته باشیم و با فیلم‌هایی فاخر، قد و قواره دار در عرصه بین المللی حاضر شویم.

در حال حاضر بسیاری از کشورها به دنبال اهداف سیاسی و امنیتی از طریق سینما هستند و خود را به جهان معرفی می‌کنند. این در حالی است که کشورهایی نظیر دبی و قطر با صرف هزینه‌های گران به دنبال توسعه فرهنگی-سیاسی هستند. قطعاً طالبان هم سینمایی جدید برای پیشبرد اهداف خود راه اندازی خواهند کرد. اما این به معنای صاحب سینما بودن نیست چرا که هالیوود با همه قدرت خود، بار سیاسی، اقتصادی و فرهنگی اش بر دوش ۱۵ نفر بوده و این تعداد کم سینما را می‌چرخانند.

وی تاکید کرد: سینما به آدم‌های گردن کلفت نیاز دارد و جهش در علم، دفاع، صنعت و غیره نیز. به واسطه این آدم‌ها جهانی شده است. در طی سال‌های گذشته سینمای ایران خیز و جهش داشته و به نیمی از قدرت دست یافته است. امروز ما باید بر نیروی انسانی سرمایه گذاری کنیم و به مدیران توانمند، آرام، مدبر و سیاستگذار نیاز داریم.

جشنواره‌هایی هم وجود دارد که درکی از سینما و ابزاری بودن آن در سیاست، توسعه اجتماعی- سیاسی، اقتصادی و تعاملات فرهنگی نداشته و با جشنواره‌های ارزشی و معتبر فاصله بسیاری دارند. قطعاً این جشنواره‌ها ریزش خواهند داشت و ما متاسفانه شاهد استقبال بسیاری از فیلمسازان در اینگونه محافل هستیم .

نوشته سینما ابزاری برای امنیت ملی کشورها در عرصه جهانی/ آدم‌های گردن‌کلفت دست‌به‌کار شوند اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

محمدرضا شرف‌الدین سینماگر و تهیه‌کننده سینما به عنوان دبیر این دوره از جشنواره انتخاب شده است. محمدحسین لطیفی به عنوان رئیس هیأت انتخاب و داوران و محمدعلی خبیر به عنوان دبیر اجرایی در دوره جدید این جشنواره بین‌المللی حضور دارند.

فرهاد قائمیان، حسین مسافرآستانه، محسن زارع‌اشکذری، طیبه فلکیان، رحمت‌اله معماراردستانی، پروفسور آرموگام پاراسورامن و دکتر فتانه امیری (مشاور دبیر) هنرمندان و چهره‌های شناخته شده‌ای هستند که در مقام اعضای شورای سیاست‌گذاری در پنجمین دوره جشنواره فیلم پرواز حضور خواهند داشت.

فراخوان رسمی این جشنواره بین‌المللی برای ارسال آثار منتشر شده و علاقه‌مندان برای اطلاع از آخرین اخبار جشنواره می‌توانند به نشانی اینترنتی www.parvazfilmfestival.net مراجعه کنند.

نوشته پنجمین دوره جشنواره فیلم پرواز آذرماه برگزار می‌شود اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

دکتر ابراهیم فیاض پژوهشگر و استاد دانشگاه در این باره اظهار می کند: قدرت و عملکرد علوم انسانی تا حدی است که منجر به ساخت غرب شده و در تحلیل مسائل مختلف به نحوی سیاست گذاری می کند که اجازه نفس کشیدن را از همه گرفته است و در شرایطی که به ظاهر شعار آن آزادی  است، اما به شیوه ای دیکتاتوری عمل می کند. در حالیکه  علوم انسانی در دانشگاه های ما کاربردی ندارد.

فیاض در خصوص تاثیر قدرت در حوزه دیپلماسی فرهنگی اظهار داشت: بزرگترین نرم افزار قدرت است که به واسطه آن می توان به پیشرفت رسید. گفتمان از جمله پیشرفت های ارتباطی است که لازمه اجرای آن  نیز، قدرت است اما متاسفانه، ما از وجود آن محروم بوده و این کمبود منجر به پیچیده شدن امور شده است. در سینما و تلویزیون ما قدرت معنای تعیین و تکلیف  به خود گرفته و  افراد را ملزم به انجام برخی وظایف کرده است. برنامه سازی سازمان صداو سیما  نمونه ای بارز برای اینگونه حاکمیت ها است که  مدیران به واسطه قدرتی که دارند ما را نوکر خود حساب می کنند و برایمان تعیین و تکلیف می کنند. از طرفی دیگر، دانش آموخته های ما که عاملی برای قدرت هستند، با وجود تحصیلات آکادمیک توانایی بهره مندی از تحصیلات دانشگاهی خود را نداشته و  با بی درایتی خود بر این بی قدرتی دامن می زنند.

وی یادآور شد: فعال بودن سینما مایه حیات آن است و اهمیت آن در همه ابعاد، تا مرز  امنیتی کشورها هم، پیش رفته است.

فیاض گفت: سینما محدودیت ندارد و باید به همه موضوعات در قالب فیلم بپردازد چرا که اگر جای برخی از موضوعات را در این عرصه خالی کنیم، محصولات ضد ارزشی خارجی این خلا را پر کرده و منجر به مدیریت  سینمای غرب بر ما می شود. فیلم تایتانیک، نمونه بارزی از رهبری فرهنگی آمریکا  بر سایر کشورها است.

فیاض تاکید کرد: بدون سینما، ایران هیچ پیشرفتی نخواهد داشت. در حالیکه ما متفکرین پشت سینما را نمی شناسیم و با رفتارهای منفعلانه مسئولان در کشور، منجر به بروز مشکلات امروز سینمای ما شده است در شرایطی که صورت خارجی همه اشیا هنر است و هنر هفتم ما نیز سینما است که تکنولوژی، پیشرفت و امپراطوری و غیره را شامل می شود.

محمدرضا شرف الدین تهیه کننده سینما در ادامه این بحث ضمن تاکید بر تمدن غنی ایران گفت: سیاست های سینمای ما نیاز به هدف گذاری و ارائه راهکارهای جدیدی برای پیشرفت دارد. این در حالی است که از مهندسی فرهنگی غافل بوده و مدیریتی بر منابع مختلف اقتصادی و نیروی انسانی وجود ندارد. در این شرایط هر آنچه که وجود دارد جنبه ای کلی داشته و با وجود فرهنگ و تمدن غنی  و با قدرت، به لحاظ بهره مندی از افکار و اندیشه های دینی و اعتقادات به صورت کلی عمل می کنیم. در این راستا با غفلت از نهادینه کردن آن ها، در بسیاری از زمینه های اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و غیره با خلا روبرو شده و ادامه حیات مشکل ساز شده است.

وی افزود: دیپلماسی فرهنگی، فن مدیریت تعامل با جهان خارجی در عرصه فرهنگی است و نیاز ما به مدیریت تعاملات فرهنگی با دیگر کشورها را نشان می دهد . علیرغم وجود کتاب ها و مقالات ارزشمند در این زمینه، تلاش ها کافی نبوده است؛ چرا که جامعیت این دیپلماسی تا حدی است که بیشترین موضوعات از جمله ادبیات، جغرافیا، حقوق، تاریخ و غیره را در برگرفته است اما در عرصه کاربردی و عملی هیچ اقدام جدی ای انجام نشده و مجموعه های فرهنگی مربوطه نظیر حوزه هنری باید میزان تعاملات ما با جهان خارج را بررسی و بهره برداری از این اصل مهم را مورد پیگیری قرار دهند.

شرف الدین خاطرنشان کرد: دیپلماسی فرهنگی با قدرت معنا پیدا کرده و قطعا بدون آن به سینمای پیشرفته ای نخواهیم رسید. در هر زمینه ای که  قدرت وجود داشته، عملکردهای خوبی صورت گرفته است. موضوعاتی نظیر انرژی هسته ای، پیش درآمدهایی برای مذاکرات و برجام است تا تعهدات کشورهای عضو را یادآوری و تبادلات و ارتباطات با سایر کشورها را بررسی کند. موضوعات بسیاری در عرصه ۴۰ سال تعاملات ایران با سایر کشورها در دوران پیروزی انقلاب وجود دارد که نیاز به برون نمایی و اظهار دارد که سینما تنها راه  بروز آن است.

وی عنوان کرد: در هریک از موضوعات چالشی و سیاسی ما، هزار سوژه برای ساخت فیلم وجود دارد و در حوزه مسائل محکومیت های سیاسی از جانب دیگر کشورها نیز جای کار بسیاری در سینما وجود دارد. این در حالی است که حتی برای مخاطب ملی هم فیلم های زیادی در این زمینه نداریم اما امریکا از این محتوا عقب نمانده و با تعداد زیادی از آثار  مواجه است که نمایی از  جنگ های خود با کشورهایی نظیرعراق  را به تصویر کشیده و پیش درآمدی برای آن محسوب می شود.

در ادامه، سیدمحمد حسینی نویسنده و منتقد سینما، با اشاره به نقصان محتوایی فیلم های راه یافته به جشنواره های خارجی خاطرنشان کرد:  نوع رفتار ما در قبال فرهنگ و خواستگاه کشورمان نیاز به تحقیق و پژوهش های غیرمتعارف ندارد و برای رسیدن به جمع بندی کافی است نگاهی به تولیدات راه یافته در چند سال اخیر به جشنواره های خارجی انداخته شود. سینمای ما مملو از آثاری است که با رویکرد جشنواره ای ساخته شده و به دنبال کسب جوایز و مطرح شدن در عرصه بین المللی هستند. که در نتیجه موفق به کسب جوایز متعدد از جشنواره های مختلف فیلم شده که صرفا،  موجبات افتخار برای مدیران فرهنگی و اضافه شدن به کلکسیون جوایز را فراهم کرده است و معتقدم این نقصی برای سینما و پیشبرد اهداف آن در عرصه بین المللی است. بهره مندی از عوامل خارجی در تولید آثار شکل دیگری از اقدامات ما در حوزه سینما است که فیلم ها را با رویکردهای مختلفی نظیر به کارگیری داف های خارجی در فیلم های ایرانی مواجه کرده است تا اینگونه به جذب مخاطب می پردازد.

وی  با طرح این سوال که آیا انسان امروز انسان تراز آدم های دیروز است، اظهار داشت: فیلم هایی نظیر «بچه های آسمان» مفهومی امروزی ندارند بلکه گویای مفهومی انسانی است. اهمیت علوم انسانی در این است که از کالبد موضوع خارج شده و مفهومی انسانی را به مخاطب ارائه دهد. دیپلماسی فرهنگی زمانی نتیجه مثبتی دارد که منجر به شناخت درست ماهیتی انسان شود و محتویات را با همان مفاهیم انتقال دهد.

حسینی یکی از شیوه های توسعه ارتباط فرهنگی را جشنواره های بین المللی فیلم دانست و عنوان کرد: به اندازه کافی در کشور ما نسبت به این رویدادها انرژی صرف شده و ژست مدیریتی گرفته شده است اما مسئله اصلی، اکران فیلم است. در این میان می توان به دو تفاوت اساسی سینمای آمریکا با سینماهای دنیا اشاره کرد که در وضعیت اکران و بیان قصه خلاصه می شود. سینمای امریکا در برهه ای از زمان  مسئولیت تامین نیاز برای مخاطب را بر عهده داشته است اما امروز به تعیین نیاز برای مخاطب می پردازند و به صراحت مشخص می کند که باید چه چیزی دیده شود. از ابتدای شروع جریان سینما در آمریکا، بر سیطره اکران فیلم ها تاکید شده و مسئولان فرهنگی آن هیچ گاه از این قضیه پا پس نکشیده اند و اجازه تعدی به سیطره اکران در دنیا را به هیچ کشوری نمی دهند.

امیررضا مافی منتقد سینما، از دیگر صاحب نظران این عرصه با اشاره به عدم دستیابی به مرحله گفتمان و دیالوگ در فرهنگ ایران گفت:  زمانی که میشل فوکو در پاریس مشغول نوشتن کتاب های خود بوده است تا قدرت را به دانش معطوف به قدرت بدل کند، این امر نیاز به مقدمه ای داشت که در نظریه لوئی آلتوسر قابل ره گیری است. آلتوسر معتقد بود قدرت مختص طبقه قدرتمند است. در حالی که فوکو معتقد است  قدرت در هر چیزی وجود دارد و هر چیزی که معطوف به قدرت است اما نکته قابل توجه آن است که اگر گفتمان وجود ندارد و مفهوم گفتمان در همه ادبیات یمان اعم از ادبیات بازار مغفول مانده به این دلیل است که در روند دیالوگ سازی، برای گفتمان ارزشی قایل نشده ایم. بنابر این، زمانی که دیالوگ نداریم پس گفتمانی هم نخواهیم داشت چنان که اگر سازه ای وجود نداشته باشد پس ساختمانی هم نداریم چرا که ساختمان مجموعه ای از سازه ها در کنار هم است. ما شباهت بسیاری به قرن بیستم و پدید آمدن چهره هایی همچون فوکو داریم چرا که فرانسه ۱۹۶۸ ، فرانسه بعد از جنگ بوده است یعنی ما با جامعه ای بی مبنا و فلسفی مواجه هستیم که فقط می تواند فریاد بکشد و اوضاع را  بدون گفتمان به سر کند. ما چیزی به نام گفتمان انقلاب فرهنگی نداریم.

وی افزود: ما تعریفی از قدرت و معنای روشنی از آن نداریم. ما قدرت را حصر در امر سیاسی می کنیم در حالی که امروز امور سیاسی ما بسیار سیاست زده شده و تنها قدرت را به صورت کلاسیک می شناسیم . تکنولوژی امری است که انتزام بخش ذهن ما نسبت به جهان است. در واقع، تکنولوژی ابزار نیست و بلکه با ماهیتش ما را طبقه بندی و چارچوب بندی می کند. ما با تکنولوژی ای مواجه هستیم که سازنده است و  در حالیکه امروز فیلم سه بعدی، رنگی و تکنیک های خوبی در این عرصه می بینیم اما هنری در این زمینه نداریم. بسیاری از نظریه پردازان معتقدند که امروز در جهان با دازاین مواجه هستیم اما من معتقد هستم که در حال حاضر با انسان آنلاین مواجه هستیم یعنی مفهوم امروز دازاین با انسان آنلاین، سینما و تلویزیون معنا پیدا می کند. در واقع رسانه حواس ما را تغییر داده است و با تجربه زیستی و تجربه شناسی برابری می کند. در حال حاضر  خویشتن در زمانه ما به تلفن همراه و فضاهای مجازی تعریف می شود که برای رسیدن به هر پاسخی به آن مراجعت می کنیم .

مافی عنوان کرد: همه جهان متاثر از سینما است و به طور کلی سینما بازسازی یک جهان در برابر یک مخاطب است و سینمای غرب نیز از ان قضیه مستثنی نمانده است. در شرایطی که غرب را خوب نخوانده ایم، یا به کپی برداری از آن پرداخته ایم و یا برعلیه آن پیش رفته ایم و همواره آن را تماشا کرده ایم. ما غرب را به خوبی نخوانده ایم تا مستقلا از آن هویتی برای خود بسازیم. غرب گرایی، لیبرال سوسیالیستی و غیره تعابیری است که از این عدم شناخت و بی هویتی نشات می گیرد.

وی یادآور شد: تا مدت ها وظیفه رسانه  بازنمایی جهان حقیقی بوده است. اما برای همه ما مشخص شده است که از سال ۷۰ به بعد، مسیر رسانه دیگر بازنمایی نیست بلکه به وانمایی حقیقت می پردازد. در این حالت حقیقت  از بین رفته و کتمان حقیقت را مکتوب می کند.  طی ۲۰ سال اخیر این اتفاق از کتمان حقیقت فراتر رفته و حقیقت های جعلی نیز ساخته می شود و چنان متورم و حجیم می شود که جلوی دید را می گیرد. در واقع امروز، روز کوری و ناشنوایی ما است که با پیشرفت فضای مجازی،تکنیک و تکنولوژی و گذر زمان به اوضاع بدتری رسیده است و ما آن را دوران پسا تکنولوژی می نامیم.

نوشته جهان؛ مسخ هنر-صنعت سینما/ رفتارهای منفعلانه، منجر به بروز مشکلات امروز سینمای ما شده است اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

وی افزود: دغدغه اصلی فیلمسازان ارزشی و انقلابی، حرکت حوزه هنری در مسیر ریشه های اصلی و گفتمان انقلاب است و انتظار داریم مدیریت جدید این مجموعه فرهنگی نسبت به آن برنامه ریزی های دقیق تری را طراحی و اجرایی کند. حمایت نهادهای فرهنگی سینمایی از دیگر فیلمسازان تا حدی بوده است که حوزه هنری تنها به تولیدات انقلابی اختصاص یافته و آرمان های مختص به خود را در پیش گیرد.

شرف‌الدین خاطرنشان کرد: انحراف تولیدات سینمایی و ورود افراد دگراندیش در سینما بازی ای بیش نیست. این عده برخلاف تصور از حمایت های بسیاری برخوردارند و متاسفانه، حمایت از آنها نیز ریشه هایی عمیق داشته و تا سفارت کشورهایی نظیر انگلیس و فرانسه پیش رفته است. بر این اساس تمرکز حوزه هنری و حمایت از تولیدات انقلابی این سطح از کج روی ها را کنترل کرده و آرمان های فرهنگی و اعتقادی را پیش خواهد برد.

وی عنوان کرد: رسالت حوزه هنری تولید آثار انقلابی و نهادینه کردن مفاهیم مربوط به آن است. بنابراین انتظار می رود به بچه مسلمان ها اعتماد کرده و از توانایی آنها در خلق آثار حمایت شود. جریان پول های کثیف در اقتصاد کشور و تزریق آن به بخش هنر نیز مشکل بزرگ دیگری در سینمای ایران است و ادامه این روند بسیاری از فیلمسازان توانمند را از وادی فعالیت و تولید به دور کرده است. تاکید می کنم که  مسئولان فرهنگی ما نباید نگران سینمای شبه روشنفکری و رونق آن در کشور باشند چرا که این سینما به این زودی در کشور منهدم نخواهد شد و فعالیت های آنها ادامه دارد. باید کمک کنیم تا آثار بچه مسلمان ها روی زمین نماند و باید از آن ها حمایت کنید.

نوشته حوزه هنری مکانی برای مقابله با انحراف سینما و هنر است اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

وی در خصوص دلایل کندی پرتره نگاری اظهار کرد: این آثار مدعیان بسیاری دارد؛ این قبیل آثار اگر بنا بر تحقیقات تاریخی روی دهد اختلاف در این زمینه اجتناب ناپذیر است اما آثاری درباره شخصیت‌ها مطالبات اجتماعی، سیاسی و… را در پی دارد.

شرف الدین پرداخت هنری نسبت به شخصیت‌های معاصر را بدلیل تفسیر و قرائت‌های متعدد شخصی و [حزبی] بسیار سخت توصیف کرد و افزود: یکی از دلایلی که به دوران کودکی حضرت امام(ره) پرداختیم، همین امر بود؛ چراکه توجه صرف به مبارزات یا ایام بعد از انقلاب، با قرائات متعددی روبرو می‌شد که مسئولیت آن از پذیرش گروه هنری ما خارج بود.

عضو انجمن فیلم دفاع مقدس در پاسخ به سوالی درباره کم کاری هنرمندان سینمایی نسبت به مطالبات متعدد رهبری برای ساخت آثار حوزه انقلاب اسلامی گفت: ایشان می‌فرمایند هر واقعه تاریخی تا زمانیکه با هنر عجین نشود، ماندگار نخواهد بود. [نقل به مضمون].

یکی از وظایف مهم هنر، ماندگار کردن حوادث تاریخی است؛ در این میان یک عکس زمانی بعنوان اثری هنری مطرح است اما با گذر زمان، به سندی تاریخی و قابل تفسیر تبدیل می‌شود.

شرف الدین معتقد است پرداخت گام به گام به موضوعات انقلاب ضروری است؛ خاصه عمر پر برکت امام(ره) که هر روز آن، یک واقعه وزین تاریخی است که باید توسط هنر ثبت و ماندگار شود.

از دیگر سو سینما هنری فاخر و گران قیمت و پرداخت به موضوعات، مستلزم حمایت‌های بسیار جدی تر است؛ اما شخصا چنین حمایتی را در اراده کادر مدیریتی حوزه فرهنگ نمی‌بینم که بخواهند بدین آثار پرداخته و تاریخ انقلاب را ماندگار کنند.

شرف الدین “فرزند صبح” را اولین فیلم سوپر۳۵ سینمای ایران نامید که به واقع برای پرده سینما ساخته شده است و گروه تولیدی در انتظار اکران آن بر پرده نقره‌ای بودند.

شرف الدین گفت: در شرایط کنونی و وضع مقررات بهداشتی و تعطیلی سینماها، مجبور به انتشار اثر به شکل آنلاین هستیم و این کار در زمان مناسب اتفاق خواهد افتاد.

نوشته «فرزند صبح» آماده اکران است/ برای ماندگاری انقلاب هزینه نمی‌کنند اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

وی افزود: در دو دوره اخیر دولت که امکان پیشرفت سینما وجود داشت، جامعه سینمایی تاحدی به ضعف و محدودیت رسید که نمی توان این کوتاهی ها را منوط به انتشار ویروس کرونا دانست. امروز بحران کرونا تبعات سنگینی هم برای اقتصاد کشورهای قدرتمند داشته است و ما تنها نیستیم. مشکل سینمای ما عدم خودکفایی آن است و توان ایستادن بر روی پای خود را ندارد چرا که تاکنون نگاه ویژه ای به آن نشده و از اهالی آن غافل بوده اند. مسلما مولتی میلیاردرها نیازی به کمک های مالی ندارند و باید به فکر کم درآمدها بود. از نظر بنده اقدام خانه سینما نسبت به ثبت نام افراد متضرر سینمایی کافی نیست و بسیاری از اشخاص از این اقدام سر باز زده اند. سینمایی ها افراد هنرمند و بعضا شناخته شده ای هستند و قطعا با حفظ شأن و آبروی آنها و‌ به واسطه تدبیر و عقلانیت باید ا‌ز جانب اصناف مورد حمایت قرار گیرند.

شرف الدین خاطر نشان کرد: سینمای ایران متناسب با شرایط جهانی پیش نرفته و بقای آن نیازمند ایجاد شرایط تولید است. سینمای امروز کشور ما محدود به اکران داخلی شده و در قبال آن جوامع صنفی، تهیه کنندگان، خانه سینما و دولت موظفند همانند دغدغه های صادراتی دیگر، برای صادرات محصولات فرهنگی و سینما هم تلاش کنند.

وی با اشاره به حمایت بسیاری از فیلمسازان از نمایش آنلاین فیلم ها عنوان کرد: بنده برخلاف دیگر فیلمسازان مخالف نمایش آنلاین آثار و اعتماد به بازگشت سرمایه از این روش هستم و معتقدم زیرساخت های ما بسیار مشکل داشته و مبارزه با قاچاق فیلم در کشور ما جدی نیست. با وجود مافیای فرهنگی و سلطان های کپی رایت چه اطمینانی به نمایشی آنلاین فیلم وجود دارد؟ کپی فیلم «خروج» با وجود محبوبیت حاتمی کیا و مخاطب زیادی که دارد باز هم در ساعاتی بعد از این اقدام در فضای مجازی منتشر شد و این مشکل بزرگی برای ما فیلمسازان است. قطعا این فیلم اثر خوبی است و مشتریان خوبی هم دارد ولی اگر فیلمساز گمنامی هم اثر خود را در نمایش آنلاین، اکران کند می تواند به بازگشت سرمایه خود امید داشته باشد؟ بنده به همراه شرکای خود از نمایش فیلمهایمان در این فضا صرف نظر کرده و‌ترجیح می دهیم تا بازگشایی سالن های سینما صبر کنیم.

این تهیه کننده سینما ضمن تاکید بر تصحیح زیرساخت های فرهنگی و مبارزه جدی با قاچاق کالا ادامه داد: موفقیت پخش آنلاین فیلم‌ها در سایه بیمه آثار توسط نهادها و‌ارگان‌های فرهنگی امکان پذیر می شود. چرا که با بیمه فیلم ها به ارزش قیمت تمام شده ساخت آن، به فیلمسازان این اطمینان را می دهد که در صورت عدم فروش مناسب، به بازگشت سرمایه امیدوار باشند. از طرفی دیگر جامعه صنفی پخش موظف است زمان نمایش آثار را تقسیم بندی کرده و برنامه ریزی های مناسبی ارائه دهد.

وی یادآور شد: در شرایط فعلی بحران کرونا مردم برای در خانه ماندن نیاز به سرگرمی دارند و بعضا از نمایش آنلاین فیلم ها استقبال می کنند اما قیمت آثار قاچاق مقرون به صرفه بوده و از آن استقبال بیشتری می شود. نظر بسیاری از اهالی فرهنگ مبنی بر تعداد بالای کاربران شبکه های خانگی قابل پذیرش نیست زیرا تعداد مشترکان ثابت نبوده و دائما در حال تغییر است .

شرف الدین در خصوص وجود راهکارهای درآمدی برای حمایت از فیلمسازان و عدم توجه به آنها اظهار داشت: ایجاد مشترکین ثابت برای شبکه های نمایش خانگی راهکار خوبی جهت افزایش مخاطب بوده و با تبلیغات در سایت های سینمایی و غیرسینمایی، خطوط هوایی و زمینی مسافربری، بانک ها، خطوط فروش خودرو، فروشگاه ها و حتی امور مشترکین می توان اشتراک فیلم های در حال اکران را خریداری کرده و به عنوان جایزه در خدمت مشتریان خود قرار دهند. قطعا این روش برای نهادها وسازمان ها هزینه ای ندارد و این مبالغ به طور نامحسوس از مشتریان تامین می شود.

وی ادامه داد: با ایجاد اینگونه سیاست‌های حمایتی در فروش آنلاین فیلم‌های جدید و به روز موفق بوده و‌ در صورت ورود فیلم‌های خارجی به این عرصه به نوعی «نهضت فروش فیلم» را برای اولین بار در ایران به راه انداخته ایم. بنابراین برای احقاق آن نیاز به کارشناسی راهکارهای داد و‌ ستد اینترنتی داشته و با ایجاد اتاق فکر اشتراک سالیانه خریداری فیلم های به روز را فعال کنیم. این روش قطعا به نفع مشترکین، تهیه کنندگان و فیلمسازان است تا در موقعیت های فعلی و شیوه های سنتی موجود در سینمای ایران، به دنبال ایجاد ساختار های جدید و رایج در دنیا باشیم.

این تهیه کننده سینما تامین سرمایه برای ساخت فیلم را منوط به اطمینان از بازگشت فیلم دانست و یادآور شد: جذب سرمایه برای تهیه‌کننده کار آسانی است اما در شرایطی عملی می شود که به بازگشت هزینه ها امیدوار باشیم. امروز شرایط فیلمسازی عوض شده و پتانسیل های خوبی داشته و افراد جویای نام و‌ با انگیزه ای در این زمینه وجود دارد که قطعا توانایی خوبی در ساخت فیلم دارند اما همه این ها مستلزم اطمینان فیلمساز‌ به منابع مالی است.

وی اذعان داشت: سینمای امروز ما جایی برای پیشرفت ندارد بنابراین با اصلاح شرایط نمایش آنلاین می توان به گذر سینما از جوامع سنتی به حرفه ای و مدرن امیدوار شد. در حال حاضر تخصصی و علمی تر شدن سینما با منابع محدود به جایی نمی رسد و وضعیت اقتصادی جوابگوی هزینه ها نیست چرا که مهمترین نیاز سینمای ما باز شدن درب تجاری است و‌ با توسعه آن در کشورهای خارجی مخاطبان زیادی را به این وادی می کشانیم. در حالیکه سینمای ایران به خودی خود در کشورهای اسلامی محبوب بوده و حتی با وجود بی حیایی ها در این عرصه، نجیب مانده است . در شرایط پساکرونا نیز سینما به سمت اخلاق گرایی سوق پیدا کرده‌ و همگان به سوی آموزه های دینی و توکل به خدا روی می آوردند، در این شرایط محصولات دینی رایج شده جهان بینی همه دنیا تغییر خواهد کرد. بنابراین فرصت مناسب برای پیشرفت فیلمسازان ایرانی فراهم شده و بعضا سود حاصل از آن بیش از فروش نفت خواهد بود که همواره با فراز و نشیب هایی همراه است.

شرف‌الدین در پایان با تاکید بر قابلیت های فیلمسازان برای کسب سود و سرمایه گفت: برجام و تحریم ها تنها توجیه افراد نالایقی است که نه خود کار می کنند و نه اجازه کار کردن به کسی را می دهند. پس برای موفقیت باید بخش صنعتی و اقتصادی را پای کار بیاوریم.

نوشته موفقیت اکران آنلاین در سایه بیمه آثار توسط دولت/ کرونا جهان را به سینمای محجوب ایران سوق می‌دهد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

شابان ذکر است این مراسم با حضور جمعی از هنرمندان و سینماگران شهر مشهد از جمله غلامحسین حیدری، محمد خزاعی، مجتبی راعی، حسن نجاریان ، اساتید دانشگاه بهشت امام علی  و جمعی از بزرگان عرصه فرهنگ و هنر و همرزمان پدر مرحوم ، برگزار شد و پیکر این عزیز در بهشت امام علی خواجه اباصلت مشهد آرام گرفت.

نوشته مراسم خاکسپاری فرزند محمدرضا شرف‌الدین با حضور جمعی از سینماگران برگزار شد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

سوره سینما ضمن همدردی، این مصیبت تلخ را به ایشان و خانواده محترمشان تسلیت می‌گوید.

نوشته محمدرضا شرف‌الدین سوگوار پسرش شد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

من نه چپم و نه راستم و فقط انقلاب اسلامی را دوست دارم و برای همین متأسفم که می بینم گاهی سیستم فرهنگی از هوشیاری مردم می ترسد و فیلم های افتضاح و سخیف را رواج می دهد. منتج از این نوع نگاه اگر قرار باشد که در شهرستان ها و بخصوص شهرستان های کوچک سینماهایی برای نمایش آثار مبتذل ساخته شود، طبیعی ست که صدماتی به فرهنگ آن مناطق می زند.

برای همین وقتی بهمن سبز تلاش می کند که سینماهای مخروبه شهرستان ها را بازسازی و مدرن کند باید کنارش هم برنامه ریزی شود برای تولید محصولات فرهنگ ساز و نمایش آنها در این سالن های تازه.

برای توسعه سالن سازی می بایست از ارگان هایی که سالن دارند هم خواست سالن هایشان را در اختیار نهادهای متولی سینما بگذارند. خیلی از سالن های اجتماعی و آمفی تئاترهای نهادها و سازمان های دولتی هستند که قابلیت این را دارند که فیلم پخش کنند و به اقتصاد سینما کمک کنند. مثلا ارتش بیش از هزار سالن دارد و همین طور است درباره سپاه و بنیاد شهید و دیگر ارگان ها.

این ارگان ها بیایند و برای کمک به دیده شدن آثار فرهنگی سینمای انقلاب سالن هایشان را در اختیار بهمن سبز قرار دهند تا پس از تجهیز شدن به ناوگان سینمایی کشور بپیوندند.

* تهیه‌کننده سینما و مدیرعامل اسبق انجمن سینمای انقلاب و دفاع مقدس

نوشته یادداشت محمدرضا شرف‌الدین/ لزوم همراهی ارتش و سپاه با حوزه هنری و بهمن سبز اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

وی افزود: ما باید به فعالیت ها و زیرساخت کارهایی بپردازیم که جمع گرایی را تقویت کند. ورزش، مسابقات تفریحی، ایجاد فضای علمی و سرگرمی و سینما می تواند بهانه ای باشد برای گردهم آمدن مردم تا از فضاهای مجازی فاصله گرفته و با یکدیگر اوقات خود را سپری کنند.

شرف الدین بیان کرد: هر کدام از اینها زیرساخت خود را لازم دارد مثلا برای ورزش باید ورزشگاه بسازیم و برای سینما هم سالن های مجهز و با کیفیت. در میان کارهایی که مردم را به جمعگرایی دعوت می کند تاثیر فعالیت های فرهنگی قطعا بیشتر و عمیق تر است چرا که در سبک زندگی مردم دخالت دارد.

رییس سابق انجمن سینمای دفاع مقدس گفت: هیچ چیز مثل سینما نمی تواند جمع را متحد کند چرا که همه در کنار هم به یک اثر می نگرند و در عین حال هر کس تحلیل شخصی خود را دارد. در اثر همین فرایند است که گفت و گو شکل می گیرد و این برای هر جامعه ای لازم است چرا که اتحاد نظر در تماشای یک اثر مهم است.

وی اظهار کرد: سینما در شکل های مختلف برای مردم جالب توجه است مثلا زمانی که جشنواره ها برگزار می شوند شور و شوقی بین مردم به وجود می آید و همین باعث می شود اتحاد و اتفاق نظر برای تماشای فیلم ها مردم را به یک سو هدایت کند و ساعاتی هم که شده از فردیت خود بیرون بیایند.

محمدرضا شرف الدین در پایان گفت: حوزه هنری به زیرساخت ها توجه ویژه دارد و می تواند نقش تعیین کننده در تقویت روحیه جوانان ایفا کند. فراهم کردن فرصت تماشای فیلم آنهم در شهرهایی که پیش از این سینما نداشتند اتفاق خیلی مبارکی است که آینده روشنی را به ارمغان می آورد.

نوشته سینماسازی حوزه هنری آینده روشنی به ارمغان دارد/ تقویت جمع‌گرایی و انزوا‌گریزی اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

ابتدای نشست احسان ملازهی یکی از کارگردانان این مستند ضمن قدردانی از حوزه هنری و تشکر از کسانی که در این محفل حاضر شدند، گفت: این کار مشترکاً با همراهی حجت حیدری ساخته شد و مخاطب هدف اصلی ما بینندگان خارجی بود چرا که دغدغه ما معرفی فرهنگ و تمدنی است که در کشورهای دیگر کمتر شناخته شده است. به بهانه بنای برج رادکان سعی کردیم به فرهنگ و احوال ایران بپردازیم تا خروجی کارمان هم جنبه فرهنگی داشته باشد و هم در جذب گردشگر کمک کند.

اورنگ منتقد حاضر در این جلسه نیز بیان کرد: مستندسازی کار بسیار پرزحمتی است و فرق تحقیقاتش با سایر گونه‌های سینمایی این است که صرفا با اینترنت نمی‌توان اطلاعات تحقیق را کامل کرد بلکه باید به طور میدانی تمامی جنبه‌های امور را در نظر گرفت. فرق سینمای مستند با داستانی این است که صرفا پایان قصه فیلم برای ما مهم نیست آنچه اهمیت پیدا می‌کند روندی است که در مستند طی می‌شود.

وی افزود: علی رغم این که در کار شاید زیاد از تکنولوژی استفاده شده بود و شاید این سبک کارگردان است که پرش‌های زیادی در کار شاهد بودیم اما وقتی کار درباره برج رادکان است به نظر می‌رسید نوع مستند خوب انتخاب نشده و برای همین پراکندگی دیده می‌شود. اینکه قرار است کار آموزشی باشد یا معرفی یا چه هدفی را دنبال می‌کند مشخص نیست.

محمد دیندار مستندساز نیز در سخنانی اشاره کرد: من بر خلاف نظرات آقای اورنگ معتقدم این مستند هدف خود را به درستی دنبال می‌کند وعلاقمند شدم وقتی به خراسان رفتم این محل را از نزدیک ببینم. اطلاعاتی که به شکل تصویر ارائه می‌دهد نشان می‌دهد تمدن ایران از چه جایگاهی برخوردار بوده و اطلاعاتی می‌دهد که خیلی از جوانان ما نمی‌دانند. در بحث تکنیکی نیز بسیار پیشرفته عمل کردند و تکنیک در خدمت کار است.

وی ادامه داد: سینمای مستند ما به سمت سیاه نمایی رفته و اکثر آثار تولید شده امروز؛ چهره واقعی ایران نیستند و خوشحالم که این مستند معرف درستی برای نمایش جایگاه ایران است. نمی‌دانم چرا چنین اثری به سینمای تجربی می‌رود اما حمایت نمی‌شود. یکی باید توضیح دهد دلیل این اتفاق چیست. در جشنواره فیلم فجر و مستند، دوستان انتقاد می‌کنند چرا در برخی دوره‌ها فیلم‌ها خوب نیست بعد بهانه می‌آورند که سلیقه هیات انتخاب بوده. این حرف وقتی درست است که جشنواره خصوصی باشد اما جشنواره‌ایکه نگاهش ملی است نباید میلی و سلیقه‌اینگاه کند.

وی عنوان کرد: اینکه گروهی بیایند جشنواره فجری که بر اساس استراتژی فرهنگی طراحی شده تا در خدمت فرهنگ ما باشد را به میل خود تغییر دهند و آثار قابل اعتنا را نادیده گرفته و از بین ببرند کار درستی نیست. از آقای پژمانفر می‌خواهم که پیگیری کند سینمای تجربی بر اساس قانون فیلم‌هایی را که حمایت کرده به طور شفاف بیان کند اما زیر بار نمی‌رود. فارابی هم همینطور. آقای انتظامی هم مدام توییت می‌زند که من موافق شفاف سازی هستم در حالی که زیر مجموعه خودش چنین کاری نمی‌کند.

حیدری تهیه کننده این مستند نیز گفت: ما کار «رادکان» را به مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی نزد آقای رزاق کریمی و دوستان شان ارائه کردیم. آنها کار را دیدند و علی رغم تعریف و تمجیدهایی که داشتند گفتند ساختار و قابش تلویزیونی است و به همین خاطر نمی‌توانیم این مستند را در گروه هنر و تجربه ارائه کنیم. ما نمیدانیم واقعا مستند قابش چیست؟ تعجب می‌کنم که چه حرفی بود به ما زدند.

مهدی یمینی مدیرعامل مجمع هنرمندان خراسان و از دست اندرکاران نهاد ریاست جمهوری نیز اظهار کرد: امروز باید در نقد اثر هنری به جمیع جهاتی که می‌تواند در خلق اثر دخیل باشد، توجه کنیم. دوستان از ابتدا همین که سراغ چنین سوژه‌ایرفتند در واقع فداکاری کردند. ذائقه سازی در ارتباط با سینما کمتر اتفاق می‌افتد و کمتر هنرمندی رغبت می‌کند سراغ سوژه‌های ملی برود. معمولا سراغ موضوعات سیاه و انتقادات خاص می‌روند که جلب توجه کند. موضوعاتی از این دست باید مورد حمایت حاکمیت قرار بگیرد یعنی با امکاناتی ده برابر آنچه این عزیزان داشتند باید ساخته می‌شد تا مواردی که دوستان می‌فرمایند لحاظ می‌شد. این اثر با کمترین امکانات توسط دو جوان بی ادعا ساخته شد و اگر منصفانه نگاه کنیم جز حمایت و تشویق حرف دیگری نمی‌توان گفت.

دکتر خسروی نماینده مجلس هم در جملاتی اشاره کرد: از زبان یک معلم اگر بخواهم همین اثر را به مخاطبان دانش آموز و نسل جوان معرفی کنم باید بگویم موضوع برج رادکان برای طیف نوجوانان بسیار جذاب است. از قوای ذهن کسی که می‌خواهد اثر تاریخی،هویت ملی و دانشمند بزرگ اسلامی‌ کشور خود را در زمان دور بشناسد؛ مستند بهترین راه برای این معرفی است.

ما متاسفانه از ظرفیت‌های خودمان غافل ماندیم

محمدرضا شرف‌الدین تهیه کننده سینما و مدیرعامل سابق انجمن سینمای انقلاب و دفاع مقدس نیز عنوان کرد: اتفاقا امکانات این جوانان محدود نبود. اگر مدام به محدودیت اشاره کنیم زحمات تهیه کننده را نادیده گرفته ایم. به نظر من در روایت فقط کمی پراکندگی وجود دارد. گاهی نریشن است گاهی دانای کل و گاهی از زبان فرد گفته می‌شود که اینها باید در مستند یکدست شود. در مجموع کار خیلی حرفه‌ایو قابل قبول است و من در مقاطعی از کار به یاد مستندهای بی بی سی افتادم و معتقدم «رادکان» با آنها برابری می‌کرد. البته برخی اشکالات آن قابل جبران است و قابل اصلاح و به نظر می‌رسد باید برای نمایش خارجی کمی کوتاه شود.

وی افزود: ما پتانسیل‌های بسیاری در تمدن و علم و فرهنگ داریم که نسبت به آن بی تفاوت هستیم ولی همین منبع غنی را هم غربی‌ها و هم به تازگی فیلمسازان کره جنوبی از ما برمیدارند و به نام خود و برای خود فرهنگ جعلی می‌سازند. آنها با سرمایه گذاری‌های اندک بهره‌های فراوان می‌برند ولی ما متاسفانه از ظرفیت‌های خودمان غافل ماندیم. ما نیاز به جعل نداریم فقط درست بلد نیستیم به داشته‌های مان بپردازیم.

دکتر پرویز فارسیجانی نیز در واکنش به تماشای مستند «رادکان» بیان کرد: به عقیده من کار ارزشمندی بود و جای چنین آثاری خالی است. ما نیاز داریم برای ترویج فرهنگ ایرانی و اسلامی مان بیشتر از اینها تلاش کنیم. ریتم و تکنیک کار خیلی خوب توانست بیننده را همراه کند البته دو نکته می توانست به کار کمک کند اول اینکه مصمم باشید این تیپ کارها را ادامه دهید و در آینده باز تکرار شود و نکته دوم اینکه اگر پیوند بین آیتم‌ها را بیشتر و منسجم‌تر می‌کردید و قصه خودمانی‌تر روایت می‌شد کار روان‌تر و حرفه‌ای‌تر می‌توانست باشد. ما استادان برجسته‌ای در حوزه مفاخر داریم که خوب بود از آنها نیز استفاده می‌شد. یا حتی منابع خارجی معتبری در این زمینه ارائه می‌کردید تا به قوای هرچه بیشتر مستند کمک کند.

برنامه «سینماپاتوق» حوزه هنری ارزشمند است/ انتقاد از ویز فرهنگ و ارشاد اسلامی به دلیل بی توجهی به جشنواره فیلم مقاومت

حجت الاسلام والمسلمین نصرالله پژمانفر نیز در این باره بیان کرد: سینمای مستند با هر رویکردی که دارد در جامعه ما نتوانسته جای خود را باز کند. سینمای قصه گو همیشه مورد استقبال است و مسیر خود را پیدا کرده اما مستند می‌خواهد حرف‌هایی بزند که آدم‌ها گاهی از کنارش رد شدند اما ندیده اند. گاهی مستند تلاش بر نمایش واقعیت‌ها دارد و گاهی متاسفانه در مسیری می‌رود که غیر واقعی‌ها را واقعی کند.

وی افزود: ما در این حوزه حرف‌های زیادی داریم و جای کار بالایی دارد تا این حرف‌ها را برای گروه‌های سنی متفاوت با ذائقه‌های مختلف بتوانیم بیان کنیم. برخی اوقات به نسل خودمان نتوانستیم این مساله را بفهمانیم که نمی‌دانیم چه ظرفیت و سرمایه‌هایی در تاریخ داریم. با همه این احوال دوستان جسارت کردند در زمین بازی خودمان بازی کردند و این را تحسین می‌کنم.

وی ادامه داد: امروز در سینما خیلی‌ها برای دیگران کار می‌کنند. اما این دو جوان علی رغم اینکه می‌توانستند کارهای دیگری کنند برای هویت و داشته‌های کشور خودشان وقت گذاشتند و باید به این حرکت آفرین گفت. من به عنوان مسئول فرهنگی احساس شرمندگی می‌کنم که این نگاه مورد حمایت قرار نمی‌گیرد. البته که کار بدون اشکال نداریم ولی تا از ایده‌ای حمایت نشود اشکالات هم برطرف نمی‌شود. طبیعتا این کار حوزه هنری ارزشمند است که به اکران و نشست در این باره می‌پردازد تا مستند دیدن را رواج دهد و از طرفی مورد حمایت قرار می‌دهد.

عضو کمیسیون فرهنگی مجلس گفت: باید وزیر ارشاد وقت بگذارد و حاصل زحمت کسانی که در این عرصه فعالیت می‌کند را ببیند. من گلایه کردم به آقای صالحی که جشنواره فیلم دفاع مقدس شما نیامدید و معاونتان آمد در جشنواره عمار حتی ایشان هم نیامد و این خیلی بد است که وزیر ارشاد کشور به بچه‌های جسوری که وارد میدان شدند و بازی غلط برخی را به هم زدند بی توجه باشد و ایشان هم قبول کرد.

وی عنوان کرد: من هم به ذوق دوستان و ارادتی که به تلاش خالصانه شان داشتم آمدم چون کار ارزشمندی انجام دادند قطعا کار بدون اشکال نیست اما زمینه برای کارهای باکیفیت بعدی وجود دارد. در کشورهای اروپایی مستندهای بسیاری تولید می‌شود و به نظر می‌رسد که چقدر از ما جلوتر هستند. چرا باید اینگونه فکر کنیم؟ چون در هر موضوعی چند مستند تولید کردند و در مدارس و تلویزیون به ما نشان می‌دهند. به همین دلیل فاصله عمیقی حس می‌شود که آنها از ما جلوتر هستند و این ناشی از سیاست‌های غلط ماست. در پایان تشکر می‌کنم از همه کسانی که در این عرصه زحمت می‌کشند.

ملازهی نیز در پاسخ به این سخنان یادآور شد: انتقادها هم دلسوزانه بود و این انرژی مثبتی به ما می‌دهد و هم به بهتر شدن کار ما کمک می‌کند. نکته دیگر اینکه خارج از این فضا بحث آرشیوی بودن پلان‌ها را زیاد شنیدیم چون می‌خواستیم زمان را به خواجه نصیر ربط بدهیم مجبور شدیم از برخی پلان‌های ناسا استفاده کنیم که شاید ۲ یا ۳ پلان باشد و اینکه فکر می‌کنند تمام صحنه‌ها آرشیوی است نیست و به جز چند عدد محدود همه تصویربرداری شده بود.

وی در پایان گفت: بابت ژانر چند گونه هم باید بگویم کاری که تایمش ۳۰ دقیقه باشد ممکن است این اتفاق‌ها بیفتد رویکرد ما باستان شناسی گزارشی بود و در لایه‌ها سعی کردیم به فرهنگ و هنر نیز بپردازیم و اگر نشده ایراد کار ماست و می‌پذیریم. ما دو کارگردان حرف‌های مان را در زمان فیلمنامه زدیم و هنگام تدوین اتفاق نظر داشتیم. در هر حال ایرادات وارد است و می‌گذارم به پای اولین تجربه حرفه‌ایمان در این گونه مستند که تا کنون کار نکرده بودیم. امیدوارم در تدوین و کارهای بعدی بتوانیم بهتر عمل کنیم.

نوشته جشنواره ملی نباید میلی و سلیقه‌ای نگاه کند/ کار حوزه هنری در برپایی «سینماپاتوق» ارزشمند است اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

در آغاز مراسم؛ یزدان عشیری مدیر روابط عمومی و محافل سازمان سینمایی حوزه هنری گفت: سلسله نشست‌های تحلیلی «گفتمان فرهنگی انقلاب» به منظور تبیین ضرورت‌ها، نیازهای فرهنگی و چالش‌های پیش رو طراحی شده و در هر جلسه به بررسی موضوعات مهم فرهنگی و سینمایی می‌پردازد.

به گفته وی، جشنواره فیلم فجر همه ساله برگزار می‌شود و با فرارسیدن آن همه در هیاهوها و فضای فیلم‌ها غوطه ور می‌شویم و کمتر به آسیب شناسی و تحلیل ظرفیت‌ها و فرصت‌ها و حتی، آسیب‌های آن به صورت کارشناسی می‌پردازیم. از این رو، امیدواریم این سری نشست‌ها به آسیب شناسی، رشد و بالندگی جشنواره فجر کمک نماید.

در ادامه مراسم حمید بهمنی کارگردان سینما، در خصوص عملکرد جشنواره فیلم فجر گفت: جشنواره فجر ٣۶ سال قدمت دارد و برای آسیب شناسی این رویداد کمی دیر شده است چرا که سال‌ها از این فاجعه بزرگی در عرصه فرهنگ کشور می‌گذرد و در شرایطی که توده آن به سرطانی در فرهنگ تبدیل شده ما تازه به فکر درمان آن افتاده ایم. بنده معتقدم جشنواره فیلم فجر در ادوار اولیه براساس شرایط خاص جامعه و به شکل هیئتی برگزار شده است و این روند همچنان ادامه دارد و هیچ وقت در افق دیدگاه‌های خودمان فکر نمی کردیم که بعد از ٣۶ سال سابقه برگزاری، به دنبال احیای آرمان‌های گذشته آن باشیم.

وی افزود: روند اجرایی هیئتی جشنواره موجب شده که امروز این رویداد بزرگ فرهنگی هیچ شأن و منزلتی برای انقلاب اسلامی ما ندارد. این در حالی است که با رصد سینمای کشور‌هایی نظیر آمریکا، به ضریب بالای توجه و اهمیت به سینمای استراتژیک شان و نیز، توجه به دستاوردهای اقتصادی، سیاسی، اجتماعی و فرهنگی سینما پی می‌بریم چرا که از ارزش‌های خود حمایت کرده و آن را به دنیا تکثیر می کنند. ولی این روند در ایران برعکس بوده و توجهی به دستاوردهای انقلاب اسلامی ایران در جشنواره فیلم فجر نمی شود. ما اگر در بخش سخت افزاری و نرم افزاری جشنواره دقت بیشتری داشته باشیم و بعد مناسبی را برای آن پیدا کنیم همه آسیب‌ها و فرصت‌های آن مشخص می شود.

این کارگردان سینما خاطرنشان کرد: ما از جشنواره فجر آسیب‌های زیادی دیده ایم و در حالیکه دستاوردهای انقلاب ما جریان خاصی را دنبال می کند اما در سینمای ایران به معنای واقعی این ارزشها نرسیده ایم. یه عنوان مثال می‌توان به فیلم‌های زیادی اشاره کرد که در سطح جهان مطرح شده و اتفاقا هم جوایز مختلفی گرفته است ولی بیش از ٧۵ تا ٨٠ درصد آنها در راستای تفکر جمهوری اسلامی نبوده است و من هنوز نمی دانم چرا این اتفاق می افتد؟

وی ادامه داد: شناخت معایب سینمای ایران از سال ٧۶ در جشنواره‌های خارجی شروع شد که هر فیلمسازی را تشویق و وادار به ساخت فیلم برای حضور در جشنواره‌های خارجی کرده بود. استناد این قضیه سالها خدمتم در بخش سینمای خانگی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی‌است. در این سالها فیلم‌های زیادی را دیدم که بدون پروانه ساخت تولید شده و عوامل آن بر تصویب قانونی آن اصرار می کردند تا با مهر جمهوری اسلامی این فیلم‌ها را به خارج از کشور منتقل کنند در حالیکه مملکت ما برای این نگاه‌های سیاه نما به ایران هیچ قاعده ای قایل نیست.

بهمنی ضمن تاکید بر نقد به جامعه و نشان دادن مشکلات کشور در فیلم‌ها عنوان کرد: انتقاد به جامعه سازندگی را در بردارد اما نقد یک سینماگر زمانی قابل قبول است که خوبی‌های جامعه را هم ببیند و به مخاطب امید را منتقل کند. برای نمونه می توانم به فیلم‌های مجیدی اشاره کنم که فارغ از القای ناامیدی، مشکلات را به نحو خوبی منتقل می کند. بستر اصلی تولید فیلم‌هایی که برازنده کشور ما نیست توسط جشنواره فیلم فجر ایجاد شده است چرا که در این جشنواره اکثر جوایز به این فیلم‌ها اعطا می‌شود و شرایط تبلیغ را در شبکه‌های مختلف تلویزیونی فراهم کرده است اما فیلم‌هایی که در حوزه دفاع مقدس و آرمان‌های انقلاب ساخته می شود در پایین ترین سطح جشنواره قرار گرفته و عملا این نوع نگاه در فیلمسازی را سرکوب کرده است.

وی تغییر مدیران سینما و شخم آن‌ها را به نفع سینما دانسته و تنها راهکار اصلاح این مسئله می‌داند چرا که مدیران تا زمانی که درد انقلاب اسلامی را نداشته باشند و صرفا مدیریت را به منظور کسب جایگاه و درآمد قبول می‌کنند این بحران وجود دارد. بنابراین مدیری که دغدغه فرهنگی و سینمایی نداشته باشد نمی تواند در جایگاه تصمیم گیری فرهنگی در سطح کلان قرار گیرد.

جشنواره فیلم فجر مایه خجالت ما است

کارگردان فیلم سینمایی”گام‌های شیدایی” گفت: در این ٣۶ سال از برگزاری جشنواره فیلم فجر، فرصت‌های زیادی را از دست داده ایم که اگر به درستی پرداخته بودیم سینمای ما همچون خورشید تابان می درخشید. گذشت زمانی که سینمای ایران به اسم سینمای پاک مطرح بود.امروز هیچ اثری از آن نگاه خوب به سینمای ما نیست و آنقدر آلوده به سیاه نمایی شده است که از وجودش خجالت می کشیم.

وی افزود: یکی از کسانی که فیلم‌های متعددی بر علیه ایران ساخته است و به حضور در جشنواره‌های خارجی می بالد، در کمال ناباوری بر جایگاه داوری سی و هفتمین دوره از جشنواره فیلم فجر نشسته است. این چه پازلی است که در کنار هم چیده شده است؟ نگاه غلط به سینمای ما بالاخص فجر این انتخاب‌ها نشات می‌گیرد من بر این عقیده ام که مدیران اهل دلسوزی می توانند با احیای دستاوردهای روی زمین مانده این شرایط را اصلاح کنند.

بهمنی صرف بودجه‌های حوزه سینما در زمینه انقلاب اسلامی را کم می‌داند و ادامه داد: چه توقعی داریم که فیلمسازان به دنبال آرمان‌های انقلاب باشند وقتی که فیلم‌های فاجعه آور ساخته می شود و در کشورهای دیگر به عنوان سنبل فرهنگ ایران معرفی می شوند. ما آسیب شناسی خوبی در حوزه سینما نداشته ایم و از صدقه سر دولت فعلی به جشنواره فجر راهمان هم نمی دهند و آنقدر که ماجرا شور شده است که امثال ما در جشنواره جایی ندارد و فرصتی به ما داده نمی شود تا زمانی که آب‌ها سرریز شود.

افسوس میخورم که به لطف خدا به راحتی فیلم می سازیم ولی هیچ چیزی از موقعیت و اجازه نظام در این حیطه نمی دانیم. ما سینماگران مخالفان نظام را نمی بینیم و راحت از حضورشان در جشنواره به عنوان داور استقبال می کنیم ولی علاقمندان به نظام در ساخت فیلم با سختی روبرو هستند و مسئولان سینمایی با لفظ “فعلا خفه شو” آنها را به بعد موکول می کنند. من هم به اندازه سالهای فعالیتم در سینما حرف دارم ولی همیشه سرکوب شدم و اجازه نمی دهند اتفاقات خوب در سینما جاری شود.

وی خاطرنشان کرد: برای رسیدن به سینمای ملی چاره ای جز برگشت به آرمان‌ها و ارزش‌های دفاع مقدس نداریم. من معتقدم جشنواره فیلم فجر در شرایط امروز می تواند آرمانگرا باشد در حالی که غرب خشم، تناقض و غیره را به سینما تزریق می کند،آرمان‌های ما مهربانی، محبت و دوستی را به همراه دارد می‌تواند فضای امروز سینما را بهبود بخشد. بنابراین سینمای فجر می تواند به تابلوی جدیدی از سینمای دنیا تبدیل شود و از ظرفیت آن برای تبدیل به سرمشقی برای دیگر کشورها استفاده شود.بنابراین رفع مشکلات جشنواره فیلم فجر منوط به بهره مندی از سیاست‌های سینمایی موجود در کشور بوده و مدیران سینمایی را فارغ از محدودیت‌های زمانی، به دردمندی برای انقلاب کشاند چرا که سینمای فجر تنها جشنواره ملی و بومی و برگرفته از ظرفیت‌های انقلاب اسلامی است. حیف است که از این شرایط غافل باشیم. این در حالی است که ما فیلمسازان خوب را نادیده گرفته‌ایم و سطح سینمای جهان را بالاتر از خود دیده‌ایم.

ما با سینما مخالف نیستیم ما با فحشا مخالفیم

علی رویین تن کارگردان سینما در ادامه این نشست خبری، آسیب شناسی جشنواره فیلم فجر را اقدام سنجیده حوزه هنری دانست و گفت: من کارشناس انقلاب نیستم و ترجیح می دهم به جای آن از سینما حرف بزنم. ولی به عنوان یک شهروند از نظام جمهوری اسلامی تنها این را می دانم که میدانی داریم که اسمش انقلاب است امروز ارمان‌های انقلاب کمرنگ شده است. و هیچ ردی از آن جریان بزرگ و جدید در فرهنگ و هنر این مملکت نیست. ولی وقتی که امام خمینی (ره) رهبر این انقلاب شد گفت: ما با سینما مخالف نیستیم ما با فحشا مخالفیم. من با قاطعیت می‌گویم که امروز ما با سینما مخالفیم ولی با فحشا مخالف نیستیم سینمای ایران بوی فحشا می‌دهد و اثر از بوی انقلاب در آن نیست و ترجیح داده‌ایم انقلاب همان میدان چراغانی شده بماند.

وی افزود: اندیشه و آرمان‌های انقلاب مال آدم‌های بزرگ است. انقلاب ما حماسه ای است که شبیه هیچ انقلاب دیگری در جهان نیست که دین و تشیع را به همراه دارد چه بسا که دینداری و شرعیت مداری کار هر کسی نیست.در حال حاضر این آرمان‌ها و انسان‌ها را به دلایلی خودخواهانه کنار می گذارند و تاثیرات آن را در فرهنگ به وضوح می بینیم. مگر در بافت سیاسی انقلابگری هست که توقع داریم در سینما باشد؟ انقلابگر، آدم‌هایی هستند که امروزه به یک افسانه تبدیل شده اند.

این کارگردان سینما خاطر نشان کرد:.قرار بر این بوده است که دستاورد یکسال سینمای ایران و دگرگونی فیلمسازان جوانان در جشنواره فجر جمع و بررسی شود و فرهنگ یکسال آینده کشور را تعیین کند.

جشنواره فجر چندسال اخیر عصاره که هیچ،تمامیت هم که اصلا، یک ذره از ثمره سالیانه ایران نیست. ٢٠ فیلم نمایش داده می شود ولی جولان و میان داری سینما در طول سال را فیلم‌های دیگر دارند که هیچ ربطی به جشنواره فیلم فجر ندارند.درود بر شرف کسانی که گفتند ما در جشنواره شرکت نمی کنیم.

وی جشنواره فیلم فجر را ثمره سلیقه فرنگی معرفی کرد و اظهار داشت:سودا، پول تکنولوژی و در آمد سینمای ایران از جشنواره و فیلم‌های فجر نیست یعنی ١٠روز انقلاب یک فیلم نشان می دهیم مابقی ایام فیلم‌هایی دیگر پخش می شود.آسیب بزرگ چندسال فیلم‌های مردمی جشنواره فجر هیچ تطبیقی با فیلم‌های آرای مردمی ندارد. جشنواره از زمانی که برای خوشایند و خوش رقصی خارجیان کار می کند دیگر جشنواره ما نیست بلکه سلیقه آن‌ها را عملی می کنیم.آدم‌هایی در این جشنواره راجع به انقلاب فیلم می سازند که خیلی حرفه ای به این انقلاب نگاهی سینماگرایانه نه آرمان گرایانه دارند.

رویین تن اذعان داشت: نباید در فیلم‌ها به نحوی به انقلاب می پردازیم که منجر به آسیب می شوند ولی خارجی‌ها از بزرگان انقلاب تشرع زدایی می کنند. من به ترامپ تبریک میگویم. ما نیاز به تحریم نداریم ما خودمان هستیم که تمام باورهای دینی مان را خراب کرده ایم، ما همه خوابیم.

وی یادآور شد: سلیقه جشنواره فجر را فیلمسازان تعیین نمی کنند بلکه کسانی دیگری در این امر دست دارند و هیچ عمدی در آن نیست. برخلاف نظر بهمنی همه کسانی که در ادوار مختلف داوری کرده اند آدم‌های ناپاکی نیستند اما کسانی که سلیقه می سازند بسیار بزرگ و باهوش هستند که ما نمی فهمیم. ما در هیچ جایی اساسنامه ای برای جشنواره نداریم که در آن به صراحت حضور و فعالیت فیلمسازان ضد انقلابی را منع کرده باشد. اتفاقا ما از نمایش فیلم‌های مخالفمان هم استقبال می کنیم. بدبختی ما این است که فیلم‌های خودمان را هم نمی سازیم.

کارگردان فیلم ” دلشکسته ” ادامه داد: خائن کسی است که حرف و عملش با هم متفاوت باشد. من احساس می کنم هنرمندان و مسئولان فرهنگی مملکت ما خائن نیستند بلکه شریف هستند چون حرف و عملشان با هم متفاوت است. چرا که همه به خاطر قدرت کار می کنند. در حالی که مدیری همانند سیف الله داد پای حرفش ایستاد وگفت فیلمی که مخالف آرمان ما است تا زمانی که من زنده هستم اجازه پخش به این فیلم‌ها نمی‌دهم.

وی ادامه داد: فیلمسازی در ایران داریم که وارد دهکده جهانی شده باشد و با ساخت فیلم خود به او احترام بگذارند؟جشنواره فجر به منش هنرمندانه و سینماگری سینماگرهایش برپا مانده است و پرداختن به موضوع انقلابی تاثیری در موفقیت آن نداشته است.

احترام به مخاطب شاه کلید موفقیت سینما

رضا اورنگ، کارشناس سینما یکی دیگر از میهمانان این نشست تحلیلی بوده است که جشنواره فیلم فجر را این چنین ارزیابی کرد: ما اهل گفتمان نیستیم و این یک ایراد بزرگ است چرا که در حوزه سینما هرکسی حرف خودش را می زند. جشنواره فیلم فجر جایگاهی برای پخش فیلم است و هر نوع فیلمی اعم از انقلابی، اجتماعی و جنگ و طنز و غیره را در خود جای داده است. بنده مخالف نظر اقای بهمنی هستم که جشنواره فجر را منوط به اکران فیلم‌های انقلابی می داند و باید بگویم که فجر، جشنی همگانی است. باید یادآوری کنم که مدیران چپ و راست براساس سلایق خود عمل می کنند. انجمن دفاع مقدس چقدر از کارگردانان این ژانر حمایت کرده است؟

وی افزود: ما در سینمای دهه ۶٠ موفق به دیدن فیلم‌های خارجی شده‌ایم که جایگاه آن در جشنواره فیلم فجر فراهم شده است. ما فیلمسازان غیرانقلابی را با پیروزی انقلاب کنار گذاشته ایم در حالی که این استادان با تجربه می توانستند با نگاهی جدید به آموزش حرفه ای جوانان،در این زمینه فعالیت کنند.

این کارشناس سینما، مشکلات جشنواره فیلم فجر را خودمحوری و نگاه سلیقه ای مدیران معرفی کرد و ادامه داد: جداسازی بخش ملی و بین الملل جشنواره همانند نصف کردن پیکره یک انسان است. در کجای دنیا دیده اید که سینمای حرفه ای خود را نصف کنند؟ حتی، در جشنواره‌های محلی روستاها هم این چنین جداسازی اتفاق نیافتاده است. این در حالی است که قبل از انقلاب ٧٠ درصد فیلم‌ها خارجی و ٣٠ درصد مابقی ایرانی بوده. در سینمای ایران نوع نگاه و بیان ما مهم تلقی می شود. عملکرد ما اشتباه است که فیلمی در خصوص انقلاب نداریم. هنر لطافت می خواهد ولی این کافی نیست.سینمای ما قانون ندارد و سیاست زده شده است. وقتی قانون وجود داشته باشد نوع مدیریت افراد و ذائقه آنها تفاوتی پیدا نمی کند و مسیر مشخصی برای آن وجود دارد.

وی خاطر نشان کرد: متاسفانه سینمای ما درگیر ادا شده است و در حالی که احترام به مخاطب شاه کلید موفقیت سینما محسوب می‌شود، هرگز به آن اهمیت نمی‌دهیم. ما باید سیستم و قانون مردمی داشته باشیم و مردم را در این انتخاب شریک کنیم. به عنوان مثال فیلم‌های‌هالیوود ابتدا در شهر‌های کوچک اکران می‌شود و بعد از اعمال انتقاد‌ها در شهرهای بزرگ اکران نهایی صورت می‌گیرد.

بخش ملی جشنواره در حال فراموشی است/ وادادگی، سیاست دولت در گفتمان بین المللی

محمدرضا شرف الدین تهیه کننده و مدیر سینما در ادامه این برنامه گفت: در جداسازی بخش ملی و بین الملل باید سیاست‌های آینده را در نظر گرفت و با توجه به اهداف تعریف شده این مسیر را ادامه داد. به نظر من مدیران مربوطه با جداسازی این دو بخش جشنواره فیلم فجر قصد داشته اند تا بخش بین المللی را تقویت کرده و به طور کل بخش ملی را به فراموشی بسپارند. ما جشن‌های فجر داریم و جشنواره ای سینمایی با این عنوان نداریم و فیلمسازانی را می پذیرند که فیلم‌های خود را با معیار و طرز فکر غرب ساخته باشند. سیاست‌های جشنواره نیز سندی برای اثبات این قضیه است که همه سیاست‌های خارجی ما در ارتباط با غرب، در سیاست فرهنگی ما نیز نفوذ کرده است. امیدوارم این حرف من تا ۵ سال دیگر یادتان باشد و فرآیند آن را در سینما ببینید.

وی افزود: خیلی از اتفاقات در کشور ما آغازی دارد که قرار بر تاکید آن نبوده است. ورود غیرمنتظره برخی سیاست گذاری‌های دیکته شده غرب به ما، بسیاری از سیاست گذاری‌های ما را تحت الشعاع قرار داده است و مدیران مربوطه آن را به راحتی پذیرفته اند. ما امروز از آینده سینمایی کشورمان خبر نداریم. هیچ نگاهی از انقلاب مظلوم ما در سینمای امروز وجود ندارد و معتقد هستم که ما باید به دنبال باز خوانی آرمان‌های انقلاب در فجر باشیم و بررسی کنیم.

این مدیر سینما عنوان کرد: ما به سینمای بین الملل و ارتباط با دنیا نیاز داریم ولی ساختار مناسب و صحیحی در این زمینه نداریم. ابزار ارتباطی جامعه امروز سینما است که باید موضوعی برای ارائه به آنها داشته باشیم اما معرفی امثال فیلم “هزارپا” به عنوان فرهنگ ایران اقدامی وحشتناک است که ناشی از عدم وجود سیاستگذاری و بی هدفی دبیران جشنواره در این زمینه است.

وی در خصوص انصراف و بی میلی برخی فیلمسازان نسبت به شرکت در جشنواره فیلم فجر اظهار داشت: علت انصراف و تغییر سلیقه فیلمسازان نسبت به انصراف از حضور در جشنواره نیاز به تحقیق و پژوهش دارد و سوال من هم هست و وظیفه دبیرخانه دائمی جشنواره است که به این سوال پاسخ دهد. جشنواره فیلم فجر مهمترین ابزار تبلیغاتی دهه فجر است که آسیب‌هایی نیز خواهد داشت. اگر چیزی برای ارائه نداریم چرا باید جشنواره برگزار کنیم؟ حتی، اگر یک فیلم خوب داریم به خاطر همین یک فیلم باید جشنواره برگزار شود. در سینمایی که نماد فرهنگ ما است باید به جای الزام در برگزاری جشنواره، به فکر کیفیت فیلم‌ها باشیم.

شرف الدین ادامه داد: در همه جشنواره‌ها، فیلم متاثر از فضای سیاسی است که در هر دوره بنابر نظرات دولت و مدیران دچار تغییر شده است. سینمای ما در چهار سال تغییر هر دولتی دچار سیاست‌های جدیدی می شود و سیاست دولت وقت ما در گفتمان بین المللی دچار وادادگی است که نتیجه اش هم سینمای امروز است. ما در مسائل مختلف کشور دچار وادادگی غربی شده ایم و ریشه آن هم به سینما و جشنواره فیلم فجر رسیده است. در حالی “سینمای بد” معنا پیدا کرده و آسیب‌های سنگین اجتماعی را به دنبال داشته است که در سریال “شاه بز” بد حجابی در سینما نهادینه کرده و با الگو قرار دادن بازیگران آرام آرام فضای خانواده و جامعه را تسخیر کرده است. رسانه‌های بیگانه نیز بخش دیگری از اشاعه بی فرهنگی در کشور ما است. سینما توانمندی زیادی دارد اما مهمترین معضل آن بی سوادی است. سرانه مطالعه در سینما بسیار پایین است. متاسفانه فیلم‌های ما به کپی برداری از غرب رسیده و چیزی به نام فرهنگ ملی و اسلامی ایرانی در فیلم‌ها رو به فراموشی است. در حال که جشنواره ملی با آثار ملی شکل می گیرد، من هنوز نمی‌دانم در سبد ارائه فرهنگ ما فیلم‌هایی نظیر” هزار پا ” چه سهمی دارد؟

اعمال سلیقه مدیران جشنواره را به منجلاب کشاند

ایزد مهر آفرین، فعال رسانه نیز یکی از آفت‌های کشور ما را نبود گزاره و مستند از هر اتفاقی دانست و اذعان داشت: ما در بیان اظهارات سند و مدرکی از عقبه تاریخی اتفاقات نداریم سینما هم از این قضیه مستثنی نیست و نسبت دادن سیاه نمایی مطلق بدون اسناد و مدارک به سینما اصلا قابل قبول نیست. هر اظهار نظری در این حوزه نیاز به سندیت دارد.

وی افزود: جشنواره فیلم فجر صرفا نباید به فیلم‌های انقلابی بپردازد و حتی اظهارنظر در خصوص تغییر اسم جشنواره کاملا نادرست است. جشنواره در ادوار گذشته تا این حد سیاست زده نبوده و از سال ٨٨ در عملکرد خود تحت تاثیر تغییرات سیاسی قرار گرفته است.”هزار پا” محصول مشکلات جامعه است و نمی توان آن را نقض کرد اما تاکید می‌کنم فیلمسازان باید گزاره درستی را به مخاطب ارائه دهند.

این فعال رسانه خاطر نشان کرد: جشنواره فیلم دفاع مقدس و مقاومت به مختص به فیلم انقلابی است و کسی هم اعتراضی ندارد اما توقع صرفا فیلم انقلابی در جشنواره فجر اشتباه است. شاخصه ای برای ساخت فیلم‌ها و انتخاب آن در جشنواره فجر وجود ندارد. در شرایطی که آیین نامه ای برای این جشنواره وجود ندارد، نمی توان به انتخاب فیلم‌ها، مدیران و حتی داوران انتقاد کرد.

مهرآفرین تاکید کرد: ما در سینما باید انگاره‌های مستند و پژوهش شده داشته باشیم چرا که کلی گویی و حرف‌های غیراصولی راه به جایی نمی‌برد. طی سال‌های اخیر شاهد اعمال سلیقه مدیران مربوطه در این جشنواره بوده‌ایم که بدون تحقیق و پژوهش به مرحله اجرا رسیده است و منجلابی از مشکلات را ساختع است. در این میان باید مردم را در این معیار‌ها در نظر گرفت.

من معتقدم ارائه دستورالعمل و قوانین مشکلات جشنواره فیلم فجر را برطرف خواهد کرد و سلایق شخصی مدیران و کادر اجرایی را از این پروسه حذف می‌کند. نمونه‌ای از نبود آیین نامه در اکران فیلم‌های این دوره از جشنواره منجر به بی عدالتی در اختصاص سانس‌های اول به فیلم‌های کوتاه و مستند شده است.

اگر آیین نامه، قانون و پژوهش یه سینمای ایران اضافه شود به مرور به جشنواره‌ای قدرتمند و با هویت شده است.

شایان ذکر است سلسله نشست‌های گفتمان فرهنگی انقلاب در ادامه با حضور سینماگران و مدیران سینمایی به موضوع جشنواره فیلم فجر؛ فرصت‌ها و تهدیدها» خواهد پرداخت.

نوشته سینمای ایران بوی انقلاب نمی‌دهد/ بخش ملی جشنواره در حال فراموشی است/ وادادگی، سیاست دولت در گفتمان بین‌المللی اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

وی در پاسخ به این سوال که عدم احترام به حقوق کپی رایت در ایران به فرهنگ تبدیل شده است یا خیر، گفت: دو مسئله دراین باره وجود دارد. اول اینکه درباره حق مالکیت توجه به احکام شرعی نمی‌شود و دوم اینکه قانون و ضابطین قانون به این مسئله توجه کمتری دارد.

این تهیه کننده با تاکید بر لزوم مطالبه‌گری صاحبان آثار در برابر عدم رعایت حق کپی رایت افزود: حق تالیف و کپی‌رایت تنها در صورت مطالبه‌گری صاحبان آثار احیا می‌شود. اگر کسی در قبال اثر هنری خود مطالبه‌ای نداشته باشد طبیعی است که این آثار مورد تعرض قرار خواهند گرفت. البته مردم نیز باید به مسئله کپی رایت توجه کنند.

شرف‌الدین ادامه داد: قوانین کپی رایت ضعیف و یا کهنه است؛ ما برای دفاع از حق کپی رایت قانون به‌روزی نداریم. گاهاً دیده شده است که برای دفاع از یک اثر، جریمه‌های اندکی اعمال می‌شود که در حال حاضر جوابگو نیست.

وی ضعف جمعیت‌های صنفی سینما در دفاع از حقوق آثار را دلیل دیگر عدم رعایت حق کپی رایت دانست و بیان کرد: متاسفانه جمعیت‌های صنفی سینما در دفاع از بحث کپی رایت ضعیف عمل کرده‌اند. اتحادیه‌ها و صنف‌ها در ایران ضعیف هستند در حالی که فلسفه پدید آمدن این صنف‌ها دفاع از حقوق اعضا است. یکی از وظایف این انجمن‌ها رصد کردن و مواظبت از رعایت حقوق آثار است.

این تهیه کننده خاطرنشان کرد: حق کپی رایت در کشورهای پیشرفته فوق العاده دقیق و موثر است. به طوری که بعضی اوقات دولت‌ها از حق کپی رایت دفاع می‌کند. حتی ایران بارها به دلیل عدم رعایت حق کپی رایت جریمه‌های سنگینی را در دادگاه‌های بین‌المللی پرداخته است.

نوشته محمدرضا شرف‌الدین: قوانین بازدارنده‌ برای کپی رایت وجود ندارد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

وی ادامه داد: از نظر جایگاه خانوادگی و شخصیت فردی بی تردید هم خودشان و هم پدر بزرگوارشان در تاریخ فرهنگ و هنر این کشور ماندگار خواهند بود و دوبار تاکید می کنم خصوصا اینکه در حوزه موسیقی ما چنین شخصیتی کم داریم.

شرف‌الدین ادامه داد: مجید انتظامی یکی از کسانی است که در مشروعیت بخشیدن و در واقع  مقبولیت بخشیدن موسیقی در ایران موثر بود و توانست تفکیک درست و صحیح حتی شرعی بین موسیقی سالم و مباح با انواع گونه های دیگر موسیقی شکل غنایی و حرام ایجاد کند، همینطور شخصیت ایشان در فراگیر شدن موسیقی مباح بسیار موثر بود و توانست راهی را در انقلاب اسلامی برای موسیقی باز کند و موسیقی مباح را به عرصه اجتماعی بیاورد و این خدمت بزرگی بود؛ والا موسیقی به عنوان  یک هنر تاثیر گذار در تفکر دینی همچنان مهجور واقع می شد به خصوص با آثاری که برای فیلم های ماندگار سینما و مناسبت های ملی ساخت.

این تهیه‌کننده به صحبتهایش افزود: سمفونی ماندگار «خرمشهر» وی نه تنها  به لحاظ اینکه خرمشهر نماد مقاومت ملی ما برای همیشه در تاریخ جاودانه خواهد بود بلکه به لحاظ هارمونی و تاثیرات مستقیم روحی موسیقی که موجب غرور ملی خواهد شد از ماندگارترین آثار موسیقیایی ایران خواهد بود.

شرف‌الدین گفت: با افتخار بر دستان این هنرمند ارزشمند بوسه می زنم که در تمام آثارش به غرور ملی، هیجانات سالم و تاثیرات مثبت بر مخاطب خود می اندیشد و ما تفاوت موسیقی های مبتذل و غیر شرعی را با آثار فاخر و سالم و مخصوصا شرعی در آثار این هنرمند برجسته کشف کرده ایم؛ از خداوند متعال برایش عزت و طول عمر و سلامتی خواستارم.

مراسم بزرگداشت استاد مجید انتظامی فردا سه شنبه ۲۴ مرداد ساعت ۱۸ با حضور هنرمندان، سینماگران، مدیران فرهنگی و اهالی رسانه در تالار سوره حوزه هنری برگزار می شود.

نوشته شرف‌الدین: مجید انتظامی به موسیقی با تفکر دینی مشروعیت بخشید اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

شرف‌الدین ادامه داد: من از جمله افرادی هستم که معتقدم در سینما، ما نه هنر را می‌توانیم هنر کامل بدانیم و نه تکنولوژی را صرفاً تکنولوژی بدانیم و این دو به‌صورت غیرقابل‌تفکیکی درهم‌آمیخته‌اند. در ویژوال افکت (جلوه‌های تصویری) هم واقعا کار هنرمندانه داریم، مگر اینکه با فیلمی روبرو شویم که بر اساس ضرورت به جلوه‌های ویژه میدانی نیازمند است.

سینمای ایران مدیون سینمای دفاع مقدس است

وی در رابطه با ارزیابی سینمای دفاع مقدس از آغاز تاکنون گفت: اساساً سینمای ایران مدیون سینمای دفاع مقدس است. نداشتن نظریه صریح و روشن درباره مسئله سینما از دلایل مظلوم واقع‌شدن سینمای انقلاب است. تنها نظریه روشن در این راستا جمله تاریخی بنیان‌گذار انقلاب اسلامی حضرت امام خمینی (ره) است که فرمودند: “ما با سینما مخالف نیستیم، با فحشا مخالفیم” و این جمله در آن زمان برای سینمای ما بسیار راهگشا بود.

سینمای دفاع مقدس به‌ همه سینما مشروعیت داد

تهیه کننده «بالای شهر پایین شهر» افزود: با آغاز جنگ بسیاری از بخش‌های اجتماعی، اقتصادی، سیاسی و ارگان‌های مختلف کشور با موضوع جنگ خود را تثبیت کردند و سینما هم از این امر مستثنی نبود و به سبب برکات جنگ، خود را به اثبات رساندند و سینمای دفاع مقدس مشروعیتی به‌ همه سینما داد.

شرف‌الدین ادامه داد: اگر بخواهیم منصفانه ببینیم این است که حتی دستاوردهای آینده سینمای ایران، حاصل سنگ بنایی است که سینمای دفاع مقدس گذاشت چراکه زیرساخت‌های سینمایی را ساخت و با بررسی فیلم‌ها مشاهده می‌کنیم که مسیر فیلم‌ها از سینمای دفاع مقدس می‌گذرد.

این تهیه‌کننده اظهار کرد: فیلم‌برداری، جلوه‌های ویژه، تدوین، امکانات سینمایی، دوربین‌ها و ساختارهای فناورانه سینما اولین بار در سینمای دفاع مقدس شکل گرفت.

حوزه‌های جلوه‌های ویژه در سینمای دفاع مقدس متولد و شکوفا شد

نبوی در ادامه بحث عنوان کرد: سینمای کشور به اعتبار ابزارهایی که دارد ممکن است باعث رشد و پیشرفت شود ولی متأسفانه در بسیاری از حوزه‌های ابزاری نتوانستیم از ظرفیت‌ها و داستان‌های دفاع مقدس و موقعیت‌هایی که پیش‌آمده بود استفاده کنیم و از مهم‌ترین جلوه‌های تولد و شکوفایی این حوزه می‌توان به حوزه‌های جلوه‌های ویژه اشاره داشت.

شرف‌الدین در این خصوص گفت: صرفا وجود ابزار کارساز نیست چرا که بسیاری از ابزارها بودند که چون دانش آن وجود نداشت از حالت بکر بودن خارج شدند و یکی از مشکلات ما در ایران این بود که سطح آکادمیک با شتاب مورد نیاز سینما و سطح بین‌الملل هماهنگ نبود.

در حوزه جلوه های ویژه برخی ابزار را شخصا اختراع کردیم

تهیه‌کننده «چوب‌خط» تشریح کرد: وقتی ما وارد جلوه‌های ویژه شدیم و آغاز به کار کردیم بعضی ابزارها را شخصاً اختراع کردیم و این وسایل با اینکه وجود داشت اما در دسترس من نبود.

مسئول جلوه‌های ویژه «مزرعه پدری» ادامه داد: با توجه به جلوه‌ای که سینما در بیرون و درون خود دارد و وقتی از قبل، جرأت پرسیدن و دانستن را داشته باشید، متوجه می‌شوید که چقدر این سینما کم‌بضاعت است و زمینه برای خلاقیت فراهم است.

وی در تکمیل صحبت‌هایش گفت: شرایط اوایل انقلاب را در نظر بگیرید که عرصه‌های گوناگونی برای جوانان نسل انقلاب بازشده بود و بسیاری از اتفاقاتی که در آن زمان رخ داد، مانند دفاع مقدس و باور “ما می‌توانیم” که امام خمینی (ره) در میان مردم به وجود آورده بود، در جلوه‌های ویژه باعث موفقیت شد.

در ادامه نبوی از شرف‌الدین پرسید: به مسیر طی شده تا امروز با توجه به سرمایه انسانی، (تخصص‌هایی که در سینما وجود دارد)، در ارتباط با ساخت فیلم دفاع مقدس از ۲۰، چه نمره‌ای می‌دهید؟

سینمای دفاع مقدس در دهه ۹۰، نمره ۱۰ یا ۱۲ می گیرد

شرف‌الدین پاسخ داد: من باید برای نمره دادن دهه بندی بکنم؛ به دهه هفتاد ۱۷، به بخشی از دهه شصت ۲۰ و به بخشی دیگر از آن زیر ۱۰ می‌دهم؛ به دهه هشتاد ۱۵ و به دهه نود ۱۲ و یا شاید ۱۰ می‌دهم.

وی با ابراز نارضایتی از وضعیت حال سینمای مقدس عنوان کرد: اکنون حمایت نمی‌شویم. فیلم «مزرعه پدری» در یک مثلث ساخته شد و مرحوم رسول ملاقلی پور (کارگردان)، مرحوم حبیب‌الله کاسه ساز (تهیه‌کننده) و من به‌عنوان مدیر جلوه‌های ویژه بصری هریک رأسی از یک مثلث بودیم که اگر هرکدام از این سه رأس نبود، مزرعه پدری موفق نمی شد. این موقعیت کمتر در سینما شکل می‌گیرد، در صورتی که اتفاقی خوب رخ داده است.

در شرایطی که فیلمهای ارزان قیمت سخیف فروش می کند سینمای دفاع مقدس مهجور و غریب می ماند

تهیه‌کننده «فرزند صبح» ادامه داد: سینمای دفاع مقدس مهجور و غریب واقع‌شده که این اتفاق بخشی به دلیل کلی بودن سینما و بخش دیگر به‌واسطه فرهنگ جاری در جامعه ما است و تا وقتی فیلم‌های ارزان‌قیمت و آپارتمانی که با نوشته سخیف و چند بازیگر فروش پیدا می‌کند بهتر است بگوییم ذائقه مخاطب نزول پیداکرده است.

شرف‌الدین بیان کرد: اگر کار منطبق با ذائقه امروز مخاطب شد دیگر نمی‌توانیم بگوییم دفاع مقدس منبعث از فرهنگ انقلاب و جبهه است که نتیجه آن پارازیت‌هایی است که بعضی وقت‌ها به‌عنوان فیلم در حوزه دفاع مقدس می‌بینیم.

فیلم دفاع مقدس ارزان درنمی آید و کمتر از ۵ میلیارد تومان هزینه ندارد

مسئول جلوه‌های ویژه فیلم زخمی گفت: اگر کسی می‌خواهد در حوزه تدبیر و اندیشه ‌کار کند باید هزینه‌هایی در زمینه‌های نیروی انسانی، تفکر و اندیشه و مالی بپردازد و درنتیجه فیلم دفاع مقدس ارزان درنمی‌آید و نمی‌توانیم فیلمی را زیر ۵ میلیارد تمام کنیم.

وی تکمیل کرد: عرصه فرهنگ دفاع مقدس مدعیان زنده زیاد دارد که آن‌ها یا توقع دارند خودشان را ببیند، یا اشتباهاتشان بیان نشود و یا اینکه شرایط روز سیاسی، اقتصادی و فرهنگی به‌هم‌خورده و حاضر نیستند برگردند.

بی‌سوادی را از آسیب‌های جدی سینمای ایران می‌دانم

سرمایه‌گذار فیلم شوخی گفت: در حال حاضر با سه گروه فیلم‌ساز در ارتباط هستیم که گروهی فیلم‌سازان جوان هستند که بعد از جنگ متولدشده‌اند و نرفته‌اند دانش خود را در این زمینه بالا ببرند و من بی‌سوادی را از آسیب‌های جدی سینمای ایران می‌دانم.

وی اضافه کرد: گروهی دیگر افرادی هستند که مانند بسیاری از عرصه‌های دیگر به عافیت‌طلبی افتاده‌اند و دسته سوم افرادی هستند که موقعیت و جایگاه ضعیفی دارند مانند کارگردان‌های توانمندی که به دنبال این هستند که اگر فیلم‌نامه‌شان درست شود، یکی از فیلم‌های بافرهنگ دفاع مقدس ساخته می‌شود.

تهیه کننده بی همتا تصریح کرد: اساساً سینمای ما تا وقتی‌که به‌عنوان سینمای مطرح اقتصادی جای خود را باز نکند، ما نمی‌توانیم سینما داشته باشیم. سینما یک مثلث است که یک رأس آن متن و فکر و اندیشه و تفکر، رأس دیگر اقتصاد و درنهایت رأسی که این دو را به هم متصل می‌کند، مخاطب است چراکه سینما با مخاطب مفهوم پیدا می‌کند.

نبو نیز در ادامه بحث گفت: اگر جامعه آماری کسانی که از اصول و مبانی محکم دفاع می‌کنند، پشت فیلم‌های خوب در همه ژانرها باشد، انگیزه اقتصادی برای تهیه‌کنندگان و سرمایه‌گذارها خواهد بود.

محمد رضا شرف الدین در این زمینه اظهار کرد: ما باید این واقعیت را بپذیریم رسوبات تعصب گرایانه ای که در اذهان بخشی از جامعه متدین ما نسبت به سینما بوده هنوز وجود دارد.

وی ادامه داد: سینما هنوز وارد زندگی مردم نشده است درحالی‌که در کشورهای توسعه‌یافته، سینما جزوی از الزامات زندگی آن‌ها شده و به همین دلیل فروش خوبی دارند.

شرف‌الدین سینمای دفاع مقدس را ساختار سینما دانست و افزود: سینما نخواهیم داشت مگر اینکه سینمای دفاع مقدس را جدی بگیریم؛ و باید تعدادی جمع شوند و فیلم و متن خود را به مسئولین نشان دهند چراکه متن‌های بسیار خوبی در اختیارداریم.

بنیاد حفظ آثار مکان مناسبی برای متولی سینمای دفاع مقدس شدن است

رئیس انجمن سینمای دفاع مقدس خاطرنشان کرد: ظرفیت سینمای ما در سال چیزی حدود بین ۵ تا ۶ فیلم دفاع مقدس است و امروز ما می‌توانیم این را اجرا کنیم؛ شاید مشکل این است که سینمای دفاع مقدس متولی ندارد و به اعتقاد برخی از افراد بنیاد حفظ آثار مکان مناسبی برای متولی شدن سینمای دفاع مقدس است.

شرف‌الدین در پایان درباره آینده سینمای دفاع مقدس گفت: در کشورهای پیشرفته و صاحب صنعت سینما، بسیاری از موضوعات حال و آینده‌شان را در حوزه سینما انجام می‌دهند و متأسفانه ما این آینده‌پژوهی را در سینمای خودمان نداریم.

«چشم شب روشن» به تهیه‌کنندگی امیر قمیشی و با اجرای محمد صالح علا، شنبه تا چهارشنبه ساعت ۲۳ از شبکه چهار سیما روی آنتن می‌رود.

نوشته بررسی ابعاد مختلف سینمای دفاع مقدس در «چشم شب روشن»/ سینمای ایران مدیون سینمای دفاع مقدس است اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.